Turgut Özal Dönemi Din Siyaset İlişkileri (1983 – 1993)

Abadan, Y. (1940). “Tanzimat Fermanı’nın Tahlili”, “Tanzimat I”. İstanbul: İstanbul

Abou-Hodeib, T. (2011). Taste and class in late Ottoman Beirut. International Journal of Middle East Studies, 43(3), 475-492.

Abrahamian, Ervand. Modern İran Tarihi, İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2009, s.212-215

Abramowitz, A. I. (1995). It's abortion, stupid: Policy voting in the 1992 presidential election. The Journal of Politics, 57(1), 176-186.

Abramson, P. R., & Inglehart, R. (1986). Generational replacement and value change in six West European societies. American Journal of Political Science, 1-25.

Abushanab, F. (2013). Illiberal secularism to illiberal democracy: Turkey's evolving laiklik and its implications on Muslim politics. Georgetown University.

Acar, F. (2002) Turgut Özal: Pious Agent of Liberal Transformation. In Political Leaders and Democracy in Turkey. Metin Heper and Sabri Sayari ed. Lanham: Lexington Books, 163-180.

Acton, H. B. (1952). Tradition and some other forms of order: The Presidential address. In Proceedings of the Aristotelian Society (Vol. 53, pp. 1-28). Aristotelian Society, Wiley.

Adams, Arlin M., Emmerich, Charles J.: Din ve Özgürlük: ABD’de Dini Özgürlüğün Anayasal Tarihçesi, Çev. Latif Boyacı, İstanbul, Kızılelma Yayıncılık, 2003.

Ahmad, F. (1988). Islamic reassertion in Turkey. Third World Quarterly, 10(2), 750-769.

Ahmet T. Kuru, Pasif ve Dışlayıcı Laiklik (İstanbul: Bilgi Universitesi Yayınları, 2011), 74-75.)

Ahmet Yükleyen-Ahmet T. Kuru, Avrupa’da İslam, Laiklik ve Demokrasi: Fransa Almanya, Hollanda (İstanbul: TESEV Yayınları, 2006), s.21-24

Akçay, E. Y. (2016). Turgut Özal Dönemi Türkiye-Topluluk İlişkileri. The Turkish Yearbook of International Relations, (47), 45-58.

Akçura, Y. (1988). Osmanlı Devletinin Dağılma Devri. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.

Akgül, M. (1999). Türk Modernleşmesi ve Din. Konya: Çizgi Kitabevi.

AKIN, M. H. (2018). TURGUT ÖZAL VE ANAVATAN PARTİSİ MUHAFAZAKÂRLIĞI. Muhafazakar Düşünce Dergisi, 15(55), 121-139.

Akın, Ş.. (2016). Darbeler ve batı medyası: 28 şubat darbesi üzerinden bir analiz. Liberal Düşünce Dergisi, (84), 35-56.

Aksakal, M. (2004). Not ‘by those old books of international law, but only by war’: Ottoman Intellectuals on the Eve of the Great War. Diplomacy and Statecraft, 15(3), 507-544.

Aksakal, M. (2011). ‘Holy War Made in Germany’? Ottoman Origins of the 1914 Jihad. War in History, 18(2), 184-199.

Aksin S (2007). Turkey from Empire to Revolutionary Republic: The Emergence of the Turkish Nation From 1789 to the Present. New York: New York University Press. 335 p

Aksoy, A., & Robins, K. (1994). Istanbul between civilization and discontent. New Perspectives on Turkey, 10, 57-74.

Aksu, H. N. (2018). Türkiye'de kamu yönetiminde neoliberal dönüşüm bağlamında yeni sağ muhafazakâr anlayışın çözümlenmesi: Turgut Özal dönemi (Master's thesis, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü).

Akşin S. (2007). Turkey from Empire to Revolutionary Republic: The Emergence of the Turkish Nation From 1789 to the Present. New York: New York University Press. 335 p.

Aktan, Coşkun C. (1999), “Turgut Özal: Liberal Reformist Miydi?”, Yeni Türkiye, 99/25. (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Akyol, Taha (1993), “Bir Radyum Söndü”, Ne Dediler, (Der. M. Nuroğlu), İstanbul: Sebil Yay. (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Alexander, J. (2016). A Systematic Theory of Tradition. Journal of the Philosophy of History, 10, pp. 1-28.

Alexis deTocqueville, Amerika’da Demokrasi (Ankara: Yetkin Yayınları, 1994), 32.

Alpagu, H. (2016). 24 Ocak Kararları ve Turgut Özal Döneminin Yansımaları. Turgut Özal, 129.

Al-Rasheed, Madawi. (2002), A History of Saudi Arabia, New York: Cambridge University Press.

Al-Rasheed, Madawi. (Mayıs 1998), The Shia of Saudi Arabia: A Minority in Search of Cultural Authenticity,” British Journal of Middle Eastern Studies, c. 25, n. 1, ss.121-138.

Altan, Mehmet (1993), “Güle Güle Sevgili Cumhurbaşkanım”, Sabah Gazetesi, 23 Nisan 1993. (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Altinay, A. (2004). The myth of the military-nation: Militarism, gender, and education in Turkey. Springer.

Altintaş, R. (2010). İmam-ı Mâtürîdî'de Din-Siyaset İlişkileri. Milel ve Nihal, 7(2), 53-66.

Anderson, Roy R.; SEIBERT, Robert F. and WAGNER, Jon G. (1998), Politics and Change in the Middle East: Sources of Conflict and Accomodation, BeĢinci Basım, New Jersey: Prentice Hall.

Andrew Heywood ( Editör: Y.Taşkın, Siyaset, 2016, 23 , İstanbul

Andrew Mango, “The Modern History of a Solid Country”, The EU and Turkey: A Glitterin Prize or a Millstone?, Michael Lake (ed.), London, The Federal Trust for Education and Research, 2005, pp. 22.

Antes, Peter. “Fransa’da Sekülarizm ve Laiklik”. Din ve Devlet İlişkileri Farklı Modeller, Konseptler ve Tecrübeler, 10-15. Ankara: Konrad Adenauer Vakfı Yayını, 2003.

Antonakakis, N., Chatziantoniou, I., ve Filis, G. (2017). Energy consumption, CO2 emissions, and economic growth: An ethical dilemma. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 68(4), 808-824.

Anttonen, P. J. (2005). Tradition through modernity: postmodernism and the nation-state in folklore scholarship (p. 215). Finnish Literature Society/SKS.

Arabacı, Fazlı. “AB Ülkelerinde Din Devlet İlişkileri ve Türkiye”. AB Ülkelerinde Dinler ve Laiklik. 7-33. İstanbul: Ufuk Yayınları, 2003

Aras, B., & Kirişçi, K. (1998). Four Questions on Recent Turkish Politics and Foreign Policy. Middle East Review of International Affairs, 2(1), 44.

Arı, Tayyar. Geçmişten Günümüze Orta Doğu: Siyaset, Savaş ve Diplomasi, 6. Baskı, Bursa: Dora, 2014.

Arlin M. Adams-Charles J. Emmerich, Din Ve Özgürlük, trc. Latif Boyacı, (İstanbul: Kızılelma, Yayıncılık, 1990, s.13.

Armağan, M. Türkçe Ezan ve Menderes, Timaş Yayınları, İstanbul 2010

Arslanel, M. N., & Eryücel, E. (2011). Modern devlet anlayışının felsefi temelleri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 1-20.

Asad, T. (1993). Genealogies of religion: Discipline and reasons of power in Christianity and Islam. JHU Press.

Aslan, G. (2011). ORTAÇAĞDAN GÜNÜMÜZE “MODERNİTE”: DOĞUŞU ve DOĞASI . Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi , (7) , 10-26 . DOI: 10.14520/adyusbd.101

Ataman, M. (2003), “Pragmatik Bir Dış Politika: Özal’ın Batıya Bakışı”, 7(29): 127-136.

Ataman, M., & Kuşçu, Y. (2012). Suudi Arabistan'daki Siyasal ve Toplumsal Hareketlerin Gelişimini Etkileyen Faktörler. Alternatif Politika, 4.

Ateş, S. (2018). Cumhuriyet dönemi din politikası ve din siyaset-ilişkisi (1946-1960).

Ayaz, M. F. (2015). Turgut Özal Dönemi Eğitim Politikaları Ve Günümüze Yansımaları. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (50), 325-338.

Aydın S., Taşkın Y. (2014). 1960’tan Günümüze Türkiye Tarihi. Istanbul: İletişim Yayınları. 555 p.

Aydın, S. (1993). Modernleşme ve Milliyetçilik. Ankara: Gündoğan Yayınları

Aygen, M. (2019). Din, Devlet Ve Siyaset İlişkisi Üzereine . Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi , Cilt:7 Sayı: 18 , 516-536 .

Ayhan, Veysel. (Mart 2011), “Suudi Arabistan’da ġii Muhalefet Sorunu ve Etkileri,” Orsam, No: 32

Aykaç B., Durgun Ş., ( Ed. ) Çağdaş Siyasal Sistemler, Alter Yayınları, 2015, Ankara

Aykaç B., Durgun Ş., Çağdaş Siyasal Sistemler, Alter Yayınları, 2015, Ankara

Ayoob, M., & Kosebalaban, H. (Eds.). (2009). Religion and politics in Saudi Arabia: Wahhabism and the state. Boulder, CO: Lynne Rienner Publishers.

Azimi, F. (1997). “On Shaky Ground: Concerning the Absence or Weakness of Political Parties in Iran”. Iranian Studies, 30, 1/2, s. 53-75. BEŞİRİYE, H. (2009). İran'da Devlet Toplum ve Si

Balcı, A., & Gülener, E. M. (2018). Turgut Özal Dış Politikası: Amerikan Düzeninde Yeniden Konumlanma Ve Otonomi Arayışı. Muhafazakar Düşünce Dergisi, 15(55), 77-98.

Bali, R. N. (1999). The image of the Jew in the rhetoric of political Islam in Turkey. Cahiers d’études sur la Méditerranée orientale et le monde turco-iranien, (28).

Balkan, S., Uysal, A. E., & Karpat, K. H. (1962). Constitution of the Turkish Republic. The Middle East Journal, 215-238.

Baran, Z. (2013). Torn country: Turkey between secularism and Islamism. Hoover Press.

Barker, J. P. (2012). Re-thinking secularism: Religion in public life in Turkey. Turkish Journal of Politics, 3(1), 5-19.

Barlas, Mehmet (1993), Bütün Yönleriyle Özal ve Dönemi (1983-1993), İstanbul: Tempo Kitapları-2. (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Bauberot, Jean. “Fransa: ‘Laik Cumhuriyet’”. Avrupa Birliği Ülkelerinde Dinler ve Laiklik. der. Jean Baubérot. çev. Fazlı Arabacı. 93-106. İstanbul: Ufuk Kitapları, 2003.

Baykal, Ö. (2019). Türkiye’de siyasetin konsolidasyonu: Turgut Özal dönemi. Akademik Hassasiyetler, 6(12), 143-179.

Bayyiğit, M. (2003). Din-Siyaset İlişkileri Bağlamında Seçmen Davranışları ve Din. Necmettin Erbakan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 15(15).

Beaumont, J., & Baker, C. (Eds.). (2011). Postsecular cities: Space, theory and practice. A&C Black.

Beck, U., & Beck-Gernsheim, E. (2002). Individualization London. Thousand Oaks/New Dehli: Sage.

Bein, A. (2007). A “Young Turk” Islamic intellectual: Filibeli Ahmed Hilmi and the diverse intellectual legacies of the late Ottoman Empire. International Journal of Middle East Studies, 39(4), 607-625.

Beiner, G. (2001). The Invention of Tradition? The History Review, XII, pp. 1-10.

Benczes, I., Kollai, I., Mach, Z., & Vigvári, G. (2020). Conceptualisation of neo-traditionalism and neo-feudalism (No. 2). POPREBEL, Working Paper.

Berger, P. L. (1973(. The Social Reality of Religion. London: Allen Lane.

Beriş, H. E. (2019). Modern Devlet Kuramının Doğuşunda Niccolò Machiavelli’nin Rolü ve Etkisi. Amme İdaresi Dergisi, 52(4), 1-23.

Berkes, N. (2002). Batıcılık, Ulusçuluk ve Toplumsal Devrimler. C.1. İstanbul: Kaynak Yayınları

Beşikçi, M. (2012). The Ottoman mobilization of manpower in the First World War: between voluntarism and resistance (Vol. 52). Brill.

Beşiriye, H. (2009). İran'da Devlet Toplum ve Siyaset . İstanbul: Ağaç Kitabevi.

Birand, K. (1955). Aydınlanma Devlet Felsefesinin Tanzimatta Tesirleri. Ankara: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları

Birand, M.A. (1993), “Eğer Uygar Bir Toplum Olsaydık Özal Kurtulurdu”, Sabah Gazetesi, 19 Nisan 1993. (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Bolay Süleyman Hayri-Türköne, Mümtaz’er. Din Eğitimi Raporu. Ankara: Ankara Merkez İmam Hatip Lisesi Öğrencileri ve Mezunları Vakfı, 1995.s.53-57

Bouchard Jr, T. J., Segal, N. L., Tellegen, A., McGue, M., Keyes, M., & Krueger, R. (2003). Evidence for the construct validity and heritability of the Wilson–Patterson conservatism scale: A reared-apart twins study of social attitudes. Personality and Individual Differences, 34(6), 959-969.

Bouchard, T. J. (2009). Authoritarianism, religiousness, and conservatism: Is “obedience to authority” the explanation for their clustering, universality and evolution?. The biological evolution of religious mind and behavior, 165-180.

Bowie, F. (2021). Anthropology of religion. The Wiley Blackwell Companion to the Study of Religion, 1-24.

Bozkurt Guvcnc, İnsan ve Kültür, 4.Basım, Remzi Kitabevi, İstanbul 1984

Bozkurt, Veysel (2001), “Geleceğin Toplumu, Dönüşümcü Liderlik ve Turgut Özal”, , (27.08.2014). (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Brauer, S. (2018). The surprising predictable decline of religion in the United States. Journal for the Scientific Study of Religion, 57(4), 654-675.

Brown, C. G. (2009). The death of Christian Britain: understanding secularisation, 1800–2000. Routledge.

Brusse, W. A., & Schoonenboom, J. (2004). The european union, religion and Turkish Islam. Turkey and the EU Enlargement, 69-88.

Burke, E. ([1790] 2003). Reflections on the Revolution in France. (F.M. Turner, Ed.). New Haven and London: Yale University Press.

Büyükkara, Mehmet Ali. Çağdaş İslami Akımlar, İstanbul: Klasik Yayınları. s.107

Calhoun, C., Juergensmeyer, M., & VanAntwerpen, J. (Eds.). (2011). Rethinking secularism. OUP USA.

Calinescu, M. (1987). Five Faces of Modernity: Modernism, Avant-Garde, Decadence, Kitsch, Postmodernism. Durham, N.C.: Duke University Press.

Calinescu, M. (1987). Five Faces of Modernity: Modernism, Avant-Garde, Decadence, Kitsch, Postmodernism. Durham, N.C.: Duke University Press.

Catto, Rebecca-Davie, Grace. “İngiltere”. Avrupa Birliği Ülkelerinde Din Devlet İlişkileri. edit. Ali Köse. Talip Küçükcan. 151-173. İstanbul: İSAM Yayınları, 2008. s.156

Celasun, M., & Rodrik, D. (1989). IV: Debt, Adjustment, and Growth: Turkey. In Developing Country Debt and Economic Performance, Volume 3: Country Studies-Indonesia, Korea, Philippines, Turkey (pp. 615-616). University of Chicago Press.

Cemal Karakaş, “Turkey: Islam and Laicim Between the Interests of State, Polictics and Society”, PrifReports, No. 78, 2007, pp. 21.

Cemal, Hasan (1990), Özal Hikayesi, İstanbul: Bilgi Yayınevi. (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Cetinsaya, G. (1999). Rethinking nationalism and Islam: some preliminary notes on the roots of “Turkish‐Islamic Synthesis” in modern Turkish political thought. The Muslim World, 89(3‐4), 350-376.

Chaliand, G., & Rageau, J.P. (1992). Strategic Atlas (Third Edition) New York: Harper Collins Publishers. 102

Childs, P. (2016). Modernism. Taylor & Francis.

Clark, J. C. (2012). Secularization and modernization: The failure of a ‘grand narrative’. The Historical Journal, 55(1), 161-194.

Coleman, J. S. (1990). Foundations of social theory. Harvard university press.

Collins, R. (1992). The rise and fall of modernism in politics and religion. Acta Sociologica, 35(3), 171-186.

Cook, M. (1992). On the origins of Wahhābism. Journal of the Royal Asiatic Society, 2(2), 191-202.

Copley, G. (1984). "Turkey's Bold New Strategic Initiative." Defense & Foreiqn Affairs Nov. : 9-12.

Coşgel, M. M., Langlois, R. N., & Miceli, T. J. (2020). Identity, religion, and the state: The origin of theocracy. Journal of Economic Behavior & Organization, 179, 608-622.

Cragun, R. T., Hammer, J. H., & Nielsen, M. (2015). The Nonreligious–nonspiritual scale (NRNSS): measuring everything from atheists to zionists. Secularism and Nonreligion, 2(3), 36.

Craig, E. (ed.) “Tradition and Traditionalism”, Routledge Encyclopedia of Philosophy, London and New York-1998.

Cürcânî, Seyyid Şerif, et-Ta’rîfât, Kahire, 1987, s. 141.

Çağlayan, Selin. Şii Düşüncesinde İslamcılık: İran, Mehdiyi Beklerken. İstanbul: Cinius Yayınları, 2012.s.199

Çandar, Cengiz (2002), “Bulunmaz Eşin”, Yeni Şafak, , (18.04.2002). (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Çaparoğlu, M. B., & Düzdağ, M. B. (1998). Meclis' te basörtüsü mücadelesi: Malatya milletvekili M. Bülent Çaparoğlu'nun hatıraları: kanunlar, yönetmelikler, YÖK kararları, Meclis zabıtları, hukukî mütalaalar, Anayasa Mahkemesine basvurular, savunmalar ve kararlar, önemli yazı ve tahliller, dini hükümler ve Diyanet'in fetvaları. Sûle Yayınları.

Çapcıoğlu, İ. (2009). Din-Siyaset-Laiklik Ekseninde Türkiye’de Din Öğretimi. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, (1), 21-40.

Çarkoğlu, A., & Toprak, B. (2006). Değişen Türkiye’de din, toplum ve siyaset. TESEV.

Çavuşoğlu, H. (2009). Türk Siyasi Hayatında Merkez Sağ Çizginin Tarihi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 265-278.

Çetin, H. (2003). Modernleşme ve Türkiye’de Modernleştirme Krizleri, Ankara: Siyasal Kitabevi.

Çetin, M. (2008). Reductionist Approaches to the rise and aims of the Gülen Movement. ISLAM IN THE AGE OF GLOBAL CHALLENGES, 204.

Çetin, M. (2018). İslam’da Din-Siyaset İlişkisi. Ankara: Gece Akademi Yayınları.

Çınar, B. (2019). Din-Siyaset İlişkisi Açısından Me'mun Dönemi Mihnesi (Doctoral Dissertation, Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).

Çifçi, Osman Zahid , Erdem, Hüsamettin . "İslam Siyaset Tarihinde Din Ve Devlet İlişkisi". İstem / 22 (December 2013): 117-129

Çiğdem, A. (1997). Bir İmkân Olarak Modernite. İstanbul: İletişim Yayınları.

Çokoğullar Bozaslan, E. (2022). POST-SEKÜLERİZM TARTIŞMALARI: YENİ OLAN NE? . Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi , 24 (1) , 43-66 . DOI: 10.26468/trakyasobed.1003641

Çoruk, E. (2020). Türkiye'de Yeni Sağ'ın Vitrini Olarak Turgut Özal. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı Siyaset Bilimi Bilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi.

D Demir, A. G. H. S. "Klasik Dönem Osmanlı Devleti’nde Din-Devlet İlişkilerinin Laiklik, Sekülerizm, Teokrasi ve Din Devleti S istemleri Kapsamında İncelenmesi". Ankara Barosu Dergisi (2013 ): 269-288emirel, T. (2018). Turgut Özal: Reformcu Bir Siyasetçi Hakkında Bazı Notlar. Muhafazakâr Düşünce Dergisi, 15(55), 57-78.

D’Hellencourt, Bernard. “Birleşik Krallık’ta Hıristiyan Sekülerleşmesi’nin Değişkenleri”. Avrupa Birliği Ülkelerinde Dinler ve Laiklik. trc. Fazıl Arabacı. İstanbul: Ufuk Kitapları, 2003.

Dagi, I. D. (2002). Islamic political identity in Turkey: rethinking the West and westernization. International Policy Fellowship Program, Open Society Institute.

Dağ, R. (2017). Ideological Root of the Confllict between Pro- Kurdish and Pro- Islamic Parties in Turkey. Newcastle: Cambrige Scholars Publishing.Türk, R. (2015). Türkiye’de Siyasal İslam’ın Örgütlenme Faaliyetleri. Akademik Hassasiyetler Dergisi, 2(3), 99-131.

Dağtaş, M. S. (2009). Bodily transgression: conflicting spaces and gendered boundaries of modernity and Islam in contemporary Turkey. Anthropology of the Middle East, 4(2), 1-13.

Dannies, K. (2017). Pre-war Societies (Ottoman Empire/Middle East). International Encyclopedia of the First World War, ed. by Ute Daniel, Peter Gatrell, Oliver Janz, Heather Jones, Jennifer Keene, Alan Kramer, and Bill Nasson, issued by Freie Universität Berlin.

Darcın, A. C. (2007). “Özel Finans Kurumlarının Katılım Bankalarına Dönüşümünün Sebepleri ve Sonuçları”, Atılım Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, s. 49.

Davie, G. (1996). Religion in Britain since 1945: Believing without belonging. Blackwell Publ..

Davison, A. (1998). Secularism and revivalism in Turkey: A hermeneutic reconsideration. New Haven & London, Yale University Press.

Davison, A. (2003). Turkey, a" secular" state: The challenge of description. The South Atlantic Quarterly, 102(2), 333-350.

Demirel, T. (2018). Turgut Özal: Reformcu Bir Siyasetçi Hakkında Bazı Notlar. Muhafazakâr Düşünce Dergisi, 15(55), 57-78.

Der Matossian, B. (2014). Shattered Dreams of Revolution. From Liberty to Violence in the Late Ottoman Empire, Stanford 2014, p. 14-15.

Dilek, S. (2022). Özal Döneminde Türkiye ve Türk Cumhuriyetleri Arasındaki Siyasi İlişkiler (1983-1993) (Master's thesis, Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).

DiMaggio, P. (1994). Culture and Economy. In N.J. Smelser, R. Swedberg (Eds.) The Handbook of Economic Sociology (pp. 27-57). Princeton, NJ: Princeton University Press.

Dobbelaere, K. (1981). Trend report: Secularization: a multi-dimensional concept. Current sociology, 29(2), 3-153.

Doğançay, M. (2016). Neoliberal Kuram Bağlamında Turgut Özal ve 24 Ocak Kararları. Turgut Özal, 150.

Douglas, M. (1970). Natural Symbols: Explorations in Cosmology (New York. Pantheon, 91.

Duderija, A. (2009). Evolution in the Canonical Sunni Hadith Body of Literature and the Concept of an Authentic Hadith During the Formative Period of Islamic ought as Based on Recent Western Scholarship. Arab Law Quarterly, 23(4), 389-415.

Duderija, A. (2011). Neo‐Traditional Salafi Qur’an‐Sunna Hermeneutics 1 and Its Interpretational Implications. Religion Compass, 5(7), 314-325.

Duman, Fatih. “Din ve Siyaset”. Siyaset. edit. Mümtaz’er Türköne. 523-557. Ankara: Lotus Yayınları, 2003. s. 538

Duman, M. Z. (2011). Turgut Özal’ın Politikalarında Ekonomik Rasyonalizm. Sosyoloji Dergisi, (23), 105-123.

Duman, M. Z. (2018). Turgut Özal’ın Modernleşme Anlayışı. Muhafazakar Düşünce Dergisi, 15(55), 99-120.

Durgun, Ş. Cumhuriyetçi Siyasetin Dönüşümü, A Kitap, Ankara 2017

Durgun, Ş. İslamcı Hareketteki Siyasi Söylemin Değişimi, Gazi Üni. Matbaası, Anakara, 2017 s.37

Durgun, Ş. Modernleşme ve Siyaset, A Kitap, Ankara 2018 s.9 – 130

Duverger M. (1970). Institutions Politiques et Droit Constitutionnel. 872 p.

Dündar, L. (2016). Özal Dönemi Türk dış politikasında Turgut Özal’ın kişisel özelliklerinin rolü. Ankara Üniversitesi Türk İnkılâp Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi S. 58, Bahar 2016, s. 1-20.

Dzanic, D. (2018). Cemil Aydin: The Idea of the Muslim World: A Global Intellectual History. Cambridge: Harvard University Press, 2017; pp. 293.

Eaves, L., Martin, N., Heath, A., Schieken, R., Meyer, J., Silberg, J., ... & Corey, L. (1997). Age changes in the causes of individual differences in conservatism. Behavior genetics, 27, 121-124.

Edwards, A. (1913). The menace of pan-Islamism. The North American Review, 197(690), 645-657.

Edwards, B. & McCarthy, J. D. (2004) Resources and Social Movement Mobilization. In: Snow, D. A., Soule, S.A. & Kriesi, H. eds. The Blackwell Companion to Social Movements. Malden, MA, Blackwell, 116–52.

Eickelman, D. F. (1998). Inside the Islamic reformation. The Wilson Quarterly (1976-), 22(1), 80-89.

Eisenstadt, S. N. (1963). The Political Systems of Empires. New Brunswick & London.

Eisenstadt, S.N. (1966). Modernization: Protest and Change. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.

Ejder Okumuş, Osmanlı Devleti’nde Tanzimat Dönemi Din-Devlet İlişkisi, Doktora Tezi, s.50, İstanbul 1999 dan alıntı: Bertrand Russell, İktidar, Çev, Mete Ergin. Cem Y.,İstanbul 1990, s. 50

Enes Demir, Devleti Nitelendirme Aracı Olarak İslam’ın Kabülü : Suudi Arabistan Ve İran Örneği, Marmara Üni, Orta Doğu Ve İslam Ülkeleri Araştırma Ensütitüsü, İstanbul 2016

Erdem, E. R. E. N. (2022). Turgut Özal’ın Orta Asya (Türkistan) Politikası. Electronic Journal of Political Science Studies June, 13(2).

Erdoğan, S. (2019). The Role of Turgut Özal in Turkey’s Application to The European Union for Full Membership in 1987. İmgelem, 3(5), 239-254.

Ergüneş, E. A. (2017). Modern devlet aklının inşası sürecinde ulusal kimliği yaratma mücadelesi.

Eroğul, C. (1970). Demokrat Parti. Ankara: AUSBF Yayinlan.

Ershlag, Z. Y. (1988). The Contemporary Turkish Economy. Lnd New York.

Ersoy, R. (2014). MODERNİZM-POSTMODERNİZM BAĞLAMINDA GELENEKSEL TIP

Ervand Abrahamian, Modern İran Tarihi, İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2009. ve Selin Çağlayan, Şii Düşüncesinde İslamcılık: İran, Mehdiyi Beklerken. İstanbul: Cinius Yayınları, 2012.

Eser, E. (2014). Eski Yakındoğu'da din-siyaset ilişkisi (Master's thesis).

Esposito, J. L. (1998). Islam and politics. Syracuse university press.

Farhlrlamalan ve Din Olay 1, IL'EFY .. Istanbul l 9 8 1 . ss. 2Y-H3: David Hume. Din L'sui11e. Cev. Mete

Fatih Duman, “Din ve Siyaset”, Siyaset, edit. Mumtaz’er Turkone, Ankara: Lotus Yayınları, 2003), s. 526.

Fatmanur Dikmen, “Doc. Dr. Kemal Ataman ile Sivil Din Uzerine Bir Soyleşi”, Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 1/2 (2014), s.153

Ferris, J. (2013). ‘The internationalism of Islam’: The British perception of a Muslim menace, 1840–1951. In Intelligence and International Security (pp. 59-79). Routledge.

Findley, C. V. (2017). Modern Türkiye Tarihi (İslam, Milliyetçilik ve Modernlik). Çev. Güneş Ayas. İstanbul: Timaş Yayınları

Flood, G. (1999). Beyond phenomenology: Rethinking the study of religion. A&C Black.

Fox, J. (2018). An introduction to religion and politics: Theory and practice. Routledge.

Francis Messner, “Fransa”, Avrupa Birliği Ülkelerinde Din Devlet İlişkileri, edit: Ali Kose-Talip Kucukcan (İstanbul: İSAM Yayınları, 2008), 115.

Frank J. Coppa, Batı’da Din-Devlet İlişkileri, İz Yayınları, 1998, s.23. Papa Pius XI. ( 1922 – 1939) ve Pius XII. ( 1939 – 1958 , Politics and Papacy in the Modern World, Connecti cut Praeger, 2008, s.8

Gablik, S. (1984). Has modernism failed? (p. 86). New York: Thames and Hudson.

Gadamer, Hans-Georg 1976. Philosophical Hermeneutics. Berkeley: University of California Press.

Gadyani Abbas, İran dinleri ve mezhepleri tarihi 2002: S 282

Garcia Canclini, N. (1995). Hybrid Cultures: Strategies for Entering and Leaving Modernity. Translated by Christopher L. Chiappari and Silvia L. Lopéz. Minneapolis: University of Minnesota Press.

Geertz, C. (1973). Religion as a cultural system: The Interpretation of Cultures. NY: Basic.

Gençkaya, Ö.F. Kim Bu Özal, Boyut Kitapları, İstanbul, 2001

Georgeon, F. (2006). Osmanlı Türk Modernleşmesi (1900-1930). Çev. Ali Berktay. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

Gerhard Robbers, “Almanya”, Avrupa Birliği Ülkelerinde Din Devlet İlişkileri, edit: Ali Kose, Talip Kucukcan (İstanbul: İSAM Yayınları, 2008, 43.

Giddens, A. (1994). Modernliğin Sonuçları. Çev. Ersin Kuşdil. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Gill, A., & Lundsgaarde, E. (2004). State welfare spending and religiosity: A cross-national analysis. Rationality and Society, 16(4), 399-436.

Gordon Marshall, Sosyoloji Sözlüğü, trc. Osman Akınhay-Derya Komurcu İstanbul: Bilim veSanat Yayınları, 2005, s. 661

Göl, A. (2009). The identity of Turkey: Muslim and secular. Third World Quarterly, 30(4), 795-811.

Göleç, M. (2013). II. Meşrutiyet, Milli Mücadele ve Erken Cumhuriyet’te Din ve Siyaset: Mustafa Fehmi Gerçeker ve Faaliyetleri. FSM İlmî Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, (1), 173-197.

Gözaydın, İ. (2020). Diyanet: Türkiye Cumhuriyeti'nde Dinin Tanzimi: Türkiye Cumhuriyeti’nde Dinin Tanzimi. İletişim Yayınları, s.9 - 374

Graham, W. A. (1993). Traditionalism in Islam: An essay in interpretation. The Journal of Interdisciplinary History, 23(3), 495-522.

Green, J. C., Guth, J. L., & Fraser, C. R. (2019). Apostles and apostates? Religion and politics among party activists. In The Bible and the Ballot Box (pp. 113-136). Routledge.

Gruber, J., & Hungerman, D. M. (2008). The church versus the mall: What happens when religion faces increased secular competition?. The Quarterly journal of economics, 123(2), 831-862.

Gunn, Jeremy T. Din Özgürlüğü ve Laisite. çev. Hüseyin Bal-Ömer Faruk Altıntaş. Ankara: Liberte Yayınları, 2006.s.19-60

Gülalp, H. (2005). Enlightenment by fiat: Secularization and democracy in Turkey. Middle Eastern Studies, 41(3), 351-372.

Gültekin, A. (2007). Charles Baudelaire ve Modernizm . Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (19),82-94. Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/esosder/issue/6133/82257

Gün, M. (1999). Selâmet Dergisi’nde Din Siyaset ilişkileri (1947-1949) Marmara Universitesi

H.Şule, Albayrak, ABD de Din Devlet İlişkileri, Sy.66, İz Yayıncılık, 2018, İstanbul

Hakan Postallı, Demokrat Parti’nin Din Politikaları (1949-1954), (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul, 1998, s.36.

Halabi, A. (2012). Liminal loyalties: Ottomanism and Palestinian responses to the Turkish War of Independence, 1919–22. Journal of Palestine Studies, 41(3), 19-37.

Hallaq, W. (2005). The Origins and Evolution of Islamic Law. Cambridge: Cambridge University Press.

Hamid, S. (2016). Islamic exceptionalism: How the struggle over Islam is reshaping the world. St. Martin's Press.

Handbook, Santa Barbara, California: Institute for the Study of American Religion 2005, p. ix.

Hanioglu, M. S. (2001). Preparation for a revolution: the Young Turks, 1902-1908. Oxford University Press.

Hanioğlu, M. Ş. (1995). The young Turks in opposition. Oxford University Press, USA.

Hanioğlu, M. Ş. (2013). Blueprints for a future society: Late Ottoman materialists on science, religion, and art. In Late Ottoman Society (pp. 28-116). Routledge.

Harvey, D. (1989). Harvey, D. From managerialism to entrepreneurialism. The transformation in urban governance in. pdf, 71(1), 3-17.

Haydaroğlu, C., & TATLISU, S. (2016). Turgut Özal dönemi yeni sağ devlet ve ekonomik liberalizm: Devlet ve piyasa ilişkisinin politik ekonomisi. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 27-41.

Haynes, J. (2010). Politics, identity and religious nationalism in Turkey: from Atatürk to the AKP. Australian Journal of International Affairs, 64(3), 312-327.

Heelas, P., & Woodhead, L. (2008). The spiritual revolution: Why religion is giving way to spirituality. Blackwell.

Hemmati, K. (2013). Turkey Post 1980 Coup D’etat: the Rise, the Fall, and the Emergence of Political Islam. Illumine: Journal of the Centre for Studies in Religion and Society, 12(1), 58-73.

Heper, M. (2013). Islam, conservatism, and democracy in Turkey: Comparing turgut özal and recep Tayyip erdoğn. Insight Turkey, 15(2), 141-156.

Heywood, A. (2011). Siyasi İdeolojiler. (A. K. Bayram vd., Çev.). Ankara: Adres.

Hirschl, R. (2021). Theocracy. In Routledge Handbook of Illiberalism (pp. 152-163). Routledge.

Hirschle, J. (2011). The affluent society and its religious consequences: An empirical investigation of 20 European countries. Socio-Economic Review, 9(2), 261-285.

Hocart, A. M. (1952). The divinity of the guest. The Life-Giving Myth and Other Essays, Methuen, London, 78-86.

Hodgson, M. & Goodwin S. (1993). İslam’ın Serüveni. İstanbul: İz Yayıncılık.

Houston, C. (1997). Islamic Solutions to the Kurdish Problem: Late Rendezvous or Illegitimate Shortcut. New Perspectives on Turkey, 16, 1-22.

Huber, M.R. (1959). “Pope”, Vergilius Ferm, An Encyclopedia of Religion, New Jersey

Hunsberger, B., Alisat, S., Pancer, S. M., & Pratt, M. (1996). Religious fundamentalism and religious doubts: Content, connections, and complexity of thinking. The International Journal for the Psychology of Religion, 6(3), 201-220.

Huntington, S.P. (1971). The Change to Change: Modernization, Development, and Politics. Comparative Politics, 3, 3, pp. 283-322.

Iannaccone, L. R., & Everton, S. F. (2004). Never on sunny days: Lessons from weekly attendance counts. Journal for the Scientific Study of Religion, 43(2), 191-207.

Ibtidai Sdiillai. c. 1 - 2 . Cev. Huseyin Cahid, Tunin vlatbuasi. Istanbul l Y24: Baykan Sezer, T oplum

Inglehart, R. (1971). The silent revolution in Europe: Intergenerational change in post-industrial societies. American political science review, 65(4), 991-1017.

Inglehart, R. (1977). The silent revolution: Changing values and political styles in advanced industrial society. Princeton University press. 80-97.

Inglehart, R. (1981). Post-materialism in an environment of insecurity. American political science review, 75(4), 880-900.

Inglehart, R., & Abramson, P. R. (1994). Economic security and value change. American political science review, 88(2), 336-354.

Inglehart, R., Baker, W.E. (2000). Modernization, Cultural Change and the Persistence of Traditional Values. American Sociological Review, 65, 1, pp. 19-51.

Inglehart, Ronald 1990. Culture Shift in Advanced Industrial Society. Princeton, N.J.: Princeton University Press.

Inkeles, A. (1969). Making Men Modern: On the Causes and Consequences of Individual Change in Six Developing Countries. American Journal of Sociology, 75, 2, pp. 208-225.

Islam, D. M. K. (2010). Sole Protector, of What Unpacking Turkey’s Anti-Muslim Policies. ISLAMOPHOBIA AND ANTI-MUSLIM, 75.

Işık, H. (2006). Aziz Petrus’tan Papa Ratzinger’e Papalık Tarihi (Yayımlanmıs Doktora Tezi), Ozan Yayıncılık, İstanbul.s.136

İlter Turan, Siyasal Sistem ve Siyasal Davranış, (Istanbul: İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi, 1977), Ersin Kalaycıoğlu, Çağdaş Siyasal Bilim: Teori, Olgu ve Süreçler, (İstanbul: Beta, 1984).

İştar B. Tarhanlı, “ABD Yuksek Mahkemesinin Kararları Işığında Din Ozgurluğunun Duzenlenmesi Sorunu”, İdari Hukuku ve İlimleri Dergisi, IX, 1-4 1988, s.304

İzmirli, R., Gökbunar, R., & Buğra, Ö. Z. E. R. (2014). 24) Dönüşümcü Bir Lider Olarak Turgut Özal. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (42).

İzmirli, Resul (2012), “Rüzgâr Anadolu’dan Esiyor”, Türkiye,

J. P. Roche, “ABD’de Din ve Politika”, trc. Munir Koştaş, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 1988, s.264.

Jameson, F. (1988). The Politics of Theory: Ideological Positions in the Postmodernism Debate. In: Fredric Jameson, The Ideologies of Theory: Essays 1971–1986, Vol. 2: Syntax of History. Pp. 103–113. London: Routledge.

Jansen, Y. (2011). Postsecularism, piety and fanaticism: reflections on Jürgen Habermas' and Saba Mahmood’s critiques of secularism. Philosophy & Social Criticism, 37(9), 977-998.

Jeremy T. Gunn, Din Özgürlüğü ve Laisite, trc.Omer Faruk Altıntaş, Huseyin Bal Ankara: Liberte Yayınları, 2006, s.22.

Jiexia Elisa Zhai, ‘Contrasting Trends of Religious Markets in Contemporary Mainland China and in Taiwan’, Journal of Church and State, Vol. 52, No. 4 (Autumn 2010), pp. 94-111.

Joachim Wach, Din Sosyolojisine Giriş, Çev. Battal İnandı, AÜİFY., Ankara 1987, S.17-30; Sulhi Dönmezer, Sosyoloji, 10.Bs., Beta Basım Yayım Dağ., İstanbul 1990, S.260

John Madeley, Religon and State, Sy.175, London

Jost, J. T., Glaser, J., Kruglanski, A. W., & Sulloway, F. J. (2003). Political conservatism as motivated social cognition. Psychological bulletin, 129(3), 339.

Kabacalı, A. Türk Basınında Demokrasi, Kültür Bakanlığı, Ankara, 1994 s.136

Kadıoğlu, A. (1998). Republican epistemology and Islamic discourses in Turkey in the 1990s. Muslim World, 88(1), 1-21.

Kadioğlu, A. (1996). The paradox of Turkish nationalism and the construction of official identity. Middle Eastern Studies, 32(2), 177-193.

Kalaycıoğlu, E. (2002). The Motherland Party: The challenge of institutionalization in a charismatic leader party. Turkish Studies, 3(1), 41-61.

Kantar, G. Modernleşme Kuramı ve Osmanlı İdari Yapısında Modernleşme Süreci Hakkında Bazı Tespitler. SSAD Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi. ISSN: 2587-2621 Volume 3 Issue 3, November 2019

Kaplan, S. (2006). The pedagogical state: Education and the politics of national culture in post-1980 Turkey. Stanford University Press.

Kara, İsmail. “Müslüman Kalarak Avrupalı Olmak” Çağdaş Türk Düşüncesinde Din Siyaset Tarih Medeniyet, Dergah Yayınları, İstanbul, 2017

Kara, İsmail. “Türkiye’de İslâmcılık Düşüncesi ve Hareketi Üzerine Birkaç Not”, İsmail Kara ve Asım Öz (ed.), Türkiye’de İslâmcılık Düşüncesi ve Hareketi Sempozyum Tebliğleri içinde, İstanbul: Zeytinburnu Belediyesi Kültür Yayınları, 2013, ss. 15-43.

Karabulut, Kerem (2010) “Özal Dönemi Türkiye’nin Ekonomi-Politiği” Turgut Özal Uluslararası Ekonomi ve Siyaset Kongresi, İnönü Üniversitesi.

Karakaş, C. “Turkey: Islam and Laicim Between the Interests of State, Polictics and Society”, PrifReports, No. 78, 2007, pp. 21.

Karal, E. Z. (1940). “Tanzimattan Evvel Garplılaşma Hareketleri”, “Tanzimat I”. İstanbul: İstanbul Maarif Matbaası

Karal, E. Z. (2007). Osmanlı Tarihi (Nizam-ı Cedid ve Tanzimat Devirleri), C.5 S.16, Ankara: Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Türk Tarih Kurumu Yayınları.

Karatepe, Ş. Türkiye’de Modernleşme ve Hukuk, Bilgi ve Hikmet Kış, İz Yayınları, 1993

Karpat, K. (2011). Türk Siyasi Tarihi. Çev. Ceren Elitez. İstanbul: Timaş Yayınları.

Karpat, K. (2012). Türk Demokrasi Tarihi. İstanbul: Timaş Yayınları.

Karpat, K. H. (2002). The Ottoman ethnic and confessional legacy in the Middle East. In Studies on Ottoman Social and Political History (pp. 730-751). Brill.

Karpat, K. H. (2005). Kemal Haşim. İslam’ın Siyasallaşması (Osmanlı Devleti’nin Son Döneminde Kimlik, Devlet, İnanç ve Cemaatin Yeniden Yapılandırılması. çev. Şiar Yalçın. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Kasaba, R., & Bozdoǧan, S. (2000). Turkey at a Crossroad. Journal of International Affairs, 1-20.

Kayali, H. (1997). Arabs and Young Turks: Ottomanism, Arabism, and Islamism in the Ottoman Empire, 1908-1918. Univ of California Press.

Kayali, H. (2001). Islamic in the Thought and Politics of Two Late Ottoman Intellectuals: Mehmed Akif and Said Halim. Archivum Ottomanicum, (19).

Kazemipur, A., & Rezaei, A. (2003). Religious life under theocracy: The case of Iran. Journal for the Scientific Study of Religion, 42(3), 347-361.

Keddie, N. R. (2003). Secularism & its discontents. Daedalus, 132(3), 14-30.

Keskin, Y. Z. & Akın, G. (2022). Başbakan Turgut Özal Hükümetleri Döneminde Türkiye’de İrtica Tartışmaları . Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi , 15 (1) , 67-85 . DOI: 10.46790/erzisosbil.979062

Keyder, Ç. (1997). Whither the Project of Modernity? Turkey in the 1990s. Rethinking modernity and national identity in Turkey, 37-51.

Khalid, A. (2013). Pan-Islamism in practice: The rhetoric of Muslim unity and its uses. In Late Ottoman Society (pp. 201-224). Routledge.

Kılıçbay, Ahmet (1984) Türk Ekonomisi, Modeller, Politikalar, Stratejiler, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Ankara.

Kiliç, M. A. İslamcı hâfızadaemeksorunu: Türkiyede 1980-2000 arası İslamcı dergilerde sosyal adalet söylemi (Master's thesis, Sosyal Bilimler Enstitüsü).

Kim-Kwong Chan and Eric R. Carlson, Religious Freedom in China: Policy, Administration, and Regulation. A Research Koray Karasu, “İngiltere”, Kamu Yönetimi Ülke İncelemeleri (Ankara: Ankara Universitesi KAYAUM Yayınları, 2004

Kireev, N. G. (2007). History of Turkey XX century. M.: Kraft+ IV RAN.

Kirkpinar, L. (2018). Demokrat Parti (DP) ve Din-Siyaset İlişkisi (1946-1960). Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, 18(36), 349-359.

Kirman, M. A. (2020). Çağdaş İslam Düşüncesi Ve Laiklik: Ali Abdurrâzık’a Göre Din Ve Devlet . Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (Çüifd) , 20 (2) , 535-551 . Doı: 10.30627/Cuilah.808193

Kirman, MA (2008). Küreselleşme sürecinde sekülerleşme ve dinin geleceği. ICANAS 38, Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi Bildirileri, 10-15 Eylül 2007 , 279-295.

Kit. , Istanbul 198-+. s. 1 1 1 . Dinler in dogusu konusunda ;1yrmul1 bdg1 km bkz. E. E. Evans-Pritchard.

Kohen, S. (1993), “Alem Bizi Daha Büyük Görüyor, Milliyet’ten”, Ne Dediler (Der. M. Nuroğlu), İstanbul: Sebil Yay. (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Kostıner, Joseph. (1997), “State, Islam and Opposition in Saudi Arabia: The Post Desert-Storm Phase,” Middle East Review of International Affairs, c. 1, n. 2.

Kostıner, Jozeph. (1985), “On Instruments and Their Designers: The Ikhwan of Najd and the Emergence of the Saudi State,” Middle Eastern Studies, c. 21, n. 3.

Koyuncu N (2008). İslamiyetin Teokratik bir devlet düzeni öngörüp öngörmediği üzerine düşünceler. Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 3(2), 119 - 129.

Köker, L. (1990). Modernleşme, Kemalizm ve Demokrasi. İstanbul: İletişim Yayınları

Kuan, H. C. (2012). Religion and politics in China. Universal Rights in a World of Diversity: The Case of Religious Freedom, 155-92.

Kuhn, Thomas S. 1962. The Structure of Scientific Revolutions. Chicago: University of Chicago Press.

Kuniholm, B.R. (1991). "Turkey and the West." Foreiqn Affairs. Spring: 34.

Kurşun, Zekeriya. (2011). “Tarihten günümüze Suudi Arabistan,

Kuru, A. (2006). “Reinterpretation of Secularism in Turkey: The Case of the Justice and Development Party.” In the Emergence of a New Turkey: Democracy and the AK party. Salt Lake City: University of Utah Press.

Kuru, Ahmet T. Pasif ve Dışlayıcı Laiklik. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2011. s.21 - 137

Kurun, İ. (2017). Yeni Sağ Ve Demokratikleşme Arasındaki İlişki: Turgut Özal Dönemi Türkiye’si Örneği-The Relatıonshıp Between The New Rıght And Democratızatıon: The Case Of Turgut Özal Perıod In Turkey. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(22), 358-374.

Küçükcan, T. İslam Araştırmaları Dergisi, Sayı 13, 2005, TDV İslâm Araştırmaları Merkezi, İstanbul, s. 109-128

Landau, Y. M. (1990). The politics of Pan-Islam: ideology and organization. Clarendon.

Lawson, E. T., & McCauley, R. N. (1993). Rethinking religion: Connecting cognition and culture. Cambridge University Press.

Layman, G. C., & Carmines, E. G. (1997). Cultural conflict in American politics: Religious traditionalism, postmaterialism, and US political behavior. The Journal of Politics, 59(3), 751-777.

Le Van Baumer, F. (1960). Religion and the Rise of Scepticism (Vol. 70). New York, Harcourt.

Lerner, D. (1958). The Passing of Traditional Society: Modernizing in the Middle East. New York, NY: The Free Press.

Lett, J. (1999). Science, religion, and anthropology (pp. 103-120). Greenwood Press.

Levenson, J. R. (1958). Confucian China and its modern fate (Vol. 1). Univ of California Press.

Lewis, B. (1961). The emergence of modern Turkey. London, Oxford, New York, Oxford University Press, second edition, p. 355.

Livaneli, Z. (1993), “Resmi İdeolojiye Karşı Çıkan Cumhurbaşkanı”, Sabah Gazetesi, 19 Nisan 1993. (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Ludeke, S., Johnson, W., & Bouchard Jr, T. J. (2013). “Obedience to traditional authority:” A heritable factor underlying authoritarianism, conservatism and religiousness. Personality and Individual Differences, 55(4), 375-380.

M.Emin Köktaş, Din ve Siyaset Siyasal Davranış ve Dindarlık, Vadi yay.; Ank. 1997, s. 252.

Maarif Matbaası

Madan, T. N. (1987). Secularism in its Place. The Journal of Asian Studies, 46(4), 747-759.

Madison, G. B. 1988. The Hermeneutics of Postmodernity: Figures and Themes. Bloomington: Indiana University Press.

Malinowski, M. (1948). Science and Religion and other Essays. Boston, Mass. & Glencoe, Ill, 48.

Mandaville, P. (2020). Islam and politics. Routledge.

Mango, A. “The Modern History of a Solid Country”, The EU and Turkey: A Glitterin Prize or a Millstone?, Michael Lake (ed.), London, The Federal Trust for Education and Research, 2005, pp. 22.

Manzoor, S. P. (2008). Tanrı’yı Terk Etmeden Tarihe Sahip Çıkmak: İslâm, Sekülerizm ve Dünyevileşme Sorunu. Milel ve Nihal, 5(2), 129-145.

Mardin, Ş. (1991). Türk Modernleşmesi, İstanbul: İletişim Yayınları.

Mardin, Ş. (1996). Yeni Osmanlı Düşüncesinin Doğuşu. Çev. Mümtaz’er Türköne,

Mardin, Şerif. Türkiye İslam ve Sekülarizm. çev. Elçin Gen ve Murat Bozluolcay. İstanbul: İletişim Yayınları, 2017.

Marshall, G. (1999). Sosyoloji Sözlüğü, çev. Osman Akınhay-Derya Kömürcü. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.

Martin, D. “The Secularization Issue: Prospect and Retrospect”, The British Journal of Sociology, Vol. 42, No. 3, 1991, pp. 465-474

Martin, R., & Barzegar, A. (Eds.). (2010). Islamism: Contested perspectives on political Islam. Stanford University Press.

Marx, K. (1852). 1963, The Eighteenth Brumaire of Louis Bonaparte. The Portable Karl Marx. New York: Viking: Penguin Books, 287-323.

Mavelli, L., & Petito, F. (2012). The postsecular in International Relations: an overview. Review of International Studies, 38(5), 931-942.

Max Weber, The Religion of India The Sociology of Hinduism and Buddhism, Translated and edited by Hans H. Gerth & Don Martindalei, Free Press, USA, 1958, s. 117.

McGrath, A. (2007). The twilight of atheism: The rise and fall of disbelief in the modern world. WaterBrook.

McHALE, T. R. (1980), “A Prospect of Saudi Arabia,” International Affairs, c. 56, n. 4, ss. 622-647.

McLeod, H. (2007). The religious crisis of the 1960s. OUP Oxford.

McMullin, S. (2013). The secularization of Sunday: Real or perceived competition for churches. Review of Religious Research, 55, 43-59.

Mechling, J. (1991). Homo narrans across the disciplines. Western folklore, 50(1), 41-51.

Mehmet Ali Büyükkara, Çağdaş İslami Akımlar, İstanbul: Klasik Yayınları, 2016, s.63

Mehmet Ali Büyükkara, İhvan’dan Cüheym’a Suudi Arabistan ve Vehhabilik, 4. Baskı, İstanbul: Dergah Yayınları, 2016, s.135

Mehmet Şahin, Şii Jeopolitiği: İran için Fırsatlar ve Engeller, Orta Doğu Dergisi, Sayı 1, 2006, s. 45

Metin Toker, Tek Partiden Çok Partiye 1944-1950, Bilgi Yayınevi, Ankara, 1998, s.s.80-81; Taner Timur, Türkiye’de Çok Partili Hayata Geçiş, İmge Kitabevi, Ankara, 2003, s.20.

Metz, Helen Chapin (ed). (1992), Saudi Arabia: A Country Study, Washington: GPO for the Library of Congress.

Michael G. Roskin, Çağdaş Devlet Sistemleri, Adres Yayınları, Çev. Bahattin Seçilmişoğlu, 2012, Ankara

Michel, T. “Laisizme Katolik Bir Bakış”, Cogito Dergisi, Sayı: 1, Yaz 94, YKY, İstanbul, 2007, s. 103

Milanovic, BB. (1986). Export incentives and Turkish manufactured exports, 1980-1984. World Bank Staff Working Paper No. 768, Washington, D.C.

Monsma, Stephen V. - Soper, Cristoper. Çoğulculuğun Meydan Okuması. Ankara: Liberte Yayınları. 2005.s.124 - 156

Morris, C. (2006). The new Turkey: The quiet revolution on the edge of Europe. London: Granata Publications, 72-73.

Mouzelis, N. (2012). Modernity and the secularization debate. Sociology, 46(2), 207-223.

Muallimoglu. Birlesik Yav .. Istanbul 1997. S.. 89

Muhammed Abid Cabiri. lslam'da Siyasal Ahil. Cev, Vecdi Akyuz. Kit.abevi Yay .. Istanbul 1997: Bertrand .le Jnuvend. 11aiJcmn T c:mdlai. Cev. Nejat

Mustafa Erdoğan, Demokrasi, Laiklik, Resmi İdeoloji, Ankara: Liberte Yayınları, 2000, s.307-308

Nandy, A. (2007). The return of the sacred: the language of religion and the fear of democracy in a post-secular world. Social Science Baha.

Narli, N. (1999). The rise of the Islamist movement in Turkey. Middle East, 3(3), 39.

Necati Sumer, Dinlerde İntihar Şehitlik ve Ötanazi (Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2015),

Nevo, Jozeph. (1998), “Religion and National Identity in Saudi Arabia,” Middle Eastern Studies, c. 34, n. 3, ss. 34-53.

Ojetti, B. (1912). The Roman Congregations. Catholic Encyclopedia XIII (New York, Encyclopedia Press

Omer Caha, Bitmeyen Beraberlik Modern Dünyada Din ve Devlet, İstanbul: Timaş Yayınları,2008, s.93-105

Orcun İmga, Amerika’da Din Devlet (Ankara: Liberte Yayınları, 2010, s.52-53.

Ozzano, L. (2014). Religion, political actors, and democratization: The Turkish case. Politics and Religion, 7(3), 590-612.

Ö. Çaha, Sy.26 Omer Caha, Bitmeyen Beraberlik Modern Dünyada Din ve Devlet (İstanbul: Timaş Yayınları,2008

Öncü, A. (1994). Packaging Islam: Cultural politics on the landscape of Turkish commercial television. New Perspectives on Turkey, 10, 13-36.

Öymen, Altan (1993), “O’nu Arayacağız”, Milliyet Gazetesi, 18 Nisan 1993. (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Özcan, A. (1997). Pan-Islamism: Indian Muslims, the Ottomans and Britain, 1877-1924 (Vol. 12). Brill.

Özçelik, S. (2000). Donanma-yı Osmanî Muavenit-i Milliye Cemiyeti.

Özek, Ç. Türkiye’de Gerici Akımlar ve Nurculuğun İçyüzü, Varlık Yayınları, İstanbul, 1964

Özkök, Ertuğrul (1993), “Elveda Büyük İhtilalci”, Hürriyet Gazetesi, 18 Nisan 1993. (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Öztan, R. H. (2018). Point of No Return? Prospects of Empire after the Ottoman Defeat in the Balkan Wars (1912–13). International Journal of Middle East Studies, 50(1), 65-84.

Öztemiz, M. Cumhuriyet Döneminde Devletin Din Politikaları, Pencere Yayınları, İstanbul, 1997

Parsons, T. (1951). The Social System. Glencoe, IL: The Free Press.

Parsons, T. (1984). Religion in postindustrial America: The problem of secularization. Social Research, 493-525.

Pitirim A. Sorokin, Çağdaş Sosyoloji Kuruamları, Çev. M.M. Raşit Öymen, KBY., Ankara 1994, C.2, S.185 Vd.

Pitman, P. M. (1988). Turkey, a Country Study. III, ed. Washington, D.C.: Library of Congress, 79-80.

Polat, G. (2012). Salim Tamari, Year of the Locust, A Soldier’s Diary and the Erasure of Palestine’s Ottoman Past (Berkeley, Los Angeles, London: University of California Press, 2011), pp x+ 201, ISBN 978 0 520 25955 3. Turkish Historical Review, 3(2), 238-241.

Pope, N., & Pope, H. (2011). Turkey unveiled: A history of modern Turkey. Woodstock and New York, The Overlook Press.

Poulton, H. (1997). Top Hat, Grey Wolf and Crescent: Turkish Nationalism and the Turkish Republic. Washington Square. p. 283.

Resmi Gazete, 3713 Sayılı Kanun, 12 Nisan 1991. Madde 1– (Değişik birinci fıkra: 15/7/2003-4928/20 md.)

Resmi Gazete, 1949/5435 sayılı Kanun ile Yapılan Değişiklik ( RG. 16.6.1949): “MADDE 163 – Laikliğe aykırı olarak, Devletin içtimai veya iktisadi veya siyasi veya hukuki temel nizamlarını, kısmen de olsa dini esas ve inancalara uydurmak amacıyla cemiyet tesis, teşkil, tanzim veya sevk ve idare eden kimse iki yıldan yedi yıla kadar ağır hapis cezasıyla cezalandırılır. Böyle cemiyetlere girenler veya girmek için başkalarına yol gösterenler altı aydan aşağı olmamak üzere hapis cezası ile cezalandırılır. .Dağılmaları emredilmiş olan yukarıda yazılı cemiyetleri, sahte nam altında veya muvazaa şeklinde olsa dahi yeniden tesis, teşkil, tanzim veya sevk ve idare edenler hakkında verilecek cezalar üçte birden eksik olmamak üzere artırılır. Laikliğe aykırı olarak, Devletin içtimai veya iktisadi veya siyasi veya hukuki temel nizamlarını, kısmen de olsa dini esas ve inançlara uydurmak amacıyla veya siyasi menfaat veya şahsi nüfus temin ve tesis eylemek maksadıyla dini veya dini hissiyatı veya dince mukaddes tanınan şeyleri alet ederek her ne suretle olursa olsun propaganda yapan veya telkinde bulunan kimse bir yıldan beş yıla kadar ağır hapis cezasıyla cezalandırılır. Yukarıdaki fıkrada yazılı fiil yayın vasıtasıyla işlendiği takdirde verilecek ceza üçte birden yarıya kadar artırılır. Yayım yeri veya yayım vasıtası veya yayım konusu bakımından az zarar umulan hallerde faile altı aydan iki yıla kadar hapis cezası verilir.”

Resmi Gazete, 3713 Sayılı Kanun, 12 Nisan 1991. Madde 1– (Değişik birinci fıkra: 15/7/2003-4928/20 md.) Terör; cebir ve şiddet kullanarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle, Anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerini, siyasî, hukukî, sosyal, laik, ekonomik düzeni değiştirmek, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türk Devletinin ve Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek, Devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, Devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini veya genel sağlığı bozmak amacıyla bir örgüte mensup kişi veya kişiler tarafından girişilecek her türlü suç teşkil eden eylemlerdir.

Reymond Aron, Sosyolojik Düşüncenin Evreleri, trc. Korkmaz Alemdar Ankara: Bilgi Yayınevi, 1994, s.171.

Rıfat, A. T. A. Y. (2018). Türkçe Ezan Uygulamasının Toplumsal Hafızada Yol Açtığı Travmalar Üzerine. Mukaddime, 9(2), 49-66.

Robert Fuller, Spiritual, But Not Religious: Understanding Unchurched America (New York: Oxford University Press, 2001), 1.

Robins, K. (1996). Interrupting Identities: Turkey/Europe. Questions of cultural identity, 61-86.

Rodrik, D. (1990). Premature liberalization, incomplete stabilization: the Ozal decade in Turkey.

Roy, O. (2005). Turkey: a world apart, or Europe’s new frontier?’. Turkey Today: A European Country, 11-25.

Royle, E. (1974). Victorian infidels: The origins of the British secularist movement, 1791-1866. Manchester University Press.

Ruşen Çakır, (1990). Ayet ve Slogan (İstanbul: Metis Yayınları), 36

Sabahattin Nal, “Demokrat Parti’nin 1950-54 Dönemi Din Siyaseti”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt:60, Sayı:3, Ankara, 2005, s.s.153-157.

Sabahattin Nal, “Demokrat Parti’nin 1950-54 Dönemi Din Siyaseti”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt:60, Sayı:3, Ankara, 2005, s.s.153-157.

Sadri, A. (2000). Reason, Freedom, and Democracy in Islam: Essential Writings of Abdolkarim Soroush (p. 126). M. Sadri (Ed.). New York: Oxford University Press.

Sage, R. L. (1994). Turgut Ozal. National Defense University. National War Collection, Washington DC.

Sajo, A. (2008). Preliminaries to a concept of constitutional secularism. International Journal of Constitutional Law, 6(3-4), 605-629.

Sakallıoğlu, Ü. C. (1996). Parameters and strategies of Islam–State interaction in Republican Turkey. International Journal of Middle East Studies, 28(2), 231-251.

Salt, J. (1995). Nationalism and the rise of Muslim sentiment in Turkey. Middle Eastern Studies, 31(1), 13-27.

Sangren, P. S. (1988). Rhetoric and Authority of Ethnography: ‘Postmodernism’ and the Social Reproduction of Texts. Current Anthropology 29 (3): 405–435.

Saucier, G. (2000). Isms and the structure of social attitudes. Journal of personality and social psychology, 78(2), 366.

Saygılı, A. (2010). Modern Devlet’in Çıplak Sureti. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 59(1), 61-97.

Sayyid, S. Sekülerizm. Sosyal ve Kültürel Araştırmalar Dergisi (SKAD), 2(4).

Schnürer, G. (1912). States of the Church. The Catholic Encyclopedia, 15, 257-67. Vol. XIV, New York

Schwarz, F. Kadim Bilgeliğin Yeniden Keşfi, (çev. )Ayşe Meral Aslan, İnsan Yay., İstanbul, 1997, s. 302.

Scott, J. (2018). Sex and secularism. Princeton University Press.

Scott, J., & Marshall, G. (Eds.). (2005). A dictionary of sociology. Oxford University Press, USA.

Scott, J., & Marshall, G. (Eds.). (2009). A dictionary of sociology. Oxford University Press, USA.

Sencer, M. Dinin Türk Toplumuna Etkileri, Ant Yayınları, İstanbul, 1971

Seufert, G., & Weyland, P. (1994). National events and the struggle for the fixing of meaning: a comparison of the symbolic dimensions of the funeral services for Atatürk and Özal. New Perspectives on Turkey, 11, 71-98.

Shafer, B. E., Claggett, W. J. M., & Claggett, W. J. M. (1995). The two majorities: The issue context of modern American politics. Johns Hopkins University Press.

Shankland, D. (1999). Islam and society in Turkey. Eothen.

Shils, E. (1981). Tradition. Chicago, IL: The University of Chicago Press.

Shils, E. “Gelenek”, İnsan Bilimlerine Prolegomena, (der. ve çev.) Hüsamettin Arslan, Paradigma Yay., İstanbul-2002, s. 149 - 150.

Shively, K. (2008). Taming Islam: studying religion in secular Turkey. Anthropological Quarterly, 81(3), 683-711.

Silverstein, B. (2005). Islamist critique in modern Turkey: Hermeneutics, tradition, genealogy. Comparative studies in Society and History, 47(1), 134-160.

Smith, A. (1981). An Inquiry into the Nature and Causes of the Wealth of Nations [1776]. 2 vols. Indianapolis: Liberty Fund.

Smith, N. (1987). Of yuppies and housing: gentrification, social restructuring, and the urban dream. Environment and Planning D: Society and Space, 5(2), 151-172.

Stark, R. (2004). Exploring the religious life. JHU Press.

Stokes, M. (1992). The Arabesk debate: Music and musicians in modern Turkey. Oxford University Press.

Stolz, J. (2010). A silent battle: Theorizing the effects of competition between churches and secular institutions. Review of Religious Research, 253-276.

Stolz, J., & Tanner, P. (2017). Elements of a Theory of Religious-Secular Competition. Política & Sociedade: Revista de Sociologia Política, 16(36).

Stolz, J., Pollack, D., & De Graaf, N. D. (2020). Can the state accelerate the secular transition? Secularization in East and West Germany as a natural experiment. European Sociological Review, 36(4), 626-642.

Storm, I. (2017). Does economic insecurity predict religiosity? Evidence from the European social survey 2002–2014. Sociology of Religion, 78(2), 146-172.

Sunar, Lütfi. (2019). “Bir Başka Hayata Karşı”: 1980 Sonrası İslamcı Dergilerde Meseleler, Kavramlar ve İsimler (2. Cilt) / Editör: Lütfi Sunar 1. Basım. ISBN: 978-605-389-347-9

Sunier, T. (2019). Jihad and Islam in World War I. Studies on the Ottoman Jihad on the Centenary of Snouck Hurgronje’s “Holy War made in Germany”, edited by Zürcher, Erik-Jan. Journal of Muslims in Europe, 8(2), 235-237.

Sükan, F. Başbakan Adnan Menderes’in Meclis Konuşmaları, TBMM 1950-1960, Ankara, 1992

Şafak, A. (1992). İslam Dini ve Sosyal Adalet, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, Ankara

Şallı, A. (2017). MODERNLİK, GELENEK VE DİN İLİŞKİSİ: BİR MODERNLEŞME KURAMI ELEŞTİRİSİ. Kırıkkale İslami İlimler Fakültesi Dergisi, 2(4), 55-82.

Şapolyo, E. B. (1945). Mustafa Reşit Paşa ve Tanzimat Devri Tarihi. İstanbul: Güven Yayınevi

Şener, B., & Çolak, Ç. D. Türkiye’de Yeni Sağ’ın Kamu Yönetimi Anlayışı: Turgut Özal Ve Anap.

Tachau, F. (1984). Turkey, the politics of authority, democracy, and development. New York: Praeger Publishers, 1984. pp. 76-83.

Tanor B. (2002). Osmanlı-Türk Anayasal Gelişmeleri: 1789–1980 [Ottoman-Turkish constitutional progress: 1789–1980]. Istanbul, Yapi Kredi Yayinlari. 456 p

Tanör, B. (2002). Osmanlı-Türk anayasal gelişmeleri,(1789-1980):(Otag). Ottoman-Turkish constitutional progress: 1789–1980. Istanbul, Yapi Kredi Yayinlari, 2002. 456 p.

Tarhanlı, İ. Müslüman Toplum Laik Devlet, Türkiye Diyanet İşleri Başkanlığı, Afa Yayınları, İstanbul, 1993

Taş, K. & Göksüçukur, B. (2019). Osmanlı dönemi batıcılık, İslamcılık, Türkçülük fikir akımları ve din. Dini Araştırmalar, 22(56), 463-488.

Taylor, C. (2011). Secularism and Multiculturalism. Values and Ethics for the 21st Century, 77-100.

Tayyar Arı, Geçmişten Günümüze ORTA DOĞU: Siyaset, Savaş ve Diplomasi, 6. Baskı, Bursa: Dora, s.487-500

TBMM, Tutanak Dergisi, Ankara, 1949

Tekin, Y. (2008). Türk Demokrasi Tarihinin Vazgeçilmez Unsuru: Din (İslam)-Siyaset İlişkisi. Demokrasi Platformu, 4(14).

Theories of Prim ir ive Rdigion. Oxford Lniversity Press. Oxford l l:182: Emile Durkheim. Din Haycmmn

Thomas Luckman, The İnvisible Region, 2.Baskı, The Macmillan Company, New York 1972, s.41-49, 51 vd. Osman Pazarlı, Din Psikolojisi, Remzi Kitabevi, İstanbul 1982, s.31

Timur, T. Memleket Siyaset Yönetim (MSY), Cilt 17, Sayı 37, Haziran 2022, 1-4.

Tipps, D.C. (1973). Modernization Theory and the Comparative Study of Societies: A Critical Perspective. Comparative Studies in Society and History, 15, 2, pp. 199-226.

Tokucu, Erkan ve Yüce, Alpaslan (2013) “Türkiye’nin İhracat Performansının 1980 Sonrası Dönemde Gelişimi ve İhracatın Artırılmasında Uluslararası Pazarlama İnovasyonunun Rolü”, Trakya Üniversitesi İİBF E-Dergi, Cilt. 2, Sayı 1: 47-75,

Tovsultanov, R. A., Tovsultanova, M. S., & Galimova, L. N. (2022). Turgut Ozal: Reforms, Ideological Searches, And Political Legacy. European Proceedings of Social and Behavioural Sciences.

Traboulsi, S. (2002) “An Early Refutation of Muhammad Ibn ʿAbd al-Wahhāb’s Reformist Views,” Die Welt des Islams 42.3 (2002), 373-415; and R.Y. Ebied and M.J.L. Young, “An Unpublished Refutation of the Doctrines of the Wahhabis,” Revista degli studi orientali 1 (1976), 377-397.

Traboulsi, S. (2002). An Early Refutation of Muhammad Ibn'Abd al-Wahhāb's Reformist Views. Die Welt des Islams, 42(3), 373-415.

Trimberger, E. K. (1977). Revolution from above: Military bureaucrats and development in Egypt, Peru, Turkey, and Japan. New Brunswick, New Jersey, Transaction Books.

Truett, K. R., Eaves, L. J., Meyer, J. M., Heath, A. C., & Martin, N. G. (1992). Religion and education as mediators of attitudes: a multivariate analysis. Behavior Genetics, 22(1), 43-62.

Tuncav. KBY . . Ankara 1979

Tuncer, F. F. (2020). Türkiye-Arnavutluk ilişkilerinde kimlik ve Söylem: Süreklilik/Değişim, Cinius Yayınları, İstanbul

Turan I. (2015). Turkey’s Difficult Journey to Democracy. Two Steps Forward, One Step Back. Oxford: Oxford University Press. 270 p

Turan, I. (2018). Religion and political culture in Turkey.

Tüm kurum ve aktörlerin görevlerini daha detaylı incelemek için bkz.: Arı, Tayyar. Geçmişten Günümüze ORTA DOĞU: Siyaset, Savaş ve Diplomasi, 6. Baskı, Bursa: Dora, 2014. S. 438.

Türsan, H. (2004). Democratisation in Turkey: the role of political parties (No. 31). Peter Lang.

Uçar, F., & Akandere, O. (2017). Turgut Özal’ın Kürt sorununa yaklaşımı. Ankara Üniversitesi Türk İnkılâp Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi Sayı: 61, Güz 2017, s. 365-392

Uğraş, V. (2019). Merkez sağ siyasetin popülist söylemi ve Turgut Özal Dönemi örneği (Master's thesis, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü).

Ulchenko, N. Y. (2016). Formation of patterns of economic development of Turkey: Doctoral Dissertation.

Uluç, A. V. (2014). Liberal-muhafazakar siyaset ve Turgut Özal’ın siyasi düşüncesi. Yönetim Bilimleri Dergisi, 12(23), 107-140.

Uluengin, H. (1993), “Artık Yazabilirim”, Hürriyet Gazetesi, 18 Nisan 1993. (Bknz.; Aktrn. İzmirli, 2014)

Ulutas, U. (2010). Religion and secularism in Turkey: The dilemma of the Directorate of Religious Affairs. Middle Eastern Studies, 46(3), 389-399.

United States Congressional-Executive Commission on China, China’s national and local regulations on religion: recent developments in legislation and implementation: roundtable before the Congressional-Executive Commission on China, One Hundred Ninth Congress, second session, November,Washington: U.S. G.P.O., 2007.

Uturgauri, S., & Ulchenko, N. (2009). Turgut Ozal–The premier and President of Turkey. Moscow, Russia: Institute of Oriental Studies of the Russian Academy of Sciences.

Ülken, H. Z. (1966). Türkiye’de Çağdaş Düşünce Tarihi I. Konya: Selçuk Yayınları

Ünay, S. (2013). Kalkınmacı Modernlik–Küresel Entegrasyon ve Ortadoğu Ekonomi Politiği, İstanbul: Küre Yayınları, 1.

Vanderclute B. A. (1984). Democracy By Coup: the Turkish Government under Military Control (1980– 1983). Fort Leavenworth, Kansas. 173 p.

Vatican City State Homepage “Vatican City in the Past, 10 Nisan 2017

Vattimo, G. (1988). The end of modernity: Nihilism and hermeneutics in post-modern culture. Cambridge: Polity Press.

Voas, D. (2008). The continuing secular transition (Vol. 31, pp. 25-48). New York: Routledge.

Wahhabism yükselişi için bkz. Cook, M. (1992) “On the Origins of Wahhabism,” Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland, Third Series 2 (1992), 191-202.

Waxman, D. (1997). Islam and Turkish national identity: A reappraisal. Mediterranean Quarterly, 8.

Waxman, D. (1998). Turkey's identity crises: domestic discord and foreign policy (No. 311). Research Institute for the Study of Conflict and Terrorism.

Weiker, W. F. (1963). The Turkish Revolution, 1960-1961: aspects of military politics. Washington, D. C. The Brookings Institution, 1963. 172 p.

Wilson, B. (2001). Salvation, secularization, and de-moralization. The Blackwell companion to sociology of religion, 39-51.

Wilson, B. R. (1966). Religion in America: A Contrasting Pattern. Religion in Secular Society: A Sociological Comment. London: Watts, 86-102.

Yadgar, Y. (2013). Tradition, Human Studies, Vol. 36, no. 4, pp. 451-470.

Yasin Aktay, “Amerika’da Din Devlet İlişkileri ve Dini Cemaatlerin Etkisi”, Din ve Devlet İlişkileri Farklı Modeller, Konseptler ve Tecrübeler (Ankara: Konrad Adenauer Vakfı Yayını, 2003, s.38

Yavuz, M. H. (1997). Political Islam and the welfare (Refah) party in Turkey. Comparative politics, 63-82.

Yavuz, M. H. (1998). Turkish identity and foreign policy in flux: The rise of Neo‐Ottomanism. Critique: Journal for Critical Studies of the Middle East, 7(12), 19-41.

Yavuz, M. H. (2003) Islam in the Public sphere. In: Yavuz, M. H. & Esposito, J. L. eds., 1–18.

Yavuz, M. H. (2003). Islamic political identity in Turkey. Oxford university press.

Yavuz, M. H. (2009). Secularism and Muslim Democracy in Turkey. New York: Cambridge University Press.

Yenen, A. (2015). The Other Jihad: Enver Pasha, Bolsheviks, and Politics of Anticolonial Muslim Nationalism during the Baku Congress 1920. In: The First World War and its Aftermath: The Shaping of the Middle East. London, pp. 273-293.

Yenen, A. (2016). The “Young Turk zeitgeist” in the Middle Eastern uprisings in the aftermath of World War I. War and Collapse: World War I and the Ottoman State, 1181-1216.

Yenen, A. (2020). Pan-Islamism (Ottoman Empire). International Encyclopedia of the First World War, ed. by Ute Daniel, Peter Gatrell, Oliver Janz, Heather Jones, Jennifer Keene, Alan Kramer, and Bill Nasson, issued by Freie Universität Berlin.

Yıldız, A. (2003). Politico-religious discourse of political Islam in Turkey: The parties of national outlook. The Muslim World, 93(2), 187-209.

Yıldız, A. (2018). Liberalizm-Muhafazakârlık Sarkacında “İnformel” Bir Demokrat: Turgut Özal’dan Kalan. Muhafazakar Düşünce Dergisi, 15(55), 39-56.

Yıldız, M. (2014). Din-Siyaset İlişkileri Bağlamında Fârâbî Ve Mâturîdî. Temaşa Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi, (1), 78-94.

Yılmaz, Hakan. Laiklik: Türkiye’deki Uygulamaları, Avrupa ile Kıyaslamalar, Politika Önerileri. İstanbul: Bilge Adamlar Stratejik Araştırmalar Merkezi Yayınları, 2014.s.13

Yılmaz, I. (2005). State, law, civil society and Islam in contemporary Turkey. Law, Civil Society and Islam in Contemporary Turkey (June 1, 2005).

Young, L. A. (2016). Rational choice theory and religion: Summary and assessment. Routledge.

Yummi Sezen, Hümanizm ve Atatürk Devrimleri, Ayışığıkitaplan, Istanbul 1997. ss. 151-155

Yumni Sezen, Sosyoloji Açısından Din, IFAV Yay., Istanbul 1988. s.131-145,

Zakai, A. (2008). "International encyclopedia of the social sciences." 2. Baskı, Detroit, USA. s.341

Zarcone, T., Clayer, N., Popovic, A., & Zarcone, T. (1998). Mehmet Alî Aynî et les cercles melâmî d’Istanbul au début du XXe siècle. Melamî et Bayramî. Etudes sur trois mouvements mystiques musulmans, 227-48.

Zekra, M. A. ve Neccar, A. M (2003). İslami Düşüncede Ekonomi, Banka ve Sigorata, Çev: Hayrettin Karaman, İz Yayınları, İstanbul, 2003, s. 47-48.

Zhigulskaya, D. V. (2017). Turkey after the transition to a multiparty system: the coups of 1960, 1971 and 1980. Вестник Новосибирского государственного университета. Серия: История, филология, 16(10), 41-46.

Zhuo Xinping, ‘Religion and rule of Law in China Today’,Brigham Young University Law Review, Vol. 2009, Issue 3 (2009), pp. 519-527.

Zubaida, S. (1996). Turkish Islam and national identity. Middle East Report, 10-15.

Zurcher, E. (2004). Turkey: A Modern History. 3rd Edition. New York: I.B. Tauris.

Zürcher, E. J. (1995). Modernleşen Türkiye’nin Tarihi. İstanbul: İletişim Yayınları.

Zürcher, E. J. (2000). Young Turks, Ottoman Muslims and Turkish Nationalists: Identity Politics 1908–1938. In Ottoman past and today's Turkey (pp. 150-179). Brill.

Zürcher, E. J. (2002). The Young Turks: children of the borderlands. Universitäts-und Landesbibliothek Sachsen-Anhalt.

Zürcher, E. J. (2005). Savaş, Devrim ve Uluslaşma (Türkiye Tarihinde Geçiş Dönemi: 1908- 1928). Çev. Ergun Aydoğdu. İstanbul: Bilgi Yayınları

Zürcher, E. J., & van der Linden, H. (2004). Searching for the fault line. A survey of the role of Turkish Islam in the accession of Turkey to the European Union in the light of the ‘‘clash of civilization. The European Union, Turkey and Islam, 83-174.

http://pewforum.org/Government/Global-Restrictions-on-Religion.aspx, ‘Global Restrictions on Religion’, Full report of 7 December 2009, accessed on 10 May 2011. Quoted from page 13 of 72.

https://ataturkansiklopedisi.gov.tr/bilgi/enver-pasa-1882-1922 (Erişim Tarihi : 30.10.2023 )

https://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/8748.pdf ( Erişim Tarihi : 30.10.2023 )

https://www5.tbmm.gov.tr/tutanaklar/KANUNLAR_KARARLAR/kanuntbmmc046/kanuntbmmc046/kanuntbmmc04600171.pdf ( Erişim Tarihi : 30.10.2023 )

https://www.tccb.gov.tr/cumhurbaskanlarimiz/turgut_ozal (ErişimTarihi : 17.12.2023

https://www.aa.com.tr/tr/politika/8-cumhurbaskani-turgut-ozalin-vefatinin-uzerinden-30-yil-gecti/2873592 ( Erişim Tarihi : 24.12.2023 ).

https://www.aa.com.tr/tr/politika/8-cumhurbaskani-turgut-ozalin-vefatinin-uzerinden-30-yil-gecti/2873592 Erişim Tarihi : 24.12.2023 )

https://www.aa.com.tr/tr/pg/foto-galeri/ozalin-mezari-acildi, (Erişim Tarihi : 01.11.2023 )

https://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/7234.pdf ( Erişim Tarihi : 30.10.2023 )

https://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/20843_1.pdf ( Erişim Tarihi : 30.10.2023 )

https://www.anayasa.gen.tr/1961ay.htm ( Erişim Tarihi : 30.10.2023 )

Pewglobal.org/category/datasets/ Erişim Tarihi : 20.09.2023