Spor Örgütlerinde Çalışanların Spor Farkındalık Düzeyleri ile İş Performansları Arasındaki İlişki

Akkoyun, F. (2005). Gestalt terapi büyüme ve gelişme gücümüzün harekete geçişi. (2.Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Aşçı, FH., & Altıntaş, A. (2007). Egzersiz ve fiziksel aktivite: Psikolojik ve fizyolojik etkiler. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 18(1), 43-54.

Brown, KW., & Ryan, RM. (2003). The benefits of being present: Mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84(4), 822-848.

Çam, O. & Engin, E. (2006). Psikiyatri kliniğinde çalışan hemşirelerde farkındalık eğitiminin bireysel performans standartlarına etkisi. Anatolian Journal of Psychiatry, 7, 82–91.

Çekmecelioğlu, H.G. (2014). Göreve ve insana yönelik liderlik tarzlarının örgütsel bağlılık, iş performansı ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkileri. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28, 21-34.

Chiva, R., & Alegre, J. (2008). Emotional intelligence and job satisfaction: The role of organizational learning capability. Personnel Review, 37(6), 680-701.

Çimen, Z. (2012). Sporun birey ve toplum üzerindeki etkileri. Spor Bilimleri Dergisi, 10(2), 115-126.

Çöl, G. (2008). Algılanan güçlendirmenin İşgören performansı üzerine etkileri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9(1), 35-46.

Demirci, S, (2021). Spor örgütlerinde çalışanların spor farkındalıklarının psikolojik sermaye ile örgütsel yaşamda yalnızlık düzeylerine etkisinin incelenmesi: İstanbul Avrupa Yakası örneği. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul

Dökmen, Ü. (2002). Yarına kim kalacak? evrenle uyumlaşma sürecinde varolmak gelişmek uzlaşmak. İstanbul: Kişisel Gelişim Dizisi Sistem Yayıncılık.

Erkuş, A., Fındıklı, MA. (2013). Psikolojik sermayenin iş tatmini, iş performansı ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisine yönelik bir araştırma. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 42(2), 302-318.

İslamoğlu, A. (2003). Bilimsel araştırma yöntemi. Kırklareli: Beta Basım.

Kabat-Zinn, J. (1994). Wherever you go, there you are mindfulness meditation in everyday life. Hachette Books.

Kağıtçıbaşı, Ç. (1999). Yeni insan ve insanlar. İstanbul, Evrim Yayınları.

Karakuş, A. (2008). En büyük eserin sensin, Başarının Psikolojisi. (7.Baskı). İstanbul: Resital-Kaizen yayıncılık.

Karasar, N. (2020). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.

Karayaman, S. (2020). Okul yöneticilerinde duygusal zekâ ve etik karar verme ilişkisi. Turkish Studies, 15, 4.

Kayabaşı, A. (2010). Rekabet gücü perspektifinde lojistik faaliyetlerde performans geliştirme. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayınları.

Kesen, M. (2014). İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları ve Örgüt Kültürünün Çalışan Performansı Üzerine Etkileri. Doktora Tezi, Gebze Yüksek Teknoloji Üniversitesi, Kocaeli.

Kolt, GS., Driver, RP., & Giles, LC. (2004). Why older Australians participate in exercise and sport. Journal of Aging and Physical Activity, 12(2), 185-198.

Kotan, Ç., Hergüner, G. & Yaman, Ç. (2009). İlköğretim okullarında okuyan sporcu öğrencilerin spor yapmalarında okul ve aile faktörünün etkisi (Sakarya il örneği). Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 49-58.

Malinauskas, R. (2010). College athletes' perception of social support and its impact on their academic and athletic performance. Journal of Physical Education and Sport Management, 1(2), 11-15.

Motowildlo, S. J., & Kell, H. J. (2013). Job performance. Handbook of Psychology, 12: Industrial and Orgnazational Psychology, 82-103.

Özsarı, A. (2020b). Kamu spor örgütlerinde entelektüel sermaye, inovatif davranış ve bağlamsal performans ilişkisi. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.

Raich, A., Ho, R. (2017). Job performance and psychological well-being of Thai hotel workers: A multi-model path analytic study. Scholar: Human Sciences, 9(2), 147-147.

Sümer, H. (2021). İlk ve ortaöğretim okul yöneticilerinin spora yönelik farkındalık düzeylerinin incelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Rize.

Uyar, Y. (2019). Spor farkındalığı ölçeğinin geliştirilmesi ve toplumun spor farkındalıklarının değerlendirilmesi. Doktora tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.

Uyar, Y., ve Sunay, H. (2020). Spor farkındalığı ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(1), 46- 58.

Wadhawan, K. (2016). Psychological well-being as a predictor to job performance and job satisfaction. International Journal of Academic Research and Development, 1(3), 1-3.

Yetiş, Ü., Aytaç, K. Y. & Gündoğdu, M. (2022). Spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören öğrencilerin farklı değişkenlere göre spor farkındalık düzeylerinin incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 594-602. https://doi.org/10.38021/asbid.1209622

Akkoyun, F. (2005). Gestalt terapi büyüme ve gelişme gücümüzün harekete geçişi. (2.Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Aşçı, FH., & Altıntaş, A. (2007). Egzersiz ve fiziksel aktivite: Psikolojik ve fizyolojik etkiler. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 18(1), 43-54.

Brown, KW., & Ryan, RM. (2003). The benefits of being present: Mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84(4), 822-848.

Çam, O. & Engin, E. (2006). Psikiyatri kliniğinde çalışan hemşirelerde farkındalık eğitiminin bireysel performans standartlarına etkisi. Anatolian Journal of Psychiatry, 7, 82–91.

Çekmecelioğlu, H.G. (2014). Göreve ve insana yönelik liderlik tarzlarının örgütsel bağlılık, iş performansı ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkileri. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28, 21-34.

Chiva, R., & Alegre, J. (2008). Emotional intelligence and job satisfaction: The role of organizational learning capability. Personnel Review, 37(6), 680-701.

Çimen, Z. (2012). Sporun birey ve toplum üzerindeki etkileri. Spor Bilimleri Dergisi, 10(2), 115-126.

Çöl, G. (2008). Algılanan güçlendirmenin İşgören performansı üzerine etkileri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9(1), 35-46.

Demirci, S, (2021). Spor örgütlerinde çalışanların spor farkındalıklarının psikolojik sermaye ile örgütsel yaşamda yalnızlık düzeylerine etkisinin incelenmesi: İstanbul Avrupa Yakası örneği. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul

Dökmen, Ü. (2002). Yarına kim kalacak? evrenle uyumlaşma sürecinde varolmak gelişmek uzlaşmak. İstanbul: Kişisel Gelişim Dizisi Sistem Yayıncılık.

Erkuş, A., Fındıklı, MA. (2013). Psikolojik sermayenin iş tatmini, iş performansı ve işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisine yönelik bir araştırma. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 42(2), 302-318.

İslamoğlu, A. (2003). Bilimsel araştırma yöntemi. Kırklareli: Beta Basım.

Kabat-Zinn, J. (1994). Wherever you go, there you are mindfulness meditation in everyday life. Hachette Books.

Kağıtçıbaşı, Ç. (1999). Yeni insan ve insanlar. İstanbul, Evrim Yayınları.

Karakuş, A. (2008). En büyük eserin sensin, Başarının Psikolojisi. (7.Baskı). İstanbul: Resital-Kaizen yayıncılık.

Karasar, N. (2020). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.

Karayaman, S. (2020). Okul yöneticilerinde duygusal zekâ ve etik karar verme ilişkisi. Turkish Studies, 15, 4.

Kayabaşı, A. (2010). Rekabet gücü perspektifinde lojistik faaliyetlerde performans geliştirme. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayınları.

Kesen, M. (2014). İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları ve Örgüt Kültürünün Çalışan Performansı Üzerine Etkileri. Doktora Tezi, Gebze Yüksek Teknoloji Üniversitesi, Kocaeli.

Kolt, GS., Driver, RP., & Giles, LC. (2004). Why older Australians participate in exercise and sport. Journal of Aging and Physical Activity, 12(2), 185-198.

Kotan, Ç., Hergüner, G. & Yaman, Ç. (2009). İlköğretim okullarında okuyan sporcu öğrencilerin spor yapmalarında okul ve aile faktörünün etkisi (Sakarya il örneği). Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 49-58.

Malinauskas, R. (2010). College athletes' perception of social support and its impact on their academic and athletic performance. Journal of Physical Education and Sport Management, 1(2), 11-15.

Motowildlo, S. J., & Kell, H. J. (2013). Job performance. Handbook of Psychology, 12: Industrial and Orgnazational Psychology, 82-103.

Özsarı, A. (2020b). Kamu spor örgütlerinde entelektüel sermaye, inovatif davranış ve bağlamsal performans ilişkisi. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.

Raich, A., Ho, R. (2017). Job performance and psychological well-being of Thai hotel workers: A multi-model path analytic study. Scholar: Human Sciences, 9(2), 147-147.

Sümer, H. (2021). İlk ve ortaöğretim okul yöneticilerinin spora yönelik farkındalık düzeylerinin incelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Rize.

Uyar, Y. (2019). Spor farkındalığı ölçeğinin geliştirilmesi ve toplumun spor farkındalıklarının değerlendirilmesi. Doktora tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.

Uyar, Y., ve Sunay, H. (2020). Spor farkındalığı ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(1), 46- 58.

Wadhawan, K. (2016). Psychological well-being as a predictor to job performance and job satisfaction. International Journal of Academic Research and Development, 1(3), 1-3.

Yetiş, Ü., Aytaç, K. Y. & Gündoğdu, M. (2022). Spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören öğrencilerin farklı değişkenlere göre spor farkındalık düzeylerinin incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 594-602. https://doi.org/10.38021/asbid.1209622