Batılılaşma Dönemi Osmanlı Mimarlık Akımları

Açıkyıldız, B. (1997). 19. Yüzyıl Osmanlı Mimarlığında Neogotik Üslup. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi.

Akın Ertek, G. (2021). XIX. Yüzyılda Mimari Üslup Arayışlarına Ulusalcılık Olgusunun Etkisi Üzerine Bir Değerlendirme, Amisos, 6 (11), 172-185.

Akın Ertek, G., Yıldırım Güneş, Ö. (2021). Arşiv Belgeleri Işığında Giresun Kapusen Kilisesi’nin İnşa Süreci ve Mimarisi, Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28, 483-501.

Aksu, H. (2008). Rokoko. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 35, s. 159-160). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Aktemur, A. M. (2005). Osmanlı Bankası’nın Tarihçe ve Mimarisi, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 15, 1-20.

Aktemur, A. M., Arslan M. (2006). I. Ulusal Mimarlık Akımı ve İstanbul-Karaköy’deki Örnekleri, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 16, 1-32.

Aktemur, A. M. (2010). Art Nouveau Üslubunun Önemli Bir Temsilcisi: Ziraat Bankası İstanbul- Karaköy Şubesi Hizmet Binası, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 19, 1-22.

Aktemur, A. M. (2012). Alexandre Vallury’nin Karaköy’deki Eserleri, The Journal of Academic Social Science Studies, 5 (8), 37-74.

Aktemur, A. M. (2012). Batılılaşma Dönemi İstanbul Mimarisinden Eklektik Üslupta Bir Yapı: Galata Rüsumat (Gümrük) Binası (Eski Paket Postanesi), Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 28, 1-17.

Aktur, H. (2023). Between East and West: Mimar Kemaleddin and ‘Ahmed Ratib Paşa Mansion’, Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, 22 (35), 147-169.

Akyıldız, E., Alper, B. (2019). Büyük Mecidiye Camsi’nin Cephe Biçimlenmesi ve Bezeme Elemanlarının İncelenmesi, Külliyat, 8, 65-81.

Altıer, S. (2021). Osmanlı Süsleme Sanatlarında Girland, Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5 (2), 377-406.

Altınok, Ü. (1986). Yıldız Sarayı Seraları ve Limonlukları “Kış Bahçeleri”, İlgi Dergisi, 46, 26-30.

Alpaslan, H. İ. (2022). Levant’ta Oryantalizm: İzmir’de Oryantalist Mimarinin Kaybolan Bir Örneği Olarak Sarıkışla Subay Mahfili, Sanat Tarihi Dergisi, 31 (1), 599-623.

Arel, A. (1975). 18. Yüzyıl İstanbul Mimarisinde Batılılaşma Süreci, İstanbul: İTÜ Mimarlık Fakültesi.

Arık, R. (1988). Batılılaşma Dönemi Anadolu Tasvir Sanatı, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.

Aslanoğlu, İ. (2010). Erken Cumhuriyet Dönemi Mimarlığı (1923-1938), İstanbul: Bilge Kültür Sanat.

Atasoy, N. (1992). Barok. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 5, s. 81-83). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Atasoy, S. (2022). Türkiye’deki Geç Dönem Hastane Binaları. (Yayımlanmamış doktora tezi). Pamukkale Üniversitesi.

Atıcı, E., İnceoğlu, M. (2020). Aziz Antuan Kilisesi’nin Mimari Açıdan Okunabilirliği, Gazi Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 35 (3), 1499-1508.

Aydın Altay, S. C. (2014). Ankara Etnografya Müzesi Koleksiyonu’nda Yer Alan Art Nouveau Üsluplu Yıldız Porselenleri, Ankara Araştırmaları Dergisi, 2 (2), 236-245.

Aydın, Ö. (2012). Sultan II. Abdülhamit Dönemi Yapılarında İmparatoru/İmparatorluğu Temsil Eden Semboller, Mimarlık, 364, 74-78.

Bağcı, S., Çağman, F., Renda, G., Tanındı, Z. (2006). Osmanlı Resim Sanatı, İstanbul: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.

Bakır, B. (2003). Mimaride Rönesans ve Barok Osmanlı Başkenti İstanbul’da Etkileri, Ankara: Nobel Yayıncılık.

Başar, M. E., Erdoğan, H. A. (2009). Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Türkiye’de Tren Garları, Selçuk Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 24 (3), 29-44.

Başkan, S. (2016). Türk Modernleşmesi ve Erken Cumhuriyet Dönemi’nin Milli Mimarlığı, Turkish Studies, 11 (13), 97-116.

Başkan, S. (2020). Erken Cumhuriyet Döneminde Milli Mimarlık, 95. Yılında Türkiye Cumhuriyeti’nde Siyasi, Sosyal ve Ekonomik Hayat (1918-1938), I, Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi, 387- 413.

Batur, A. (1984). Cumhuriyet Döneminde Türk Mimarlığı. Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi içinde (ayrı basım, s. 1380-1420). İstanbul: İletişim Yayınları.

Batur, A. (1985). Batılılaşma Döneminde Osmanlı Mimarlığı. Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Türkiye Ansiklopedisi içinde (Cilt. 4, s. 1038-1067). İstanbul: İletişim Yayınları.

Batur, A. (2005). Art Nouveau Mimarlığı ve İstanbul, Avrupa’dan İstanbul’a Art Nou¬veau, İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.

Batur, A. (2010). Şeyh Zafir Külliyesi. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 39, s. 79-80). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Batur, A. (2019). Beylerbeyi Sarayı Kıyıdan Tepelere Uzanan Bir Sahil Saray, Milli Saraylar Sanat Tarihi Mimarlık Dergisi, 17, 139-161.

Baytar, Z., Topal, S. (2019). 1740-1795 İstanbul Sebillerinde Barok-Rokoko Cephe Düzeni, International Social Sciences Studies Journal, 5 (33). 1997-2012.

Baytar, İ. (2019). Oryantal mi Oryantalist mi? Osmanlı’da Oryantalist Algıya Mobilya Üzerinden Bir Okuma, Art-Sanat, 12, 89-108.

Baytar, İ. (2019). Osmanlı’da Art Nouveau Üslubu ve Mobilya Örnekleri ile Emile Galle, Sanat Tarihi Dergisi, XXVIII (2), 455-471.

Beşli, A., Menekşe Çalıkçı, A. N., Eraslan, Z. (2017). Objektiften Yansıyanlarla II. Abdülhamid Döneminde Eğitim, İstanbul: Üsküdar Belediyesi.

Bulut, Y. (2007). Oryantalizm. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 33, s. 428-437). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Can, C. (1993). İstanbul’da 19. Yüzyılda Batılı ve Levanten Mimarların Yapıları ve Koruma Sorunları. (Yayımlanmamış doktora tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi.

Can, S. (1997). Belgelerle Çırağan Sarayı, (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi.

Can, S. (2013). Yıldız Camii. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 43, s. 540-541). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Çelik, Z. (1998). 19. Yüzyılda Osmanlı Başkenti Değişen İstanbul, İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı.

Çelik, G. (2014). Ortaköy Sahilindeki Saraylar ve Yalılar, Baha Tanman (Ed)., Büyük Mecidiye Camii ve Ortaköy içinde (s. 153-197). İstanbul: Kuveyt Türk.

Çetin, Y. (2018). İkinci Milli Mimarlık Hareketi ve Sonrası Mimarisinin Günümüz Tarihi Kentlerin Dokusuna Katkısı Üzerine Bir Değerlendirme, Social Sciences Studies Journal, 4 (22), 4074-4084.

Çınarlı, N. (1999). Cumhuriyet Dönemi Türkiye Mimarlığı, Ege Mimarlık, 30 (2), 16-26.

Çolak Boncukcu, S. (2019). 19. Yüzyıl Osmanlı Mimarisinde Oryantalizm’in Benimsenmesinde Gotik Etki: Gotik Üslubun İslami Kökenlerine Değin Söylemler ve Sonuçları. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi.

Çubukçu, E. (2021). Erken Cumhuriyet Dönemi Mimarisinde Ulusal Kimlik Arayışı: Ankara’daki Kamu Yapıları, Kültür Araştırmaları Dergisi, 9, 359-378.

Dastarlı, E. (2015). Mimar Kemaleddin Bey, Türk Mimarisinde İz Bırakanlar, I, Ankara: Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, 385-395.

Demiraslan, D. (2012), Üsküdar’da Oryantalist Esintiler, Süleyman Faruk Göncüoğlu (Ed.), Uluslararası Üsküdar Sempozyumu VII (I) içinde (s. 644-654). İstanbul: Üsküdar Belediyesi.

Durmuş, S. (2018). Metinsel Var Olma Biçimi Olarak Osmanlı Mimarlığı: Usûl-i Mi’mârî-i Osmanî, Mükerrem Bedizel Zülikar-Aydın ve Ravza Aydın (Ed.), Osmanlı’da Mimari, Sanat ve Yemek Kültürü içinde (s. 41-60). İstanbul: Mahya Yayınları.

Ege, Y. (1980). Dolmabahçe Sarayı ve Süslemesi, Bedrettin Cömert’e Armağan, Ankara: Hacettepe Üniversitesi, 521-529.

Eldem, S. H. (1973). Elli Yıllık Cumhuriyet Mimarlığı, Mimarlık, 11-12, 5-11.

Eldem, E. (1999). 18. Yüzyıl ve Değişim, Cogito-Osmanlılar Özel Sayısı, 19, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 189-199.

Erarslan, A. (2020). Ottoman Baroque Architecture: Turkish Baroque, Ilia Christov, Viliyan Krystev, Recep Efe, Abd Alla Gad (Ed.), Advances in Scientific Research: Engineering and Architecture içinde (s. 304-341). Sofia: St. Kliment Ohridski University Press.

Erarslan, A. (2021). Antique Revivalism: Empire Style in the Ottoman Architecture, Developments in Engineering and Architecture, Sofya: ST. Kliment Ohridski University Press, 149-170.

Erarslan, A. (2023). The Change in Interior Design in 19th Century Ottoman Architecture. Art Nouveau Season Panels, Architecture Image Studies, 4 (2), 76-87.

Ertuğrul, S. (1994). Dolmabahçe Camii. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 9, s. 502-503). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (1981). XVIII. Yüzyıl Türk Sanatı ve Türk Mimarisinde Avrupa Neo-Klasik Üslubu, Sanat Tarihi Yıllığı, 9-10, 163-190.

Eyice, S. (1989). Alay Köşkü. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 2, s. 349-350). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (1992). Batılılaşma-Mimari. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 5, s. 171-181). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (1995). Empire. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt.11, s. 159-163). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (1996). İslam Ülkelerinde ve Türkiye’de Gotik Mimari (Gotik maddesi), İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 14, s.117-119). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (1996). Fuat Paşa Camii ve Türbesi. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt.13, s. 206). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (1996). Gaspare Trajano Fossati. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 13, s. 170-173). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (2002), Batı Sanat Akımlarının Değiştirdiği Osmanlı Dönemi Türk Sanatı. Türkler içinde (Cilt. XV, s. 288-307). Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.

Eyice, S. (2007). Nusretiye Camii. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 33, 274-276). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Germaner, S., İnankur, Z. (1989). Oryantalizm ve Türkiye, İstanbul: Türk Kültürüne Hizmet Vakfı Sanat Yayınları.

Germaner, S. (2008). Ampir. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt.1, s. 92). İstanbul: Yem Yayınevi.

Germaner, S. (2008). Barok Üslup. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt., s. 1181-184). İstanbul: Yem Yayınevi.

Göncü, T. C. (2010). Beylerbeyi Sarayı’nın İnşa Süreci, Yerleşim Düzeni ve Kullanımı Üzerine İncelemeler, Milli Saraylar, 6, 31-46.

Gülsen, Ö. (2008). Eklektisizm. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt. 1, s. 446-447). İstanbul: Yem Yayınevi.

Gündüz, F. (2007). Ortaköy Camii. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 33, s. 408-409). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Halıcı, E. (2020). XVIII.-XIX. Yüzyılda Osmanlı Sanat Ortamı, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 69, 577-628.

Halıcı, E., Yurttaş, H. (2022). Barok ve Rokoko Üsluplarının Mimari Süslemedeki Gücü, Anasay, 6 (19), 3-28.

İhsanoğlu, E. (1999). Osmanlıda Eğitim ve Bilim Müesseseleri, Ekmelleddin İhsanoğlu (Ed.), Osmanlı Medeniyeti Tarihi l içinde (223-361). İstanbul: Feza Gazetecilik.

İnankur, Z. (2008). Oryantalizm. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt. 3, s. 1179-1181). İstanbul: Yem Yayınevi.

İnce, K. (2002). Osmanlı Sanatının 1789-1839 Dönemine Bir Bakış. Türkler Ansiklopedisi içinde (Cilt. 15, s. 310-319). Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.

İrepoğlu, G. (1990). Sultan II. Abdülhamit Döneminde Yeni Bir Anlayış: Art Nouveau, Sanat Tarihi Araştırmaları Dergisi, 9, 9-14.

İrez, F. (1990). Osmanlı Devleti’nde Batılılaşma Dönemi ve Mecidiye Köşkü, Antik Dekor, 8, 88-91.

Kaçar, M. (1998). Osmanlı İmparatorluğu'nda Askeri Teknik Eğitimde Modernleşme Çalışmaları ve Mühendishanelerin Kuruluşu (1808’e Kadar), Osmanlı Bilimi Araştırmaları, 2, 69-137.

Kalfazade (Ertuğrul), S. (1993). Çırağan Sahilsarayı. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 8, s. 304-306). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Karakaya, E. (2006). Nakşidil Sultan Külliyesi. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 32, s. 344-346). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Kavık, M. (2024). Fransız İhtilali’nin Başlaması ve İhtilal Süreci. International Journal of Social and Humanities Sciences Research, 11 (103), 59-64.

Kılıç, E. (1995). Çağdaş Türk Resminin Panoraması, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 2, Erzurum, 85- 90.

Kılıç, S. (2024). Cumhuriyet Dönemi Mimarlarından Mimar Mukbil Kemal Taş ve Isparta-Senirkent Turan İlköğretim Okulu, Kent Akademisi, 17 (1), 308-326.

Kılıçbay, M. A. (1985). Osmanlı Batılılaşması. Tanzimat’tan Cumhuriyete Türkiye Ansiklopedisi içinde (Cilt. 1, s. 147- 152). İstanbul: İletişim Yayınları.

Koçer, Ş. (1995). Haydarpaşa‐Gebze Demiryolu Hattında 19. Yüzyılda Yapılmış Demiryolu İstasyon Binaları. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi.

Koçyiğit, F. (2018). Bir Güç Temsili Olarak Tanzimat Dönemi Çeşmeleri, Osmanlı Mirası Araştırmaları Dergisi, 5 (12), 81-106.

Koçyiğit, F. (2019). Osmanlı Mimarisinde Meydan Çeşmeleri, Akdeniz Sanat, 13 (21. Uluslararası Ortaçağ ve Türk Dönemi Kazıları ve Sanat Tarihi Araştırmaları Sempozyumu Bildirileri), 339-354.

Kolay, E. (2017). Geç Dönem Osmanlı Mimarisinde Oryantalist Üslupta Bir Örnek: Samsun Belediye Binası. Osmanlı Mirası Araştırmaları Dergisi, 4 (9), 57-68.

Kolay, E. (2023). Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Türkiye’de Belediye Binaları. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları.

Kuban. D. (1954). Türk Barok Mimarisi Hakkında Bir Deneme, İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi Yayınları.

Kuban. D. (2007). Osmanlı Mimarisi. İstanbul: YEM Yayınları.

Kula, S. (2023). İstanbul’un Metropolleşme Sürecinde Mimar Alexandre Vallaury, Modern İstanbul’u İnşa Edenler, Ed. Saro Dadyan, İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi, 101-128.

Kuran, A. (2008). Osmanlı Mimarlığı ve Sanatı. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt. 3, s. 1184-1189). İstanbul: Yem Yayınevi.

Kuyulu Ersoy, İ. (2000). İzmir Saat Kulesi, Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, IV, 277-287.

Kuyulu Ersoy, İ. (2001). Orientalist Buildings in Izmir: The Case of the Kemeraltı, Çorakkapı, Keçeciler and Kemer Police Stations, 11th International Congress of Turkish Art EJOS (Electronical Journal of Oriental Studies), Utrecht: Universiteit Utrect, 1-21.

Okay, O. (1999). Batılılaşma Devri Fikir Hayatı Üzerinde Bir Deneme, Ekmelleddin İhsanoğlu (Ed.), Osmanlı Medeniyeti Tarihi 1 içinde (s. 195-219). İstanbul: Feza Gazetecilik.

Okçuoğlu, T. (2002). Asariye Camii: Tanzimat Dönemi’nde Benzersiz Planlı Bir Yapı, Sanat Tarihi Yıllığı, XV, 115-129.

Olgun, N. (1993). İstanbul-Beşiktaş Şeyh Zafir Türbesi, Kitaplığı ve Çeşmesi Restorasyonu, Vakıf Haftası Dergisi, 10, 333-340.

Oral Patacı, Ö. (2017). Ampir Üslubunda Bir Sultan Camii: Nusretiye, Akademik Bakış Dergisi, 59, 169- 207.

Özkan Altınöz, M. (2014). 19.YY. Osmanlı Mimarisi’ndeki Oryantalizmin Endülüs Kaynağı ve Sirkeci Garı’nın Değerlendirilmesi, Turkish Studies, 9 (10), 837-852.

Özkan, S. (2021). Osmanlı’da Misyonerliğin Mimariye Yansımaları: Tanzimat Sonrası Merkezi Türkiye Misyonu Kapsamında Misyoner ve Gayrimüslim Okulları. (Yayımlanmamış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi.

Özgüven, H. B. (2003). Mahmud II Türbesi, Sebili, Çeşmesi ve Haziresi. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 27, s. 357-358). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Özlü, N. (2011). Merkezin Merkezi: Sultan II. Abdülhamid Döneminde Yıldız Sarayı, Toplumsal Tarih, 206, 2-13.

Papila, A. (2008). Osmanlı İmparatorluğunun Batılılaşma Döneminde Resim Sanatının Ortaya Çıkışı ve Osmanlı Kimliğinin Resimsel Anlatımı, Gazi Üniversitesi, Sanat ve Tasarım Dergisi, 117-134.

Parlak, S. (2020). Mihrişah Valide Sultan Külliyesi, İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 30, s. 42-44). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Polat, T. E., Antel, F. A. (2015). Postmodern Cephe Estetiğinde Barok Bir Yöntem Olarak Teatral Anlatım İlkeleri, Tasarım+Kuram Mimar Dergisi, 19 (11), 109-122.

Quataert, D. (2004). 19. Yüzyıla Genel Bakış-Islahatlar Devri 1812-1914, Halil İnalcık- Donald Quataert (Ed.), Osmanlı İmparatorluğunun Ekonomik ve Sosyal Tarihi 2 içinde (s. 887-1039). İstanbul: Eren Yayıncılık.

Ramazanoğlu, M. G. (2009). Selimiye Camii ve Külliyesi. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 36, s. 434-436). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Renda, G., Erol, T. (1981). Başlangıcından Bugüne Çağdaş Türk Resim Sanatı Tarihi, İstanbul: Tiglat Yayınları.

Rona, Z. (2008). Rokoko. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt. 3, s. 1326-1327). İstanbul: Yem Yayınevi.

Rona, Z. (2008). Art Nouveau. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt. 1, s. 135-136). İstanbul: Yem Yayınevi.

Sağ, M. K. (2024). Yıldız Hamidiye Camii Tavan Süslemesinin İzleri: Gök Mavisi Üzerine Altın Renginde Yıldızlı Kalem İşi Bezeme, Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, 22, 150-168.

Saner, T. (1998). 19. Yüzyıl İstanbul Mimarlığında Oryantalizm, İstanbul: Pera Turizm ve Ticaret.

Sarı, N. (2004). Mekteb-i Tıbbiye. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 29, s. 2-5). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Shaw, S. J. (2002), Osmanlı İmparatorluğu’nda Geleneksel Reformdan Modern Reforma Geçiş: Sultan III. Selim ve Sultan II. Mahmud Dönemleri. Türkler içinde (Cilt. 12, s. 609-628). Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.

Sözen, M. (1975). Türk Mimarisinin Gelişimi ve Mimar Sinan, İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.

Sözen, M. (1984). Birinci Ulusal Mimarlık Dönemi ve Mimarları, Mimaride Türk Milli Üslubu Semineri, İstanbul: Atatürk Kültür Merkezi, 35-39.

Sözen, M. (1992). Beylerbeyi Sarayı. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 6, s. 77-78). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Şenyurt, O. (2016). Selanik Hamidiye Camii: II. Abdülhamid Döneminde Mimaride Geleneksel Yaklaşımlar ve Oryantalizm, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31, 185-208.

Tali, Ş. (2009). İstanbul Su Mimarisinde Eminönü Sebillerinin Yeri ve Önemi, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sanat Dergisi, 15, 47-64.

Tanyeli, U. (2015). İstanbul Mimarisinde Radikal Değişim Evresi: XVIII ve XIX. Yüzyıllar, Antik Çağ’dan XXI. Yüzyıla Büyük İstanbul Tarihi, 8, Coşkun Yılmaz (ed.), İstanbul: TDV İSAM & İBB Kültür AŞ. Yayınları, 312-367.

Tekeli, İ., İlkin, S. (1999). Osmanlı İmparatorluğu’nda Eğitim ve Bilgi Üretim Sisteminin Oluşumu ve Dönüşümü, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.

Tekeli, İ. (2011). Tasarım, Mimarlık ve Mimarlar, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.

Tezgah, S. (2017). Mimari Tezyinatta İstanbul Art Nouveau’su. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi.

Tuncer, H. (1987). Yirmi Sekiz Çelebi Mehmet Efendi’nin Fransa Sefaretnamesi, Belleten, LI (199), Ankara: Türk Tarih Kurumu, 131-151.

Tuztaşı, U., Aşkun, İ. Y. (2011). Klasik Dönemden Batılılaşmaya Osmanlı Mimarlığında İdealleştirme Olgusu ve Batı Mimarlığıyla Olan Mukayesesi, Osmanlı Araştırmaları, 38, 213-235.

Urfalıoğlu, N. (2015). İstanbul’un Çeşme ve Sebilleri, Coşkun Yılmaz (Ed.), Antik Çağ’dan XXI. Yüzyıla Büyük İstanbul Tarihi 8 içinde (s. 468-481). İstanbul: TDV İSAM & İBB Kültür AŞ. Yayınları.

Ülgen, A. (1990). Tanzimat Günlerinde Türk Mimari Üslubu (Tanzimat Döneminde Batılılaşma Akımıyla Türk Mimarisinde Giren Üsluplar ve Üslup Özellikleri), Sanat Tarihi Araştırmaları Dergisi, 3 (7), İstanbul, 67-71.

Vardar, K. F. (2004). İstanbul’da, XIX. Yüzyıl Osmanlı Mimarlığında Görülen Ampir Üsluptaki Madeni Şebekeler, Sanat Tarihi Dergisi, XIII (I), 169-180.

Yakartepe, E. Ç., Binan, C. (2011). İstanbul’un Modernleşme Dönemi Otelleri (1840-1914), Megaron, 6 (2), 79-94.

Yalçınkaya, M. A. (2002). XVIII. Yüzyıl: Islahat, Değişim ve Diplomasi Dönemi (1703-1789). Türkler içinde (Cilt. 12, s. 479-511). Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.

Yaldız, E., Parlak, Ö. (2018). Birinci Ulusal Mimarlık Dönemi Kamu Yapıları, Social Siciences Studies Journal, 4 (24), 4930-4947.

Yavaş, D. (2007). Pertevniyal Valide Sultan Külliyesi. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 34, s. 241-242). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Yavuz, Y. (1981). Mimar Kemalettin Bey (1870-1927), O. D. T. Ü. Mimarlık Fakültesi Dergisi, 7 (1), 53-76.

Yavuz, M. (2008). August Carl Friedrich Jasmund ve Mimari Faaliyetleri, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 21, 187-209.

Yılmaz, L. (2018). Uluslararası Neo-Bizans Akımı: İstanbul Mimarisine Etkileri, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (14), 663-677.

Yiğitpaşa, N. T. (2010). XIX. Yüzyıl Beyoğlu Yapılarında Heykel ve Figürlü Kabartmalar. (Yayımlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi.

Yiğitpaşa, N. T. (2022). Fransız Mimarisinin Osmanlı-Türk Mimarisine Etkisi Üzerine Bir Değerlendirme, ODÜSOBİAD 12 (1), 241-260.

Açıkyıldız, B. (1997). 19. Yüzyıl Osmanlı Mimarlığında Neogotik Üslup. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Hacettepe Üniversitesi.

Akın Ertek, G. (2021). XIX. Yüzyılda Mimari Üslup Arayışlarına Ulusalcılık Olgusunun Etkisi Üzerine Bir Değerlendirme, Amisos, 6 (11), 172-185.

Akın Ertek, G., Yıldırım Güneş, Ö. (2021). Arşiv Belgeleri Işığında Giresun Kapusen Kilisesi’nin İnşa Süreci ve Mimarisi, Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28, 483-501.

Aksu, H. (2008). Rokoko. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 35, s. 159-160). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Aktemur, A. M. (2005). Osmanlı Bankası’nın Tarihçe ve Mimarisi, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 15, 1-20.

Aktemur, A. M., Arslan M. (2006). I. Ulusal Mimarlık Akımı ve İstanbul-Karaköy’deki Örnekleri, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 16, 1-32.

Aktemur, A. M. (2010). Art Nouveau Üslubunun Önemli Bir Temsilcisi: Ziraat Bankası İstanbul- Karaköy Şubesi Hizmet Binası, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 19, 1-22.

Aktemur, A. M. (2012). Alexandre Vallury’nin Karaköy’deki Eserleri, The Journal of Academic Social Science Studies, 5 (8), 37-74.

Aktemur, A. M. (2012). Batılılaşma Dönemi İstanbul Mimarisinden Eklektik Üslupta Bir Yapı: Galata Rüsumat (Gümrük) Binası (Eski Paket Postanesi), Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 28, 1-17.

Aktur, H. (2023). Between East and West: Mimar Kemaleddin and ‘Ahmed Ratib Paşa Mansion’, Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, 22 (35), 147-169.

Akyıldız, E., Alper, B. (2019). Büyük Mecidiye Camsi’nin Cephe Biçimlenmesi ve Bezeme Elemanlarının İncelenmesi, Külliyat, 8, 65-81.

Altıer, S. (2021). Osmanlı Süsleme Sanatlarında Girland, Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5 (2), 377-406.

Altınok, Ü. (1986). Yıldız Sarayı Seraları ve Limonlukları “Kış Bahçeleri”, İlgi Dergisi, 46, 26-30.

Alpaslan, H. İ. (2022). Levant’ta Oryantalizm: İzmir’de Oryantalist Mimarinin Kaybolan Bir Örneği Olarak Sarıkışla Subay Mahfili, Sanat Tarihi Dergisi, 31 (1), 599-623.

Arel, A. (1975). 18. Yüzyıl İstanbul Mimarisinde Batılılaşma Süreci, İstanbul: İTÜ Mimarlık Fakültesi.

Arık, R. (1988). Batılılaşma Dönemi Anadolu Tasvir Sanatı, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.

Aslanoğlu, İ. (2010). Erken Cumhuriyet Dönemi Mimarlığı (1923-1938), İstanbul: Bilge Kültür Sanat.

Atasoy, N. (1992). Barok. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 5, s. 81-83). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Atasoy, S. (2022). Türkiye’deki Geç Dönem Hastane Binaları. (Yayımlanmamış doktora tezi). Pamukkale Üniversitesi.

Atıcı, E., İnceoğlu, M. (2020). Aziz Antuan Kilisesi’nin Mimari Açıdan Okunabilirliği, Gazi Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 35 (3), 1499-1508.

Aydın Altay, S. C. (2014). Ankara Etnografya Müzesi Koleksiyonu’nda Yer Alan Art Nouveau Üsluplu Yıldız Porselenleri, Ankara Araştırmaları Dergisi, 2 (2), 236-245.

Aydın, Ö. (2012). Sultan II. Abdülhamit Dönemi Yapılarında İmparatoru/İmparatorluğu Temsil Eden Semboller, Mimarlık, 364, 74-78.

Bağcı, S., Çağman, F., Renda, G., Tanındı, Z. (2006). Osmanlı Resim Sanatı, İstanbul: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.

Bakır, B. (2003). Mimaride Rönesans ve Barok Osmanlı Başkenti İstanbul’da Etkileri, Ankara: Nobel Yayıncılık.

Başar, M. E., Erdoğan, H. A. (2009). Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Türkiye’de Tren Garları, Selçuk Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 24 (3), 29-44.

Başkan, S. (2016). Türk Modernleşmesi ve Erken Cumhuriyet Dönemi’nin Milli Mimarlığı, Turkish Studies, 11 (13), 97-116.

Başkan, S. (2020). Erken Cumhuriyet Döneminde Milli Mimarlık, 95. Yılında Türkiye Cumhuriyeti’nde Siyasi, Sosyal ve Ekonomik Hayat (1918-1938), I, Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi, 387- 413.

Batur, A. (1984). Cumhuriyet Döneminde Türk Mimarlığı. Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi içinde (ayrı basım, s. 1380-1420). İstanbul: İletişim Yayınları.

Batur, A. (1985). Batılılaşma Döneminde Osmanlı Mimarlığı. Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Türkiye Ansiklopedisi içinde (Cilt. 4, s. 1038-1067). İstanbul: İletişim Yayınları.

Batur, A. (2005). Art Nouveau Mimarlığı ve İstanbul, Avrupa’dan İstanbul’a Art Nou¬veau, İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.

Batur, A. (2010). Şeyh Zafir Külliyesi. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 39, s. 79-80). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Batur, A. (2019). Beylerbeyi Sarayı Kıyıdan Tepelere Uzanan Bir Sahil Saray, Milli Saraylar Sanat Tarihi Mimarlık Dergisi, 17, 139-161.

Baytar, Z., Topal, S. (2019). 1740-1795 İstanbul Sebillerinde Barok-Rokoko Cephe Düzeni, International Social Sciences Studies Journal, 5 (33). 1997-2012.

Baytar, İ. (2019). Oryantal mi Oryantalist mi? Osmanlı’da Oryantalist Algıya Mobilya Üzerinden Bir Okuma, Art-Sanat, 12, 89-108.

Baytar, İ. (2019). Osmanlı’da Art Nouveau Üslubu ve Mobilya Örnekleri ile Emile Galle, Sanat Tarihi Dergisi, XXVIII (2), 455-471.

Beşli, A., Menekşe Çalıkçı, A. N., Eraslan, Z. (2017). Objektiften Yansıyanlarla II. Abdülhamid Döneminde Eğitim, İstanbul: Üsküdar Belediyesi.

Bulut, Y. (2007). Oryantalizm. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 33, s. 428-437). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Can, C. (1993). İstanbul’da 19. Yüzyılda Batılı ve Levanten Mimarların Yapıları ve Koruma Sorunları. (Yayımlanmamış doktora tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi.

Can, S. (1997). Belgelerle Çırağan Sarayı, (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi.

Can, S. (2013). Yıldız Camii. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 43, s. 540-541). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Çelik, Z. (1998). 19. Yüzyılda Osmanlı Başkenti Değişen İstanbul, İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı.

Çelik, G. (2014). Ortaköy Sahilindeki Saraylar ve Yalılar, Baha Tanman (Ed)., Büyük Mecidiye Camii ve Ortaköy içinde (s. 153-197). İstanbul: Kuveyt Türk.

Çetin, Y. (2018). İkinci Milli Mimarlık Hareketi ve Sonrası Mimarisinin Günümüz Tarihi Kentlerin Dokusuna Katkısı Üzerine Bir Değerlendirme, Social Sciences Studies Journal, 4 (22), 4074-4084.

Çınarlı, N. (1999). Cumhuriyet Dönemi Türkiye Mimarlığı, Ege Mimarlık, 30 (2), 16-26.

Çolak Boncukcu, S. (2019). 19. Yüzyıl Osmanlı Mimarisinde Oryantalizm’in Benimsenmesinde Gotik Etki: Gotik Üslubun İslami Kökenlerine Değin Söylemler ve Sonuçları. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi.

Çubukçu, E. (2021). Erken Cumhuriyet Dönemi Mimarisinde Ulusal Kimlik Arayışı: Ankara’daki Kamu Yapıları, Kültür Araştırmaları Dergisi, 9, 359-378.

Dastarlı, E. (2015). Mimar Kemaleddin Bey, Türk Mimarisinde İz Bırakanlar, I, Ankara: Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, 385-395.

Demiraslan, D. (2012), Üsküdar’da Oryantalist Esintiler, Süleyman Faruk Göncüoğlu (Ed.), Uluslararası Üsküdar Sempozyumu VII (I) içinde (s. 644-654). İstanbul: Üsküdar Belediyesi.

Durmuş, S. (2018). Metinsel Var Olma Biçimi Olarak Osmanlı Mimarlığı: Usûl-i Mi’mârî-i Osmanî, Mükerrem Bedizel Zülikar-Aydın ve Ravza Aydın (Ed.), Osmanlı’da Mimari, Sanat ve Yemek Kültürü içinde (s. 41-60). İstanbul: Mahya Yayınları.

Ege, Y. (1980). Dolmabahçe Sarayı ve Süslemesi, Bedrettin Cömert’e Armağan, Ankara: Hacettepe Üniversitesi, 521-529.

Eldem, S. H. (1973). Elli Yıllık Cumhuriyet Mimarlığı, Mimarlık, 11-12, 5-11.

Eldem, E. (1999). 18. Yüzyıl ve Değişim, Cogito-Osmanlılar Özel Sayısı, 19, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 189-199.

Erarslan, A. (2020). Ottoman Baroque Architecture: Turkish Baroque, Ilia Christov, Viliyan Krystev, Recep Efe, Abd Alla Gad (Ed.), Advances in Scientific Research: Engineering and Architecture içinde (s. 304-341). Sofia: St. Kliment Ohridski University Press.

Erarslan, A. (2021). Antique Revivalism: Empire Style in the Ottoman Architecture, Developments in Engineering and Architecture, Sofya: ST. Kliment Ohridski University Press, 149-170.

Erarslan, A. (2023). The Change in Interior Design in 19th Century Ottoman Architecture. Art Nouveau Season Panels, Architecture Image Studies, 4 (2), 76-87.

Ertuğrul, S. (1994). Dolmabahçe Camii. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 9, s. 502-503). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (1981). XVIII. Yüzyıl Türk Sanatı ve Türk Mimarisinde Avrupa Neo-Klasik Üslubu, Sanat Tarihi Yıllığı, 9-10, 163-190.

Eyice, S. (1989). Alay Köşkü. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 2, s. 349-350). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (1992). Batılılaşma-Mimari. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 5, s. 171-181). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (1995). Empire. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt.11, s. 159-163). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (1996). İslam Ülkelerinde ve Türkiye’de Gotik Mimari (Gotik maddesi), İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 14, s.117-119). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (1996). Fuat Paşa Camii ve Türbesi. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt.13, s. 206). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (1996). Gaspare Trajano Fossati. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 13, s. 170-173). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Eyice, S. (2002), Batı Sanat Akımlarının Değiştirdiği Osmanlı Dönemi Türk Sanatı. Türkler içinde (Cilt. XV, s. 288-307). Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.

Eyice, S. (2007). Nusretiye Camii. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 33, 274-276). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Germaner, S., İnankur, Z. (1989). Oryantalizm ve Türkiye, İstanbul: Türk Kültürüne Hizmet Vakfı Sanat Yayınları.

Germaner, S. (2008). Ampir. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt.1, s. 92). İstanbul: Yem Yayınevi.

Germaner, S. (2008). Barok Üslup. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt., s. 1181-184). İstanbul: Yem Yayınevi.

Göncü, T. C. (2010). Beylerbeyi Sarayı’nın İnşa Süreci, Yerleşim Düzeni ve Kullanımı Üzerine İncelemeler, Milli Saraylar, 6, 31-46.

Gülsen, Ö. (2008). Eklektisizm. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt. 1, s. 446-447). İstanbul: Yem Yayınevi.

Gündüz, F. (2007). Ortaköy Camii. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 33, s. 408-409). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Halıcı, E. (2020). XVIII.-XIX. Yüzyılda Osmanlı Sanat Ortamı, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 69, 577-628.

Halıcı, E., Yurttaş, H. (2022). Barok ve Rokoko Üsluplarının Mimari Süslemedeki Gücü, Anasay, 6 (19), 3-28.

İhsanoğlu, E. (1999). Osmanlıda Eğitim ve Bilim Müesseseleri, Ekmelleddin İhsanoğlu (Ed.), Osmanlı Medeniyeti Tarihi l içinde (223-361). İstanbul: Feza Gazetecilik.

İnankur, Z. (2008). Oryantalizm. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt. 3, s. 1179-1181). İstanbul: Yem Yayınevi.

İnce, K. (2002). Osmanlı Sanatının 1789-1839 Dönemine Bir Bakış. Türkler Ansiklopedisi içinde (Cilt. 15, s. 310-319). Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.

İrepoğlu, G. (1990). Sultan II. Abdülhamit Döneminde Yeni Bir Anlayış: Art Nouveau, Sanat Tarihi Araştırmaları Dergisi, 9, 9-14.

İrez, F. (1990). Osmanlı Devleti’nde Batılılaşma Dönemi ve Mecidiye Köşkü, Antik Dekor, 8, 88-91.

Kaçar, M. (1998). Osmanlı İmparatorluğu'nda Askeri Teknik Eğitimde Modernleşme Çalışmaları ve Mühendishanelerin Kuruluşu (1808’e Kadar), Osmanlı Bilimi Araştırmaları, 2, 69-137.

Kalfazade (Ertuğrul), S. (1993). Çırağan Sahilsarayı. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 8, s. 304-306). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Karakaya, E. (2006). Nakşidil Sultan Külliyesi. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 32, s. 344-346). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Kavık, M. (2024). Fransız İhtilali’nin Başlaması ve İhtilal Süreci. International Journal of Social and Humanities Sciences Research, 11 (103), 59-64.

Kılıç, E. (1995). Çağdaş Türk Resminin Panoraması, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 2, Erzurum, 85- 90.

Kılıç, S. (2024). Cumhuriyet Dönemi Mimarlarından Mimar Mukbil Kemal Taş ve Isparta-Senirkent Turan İlköğretim Okulu, Kent Akademisi, 17 (1), 308-326.

Kılıçbay, M. A. (1985). Osmanlı Batılılaşması. Tanzimat’tan Cumhuriyete Türkiye Ansiklopedisi içinde (Cilt. 1, s. 147- 152). İstanbul: İletişim Yayınları.

Koçer, Ş. (1995). Haydarpaşa‐Gebze Demiryolu Hattında 19. Yüzyılda Yapılmış Demiryolu İstasyon Binaları. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi.

Koçyiğit, F. (2018). Bir Güç Temsili Olarak Tanzimat Dönemi Çeşmeleri, Osmanlı Mirası Araştırmaları Dergisi, 5 (12), 81-106.

Koçyiğit, F. (2019). Osmanlı Mimarisinde Meydan Çeşmeleri, Akdeniz Sanat, 13 (21. Uluslararası Ortaçağ ve Türk Dönemi Kazıları ve Sanat Tarihi Araştırmaları Sempozyumu Bildirileri), 339-354.

Kolay, E. (2017). Geç Dönem Osmanlı Mimarisinde Oryantalist Üslupta Bir Örnek: Samsun Belediye Binası. Osmanlı Mirası Araştırmaları Dergisi, 4 (9), 57-68.

Kolay, E. (2023). Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Türkiye’de Belediye Binaları. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Yayınları.

Kuban. D. (1954). Türk Barok Mimarisi Hakkında Bir Deneme, İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi Yayınları.

Kuban. D. (2007). Osmanlı Mimarisi. İstanbul: YEM Yayınları.

Kula, S. (2023). İstanbul’un Metropolleşme Sürecinde Mimar Alexandre Vallaury, Modern İstanbul’u İnşa Edenler, Ed. Saro Dadyan, İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi, 101-128.

Kuran, A. (2008). Osmanlı Mimarlığı ve Sanatı. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt. 3, s. 1184-1189). İstanbul: Yem Yayınevi.

Kuyulu Ersoy, İ. (2000). İzmir Saat Kulesi, Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, IV, 277-287.

Kuyulu Ersoy, İ. (2001). Orientalist Buildings in Izmir: The Case of the Kemeraltı, Çorakkapı, Keçeciler and Kemer Police Stations, 11th International Congress of Turkish Art EJOS (Electronical Journal of Oriental Studies), Utrecht: Universiteit Utrect, 1-21.

Okay, O. (1999). Batılılaşma Devri Fikir Hayatı Üzerinde Bir Deneme, Ekmelleddin İhsanoğlu (Ed.), Osmanlı Medeniyeti Tarihi 1 içinde (s. 195-219). İstanbul: Feza Gazetecilik.

Okçuoğlu, T. (2002). Asariye Camii: Tanzimat Dönemi’nde Benzersiz Planlı Bir Yapı, Sanat Tarihi Yıllığı, XV, 115-129.

Olgun, N. (1993). İstanbul-Beşiktaş Şeyh Zafir Türbesi, Kitaplığı ve Çeşmesi Restorasyonu, Vakıf Haftası Dergisi, 10, 333-340.

Oral Patacı, Ö. (2017). Ampir Üslubunda Bir Sultan Camii: Nusretiye, Akademik Bakış Dergisi, 59, 169- 207.

Özkan Altınöz, M. (2014). 19.YY. Osmanlı Mimarisi’ndeki Oryantalizmin Endülüs Kaynağı ve Sirkeci Garı’nın Değerlendirilmesi, Turkish Studies, 9 (10), 837-852.

Özkan, S. (2021). Osmanlı’da Misyonerliğin Mimariye Yansımaları: Tanzimat Sonrası Merkezi Türkiye Misyonu Kapsamında Misyoner ve Gayrimüslim Okulları. (Yayımlanmamış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi.

Özgüven, H. B. (2003). Mahmud II Türbesi, Sebili, Çeşmesi ve Haziresi. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 27, s. 357-358). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Özlü, N. (2011). Merkezin Merkezi: Sultan II. Abdülhamid Döneminde Yıldız Sarayı, Toplumsal Tarih, 206, 2-13.

Papila, A. (2008). Osmanlı İmparatorluğunun Batılılaşma Döneminde Resim Sanatının Ortaya Çıkışı ve Osmanlı Kimliğinin Resimsel Anlatımı, Gazi Üniversitesi, Sanat ve Tasarım Dergisi, 117-134.

Parlak, S. (2020). Mihrişah Valide Sultan Külliyesi, İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 30, s. 42-44). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Polat, T. E., Antel, F. A. (2015). Postmodern Cephe Estetiğinde Barok Bir Yöntem Olarak Teatral Anlatım İlkeleri, Tasarım+Kuram Mimar Dergisi, 19 (11), 109-122.

Quataert, D. (2004). 19. Yüzyıla Genel Bakış-Islahatlar Devri 1812-1914, Halil İnalcık- Donald Quataert (Ed.), Osmanlı İmparatorluğunun Ekonomik ve Sosyal Tarihi 2 içinde (s. 887-1039). İstanbul: Eren Yayıncılık.

Ramazanoğlu, M. G. (2009). Selimiye Camii ve Külliyesi. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 36, s. 434-436). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Renda, G., Erol, T. (1981). Başlangıcından Bugüne Çağdaş Türk Resim Sanatı Tarihi, İstanbul: Tiglat Yayınları.

Rona, Z. (2008). Rokoko. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt. 3, s. 1326-1327). İstanbul: Yem Yayınevi.

Rona, Z. (2008). Art Nouveau. Eczacıbaşı Sanat Ansiklopedisi içinde (Cilt. 1, s. 135-136). İstanbul: Yem Yayınevi.

Sağ, M. K. (2024). Yıldız Hamidiye Camii Tavan Süslemesinin İzleri: Gök Mavisi Üzerine Altın Renginde Yıldızlı Kalem İşi Bezeme, Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi, 22, 150-168.

Saner, T. (1998). 19. Yüzyıl İstanbul Mimarlığında Oryantalizm, İstanbul: Pera Turizm ve Ticaret.

Sarı, N. (2004). Mekteb-i Tıbbiye. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 29, s. 2-5). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Shaw, S. J. (2002), Osmanlı İmparatorluğu’nda Geleneksel Reformdan Modern Reforma Geçiş: Sultan III. Selim ve Sultan II. Mahmud Dönemleri. Türkler içinde (Cilt. 12, s. 609-628). Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.

Sözen, M. (1975). Türk Mimarisinin Gelişimi ve Mimar Sinan, İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.

Sözen, M. (1984). Birinci Ulusal Mimarlık Dönemi ve Mimarları, Mimaride Türk Milli Üslubu Semineri, İstanbul: Atatürk Kültür Merkezi, 35-39.

Sözen, M. (1992). Beylerbeyi Sarayı. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 6, s. 77-78). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Şenyurt, O. (2016). Selanik Hamidiye Camii: II. Abdülhamid Döneminde Mimaride Geleneksel Yaklaşımlar ve Oryantalizm, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31, 185-208.

Tali, Ş. (2009). İstanbul Su Mimarisinde Eminönü Sebillerinin Yeri ve Önemi, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sanat Dergisi, 15, 47-64.

Tanyeli, U. (2015). İstanbul Mimarisinde Radikal Değişim Evresi: XVIII ve XIX. Yüzyıllar, Antik Çağ’dan XXI. Yüzyıla Büyük İstanbul Tarihi, 8, Coşkun Yılmaz (ed.), İstanbul: TDV İSAM & İBB Kültür AŞ. Yayınları, 312-367.

Tekeli, İ., İlkin, S. (1999). Osmanlı İmparatorluğu’nda Eğitim ve Bilgi Üretim Sisteminin Oluşumu ve Dönüşümü, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.

Tekeli, İ. (2011). Tasarım, Mimarlık ve Mimarlar, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.

Tezgah, S. (2017). Mimari Tezyinatta İstanbul Art Nouveau’su. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi.

Tuncer, H. (1987). Yirmi Sekiz Çelebi Mehmet Efendi’nin Fransa Sefaretnamesi, Belleten, LI (199), Ankara: Türk Tarih Kurumu, 131-151.

Tuztaşı, U., Aşkun, İ. Y. (2011). Klasik Dönemden Batılılaşmaya Osmanlı Mimarlığında İdealleştirme Olgusu ve Batı Mimarlığıyla Olan Mukayesesi, Osmanlı Araştırmaları, 38, 213-235.

Urfalıoğlu, N. (2015). İstanbul’un Çeşme ve Sebilleri, Coşkun Yılmaz (Ed.), Antik Çağ’dan XXI. Yüzyıla Büyük İstanbul Tarihi 8 içinde (s. 468-481). İstanbul: TDV İSAM & İBB Kültür AŞ. Yayınları.

Ülgen, A. (1990). Tanzimat Günlerinde Türk Mimari Üslubu (Tanzimat Döneminde Batılılaşma Akımıyla Türk Mimarisinde Giren Üsluplar ve Üslup Özellikleri), Sanat Tarihi Araştırmaları Dergisi, 3 (7), İstanbul, 67-71.

Vardar, K. F. (2004). İstanbul’da, XIX. Yüzyıl Osmanlı Mimarlığında Görülen Ampir Üsluptaki Madeni Şebekeler, Sanat Tarihi Dergisi, XIII (I), 169-180.

Yakartepe, E. Ç., Binan, C. (2011). İstanbul’un Modernleşme Dönemi Otelleri (1840-1914), Megaron, 6 (2), 79-94.

Yalçınkaya, M. A. (2002). XVIII. Yüzyıl: Islahat, Değişim ve Diplomasi Dönemi (1703-1789). Türkler içinde (Cilt. 12, s. 479-511). Ankara: Yeni Türkiye Yayınları.

Yaldız, E., Parlak, Ö. (2018). Birinci Ulusal Mimarlık Dönemi Kamu Yapıları, Social Siciences Studies Journal, 4 (24), 4930-4947.

Yavaş, D. (2007). Pertevniyal Valide Sultan Külliyesi. İslam Ansiklopedisi içinde (Cilt. 34, s. 241-242). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı.

Yavuz, Y. (1981). Mimar Kemalettin Bey (1870-1927), O. D. T. Ü. Mimarlık Fakültesi Dergisi, 7 (1), 53-76.

Yavuz, M. (2008). August Carl Friedrich Jasmund ve Mimari Faaliyetleri, Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 21, 187-209.

Yılmaz, L. (2018). Uluslararası Neo-Bizans Akımı: İstanbul Mimarisine Etkileri, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5 (14), 663-677.

Yiğitpaşa, N. T. (2010). XIX. Yüzyıl Beyoğlu Yapılarında Heykel ve Figürlü Kabartmalar. (Yayımlanmamış doktora tezi). Atatürk Üniversitesi.

Yiğitpaşa, N. T. (2022). Fransız Mimarisinin Osmanlı-Türk Mimarisine Etkisi Üzerine Bir Değerlendirme, ODÜSOBİAD 12 (1), 241-260.