“İnsanın Ölümü”nden Sonra İletişim: Posthümanist Çağda İletişim ve İletişim Çalışmalarının İmkanlarına Dair Bir Derkenar
Özet
İnsan var oluşu gereği toplumsal bir varlıktır ve insanlar ilk çağlardan itibaren birbirleriyle etkileşim kurma ihtiyacı duymuşlardır. Kimi zaman dans, kimi zaman resim, çizim, yazı, müzik ve en önemlisi de ses ve dil etkileşim ve iletişim kurulmasını sağlayan unsurlar olmuştur. Bununla birlikte iletişim biçimleri, toplumsal değişimlerden etkilenerek dönüşüme uğramakta ve yeni bir forma bürünmektedir. İletişime yön veren en önemli toplumsal değişim teknolojik gelişmelerin hız kazanmasıdır. İletişim teknolojileri, sanallaştırma, yapay zekâ, dijitalleşmenin gelişmesi ve yaygınlaşması posthüman adı verilen yeni bir çağa geçilmesini olanaklı kılmıştır. Bu çağda makinelerle, teknolojilerle girdikleri etkileşimler sonucu sibernetik bir organizmaya dönüşen ‘insan’lar yeni adıyla ‘posthüman’lar açısından iletişimi yeniden ele almak ve incelemek gerekmektedir. Bu nedenle bu çalışmada iletişim çalışmalarını posthümanist paradigmayla yeniden ele alıp düşünmenin imkanları sunulacak ve iletişim sosyolojisi alanına bir katkı sağlamaya çalışılacaktır.
Referanslar
Abbate J. (2016). Popularizing the internet, D. Crowley, P. Heyer, (By). Communication in History Technology, Culture, Society, (pp.292-297). Routledge: Newyork.
Adams C. & Thompson, T. L. (2016) Researching a posthuman world, Palgrave, Macmillan Publishers: London
Adıgüzel, Y., Yılmaz, M. M., & Uybadın, A. (2022). Türkiye’de iletişim sosyolojisi çalışmaları üzerine tarihsel bir inceleme. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 20(39), 1-46.
Ağın, B. (2020). Posthümanizm: Kavram, kuram, bilim-kurgu.Ankara: Siyasal Kitapevi
Barad, K. (2022). Posthümanist edimsellik: maddenin nasıl maddeleştiğini/önem arz ettiğini kavramaya doğru. Buran S.; Kümbet P. (Ed.) Çokdisiplinli Çalışmalarda Posthümanizm, (ss. 65-90). London: Transnational Press.
Berland, J. (2019). McLuhan and posthumanism: Extending the techno-animal embrace. Canadian Journal of Communication. 4(44), 567-584.
Bolter, J. D. (2016). Posthumanism. The International Encyclopedia of Communication Theory and Philosophy, 1-8.
Braidotti, R. (2014). İnsan sonrası. İstanbul: Kolektif Kitap.
Braidotti, R. (2019). İnsan sonrası, pek insanca: Bir posthümanistin anıları ve emelleri. Cogito, 95(96), 53-97.
Buran, S. & Kümbet, P. (2022). Çokdisiplinli çalışmalarda posthümanizm. London: Transnational Press
Cereci, S. (2023) İletişim sosyolojisi, İksad Yayınevi: Ankara
Dehnert, M., & Leach, R. B. (2021). Becoming human?: Ableism and control in ‘Detroit: Become human’ and the implications for human-machine communication. Human-Machine Communication, 2, 137-152.
Demir, G., & Güneş, A. (2020). Kültürel boyutu ile “makerspace” yapılanmaları: Kütüphanelerin rolü. Nosyon: Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi, (6), 52-71.
Dougherty, S. (2001). Culture in the disk drive: Computationalism, memetics, and the rise of posthumanism. Diacritics, 31(4), 85-102.
Gane, N. (2005). Radical post-humanism: Friedrich Kittler and the primacy of technology. Theory, Culture & Society, 22(3), 25-41.
Gates, K. (2013). Key questions for communication and critical- cultural studies: Posthumanism, network infrastructures, and sustainability. Communication and Critical/Cultural Studies, 10(2-3), 242-247.
Ginn, F. (2016). Posthumanism. International Encyclopedia of Geography: People, the Earth, Environment and Technology: People, the Earth, Environment and Technology, 1-9.
Güneş, A. (2013). Kil tabletlerden elektronik tabletlere: İletişim araçlarının tarihsel gelişim süreci. Humanities Sciences, 8(3), 277-300.
Haraway, D. (2010). Siborglardan yoldaş türlere: Teknobilimde akrabalığı yeniden şekillendirmek. G. Pusar (Der ve Çev.). Başka Yer: Donna Haraway’den Seçme Yazılar. (ss.225-256). İstanbul: Metis Yayınları.
Hayles, N. K. (1999) How We Became Posthuman: Virtual Bodies in Cybernetics, Literature, and Informatics, Chicago: University of Chicago Press.
Johnson-Eilola, J., & Selber, S. A. (2023). Technical communication as assemblage. Technical Communication Quarterly, 32(1), 79-97.
Kamei, M., & Bagga-Gupta, S. (2021). Goodbye linear learning: Posthumanism in dialogue with ındian communication theory on online education. Research on E-Learning and ICT in Education: Technological, Pedagogical and Instructional Perspectives, 169-195.
Kath, E., Guimarães, O. C., & Buzato, M. E. K. (2019). Posthumanism and assistive technologies: on the social inclusion/exclusion of low-tech cyborgs. Trabalhos em Linguística Aplicada, 58, 679-703.
Lee, J. (2021). Digital sustainability and the human: A posthumanist approach. First Monday, 26(11). 1-21
Lorimer, J. (2009). Posthumanism/posthumanistic geographies. International Encyclopedia of Human Geography (pp. 344-354).
Moore, L. J., & Moran, K. (2007). Posthumanism. The Blackwell Encyclopedia of Sociology, 1-4.
Olsson, J. (2015). Going Underground. An Expanded Materialism of Media Theory. Spheres: Journal for Digital Cultures, 2, 1-6.
Parikka, J. (2011). New Materialism as media theory: Medianatures and dirty matter. Communication and Critical/Cultural Studies, 9(1), 95–100.
Pepperell, R. (2003). The Post-Human Condition. Bristol , UK and Portland , OR : Intellect.
Saur, E.& Sidorkin, A.M. (2018). Disability, Dialogue, and the Posthuman. Studies in Philosophy and Education 37,567–578
Scherer, M. J. (1996) Outcomes of assistive technology use on quality of life, Disability and Rehabilitation, 18(9) 439-448.
St. Pierre, J. (2015). Cripping communication: Speech, disability, and exclusion in liberal humanist and posthumanist discourse. Communication Theory, 25(3), 330-348.
Tirosh‐Samuelson, H. (2012). Transhumanism as a secularist faith. Zygon®, 47(4), 710-734.
Wolfe, C. (2010) What is posthumanism? Minneapolis: University of Minnesota Press,
Yalçın, S. (2003). Descartes ve özne olarak benlik. Felsefe Dünyası, (38), 107-118.
Yaman, D. & Zengin, H.İ (2019). Post-hümanizm, Peki ya insanın ötesi? İçinde M. N. Erdem, N. Kocabay Şener (Ed.) “Post”lar Çağında İletişim, (ss. 535-559). Konya: Literatürk Akademik
Referanslar
Abbate J. (2016). Popularizing the internet, D. Crowley, P. Heyer, (By). Communication in History Technology, Culture, Society, (pp.292-297). Routledge: Newyork.
Adams C. & Thompson, T. L. (2016) Researching a posthuman world, Palgrave, Macmillan Publishers: London
Adıgüzel, Y., Yılmaz, M. M., & Uybadın, A. (2022). Türkiye’de iletişim sosyolojisi çalışmaları üzerine tarihsel bir inceleme. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 20(39), 1-46.
Ağın, B. (2020). Posthümanizm: Kavram, kuram, bilim-kurgu.Ankara: Siyasal Kitapevi
Barad, K. (2022). Posthümanist edimsellik: maddenin nasıl maddeleştiğini/önem arz ettiğini kavramaya doğru. Buran S.; Kümbet P. (Ed.) Çokdisiplinli Çalışmalarda Posthümanizm, (ss. 65-90). London: Transnational Press.
Berland, J. (2019). McLuhan and posthumanism: Extending the techno-animal embrace. Canadian Journal of Communication. 4(44), 567-584.
Bolter, J. D. (2016). Posthumanism. The International Encyclopedia of Communication Theory and Philosophy, 1-8.
Braidotti, R. (2014). İnsan sonrası. İstanbul: Kolektif Kitap.
Braidotti, R. (2019). İnsan sonrası, pek insanca: Bir posthümanistin anıları ve emelleri. Cogito, 95(96), 53-97.
Buran, S. & Kümbet, P. (2022). Çokdisiplinli çalışmalarda posthümanizm. London: Transnational Press
Cereci, S. (2023) İletişim sosyolojisi, İksad Yayınevi: Ankara
Dehnert, M., & Leach, R. B. (2021). Becoming human?: Ableism and control in ‘Detroit: Become human’ and the implications for human-machine communication. Human-Machine Communication, 2, 137-152.
Demir, G., & Güneş, A. (2020). Kültürel boyutu ile “makerspace” yapılanmaları: Kütüphanelerin rolü. Nosyon: Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi, (6), 52-71.
Dougherty, S. (2001). Culture in the disk drive: Computationalism, memetics, and the rise of posthumanism. Diacritics, 31(4), 85-102.
Gane, N. (2005). Radical post-humanism: Friedrich Kittler and the primacy of technology. Theory, Culture & Society, 22(3), 25-41.
Gates, K. (2013). Key questions for communication and critical- cultural studies: Posthumanism, network infrastructures, and sustainability. Communication and Critical/Cultural Studies, 10(2-3), 242-247.
Ginn, F. (2016). Posthumanism. International Encyclopedia of Geography: People, the Earth, Environment and Technology: People, the Earth, Environment and Technology, 1-9.
Güneş, A. (2013). Kil tabletlerden elektronik tabletlere: İletişim araçlarının tarihsel gelişim süreci. Humanities Sciences, 8(3), 277-300.
Haraway, D. (2010). Siborglardan yoldaş türlere: Teknobilimde akrabalığı yeniden şekillendirmek. G. Pusar (Der ve Çev.). Başka Yer: Donna Haraway’den Seçme Yazılar. (ss.225-256). İstanbul: Metis Yayınları.
Hayles, N. K. (1999) How We Became Posthuman: Virtual Bodies in Cybernetics, Literature, and Informatics, Chicago: University of Chicago Press.
Johnson-Eilola, J., & Selber, S. A. (2023). Technical communication as assemblage. Technical Communication Quarterly, 32(1), 79-97.
Kamei, M., & Bagga-Gupta, S. (2021). Goodbye linear learning: Posthumanism in dialogue with ındian communication theory on online education. Research on E-Learning and ICT in Education: Technological, Pedagogical and Instructional Perspectives, 169-195.
Kath, E., Guimarães, O. C., & Buzato, M. E. K. (2019). Posthumanism and assistive technologies: on the social inclusion/exclusion of low-tech cyborgs. Trabalhos em Linguística Aplicada, 58, 679-703.
Lee, J. (2021). Digital sustainability and the human: A posthumanist approach. First Monday, 26(11). 1-21
Lorimer, J. (2009). Posthumanism/posthumanistic geographies. International Encyclopedia of Human Geography (pp. 344-354).
Moore, L. J., & Moran, K. (2007). Posthumanism. The Blackwell Encyclopedia of Sociology, 1-4.
Olsson, J. (2015). Going Underground. An Expanded Materialism of Media Theory. Spheres: Journal for Digital Cultures, 2, 1-6.
Parikka, J. (2011). New Materialism as media theory: Medianatures and dirty matter. Communication and Critical/Cultural Studies, 9(1), 95–100.
Pepperell, R. (2003). The Post-Human Condition. Bristol , UK and Portland , OR : Intellect.
Saur, E.& Sidorkin, A.M. (2018). Disability, Dialogue, and the Posthuman. Studies in Philosophy and Education 37,567–578
Scherer, M. J. (1996) Outcomes of assistive technology use on quality of life, Disability and Rehabilitation, 18(9) 439-448.
St. Pierre, J. (2015). Cripping communication: Speech, disability, and exclusion in liberal humanist and posthumanist discourse. Communication Theory, 25(3), 330-348.
Tirosh‐Samuelson, H. (2012). Transhumanism as a secularist faith. Zygon®, 47(4), 710-734.
Wolfe, C. (2010) What is posthumanism? Minneapolis: University of Minnesota Press,
Yalçın, S. (2003). Descartes ve özne olarak benlik. Felsefe Dünyası, (38), 107-118.
Yaman, D. & Zengin, H.İ (2019). Post-hümanizm, Peki ya insanın ötesi? İçinde M. N. Erdem, N. Kocabay Şener (Ed.) “Post”lar Çağında İletişim, (ss. 535-559). Konya: Literatürk Akademik
