Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Okuma Becerisi ve Uygulama Örnekleri

Açık, F. (2008). Türkiye’de yabancılara Türkçe öğretilirken karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Uluslararası Türkçe Eğitimi ve Öğretimi Sempozyumu, 27–28 Mart, Gazimağusa/ Kuzey Kıbrıs.

Aksan, D. (1998). Her yönüyle dil, ana çizgileriyle dilbilim. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

Akyol, H. (2006). Yeni programa uygun Türkçe öğretim yöntemleri. Ankara: Kök Yayıncılık.

Alyılmaz, C. (2010). Türkçe öğretiminin sorunları. Turkish Studies, 5(3), 728–749.

Arıcı, A. F. (2018). Okuma eğitimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Aytaş, G. (2005). Okuma eğitimi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(4), 461-470.

Balcı, A. (2016). Okuma ve anlama eğitimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Barın, E. (2004). Yabancılara Türkçe öğretiminde ilkeler. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 1(1), 19-30.

Biçer, N. (2017). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde ana dilinin etkisi. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 12(14), 41-58.

Candaş Karababa, Z. C. (2009). Yabancı dil olarak Türkçenin öğretimi ve karşılaşılan sorunlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42(2), 265-277.

CEFR (2020). Diller için Avrupa ortak başvuru metni: Öğrenme, öğretme ve değerlendirme- Tamamlayıcı cilt. Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.

Çelik, H., & Sur, E. (2024). Ortaokul Öğrencilerinin Okuma Alışkanlıkları Üzerine Bir İnceleme. International Journal of Language Academy, 11(45), 499-513.

Derman, S. (2010). Yabancı uyruklu öğrencilerin Türkiye Türkçesi öğreniminde karşılaştıkları sorunlar. Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 29, 227-247.

Er, O., Biçer, N. & Bozkırlı, K. Ç. (2012). Yabancılara Türkçe öğretiminde karşılaşılan sorunların ilgili alanyazını ışığında değerlendirilmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 1(2),51-69.

Grabe, W. & Stoller, F. (2002). Teaching and researching reading. Harlow: Pearson Education.

Günay, D. (2003). Metin bilgisi. İstanbul: Multilingual Yayınları.

İpek Eğilmez N. (2023). Okuma becerisinin temel kavramları. N. İpek Eğilmez & N. Çağlayan Dilber (Ed.), Türkçe eğitiminde temel kavramlar içinde (ss.79-98). Akademisyen Kitabevi.

Kara, M., İpek, S., & Başutku, S. (2020). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde B2 düzeyindeki deyimlerin öğretimine yönelik bir izlence örneği. Uluslararası Türkoloji Araştırmaları ve İncelemeleri Dergisi, 5(1), 1-15.

Kayalan, M. (2000). Etkili ve hızlı okuma sanatı. İstanbul: Alfa Basım Yayım-Dağıtım.

Kıymaz, M. S. & Doyumğaç, İ. (2020). Okuma eğitiminde ölçme ve değerlendirme. M. N. Kardaş (Ed.), Okuma eğitimi içinde (ss. 321-324). Ankara: Pegem Akademi.

Krashen, S. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Pergamon Press.

Kurudayıoğlu, M. (2011). Zihinsel ve fiziksel bir süreç olarak okuma. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(1), 15-29.

Linn, R.L. & Gronlund N.E. (1995). Measurement and assesment in teaching. Upper Saddle River: Printice-Hall Inc.

Özbay, M. (2009). Anlama teknikleri I: Okuma eğitimi. Ankara: Öncü Basımevi.

Özkaya, P. G. (2024). Yabancı/İkinci dil öğretiminde dijital ölçme-değerlendirme. M. Durmuş, U. Başar & Ö. Çangal (Ed.), Dijital Çağda Yabancılara Türkçe Öğretimi içinde (ss.191-219). Nobel Yayıncılık.

Şen, Ü. & Boylu, E. (2017). Türkçeyi yabancı dil olarak öğretenlerin üstbilişsel okuma stratejilerini kullandırma düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre değerlendirilmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(60), 223-239.

Tekin, H. (2004). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınları.

Ünlü, H. (2011). Türkiye’de ve dünyada Türkçenin yabancılara öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri”. Gazi Üniversitesi Türkçe Araştırmaları Akademik Öğrenci Dergisi, 1(1), 108-116.

Wolf, M. (2017). Proust ve mürekkep balığı: Okuyan beynin bilimi ve hikâyesi. İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.

YEE (2015). Yedi iklim Türkçe öğretim seti (A1-C2). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayın Matbaacılık.

Açık, F. (2008). Türkiye’de yabancılara Türkçe öğretilirken karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Uluslararası Türkçe Eğitimi ve Öğretimi Sempozyumu, 27–28 Mart, Gazimağusa/ Kuzey Kıbrıs.

Aksan, D. (1998). Her yönüyle dil, ana çizgileriyle dilbilim. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

Akyol, H. (2006). Yeni programa uygun Türkçe öğretim yöntemleri. Ankara: Kök Yayıncılık.

Alyılmaz, C. (2010). Türkçe öğretiminin sorunları. Turkish Studies, 5(3), 728–749.

Arıcı, A. F. (2018). Okuma eğitimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Aytaş, G. (2005). Okuma eğitimi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(4), 461-470.

Balcı, A. (2016). Okuma ve anlama eğitimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Barın, E. (2004). Yabancılara Türkçe öğretiminde ilkeler. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 1(1), 19-30.

Biçer, N. (2017). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde ana dilinin etkisi. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 12(14), 41-58.

Candaş Karababa, Z. C. (2009). Yabancı dil olarak Türkçenin öğretimi ve karşılaşılan sorunlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42(2), 265-277.

CEFR (2020). Diller için Avrupa ortak başvuru metni: Öğrenme, öğretme ve değerlendirme- Tamamlayıcı cilt. Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.

Çelik, H., & Sur, E. (2024). Ortaokul Öğrencilerinin Okuma Alışkanlıkları Üzerine Bir İnceleme. International Journal of Language Academy, 11(45), 499-513.

Derman, S. (2010). Yabancı uyruklu öğrencilerin Türkiye Türkçesi öğreniminde karşılaştıkları sorunlar. Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 29, 227-247.

Er, O., Biçer, N. & Bozkırlı, K. Ç. (2012). Yabancılara Türkçe öğretiminde karşılaşılan sorunların ilgili alanyazını ışığında değerlendirilmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 1(2),51-69.

Grabe, W. & Stoller, F. (2002). Teaching and researching reading. Harlow: Pearson Education.

Günay, D. (2003). Metin bilgisi. İstanbul: Multilingual Yayınları.

İpek Eğilmez N. (2023). Okuma becerisinin temel kavramları. N. İpek Eğilmez & N. Çağlayan Dilber (Ed.), Türkçe eğitiminde temel kavramlar içinde (ss.79-98). Akademisyen Kitabevi.

Kara, M., İpek, S., & Başutku, S. (2020). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde B2 düzeyindeki deyimlerin öğretimine yönelik bir izlence örneği. Uluslararası Türkoloji Araştırmaları ve İncelemeleri Dergisi, 5(1), 1-15.

Kayalan, M. (2000). Etkili ve hızlı okuma sanatı. İstanbul: Alfa Basım Yayım-Dağıtım.

Kıymaz, M. S. & Doyumğaç, İ. (2020). Okuma eğitiminde ölçme ve değerlendirme. M. N. Kardaş (Ed.), Okuma eğitimi içinde (ss. 321-324). Ankara: Pegem Akademi.

Krashen, S. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Pergamon Press.

Kurudayıoğlu, M. (2011). Zihinsel ve fiziksel bir süreç olarak okuma. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(1), 15-29.

Linn, R.L. & Gronlund N.E. (1995). Measurement and assesment in teaching. Upper Saddle River: Printice-Hall Inc.

Özbay, M. (2009). Anlama teknikleri I: Okuma eğitimi. Ankara: Öncü Basımevi.

Özkaya, P. G. (2024). Yabancı/İkinci dil öğretiminde dijital ölçme-değerlendirme. M. Durmuş, U. Başar & Ö. Çangal (Ed.), Dijital Çağda Yabancılara Türkçe Öğretimi içinde (ss.191-219). Nobel Yayıncılık.

Şen, Ü. & Boylu, E. (2017). Türkçeyi yabancı dil olarak öğretenlerin üstbilişsel okuma stratejilerini kullandırma düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre değerlendirilmesi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(60), 223-239.

Tekin, H. (2004). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınları.

Ünlü, H. (2011). Türkiye’de ve dünyada Türkçenin yabancılara öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri”. Gazi Üniversitesi Türkçe Araştırmaları Akademik Öğrenci Dergisi, 1(1), 108-116.

Wolf, M. (2017). Proust ve mürekkep balığı: Okuyan beynin bilimi ve hikâyesi. İstanbul: Koç Üniversitesi Yayınları.

YEE (2015). Yedi iklim Türkçe öğretim seti (A1-C2). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayın Matbaacılık.