Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Kültürel Etkileşim
Özet
Referanslar
Açık, F. (2020). Kültürel İçerikler. Gülnur Aydın (Ed.). Yabancı/İkinci dil öğretiminde kültür ve kültürel etkileşim. Ankara: Pegem Akademi
Ateş, E. ve Aytekin, H. (2020). Küreselleşen dünyada çokkültürlülük ve yabancı dil eğitimi. OPUS International Journal of Society Researches, 15(26), 4563-4579.
Barın, E. (2003). Yabancılara Türkçenin öğretiminde temel söz varlığının önemi. Türklük Bilimi Araştırmaları, (13), s. 311-317.
Bölükbaş, F., & Keskin, F. (2010). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde metinlerin kültür aktarımındaki işlevi. Turkish Studies, 5, 4.
Bölükbaş, F., & Yılmaz, M.Y. (ed) (2017). İstanbul yabancılar için Türkçe A2 ders kitabı. İstanbul: Kültür Sanat.
Bölükbaş, F. & Yılmaz, M.Y. (ed) (2017). İstanbul yabancılar için Türkçe A1 ders kitabı. İstanbul: Kültür Sanat.
Çelik, H., & Göre, Z. (2021). Göç ve Göçmenlik Konularını Ele Alan Çocuk Edebiyatı Eserleri Üzerine Bir İnceleme. International Journal of Languages' Education and Teaching, 9(4), 64-75.
Çelik, H. & Sur, E. (2023). Türkiye’de gerçekleştirilen okuma alışkanlığı araştırmaları üzerine bir inceleme. IX. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi Tam Metin Kitabı. s. 300-309.
Çelik, H. (2023). Dil eğitimi ile ilişkili diğer disiplinlerden geçmiş kavramlar. İpek Eğilmez, N. Çağlayan Dilber, N. (Ed.) Türkçe eğitiminde temel kavramlar içinde Ankara: Akademisyen Yayınevi.
Demir, A., & Açık, F. (2011). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde kültürlerarası yaklaşım ve seçilecek metinlerde bulunması gereken özellikler. Türklük Bilimi Araştırmaları, (30), 51-72.
Demircan, Ö. (1990). Yabancı dil öğretim yöntemleri. İstanbul: Ekin Eğitim Yayıncılık.
Demirel, A. (2022). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kültür aktarım araçları: makale ve tezler üzerine bir inceleme. Ases IV. International Conference on Social Sciences.
Erdem, D., & Çelik, H. (2024). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kültür taşıyıcıları: renkler. Aydın Tömer Dil Dergisi, 9(1), 1-37.
Göçer, A. (2012). Dil-kültür ilişkisi ve etkileşimi üzerine. Türk Dili, 729(1), 50-57.
Gökmen M., E. (2005). Yabancı dil öğretiminde kültürlerarası iletişimsel edinç. Dil Dergisi (128), 69-78.
Güler Yıldız, T. (2018). Çeşitliliklerin olduğu bir dünyada öğrenme ve öğretim için çocuklar için çok kültürlü eğitim. Ankara: Anı Yayıncılık.
Günday, R. (2013). Çok dillilik ve çok kültürlülük bağlamında yabancı dil öğretimine toplumdilbilimsel yaklaşım. Electronic Turkish Studies, 8(10).
Günday, R., & Aycan, A. (2018). Yabancı dil öğreniminde kültürlerarası iletişim becerisi edinimi. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 6(3), 533-545.
Güner, F. (2017). Çokkültürlülük ve eğitim: Çokkültürlü eğitim. Değişen değerler ve yeni eğitim paradigması. Genç, S.Z. (Ed.).Değişen değerler ve yeni eğitim paradigması. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
İşcan, A. (2011). Türkçenin yabancı dil olarak önemi. International Journal Of Eurasia Social Sciences, 2011(4), 29-36.
Kalenderoğlu, İ. (2016). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde kullanılan temel düzey (A1, A2) ders kitaplarında kültür aktarımı. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum, 4(12).
Kara Özkan, N. (2022). Ana dili eğitimi ve yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde çok kültürlülük. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi(27), s. 259-274.
Karaca, F. (2018). Türkiye’de ve dünyada çokkültürlülük ve eğitim. TheJournal of Academic Social Science Studies, 72, s. 25-40.
Köşker, G. (2015). Yabancı dil öğretiminde kültür aktarımı: Fransız dili örneği. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(2), 409-421.
Melanlıoğlu, M. (2008). Kültür aktarımı açısından Türkçe öğretim programları, eğitim ve bilim. Education and Science, 33 (72).
Memi̇ş, M. R. (2016). Yabancı dil öğretiminde eğitim ortamı ve kültür aktarımı. Electronic Turkish Studies, 11(9).
Millî Eğitim Bakanlığı. (Çev.) (2021). Diller içi Avrupa ortak başvuru metni: öğrenme, öğretme ve değerlendirme tamamlayıcı cilt. Avrupa Konseyi.
Mutlu, H. H., & Set, G. (2020). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kullanılan C1 seviye ders kitaplarındaki kültür unsurlarının incelenmesi (Gazi yabancılar için Türkçe – İstanbul yabancılar için Türkçe). Dil Dergisi, 1(171), 91-108.
Ökten, C. E., & Kavanoz, S. (2014). Yabancı dil olarak Türkçe öğretimini hedefleyen ders kitaplarında kültür aktarımı. Electronic Turkish Studies, 9(3).
Özdemir ,N. (2020) Kuşaklararasılık ve kültürlerarasılık kapsamında kültür aktarımı ve eğitimi. Gülnur Aydın (Ed.). Yabancı/ikinci dil öğretiminde kültür ve kültürel etkileşim. Ankara: Pegem Akademi.
Torun, T. (2019). Varlık ve dil. Düzce Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 3(2), 95-104.
Uzun, M. (2022). Yabancı öğrenciler için hazırlanmış Türkçe ders kitaplarının kültürel iletişim değeri: Yeni İstanbul uluslararası öğrenciler için Türkçe ders kitabı C1 örneği. EKEV Akademi Dergisi (89), s. 177-194.
Zeyrek, S. (2020). Dil-kültür ilişkisi doğrultusunda yabancı dil öğretimi. Uluslararası Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi Dergisi, 3(2), s. 165-186.
Referanslar
Açık, F. (2020). Kültürel İçerikler. Gülnur Aydın (Ed.). Yabancı/İkinci dil öğretiminde kültür ve kültürel etkileşim. Ankara: Pegem Akademi
Ateş, E. ve Aytekin, H. (2020). Küreselleşen dünyada çokkültürlülük ve yabancı dil eğitimi. OPUS International Journal of Society Researches, 15(26), 4563-4579.
Barın, E. (2003). Yabancılara Türkçenin öğretiminde temel söz varlığının önemi. Türklük Bilimi Araştırmaları, (13), s. 311-317.
Bölükbaş, F., & Keskin, F. (2010). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde metinlerin kültür aktarımındaki işlevi. Turkish Studies, 5, 4.
Bölükbaş, F., & Yılmaz, M.Y. (ed) (2017). İstanbul yabancılar için Türkçe A2 ders kitabı. İstanbul: Kültür Sanat.
Bölükbaş, F. & Yılmaz, M.Y. (ed) (2017). İstanbul yabancılar için Türkçe A1 ders kitabı. İstanbul: Kültür Sanat.
Çelik, H., & Göre, Z. (2021). Göç ve Göçmenlik Konularını Ele Alan Çocuk Edebiyatı Eserleri Üzerine Bir İnceleme. International Journal of Languages' Education and Teaching, 9(4), 64-75.
Çelik, H. & Sur, E. (2023). Türkiye’de gerçekleştirilen okuma alışkanlığı araştırmaları üzerine bir inceleme. IX. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi Tam Metin Kitabı. s. 300-309.
Çelik, H. (2023). Dil eğitimi ile ilişkili diğer disiplinlerden geçmiş kavramlar. İpek Eğilmez, N. Çağlayan Dilber, N. (Ed.) Türkçe eğitiminde temel kavramlar içinde Ankara: Akademisyen Yayınevi.
Demir, A., & Açık, F. (2011). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde kültürlerarası yaklaşım ve seçilecek metinlerde bulunması gereken özellikler. Türklük Bilimi Araştırmaları, (30), 51-72.
Demircan, Ö. (1990). Yabancı dil öğretim yöntemleri. İstanbul: Ekin Eğitim Yayıncılık.
Demirel, A. (2022). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kültür aktarım araçları: makale ve tezler üzerine bir inceleme. Ases IV. International Conference on Social Sciences.
Erdem, D., & Çelik, H. (2024). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kültür taşıyıcıları: renkler. Aydın Tömer Dil Dergisi, 9(1), 1-37.
Göçer, A. (2012). Dil-kültür ilişkisi ve etkileşimi üzerine. Türk Dili, 729(1), 50-57.
Gökmen M., E. (2005). Yabancı dil öğretiminde kültürlerarası iletişimsel edinç. Dil Dergisi (128), 69-78.
Güler Yıldız, T. (2018). Çeşitliliklerin olduğu bir dünyada öğrenme ve öğretim için çocuklar için çok kültürlü eğitim. Ankara: Anı Yayıncılık.
Günday, R. (2013). Çok dillilik ve çok kültürlülük bağlamında yabancı dil öğretimine toplumdilbilimsel yaklaşım. Electronic Turkish Studies, 8(10).
Günday, R., & Aycan, A. (2018). Yabancı dil öğreniminde kültürlerarası iletişim becerisi edinimi. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 6(3), 533-545.
Güner, F. (2017). Çokkültürlülük ve eğitim: Çokkültürlü eğitim. Değişen değerler ve yeni eğitim paradigması. Genç, S.Z. (Ed.).Değişen değerler ve yeni eğitim paradigması. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
İşcan, A. (2011). Türkçenin yabancı dil olarak önemi. International Journal Of Eurasia Social Sciences, 2011(4), 29-36.
Kalenderoğlu, İ. (2016). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde kullanılan temel düzey (A1, A2) ders kitaplarında kültür aktarımı. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum, 4(12).
Kara Özkan, N. (2022). Ana dili eğitimi ve yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde çok kültürlülük. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi(27), s. 259-274.
Karaca, F. (2018). Türkiye’de ve dünyada çokkültürlülük ve eğitim. TheJournal of Academic Social Science Studies, 72, s. 25-40.
Köşker, G. (2015). Yabancı dil öğretiminde kültür aktarımı: Fransız dili örneği. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(2), 409-421.
Melanlıoğlu, M. (2008). Kültür aktarımı açısından Türkçe öğretim programları, eğitim ve bilim. Education and Science, 33 (72).
Memi̇ş, M. R. (2016). Yabancı dil öğretiminde eğitim ortamı ve kültür aktarımı. Electronic Turkish Studies, 11(9).
Millî Eğitim Bakanlığı. (Çev.) (2021). Diller içi Avrupa ortak başvuru metni: öğrenme, öğretme ve değerlendirme tamamlayıcı cilt. Avrupa Konseyi.
Mutlu, H. H., & Set, G. (2020). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde kullanılan C1 seviye ders kitaplarındaki kültür unsurlarının incelenmesi (Gazi yabancılar için Türkçe – İstanbul yabancılar için Türkçe). Dil Dergisi, 1(171), 91-108.
Ökten, C. E., & Kavanoz, S. (2014). Yabancı dil olarak Türkçe öğretimini hedefleyen ders kitaplarında kültür aktarımı. Electronic Turkish Studies, 9(3).
Özdemir ,N. (2020) Kuşaklararasılık ve kültürlerarasılık kapsamında kültür aktarımı ve eğitimi. Gülnur Aydın (Ed.). Yabancı/ikinci dil öğretiminde kültür ve kültürel etkileşim. Ankara: Pegem Akademi.
Torun, T. (2019). Varlık ve dil. Düzce Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 3(2), 95-104.
Uzun, M. (2022). Yabancı öğrenciler için hazırlanmış Türkçe ders kitaplarının kültürel iletişim değeri: Yeni İstanbul uluslararası öğrenciler için Türkçe ders kitabı C1 örneği. EKEV Akademi Dergisi (89), s. 177-194.
Zeyrek, S. (2020). Dil-kültür ilişkisi doğrultusunda yabancı dil öğretimi. Uluslararası Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi Dergisi, 3(2), s. 165-186.