12-14 Yaş Grubunda Eğitsel Oyunların Çoklu Zekâ, Dikkat Ve Motor Beceri Üzerine Etkisinin İncelenmesi

Abalı, O. (2018). Ergenlik dönemi (1. Baskı). İstanbul: Adeda Yayıncılık.

Abdolrezaei, M., Islam Panah, M., & Mehdezade, H. (2011). Effect of a computerized educational games and traditional (paper and pencil) on EI students. First National Conference on Education in 1404.

Abernethy, B., Maxwell J. P., Masters, R. S. W., Kamp J. V. D., & Jackson R. C. (2007). Handbook of sport psychology. John Wiley.

Adsız, E. (2010). İlköğretim çağındaki öğrencilerde düzenli yapılan sporun dikkat üzerine etkisini araştırılması (Tez no. 298898) [Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi- İzmir]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Ağyar, E. (2014). Oyunun gelişim alanlarına etkisi ve çeşitli örnekler. H. G. Ogelman. (Ed.). Yaşamın ilk yıllarında oyun: Oyuna çok yönlü bakış (1. Baskı, ss.115). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Akamca, G. Ö., & Hamurcu, H. (2005). Çoklu Zeka Kuramı tabanlı öğretimin öğrencilerin fen başarısı, tutumları ve hatırda tutma üzerindeki etkileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(28), 178-187.

Akandere, M. (2006). Eğitici okul oyunları. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Akandere, M. (2013). Eğitici okul oyunları. Ankara: Nobel Yayınları.

Akandere, M., Baştuğ, G., Asan, R., & Baştuğ, K. (2010). Çocuklarda eğitsel oyunun dikkat üzerine etkisi. In İnternational scientific conference ‘perspectives in physical education and sport,21, 23.

Akbari, H., Abdoli, B., Shafizadeh, M., Khalaji, H., Hajı, H. S., & Ziaei, V. (2009). The effect of traditional games in fundamental motor skill development in 7-9 year-old boys. Iran J Pediatr, 19(2), 123-129.

Akın, S., Kalkavan, A., & Gülaç, M. (2016). Okullar arası müsabakalara katılan 10-11 yaş grubu sporcu çocuklar ile spor yapmayan çocukların temel motor beceri düzeylerinin karşılaştırılması. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1), 21.

Alan, S. (2016). Eğitsel oyunlarla hazırlanmış ortaokul 7. Sınıf "yaşamımızdaki elektrik" ünitesinin öğretiminin öğrenci başarısına etkisi. (Tez no. 456123) [Yüksek Lisans Tezi. Amasya Üniversitesi- Amasya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Allport, A. (1993). Attention and control: Have we been asking the wrong questions? A critical review of twenty-five years. In D. E. Meyer & S. Kornblum (Eds.), Attention and performance 14: Synergies in experimental psychology, artificial intelligence, and cognitive neuroscience (pp. 183–218). The MIT Press

Al-Azawi, R., Al-Faliti, F., & Al-Blushi, M. (2016). Educational gamification vs. game based learning: Comparative study. International Journal of İnnovation, Management and Technology, 7(4), 132-136.

Amado, S. (1996). Farklı dikkat düzeylerinin örtük ve açık bellek üzerindeki etkileri (Tez no. 435508) [Doktora tezi, Ege Üniversitesi - İzmir]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Arabacı, N., & Çıtak, Ş. (2017). Okul öncesi dönemdeki çocukların “oyun” ve “açık alan (bahçe)” etkinlikleri ile ilgili görüşlerinin incelenmesi ve örnek bir bahçe düzenleme çalışması. 7. Mediterranean Journal of Educational Research, 11(21), 28-43.

Armstrong, T. (1994). Multiple Intelligences in the Classroom. USA: Association for Supervision and Curriculum Development.

Armstrong, T. (2000). Turning points transforming middle shods. At the turning point the young addescent learner, teachers. New York: College Pres.

Armstrong, T., (2009). Multiple Intelligences in The Classroom (Third Edition). Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.

Aycan S., Türkoğuz, Ş., Arı, E., & Kaynar, Ü. (2002). Periyodik cetvelin ve elementlerin tombala oyun tekniği ile öğretimi ve bellekte kalıcılığının saptanması. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Bildiri Kitabı. ODTÜ, Ankara.

Bacanlı, H. (2002). Gelişim ve öğrenme. Ankara: Nobel Yayınları.

Ballı Mülazımoğlu, Ö. (2006). Bruininks-Oseretsky motor yeterlilik testinin geçerlik güvenirlik çalışması ve beş-altı yaş grubu çocuklara uygulanan jimnastik eğitim programının motor gelişime etkisinin incelenmesi (Tez no.182428) [Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi-Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Banich, M. T. (1997). Neuropsychology: The neural bases of mental function. Boston: Houghton Mifflin College Division.

Başbay, A. (2000). Çoklu zekâ kuramına göre eğitim programları ve sınıf içi etkinliklerin incelenmesi (Tez no.97373) [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi- Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Bee, H. (1992). The devoloping child. (Sixth Edition). New York: Harper Colling Publishers.

Bee, H. (1994). Lifespan devolopment. New York: Harper Colling Publishers.

Bee, H. (1996). The growing child. New Jersey: Simon & Schuster A. Viacom Company

Bellanca, J. (1997). Active learning handbook for the multiple ıntelligences classroom. USA: Skylight Training and Publishing.

Benigno, J. P., & Farrar, M. J. (2012). Determinants of joint attention in young siblings' play. Infant and Child Development, 21(2), 160-174.

Berk, L. E. (2012). Infants and children prenatal through middle childhood (7 ed.). New York: Allyn & Bacon.

Brickenkamp, R., & Zillmer, E. (1998). The d2 Test of Attention. Seattle: Hogrefe & Huber Publishers.

Bümen, N. T. (2002). Okulda çoklu zeka kuramı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık

Büyüköztürk, Ş. (2022). Deneysel desenler: öntest-sontest kontrol grubu, desen ve veri analizi (7. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.

Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri (28. Baskı). Ankara: Pegem Akademi

Can, A. (2019). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi (8. Baskı). Ankara: Pegem Akademi. Doi: 10.14527/9786053644484.

Cengiz, Ş. (2008). 8–10 Yaş grubu çocukların çoklu zekâ türlerine göre dağılımı ve futbol eğitiminin çoklu zekâ düzeyleri üzerine etkisi (Tez no. 225771 [Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi- Ankara]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Christiansen, L., Beck, M. M., Bilenberg, N., Wienecke, J., Astrup, A., & Lundbye-Jensen, J. (2019). Effects of exercise on cognitive performance in children and adolescents with ADHD: Potential mechanisms and evidence-based recommendations. Journal of Clinical Medicine, 8(6), 841. https://doi.org/10.3390/jcm8060841

Christison, M. A. (1996). Multiple intelligences and second language acquisition. The Journal of The Imagination in Language Learning, 3, 8-15.

Cüceloğlu, D. (1992). İnsan ve davranışı. Psikolojinin temel kavramları. İstanbul: Remzi Kitabevi.

Çağlar, E., & Koruç, Z. (2006). D2 dikkat testinin sporcularda güvenirliği ve geçerliği. Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 58-80.

Çamlıyer, H., & Çamlıyer, H. (2001). Çocuk hareket eğitimi ve oyun. Manisa.

Çankaya, S., & Karamete, A. (2008). Eğitsel bilgisayar oyunlarının öğrencilerin matematik dersine ve eğitsel bilgisayar oyunlarına yönelik tutumlarına etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 115-127.

Çelebi, Ö. E., & Özbay, E. (2014). Erken çocukluk dönemindeki çocuklar için oyun. Ankara: Kök Yayıncılık.

Çelik, A., & Şahin, M. (2013). Spor ve çocuk gelişimi. International Journal Of Social Science, 6(1), 467-478.

Çimen, E. (2013). 12-14 yaş arası müsabaka döneminde hentbolcularda kombine uygulanan aerobik ve anaerobik antrenmanların kondisyonel ve teknik performansları üzerine etkilerinin araştırılması (Tez no. 331531) [Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi- Isparta]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Çimen, E. (2022). Sporda beceri öğrenimi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimi.

Çoban, B., & Nacar, E. (2006). İlköğretim 1. kademede eğitsel oyunlar. Ankara: Nobel Basımevi.

Çoban, B., & Naçar, E. (2015). Ortaokullarda eğitsel oyunlar. Ankara: Nobel Yayıncılık.

Dağdelen, O., & Kösterelioğlu, İ. (2015). İlkokullardaki oyun ve fiziki etkinlikler dersinin öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (19), 97-128.

Darwish, D., Esquivel, G.B., Houtz, J.C. & Alfonso, V.C. (2001). Play and social skills in maltreated and non-maltreated preschoolers during peer ınteractions. Child Abuse and Neglect, 25(1), 13-31.

De Freitas, S. (2018). Are games effective learning tools? A review of educational games. Journal of Educational Technology & Society, 21(2), 74-84.

De Milander, M. (2011). Motor proficiency and physical fitness in active and inactive girls aged 12 to 13 years. South African Journal for Research in Sport, Physical Education and Recreation, 33(3), 11-22

Demirel, Ö., Başbay, A., & Erdem, E. (2006). Eğitimde çoklu zekâ-kuram ve uygulama. Ankara: Pegem A Yayıncılık

Denig, S. J. (2004). Multiple intelligences and learning styles: Two complementary dimensions. Teachers College Record, 106(1), 96-111.

Derakhshan, A., & Faribi, M. (2015). Multiple intelligences: Language learning and teaching. International Journal of English Linguistics, 5(4), 63-72.

Derman, O. (2008). Ergenlerde psikososyal gelişim. Adolesan Sağlığı II Sempozyum Dizisi, 63(1), 19-21.

Dolgin, K. D. (2014). Ergenlik psikolojisi (D. Özen, Çev. Ed.). İstanbul: Kaknüs Yayıncılık

Dönmez, N. B. (1992). Oyun kitabı. İstanbul: Esin Yayınevi.

Drenowatz, C., & Greier, K. (2019). Cross‐sectional and longitudinal association of sports participation, media consumption and motor competence in youth. Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports, 29(6), 854-861.

Dündar, H., & Ayan, S. (2009). Eğitimde okulöncesi yaratıcılığın ve oyunun önemi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 63–74.

Egemen, A., Yılmaz, Ö., & Akil, İ. (2004). Oyun, oyuncak ve çocuk. Adnan Menderes Üniversitesi, Tıp Fakültesi Dergisi, 5(2), 39-42

Ergin, H. K., & Köse, S. (2008). Zekâ türüne göre çocuk eğitimi. İstanbul: Hepsi Çocuk Yayınevi.

Erikson, E. (1963). Chilhood and Society (2nd ed.). New York: Norton Publication.

Ermiş, E., Ermiş, A., & İmamoğlu, O. (2018). Erişkinlik aşamasında öğrencilerde spor ve çoklu zeka ilişkisi. Electronic Turkish Studies, 13(18).

Eysenck, M. W. ve Keane, M. T. (2000). Cognitive Psychology: A Student’s Handbook (4th ed), Chapter 18. Philadelphia: Psychology Press.

Figueroa, R., & An, R. (2017). Motor skill competence and physical activity in preschoolers: A review. Maternal and Child Health Journal, 21(1), 136-146.

Flewelling, G. (2003). We need learning tasks that support sense making. Australian Mathematics Teacher, 59(2), 16-22.

Fransen, J., Deprez, D., Pion, J., Tallir, I. B., D’Hondt, E., Vaeyens, R., ... & Philippaerts, R. M. (2014). Changes in physical fitness and sports participation among children with different levels of motor competence: a 2-year longitudinal study. Pediatric Exercise Science, 26(1), 11-21.

Fried, L., Roux, S., Frey, A., & Wolf, B. (2003). Vorschul pädagogik. Baltmann sweiler:Schneider Hohengehren (Band 1).

Gallahue, D. L. (1976). Motor development and movement experiences for young children. New York: John Wiley & So.

Gallahue, D. L. (1982). Understanding motor development in children. Newyork: Jhon Wiley.

Gallahue, D. (2002). A classificação das habilidades de movimento: um caso para modelos multidimensionais. Journal of Physical Education, 13(2), 105-111.

Gallahue, D. L., & Ozmun, J. G. (2006). Understanding motor development: Infants, children, adolescents, adults (6th Ed.). International Edition, Mcgraw-Hill Companies.

Gallahue, D. L., Ozmun, J. C., & Goodway, J. (2012). Understanding motor development: Infants, children, adolescents, adults (7th ed.). New York: McGraw- Hill.

Gallahue, D. L., & Ozmun, J. C. (2014). Motor development in young children. In Handbook of research on the education of young children (pp. 123-138). Routledge.

Gander, J. M., & Gardiner, W. H. (2001). Çocuk ve ergen gelişimi. (B. Onur, Çev. Ed.). İmge Kitabevi Yayınları, Ankara.

Gardner, H. (1983): Frames of Mind. The Theory of Multiple Intelligences. Nueva York, Basic Books. (Versión castellana (2001): Estructuras de la Mente. La Teoría de las Inteligencias Múltiples. México, FCE).

Gardner, H. E. (2000). Intelligence reframed: Multiple intelligences for the 21st century. Hachette UK.

Gardner, H. (2004). Zihin çerçeveleri çoklu zekâ kuramı (E. Kılıç, Çev. Ed.). İstanbul: Alfa Yayınları

Gardner, H. (2010). Çoklu zekâ kuramı: Zihin çerçeveleri (E. Kılıç, Çev. Ed.). İstanbul: Alfa Yayınları.

Gardner, H. (2017). Zihin çerçeveleri (E. Kılıç ve G. Tungeçen, Çev. Ed.). İstanbul: Alfa Yayınları.

Gardner, H. E. (2000). Intelligence reframed: Multiple intelligences for the 21st century. Hachette UK.

Garn, A., & Byra, M. (2002). Psychomotor, Cognitive, and Social Development Spectrum Style. Teaching Elementary Physical Education, 13(2), 8-13.

Gazezoğlu, Ö. (2007). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 6 yaş çocuklarına öz bakım becerilerinin kazandırılmasında oyun yoluyla öğretimin etkisi (Tez no. 211619) [Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi- İzmir]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Gelişli, Y., & Yazıcı, E. (2016). Seke Seke Ben Geldım Adlı Oyunun Çocukların Dıkkat Becerılerının Gelısımıne Etkısı/The Effect Of" Seke Seke Ben Geldım" Game On The Development Of Attentıon Skılls Of Chıldren. Turan: Stratejik Arastirmalar Merkezi, 8(31), 29.

Gümüşdağ, H., & Yıldırım, M. (2018). Spor bilimlerinde çoçuklarda motor gelişim. Nobel Yayıncılık, Mart.

Günay, M., Yüce, A. (2008). Futbol antrenmanının bilimsel temelleri. Ankara: Gazi Kitap Evi.

Gmitrovaa, V., Podhajeckáb, M., & Gmitrovc, J. (2009). Children’s play preferences: Implications for the preschool education. Early Child Development and Care, 179(3), 339–351.

Gohla, S. (2010). Die bedeutung von sport und bewegung in der ent wicklung deskindes. daten2.verwaltungsportal.de/.../leichtathletik_link_facharbeit.doc, adresinden alındı.

Gür, Y. (2016). İşitme engelli sporcuların sürekli dikkat becerilerinin sporcu olmayanlarla karşılaştırılması (Tez no. 435508) [Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi - Kahramanmaraş]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Hare, R. D. (1982). Psychopathy and physiological activity during anticipation of an aversive stimulus in a distraction paradigm. Psychophysiology, 19(3), 266-271.

Haywood, K., & Getchell, N. (2005). Life Span Motor Development Presentation Package. Human Kinetics.

Hazar, M. (2000). Beden eğitimi ve sporda oyunla eğitim. Ankara: Tutibay Yayınları.

Hekim, M., & Hekim, H. (2015). Çocuklarda kuvvet gelişimi ve kuvvet antrenmanlarına genel bakış. Güncel Pediatri,13, 110-5.

Hillman, C. H., Erickson, K., & Kramer, A. F. (2008). Be smart, exercise your heart: Exercise effects on brain and cognition. Nature Reviews Neuroscience, 9, 58–64.

Hirsh, R. A. (2004). Early childhood curriculum: Incorporating multiple intelligences, developmentally appropriate practice, and play. Prentice Hall.

Hockenberry, M. J., & Wilson, D. (2011). Wong’s nursing care of ınfants and children (9th ed.). Elsevier Health Sciences.

Holmes, V. (2012). New Digital Energy Game, the Use of Games to Influence Attitudes, Interests, and Student Achievement in Science. Online Submission.

https://www.fatihkiyici.com/wp-content/uploads/2019/03/Sporda-Beceri %C3%96%C4%9Frenimi-Ders-Notlar%C4%B1.pdf Erişim Tarihi 07.07.2022

İflazoğlu, A. (2003). Çoklu zeka destekli kubaık öğrenme yönteminin ilköğretim 5. sınıf öğrencilerinin fen bilgisi dersindeki akademik başarı ve tutumlarına etkisi (Tez no. 125711) [Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

James, W., Burkhardt, F., Bowers, F., & Skrupskelis, I. K. (1890). The principles of psychology (Vol. 1, No. 2). London: Macmillan.

Janssen, I., & LeBlanc, A. G. (2010). Systematic review of the health benefits of physical activity and fitness in school-aged children and youth. International journal of behavioral nutrition and physical activity, 7(1), 1-16.

Johnson, L. L., Yawkey, D. T. & Christie, F. J. (1987). Play and early chilhood devolopment. New York: Harper Collins Publishers.

Kalaycı, Ş. (2018). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (8. Baskı). Ankara: Asil Yayıncılık.

Karagöz, Ş. (2006). 8-10 yaş arası çocuklarda 12 haftalık tenise özgü antrenmanlarının görsel ve işitsel reaksiyon zamanına etkisinin incelenmesi (Tez no. 224324) [Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi- Afyon]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Karakaş, S. (1997). A descriptive framework for information processing: An integrative approach. In: E. Başar, R. Hari, F.H. Lopes Da Silva, M. Schürmann (Eds.), Brain Alpha Activity: New Aspects and Functional Correlates. International Journal of Psychophysiology, 26, 353-368.

Karasar, N. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Kartal, R., Dereceli, Ç., & Kartal, A. (2016). Eskrim sporu yapan ve yapmayan 10-12 yaş arası çocukların dikkat düzeylerinin incelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 82-88.

Keskin, A. (2009). Oyunların çocukların çoklu zekâ alanlarının gelişimine etkisi (Tez no. 249699) [Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi- Konya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Kılıçoğlu, M. (2006). Anasınıfı, hazırlık ve ilköğretim birinci sınıflarda okuyan görme engelli öğrencilerin oyunlarının değerlendirilmesi: Karşılaştırmalı bir araştırma (Tez no. 189280) [Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi- Konya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Kiphard, E. J., & Schilling, F. (2007). Körperkoordinationstest für kinder: KTK. Beltz-Test.

Knapp, B. (1963). Skill in sport: the attainment of proficiency. Routledge & K. Paul.

Koç, M. (2004). Gelişim psikolojisi açısından ergenlik dönemi ve genel özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(17), 231-238.

Koç, M. C. (2017). İlkokul çağındaki çocukların temel motor beceri gelişiminde eğitsel oyunların etkisi (Tez no. 484857) [Doktora Tezi, Dumlupınar Üniversitesi- Kütahya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Koçyiğit S., Tuğluk M. N., & Kök M. (2007). Çocuğun gelişim sürecinde eğitsel bir etkinlik olarak oyun. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (16) , 324-342.

Koçyiğit, B., Kumartaşlı, M., Orhan, H., & Yılmaz, E. (2020). Badminton antrenmanlarının dikkat düzeyi ve reaksiyon zamanı üzerine etkisinin incelenmesi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 40-54.

Kolb, G. R. (1996). Read with a beat: Developing literacy through music and song. The Reading Teacher, 50(1), 76.

Koning, C., & Magill-Evans, J. (2001). Social and language skills in adolescent boys with Asperger syndrome. Autism, 5(1), 23-36.

Korkmaz, N. H., & Demir, F. (2021). Measurement of attention based on physical activity levels of secondary school students. African Educational Research Journal, 9(2), 474-480.

Kornhuber, H. H. (1984). Attention, readiness for action, and the stages of voluntary decision―Some electrophysiological correlates in man. Experimental Brain Research, 420-429.

Lämmle, M., Kroyer, T., Fortuin, S., Wiese, M., & Hermann, M. (2016). Development and modelling of highly-efficient PVT collectors with low-emissivity coatings. Solar Energy, 130, 161-173.

Lazear, D. (2000). The ıntelligent curriculum. using mı to develop your student’s full potential. New York: Zephyr Pres.

Liang, X., Li, R., Wong, S. H., Sum, R. K., & Sit, C. H. (2021). The impact of exercise interventions concerning executive functions of children and adolescents with attention-deficit/hyperactive disorder: a systematic review and meta-analysis. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 18(1), 1-17.

Livonen, S., Saakslahti, A., & Laukkanen, A. (2016). A review of studies using the körperkoordinationstest für kinder. European Federation of Adapted Physical Activity, 8(2), 18-36.

McClarthy, L. K., Orr, A., Frey, M. P., Dolan, P. R., Vassileva, V. & McVay, A. (2012). A literature review of gaming in education. Game in Education, 2-34.

Mehren, A., Reichert, M., Coghill, D., Müller, H. H., Braun, N., & Philipsen, A. (2020). Physical exercise in attention deficit hyperactivity disorder–evidence and implications for the treatment of borderline personality disorder. Borderline Personality Disorder and Emotion Dysregulation, 7(1), 1-11.

Memiş, D. A. (2006). Oyunun çocuk gelişimine etkisi ve eğitimdeki önemi. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Kongresi, 14-16.

Mengütay, S., Demir, A., & Coşan, F. (2002). Olimpiyatlar için sporcu kaynağı projesi. Türkiye’de çocukların spora yönlendirilmesinde uygulama modeli, temel spor eğitimi (1. Baskı). İstanbul Olimpiyat Oyunları Hazırlık ve Düzenleme Kurulu, Eğitim Yayınları, (2).

Metan, H. (2011). 12-14 yaş grubunda düzenli spor yapanlarla düzenli spor yapmayanların çoklu zekâ yönüyle karşılaştırılması araştırılması (Tez no. 298579) [Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi- İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Milner, M. L.,Chang, I. C., Beier, E. M. & Klisch, Y. (2011). Learning And Motivation Alimpacts Of A Multimedia Science Game. Computers & Education, 57, 1425-1433.

Muratlı, S. (1997). Çocuk ve spor. Ankara: Bağırgan Yayımevi.

Muratlı, S. (2003). Çocuk ve spor antrenman bilimi yaklaşımıyla. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Muratlı, S. (2007). Antrenman bilimi yaklaşımıyla çocuk ve spor. Ankara: Nobel Yayımcılık.

Nazario, P. F., & Vieira, J. L. L. (2014). Sport context and the motor development of children. Revista Brasileira de Cineantropometria & Desempenho Humano, 16, 86-95.

Okely, A. D., Booth, M. L., & Patterson, J. W. (2001). Relationship of physical activity to fundamental movement skills among adolescents. Medicine and Science in Sports and Exercise, 33(11), 1899-1904. doi:10.1097/00005768-200111000-00015

Onay, C. (2006). Çoklu zeka kuramına göre oyunla eğitim. Nobel Yayın Dağıtım.

Orhan, E. (2018). 10-14 yaş arasındaki çocukların fiziksel aktivite seviyesi, dijital oyun bağımlılığı ve dikkat düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Tez no. 508655) [Yüksek Lisans Tezi, Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi-Niğde].

Oswald, W.D., & Hagen, B., (1997). Test d2- Aufmerksamkeits-Belastungs-Test. Zeitschrift fuer Differentielle und Diagnostische Psychologie, 18 (1-2), 87-89.

Öğretir, A. D. (2008). Oyun ve oyun terapisi. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 94-100.

Ömeroğlu, E. (1992). Çocuk ve oyun. Ankara: Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Yayınları.

Ören, M. (2016). Çocuk ve oyun (1.Baskı) Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayını.

Özden, Y. (2003). Öğrenme ve Öğretme. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Özdoğan, B., Ak, A., & Soyutürk, M. (2005). Dikkat eksikliği ve hiperaktivite/aşırı hareketlilik bozukluğu olan çocukların eğitiminde öğretmen el kitabı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü Basımevi.

Özer, D., & Özer, K. (2000). Çocuklarda Motor Gelişim. İstanbul: Kazancı Kitap Ticaret A.S

Özen, G., Akçınar, S., Güllü, M., Meriç, F., Uğraş, S., & Çoban, D. (2018). Eğitsel oyunlar ders kitabı (2. Baskı). MEB Yayınları.

Özdemir, N. (2006). Türk Çocuk Oyunları (1. Cilt). Ankara: Akçağ Yayınları.

Özkara, A. B., & Kalkavan, A. (2018). Çocuk beden koordinasyon testinin (Ktk: Körperkoardınatıons Test Für Kınder) Ortaokul grubu türk çocukları için geçerlik ve güvenirlik çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(4), 1-11.

Özmen, S. K. (2011). Üniversite öğrencilerinin üst biliş düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(3), 145-160.

Parasuraman, A. (2000). Technology Readiness Index (TRI) a multiple-item scale to measure readiness to embrace new technologies. Journal of service research, 2(4), 307-320.

Parkin, A. (2000). Temel bilişsel psikoloji. Doğu Sussex: Psikoloji Basını.

Payne VG, Isaacs LD. (2011). Human Motor Development: A Lifespan Approach. (8th edition) McGraw Hill, USA

Partow, R., & Hafezi, S. (2016). Assessıng The relatıonshıp between multıple ıntellıgences and leadershıp styles among senıor managers of bank branches ın kazeroun durıng 2014-2015. Iıoab Journal, 7, 93-105.

Pelayo, P., Wille, F., & Sidney, M. (1997). Gramer okulu deneyimsiz yüzücülerde yüzme performansıve kulaç parametrelerinin yaş, cinsiyet ve bazıantropometrik parametrelerle ilişkisi. Sport Medicine Physical Fitness, 37.

Perry, R. J., & Hodges, J. R. (1999). Attention and executive deficits in Alzheimer's disease: A critical review. Brain, 122(3), 383-404.

Piaget, J. (1962). Play, dreams and imitation in childhood. New York: Narton, Company.

Pişkin, N. E., & Alpay, C. B. (2019). 8 Haftalık kort tenis antrenmanının 10-12 yaş aralığındaki çocuklarda dikkat gelişimleri üzerine etkisi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 13(1).

Qizi, Q. Z. A. (2022). Multiple intelligences in language acquisition. Ta’lim fidoyilari, 7(8), 35-56.

Ratey, J. J., & Sattelmair, J. (2009). Physically active play and cognition: An academic matter. Am. J. Play, 1, 365-374.

Razmjoo, S. A. (2008). On the relationship between multiple intelligences and language proficiency. The Reading Matrix, 8(2).

Renk, M., İbiş, S., & Aktuğ , Z. B. (2019). 10-13 Yaş grubu çocuklarda oyunsal etkinliklerin dikkat gelişimine etkisi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5(2), 181-193.

Saban, A.. (2003). Çoklu Zeka Teorisi ve Eğitim (3. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Saban, A. (2004), Çoklu Zeka Teorisi ve Eğitim, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Saban, A. (2010). Çoklu Zeka Kuramı ve Türk Eğitim Sistemine Yansıması (6. Baskı). Ankara: Nobel Dağıtım.

Sağlam, T. (1997). Türk çocuk oyunlarında ritüel öğeler. Çocuk kültürü. Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma Ve Uygulama Merkezi Yayınları No:1, Ankara.

Santrock, J. W. (2017). Ergenlik (M. Siyez, Çev. Ed.). Ankara: Nobel Yayıncılık.

Saracho, O. N. (2001). Teachers’ perceptions of their roles in promoting literacy in the context of play in a Spanish-speaking kindergarten. International Journal of Early Childhood, 33(2), 18-31.

Sargın, N. (2001). Çocuklarda ruh sağlığı (1. Basım). Ankara: Nobel Yayıncılık.

Schneider, W., Dumais, S. T., & Shiffrin, R. M. (1982). Automatic/Control Processing and Attention. Illinois Univ Champaign Human Attention Research Lab.

Schmidt, R. A., & Wrisberg, C. A. (2008). Motor learning and performance: a situation-based learning approach: Human Kinetics Publishers.

Seçer, E., Demirel, N., & Sam, C. T. (2020). The effect of the exercise program on attention deficits and exam anxiety levels of students preparing for the LGS Exam through distance education during Covid-19 pandemic process. Ambient Science, 303-308.

Selçuk, Z. (2003). Çoklu zeka uygulamaları. Ankara: Nobel Yayınları

Seyrek, H., & Sun, M. (1991). Okul öncesi eğitimde çocuk oyunları. İzmir: Müzik Eserleri Yayını.

Spear, L. P. (2000). The adolescent brain and age-related behavioral manifestations. Neuroscience & Biobehavioral Reviews, 24, 417-463

Spreen, O., & Strauss, E. (1998). A Compendium of Neuropsychological Tests (2nd ed.). New York: Oxford University Press.

Steinberg, L. (2007). Risk taking in adolescence: New perspectives from brain and behavioral science. Current directions in psychological science, 16(2), 55-59.

Strong, W. B., Malina, R. M., Blimkie, C. J., Daniels, S. R., Dishman, R. K., Gutin, B., ... & Trudeau, F. (2005). Evidence based physical activity for school-age youth. The Journal of pediatrics, 146(6), 732-737.

Sun, W., Yu, M., & Zhou, X. (2022). Effects of physical exercise on attention deficit and other major symptoms in children with ADHD: A meta-analysis. Psychiatry Research, 114509.

Şahin, A. (2011). Öğretmen algılarına göre etkili öğretmen davranışları. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12 (1), 239–259

Şerefhanoğlu, H. (2007). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin bilgisayara yönelik tutumları ile çoklu zeka alanlarının karşılaştırılması (Tez no. 177887) [Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi- Balıkesir]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Şimşek, R., (2013). Spor da Baskı Altında Dikkat ve Konsantrasyonu Yönetme; Kaygıyla Baş Etme, Http://Www.Tavsiyeediyorum.Com/Makale_10825.Htm 26/04/2013.02

Swindells, D., & Stagnitti, K. (2006). Pretend play and parents’ view of social competence: the construct validity of the child‐ınitiated pretend play assessment. Australian Occupational Therapy Journal, 53(4), 314-324.

Taşçılar, M. L., & Cinan, S. (2012). Üstün-zekâlı ve normal-zekâlı çocuklarda yönetsel işlevler: Londra kulesi testi. Psikoloji Çalışmaları, 32(1), 13-30.

Tekin, M. (2008). Orta öğretimde öğrenim gören öğrencilerden spor yapan ve yapmayanlar arasındaki yaratıcılık ve çoklu zekâ alanlarının araştırılması (Tez no. 219064) [Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi-Ankara] Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Temiz, N. (2007). Kimim-1? Çoklu zekâ kuramı okulda ve sınıfta. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Timurkaan, S. (2003). Farklı fiziki özelliklere sahip yerleşim bölgelerinde yaşayan altı yaş grubu çocukların psikomotor gelişmelerinin sağlanması (Tez no. 137274) [Yüksek Lisans Tezi, İnönü Üniversitesi- Malatya] Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi

Tunç, A. (2013). Golf sporu yapan çocukların dikkat düzeylerinin incelenmesi (Tez no. 347726) [Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi-Konya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Ty-Am, G., & Judy, O. (2003). Recreation and dance. Journal of Physical Education, 74 (6), 52.

Uluğ, E. (2014). Oyun kuramları. H. G. Ogelman (Ed.), Yaşamın ilk yıllarında oyun: Oyuna çok yönlü bakış (1. Baskı, ss. 52-61). Pegem Akademi Yayıncılık.

Uskan, C. (2011). Dikkat eksikliği bozukluğu olan 8-10 yaşındaki çocukların dikkat becerilerini geliştirmeye dayalı bir programın etkililiğinin sınanması (Tez no. 2011) [Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi- İstanbul]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Uskan, S. B., & Bozkuş, T. (2019). Eğitimde oyunun yeri. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 123-131.

Usluer, Ş. N., Aktuğ, Z. B., İbiş, S., & Aka, H. (2021). The effect of corrective exercises on functional movement screen test and motor skills: Düzeltici egzersizlerin fonksiyonel hareket tarama testi ve motor beceri üzerine etkisi. Journal of Human Sciences, 18(3), 390-399.

Vandorpe, B., Vandendriessche, J., Vaeyens, R., Pion, J., Matthys, S., Lefevre, J., ... & Lenoir, M. (2012). Relationship between sports participation and the level of motor coordination in childhood: A longitudinal approach. Journal of Science and Medicine in Sport, 15(3), 220-225.

Van Zomeren, A. H., Brouwer, W. H., & Minderhoud, J. M. (1987). Acquired brain damage and driving: a review. Archives of physical medicine and rehabilitation, 68(10), 697-705.

Van, Z. A. H., & Brouwer, W. H. (1994). Clinical neuropsychology of attention. NY: Oxford University Pres.

Varışoğlu, B., Şeref, İ., & Yılmaz, İ. (2013). Türkçe Dersinde uygulanan eğitsel oyunlara yönelik tutum ölçeği: Geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı), 6(11), 1059-1081.

Verret, C., Guay, M. C., Berthiaume, C., Gardiner, P., & Béliveau, L. (2012). A physical activity program improves behavior and cognitive functions in children with ADHD: an exploratory study. Journal of attention disorders, 16(1), 71-80.

Vural, B. (2004). Öğrenci merkezli eğitim ve çoklu zekâ. İstanbul: Hayat Yayınları

Vural, B. (2005). Öğrenci merkezli eğitim ve çoklu zekâ. İstanbul: Hayat Yayınları.

Yarımkaya, E., & Hakkı, U. (2015). Çocuklarda hareket eğtimi programının motor gelişim üzerine etkisi. International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education (IJTASE) 4,1.

Yavuz, K. E. (2004). Öğrenen ve gelişen eğitimciler için çoklu zekâ teorisi ve uygulama rehberi. Ankara: Ceceli Yayınları.

Yavuzer, H. (2017). Çocuk psikolojisi. İstanbul: Remzi Yayınevi.

Yazgan, Y., Bintaş, J., & Altun, M. (2002). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin zihinden hesap ve tahmin becerilerinin geliştirilmesi. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, 17.

Yıldırım, Ö. (2011). Yedi sekiz yaş grubu kız ve erkek çocukların psikomotor gelişim düzeylerinin TGMD-II testine göre araştırılması (Tez no. 289055) [Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi- Kütahya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Yönal, M. (2019). Dart sporunun dikkat düzeyine etkisinin incelenmesi(Tez no. 550276 ) [Yüksek Lisans Tezi Bartın Üniversitesi-Bartın]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Yörükoğlu, A. (2011). Çocuk ruh sağlığı. İstanbul: Özgür Yayıncılık.

Yurdakul, N. A., Çamlıyer, H., Çamlıyer, H., Karabulut, N., & Soytürk, M. (2012). Sekiz yaş grubu çocuklarda hareket eğitiminin dikkat ve hafıza gelişimine etkileri. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 14(1), 103-108.

Zeybek, E. (2007). Ankara beypazarı ilçe merkezinde ilköğretimde okuyan dokuz yaş grubu çocukların temel motorik özelliklerinin araştırılması (Tez no. 211961) [Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi- Kütahya]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.