Osmanlı Mimarisinde Dönemler ve Kültürel İlişkiler

Abouseıf, B. D. (2007), Cairo of Mamluks. A History of the Architecture and Its Culture, London: Tauris.

Acar, T. (2013), Tabhaneli Camilerin Tipolojisi Üzerine Bir Deneme. SDÜ Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8, 303-326.

Acun, H. (2005), Bozok Sancağında (Yozgat İli) Türk Mimarisi, Ankara: TTK.

Acun, H. (2016), Tüm Yönleri ile Çapanoğulları ve Eserleri, İstanbul: TBMM Milli Saraylar.

Adıgüzel, H. (2023), Raimondo D’Aranco’nun İstanbul Art Nouveau Mimarisine Katkıları, Ed. M. D. Gümüş, İstanbul Art Nouveau’su, s.117-174, İstanbul: Albaraka Yayınları.

Aka, İ. (2012) Timurlular, TDV İslam Ansiklopedisi, c.41, 177-180.

Akyürek, G. (2011), Bilgiyi Yeniden İnşa Etmek Tanzimat Döneminde Mimarlık, Bilgi ve İktidar, İstanbul: Tarih Yurt Vakfı.

Araç, Ü. (2022), İktidar ve Sanat Damat İbrahim Paşa’nın Hamiliği (1718-1730), İstanbul: Vakıfbank Kültür Yayınları.

Arel, A. (1975), Onsekizinci Yüzyıl İstanbul Mimarisinde Batılılaşma Süreci, İstanbul: İTÜ.

Arel, A. (1996), Cihannüma Kasrı ve Erken Osmanlı Saraylarında Kule Yapıları Hakkında, Z. Ahunbay & D. Mazlum & K. Eyupgiller (Ed.), Prof. Dr. Doğan Kuban’a Armağan, (s.99-116), İstanbul: Eren Yayınevi.

Arel, A. (1998), Aydın ve Yöresinde Bir Âyân Ailesi ve Mimarlık: Cihanoğulları, H. C. Tuncer (Ed.), Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Problemler, Araştırmalar, Tartışmalar, (s.184-221), İstanbul: Tarih Yurt Vakfı.

Arel, A. (2007), Yorumun Meşruiyeti: Manisa Ulu Cami Örneği, H. Karpuz-O. Eravşar (Ed.), Konya Kitabı X, Rüçhan Arık-M. Oluş Arık’a Armağan, (s.77-86), Konya: KTO Yayınları.

Arseven, C.E. (1984), Türk Sanatı, İstanbul: Cem Yayınevi.

Artan, T. (2011), Sanat ve Mimarlık, S. Faroqhi (Ed.), Türkiye Tarihi 1603-1839 Geç Osmanlı İmparatorluğu, c.3, s.475-553, İstanbul: Kitap Yayınevi.

Ashrafyan, K. Z. (1998), Central Asia Under Timur From 1370 To The Early Fifteenth Century, M. S. Asimov & C. E. Bosworth (Ed.), History of Civilization of Central Asia, (s.319-345), Paris: Unesco Publishing.

Aslanapa, O. (1986), Osmanlı Devri Mimarisi, İstanbul: İnkılap Kitabevi.

Avcıoğlu, N. (2007), 19.Yüzyıl Saray Mimarisi ve İmparatorluğun Kendini İfadesi, K. Kahraman (Ed.), 150.Yılında Dolmabahçe Sarayı Uluslararası Sempozyumu Bildiriler, 1, s.29-33, Ankara: TBMM Milli Saraylar.

Aytekin, F. (2019), Bursa Arkeoloji Müzesi Bizans Dönemi Mimari ve Liturjik İşlevli Yapısal Elemanları, (Yüksek Lisans Tezi), Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

Ayverdi, E. H. (1989), Osmanlı Mimarisinin İlk Devri, I, İstanbul: İstanbul Fetih Cemiyeti Yayınları.

Bağcı, S. (2002), Osmanlı Mimarisinde Boyalı Nakışlar, H. İnalcık-G. Renda (Ed.), Osmanlı Uygarlığı, c.2, s.736-758. İstanbul: Kültür Turizm Bakanlığı Yayınları

Bağcı, S. vd. (2006), Osmanlı Resim Sanatı, İstanbul: Kültür Turizm Bakanlığı Yayınları.

Batur, A. (1970), Osmanlı Camilerinde Almaşık Duvar Üzerine. Anadolu Sanatı Araştırmaları, 2, 135-216.

Batur, A. (1982), Bahriye Nezareti Binası, Prof. H. Kemali Söylemezoğlu’na Armağan, s.45-60, İstanbul, İTÜ

Batur. A. (2003), Vedat Tek Kimliğin İzinde Bir Mimar, İstanbul, YKY.

Batur, A. (2010), 19. Yüzyıl Osmanlı Mimarlığında Etkin Bir İsim: Balyanlar, H. Kuruyazıcı (Ed.), Batılılaşan İstanbul’un Ermeni Mimarları, s.34-57, İstanbul: Hrant Dink Vakfı Yayınları.

Bayhan, A. A. (1997), Mısır’da Osmanlı Devri Mimarisi, (Doktora Tezi), Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.

Beydilli, K. (2011), Tepedelenli Ali Paşa, TDV İslam Ansiklopedisi, c.40, 476-479.

Bingöl, Y. (2009), Ishak Pasha Palace, Ankara: Sistem Ofset Yayıncılık.

Bulut, M. (2007), Sivas’taki Geç Dönem Osmanlı Kamu Yapıları, Ed. Ş. Boyraz, Osmanlı Döneminde Sivas Sempozyumu Bildirileri, c.3, s.21-92, Sivas: Sivas Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Yayını.

Can, S. (2010), Bilinmeyen Aktörleri ve Olayları ile Son Dönem Osmanlı Mimarlığı, İstanbul: Erzurum İl Kültür Turizm Müdürlüğü Yayınları.

Can, S. (2014), Yıldız Hamidiye Camisinin İnşası ve Mimarına İlişkin Yeni Bilgiler, M. B. Tanman (Ed.), Nurhan Atasoy’a Armağan, s.59-66, İstanbul: Lale Yayıncılık.

Can, S. & Tunç, Z. (2016), Ortaköy Camii Keşf-i Evvel Defterleri. A.Ü. Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 37, 198-239.

Can, C. (2020), İstanbul’un Yabancı ve Levanten Mimarları, İstanbul: Arketon Yayınları.

Caner, Ç. & Yoncacı, P. (2007), Bir İmparatorluk Sahnesi: Dolmabahçe Sarayı Muayede Salonu, K. Kahraman (Ed.), 150.Yılında Dolmabahçe Sarayı Uluslararası Sempozyumu Bildiriler, c.1, s.95-112, Ankara: TBMM Milli Saraylar.

Çelik, G. & Kuban, Z. (2009), İstanbul Tarihi Yarımadası’nda Tanzimat Dönemi İdari Yapıları, itü dergisi/a, 8/1, 67-80.

Çelik, G. (2016), Tanzimat ve Tarihi Yarımada’nın Yeni Mimari Çehresi, G. Çelik (Ed.), Geç Osmanlı Döneminde Sanat Mimarlık ve Kültür Karşılaşmaları, s.29-43, İstanbul: İş Bankası Yayınları.

Çelik, Z. (2016), Asar-ı Atika Osmanlı İmparatorluğu’nda Arkeoloji Siyaseti, Çev. A. Gür, İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.

Darling, L. (2011), Osmanlı Tarihinde Dönemlendirmeye Farklı Bir Bakış, M. Armağan (Ed.), Osmanlı Tarihini Yeniden Yazmak, s.151-164, İstanbul: Timaş Yayınları.

Değerorge, G. (2004), Damascus, Paris: Flammarion.

Demir, S. (2020), Erken Osmanlı Mimarisinde Tuğla Kullanımının Cepheler Üzerinden Değerlendirilmesi, Y.Özbek & A.Budak (Ed.), Fetih Öncesi Osmanlı Sanatı ve Mimarisi, s.95-122, Konya: Literatürk Yayınları.

Dukas, M. (1956), Dukas Tarihi, çev. V. Mirmiroğlu, İstanbul.

Dündar, A. (2001), Osmanlı Mimarisinde Vilayet (Eyâlet) Mimarları, Proceedings of the 11th International Congress of Turkish Art, Utrecht 23-28 August 1999, Electronic Journal of Oriental Studies, vol.IV, s.1-9.

Dündar, A. (2002), Osmanlı Mimarisinde Vakıf Mimarları, H. Acun vd. (Ed.), Prof. Dr. Halûk Karamağaralı Armağanı, s.113-120, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.

Ecesoy, Y. (2022), Osmanlı Dönemi Anadolu Mimarlığında Oryantalist Etkiler, (Doktora Tezi), Akdeniz Üniversitesi, Antalya.

Eldem, S. H. (1969), Köşkler ve Kasırlar, c.1, İstanbul: Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Yayını.

Emecen, F. (2003), Manisa, TDV İslam Ansiklopedisi, c.27, s.577-83.

Emecen, F. (2024), Yeniçağ ve Erken Modern Kavramları Arasında Osmanlı Klasik Çağı: Tanımlar ve Çalışmalar. Osmanlı Araştırmaları, 63, 1-35.

Erimtan, C. (2014), Sadâbad Algısı:”Lale Devri” ve Osmanlı-Safevi Rekabeti, D. Sajdi (Ed.), Osmanlı Laleleri, Osmanlı Kahvehaneleri On Sekizinci Yüzyılda Hayat Tarzı ve Boş Vakit Eğlenceleri, s.61-88, İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.

Ersen, A. (1986), Erken Osmanlı Mimarisinde Cephe Biçim Düzenleri ve Bizans Etkilerinin Niteliği, (Doktora Tezi), İTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Ersoy, A. (2009), 19.Yüzyılda Osmanlı Mimarlık Tarihi ve Kuramsal Söylemin İnşası, A. Cengizkan (Ed.), Mimar Kemalettin ve Çağı, s.117-126, , Ankara: Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayınları.

Ersoy, A. (2010), Aykırı Binanın Saklı Kalfası: Hamidiye Camisi ve Nikolaos Tzelepis (Celepis), H.Kuruyazıcı-E.Şarlak (Ed), Batılılaşan İstanbul’un Rum Mimarları, s.104-117, İstanbul: Zoğrafyon Lisesi Mezunları Derneği Yayını.

Ersoy, A. (2020), Başka Bir Darülfunun ve Kalfalığın Sonu Yahut Sarkis Bey’in Rüyası, H.Kuruyazıcı (Ed.), Batılılaşan İstanbul’un Ermeni Mimarları, s.58-79, İstanbul: Hrant Dink Vakfı Yayınları.

Ersoy, A. (2013), Ottoman Gothic: Evocations of the Medieval Past in Late Ottoman Architecture, P.J.Geary-G.Klaniczay (Ed.), Manufacturing Middle Ages. Entangled History of Medievalism in Nineteenth Century Europe, s.217-238, Leiden: Brill.

Eyice, S. (1995), XVIII. Yüzyılda Türk Sanatı ve Türk Mimarisinde Avrupa Neoklasik Üslubu. Sanat Tarihi Yıllığı, 9-10, 163-190.

Evliya Çelebi (1998), Evliya Çelebi Seyahatnamesi, c.2, İstanbul: YKY.

Fazio, M. & Moffett, M. & Wodehouse, L. (2009). A World History of Architecture, McGrave-Hill Companies.

Fortna, B. (2005), Mekteb-i Hümayun Osmanlı İmparatorluğu’nun Son Döneminde İslâm, Devlet ve Eğitim, İstanbul: İletişim.

Genç, M. (2011), Tarihimize Giydirilen Deli Gömleği: Osmanlı Tarihinde Dönemlendirme Meselesi, M. Armağan (Ed.), Osmanlı Tarihini Yeniden Yazmak, s.319-326, İstanbul: Timaş.

Golombek, L. & Wilber, D. (1988), The Timurid Architecture of İran and Turan, Princeton.

Goodwin, G. (1992). A History of Ottoman Architecture. Thames and Hudson.

Göncü, T. C. (2014), Büyük Mecidiye Camii’nin İnşa Sürecine İlişkin Yeni Belgeler ve Tespitler, M. B. Tanman (Ed.), Büyük Mecidiye Camii ve Ortaköy, s.245-263, İstanbul: Kuveyt Türk Yayını.

Göncü, T. C. (2015), Dolmabahçe Sarayı’nın İnşa Sürecine İlişkin Yeni Tespitler, K. Kahraman & İ. Baytar (Ed.), Sultan Abdülmecid ve Dönemi (1823-1861), s.232-249, İstanbul: İBB Yayınları.

Göncü, T. C. (2015b), Tanzimat’ın Temsil ve Yönetim Merkezi Olarak Dolmabahçe Sarayı, C. Yılmaz (Ed.), Büyük İstanbul Tarihi Yönetim, c.3, s.141-151, İstanbul: İBB Yayınları.

Göncü, T. C. (2019), Beylerbeyi Sarayı’nın İnşa Sürecine İlişkin Tespitler-Değerlendirmeler, Milli Saraylar Kültür-Sanat-Tarih Dergisi, 18, 57-69.

Gümüş, M. D. & Ilıcalı, Ö. C. (2023), Giriş, Ed. M. D. Gümüş, İstanbul Art Nouveau’su, s.11-23, İstanbul: Albaraka Yayınları.

Gündoğdu, H. (1996), İshak Paşa Sarayı Restorasyonunda Son Durum, S. Mülayim & S. Sönmez & A. Altun (Ed.), Aslanapa Armağanı, s.129-140, İstanbul: Bağlam Yayıncılık.

Hamadeh, S. (2010), Şehri Sefa. 18.Yüzyılda İstanbul, Çev. İ. Güzel, İstanbul: İletişim.

Hoca Saadeddin Efendi, (1992), Tacü’t-Tevarih, c.2, haz. İ. Parmaksızoğlu, Ankara: Kültür Turizm Bakanlığı Yayınları.

İnal, G. (1982), Orta Çağlarda Anadolu’da Çalışan Suriye ve Mezopotamyalı Sanatçılar. Sanat Tarihi Yıllığı, 11, 83-94.

İnalcık H. (2002), Siyaset, Ticaret, Kültür Etkileşimi, H. İnalcık & G. Renda (Ed.),Osmanlı Uygarlığı, c.2, s.1049-1089, İstanbul: Kültür Turizm Bakanlığı Yayınları..

İnalcık, H. & Quataert, D. (2000), Genel Giriş, H. İnalcık & D. Quataert (Ed.), Osmanlı İmparatorluğu’nun Ekonomik ve Sosyal Tarihi, çev. H. Berktay, c.1, s.39-45, İstanbul: Eren Yayınları.

İnalcık, H. (2011), Osmanlı Tarihinde Dönemler, M. Armağan (Ed.), Osmanlı Tarihini Yeniden Yazmak, s.79-95, İstanbul: Timaş.

Kafadar, C. (2011), Osmanlı Tarihinde Gerileme Meselesi, M. Armağan (Ed.), Osmanlı Tarihini Yeniden Yazmak, s.97-150, İstanbul: Timaş.

Kafadar, C. (2019), İki Cihan Âresinde Osmanlı Devletinin Kuruluşu, çev. A. T. Şen, İstanbul: Metis.

Karpat, K. (2011), Osmanlı Tarihinin Dönemleri: Yapısal Bir Karşılaştırmalı Yaklaşım, M. Armağan (Ed.), Osmanlı Tarihini Yeniden Yazmak, s.199-221, İstanbul: Timaş.

Kafesçioğlu, Ç. (1999), In the Image of Rum: Ottoman Architectural Patronage in Sixteenth-Century Aleppo and Damascus. Muqarnas, 16, 70-96.

Kafesçioğlu, Ç. (2016), Görsel Sanatlar, S.Faroqhi & K.Fleet (Ed.), Türkiye Tarihi 1453-1603 Bir Dünya Gücü Olarak Osmanlı İmparatorluğu, Çev. B. Uçpunar, c.2, s.551-652, İstanbul: Kitap Yayınevi.

Kepecioğlu, K. (2009), Irgandı Köprüsü, Bursa Kütüğü, 2, s.205, Bursa: BBB Yayını.

Keskin, M. Ç. (2013), Siyasi Kültürel İlişkiler Çerçevesinde Tebrizli Çini Ustalarının Anadolu Yolculuğu. Belleten, 77/279, 445-465.

Keskin, M. Ç. (2015), Syrian-Origin Architects Around Amasya Region in the Early 15th Century. ITU A|Z , 12/2, 19-33.

Kuban, D. (1954), Türk Barok Mimarisi Hakkında Bir Deneme, İstanbul: İTÜ.

Kuban, D. (2007), Osmanlı Mimarisi, İstanbul: YEM.

Kuran, A. (1964), İlk Devir Osmanlı Mimarisinde Cami, Ankara: ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayını.

Kutlu, M. (2017), XIV-XV. Yüzyıllara Ait Osmanlı Camilerinde Görülen Tuğla-Taş Almaşıklığı Üzerine Gözlemler. Sanat Tarihi Dergisi, 6/1, 131-153.

Kuyulu, İ. (1992), Kara Osmanoğlu Ailesine Ait Mimari Eserler, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.

Küskü, S. G. & Soydan, E. (2023), Lala Şahin Paşa ve Kirmasti (Mustafakemalpaşa) Lala Şahin Paşa Külliyesi Camisi (1348). Sanat Tarihi Yıllığı, 32, 305-345.

Le Goff, J. (2016), Tarihi Dönemlere Ayırmak Şart Mı?, Çev. A. Berktay, İstanbul: İş Bankası Yayınları.

Masters, B. (2012), Halep: Osmanlı İmparatorluğu’nun Liman Kenti, Doğu ile Batı Arasında Osmanlı Kenti Halep, İzmir ve İstanbul, Çev.S.Yalçın, s.19-94, İstanbul:İş Bankası Yayınları.

Mazlum, D. (2011), 1766 İstanbul Depremi Belgeler Işığında Yapı Onarımları, İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü.

Metin Yazıcı, N. (2019), Devlet Kapısı Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Hükümet Konaklarının İnşa Süreci ve Mimarisi, İstanbul: Kitabevi.

Metin Yazıcı, N. (2024), Osmanlı’nın Gureba Hastaneleri İnşa Süreci ve Mimarisiyle Türkiye Örnekleri, İstanbul: Kitabevi.

Michaleas, S. N vd. (2022), Hospital Agios Dimitrios: The General Public Hospital of Thessaloniki. Cureus, 14/6, 1-7.

Middleton, R. & Watkin, D. (1980), Neoclassical and 19th Century Architecture, New York.

Mustafa Nuri Paşa (1987), Netayic ül-Vukuat, Kurumları ve Örgütleriyle Osmanlı Tarihi, haz. N.Çağatay, Ankara: TTK

Müderrisoğlu, F. (1993), 16. Yüzyılda Osmanlı İmparatorluğunda İnşa Edilen Menzil Külliyeleri, (Doktora Tezi), Hacettepe Üniversitesi.

Nayır, Z. (1975), Osmanlı Mimarlığında Sultan Ahmet Külliyesi ve Sonrası (1609-1690), İTÜ Mimarlık Fakültesi Yayınları.

Necipoğlu, G. (1990), From International Timurid to Ottoman: A Change of Taste in Sixteenth Century Ceramic Tiles. Muqarnas, 7, 136-170.

Necipoğlu, G. (2007), 15. ve 16. Yüzyılda Topkapı Sarayı. Mimari, Tören ve İktidar, çev. R. Sezer, İstanbul: YKY

Necipoğlu, G. (2013), Sinan Çağı. Osmanlı İmparatorluğu’nda Mimari Kültür, çev. G. Ç. Güven, İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Orhonlu, C. (1981), Şehir Mimarları. Osmanlı Araştırmaları, 2, 1-30.

Ousterhout, R. (1995), Ethnic Identity and Cultural Appropriation in Early Ottoman Architecture. Muqarnas, 12, 48-62.

Ögel, S. (2005), Osmanlı Mimari Tasvirlerinde Hayal ve Gerçek: Cihangir Camii Kabartması, A.Ağır-D. Mazlum & G. Cephanecigil (Ed.), Afife Batur’a Armağan Mimarlık ve Sanat Tarihi Yazıları, s.75-78, İstanbul: Literatür.

Önge, Y. (1978), The Original Architecture of Irgandı Bridge in Bursa, Fifth International Congress of Turkish Art, (s.693-704), Akademiai Kiado.

Örenç, A. F. (2018) Kasımpaşa Kalyoncu Kışlası, Ed. F. Emecen & A. Akyıldız & E. S. Gürkan, Osmanlı İstanbul’u V, (s. 451-486), İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi Yayınları.

Özbek, Y. (2001), Doğu-Batı Kavşağında Bir Osmanlı Yapısı: Milas Firuz Bey Zaviyesi, M. Denktaş & Y. Özbek (Ed.), Prof. Dr. Zafer Bayburtluoğlu Armağanı Sanat Yazıları, (s. 397-434), Kayseri Büyükşehir Belediyesi Yayınları.

Özbek, Y. (2019), Tanzimat Sonrası Osmanlı Eğitim Yapıları, A. Budak & M. Yılmaz (Ed.), Osmanlı Sanatında Değişim ve Dönüşüm, (s. 317-355), Literatürk Yayınları.

Özbek, Y. (2020), Osmanlı Şehiriçi Hanları ve Bedestenleri, Y. Özbek & A. Budak (Ed.), Fetih Öncesi Osmanlı Sanatı ve Mimarisi, s.247-284, Konya: Literatürk Yayınları.

Özel, S. (2010), Dolmabahçe Bezmialem Valide Sultan Camisi. Milli Saraylar Kültür-Sanat-Tarih Dergisi, 6, 69-86.

Özer, M. (2023), Edirne Sarayının (Sarây-ı Cedid-i Âmire) Mevcut Durumu, Sorunları ve Makus Talihi Hakkında Bazı Tespitler. Millî Saraylar, Kültür-Sanat-Tarih Dergisi, 24, 4-35.

Palmer, A. L. (2008), Historical Dictionary of Architecture, Toronto: The Scarecrov Press.

Raby, J. & Tanındı, Z. (1993), Turkish Bookbinding in the 15 th. Century. The Foundation of an Ottoman Court Style, London: Poul Helberton Publishing.

Renda, G. (1977), Batılılaşma Döneminde Türk Resim Sanatı 1700-1850, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

Rüstem, Ü. (2016), Victory in the Making:The Symbolism of İstanbul’s Nusretiye Mosque, A. Otha & J. M. Rogers & R. W. Haddon (Ed.), Art, Trade and Culture in the Islamic World and Beyond, s.93-115, London: Gingko Library.

Rüstem, Ü. (2019), Ottoman Baroque The Architectural Refashioning of Eigteenth-Century Istanbul, Princeton: Princeton University Press.

Rüstem, Ü. (2020), İmparatorlukta Yenilenme, Mimaride Çağdaşlık: I. Mahmud ve Osmanlı Baroku, H.Aynur (Ed.), Gölgelenen Sultan Unutulan Yıllar, I.Mahmud ve Dönemi, c.2, s.482-515, İstanbul: Dergah.

Saner, T. (1998), 19. Yüzyıl İstanbul Mimarlığında Oryantalizm, İstanbul: Pera Turizm.

Saner, T. (2005), Mimari Dönüştürmeler. Sanat Tarihi Defterleri, 9, 79-92.

Saner, T. (2008), Mimaride Yenilenmenin Simge Yapısı: Bab-ı Hümayun Önündeki III. Ahmed Çeşmesi. Sanat Tarihi Defterleri, 12, 1-40.

Saner, T. & Ar, B. (2019), Beylerbeyi Sarayı Dekorasyonunda Owen Jones’un Yayınlarından Uyarlanmış Elhamra Desenleri. Milli Saraylar Kültür-Sanat-Tarih Dergisi, 17, 123-137.

Şener, S. (1997), 14. Yüzyıl Bursa Yapılarında Erken Osmanlı Duvar Örgüsü. Türk Etnografya Dergisi, 70, 193-249.

Şenyurt, O. (2009), Osmanlı İmparatorluğu’nun Son Dönemlerinde Hassa Başmimarları, TUBAV Bilim Dergisi, 2/4, 489-503.

Şenyurt, O. (2011), Osmanlı Mimarlık Örgütlenmesinde Değişim ve Dönüşüm, İstanbul: Doğu Kitabevi.

Şenyurt, O. (2012), İstanbul Rum Cemaatinin Osmanlı Mimarisindeki Temsiliyeti, İstanbul: Doğu Kitabevi.

Tanman, M. B. (2008), Anadolu Türk Mimarlığında Kullanılmış Bir Silme Türünün Kökeni ve Gelişimi Hakkında, İ. Delemen vd. (Ed.), Prof. Dr. Haluk Abbasoğlu’na 65.Yaş Armağanı, s.1123-1134, Antalya: Akmed.

Tanman, M. B. (2000), Erken Dönem Osmanlı Mimarisinde Memluk Etkileri. Osmanlı Mimarlığının 7 Yüzyılı “Uluslarüstü Bir Miras”, s.82-90, İstanbul: YEM.

Tanman, M. B. (1998), Edirne’de Erken Dönem Osmanlı Camileri ve Özellikle Üç Şerefeli Cami Hakkında, E. N. İşli & M. S. Koz (Ed.), Edirne Serhattaki Payitaht, s.325-352, İstanbul: YKY.

Tanman, M. B. (2020), Erken Osmanlı Mimarisinde Üslup Etkileri, Y. Özbek & A. Budak (Ed.), Fetih Öncesi Osmanlı Sanatı ve Mimarisi, s.339-397, Konya: Literatürk Yayınları.

Tanman, M. B. (2020b), I. Mahmud Dönemi Mimarisinde Payitaht-Eyalet İlişkileri, H. Aynur (Ed.), Gölgelenen Sultan Unutulan Yıllar, I. Mahmud ve Dönemi, c.2, s.516-555, İstanbul: Dergah.

Tanman, M. B. (2012), Mamluk Influences on the Architecture of the Anatolian Emirates, D. B. Abouseif (Ed.), The Ars of the Mamluks in Egypt and Syria Evolution and Impact, s.283-300, Goettingen: Bonn University Press.

Tanyeli, U. (1993), Batılılaşma Dönemi Öncesinin Türk Mimarlığında Batı Etkileri (14-17. Yüzyıl), M. Saçlıoğlu & G. Tanyeli (Ed.), Türk Kültüründe Sanat ve Mimari, s.157-188, İstanbul: 21. Yüzyıl Eğitim Kültür Vakfı.

Tanyeli, U. (2000), Bir Historiyografik Model Olarak Gerileme-Çöküş ve Osmanlı Mimarlığı Tarihi, Osmanlı Mimarlığının 7 Yüzyılı “Uluslarüstü Bir Miras”, s.43-49, İstanbul: YEM

Tanyeli, U. (2000b), Geç Ortaçağ’da Türkiye’ye Batıdan Bir Mimari Eleman Transferi: Bacalı Ocak, Z. Y. Yaman (Ed.), Sanatta Etkileşim, s.242-247, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

Tanyeli, U. (2010), İstanbul’da Etnodinsel Çoğulluk ve Osmanlı Mimarlığı (15-19.Yüzyıl) Rumlar, Ermeniler, Türkler, H. Karayazıcı & E. Şarlak (Ed.), Batılılaşan İstanbul’un Rum Mimarları, s.60-79, İstanbul: Zoğrafyon Lisesi Mezunları Derneği Yayını.

Tanyeli, U. (2015), İstanbul Mimarisinde Radikal Değişim Evresi: 18. ve 19. Yüzyıllar, C. Yılmaz (Ed.), Büyük İstanbul Tarihi Mimari, c.8, s.312-367, İstanbul: İBB Yayınları.

Taşköprülüzade, A. (1985), Eş-Şekâ’ikun-Numâniye Ulemâ’id-Devleti’l-Osmaniye, Neş. A.S.Furat, İstanbul: İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Yayınları.

Tekinmirza, F. (2008), Dolmabahçe Sarayı’nın İç Süslemelerinde Kullanılan Teknikler ve Mekânlardaki Dağılımı, (Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Tekinmirza, F. (2014), Büyük Mecidiye (Ortaköy) Camii’nin Süsleme Programı, M. B. Tanman (Ed.), Büyük Mecidiye Camii ve Ortaköy, s.309-343, İstanbul: Kuveyt Türk Yayını

Türkmen, K. (2022), Geç Dönem Osmanlı Mimarlığında Bir Sağlık Yapısı: Urfa Hamidiye Gureba Hastanesi, S. Eroğlu-Bilgin & S. Çokoğullu & M. Oral (Ed.), Bir Ömür Urfa. A. Cihat Kürkçüoğlu Armağanı, s.259-278, Ankara: Gece Kitaplığı.

Uras, B. (2020), Balyanlar Osmanlı Mimarlığı ve Balyan Arşivi, Korpus.

Weber, S. (2009), Damascus Ottoman Modernity and Urban Transformation 1808-1918, Aarhus: Aarhus University Press.

Yavaş, D. (2018), Aksaray Valide Cami İnşaat Defterleri, A. Erdoğdu & Z. Atbaş & A. Çötelioğlu (Ed.), Filiz Çağman’a Armağan, s.659-662, İstanbul: Lale Yayıncılık.

Yavuz, Y. (1988). Batılılaşma Döneminde Osmanlı Sağlık Kuruluşları. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Dergisi, 8/2, 123-142.

Yaycıoğlu, A. (2016), Partners of Empire. The Crisisof the Ottoman Order in the Age of Revolutions, Stanford.

Yenal, E. (tarihsiz), Osmanlı (Baş) Kenti Bursa, Ankara.

Yenal, E. (1996), Osmanlı Başkenti, Osmanlı Kenti Bursa, E. Yenal (Ed.), Bir Masaldı Bursa, s.19-47, İstanbul: YKY

Yenişehirlioğlu, F. (1989), XIV-XV. Yüzyıl Mimari Örneklere Göre Bursa Şehrinin Sosyal, Ekonomik ve Kültürel Gelişimi, IX. Türk Tarih Kongresi, c.3, s.1345-1353, Ankara: TTK.

Yenişehirlioğlu, F. (1989b), Fransız Devrimi ve Neo-Klasik Üslup, Frankofoni, s.77-81.

Yenişehirlioğlu, F. (2019), Bursa Yeşil Cami Çinileri, İ. Demirdüzen (Yay.), Bursa Yeşil Cami Yeşil Caminin İnşasının 600.Yılına Armağan, (s. 82-105).

Yetişkin, A. N. (2005), 19. Yüzyıl Batılılaşma Döneminden Bir Görüntü: İstanbul’daki Kışla Yapıları (Genel Bir Değerlendirme), A. Ağır & D. Mazlum & G. Cephanecigil (Ed.), Afife Batur’a Armağan Mimarlık ve Sanat Tarihi Yazıları, s.91-99, İstanbul: Literatür.

Yıldırım, N. (2010). Hastane Tarihimizde Bir Kutup Yıldızı Hamidiye Etfal Hastanesi, İstanbul.

Yılmazyaşar, H. (2017), Bursa'dan Kosova'ya: Hüdavendigar Dönemi (I. Murad) Osmanlı Mimarisi, (Doktora Tezi), Anadolu Üniversitesi.

Abouseıf, B. D. (2007), Cairo of Mamluks. A History of the Architecture and Its Culture, London: Tauris.

Acar, T. (2013), Tabhaneli Camilerin Tipolojisi Üzerine Bir Deneme. SDÜ Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8, 303-326.

Acun, H. (2005), Bozok Sancağında (Yozgat İli) Türk Mimarisi, Ankara: TTK.

Acun, H. (2016), Tüm Yönleri ile Çapanoğulları ve Eserleri, İstanbul: TBMM Milli Saraylar.

Adıgüzel, H. (2023), Raimondo D’Aranco’nun İstanbul Art Nouveau Mimarisine Katkıları, Ed. M. D. Gümüş, İstanbul Art Nouveau’su, s.117-174, İstanbul: Albaraka Yayınları.

Aka, İ. (2012) Timurlular, TDV İslam Ansiklopedisi, c.41, 177-180.

Akyürek, G. (2011), Bilgiyi Yeniden İnşa Etmek Tanzimat Döneminde Mimarlık, Bilgi ve İktidar, İstanbul: Tarih Yurt Vakfı.

Araç, Ü. (2022), İktidar ve Sanat Damat İbrahim Paşa’nın Hamiliği (1718-1730), İstanbul: Vakıfbank Kültür Yayınları.

Arel, A. (1975), Onsekizinci Yüzyıl İstanbul Mimarisinde Batılılaşma Süreci, İstanbul: İTÜ.

Arel, A. (1996), Cihannüma Kasrı ve Erken Osmanlı Saraylarında Kule Yapıları Hakkında, Z. Ahunbay & D. Mazlum & K. Eyupgiller (Ed.), Prof. Dr. Doğan Kuban’a Armağan, (s.99-116), İstanbul: Eren Yayınevi.

Arel, A. (1998), Aydın ve Yöresinde Bir Âyân Ailesi ve Mimarlık: Cihanoğulları, H. C. Tuncer (Ed.), Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Problemler, Araştırmalar, Tartışmalar, (s.184-221), İstanbul: Tarih Yurt Vakfı.

Arel, A. (2007), Yorumun Meşruiyeti: Manisa Ulu Cami Örneği, H. Karpuz-O. Eravşar (Ed.), Konya Kitabı X, Rüçhan Arık-M. Oluş Arık’a Armağan, (s.77-86), Konya: KTO Yayınları.

Arseven, C.E. (1984), Türk Sanatı, İstanbul: Cem Yayınevi.

Artan, T. (2011), Sanat ve Mimarlık, S. Faroqhi (Ed.), Türkiye Tarihi 1603-1839 Geç Osmanlı İmparatorluğu, c.3, s.475-553, İstanbul: Kitap Yayınevi.

Ashrafyan, K. Z. (1998), Central Asia Under Timur From 1370 To The Early Fifteenth Century, M. S. Asimov & C. E. Bosworth (Ed.), History of Civilization of Central Asia, (s.319-345), Paris: Unesco Publishing.

Aslanapa, O. (1986), Osmanlı Devri Mimarisi, İstanbul: İnkılap Kitabevi.

Avcıoğlu, N. (2007), 19.Yüzyıl Saray Mimarisi ve İmparatorluğun Kendini İfadesi, K. Kahraman (Ed.), 150.Yılında Dolmabahçe Sarayı Uluslararası Sempozyumu Bildiriler, 1, s.29-33, Ankara: TBMM Milli Saraylar.

Aytekin, F. (2019), Bursa Arkeoloji Müzesi Bizans Dönemi Mimari ve Liturjik İşlevli Yapısal Elemanları, (Yüksek Lisans Tezi), Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

Ayverdi, E. H. (1989), Osmanlı Mimarisinin İlk Devri, I, İstanbul: İstanbul Fetih Cemiyeti Yayınları.

Bağcı, S. (2002), Osmanlı Mimarisinde Boyalı Nakışlar, H. İnalcık-G. Renda (Ed.), Osmanlı Uygarlığı, c.2, s.736-758. İstanbul: Kültür Turizm Bakanlığı Yayınları

Bağcı, S. vd. (2006), Osmanlı Resim Sanatı, İstanbul: Kültür Turizm Bakanlığı Yayınları.

Batur, A. (1970), Osmanlı Camilerinde Almaşık Duvar Üzerine. Anadolu Sanatı Araştırmaları, 2, 135-216.

Batur, A. (1982), Bahriye Nezareti Binası, Prof. H. Kemali Söylemezoğlu’na Armağan, s.45-60, İstanbul, İTÜ

Batur. A. (2003), Vedat Tek Kimliğin İzinde Bir Mimar, İstanbul, YKY.

Batur, A. (2010), 19. Yüzyıl Osmanlı Mimarlığında Etkin Bir İsim: Balyanlar, H. Kuruyazıcı (Ed.), Batılılaşan İstanbul’un Ermeni Mimarları, s.34-57, İstanbul: Hrant Dink Vakfı Yayınları.

Bayhan, A. A. (1997), Mısır’da Osmanlı Devri Mimarisi, (Doktora Tezi), Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van.

Beydilli, K. (2011), Tepedelenli Ali Paşa, TDV İslam Ansiklopedisi, c.40, 476-479.

Bingöl, Y. (2009), Ishak Pasha Palace, Ankara: Sistem Ofset Yayıncılık.

Bulut, M. (2007), Sivas’taki Geç Dönem Osmanlı Kamu Yapıları, Ed. Ş. Boyraz, Osmanlı Döneminde Sivas Sempozyumu Bildirileri, c.3, s.21-92, Sivas: Sivas Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Yayını.

Can, S. (2010), Bilinmeyen Aktörleri ve Olayları ile Son Dönem Osmanlı Mimarlığı, İstanbul: Erzurum İl Kültür Turizm Müdürlüğü Yayınları.

Can, S. (2014), Yıldız Hamidiye Camisinin İnşası ve Mimarına İlişkin Yeni Bilgiler, M. B. Tanman (Ed.), Nurhan Atasoy’a Armağan, s.59-66, İstanbul: Lale Yayıncılık.

Can, S. & Tunç, Z. (2016), Ortaköy Camii Keşf-i Evvel Defterleri. A.Ü. Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 37, 198-239.

Can, C. (2020), İstanbul’un Yabancı ve Levanten Mimarları, İstanbul: Arketon Yayınları.

Caner, Ç. & Yoncacı, P. (2007), Bir İmparatorluk Sahnesi: Dolmabahçe Sarayı Muayede Salonu, K. Kahraman (Ed.), 150.Yılında Dolmabahçe Sarayı Uluslararası Sempozyumu Bildiriler, c.1, s.95-112, Ankara: TBMM Milli Saraylar.

Çelik, G. & Kuban, Z. (2009), İstanbul Tarihi Yarımadası’nda Tanzimat Dönemi İdari Yapıları, itü dergisi/a, 8/1, 67-80.

Çelik, G. (2016), Tanzimat ve Tarihi Yarımada’nın Yeni Mimari Çehresi, G. Çelik (Ed.), Geç Osmanlı Döneminde Sanat Mimarlık ve Kültür Karşılaşmaları, s.29-43, İstanbul: İş Bankası Yayınları.

Çelik, Z. (2016), Asar-ı Atika Osmanlı İmparatorluğu’nda Arkeoloji Siyaseti, Çev. A. Gür, İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.

Darling, L. (2011), Osmanlı Tarihinde Dönemlendirmeye Farklı Bir Bakış, M. Armağan (Ed.), Osmanlı Tarihini Yeniden Yazmak, s.151-164, İstanbul: Timaş Yayınları.

Değerorge, G. (2004), Damascus, Paris: Flammarion.

Demir, S. (2020), Erken Osmanlı Mimarisinde Tuğla Kullanımının Cepheler Üzerinden Değerlendirilmesi, Y.Özbek & A.Budak (Ed.), Fetih Öncesi Osmanlı Sanatı ve Mimarisi, s.95-122, Konya: Literatürk Yayınları.

Dukas, M. (1956), Dukas Tarihi, çev. V. Mirmiroğlu, İstanbul.

Dündar, A. (2001), Osmanlı Mimarisinde Vilayet (Eyâlet) Mimarları, Proceedings of the 11th International Congress of Turkish Art, Utrecht 23-28 August 1999, Electronic Journal of Oriental Studies, vol.IV, s.1-9.

Dündar, A. (2002), Osmanlı Mimarisinde Vakıf Mimarları, H. Acun vd. (Ed.), Prof. Dr. Halûk Karamağaralı Armağanı, s.113-120, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.

Ecesoy, Y. (2022), Osmanlı Dönemi Anadolu Mimarlığında Oryantalist Etkiler, (Doktora Tezi), Akdeniz Üniversitesi, Antalya.

Eldem, S. H. (1969), Köşkler ve Kasırlar, c.1, İstanbul: Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Yayını.

Emecen, F. (2003), Manisa, TDV İslam Ansiklopedisi, c.27, s.577-83.

Emecen, F. (2024), Yeniçağ ve Erken Modern Kavramları Arasında Osmanlı Klasik Çağı: Tanımlar ve Çalışmalar. Osmanlı Araştırmaları, 63, 1-35.

Erimtan, C. (2014), Sadâbad Algısı:”Lale Devri” ve Osmanlı-Safevi Rekabeti, D. Sajdi (Ed.), Osmanlı Laleleri, Osmanlı Kahvehaneleri On Sekizinci Yüzyılda Hayat Tarzı ve Boş Vakit Eğlenceleri, s.61-88, İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.

Ersen, A. (1986), Erken Osmanlı Mimarisinde Cephe Biçim Düzenleri ve Bizans Etkilerinin Niteliği, (Doktora Tezi), İTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Ersoy, A. (2009), 19.Yüzyılda Osmanlı Mimarlık Tarihi ve Kuramsal Söylemin İnşası, A. Cengizkan (Ed.), Mimar Kemalettin ve Çağı, s.117-126, , Ankara: Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayınları.

Ersoy, A. (2010), Aykırı Binanın Saklı Kalfası: Hamidiye Camisi ve Nikolaos Tzelepis (Celepis), H.Kuruyazıcı-E.Şarlak (Ed), Batılılaşan İstanbul’un Rum Mimarları, s.104-117, İstanbul: Zoğrafyon Lisesi Mezunları Derneği Yayını.

Ersoy, A. (2020), Başka Bir Darülfunun ve Kalfalığın Sonu Yahut Sarkis Bey’in Rüyası, H.Kuruyazıcı (Ed.), Batılılaşan İstanbul’un Ermeni Mimarları, s.58-79, İstanbul: Hrant Dink Vakfı Yayınları.

Ersoy, A. (2013), Ottoman Gothic: Evocations of the Medieval Past in Late Ottoman Architecture, P.J.Geary-G.Klaniczay (Ed.), Manufacturing Middle Ages. Entangled History of Medievalism in Nineteenth Century Europe, s.217-238, Leiden: Brill.

Eyice, S. (1995), XVIII. Yüzyılda Türk Sanatı ve Türk Mimarisinde Avrupa Neoklasik Üslubu. Sanat Tarihi Yıllığı, 9-10, 163-190.

Evliya Çelebi (1998), Evliya Çelebi Seyahatnamesi, c.2, İstanbul: YKY.

Fazio, M. & Moffett, M. & Wodehouse, L. (2009). A World History of Architecture, McGrave-Hill Companies.

Fortna, B. (2005), Mekteb-i Hümayun Osmanlı İmparatorluğu’nun Son Döneminde İslâm, Devlet ve Eğitim, İstanbul: İletişim.

Genç, M. (2011), Tarihimize Giydirilen Deli Gömleği: Osmanlı Tarihinde Dönemlendirme Meselesi, M. Armağan (Ed.), Osmanlı Tarihini Yeniden Yazmak, s.319-326, İstanbul: Timaş.

Golombek, L. & Wilber, D. (1988), The Timurid Architecture of İran and Turan, Princeton.

Goodwin, G. (1992). A History of Ottoman Architecture. Thames and Hudson.

Göncü, T. C. (2014), Büyük Mecidiye Camii’nin İnşa Sürecine İlişkin Yeni Belgeler ve Tespitler, M. B. Tanman (Ed.), Büyük Mecidiye Camii ve Ortaköy, s.245-263, İstanbul: Kuveyt Türk Yayını.

Göncü, T. C. (2015), Dolmabahçe Sarayı’nın İnşa Sürecine İlişkin Yeni Tespitler, K. Kahraman & İ. Baytar (Ed.), Sultan Abdülmecid ve Dönemi (1823-1861), s.232-249, İstanbul: İBB Yayınları.

Göncü, T. C. (2015b), Tanzimat’ın Temsil ve Yönetim Merkezi Olarak Dolmabahçe Sarayı, C. Yılmaz (Ed.), Büyük İstanbul Tarihi Yönetim, c.3, s.141-151, İstanbul: İBB Yayınları.

Göncü, T. C. (2019), Beylerbeyi Sarayı’nın İnşa Sürecine İlişkin Tespitler-Değerlendirmeler, Milli Saraylar Kültür-Sanat-Tarih Dergisi, 18, 57-69.

Gümüş, M. D. & Ilıcalı, Ö. C. (2023), Giriş, Ed. M. D. Gümüş, İstanbul Art Nouveau’su, s.11-23, İstanbul: Albaraka Yayınları.

Gündoğdu, H. (1996), İshak Paşa Sarayı Restorasyonunda Son Durum, S. Mülayim & S. Sönmez & A. Altun (Ed.), Aslanapa Armağanı, s.129-140, İstanbul: Bağlam Yayıncılık.

Hamadeh, S. (2010), Şehri Sefa. 18.Yüzyılda İstanbul, Çev. İ. Güzel, İstanbul: İletişim.

Hoca Saadeddin Efendi, (1992), Tacü’t-Tevarih, c.2, haz. İ. Parmaksızoğlu, Ankara: Kültür Turizm Bakanlığı Yayınları.

İnal, G. (1982), Orta Çağlarda Anadolu’da Çalışan Suriye ve Mezopotamyalı Sanatçılar. Sanat Tarihi Yıllığı, 11, 83-94.

İnalcık H. (2002), Siyaset, Ticaret, Kültür Etkileşimi, H. İnalcık & G. Renda (Ed.),Osmanlı Uygarlığı, c.2, s.1049-1089, İstanbul: Kültür Turizm Bakanlığı Yayınları..

İnalcık, H. & Quataert, D. (2000), Genel Giriş, H. İnalcık & D. Quataert (Ed.), Osmanlı İmparatorluğu’nun Ekonomik ve Sosyal Tarihi, çev. H. Berktay, c.1, s.39-45, İstanbul: Eren Yayınları.

İnalcık, H. (2011), Osmanlı Tarihinde Dönemler, M. Armağan (Ed.), Osmanlı Tarihini Yeniden Yazmak, s.79-95, İstanbul: Timaş.

Kafadar, C. (2011), Osmanlı Tarihinde Gerileme Meselesi, M. Armağan (Ed.), Osmanlı Tarihini Yeniden Yazmak, s.97-150, İstanbul: Timaş.

Kafadar, C. (2019), İki Cihan Âresinde Osmanlı Devletinin Kuruluşu, çev. A. T. Şen, İstanbul: Metis.

Karpat, K. (2011), Osmanlı Tarihinin Dönemleri: Yapısal Bir Karşılaştırmalı Yaklaşım, M. Armağan (Ed.), Osmanlı Tarihini Yeniden Yazmak, s.199-221, İstanbul: Timaş.

Kafesçioğlu, Ç. (1999), In the Image of Rum: Ottoman Architectural Patronage in Sixteenth-Century Aleppo and Damascus. Muqarnas, 16, 70-96.

Kafesçioğlu, Ç. (2016), Görsel Sanatlar, S.Faroqhi & K.Fleet (Ed.), Türkiye Tarihi 1453-1603 Bir Dünya Gücü Olarak Osmanlı İmparatorluğu, Çev. B. Uçpunar, c.2, s.551-652, İstanbul: Kitap Yayınevi.

Kepecioğlu, K. (2009), Irgandı Köprüsü, Bursa Kütüğü, 2, s.205, Bursa: BBB Yayını.

Keskin, M. Ç. (2013), Siyasi Kültürel İlişkiler Çerçevesinde Tebrizli Çini Ustalarının Anadolu Yolculuğu. Belleten, 77/279, 445-465.

Keskin, M. Ç. (2015), Syrian-Origin Architects Around Amasya Region in the Early 15th Century. ITU A|Z , 12/2, 19-33.

Kuban, D. (1954), Türk Barok Mimarisi Hakkında Bir Deneme, İstanbul: İTÜ.

Kuban, D. (2007), Osmanlı Mimarisi, İstanbul: YEM.

Kuran, A. (1964), İlk Devir Osmanlı Mimarisinde Cami, Ankara: ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayını.

Kutlu, M. (2017), XIV-XV. Yüzyıllara Ait Osmanlı Camilerinde Görülen Tuğla-Taş Almaşıklığı Üzerine Gözlemler. Sanat Tarihi Dergisi, 6/1, 131-153.

Kuyulu, İ. (1992), Kara Osmanoğlu Ailesine Ait Mimari Eserler, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.

Küskü, S. G. & Soydan, E. (2023), Lala Şahin Paşa ve Kirmasti (Mustafakemalpaşa) Lala Şahin Paşa Külliyesi Camisi (1348). Sanat Tarihi Yıllığı, 32, 305-345.

Le Goff, J. (2016), Tarihi Dönemlere Ayırmak Şart Mı?, Çev. A. Berktay, İstanbul: İş Bankası Yayınları.

Masters, B. (2012), Halep: Osmanlı İmparatorluğu’nun Liman Kenti, Doğu ile Batı Arasında Osmanlı Kenti Halep, İzmir ve İstanbul, Çev.S.Yalçın, s.19-94, İstanbul:İş Bankası Yayınları.

Mazlum, D. (2011), 1766 İstanbul Depremi Belgeler Işığında Yapı Onarımları, İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü.

Metin Yazıcı, N. (2019), Devlet Kapısı Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Hükümet Konaklarının İnşa Süreci ve Mimarisi, İstanbul: Kitabevi.

Metin Yazıcı, N. (2024), Osmanlı’nın Gureba Hastaneleri İnşa Süreci ve Mimarisiyle Türkiye Örnekleri, İstanbul: Kitabevi.

Michaleas, S. N vd. (2022), Hospital Agios Dimitrios: The General Public Hospital of Thessaloniki. Cureus, 14/6, 1-7.

Middleton, R. & Watkin, D. (1980), Neoclassical and 19th Century Architecture, New York.

Mustafa Nuri Paşa (1987), Netayic ül-Vukuat, Kurumları ve Örgütleriyle Osmanlı Tarihi, haz. N.Çağatay, Ankara: TTK

Müderrisoğlu, F. (1993), 16. Yüzyılda Osmanlı İmparatorluğunda İnşa Edilen Menzil Külliyeleri, (Doktora Tezi), Hacettepe Üniversitesi.

Nayır, Z. (1975), Osmanlı Mimarlığında Sultan Ahmet Külliyesi ve Sonrası (1609-1690), İTÜ Mimarlık Fakültesi Yayınları.

Necipoğlu, G. (1990), From International Timurid to Ottoman: A Change of Taste in Sixteenth Century Ceramic Tiles. Muqarnas, 7, 136-170.

Necipoğlu, G. (2007), 15. ve 16. Yüzyılda Topkapı Sarayı. Mimari, Tören ve İktidar, çev. R. Sezer, İstanbul: YKY

Necipoğlu, G. (2013), Sinan Çağı. Osmanlı İmparatorluğu’nda Mimari Kültür, çev. G. Ç. Güven, İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Orhonlu, C. (1981), Şehir Mimarları. Osmanlı Araştırmaları, 2, 1-30.

Ousterhout, R. (1995), Ethnic Identity and Cultural Appropriation in Early Ottoman Architecture. Muqarnas, 12, 48-62.

Ögel, S. (2005), Osmanlı Mimari Tasvirlerinde Hayal ve Gerçek: Cihangir Camii Kabartması, A.Ağır-D. Mazlum & G. Cephanecigil (Ed.), Afife Batur’a Armağan Mimarlık ve Sanat Tarihi Yazıları, s.75-78, İstanbul: Literatür.

Önge, Y. (1978), The Original Architecture of Irgandı Bridge in Bursa, Fifth International Congress of Turkish Art, (s.693-704), Akademiai Kiado.

Örenç, A. F. (2018) Kasımpaşa Kalyoncu Kışlası, Ed. F. Emecen & A. Akyıldız & E. S. Gürkan, Osmanlı İstanbul’u V, (s. 451-486), İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi Yayınları.

Özbek, Y. (2001), Doğu-Batı Kavşağında Bir Osmanlı Yapısı: Milas Firuz Bey Zaviyesi, M. Denktaş & Y. Özbek (Ed.), Prof. Dr. Zafer Bayburtluoğlu Armağanı Sanat Yazıları, (s. 397-434), Kayseri Büyükşehir Belediyesi Yayınları.

Özbek, Y. (2019), Tanzimat Sonrası Osmanlı Eğitim Yapıları, A. Budak & M. Yılmaz (Ed.), Osmanlı Sanatında Değişim ve Dönüşüm, (s. 317-355), Literatürk Yayınları.

Özbek, Y. (2020), Osmanlı Şehiriçi Hanları ve Bedestenleri, Y. Özbek & A. Budak (Ed.), Fetih Öncesi Osmanlı Sanatı ve Mimarisi, s.247-284, Konya: Literatürk Yayınları.

Özel, S. (2010), Dolmabahçe Bezmialem Valide Sultan Camisi. Milli Saraylar Kültür-Sanat-Tarih Dergisi, 6, 69-86.

Özer, M. (2023), Edirne Sarayının (Sarây-ı Cedid-i Âmire) Mevcut Durumu, Sorunları ve Makus Talihi Hakkında Bazı Tespitler. Millî Saraylar, Kültür-Sanat-Tarih Dergisi, 24, 4-35.

Palmer, A. L. (2008), Historical Dictionary of Architecture, Toronto: The Scarecrov Press.

Raby, J. & Tanındı, Z. (1993), Turkish Bookbinding in the 15 th. Century. The Foundation of an Ottoman Court Style, London: Poul Helberton Publishing.

Renda, G. (1977), Batılılaşma Döneminde Türk Resim Sanatı 1700-1850, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

Rüstem, Ü. (2016), Victory in the Making:The Symbolism of İstanbul’s Nusretiye Mosque, A. Otha & J. M. Rogers & R. W. Haddon (Ed.), Art, Trade and Culture in the Islamic World and Beyond, s.93-115, London: Gingko Library.

Rüstem, Ü. (2019), Ottoman Baroque The Architectural Refashioning of Eigteenth-Century Istanbul, Princeton: Princeton University Press.

Rüstem, Ü. (2020), İmparatorlukta Yenilenme, Mimaride Çağdaşlık: I. Mahmud ve Osmanlı Baroku, H.Aynur (Ed.), Gölgelenen Sultan Unutulan Yıllar, I.Mahmud ve Dönemi, c.2, s.482-515, İstanbul: Dergah.

Saner, T. (1998), 19. Yüzyıl İstanbul Mimarlığında Oryantalizm, İstanbul: Pera Turizm.

Saner, T. (2005), Mimari Dönüştürmeler. Sanat Tarihi Defterleri, 9, 79-92.

Saner, T. (2008), Mimaride Yenilenmenin Simge Yapısı: Bab-ı Hümayun Önündeki III. Ahmed Çeşmesi. Sanat Tarihi Defterleri, 12, 1-40.

Saner, T. & Ar, B. (2019), Beylerbeyi Sarayı Dekorasyonunda Owen Jones’un Yayınlarından Uyarlanmış Elhamra Desenleri. Milli Saraylar Kültür-Sanat-Tarih Dergisi, 17, 123-137.

Şener, S. (1997), 14. Yüzyıl Bursa Yapılarında Erken Osmanlı Duvar Örgüsü. Türk Etnografya Dergisi, 70, 193-249.

Şenyurt, O. (2009), Osmanlı İmparatorluğu’nun Son Dönemlerinde Hassa Başmimarları, TUBAV Bilim Dergisi, 2/4, 489-503.

Şenyurt, O. (2011), Osmanlı Mimarlık Örgütlenmesinde Değişim ve Dönüşüm, İstanbul: Doğu Kitabevi.

Şenyurt, O. (2012), İstanbul Rum Cemaatinin Osmanlı Mimarisindeki Temsiliyeti, İstanbul: Doğu Kitabevi.

Tanman, M. B. (2008), Anadolu Türk Mimarlığında Kullanılmış Bir Silme Türünün Kökeni ve Gelişimi Hakkında, İ. Delemen vd. (Ed.), Prof. Dr. Haluk Abbasoğlu’na 65.Yaş Armağanı, s.1123-1134, Antalya: Akmed.

Tanman, M. B. (2000), Erken Dönem Osmanlı Mimarisinde Memluk Etkileri. Osmanlı Mimarlığının 7 Yüzyılı “Uluslarüstü Bir Miras”, s.82-90, İstanbul: YEM.

Tanman, M. B. (1998), Edirne’de Erken Dönem Osmanlı Camileri ve Özellikle Üç Şerefeli Cami Hakkında, E. N. İşli & M. S. Koz (Ed.), Edirne Serhattaki Payitaht, s.325-352, İstanbul: YKY.

Tanman, M. B. (2020), Erken Osmanlı Mimarisinde Üslup Etkileri, Y. Özbek & A. Budak (Ed.), Fetih Öncesi Osmanlı Sanatı ve Mimarisi, s.339-397, Konya: Literatürk Yayınları.

Tanman, M. B. (2020b), I. Mahmud Dönemi Mimarisinde Payitaht-Eyalet İlişkileri, H. Aynur (Ed.), Gölgelenen Sultan Unutulan Yıllar, I. Mahmud ve Dönemi, c.2, s.516-555, İstanbul: Dergah.

Tanman, M. B. (2012), Mamluk Influences on the Architecture of the Anatolian Emirates, D. B. Abouseif (Ed.), The Ars of the Mamluks in Egypt and Syria Evolution and Impact, s.283-300, Goettingen: Bonn University Press.

Tanyeli, U. (1993), Batılılaşma Dönemi Öncesinin Türk Mimarlığında Batı Etkileri (14-17. Yüzyıl), M. Saçlıoğlu & G. Tanyeli (Ed.), Türk Kültüründe Sanat ve Mimari, s.157-188, İstanbul: 21. Yüzyıl Eğitim Kültür Vakfı.

Tanyeli, U. (2000), Bir Historiyografik Model Olarak Gerileme-Çöküş ve Osmanlı Mimarlığı Tarihi, Osmanlı Mimarlığının 7 Yüzyılı “Uluslarüstü Bir Miras”, s.43-49, İstanbul: YEM

Tanyeli, U. (2000b), Geç Ortaçağ’da Türkiye’ye Batıdan Bir Mimari Eleman Transferi: Bacalı Ocak, Z. Y. Yaman (Ed.), Sanatta Etkileşim, s.242-247, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

Tanyeli, U. (2010), İstanbul’da Etnodinsel Çoğulluk ve Osmanlı Mimarlığı (15-19.Yüzyıl) Rumlar, Ermeniler, Türkler, H. Karayazıcı & E. Şarlak (Ed.), Batılılaşan İstanbul’un Rum Mimarları, s.60-79, İstanbul: Zoğrafyon Lisesi Mezunları Derneği Yayını.

Tanyeli, U. (2015), İstanbul Mimarisinde Radikal Değişim Evresi: 18. ve 19. Yüzyıllar, C. Yılmaz (Ed.), Büyük İstanbul Tarihi Mimari, c.8, s.312-367, İstanbul: İBB Yayınları.

Taşköprülüzade, A. (1985), Eş-Şekâ’ikun-Numâniye Ulemâ’id-Devleti’l-Osmaniye, Neş. A.S.Furat, İstanbul: İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Yayınları.

Tekinmirza, F. (2008), Dolmabahçe Sarayı’nın İç Süslemelerinde Kullanılan Teknikler ve Mekânlardaki Dağılımı, (Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Tekinmirza, F. (2014), Büyük Mecidiye (Ortaköy) Camii’nin Süsleme Programı, M. B. Tanman (Ed.), Büyük Mecidiye Camii ve Ortaköy, s.309-343, İstanbul: Kuveyt Türk Yayını

Türkmen, K. (2022), Geç Dönem Osmanlı Mimarlığında Bir Sağlık Yapısı: Urfa Hamidiye Gureba Hastanesi, S. Eroğlu-Bilgin & S. Çokoğullu & M. Oral (Ed.), Bir Ömür Urfa. A. Cihat Kürkçüoğlu Armağanı, s.259-278, Ankara: Gece Kitaplığı.

Uras, B. (2020), Balyanlar Osmanlı Mimarlığı ve Balyan Arşivi, Korpus.

Weber, S. (2009), Damascus Ottoman Modernity and Urban Transformation 1808-1918, Aarhus: Aarhus University Press.

Yavaş, D. (2018), Aksaray Valide Cami İnşaat Defterleri, A. Erdoğdu & Z. Atbaş & A. Çötelioğlu (Ed.), Filiz Çağman’a Armağan, s.659-662, İstanbul: Lale Yayıncılık.

Yavuz, Y. (1988). Batılılaşma Döneminde Osmanlı Sağlık Kuruluşları. ODTÜ Mimarlık Fakültesi Dergisi, 8/2, 123-142.

Yaycıoğlu, A. (2016), Partners of Empire. The Crisisof the Ottoman Order in the Age of Revolutions, Stanford.

Yenal, E. (tarihsiz), Osmanlı (Baş) Kenti Bursa, Ankara.

Yenal, E. (1996), Osmanlı Başkenti, Osmanlı Kenti Bursa, E. Yenal (Ed.), Bir Masaldı Bursa, s.19-47, İstanbul: YKY

Yenişehirlioğlu, F. (1989), XIV-XV. Yüzyıl Mimari Örneklere Göre Bursa Şehrinin Sosyal, Ekonomik ve Kültürel Gelişimi, IX. Türk Tarih Kongresi, c.3, s.1345-1353, Ankara: TTK.

Yenişehirlioğlu, F. (1989b), Fransız Devrimi ve Neo-Klasik Üslup, Frankofoni, s.77-81.

Yenişehirlioğlu, F. (2019), Bursa Yeşil Cami Çinileri, İ. Demirdüzen (Yay.), Bursa Yeşil Cami Yeşil Caminin İnşasının 600.Yılına Armağan, (s. 82-105).

Yetişkin, A. N. (2005), 19. Yüzyıl Batılılaşma Döneminden Bir Görüntü: İstanbul’daki Kışla Yapıları (Genel Bir Değerlendirme), A. Ağır & D. Mazlum & G. Cephanecigil (Ed.), Afife Batur’a Armağan Mimarlık ve Sanat Tarihi Yazıları, s.91-99, İstanbul: Literatür.

Yıldırım, N. (2010). Hastane Tarihimizde Bir Kutup Yıldızı Hamidiye Etfal Hastanesi, İstanbul.

Yılmazyaşar, H. (2017), Bursa'dan Kosova'ya: Hüdavendigar Dönemi (I. Murad) Osmanlı Mimarisi, (Doktora Tezi), Anadolu Üniversitesi.