Meslek Hastalıklarında Epidemiyolojinin Kullanımı

Meslek hastalıklarının dağılımı, görülme sıklığını ve nedenlerini inceleyen bilim dalına mesleki epidemiyoloji adı verilir. Mesleki epidemiyolojinin gelişimi metodoloji ve yürütülen çalışma sayısına bağlı olarak giderek hızlanmaktadır. Epidemiyoloji disiplininden yararlanan mesleki epidemiyolojide halk sağlığı ve epidemiyoloji uzmanları, işyerinde hastalığa maruz kalma üzerinde etkili değişkenlerin karmaşıklığını incelemek üzere analitik araçlar kullanır. Vaka kontrol çalışmaları, analitik araştırmalar, deneysel araştırmalar ve meta-analiz çalışmalarından sıklıkla yararlanılır. Epidemiyolojik verileri incelemek için kullanılan analitik yöntemler, mesleki epidemiyolojinin odak noktasının düşük seviyeli maruziyetlerle ilişkili erken sağlık etkilerinin tespitine kaymasıyla son birkaç on yılda daha karmaşık hale gelmiştir. Bu durum gelecekte, halk sağlığı uzmanlarının, epidemiyologların, toksikologların, çevre bilimcilerin ve biyoistatistik uzmanlarının multidisipliner bir yaklaşımla maruziyet verilerinin toplanmasına yönelik yöntemleri iyileştirmelerini ve toksik maddelerin metabolizmasını ve atılımını hesaba katan maruziyeti tahmin etmek için daha kesin yöntemler geliştirmeleri gerektiğini göstermektedir. Epidemiyolojik analitik yöntemlerin sürekli iyileştirilmesi mesleki hastalıkların önlenmesi ve gözetimi açısından önemlidir. Mesleki hastalıklara yönelik sürveyans, mesleki geçmiş ve sağlık sonuçlarını içeren büyük veri sistemlerinin bağlantısı yoluyla rutin olarak yürütülmelidir. Bu bölüm, mesleki epidemiyolojinin genel uygulamasını gözden geçirmekte ve literatürde bildirilen bazı çalışmaları göstermektedir. Epidemiyolojik yaklaşımın çalışma hayatında pratik uygulamasına yardımcı olması amaçlanmaktadır.

The branch of science that reveals the distribution, incidence and causes of occupational diseases is called occupational epidemiology. The development of occupational epidemiology is accelerating depending on the methodology and the number of studies conducted. In occupational epidemiology, which benefits from the discipline of epidemiology, public health and epidemiology experts use analytical tools to examine the complexity of variables that affect exposure to diseases in the workplace. Case-control studies, analytical research, experimental research and meta-analysis studies are frequently used. Analytical methods used to examine epidemiological data have become more complex in the last few decades as the focus of occupational epidemiology has shifted to the detection of early health effects associated with low-level exposures. This situation suggests that in the future, public health experts, epidemiologists, toxicologists, environmental scientists and biostatisticians should improve methods for collecting exposure data with a multidisciplinary approach and develop more precise methods for estimating exposure that take into account the metabolism and excretion of toxic substances. Continuous improvement of epidemiological analytical methods is important for the prevention and surveillance of occupational diseases. Surveillance for occupational diseases should be carried out routinely by linking big data systems containing occupational history and health outcomes. This section reviews the general practice of occupational epidemiology and presents some studies reported in the literature. It is intended to assist in the practical application of the epidemiological approach in working life.