İletişim Sosyolojisinde Güncel Konular

Açıkalın, Ş. N. (2022). Post-Truth bağlamında sosyal medya. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, (57), 1-11.

Adorno, T., & Horkheimer, M. (1944). Dialectic of enlightenment. Stanford: Stanford University Press.

Akbayır, M., & Akbayır, A. (2024). Bir Post- truth (hakikat ötesi) açmazı örneği: ‘The Hater’ filminin göstergebilimsel analizi. Etkileşim, 14, 262-288.

Alemdar,K. ve Erdoğan,İ. (2010.) Öteki kuram: kitle iletişim kuram ve araştırmalarının tarihsel ve eleştirel bir değerlendirmesi, İstanbul: Erk Yayınları.

Alemdar, K.ve Erdoğan, İ.(1997). Başlangıcından günümüze iletişim kuram ve araştırmaları, Ankara: My Yayınları.

Alemdar, K.(1996). İletişim ve tarih. Ankara: İmge Yayınları.

Alpay, Y. (2019). Yalanın siyaseti. İstanbul: Destek Yayınları.

Arkan, Z. N. (2022). “Post-Truth” kavramı üzerine türkçe karşılık denemesi. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 3(2).

Avcı, S. (2022). The transformation of the understanding of self in the Metaverse reality as a heterotopia place. Etkileşim, 10, 186-206.

Baban, E., (2012), Mc Luhan ve Baudrillard’ın penceresinden sosyal medyanın etkisi: İfadenin esareti, gözetlenen toplum ve kayıp kimlik sendromu”, Kara,T. ve Özgen, E.(ed.), Sosyal Medya Akademi, İstanbul: Beta Yayınları, s. 57-83 .

Baldini, Massimo (2000). İletişim tarihi. Çev. Gül Batuş İstanbul: Avcıol Basım Yayın.

Baç, M. (2020). Hakikatin soruşturulması, ötelenmesi ve geri dönüşü üzerine. Pasajlar Post-Truth Çağı. Yıl: 2, Sayı: 4, Ocak.

Barbalet J (2019) Trust: Condition of action or condition of appraisal? International Sociology 34(1): 83–98.

Barrett, M.(1996). Marx’tan Foucault’a ideoloji. İstanbul: Sarmal Yayınevi.

Baştürk, E. (2016). Gözetimin soykütüğü. İstanbul: Kalkedon.

Baudrillard,J.(2003). Sessiz yığınların gölgesinde: Toplumsalın sonu. (O.Adanır,Çev.),Ankara: Doğu-Batı Yayınları.

Baudrillard, J. (2022). Simülakrlar ve simülasyon. (O. Adanır,Çev.), Ankara: Doğu Batı Yayınevi.

Baudrillard, J. (2023). Tüketim toplumu söylenceleri/yapıları. (N. Tutal, ve F. Keskin, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Bauman, Z., & Lyon, D. (2013). Liquid surveillance. Malden, USA: Polity Press.

Benjamin, W. (1977). The work of art in the age of mechanical production. Mass Communication and Society,(1977),s. 384 – 408.

Benjamin, W. (1986) The Work of art in the age of mechanical reproduction.Trans. Harry Zohn. Illuminations. 1955. Ed. Hannah Arendt. Reprint ed. New York: Schocken Books.

Berman, M.(1994).Katı olan herşey buharlaşıyor, (Ü.Altuğ-B.Peker Çev.), İstanbul: İletişim Yayınları.

Bernays, E. L. (1947.) The Engineering of consent. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 250(1): 113–120.

Binark, M. (2014). Yeni medya çalışmalarında araştırma yöntem ve teknikleri, (Der.) M. Binark, İstanbul: Ayrıntı.

Blöbaum, B. (2021). Some thoughts on the nature of trust: Concept, models and theory. In Blöbaum, B. (ed.), Trust and communication: Findings and implications of trust research. Cham: Springer, pp.3–28.

Bodo, B.(2021) Mediated trust: A theoretical framework to address the trustworthiness of technological trust mediators. New Media & Society 23(9): 2668–2690.

Briggs,A. & Burke,P. (2009 ) The History of social media.Maiden,MA: Polity Press.

Bryant, J. ve Miron, D. (2004) Theory and research in mass communication. Journal of Communication; 54 (4): 662-704.

Castells M. (2012). Ağ toplumunda iletişim, İktidar ve karşı iktidar, Çev.T. Sepetçi, Yeni medya üzerine kavramlar, yaklaşımlar ve uygulamalar, s.13-45, Antalya: Akdeniz Üniversitesi İletişim Araştırma ve Uygulama Merkezi.

Çaycı,B.(2016).Medyada gerçekliğin inşası ve toplumsal denetim, Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Sayı: 25, 84 - 96.

Chomsky, N. (1993). Medya gerçeği, (Çev. Abdullah Yılmaz) İstanbul: Tüm Zamanlar Yayıncılık.

Chomsky, N.(2001).Demokrasi, gerçek ve hayal, Çev. Cevdet Cerit. İstanbul: Pınar Yayınları.

Chomsky, N.(2008). Medya denetimi, Çev. Elif Baki. İstanbul: Everest Yayınları.

Chomsky N. ve Herman E. S. (1998). Medya halka nasıl evet dedirtir; Kitle iletişim araçlarının ekonomi politiği. Çev.: Berfu Akyoldaş, Tamara Han, Metin Çetin, İsmail Kaplan, İstanbul: Minerva Yayınları.

Collins, B., Hoang, D. T., Nguyen, N. T., & Hwang, D. (2021). Trends in combating fake news on social media–a survey. Journal of Information and Telecommunication, 5(2), 247-266.

Coşgun,M.(2021). Post-Truth: Hegemonya’nın yeni ideolojik aygıtı. Akademik Hassasiyetler. Cilt.8, Sayı.15,67-82.

Craig, R. T. (1993) Why Are there so many communication theories? Journal of Communication 43(3):26--33.

Crowley David ve Heyer, Paul (2007). İletişim Tarihi. Çev. Berkay Ersöz. Ankara:Siyasal Kitabevi.

Dearing, J. W., ve Rogers, E. (1996). Agenda-setting. Sage Publications.

Delia, J. (1987). Communication research: A history”, In Charles R. Berger ve Steven H. Chaffee (Eds.) Handbook of Communication Science, Beverly Hills, CA: Sage, p. 20-98.

Demir, Ö. ve Acar,M. (2005), Sosyal bilimler sözlüğü, Ankara: Adres Yayınları.

Earl, J., Kimport, K., Prieto, G., Rush, C., & Reynoso, K. (2010). Changing the world one webpage at time: conceptualising and explaining internet activism. Mobilization, 15(4), 425-446.

Entman, R. (1993). Framing toward clarification of a fractured paradigm. Journal of Communication, Volume ;43, Issue;4,Pages 51-58.

Erdoğan E. ve Uyan-Semerci P. (2020). Hakikat sonrası tartışmaların gerçek olmayan varsayımlarını ele almak: Akıl, bilim ve demokrasi karşıtlığı. Pasajlar Post-Truth Çağı. Yıl: 2, Sayı: 4

Erdoğan, İ. (2013), Medya sosyolojisi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları No.1790.

Erdoğan, İ. (2011), Gündem koyma ve saptama yaklaşımında bir araştırma geleneği olarak çerçeveleme, Erciyes İletişim, sayı:1, s. 48-62.

Evans,M, Halupka M and Stokes G (2019) Trust and democracy in Australia. In Evans,M., Grattan,M. &McCaffrie, B. (eds.), From Turnbull to Morrison: Understanding the trust divide. Melbourne: Melbourne University Press.

Flew T (2021a). Regulating platforms. Cambridge: Polity Press.

Flew,T.(2023). Mediated trust and artificial intelligence. Emerging Media, Vol. 1(1) 22–29.

Flew T and Jiang Y (2021). Trust and communication: Looking back, looking forward. Global Perspectives, 2(1): 1–19.

Ford, T., & Stein, G. (2017). Radikal Medya. Ankara: İmge.

Foucault, M. (1980). The will to truth. New York-London: Tavistock Press.

Foucault, M. (2015a). Biyopolitikanın doğuşu. (A. Tayla, Çev.) İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Foucault,M. (2015b). İktidarın gözü, Seçme Yazılar4 (Cilt 4. Basım). (I. Ergüden, Çev.) İstanbul: Ayrıntı.

Foucault,M. (2015c). Büyük Kapatılma, Seçme Yazılar 3 (Cilt 4. Basım). (I. Ergüden, Çev.) İstanbul: Ayrıntı.

Gamson, W. A. (1988). A constructionist approach to mass media and public opinion. Symbolic Interaction, 11, 161-174.

Gamson,W. A., & Modigliani, A. (1989). Media discourse and public opinion: A constructionist approach. American Journal of Sociology, 95, 1-37.

Ginsberg, B.(1986). The captive public: How mass opinion promotes state power, New York: Basic Books.

Gitlin,T (1980). The whole world is watching: Mass media in the making and unmaking of the New Left. Berkeley, CA: University of California Press.

Goffman, E. (1974). Frame analysis: An essay on the organization of experience. New York: Harper & Row.

Gökçe, O.(2002). İletişim bilimine giriş: İnsanlar arası ilişkilerin sosyolojik bir analizi, Ankara: Turhan Kitabevi.

Göker, G. (2015). İletişimin McDonaldlaşması: Sosyal medya üzerine bir inceleme. Turkish, 389-410.

Görgün Baran, A. (2020) Dijital aktivizm ve gençlik, A.B. Görgün (Ed.) Dijital Çağ içinde (s.37-42) Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

Gürsakal, N. (2009). Sosyal ağ analizi. Bursa: Dora Yayıncılık.

Hancock, J. T. (2009). Digital deception: Why, when and how people lie online. A. Joinson, K. McKenna, T. Postmes, & U.-D. Reips (Ed.), The Oxford Handbook of Internet Psychology içinde. Oxford University Press.

Hands,J.(2011), @is for activism: Dissent, resistance and rebellion in a digital culture.London: Pluto Press.

Hardt, M., & Negri, A. (2019). Meclis. (A. E. Pilgir, Çev.) İstanbul: Ayrıntı.

Hardt, H. (1992) Critical communication studies: Communication, history and theory in America. NY: Routledge.

Herman, E.(1997). Triumph of the Market: Essays on Economics, Politics, and the Media. New York: Black Rose Books Ltd.

Herman,E.S. & Chomsky,N. (2012). Rızanın imalatı: Kitle medyasının ekonomi politiği. Çev. E.Abadoğlu, İstanbul: Bgst Yayınları.

Hofkirchner, W. (2021). Digital Humanism: Epistemological, ontological and praxiological foundations. In: Verdegem, P. (ed.) AI for Everyone? Critical Perspectives. Pp. 33–47. London: University of Westminster Press.

Hollingsvvorth, Mark (1986). The press and political dissent. London: Pluto Press.

Holmwood, J. (2010). Sociology’s misfortune: Disciplines, interdisciplinarity and the impact of audit culture. British Journal of Sociology, 61(4), 639–658.

Hosking, G.A. (2014) Trust: A history. Oxford University Press.

Işık,G. (2015). Sanaldan sokağa toplumsal hareketler, Ankara: Nobel Yayınevi.

İnuğur, M. N. (1978). Basın ve yayın tarihi. İstanbul: Hilal Yayınları.

İrvan,S.(2001). Gündem belirleme yaklaşımının genel bir değerlendirmesi. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi: İletişim 9: 69-10.

İyengar S.(1991). Is anyone responsible? How television frames political issues. Chicago: University of Chicago Press.

İyengar,S. & Kinder, D.R. (1987) Is anyone responsible: How TV frames the news,Chicago: University of Chicago Press.

Jan, V.D. (2016). Ağ Toplumu, İstanbul: Epsilon Yayıncılık.

Jeanneney, Jean N. (1998). Medya tarihi, Çev. Esra Atuk, İstanbul. Yapı Kredi Yayınları.

Kaplan, A. (2021). Social Media. In: B. Warf (Ed.), The Sage Encyclopedia of the Internet. London: Sage Publications Ltd.

Kaplan, A. (2020a). Artificial Intelligence: Emphasis on ethics and education. International Journal of Swarm Intelligence and Evolutionary Computation, 9(3). 32-45.

Kaplan, A. (2020b).. Artificial Intelligence, social media, and fake news: Is this the end of democracy? In A.A. Gül, Y.D. Ertürk and P. Elmer (Eds.), Digital Transformation in Communication and Media Studies. Istanbul: Istanbul University Press.

Kaplan,A. ve Haenlein,M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of Social Media,Business Horizons 53 (1), 59-68.

Karadut, İ. C. (2020). Hakikat-Ötesi çağda hakikati söylemek: İki Parrhesia vakası. Pasajlar Post-Truth Çağı. Yıl: 2, Sayı: 4, Ocak.

Karadut, R. (2006) Trust. Cambridge: Polity Press.

Karagöz, E. (2010). Sosyal bilimlerde kuram oluşum süreci ve iletişim. İstanbul :Derin Yayınları.

Karınca, M. G.(2013). Telekomünikasyonda Yakınsama Kavramı, Ankara Barosu Dergisi, 4, s.263-282.

Keyes, R. (2017). Hakikat sonrası çağ: Günümüz dünyasında yalancılık ve aldatma (D. Özçetin, Çev.). İzmir: Delidolu Yayıncılık.

Kılıç, Ç. (2015). Gündem belirleme kuramı çerçevesinde siyasal karar verme sürecine sosyal medya etkisinin incelenmesi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.

Köktürk, M. (2020). Post-Truth ya da mağaraya dönüş. Pasajlar Post-Truth Çağı. Yıl: 2, Sayı: 4, Ocak.

Lang, B.,Dolan, R.,Kemper, J.,and Northey, G. (2020). Prosumers in times of crisis: definition, archetypes and implications. Journal of Service Management. 32 (2): 176–189.

Lasswell, H. D.(1948). The Structure and function of communication in society. In Bryson, L. (ed.). The Communication of Ideas. New York: Institute for Religious and Social Studies. pp. 37–51.

Lasswell, H. D. (1927). Propaganda techniques in the World War. New York: Peter Smith.

Lippmann, W. (1998). Public opinion (Second Edition). New Jersey: Transaction Publishers.

Luhmann N (2017) Trust and power,2nd ed. Cambridge: Polity Press.

Lyon, D. (2006). An Electronic Panopticon? A Sociological critique of surveillance theory. Oxfordshire England: Willan Publishing.

Mattelart,A.& Mattelart,M.(2013).İletişim kuramları tarihi. (Zıllıoğlu,M.Çev.),İstanbul:İletişim Yayınları.

Mc Chesney,R. (1999) Rich media, poor democracy: communication politics in dubious times. IL: University of Illinois Press.

McCombs, M.E., (2005). A look at agenda-setting theory, Past, present and future journalism studies, 6(4), 543-557.

McCombs, M. E.(2004). Setting the agenda: The Mass media and public opinion. Cambridge, UK: Polity.

McCombs, M. E. ve Shaw D L. (1972). The Agenda-Setting function of mass media. The Public Opinion Quarterly, 36(2), 176-187.

McIntyre, L. (2018). Post-Truth.MI: MIT Press.

Mridha, M. F., Keya, A. J., Hamid, M. A., Monowar, M. M., & Rahman, M. S. (2021). A comprehensive review on fake news detection with deep learning. IEEE Access, 9, 156151-156170.

McQuail, D. ve Windahl, S. (1993). İletişim modelleri, (Çev. M. Küçükkurt), Ankara: İmaj Yayınları.

McQuail, D. ve Windahl, S. (2005). Kitle iletişim çalışmalarında iletişim modelleri (Çev: Konca Yumlu). 2. Baskı. Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.

Miçooğulları, S. (2018). Yeni ekonomide dijital emek. İnternational Journal of Labour Life and Social Policy, 132-149.

Mills,C.W.(1959). The Sociological Imagination.Oxford:Oxford University Press.

Möllering G (2006) Trust: reason, routine, reflexivity. Oxford: Elsevier.

Murdoch, V. (2020). Historical dictionary of Kant and Kantianism (2. bas.). Lanham, Md.: Rowman & Littlefield Publishers.

Ogburn,W.F.(1922).Social change, with respect to culture and original nature. New York: Viking.

Ogburn,W. F. (1936) On culture and social change: Selected papers, ed. by Ottis Dudley Duncan, Chicago: Univ. of Chicago Press.

Ogburn,W.F.(2011).Social change, with respect to culture and original nature. London: Legare Street Press.

O’Neill O (2010) A Question of trust. Cambridge: Cambridge University Press.

Oxford Languages. (tarih yok). Oxford languages web sitesi. https://languages.oup. com/word-of-the-year/2016/ adresinden erişilmiştir. 06.11.2024.

Özçetin, B.(2019) Kitle iletişim kuramları, kavramlar, okullar, modeller.İstanbul: İletişim Yayınları.

Özdemir,M.(2021), Foucault sosyolojisi, dijital alan ve emeğin yeni görünümü,Akademik Açı, 1(2), : 67-105.

Özel,A.P. (2011). Sosyal medya ve güven: Hükümet, sivil toplum örgütleri ve ticari kuruluşlara yönelik ampirik bir araştırma, Academic Journal of Information Technology, Cilt: 2 Sayı: 4, 1 - 31.

Özkula,S.(2021).What is digital activism anyway?: Social constructions of the “digital” in contemporary activism. Journal of Digital Social Research, 3(3):60-84.

Peters,J.D.(1986) Institutional sources of intellectual poverty of communication research. Communication Research, 13: 527-559.

Riley, W. ve J.W. Riley (1959) Mass communication and the social system. In:Merton R. K. Et. Al. (1959) (Eds.) Sociology Today. NY: Basıc Books.

Rogers, E.M. ve Dearing, J.W. (1988). Agenda-Setting Research: Where it has been, where it has going?. Communication Yearbook,11, 555-593.

Shu, K. (2022). Combating disinformation on social media: A computational perspective. BenchCouncil Transactions on Benchmarks, Standards and Evaluations, 100035.

Shu, K., Bhattacharjee, A., Alatawi, F., Nazer, T. H., Ding, K., Karami, M., & Liu, H. (2020). Combating disinformation in a social media age. Wiley Interdisciplinary Reviews: Data Mining and Knowledge Discovery. 10(6), pp. 1-23.

Shu, K., Slivia , A., Wang, S., Tang, J., & Liu, H. (2017). Fake news detection on social media: A data meaning perspective. ACM SIGKDD Explorations Newslatter, 19(1), 22-36.

Snow, D. A., Rochford, E. B. Jr., Worden, S. K., & Benford, R. D. (1986). Frame alignment processes, micromobilization, and movement participation. American Sociological Review,51,464-481.

Stromback,J.& et.al. (2020).News media trust and its impact on media use: toward a framework for future research, Annals of the International Communication Association 44(3).

Şimşek, V. (2018). Post-Truth ve yeni medya: Sosyal medya grupları üzerinden bir inceleme. Global Media Journal TR Edition, 8(16), 1-14.

Tesich, S. (1992). A government of lies. The Nation, 6(13), 12-14. https://www.thefreelibrary.com/A+government+of+lies.-a011665982 adresinden alındı.

Tok, İ. (2020). Hakikat ötesi (post-truth) çağda yeni medyada yalan/sahte haberle mücadele. (Eds. Ş. Sağıroğlu, H. İbrahim Bülbül, A. Kılıç, M. Küçükali), Dijital okuryazarlık:araçlar, metodolojiler, uygulamalar ve öneriler (s. 455-483) içinde, Ankara: Nobel Yayınevi.

Toprak, A., Yıldırım, A., Aygül, E., Binark, M., Börekçi, S., & Çomu, T. (2014). Toplumsal paylaşım ağı facebook. İstanbul: Kalkedon.

Turhan, M., (2006). Kültür değişmeleri, İstanbul: Çamlıca Yayınları.

Turner, J. (2002) Sociological theory today. In J. Turner (Ed.), Handbook of sociological theory (pp. 1–17). New York, NY: Kluwer.

Türkoğlu,N.(2015)Toplumsal iletişim tanımlar kavramlar tartışmalar, İstanbul: Karahan Kitabevi.

Uluk, M. (2018). Hakikat sonrası çağda yeni medya ve yalan haber. Ankara: Dorlion Yayınevi.

Verdegem, P. (2021). Introduction: Why we need critical perspectives on AI. In: Verdegem, P. (ed.) AI for everyone? Critical Perspectives. Pp. 1–18. London: University of Westminster Press.

Waisbord, S. (2016). The International encyclopedia of communication theory and philosophy.Klaus Bruhn Jensen and Robert T. Craig (Editors-in-Chief), Jeferson D. Pooley and Eric W.Rothenbuhler (Associate Editors). John Wiley & Sons, Inc.

Wilson, H.J. ve Daugherty,P.R. (2018). Human + machine: Reimagining work in the age of AI. Boston, MA: Harvard Business Review Press.

Yaylagül, L. (2007). Kitle iletişim kuramları: Egemen ve eleştirel yaklaşımlar , Ankara: Dipnot Cilt: 10(1).Sayı: 19, 115 - 118.

Yüksel, E. (2007). Kamuoyu oluşturma ve gündem belirleme kavramları nerede kesişmekte, nerede ayrılmaktadır?. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 571-586.

Yüksel, E. (2001). Medyanın gündem belirleme gücü. Konya: Çizgi Kitabevi.

Açıkalın, Ş. N. (2022). Post-Truth bağlamında sosyal medya. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, (57), 1-11.

Adorno, T., & Horkheimer, M. (1944). Dialectic of enlightenment. Stanford: Stanford University Press.

Akbayır, M., & Akbayır, A. (2024). Bir Post- truth (hakikat ötesi) açmazı örneği: ‘The Hater’ filminin göstergebilimsel analizi. Etkileşim, 14, 262-288.

Alemdar,K. ve Erdoğan,İ. (2010.) Öteki kuram: kitle iletişim kuram ve araştırmalarının tarihsel ve eleştirel bir değerlendirmesi, İstanbul: Erk Yayınları.

Alemdar, K.ve Erdoğan, İ.(1997). Başlangıcından günümüze iletişim kuram ve araştırmaları, Ankara: My Yayınları.

Alemdar, K.(1996). İletişim ve tarih. Ankara: İmge Yayınları.

Alpay, Y. (2019). Yalanın siyaseti. İstanbul: Destek Yayınları.

Arkan, Z. N. (2022). “Post-Truth” kavramı üzerine türkçe karşılık denemesi. İstanbul Kent Üniversitesi İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 3(2).

Avcı, S. (2022). The transformation of the understanding of self in the Metaverse reality as a heterotopia place. Etkileşim, 10, 186-206.

Baban, E., (2012), Mc Luhan ve Baudrillard’ın penceresinden sosyal medyanın etkisi: İfadenin esareti, gözetlenen toplum ve kayıp kimlik sendromu”, Kara,T. ve Özgen, E.(ed.), Sosyal Medya Akademi, İstanbul: Beta Yayınları, s. 57-83 .

Baldini, Massimo (2000). İletişim tarihi. Çev. Gül Batuş İstanbul: Avcıol Basım Yayın.

Baç, M. (2020). Hakikatin soruşturulması, ötelenmesi ve geri dönüşü üzerine. Pasajlar Post-Truth Çağı. Yıl: 2, Sayı: 4, Ocak.

Barbalet J (2019) Trust: Condition of action or condition of appraisal? International Sociology 34(1): 83–98.

Barrett, M.(1996). Marx’tan Foucault’a ideoloji. İstanbul: Sarmal Yayınevi.

Baştürk, E. (2016). Gözetimin soykütüğü. İstanbul: Kalkedon.

Baudrillard,J.(2003). Sessiz yığınların gölgesinde: Toplumsalın sonu. (O.Adanır,Çev.),Ankara: Doğu-Batı Yayınları.

Baudrillard, J. (2022). Simülakrlar ve simülasyon. (O. Adanır,Çev.), Ankara: Doğu Batı Yayınevi.

Baudrillard, J. (2023). Tüketim toplumu söylenceleri/yapıları. (N. Tutal, ve F. Keskin, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Bauman, Z., & Lyon, D. (2013). Liquid surveillance. Malden, USA: Polity Press.

Benjamin, W. (1977). The work of art in the age of mechanical production. Mass Communication and Society,(1977),s. 384 – 408.

Benjamin, W. (1986) The Work of art in the age of mechanical reproduction.Trans. Harry Zohn. Illuminations. 1955. Ed. Hannah Arendt. Reprint ed. New York: Schocken Books.

Berman, M.(1994).Katı olan herşey buharlaşıyor, (Ü.Altuğ-B.Peker Çev.), İstanbul: İletişim Yayınları.

Bernays, E. L. (1947.) The Engineering of consent. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 250(1): 113–120.

Binark, M. (2014). Yeni medya çalışmalarında araştırma yöntem ve teknikleri, (Der.) M. Binark, İstanbul: Ayrıntı.

Blöbaum, B. (2021). Some thoughts on the nature of trust: Concept, models and theory. In Blöbaum, B. (ed.), Trust and communication: Findings and implications of trust research. Cham: Springer, pp.3–28.

Bodo, B.(2021) Mediated trust: A theoretical framework to address the trustworthiness of technological trust mediators. New Media & Society 23(9): 2668–2690.

Briggs,A. & Burke,P. (2009 ) The History of social media.Maiden,MA: Polity Press.

Bryant, J. ve Miron, D. (2004) Theory and research in mass communication. Journal of Communication; 54 (4): 662-704.

Castells M. (2012). Ağ toplumunda iletişim, İktidar ve karşı iktidar, Çev.T. Sepetçi, Yeni medya üzerine kavramlar, yaklaşımlar ve uygulamalar, s.13-45, Antalya: Akdeniz Üniversitesi İletişim Araştırma ve Uygulama Merkezi.

Çaycı,B.(2016).Medyada gerçekliğin inşası ve toplumsal denetim, Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Sayı: 25, 84 - 96.

Chomsky, N. (1993). Medya gerçeği, (Çev. Abdullah Yılmaz) İstanbul: Tüm Zamanlar Yayıncılık.

Chomsky, N.(2001).Demokrasi, gerçek ve hayal, Çev. Cevdet Cerit. İstanbul: Pınar Yayınları.

Chomsky, N.(2008). Medya denetimi, Çev. Elif Baki. İstanbul: Everest Yayınları.

Chomsky N. ve Herman E. S. (1998). Medya halka nasıl evet dedirtir; Kitle iletişim araçlarının ekonomi politiği. Çev.: Berfu Akyoldaş, Tamara Han, Metin Çetin, İsmail Kaplan, İstanbul: Minerva Yayınları.

Collins, B., Hoang, D. T., Nguyen, N. T., & Hwang, D. (2021). Trends in combating fake news on social media–a survey. Journal of Information and Telecommunication, 5(2), 247-266.

Coşgun,M.(2021). Post-Truth: Hegemonya’nın yeni ideolojik aygıtı. Akademik Hassasiyetler. Cilt.8, Sayı.15,67-82.

Craig, R. T. (1993) Why Are there so many communication theories? Journal of Communication 43(3):26--33.

Crowley David ve Heyer, Paul (2007). İletişim Tarihi. Çev. Berkay Ersöz. Ankara:Siyasal Kitabevi.

Dearing, J. W., ve Rogers, E. (1996). Agenda-setting. Sage Publications.

Delia, J. (1987). Communication research: A history”, In Charles R. Berger ve Steven H. Chaffee (Eds.) Handbook of Communication Science, Beverly Hills, CA: Sage, p. 20-98.

Demir, Ö. ve Acar,M. (2005), Sosyal bilimler sözlüğü, Ankara: Adres Yayınları.

Earl, J., Kimport, K., Prieto, G., Rush, C., & Reynoso, K. (2010). Changing the world one webpage at time: conceptualising and explaining internet activism. Mobilization, 15(4), 425-446.

Entman, R. (1993). Framing toward clarification of a fractured paradigm. Journal of Communication, Volume ;43, Issue;4,Pages 51-58.

Erdoğan E. ve Uyan-Semerci P. (2020). Hakikat sonrası tartışmaların gerçek olmayan varsayımlarını ele almak: Akıl, bilim ve demokrasi karşıtlığı. Pasajlar Post-Truth Çağı. Yıl: 2, Sayı: 4

Erdoğan, İ. (2013), Medya sosyolojisi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları No.1790.

Erdoğan, İ. (2011), Gündem koyma ve saptama yaklaşımında bir araştırma geleneği olarak çerçeveleme, Erciyes İletişim, sayı:1, s. 48-62.

Evans,M, Halupka M and Stokes G (2019) Trust and democracy in Australia. In Evans,M., Grattan,M. &McCaffrie, B. (eds.), From Turnbull to Morrison: Understanding the trust divide. Melbourne: Melbourne University Press.

Flew T (2021a). Regulating platforms. Cambridge: Polity Press.

Flew,T.(2023). Mediated trust and artificial intelligence. Emerging Media, Vol. 1(1) 22–29.

Flew T and Jiang Y (2021). Trust and communication: Looking back, looking forward. Global Perspectives, 2(1): 1–19.

Ford, T., & Stein, G. (2017). Radikal Medya. Ankara: İmge.

Foucault, M. (1980). The will to truth. New York-London: Tavistock Press.

Foucault, M. (2015a). Biyopolitikanın doğuşu. (A. Tayla, Çev.) İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Foucault,M. (2015b). İktidarın gözü, Seçme Yazılar4 (Cilt 4. Basım). (I. Ergüden, Çev.) İstanbul: Ayrıntı.

Foucault,M. (2015c). Büyük Kapatılma, Seçme Yazılar 3 (Cilt 4. Basım). (I. Ergüden, Çev.) İstanbul: Ayrıntı.

Gamson, W. A. (1988). A constructionist approach to mass media and public opinion. Symbolic Interaction, 11, 161-174.

Gamson,W. A., & Modigliani, A. (1989). Media discourse and public opinion: A constructionist approach. American Journal of Sociology, 95, 1-37.

Ginsberg, B.(1986). The captive public: How mass opinion promotes state power, New York: Basic Books.

Gitlin,T (1980). The whole world is watching: Mass media in the making and unmaking of the New Left. Berkeley, CA: University of California Press.

Goffman, E. (1974). Frame analysis: An essay on the organization of experience. New York: Harper & Row.

Gökçe, O.(2002). İletişim bilimine giriş: İnsanlar arası ilişkilerin sosyolojik bir analizi, Ankara: Turhan Kitabevi.

Göker, G. (2015). İletişimin McDonaldlaşması: Sosyal medya üzerine bir inceleme. Turkish, 389-410.

Görgün Baran, A. (2020) Dijital aktivizm ve gençlik, A.B. Görgün (Ed.) Dijital Çağ içinde (s.37-42) Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

Gürsakal, N. (2009). Sosyal ağ analizi. Bursa: Dora Yayıncılık.

Hancock, J. T. (2009). Digital deception: Why, when and how people lie online. A. Joinson, K. McKenna, T. Postmes, & U.-D. Reips (Ed.), The Oxford Handbook of Internet Psychology içinde. Oxford University Press.

Hands,J.(2011), @is for activism: Dissent, resistance and rebellion in a digital culture.London: Pluto Press.

Hardt, M., & Negri, A. (2019). Meclis. (A. E. Pilgir, Çev.) İstanbul: Ayrıntı.

Hardt, H. (1992) Critical communication studies: Communication, history and theory in America. NY: Routledge.

Herman, E.(1997). Triumph of the Market: Essays on Economics, Politics, and the Media. New York: Black Rose Books Ltd.

Herman,E.S. & Chomsky,N. (2012). Rızanın imalatı: Kitle medyasının ekonomi politiği. Çev. E.Abadoğlu, İstanbul: Bgst Yayınları.

Hofkirchner, W. (2021). Digital Humanism: Epistemological, ontological and praxiological foundations. In: Verdegem, P. (ed.) AI for Everyone? Critical Perspectives. Pp. 33–47. London: University of Westminster Press.

Hollingsvvorth, Mark (1986). The press and political dissent. London: Pluto Press.

Holmwood, J. (2010). Sociology’s misfortune: Disciplines, interdisciplinarity and the impact of audit culture. British Journal of Sociology, 61(4), 639–658.

Hosking, G.A. (2014) Trust: A history. Oxford University Press.

Işık,G. (2015). Sanaldan sokağa toplumsal hareketler, Ankara: Nobel Yayınevi.

İnuğur, M. N. (1978). Basın ve yayın tarihi. İstanbul: Hilal Yayınları.

İrvan,S.(2001). Gündem belirleme yaklaşımının genel bir değerlendirmesi. Gazi Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi: İletişim 9: 69-10.

İyengar S.(1991). Is anyone responsible? How television frames political issues. Chicago: University of Chicago Press.

İyengar,S. & Kinder, D.R. (1987) Is anyone responsible: How TV frames the news,Chicago: University of Chicago Press.

Jan, V.D. (2016). Ağ Toplumu, İstanbul: Epsilon Yayıncılık.

Jeanneney, Jean N. (1998). Medya tarihi, Çev. Esra Atuk, İstanbul. Yapı Kredi Yayınları.

Kaplan, A. (2021). Social Media. In: B. Warf (Ed.), The Sage Encyclopedia of the Internet. London: Sage Publications Ltd.

Kaplan, A. (2020a). Artificial Intelligence: Emphasis on ethics and education. International Journal of Swarm Intelligence and Evolutionary Computation, 9(3). 32-45.

Kaplan, A. (2020b).. Artificial Intelligence, social media, and fake news: Is this the end of democracy? In A.A. Gül, Y.D. Ertürk and P. Elmer (Eds.), Digital Transformation in Communication and Media Studies. Istanbul: Istanbul University Press.

Kaplan,A. ve Haenlein,M. (2010). Users of the world, unite! The challenges and opportunities of Social Media,Business Horizons 53 (1), 59-68.

Karadut, İ. C. (2020). Hakikat-Ötesi çağda hakikati söylemek: İki Parrhesia vakası. Pasajlar Post-Truth Çağı. Yıl: 2, Sayı: 4, Ocak.

Karadut, R. (2006) Trust. Cambridge: Polity Press.

Karagöz, E. (2010). Sosyal bilimlerde kuram oluşum süreci ve iletişim. İstanbul :Derin Yayınları.

Karınca, M. G.(2013). Telekomünikasyonda Yakınsama Kavramı, Ankara Barosu Dergisi, 4, s.263-282.

Keyes, R. (2017). Hakikat sonrası çağ: Günümüz dünyasında yalancılık ve aldatma (D. Özçetin, Çev.). İzmir: Delidolu Yayıncılık.

Kılıç, Ç. (2015). Gündem belirleme kuramı çerçevesinde siyasal karar verme sürecine sosyal medya etkisinin incelenmesi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.

Köktürk, M. (2020). Post-Truth ya da mağaraya dönüş. Pasajlar Post-Truth Çağı. Yıl: 2, Sayı: 4, Ocak.

Lang, B.,Dolan, R.,Kemper, J.,and Northey, G. (2020). Prosumers in times of crisis: definition, archetypes and implications. Journal of Service Management. 32 (2): 176–189.

Lasswell, H. D.(1948). The Structure and function of communication in society. In Bryson, L. (ed.). The Communication of Ideas. New York: Institute for Religious and Social Studies. pp. 37–51.

Lasswell, H. D. (1927). Propaganda techniques in the World War. New York: Peter Smith.

Lippmann, W. (1998). Public opinion (Second Edition). New Jersey: Transaction Publishers.

Luhmann N (2017) Trust and power,2nd ed. Cambridge: Polity Press.

Lyon, D. (2006). An Electronic Panopticon? A Sociological critique of surveillance theory. Oxfordshire England: Willan Publishing.

Mattelart,A.& Mattelart,M.(2013).İletişim kuramları tarihi. (Zıllıoğlu,M.Çev.),İstanbul:İletişim Yayınları.

Mc Chesney,R. (1999) Rich media, poor democracy: communication politics in dubious times. IL: University of Illinois Press.

McCombs, M.E., (2005). A look at agenda-setting theory, Past, present and future journalism studies, 6(4), 543-557.

McCombs, M. E.(2004). Setting the agenda: The Mass media and public opinion. Cambridge, UK: Polity.

McCombs, M. E. ve Shaw D L. (1972). The Agenda-Setting function of mass media. The Public Opinion Quarterly, 36(2), 176-187.

McIntyre, L. (2018). Post-Truth.MI: MIT Press.

Mridha, M. F., Keya, A. J., Hamid, M. A., Monowar, M. M., & Rahman, M. S. (2021). A comprehensive review on fake news detection with deep learning. IEEE Access, 9, 156151-156170.

McQuail, D. ve Windahl, S. (1993). İletişim modelleri, (Çev. M. Küçükkurt), Ankara: İmaj Yayınları.

McQuail, D. ve Windahl, S. (2005). Kitle iletişim çalışmalarında iletişim modelleri (Çev: Konca Yumlu). 2. Baskı. Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.

Miçooğulları, S. (2018). Yeni ekonomide dijital emek. İnternational Journal of Labour Life and Social Policy, 132-149.

Mills,C.W.(1959). The Sociological Imagination.Oxford:Oxford University Press.

Möllering G (2006) Trust: reason, routine, reflexivity. Oxford: Elsevier.

Murdoch, V. (2020). Historical dictionary of Kant and Kantianism (2. bas.). Lanham, Md.: Rowman & Littlefield Publishers.

Ogburn,W.F.(1922).Social change, with respect to culture and original nature. New York: Viking.

Ogburn,W. F. (1936) On culture and social change: Selected papers, ed. by Ottis Dudley Duncan, Chicago: Univ. of Chicago Press.

Ogburn,W.F.(2011).Social change, with respect to culture and original nature. London: Legare Street Press.

O’Neill O (2010) A Question of trust. Cambridge: Cambridge University Press.

Oxford Languages. (tarih yok). Oxford languages web sitesi. https://languages.oup. com/word-of-the-year/2016/ adresinden erişilmiştir. 06.11.2024.

Özçetin, B.(2019) Kitle iletişim kuramları, kavramlar, okullar, modeller.İstanbul: İletişim Yayınları.

Özdemir,M.(2021), Foucault sosyolojisi, dijital alan ve emeğin yeni görünümü,Akademik Açı, 1(2), : 67-105.

Özel,A.P. (2011). Sosyal medya ve güven: Hükümet, sivil toplum örgütleri ve ticari kuruluşlara yönelik ampirik bir araştırma, Academic Journal of Information Technology, Cilt: 2 Sayı: 4, 1 - 31.

Özkula,S.(2021).What is digital activism anyway?: Social constructions of the “digital” in contemporary activism. Journal of Digital Social Research, 3(3):60-84.

Peters,J.D.(1986) Institutional sources of intellectual poverty of communication research. Communication Research, 13: 527-559.

Riley, W. ve J.W. Riley (1959) Mass communication and the social system. In:Merton R. K. Et. Al. (1959) (Eds.) Sociology Today. NY: Basıc Books.

Rogers, E.M. ve Dearing, J.W. (1988). Agenda-Setting Research: Where it has been, where it has going?. Communication Yearbook,11, 555-593.

Shu, K. (2022). Combating disinformation on social media: A computational perspective. BenchCouncil Transactions on Benchmarks, Standards and Evaluations, 100035.

Shu, K., Bhattacharjee, A., Alatawi, F., Nazer, T. H., Ding, K., Karami, M., & Liu, H. (2020). Combating disinformation in a social media age. Wiley Interdisciplinary Reviews: Data Mining and Knowledge Discovery. 10(6), pp. 1-23.

Shu, K., Slivia , A., Wang, S., Tang, J., & Liu, H. (2017). Fake news detection on social media: A data meaning perspective. ACM SIGKDD Explorations Newslatter, 19(1), 22-36.

Snow, D. A., Rochford, E. B. Jr., Worden, S. K., & Benford, R. D. (1986). Frame alignment processes, micromobilization, and movement participation. American Sociological Review,51,464-481.

Stromback,J.& et.al. (2020).News media trust and its impact on media use: toward a framework for future research, Annals of the International Communication Association 44(3).

Şimşek, V. (2018). Post-Truth ve yeni medya: Sosyal medya grupları üzerinden bir inceleme. Global Media Journal TR Edition, 8(16), 1-14.

Tesich, S. (1992). A government of lies. The Nation, 6(13), 12-14. https://www.thefreelibrary.com/A+government+of+lies.-a011665982 adresinden alındı.

Tok, İ. (2020). Hakikat ötesi (post-truth) çağda yeni medyada yalan/sahte haberle mücadele. (Eds. Ş. Sağıroğlu, H. İbrahim Bülbül, A. Kılıç, M. Küçükali), Dijital okuryazarlık:araçlar, metodolojiler, uygulamalar ve öneriler (s. 455-483) içinde, Ankara: Nobel Yayınevi.

Toprak, A., Yıldırım, A., Aygül, E., Binark, M., Börekçi, S., & Çomu, T. (2014). Toplumsal paylaşım ağı facebook. İstanbul: Kalkedon.

Turhan, M., (2006). Kültür değişmeleri, İstanbul: Çamlıca Yayınları.

Turner, J. (2002) Sociological theory today. In J. Turner (Ed.), Handbook of sociological theory (pp. 1–17). New York, NY: Kluwer.

Türkoğlu,N.(2015)Toplumsal iletişim tanımlar kavramlar tartışmalar, İstanbul: Karahan Kitabevi.

Uluk, M. (2018). Hakikat sonrası çağda yeni medya ve yalan haber. Ankara: Dorlion Yayınevi.

Verdegem, P. (2021). Introduction: Why we need critical perspectives on AI. In: Verdegem, P. (ed.) AI for everyone? Critical Perspectives. Pp. 1–18. London: University of Westminster Press.

Waisbord, S. (2016). The International encyclopedia of communication theory and philosophy.Klaus Bruhn Jensen and Robert T. Craig (Editors-in-Chief), Jeferson D. Pooley and Eric W.Rothenbuhler (Associate Editors). John Wiley & Sons, Inc.

Wilson, H.J. ve Daugherty,P.R. (2018). Human + machine: Reimagining work in the age of AI. Boston, MA: Harvard Business Review Press.

Yaylagül, L. (2007). Kitle iletişim kuramları: Egemen ve eleştirel yaklaşımlar , Ankara: Dipnot Cilt: 10(1).Sayı: 19, 115 - 118.

Yüksel, E. (2007). Kamuoyu oluşturma ve gündem belirleme kavramları nerede kesişmekte, nerede ayrılmaktadır?. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 571-586.

Yüksel, E. (2001). Medyanın gündem belirleme gücü. Konya: Çizgi Kitabevi.