Coğrafya ve Milli Kültür İlişkisi
Özet
Coğrafya yeryüzünde insan, çevre, mekân ilişkisini incelerken, bunların içerisinde insanın doğal ve beşerî şartlar altında yöreden yöreye geliştirdiği kültürü de incelemektedir. Kültür tek bir bilim dalının araştırma sahasına sığamayacak kadar geniş bir kavramdır. Coğrafyacılar, kültürel coğrafya başlığı altında coğrafya-kültür ilişkisini ele alırlar. Kültür ve özellikle de milli kültürü coğrafyadan ayrı düşünmek imkansızdır. Yaşanılan her coğrafyanın kendine has özellikleri vardır. Bazı yerler sıcakken bazı yerler ise aşırı soğuktur. Deniz kenarında yerleşimler bulunduğu gibi, deniz seviyesinden oldukça yüksek ve binlerce kilometre uzaklıkta yerleşimlerde vardır. Bazı yerler orman ve zengin bitki örtüsü ile kaplı iken bazı yerler ise bitki örtüsünden tamamen yoksundur. Yağışın çok az veya çok fazla olduğu, toprakların verimli olduğu veya hiç tarım toprağı bulunmayan yerler gibi değişik bölgelerde farklı kültürlerin ortaya çıkması kaçınılmazdır. Bu nedenle yaşanılan bölgeye has, diğer yerlerde benzeri az olan, yörenin özelliklerini yansıtan bir kültürden milli kültür olarak söz edilebilir.
Referanslar
Akarslan, M. (1991). Değişen Dünya Dengeleri ve Rusya Federasyonu, Bursa: Ezgi Kitabevi.
Akgün, B. (2003). “Küreselleşme, Sanal Siyaset ve E-Demokrasi”, Küresel Sistemde Siyaset Yönetim Ekonomi, (Ed. M. Akif Çukurçayır), Konya: Çizgi Kitabevi.
Appaduraı, A. (2009). “Küresel Kültürel Ekonomideki Bölünme ve Farklılıklar (Disjuncture and Difference in the Global Cultural Economy)”, Küreselleşme Temel Metinler, (Çev. Yavuz Çakır & İklime Çakır), Kudret Bülbül (Ed.), Ankara: Orion Yayınları.
Arslantaş, H.A. (2008). Kültür-Kişilik ve Kimlik, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları 7(1), 105-112.
Artun, E. (2006). Halk Kültüründe Değişimin Topluma Etkisi ve Sonuçları. Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Merkezi. (10.Eylül 2024 tarihinde erişildi) http://turkoloji.cu.edu.tr/HALKBILIM/artun_halk_degisim.pdf
Başkaya, Z. & Türk, E. (2014). Coğrafi Mekân Ve Jeolojik Yapının Ekonomik Faaliyet Ve Kültüre Etkisine Bir Örnek: Yesemek Taş Ocağı Ve Heykel Atölyesi. Journal of Turkish Studies, 9(8), 251-294.
Bayartan, M. (2012). Ütopyalarda Coğrafi Mekân. İstanbul University Journal of Sociology, 3(18), 69-95.
Bilgili, M. & Koç, A.O. (2020). Coğrafya Nedir? Liberal Düşünce Dergisi, 25(99), 145-162.
Doğanay, H. (2011). Anlamı, Tanımı, Konusu Ve Felsefesi Bakımından Coğrafya İlmi Hakkında Bazı Düşünceler. Doğu Coğrafya Dergisi 25, 1-44
Emekli, G. (2006). Coğrafya, Kültür Ve Turizm: Kültürel Turizm. Ege Coğrafya Dergisi, 15(1-2), 51-59.
Ercan, F. (2000). Küreselleşme Sürecindeki Yerellikler: Homojenlikler ve Farklılaşma / Güç ve Eşitsizlik Üzerine, Mübeccel Kıray İçin Yazılar, (Haz. Fulya Atacan ve Ark.), (s.151-173), İstanbul: Bağlam Yayınları.
Göktolga, O. & Gündoğmuş, B. (2015). Küreselleşmeye Karşı Milli Kültürü Koruma ve Yayma Çabası: Yunus Emre Türk Kültür Merkezleri Örneği, International Journal of Social Science, 33, 315-328.
Gümüştekin, N. (2007). Kültür Kavramı ve Osmanlı'dan Günümüze Kültürel Yapının İncelenmesi. 38. ICANAS/Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi, (s.317-326), Ankara.
İlhan, S. (1989). Toprak ve Kültür. Erdem, 5(15), 715-724.
Keskin, A. (2020). “Millî Kültür Dil-Dünya Görüşünün Yansıması Olarak Hitaplar”. Karadeniz Araştırmaları, 17(67), 763-797.
Küçük, A. (2016). Türk Ailesinde Kadının Statüsündeki Değişime Üç Kuşağın Eşlerine ve Sevgililerine Hitap Biçimleri Bağlamında Bir Yaklaşım. Türk Dünyası Kültür Araştırmaları Derg. 1(5), 36-47.
Oğuz, E.S. (2011). Toplum Bilimlerinde Kültür Kavramı, Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 28(2), 123-139.
Özey, R. (2014). Kültürel Coğrafya. İstanbul: Aktif Yayınları.
Özkalp, E. (1994). Sosyolojiye Giriş (7. Baskı), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Tanrıkulu, M. (2015). Türkiye Coğrafyasında Genel Kültür, Alt Kültür Ve Mozaik Kültür. TÜCAUM VIII. Sempozyumu Bildiriler Kitabı, s.473-480, Ankara.
Tanrıkulu, M. (2022). Coğrafya ve Kültür (Mekân-Kültür-Tarih-Coğrafi İşaret), Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Taylor, E.B. (1958). The Origins of Culture and Religion in Primitive Culture. New York: Harper&Brothers.
Turan, Ş. (1990). Türk Kültür Tarihi: Türk Kültüründen Türkiye Kültürüne Ve Evrenselliğe. Ankara: Bilgi Yayınevi.
Tümertekin, E. & Özgüç, N. (2016). Beşeri Coğrafya / İnsan, Kültür, Mekan (16. Baskı). İstanbul: Çantay Kitabevi.
Referanslar
Akarslan, M. (1991). Değişen Dünya Dengeleri ve Rusya Federasyonu, Bursa: Ezgi Kitabevi.
Akgün, B. (2003). “Küreselleşme, Sanal Siyaset ve E-Demokrasi”, Küresel Sistemde Siyaset Yönetim Ekonomi, (Ed. M. Akif Çukurçayır), Konya: Çizgi Kitabevi.
Appaduraı, A. (2009). “Küresel Kültürel Ekonomideki Bölünme ve Farklılıklar (Disjuncture and Difference in the Global Cultural Economy)”, Küreselleşme Temel Metinler, (Çev. Yavuz Çakır & İklime Çakır), Kudret Bülbül (Ed.), Ankara: Orion Yayınları.
Arslantaş, H.A. (2008). Kültür-Kişilik ve Kimlik, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları 7(1), 105-112.
Artun, E. (2006). Halk Kültüründe Değişimin Topluma Etkisi ve Sonuçları. Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Merkezi. (10.Eylül 2024 tarihinde erişildi) http://turkoloji.cu.edu.tr/HALKBILIM/artun_halk_degisim.pdf
Başkaya, Z. & Türk, E. (2014). Coğrafi Mekân Ve Jeolojik Yapının Ekonomik Faaliyet Ve Kültüre Etkisine Bir Örnek: Yesemek Taş Ocağı Ve Heykel Atölyesi. Journal of Turkish Studies, 9(8), 251-294.
Bayartan, M. (2012). Ütopyalarda Coğrafi Mekân. İstanbul University Journal of Sociology, 3(18), 69-95.
Bilgili, M. & Koç, A.O. (2020). Coğrafya Nedir? Liberal Düşünce Dergisi, 25(99), 145-162.
Doğanay, H. (2011). Anlamı, Tanımı, Konusu Ve Felsefesi Bakımından Coğrafya İlmi Hakkında Bazı Düşünceler. Doğu Coğrafya Dergisi 25, 1-44
Emekli, G. (2006). Coğrafya, Kültür Ve Turizm: Kültürel Turizm. Ege Coğrafya Dergisi, 15(1-2), 51-59.
Ercan, F. (2000). Küreselleşme Sürecindeki Yerellikler: Homojenlikler ve Farklılaşma / Güç ve Eşitsizlik Üzerine, Mübeccel Kıray İçin Yazılar, (Haz. Fulya Atacan ve Ark.), (s.151-173), İstanbul: Bağlam Yayınları.
Göktolga, O. & Gündoğmuş, B. (2015). Küreselleşmeye Karşı Milli Kültürü Koruma ve Yayma Çabası: Yunus Emre Türk Kültür Merkezleri Örneği, International Journal of Social Science, 33, 315-328.
Gümüştekin, N. (2007). Kültür Kavramı ve Osmanlı'dan Günümüze Kültürel Yapının İncelenmesi. 38. ICANAS/Uluslararası Asya ve Kuzey Afrika Çalışmaları Kongresi, (s.317-326), Ankara.
İlhan, S. (1989). Toprak ve Kültür. Erdem, 5(15), 715-724.
Keskin, A. (2020). “Millî Kültür Dil-Dünya Görüşünün Yansıması Olarak Hitaplar”. Karadeniz Araştırmaları, 17(67), 763-797.
Küçük, A. (2016). Türk Ailesinde Kadının Statüsündeki Değişime Üç Kuşağın Eşlerine ve Sevgililerine Hitap Biçimleri Bağlamında Bir Yaklaşım. Türk Dünyası Kültür Araştırmaları Derg. 1(5), 36-47.
Oğuz, E.S. (2011). Toplum Bilimlerinde Kültür Kavramı, Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 28(2), 123-139.
Özey, R. (2014). Kültürel Coğrafya. İstanbul: Aktif Yayınları.
Özkalp, E. (1994). Sosyolojiye Giriş (7. Baskı), Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
Tanrıkulu, M. (2015). Türkiye Coğrafyasında Genel Kültür, Alt Kültür Ve Mozaik Kültür. TÜCAUM VIII. Sempozyumu Bildiriler Kitabı, s.473-480, Ankara.
Tanrıkulu, M. (2022). Coğrafya ve Kültür (Mekân-Kültür-Tarih-Coğrafi İşaret), Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Taylor, E.B. (1958). The Origins of Culture and Religion in Primitive Culture. New York: Harper&Brothers.
Turan, Ş. (1990). Türk Kültür Tarihi: Türk Kültüründen Türkiye Kültürüne Ve Evrenselliğe. Ankara: Bilgi Yayınevi.
Tümertekin, E. & Özgüç, N. (2016). Beşeri Coğrafya / İnsan, Kültür, Mekan (16. Baskı). İstanbul: Çantay Kitabevi.
