Ekonomik Özellikler ve Kültür İlişkisi

Özet

Referanslar

Albayrak, A. (2013). Alternatif turizm. Detay Yayıncılık.

Arslan, Ü. (2015). Uluslararası ticaret ve kültürel yakınlık: Asya örneği. Marmara Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 36(1), 89-101.

Çadırcı, M. (1991). Tanzimat Döneminde Anadolu kentlerinin sosyal ve ekonomik yapıları. TTK Basım Evi.

Doğaner, S. (1998). Türkiye Ulaşım sistemleri ve turizm ve çevre ilişkisi, Coğrafya Dergisi, 1-25

Doğruyol, A. (2021). Tarım Devrimi ve zaman ölçümü. Sakarya İktisat Dergisi, 10(1), 103-114.

Devlet Planlama Teşkilatı. (2000). Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (2001–2005). Hizmet Ticaretinin Serbestleştirilmesi Özel İhtisas Komisyonu Raporu. https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/08/Hizmet-Ticaretinin-Serbestlestirilmesi-OIK-Raporu.pdf

Durmuşkahya, C. (2008 Aralık). Yeşil Teknik. TÜBİTAK, Bilim ve Teknik. https://services.tubitak.gov.tr/edergi/yazi.pdf

Emekli, G. (2006). Coğrafya, kültür ve turizm: kültürel turizm. Ege coğrafya dergisi, 15(1-2), 51-59.

Freyer,H. (2018). Sanayi Çağı. (Çev.) Bedia Akarsu, Hüseyin Batuhan. Doğu-Batı Yayınları.

Galeano, E. (2020). Latin Amerika’nın Kesik Damarları. 4. Baskı. (Çev.) Roza Hakmen, Attila Tokatlı. Sel Yayıncılık.

Gürdoğan, E.N. (2003). Kültür ve sanayileşme (konuşmalar).İz Yayıncılık.

Kafesoğlu, İ. (1977). Türk milli kültürü. Ötüken Neşriyat AŞ.

Karahan, K. (2000). Hizmet Pazarlaması. Beta Yayınları.

Kapucu, B. (Kasım 2018). Bereket Sembolü Pirincin Hikayesi. https://acikradyo.com.tr/botanitopya/bereket-sembolu-pirincin-hikayesi

Karakaş-Özür, N. (2019). Küreselleşme bağlamında Dünya’da ve Türkiye’de hava ulaşımının gelişimi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 17(1), 25-54.

Kerr, C., Dunlop, J. T., Harbison, F., Myers, C. A. (1960). Industrialism and ındustrial man: The problems of labor and management in economic growth. (Çev.) Atilla Baransel, Nusret M. Ekin Harvard Universty Press. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/8294

Kıratlı, F. (2019). Dünya’da ve Türkiye’de hizmet ticaretinin gelişimi. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi (İKTİSAD), 4(9), 146-158.

Koca, N. (2007). Genel Coğrafya. H. Yazıcı, M. K. Koca (Eds.), Ekonomik Coğrafya (229-258). Pegem A Yayıncılık.

Koluman, A. (2009). Dinler ve gıda ilkelden semaviye. Uludağ Üni. J. Fac. Vet. Med. 28,1:25-32.

Mazoyer, M. ve L. Roudart (2009). Dünya tarım tarihi: Neolitik Çağdan günümüze kriz. (Çev) Şule Ünsaldı. Epos Yayınları.

Metesen (2024) Akıllı üretim çağı: Endüstri 4.0 ve getirecekleri. http://www.metesen.org.tr/akilli-uretimcagiendustri4-0/

Nuryanti, W., (1996). Haritage and postmodern tourism, Annals of Tourism Research, 23, (2), 249-260.

Oral, C., Kıpkıp, E. (2019). Ulaştırma sektörünün önemi üzerine kavramsal bir yaklaşım. Oğuzhan Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 58-64.

Özener, Ç.S. (2014). Türkiye’de Büyükşehir Belediyeleri Ve Bazı İlçe Belediyelerinin Kültürel Harcamaları. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Adnan Menderes Üniversitesi.

Özgüç, N., Tümertekin, E. (2000). Coğrafya: geçmiş-kavramlar- coğrafyacılar. Çantay Kitabevi.

Özsağır, A., Akın, A. (2012). Hizmetler sektörü içinde hizmet ticaretinin yeri ve karşılaştırmalı bir analizi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(41), 311-331.

Özsoy, C. E. (2018). Uluslararası ticarette kültür farklılıkları. Aksaray Üniversitesi Iktisadi ve Idari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(2)-37-50.

Sauer, C. O. (1952). Agricultural origins and dispersals. The American Geographical Society, New York.

Sayar, K. (2016). Dijital toplum. TRT Akademi, 1(2), 762-775.

Sayım, F., Aydın, V. (2011). Hizmet sektörü özellikleri ve sistematik olmayan risklerin sektör menkul kıymetleri ile etkileşimine dair teorik bir çalışma. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi(29)-245-262.

Şahin, H. H. (2020). Tarihsel bir olgu olarak kültür, çokkültürlülük ve hoşgörü. Akademik Tarih Ve Düşünce Dergisi, 7(3), 1968-1984.

Şahin, T. E. (2020). İpek Yolu: Tarihsel geçmişi, kültürü ve Türk dünyası için önemi. Tarih Araştırmaları Dergisi, 39(67), 71-97.

SBA. (1990). Kültür Maddesi. C.II. ( s.428-432) Risale.

Tamçelik, S. (2000). Osmanlı dönemi demiryollarının tarihi gelişimi içerisinde siyasî, iktisadî ve sosyal etkiler. Erdem, 12(35), 483-535.

Ticaret Bakanlığı. (2022, Ağustos 12). Hizmet ticaretinin tarihsel gelişimi. https://ticaret.gov.tr/hizmet-ticareti/hizmet-ticaretinin-tarihsel-gelisimi

Tonga, M. Y., Tonga, M. (2022). Endüstri 4.0’a genel bir bakış: Sanayinin geleceği. GÜ İslahiye İİBF Uluslararası E-Dergi, 6(6), 40-60.

Toprak, F.E. (2015). Avrupa Birliği’nde yeşil tarım uygulamaları ve Türkiye ile karşılaştırılması. (AB Uzmanlık Tezi). Gıda Tarım Ve Hayvancılık Bakanlığı.

Tunçdilek, N. (1967). Türkiye İskȃn Coğrafyası, Kır İskȃnı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları:1283, Coğrafya Enstitüsü Yayınları No:49.

Tunçdilek, N. (1986). Türkiye’de yerleşmenin evrimi. İstanbul Üniversitesi Yayınları:3367, Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsü Yayınları No:4.

Tümertekin, E., Özgüç,N. (2007). Ekonomik Coğrafya. Çantay Kitabevi.

Tümertekin, E., Özgüç,N. (2017). Beşeri Coğrafya, İnsan-Kültür-Mekan. 17. Baskı. Çantay Kitabevi.

UN. (1972). Declaration of the United Nations Conference on the Human Environment. Stockholm: United Nations Environment Progamme. https://www.un.org/en/conferences/environment/stockholm1972

UN. (1992). Agenda 21. United Nations, Rio de Janeiro: United Nations Conference on Environment and Development. https://sustainabledevelopment.un.org/outcomedocuments/agenda21

UNDP. (1996). Human development report 1996. http://hdr.undp.org/sites/default/files/reports/257/hdr_1996_en_complete_nostats.pdf

UNIDO. (2020). Industrıal development report 2020. https://www.unido.org/sites/default/files/unido-publications/2023-03/IDR-2022-en.pdf

UNIDO. (2022). Industrıal Development Report 2022 https://www.unido.org/sites/default/files/unido-publications/2023-03/UNIDO-IDR2020-main-report-en.pdf

Yılmaz, A. (2021). Avcılık ve toplayıcılık. Tübitak Bilim ve Toplum Başkanlığı Popüler Bilim Yayınları. https://ansiklopedi.tubitak.gov.tr/ansiklopedi/avcilik_ve_toplayicilik

Referanslar

Albayrak, A. (2013). Alternatif turizm. Detay Yayıncılık.

Arslan, Ü. (2015). Uluslararası ticaret ve kültürel yakınlık: Asya örneği. Marmara Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 36(1), 89-101.

Çadırcı, M. (1991). Tanzimat Döneminde Anadolu kentlerinin sosyal ve ekonomik yapıları. TTK Basım Evi.

Doğaner, S. (1998). Türkiye Ulaşım sistemleri ve turizm ve çevre ilişkisi, Coğrafya Dergisi, 1-25

Doğruyol, A. (2021). Tarım Devrimi ve zaman ölçümü. Sakarya İktisat Dergisi, 10(1), 103-114.

Devlet Planlama Teşkilatı. (2000). Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (2001–2005). Hizmet Ticaretinin Serbestleştirilmesi Özel İhtisas Komisyonu Raporu. https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/08/Hizmet-Ticaretinin-Serbestlestirilmesi-OIK-Raporu.pdf

Durmuşkahya, C. (2008 Aralık). Yeşil Teknik. TÜBİTAK, Bilim ve Teknik. https://services.tubitak.gov.tr/edergi/yazi.pdf

Emekli, G. (2006). Coğrafya, kültür ve turizm: kültürel turizm. Ege coğrafya dergisi, 15(1-2), 51-59.

Freyer,H. (2018). Sanayi Çağı. (Çev.) Bedia Akarsu, Hüseyin Batuhan. Doğu-Batı Yayınları.

Galeano, E. (2020). Latin Amerika’nın Kesik Damarları. 4. Baskı. (Çev.) Roza Hakmen, Attila Tokatlı. Sel Yayıncılık.

Gürdoğan, E.N. (2003). Kültür ve sanayileşme (konuşmalar).İz Yayıncılık.

Kafesoğlu, İ. (1977). Türk milli kültürü. Ötüken Neşriyat AŞ.

Karahan, K. (2000). Hizmet Pazarlaması. Beta Yayınları.

Kapucu, B. (Kasım 2018). Bereket Sembolü Pirincin Hikayesi. https://acikradyo.com.tr/botanitopya/bereket-sembolu-pirincin-hikayesi

Karakaş-Özür, N. (2019). Küreselleşme bağlamında Dünya’da ve Türkiye’de hava ulaşımının gelişimi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 17(1), 25-54.

Kerr, C., Dunlop, J. T., Harbison, F., Myers, C. A. (1960). Industrialism and ındustrial man: The problems of labor and management in economic growth. (Çev.) Atilla Baransel, Nusret M. Ekin Harvard Universty Press. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/8294

Kıratlı, F. (2019). Dünya’da ve Türkiye’de hizmet ticaretinin gelişimi. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi (İKTİSAD), 4(9), 146-158.

Koca, N. (2007). Genel Coğrafya. H. Yazıcı, M. K. Koca (Eds.), Ekonomik Coğrafya (229-258). Pegem A Yayıncılık.

Koluman, A. (2009). Dinler ve gıda ilkelden semaviye. Uludağ Üni. J. Fac. Vet. Med. 28,1:25-32.

Mazoyer, M. ve L. Roudart (2009). Dünya tarım tarihi: Neolitik Çağdan günümüze kriz. (Çev) Şule Ünsaldı. Epos Yayınları.

Metesen (2024) Akıllı üretim çağı: Endüstri 4.0 ve getirecekleri. http://www.metesen.org.tr/akilli-uretimcagiendustri4-0/

Nuryanti, W., (1996). Haritage and postmodern tourism, Annals of Tourism Research, 23, (2), 249-260.

Oral, C., Kıpkıp, E. (2019). Ulaştırma sektörünün önemi üzerine kavramsal bir yaklaşım. Oğuzhan Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 58-64.

Özener, Ç.S. (2014). Türkiye’de Büyükşehir Belediyeleri Ve Bazı İlçe Belediyelerinin Kültürel Harcamaları. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Adnan Menderes Üniversitesi.

Özgüç, N., Tümertekin, E. (2000). Coğrafya: geçmiş-kavramlar- coğrafyacılar. Çantay Kitabevi.

Özsağır, A., Akın, A. (2012). Hizmetler sektörü içinde hizmet ticaretinin yeri ve karşılaştırmalı bir analizi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(41), 311-331.

Özsoy, C. E. (2018). Uluslararası ticarette kültür farklılıkları. Aksaray Üniversitesi Iktisadi ve Idari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(2)-37-50.

Sauer, C. O. (1952). Agricultural origins and dispersals. The American Geographical Society, New York.

Sayar, K. (2016). Dijital toplum. TRT Akademi, 1(2), 762-775.

Sayım, F., Aydın, V. (2011). Hizmet sektörü özellikleri ve sistematik olmayan risklerin sektör menkul kıymetleri ile etkileşimine dair teorik bir çalışma. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi(29)-245-262.

Şahin, H. H. (2020). Tarihsel bir olgu olarak kültür, çokkültürlülük ve hoşgörü. Akademik Tarih Ve Düşünce Dergisi, 7(3), 1968-1984.

Şahin, T. E. (2020). İpek Yolu: Tarihsel geçmişi, kültürü ve Türk dünyası için önemi. Tarih Araştırmaları Dergisi, 39(67), 71-97.

SBA. (1990). Kültür Maddesi. C.II. ( s.428-432) Risale.

Tamçelik, S. (2000). Osmanlı dönemi demiryollarının tarihi gelişimi içerisinde siyasî, iktisadî ve sosyal etkiler. Erdem, 12(35), 483-535.

Ticaret Bakanlığı. (2022, Ağustos 12). Hizmet ticaretinin tarihsel gelişimi. https://ticaret.gov.tr/hizmet-ticareti/hizmet-ticaretinin-tarihsel-gelisimi

Tonga, M. Y., Tonga, M. (2022). Endüstri 4.0’a genel bir bakış: Sanayinin geleceği. GÜ İslahiye İİBF Uluslararası E-Dergi, 6(6), 40-60.

Toprak, F.E. (2015). Avrupa Birliği’nde yeşil tarım uygulamaları ve Türkiye ile karşılaştırılması. (AB Uzmanlık Tezi). Gıda Tarım Ve Hayvancılık Bakanlığı.

Tunçdilek, N. (1967). Türkiye İskȃn Coğrafyası, Kır İskȃnı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları:1283, Coğrafya Enstitüsü Yayınları No:49.

Tunçdilek, N. (1986). Türkiye’de yerleşmenin evrimi. İstanbul Üniversitesi Yayınları:3367, Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsü Yayınları No:4.

Tümertekin, E., Özgüç,N. (2007). Ekonomik Coğrafya. Çantay Kitabevi.

Tümertekin, E., Özgüç,N. (2017). Beşeri Coğrafya, İnsan-Kültür-Mekan. 17. Baskı. Çantay Kitabevi.

UN. (1972). Declaration of the United Nations Conference on the Human Environment. Stockholm: United Nations Environment Progamme. https://www.un.org/en/conferences/environment/stockholm1972

UN. (1992). Agenda 21. United Nations, Rio de Janeiro: United Nations Conference on Environment and Development. https://sustainabledevelopment.un.org/outcomedocuments/agenda21

UNDP. (1996). Human development report 1996. http://hdr.undp.org/sites/default/files/reports/257/hdr_1996_en_complete_nostats.pdf

UNIDO. (2020). Industrıal development report 2020. https://www.unido.org/sites/default/files/unido-publications/2023-03/IDR-2022-en.pdf

UNIDO. (2022). Industrıal Development Report 2022 https://www.unido.org/sites/default/files/unido-publications/2023-03/UNIDO-IDR2020-main-report-en.pdf

Yılmaz, A. (2021). Avcılık ve toplayıcılık. Tübitak Bilim ve Toplum Başkanlığı Popüler Bilim Yayınları. https://ansiklopedi.tubitak.gov.tr/ansiklopedi/avcilik_ve_toplayicilik

Sayfalar

249-266

Gelecek

19 Aralık 2024

Lisans

Lisans