Sanata Fenomenolojik/Politik Bakmak ve Sanatın Araçsal Olamayışı: Mona Hatoum’un Aporetik Dünyası
Özet
Bu çalışma, Mona Hatoum'un sanat eserlerini, sanatın toplumsal ve politik işlevlerini irdelemek amacıyla kritik teori, politik sanat, fenomenoloji ve postyapısalcılık kuramları ışığında detaylı bir şekilde incelemektedir. Kuramsal altyapı olarak; kritik teori, toplumsal yapıları sorgulama ve değişime zorlama kapasitesine odaklanırken, politik sanat, sanatın toplumla olan etkileşimleri üzerinden sosyal meseleleri ele alır. Fenomenoloji, sanatın izleyici üzerindeki subjektif deneyimine ve algısal etkileşimine vurgu yapar. Postyapısalcılık ise, anlamın sabit olmayan, sürekli değişen doğasını ve sanat eserlerinin bu dinamikler içinde nasıl yer aldığını inceler. Araştırmanın yöntemi, bu dört kuramsal çerçevenin Hatoum'un eserlerine uygulanışını karşılaştırmalı bir analizle ele almaktadır. Bulgularımız, Hatoum’un eserlerinin toplumsal yapıları nasıl eleştirel bir biçimde sorguladığını, politik ve sosyal meselelere nasıl duyarlılık yarattığını, izleyicinin algı ve deneyimlerini nasıl dönüştürdüğünü ve anlam yapılarını nasıl dekonstrüktif bir eleştiriyle sorgulayabildiğini göstermektedir. Çalışma, Hatoum'un sanatının, iyileştirici bir araç olmaktan ziyade, izleyicileri rahatsız eden ve onları düşünmeye sevk eden bir platform olarak değerlendirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır. Sanatın, sadece estetik bir deneyimden öte, toplumsal ve politik mesajlar taşıyan güçlü bir araç olduğu sonucuna varılmaktadır.
Referanslar
Adorno, T. W. (1970). Aesthetic Theory. London: Routledge.
Antoni, J., & Hatoum, M. (1998). Mona Hatoum. Bomb, (63), 54-61
Bhabha, H. K. (1994). The Location of Culture. Routledge.
Biemel, W. (1995). Art in the Light of Phenomenology. Human Studies, 18(4), 337-350. https://www.jstor.org/stable/20000249
Biemel, W. (1995). Art in the Light of Phenomenology. Human Studies, 18(4), 337-350. Erişilebilir: https://www.jstor.org/stable/20000249
Bishop, C. (2012). Yapay Cehennemler: Katılımcı Sanat ve Seyirci Politikası. Verso Kitapları.
Carroll, N. (1988). Sanat, Pratik ve Anlatı. The Monist, 71(2), 140-156. Sabit URL: https://www.jstor.org/stable/27903074
Derrida, J. (1978). Writing and Difference. Chicago: University of Chicago Press.
Gramsci, A. (1971). Zindan Defterlerinden Seçmeler. Quintin Hoare ve Geoffrey Nowell Smith tarafından düzenlenmiş ve çevrilmiştir. New York: Uluslararası Yayıncılar.
Hatoum, M. (1988). Measures of Distance. Video enstalasyonu.
Hatoum, M. (2000). Homebound. Enstalasyon.
Husserl, E. (1970). Avrupa Bilimlerinin Krizi ve Transandantal Fenomenoloji: Fenomenolojik Felsefeye Giriş. Northwestern University Press.
Lefebvre, H. (1991). The Production of Space. Blackwell.
Lionis, C. (2014). A past not yet passed: Postmemory in the work of mona hatoum. Social Text, 32(2), 77-93.
Merleau-Ponty, M. (1962). Algının Fenomenolojisi. Routledge & Kegan Paul.
Mouffe, C. (2001). Every Form of Art Has a Political Dimension. Grey Room, (2), 98-125. Erişilebilir: https://www.jstor.org/stable/1262544
Pollock, G. (1988). Vision and Difference: Femininity, Feminism, and Histories of Art. Routledge.
Said, E. W. (1978). Orientalism. Pantheon Books.
Said, E. W. (1996). Entelektüelin Temsilleri: 1993 Reith Dersleri. Pantheon Kitapları.
Said, E. W. (2011). The Art of Displacement: Mona Hatoum’s Logic of Irreconcilables. Quaderns de la Mediterrània, 15, 107-110.
Sobieralski, C. (2003). Examining Embodiment in the Work of Mona Hatoum. Unpublished manuscript.
Zuidervaart, L. (2015). Creating a Disturbance: Art, Social Ethics, and Relational Autonomy. The Germanic Review: Literature, Culture, Theory, 90(4), 235-246. https://doi.org/10.1080/00168890.2015.1095619
Referanslar
Adorno, T. W. (1970). Aesthetic Theory. London: Routledge.
Antoni, J., & Hatoum, M. (1998). Mona Hatoum. Bomb, (63), 54-61
Bhabha, H. K. (1994). The Location of Culture. Routledge.
Biemel, W. (1995). Art in the Light of Phenomenology. Human Studies, 18(4), 337-350. https://www.jstor.org/stable/20000249
Biemel, W. (1995). Art in the Light of Phenomenology. Human Studies, 18(4), 337-350. Erişilebilir: https://www.jstor.org/stable/20000249
Bishop, C. (2012). Yapay Cehennemler: Katılımcı Sanat ve Seyirci Politikası. Verso Kitapları.
Carroll, N. (1988). Sanat, Pratik ve Anlatı. The Monist, 71(2), 140-156. Sabit URL: https://www.jstor.org/stable/27903074
Derrida, J. (1978). Writing and Difference. Chicago: University of Chicago Press.
Gramsci, A. (1971). Zindan Defterlerinden Seçmeler. Quintin Hoare ve Geoffrey Nowell Smith tarafından düzenlenmiş ve çevrilmiştir. New York: Uluslararası Yayıncılar.
Hatoum, M. (1988). Measures of Distance. Video enstalasyonu.
Hatoum, M. (2000). Homebound. Enstalasyon.
Husserl, E. (1970). Avrupa Bilimlerinin Krizi ve Transandantal Fenomenoloji: Fenomenolojik Felsefeye Giriş. Northwestern University Press.
Lefebvre, H. (1991). The Production of Space. Blackwell.
Lionis, C. (2014). A past not yet passed: Postmemory in the work of mona hatoum. Social Text, 32(2), 77-93.
Merleau-Ponty, M. (1962). Algının Fenomenolojisi. Routledge & Kegan Paul.
Mouffe, C. (2001). Every Form of Art Has a Political Dimension. Grey Room, (2), 98-125. Erişilebilir: https://www.jstor.org/stable/1262544
Pollock, G. (1988). Vision and Difference: Femininity, Feminism, and Histories of Art. Routledge.
Said, E. W. (1978). Orientalism. Pantheon Books.
Said, E. W. (1996). Entelektüelin Temsilleri: 1993 Reith Dersleri. Pantheon Kitapları.
Said, E. W. (2011). The Art of Displacement: Mona Hatoum’s Logic of Irreconcilables. Quaderns de la Mediterrània, 15, 107-110.
Sobieralski, C. (2003). Examining Embodiment in the Work of Mona Hatoum. Unpublished manuscript.
Zuidervaart, L. (2015). Creating a Disturbance: Art, Social Ethics, and Relational Autonomy. The Germanic Review: Literature, Culture, Theory, 90(4), 235-246. https://doi.org/10.1080/00168890.2015.1095619
