Ulaşım ve Coğrafya
Özet
Ulaşım, bir yerden bir yere mal, insan veya bilgi akışını sağlamak için gerçekleştirilen tüm hareketleri kapsar. Bu faaliyetler, doğal ve beşerî çevrenin etkisi altında şekillenir. Coğrafya bilimi, doğal ortam ile insan arasındaki etkileşimleri çok yönlü inceleyen disiplin olarak, ulaşım sistemlerinin planlanmasında, geliştirilmesinde ve değerlendirilmesinde temel bir rol oynar. Ulaşım faaliyetleri, zaman içerisinde çok ciddi değişim geçirmiştir. İlk başta çevresel etkiler ulaşım üzerinde doğrudan bir etkiye sahipti. Tarihsel ölçekte teknolojideki gelişmeler, ulaşım faaliyetlerinin doğal ortama bağımlılığını azaltmış ve ulaşım sistemlerinin çeşitlenmesi sonucunu doğurmuştur. Ulaşım sistemlerinde teknoloji kullanımı giderek artmaktadır ve gelecekte tüm ulaşım sistemleri bütünüyle teknolojiye bağımlı hale gelecektir.
Referanslar
Akbulut, G. (2021). Genel beşeri ve ekonomik coğrafya. Ünsal Bekdemir (Eds.). Ulaşım (307-321). Pegem Akademi. Ankara.
Bakırcı, M. (2018). Ulaşım coğrafyası. M. Doğan ve Ö. S. Doğan (Ed.), Beşeri ve ekonomik coğrafya (355-380). Pegem Akademi. Ankara.
Özçağlar, A. (2019). Coğrafyaya giriş. Özer Matbaa. Karabük.
Özgüç, N. (2007). Turizm coğrafyası, Çantay Kitabevi. İstanbul.
Rodrigue, P. J., Comtois, C. ve Slack B. (2013). The geography of transport systems. Third edition. London and New York: Routledge.
Şeremet, M. ve Alaeddinoğlu F. (2018). Sosyal coğrafya. Nurettin Özgen (Eds.), İletişim-etkileşim ve akışkan metanın coğrafyası: Ulaşım & ulaştırma coğrafyası (203-223). Pegem Akademi. Ankara.
Taafle, E. J., Gauthier, H. L. ve O’Kelly, M. E. (1996). Geography of transportation. New Jersey: Upper Saddle River.
Taşlıgil, N. ve Şahin, G. (2022). Ulaşım coğrafyasının prensipleri ve Türkiye ulaşım coğrafyası. Nobel Akademik Yayıncılık. Ankara.
Tepealtı, F. (2009). Boru hatları ulaşımı ve potansiyelinin Türkiye’nin siyasi coğrafyasındaki etkileri ve önemi. (Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi).
Taş, B. (2016). Türkiye’nin kırsal yerleşmeleri, Yeditepe Yayınevi, İstanbul.
Tümertekin, E. (1987). Ulaşım coğrafyası. İstanbul Üniversitesi Yayınları: No:2053. İstanbul.
Tümertekin, E. ve Özgüç, N. (2011). Ekonomik coğrafya. Çantay Kitabevi. İstanbul.
Uğur, A. ve Aliağaoğlu, A. (2024). Şehir coğrafyası. Nobel Akademik Yayıncılık. Ankara.
Referanslar
Akbulut, G. (2021). Genel beşeri ve ekonomik coğrafya. Ünsal Bekdemir (Eds.). Ulaşım (307-321). Pegem Akademi. Ankara.
Bakırcı, M. (2018). Ulaşım coğrafyası. M. Doğan ve Ö. S. Doğan (Ed.), Beşeri ve ekonomik coğrafya (355-380). Pegem Akademi. Ankara.
Özçağlar, A. (2019). Coğrafyaya giriş. Özer Matbaa. Karabük.
Özgüç, N. (2007). Turizm coğrafyası, Çantay Kitabevi. İstanbul.
Rodrigue, P. J., Comtois, C. ve Slack B. (2013). The geography of transport systems. Third edition. London and New York: Routledge.
Şeremet, M. ve Alaeddinoğlu F. (2018). Sosyal coğrafya. Nurettin Özgen (Eds.), İletişim-etkileşim ve akışkan metanın coğrafyası: Ulaşım & ulaştırma coğrafyası (203-223). Pegem Akademi. Ankara.
Taafle, E. J., Gauthier, H. L. ve O’Kelly, M. E. (1996). Geography of transportation. New Jersey: Upper Saddle River.
Taşlıgil, N. ve Şahin, G. (2022). Ulaşım coğrafyasının prensipleri ve Türkiye ulaşım coğrafyası. Nobel Akademik Yayıncılık. Ankara.
Tepealtı, F. (2009). Boru hatları ulaşımı ve potansiyelinin Türkiye’nin siyasi coğrafyasındaki etkileri ve önemi. (Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi).
Taş, B. (2016). Türkiye’nin kırsal yerleşmeleri, Yeditepe Yayınevi, İstanbul.
Tümertekin, E. (1987). Ulaşım coğrafyası. İstanbul Üniversitesi Yayınları: No:2053. İstanbul.
Tümertekin, E. ve Özgüç, N. (2011). Ekonomik coğrafya. Çantay Kitabevi. İstanbul.
Uğur, A. ve Aliağaoğlu, A. (2024). Şehir coğrafyası. Nobel Akademik Yayıncılık. Ankara.
