Güven Vermeyen Fetal Kalp Hızı Olguları ve Klinik Yönetim

1970’li yıllardan bu yana fetal iyilik durumunun değerlendirilmesinde, fetal hareketlere eşlik eden fetal kalp hızı değişiklikleri ile tanımlanan Nonstres test temel yöntem olarak kullanılmaktadır. Nonstres test sonuçlarının değerlendirilmesinde testin süresi, akselerasyon varlığı, deselerasyon varlığı ve tipi, variabilite durumu, uterin kontraksiyonlar gibi çok sayıda etken bulunmaktadır. Fetal kalp hızı paternlerinin yorumlanması ile ‘güven verici’ ve ‘güven vermeyen’ fetal kalp hızı tanımları oluşmuştur. Bu fetal kalp hızı paternleri doğum eylemi sırasında oldukça dinamiktir, yapılan takipler sırasında güven verici halden hızla güven vermeyen hale dönüşebileceği gibi tam tersi de gerçekleşebilir. Bundan dolayı klinisyenler fetal kalp hızı durumunu yakınen değerlendirmeli ve takiplerinde obstetrik öykü, gebelik haftası, maternal ve fetal durumları değerlendirerek uygun kararı vermelidir.

Since the 1970s, the non-stress test, defined by fetal heart rate changes accompanying fetal movements, has been used as the basic method in assessing fetal well-being. There are many factors in the evaluation of non-stress test results, such as test duration, presence of acceleration, presence and type of deceleration, variability status, and uterine contractions. By interpreting fetal heart rate patterns, the definitions of reassuring and not-reassuring fetal heart rates have been formed. These fetal heart rate patterns are quite dynamic during labor and can quickly change from reassuring to not-reassuring during follow-up, and vice versa. Therefore, clinicians should closely evaluate the fetal heart rate status and make the appropriate decision by evaluating the obstetric history, gestational age, maternal and fetal conditions during follow-up.