Political Communication Process in Turkey

Ağaoğlu, Y. E. (2023). “Yerel Yönetimlerde Siyasal İletişimin Önemi Ve Gelişimi”, International Social Mentality and Researcher Thinkers Journal, 9(73), 3910-3914

Aktaş, H. (2004). Bir Siyasal İletişim Aracı Olarak İnternet, Konya: Tablet Yayınları.

Alemdar, Y.M. & E.N. Köker, (2011). Siyasi Partilerin 2007-2011 Türkiye Genel Seçimlerinde Web Sitesi Kullanımı Ve Karşılaştırmalı Analizi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 31/2, 225 – 254

Arslan, S. & H. Seçim, (2015). “Bir Siyasal İletişim Aracı Olarak Facebook’un Seçmenlerin Oy Verme Kararı Üzerindeki Etkileri: KKTC 2013 Milletvekilliği Erken Genel Seçimleri Örneği”, Folklor/Edebiyat, 21(84), 1 – 24

Ateş, Ş. (2000). “Bir Siyasal İletişim Tarzı Olan Propagandanın Tanınması Ve Propaganda Metinlerinin Çözümlenmesi”, Bilig-13, 1 – 32

Aydın, T. (2021). Siyasal İletişimde Sosyal Medya Kullanımı: Milletvekilleri Örneği, Yüksek Lisans Tezi, 1 – 136

Başoğlu, R. (2023). Siyasal İletişimde Metaverse'ün Kullanılma Potansiyeli: Fırsatlar Ve Tehditler, Yüksek Lisans Tezi, 1 – 126

Bostancı, M. (2014). “Siyasal İletişim 2.0”, Erciyes İletişim Dergisi 3(3), 83 – 96

Çakır, H. & S. Tufan (2016). “Siyasal İletişim Sürecinde Sosyal Medya: Türkiye’de Siyasi Liderlerin Instagram Kullanım Pratikleri Üzerine Bir İnceleme”, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 30(41), 7 – 28

Çamiçi, F. & Cerit, E. (2024). “The Effect of Physical Activity on Quality of Life in Refugee Children,” International Journal on Studies in Education (IJonSE), vol. 6, no. 3, pp. 535–554,

Çankaya, E. (2015). Siyasal İletişim Dünya'da ve Türkiye'de. Ankara: İmge Kitabevi.

Çeviker, A. & Ünlü Ç. (2023). Use Of Technology In Sports And Var Application In Football, Academic Research and Reviews in Sport Sciences, Ed.Mehmet Dalkılıç, Platanus Publishing, Basım sayısı:1, ISBN:978-625-6634-08-4, Bölüm Sayfaları:43 -56

Davas, Ö.N. (2021). Siyasal Propaganda Aracı Olarak Sosyal Medyanın Oy Verme Üzerindeki Etkileri, Yüksek Lisans Tezi, 1 – 104

Demir, İ.M. (2018). “Siyasal İletişim: Kavramsal Bir Derleme”, Uluslararası Sanat Kültür ve İletişim Dergisi, 1(1), 79 – 104 Ekinci, N. (2014). “Siyasal İletişim Çalışmalarında Kapsam ve Yaklaşım Sorunsalı”, İletişim ve Diplomasi, 4, 5 – 24

Genel, G.M. & E.T. Sayar (2019). Siyasal İletişim Konusunun Türkiye’de Yayınlanan Akademik Dergilerdeki Yeri ve Önemi, 8th International Vocational Schools Symposium

Güven, S. (2017). “Siyasal İletişim Sürecinin Dönüşümü, Siyasal Katılım ve İletişim Teknolojileri”, Tojdac, 7(2), 1 – 17

İşler, E.K. (2007). “Demokrat Parti’nin Halkla İlişkileri Üzerine Bir İnceleme”, İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, Kış- Bahar 24, 111-118.

Kalkan, B. (2007). Siyasal İletişim Sürecinin ve Araçlarının 22. Dönem (3 Kasım 2002- 2007) CHP Milletvekilleri Boyutunda Değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, 1 – 166

Özçakır, U. (2021). “Yeni Medya ve Siyasal İletişim: İktidar Partisi ve Ana Muhalefet Partisi Liderlerinin Twitter Kullanımları”, Saü İletişim, 1(2), 1 – 30

Polat, V. (2000). Siyasal İletişim ve Seçim Araştırmalarında Genörnek Denemesi, Doktora Tezi, 1 – 222

Taşmurat, T. (2019). “Siyasal İletişim Süreci ve Siyasal Mesaj Stratejileri”, Nosyon: Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi, 2, 64-79

Toker, H. (2013). Ulusal Politikanın Uluslararasılaşması, Siyasal Seçimler, Uluslararası İletişim ve Medya, Ankara: Orion Kitabevi.

Torun, N.K. & T. Torun (2023). “Youtube Üzerinden Siyasal İletişim Yarışının Sosyal Medya Madenciliği Yoluyla İncelenmesi”, Pazarlama Teorisi ve Uygulamaları Dergisi, 9 (2), 117-140.

Uztuğ, F. (1999). Siyasal Marka Seçim Kampanyaları ve Aday İmajı, Ankara: Mediacat Yayınları.

Yıldırım, Y. (2012). “İletişimsel Eylem Kuramı Işığında Siyasal İletişim ve Ak Parti Örneği”, Akademik İncelemeler Dergisi, 7(1), 1 – 32

Yıldız, U. (2021). “Yeni Medya Teknolojilerinin Kullanılmasının Siyasal İletişime Getirdiği Yenilikler”, Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 5(23), 187- 201

Ağaoğlu, Y. E. (2023). “Yerel Yönetimlerde Siyasal İletişimin Önemi Ve Gelişimi”, International Social Mentality and Researcher Thinkers Journal, 9(73), 3910-3914

Aktaş, H. (2004). Bir Siyasal İletişim Aracı Olarak İnternet, Konya: Tablet Yayınları.

Alemdar, Y.M. & E.N. Köker, (2011). Siyasi Partilerin 2007-2011 Türkiye Genel Seçimlerinde Web Sitesi Kullanımı Ve Karşılaştırmalı Analizi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 31/2, 225 – 254

Arslan, S. & H. Seçim, (2015). “Bir Siyasal İletişim Aracı Olarak Facebook’un Seçmenlerin Oy Verme Kararı Üzerindeki Etkileri: KKTC 2013 Milletvekilliği Erken Genel Seçimleri Örneği”, Folklor/Edebiyat, 21(84), 1 – 24

Ateş, Ş. (2000). “Bir Siyasal İletişim Tarzı Olan Propagandanın Tanınması Ve Propaganda Metinlerinin Çözümlenmesi”, Bilig-13, 1 – 32

Aydın, T. (2021). Siyasal İletişimde Sosyal Medya Kullanımı: Milletvekilleri Örneği, Yüksek Lisans Tezi, 1 – 136

Başoğlu, R. (2023). Siyasal İletişimde Metaverse'ün Kullanılma Potansiyeli: Fırsatlar Ve Tehditler, Yüksek Lisans Tezi, 1 – 126

Bostancı, M. (2014). “Siyasal İletişim 2.0”, Erciyes İletişim Dergisi 3(3), 83 – 96

Çakır, H. & S. Tufan (2016). “Siyasal İletişim Sürecinde Sosyal Medya: Türkiye’de Siyasi Liderlerin Instagram Kullanım Pratikleri Üzerine Bir İnceleme”, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 30(41), 7 – 28

Çamiçi, F. & Cerit, E. (2024). “The Effect of Physical Activity on Quality of Life in Refugee Children,” International Journal on Studies in Education (IJonSE), vol. 6, no. 3, pp. 535–554,

Çankaya, E. (2015). Siyasal İletişim Dünya'da ve Türkiye'de. Ankara: İmge Kitabevi.

Çeviker, A. & Ünlü Ç. (2023). Use Of Technology In Sports And Var Application In Football, Academic Research and Reviews in Sport Sciences, Ed.Mehmet Dalkılıç, Platanus Publishing, Basım sayısı:1, ISBN:978-625-6634-08-4, Bölüm Sayfaları:43 -56

Davas, Ö.N. (2021). Siyasal Propaganda Aracı Olarak Sosyal Medyanın Oy Verme Üzerindeki Etkileri, Yüksek Lisans Tezi, 1 – 104

Demir, İ.M. (2018). “Siyasal İletişim: Kavramsal Bir Derleme”, Uluslararası Sanat Kültür ve İletişim Dergisi, 1(1), 79 – 104 Ekinci, N. (2014). “Siyasal İletişim Çalışmalarında Kapsam ve Yaklaşım Sorunsalı”, İletişim ve Diplomasi, 4, 5 – 24

Genel, G.M. & E.T. Sayar (2019). Siyasal İletişim Konusunun Türkiye’de Yayınlanan Akademik Dergilerdeki Yeri ve Önemi, 8th International Vocational Schools Symposium

Güven, S. (2017). “Siyasal İletişim Sürecinin Dönüşümü, Siyasal Katılım ve İletişim Teknolojileri”, Tojdac, 7(2), 1 – 17

İşler, E.K. (2007). “Demokrat Parti’nin Halkla İlişkileri Üzerine Bir İnceleme”, İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, Kış- Bahar 24, 111-118.

Kalkan, B. (2007). Siyasal İletişim Sürecinin ve Araçlarının 22. Dönem (3 Kasım 2002- 2007) CHP Milletvekilleri Boyutunda Değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, 1 – 166

Özçakır, U. (2021). “Yeni Medya ve Siyasal İletişim: İktidar Partisi ve Ana Muhalefet Partisi Liderlerinin Twitter Kullanımları”, Saü İletişim, 1(2), 1 – 30

Polat, V. (2000). Siyasal İletişim ve Seçim Araştırmalarında Genörnek Denemesi, Doktora Tezi, 1 – 222

Taşmurat, T. (2019). “Siyasal İletişim Süreci ve Siyasal Mesaj Stratejileri”, Nosyon: Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi, 2, 64-79

Toker, H. (2013). Ulusal Politikanın Uluslararasılaşması, Siyasal Seçimler, Uluslararası İletişim ve Medya, Ankara: Orion Kitabevi.

Torun, N.K. & T. Torun (2023). “Youtube Üzerinden Siyasal İletişim Yarışının Sosyal Medya Madenciliği Yoluyla İncelenmesi”, Pazarlama Teorisi ve Uygulamaları Dergisi, 9 (2), 117-140.

Uztuğ, F. (1999). Siyasal Marka Seçim Kampanyaları ve Aday İmajı, Ankara: Mediacat Yayınları.

Yıldırım, Y. (2012). “İletişimsel Eylem Kuramı Işığında Siyasal İletişim ve Ak Parti Örneği”, Akademik İncelemeler Dergisi, 7(1), 1 – 32

Yıldız, U. (2021). “Yeni Medya Teknolojilerinin Kullanılmasının Siyasal İletişime Getirdiği Yenilikler”, Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 5(23), 187- 201