Oyunlarla İlgili Kuramlar

Özet

Oyun, insan yaşamının en önemli ögelerinden birisi olarak kabul edilen ve hem her kültürde hem de tüm zamanlarda oynanan bir faaliyet olarak değerlendirilmektedir. Öyle ki küçük büyük demeden tüm insanların yaşamında yer edinen oyunu elbette çok boyutlu bir şekilde ele almak gerekmektedir. Bu doğrultuda oyunun oynanma nedeni ve oyunların içeriği ile ilgili çeşitli oyun kuramları geliştirilmiştir. Buradan hareketle oyunlarla ilgili kuramları incelemeyi amaçlayan bu araştırmada içeriklerine göre gruplandırılarak açıklanmaya çalışılan oyun kuramları; klasik oyun kuramları, çağdaş oyun kuramları ve diğer oyun kuramları olmak üzere üç gruba ayrılarak ele alınmıştır.

Referanslar

Ahioğlu, E. N. (1999). Sembolik Oyunun 4 Yaş Çocuklarının Dil Kazanımına Etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

And, M. (2003). Oyun ve Bügü-Türk Kültüründe Oyun Kavramı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

Arnold, A. (1980). Çocuğunuz ve Oyun (R. Mahmutoğlu, Çev. Ed.). İstanbul: Ece Yayınları.

Bacanlı, H. (2005). Gelişim ve Öğrenme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Baykoç Dönmez, N. (1992). Oyun Kitabı. İstanbul: Esin Yayınevi.

Berk, L. E. (2012). Infants and Children Prenatal Through Middle Childhood (7. Baskı). New York: Ally and Bacon.

Bruner, J. S. (1983). Play, Thought and Language. Peabody Journal of Education, 60(3), 60-69. Erişim Adresi: http://www.jstor.org/stable/1492180.

Daniels, H. (2003). Vygotsky and Pedogogy (3. Baskı). New York: Routledge Falmer.

Duman, G. (2010). Türkiye ve Amerika’da Anasınıfına Devam Eden Çocukların Oyun Davranışlarının İncelenmesi ‘Kültürler Arası Bir Çalışma’ (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

Durualp, E. & Aral, N. (2011). Oyun Temelli Sosyal Beceri Eğitimi. Ankara: Vize Basın Yayın.

Durualp, E. & Aral, N. (2015). Oyunun Gelişimi ve Türleri. A. B. Aksoy (Ed.). Her Yönüyle Okul Öncesi Eğitim-3 içinde (s. 231-254). Ankara: Hedef Yayıncılık.

Freud, S. (1974). Beyond the Pleasure Principal. Newyork: Nostou. Erişim Adresi: https://www.libraryofsocialscience.com/assets/pdf/freud_beyond_the_pleasure_principle.pdf.

Frost, J. L., Wortham, S. C. & Reifel, S. (2008). Play and Child Development. 3rd Edition. New Jersey: Merrill Prentice Hall.

Gazezoğlu, Ö. (2007). Okul Öncesi Eğitim Kurumlarına Devam Eden 6 Yaş Çocuklarına Özbakım Becerilerinin Kazandırılmasında Oyun Yoluyla Öğretimin Etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.

Güven, G. (2019). Oyun Kuramları. H. G. Ogelman (Ed.). Erken Çocukluk Döneminde Oyun içinde (s. 49-64). Ankara: Eğiten Kitap.

Johnson, J. E., Christie, J. F. & Yawkey, T. D. (1987). Play and Early Childhood Development. U.S.A.: Harper Collins Publishers.

Kılıçoğlu, M. (2006). Anasınıfı, Hazırlık ve İlköğretim Birinci Sınıflarda Okuyan Görme Engelli Öğrencilerin Oyunlarının Değerlendirilmesi: Karşılaştırmalı Bir Araştırma (Yüksek Lisans Tezi ). Selçuk Üniversitesi, Konya.

Koçyiğit, S., Tuğluk, M. N. & Kök, M. (2007). Çocuğun Gelişim Sürecinde Eğitsel Bir Etkinlik Olarak Oyun. KKEFD/JOKKEF, 16, 324-342.

MEB. (2014). Çocuk Gelişimi ve Eğitimi: Oyun Etkinliği-1. Erişim Adresi: http://ismek.ist/files7ismekOrg/file/2014_hbo_program_modülleri/Oyunetkinlikleri_1.pdf.

Oktay, A. (2010). Oyuna Kuramsal Yaklaşım. Ü. Tüfekçioğlu (Ed.). Çocukta Oyun Gelişimi, Beden Eğitimi ve Oyun Öğretimi içinde (s. 37-54). Eskişehir Anadolu Üniversitesi Yayını.

Oktuğ, Z. (2007). Freud’un Kişilik Birimleri (İd-Ego-Süperego) ile Reklam İletisinin İzleyici Üstünde Yarattığı Etkiler Arasındaki Bağlantı: “Magnum, Kalbim, Benecol ve Lösev Reklamları Üzerine Bir Araştırma” (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Kültür Üniversitesi, İstanbul.

Öğretir, A. D. (2008). Oyun ve Oyun Terapisi. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 94-100. https://dergipark.org.tr/tr/pub/esef/issue/28799/308156.

Önder, A. (2017). Oyun Kuramları. A. Önder ve H. A. Çiftçi (Eds.). Erken Çocuklukta Oyun ve Oyun Yoluyla Öğrenme içinde (s. 27-48). Ankara: Nobel Yayınevi.

Özdoğan, B. (2000). Çocuk ve Oyun (3. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

Pehlivan, H. (2005). Oyun ve Öğrenme. Ankara: Anı Yayıncılık.

Piaget, J. (1962). Play, Dreams and Imitation in Childhood. New York: W. W. Norton & Company Inc. Erişim Adresi: https://web.media.mit.edu/ascii/papers/piaget_1962.pdf.

Poyraz, H. (2003). Okul Öncesi Dönemde Oyun ve Oyuncak (2. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

Ramazan, M. O. (2016). Çocuk ve Oyun. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayını.

Rubin, K. H. (1982). Early Play Theories Revisited: Contributions to Contempoary Resaarch and Theory. Contributions to Human Development, 6, 4-14.

Saracho, O. N. & Spodek, B. (2003). Understanding Play and its Theories. In O. N. Saracho and B. Spodek (Eds.). Contemporary Perspectives on Play in Early Childhood Education (pp. 1-20). United States of America: Information Age Publıshing.

Senemoğlu, N. (2021). Gelişim, Öğrenme ve Öğretim. Kuramdan Uygulamaya (25. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

Sevinç, M. (2009). Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğitiminde Oyun. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.

Smith, P. K. (2010). Children and Play. United Kingdom: Wiley Blackwell Publication.

Şimşek, A. (2021). Geleneksel Çocuk Oyunlarının Kültürel Mirasa Katkısı ve Eğitsel Yönünün Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mersin Üniversitesi, Mersin.

Tuğrul, B. (2013). Çocukta Oyun Gelişimi. N. Aral, Ü. Deniz ve A. Kan (Eds.). Öğretmenlik Alan Bilgisi: Okul Öncesi Öğretmenliği içinde (s. 245-269). Ankara: Alan Bilgisi Yayınları.

Tüfekçioğlu, U. (2008). Okul Öncesi Eğitimde Oyun ve Önemi. U. Tüfekçioğlu (Ed.). Çocukta Oyun Gelişimi, Beden Eğitimi ve Oyun Öğretimi (1-36). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.

Uluğ, E. (2016). Oyun Kuramları. H. G. Ogelman (Ed.). Yaşamın İlk Yıllarında Oyun: Oyuna Çok Yönlü Bakış içinde (s. 49-63). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Vatandaş, S. (2020). Oyun ve Oyuncak: Teknolojik ve Toplumsal Dönüşüm Sürecinde Oyun ve Oyuncağın Anlamsal ve İşlevsel Değişimi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 11(28), 913-930. doi: 10.21076/vizyoner.674699.

Vygotsky, L. S. (1966). Play and its Role in the Mental Development of the Child. Soviet Psychology, 5(3), 6-18. Erişim Adresi: https://sci-hub.se/10.2753/rpo1061-040505036.

Referanslar

Ahioğlu, E. N. (1999). Sembolik Oyunun 4 Yaş Çocuklarının Dil Kazanımına Etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

And, M. (2003). Oyun ve Bügü-Türk Kültüründe Oyun Kavramı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

Arnold, A. (1980). Çocuğunuz ve Oyun (R. Mahmutoğlu, Çev. Ed.). İstanbul: Ece Yayınları.

Bacanlı, H. (2005). Gelişim ve Öğrenme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Baykoç Dönmez, N. (1992). Oyun Kitabı. İstanbul: Esin Yayınevi.

Berk, L. E. (2012). Infants and Children Prenatal Through Middle Childhood (7. Baskı). New York: Ally and Bacon.

Bruner, J. S. (1983). Play, Thought and Language. Peabody Journal of Education, 60(3), 60-69. Erişim Adresi: http://www.jstor.org/stable/1492180.

Daniels, H. (2003). Vygotsky and Pedogogy (3. Baskı). New York: Routledge Falmer.

Duman, G. (2010). Türkiye ve Amerika’da Anasınıfına Devam Eden Çocukların Oyun Davranışlarının İncelenmesi ‘Kültürler Arası Bir Çalışma’ (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

Durualp, E. & Aral, N. (2011). Oyun Temelli Sosyal Beceri Eğitimi. Ankara: Vize Basın Yayın.

Durualp, E. & Aral, N. (2015). Oyunun Gelişimi ve Türleri. A. B. Aksoy (Ed.). Her Yönüyle Okul Öncesi Eğitim-3 içinde (s. 231-254). Ankara: Hedef Yayıncılık.

Freud, S. (1974). Beyond the Pleasure Principal. Newyork: Nostou. Erişim Adresi: https://www.libraryofsocialscience.com/assets/pdf/freud_beyond_the_pleasure_principle.pdf.

Frost, J. L., Wortham, S. C. & Reifel, S. (2008). Play and Child Development. 3rd Edition. New Jersey: Merrill Prentice Hall.

Gazezoğlu, Ö. (2007). Okul Öncesi Eğitim Kurumlarına Devam Eden 6 Yaş Çocuklarına Özbakım Becerilerinin Kazandırılmasında Oyun Yoluyla Öğretimin Etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.

Güven, G. (2019). Oyun Kuramları. H. G. Ogelman (Ed.). Erken Çocukluk Döneminde Oyun içinde (s. 49-64). Ankara: Eğiten Kitap.

Johnson, J. E., Christie, J. F. & Yawkey, T. D. (1987). Play and Early Childhood Development. U.S.A.: Harper Collins Publishers.

Kılıçoğlu, M. (2006). Anasınıfı, Hazırlık ve İlköğretim Birinci Sınıflarda Okuyan Görme Engelli Öğrencilerin Oyunlarının Değerlendirilmesi: Karşılaştırmalı Bir Araştırma (Yüksek Lisans Tezi ). Selçuk Üniversitesi, Konya.

Koçyiğit, S., Tuğluk, M. N. & Kök, M. (2007). Çocuğun Gelişim Sürecinde Eğitsel Bir Etkinlik Olarak Oyun. KKEFD/JOKKEF, 16, 324-342.

MEB. (2014). Çocuk Gelişimi ve Eğitimi: Oyun Etkinliği-1. Erişim Adresi: http://ismek.ist/files7ismekOrg/file/2014_hbo_program_modülleri/Oyunetkinlikleri_1.pdf.

Oktay, A. (2010). Oyuna Kuramsal Yaklaşım. Ü. Tüfekçioğlu (Ed.). Çocukta Oyun Gelişimi, Beden Eğitimi ve Oyun Öğretimi içinde (s. 37-54). Eskişehir Anadolu Üniversitesi Yayını.

Oktuğ, Z. (2007). Freud’un Kişilik Birimleri (İd-Ego-Süperego) ile Reklam İletisinin İzleyici Üstünde Yarattığı Etkiler Arasındaki Bağlantı: “Magnum, Kalbim, Benecol ve Lösev Reklamları Üzerine Bir Araştırma” (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Kültür Üniversitesi, İstanbul.

Öğretir, A. D. (2008). Oyun ve Oyun Terapisi. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 94-100. https://dergipark.org.tr/tr/pub/esef/issue/28799/308156.

Önder, A. (2017). Oyun Kuramları. A. Önder ve H. A. Çiftçi (Eds.). Erken Çocuklukta Oyun ve Oyun Yoluyla Öğrenme içinde (s. 27-48). Ankara: Nobel Yayınevi.

Özdoğan, B. (2000). Çocuk ve Oyun (3. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

Pehlivan, H. (2005). Oyun ve Öğrenme. Ankara: Anı Yayıncılık.

Piaget, J. (1962). Play, Dreams and Imitation in Childhood. New York: W. W. Norton & Company Inc. Erişim Adresi: https://web.media.mit.edu/ascii/papers/piaget_1962.pdf.

Poyraz, H. (2003). Okul Öncesi Dönemde Oyun ve Oyuncak (2. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

Ramazan, M. O. (2016). Çocuk ve Oyun. Erzurum: Atatürk Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayını.

Rubin, K. H. (1982). Early Play Theories Revisited: Contributions to Contempoary Resaarch and Theory. Contributions to Human Development, 6, 4-14.

Saracho, O. N. & Spodek, B. (2003). Understanding Play and its Theories. In O. N. Saracho and B. Spodek (Eds.). Contemporary Perspectives on Play in Early Childhood Education (pp. 1-20). United States of America: Information Age Publıshing.

Senemoğlu, N. (2021). Gelişim, Öğrenme ve Öğretim. Kuramdan Uygulamaya (25. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

Sevinç, M. (2009). Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğitiminde Oyun. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.

Smith, P. K. (2010). Children and Play. United Kingdom: Wiley Blackwell Publication.

Şimşek, A. (2021). Geleneksel Çocuk Oyunlarının Kültürel Mirasa Katkısı ve Eğitsel Yönünün Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mersin Üniversitesi, Mersin.

Tuğrul, B. (2013). Çocukta Oyun Gelişimi. N. Aral, Ü. Deniz ve A. Kan (Eds.). Öğretmenlik Alan Bilgisi: Okul Öncesi Öğretmenliği içinde (s. 245-269). Ankara: Alan Bilgisi Yayınları.

Tüfekçioğlu, U. (2008). Okul Öncesi Eğitimde Oyun ve Önemi. U. Tüfekçioğlu (Ed.). Çocukta Oyun Gelişimi, Beden Eğitimi ve Oyun Öğretimi (1-36). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.

Uluğ, E. (2016). Oyun Kuramları. H. G. Ogelman (Ed.). Yaşamın İlk Yıllarında Oyun: Oyuna Çok Yönlü Bakış içinde (s. 49-63). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

Vatandaş, S. (2020). Oyun ve Oyuncak: Teknolojik ve Toplumsal Dönüşüm Sürecinde Oyun ve Oyuncağın Anlamsal ve İşlevsel Değişimi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 11(28), 913-930. doi: 10.21076/vizyoner.674699.

Vygotsky, L. S. (1966). Play and its Role in the Mental Development of the Child. Soviet Psychology, 5(3), 6-18. Erişim Adresi: https://sci-hub.se/10.2753/rpo1061-040505036.

İndir

Gelecek

28 Ekim 2025

Lisans

Lisans