Ticaret ve Pazarlama

Özet

Ticaretin tarihsel gelişimi, ekonomik ve sosyal yapıları derinden etkilemiş, medeniyetlerin yükselişinde ve düşüşünde belirleyici bir rol oynamıştır. Ticaret faaliyetleri ilk olarak avcı-toplayıcı toplumların kendi aralarındaki basit takas işlemleriyle başlamış olup günümüzde tüketicilerin zaman ve mekandan bağımsız alışveriş yapmasına imkan veren e-ticarete doğru büyük bir dönüşüm geçirmiştir. Ticaretin özellikleri ve ticarete söz konusu olan ürünler tarihsel olarak farklılaştığı gibi mekânsal olarak da farklılaşmaktadır. Doğal kaynaklar, coğrafi konum, iklim ve tarım, ekonomik ve politik istikrar, altyapı ve ulaşım ile küresel ticaret anlaşmaları bu dağılışta etkili unsurlar olarak dikkat çekmektedir. Tüm bu özellikler tarih boyunca kültürel ve politik etkileşimlerin merkezi olan ticaret rotaları ve bölgelerinin ortaya çıkmasına neden olmuştur. Bu rotalar günümüzde de küresel ticaretin mekânsal organizasyonunu, mal ve hizmetlerin dünya genelinde nasıl hareket ettiğini anlamak açısından önemlidir. Bu bağlamda ticaret faaliyetlerinin dünya üzerinde nasıl ve neden belirli bölgelerde yoğunlaştığını anlamak, işletmelerin etkili ticaret ve pazarlama strateji geliştirmelerine imkan tanıması nedeniyle ülkelerin ticaret gelirlerini artırması açısından kritik önem taşımaktadır.

Referanslar

Chettry, V. (2023). A Critical review of urban sprawl studies. Journal of Geovisualization and Spatial Analysis. 7(28), 1-13.

Coronese, M., Lamperti, F., Keller, K., Chiaromonte, F. ve Roventini, A. (2019). Evidence for sharp increase in the economic damages of extreme natural disasters. Proceedings of the National Academy of Sciences, 116(43), 21450-21455.

Çavuş, K. & Kaya, A. A. (2024). Afetler, depremler ve kitlesel zorunlu göç akınları: Kahramanmaraş merkezli depremler üzerinden bir değerlendirme. Afet ve Risk Dergisi, 7(1), 195-209.

Çolak A. & Ceylan M. A. (2023). Güvenli şehir kavramının teorilerle ve mekânsal bakış açısı ile incelenmesi. USBAD Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 5 (13), 626-648.

Doğanay, H. & Orhan, F. (2016). Türkiye beşeri coğrafyası. Ankara: Pegem Akademi.

Eshghi, K. & Larson, R. C. (2008). Disasters: lessons from the past 105 years. Disaster Prevention and Management: An International Journal. 17(1), 62-82.

Eşbah Tunçay, H. (2021). Suya duyarlı şehirler. Türkiye Su Enstitüsü (SUEN) Yayını, İstanbul: Saner Basım Hizmetleri Ltd. Şti.

Göney, S. (1984). Şehir coğrafyası. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Yayınları, No:2274.

Keleş, R. (2006). Kentleşme politikası. Ankara: İmge Kitabevi.

Li, J., Lui, Q. & Sang, Y. (2012). Several issues about urbanization and urban safety. Procedia Engineering, 43, 615-621. Doi Number: 10.1016/j.proeng.2012.08.108

OECD (2016). Resilient cities.

Ojo, S. S., Tpl, D. B. & Pojwan, M. A. (2017). Urbanization and urban growth: Challenges and prospects for national development. Journal of Humanities and Social Policy, 3 (1), 66-71.

Öztürk, N. K.& Demirel, Ö. (2021). Çok paydaşlı iş birliği ve dirençli kent açısından Montreal şehri. Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 10 (2), 24-44.

Şenol, E. (2010). Amasya’nın Cumhuriyet dönemi kentsel gelişim süreci ve kentleşme sorunları. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi.

Şentürk, H. (2021). Güvenli şehirler. Şehir ve Siyaset Dergisi, 3, 8-15.

Tekin, M. (2017). Dünya tarihinde ilk şehir ve şehir devletlerinin ortaya çıkışı ve gelişimi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 12 (2), 17-30. Doi Number: http://dx.doi.org/10.19129/sbad.327

Tümertekin, E. (1973). Türkiye’de şehirleşme ve şehirsel fonksiyonlar, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayını, No:1840.

Uğur, A. & Aliağaoğlu, A. (2024). Şehir coğrafyası. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık Tic. Ltd. Şti.

United Nations (2015). Transforming Our World: the 2030 Agenda for Sustainable Development. United Nations Department of Economic and Social Affairs. New York.

United Nations (2018a). World urbanization prospects: The 2018 revision-methodology. United Nations Depertment Of Economic and Social Affairs) Population Division, New York.

United Nations (2018b). The World’s cities in 2018. United Nations Depertment Of Economic and Social Affairs) Population Division – Data Booklet (ST/ESA/SER.A/417). New York.

United Nations (2019). World urbanization prospects: The 2018 revision. United Nations Depertment Of Economic and Social Affairs) Population Division, New York.

URL 1. https://population.un.org/wup/Download/. (WUP2018-F03-Urban_Population.xls). (Erişim tarihi:14.10.2024).

URL 2. https://population.un.org/wup/Download/. (WUP2018-F05-Total_Population.xls). (Erişim tarihi:14.10.2024).

URL 3. https://sozluk.gov.tr/ (Türk Dil Kurumu, Güncel Türkçe Sözlük), (Erişim Tarihi: 14.10.2024)

URL 4. https://www.iqair.com/world-most-polluted-cities?sort=-rank&page=4&perPage=50&cities= (Erişim tarihi:14.10.2024)

URL 5. https://www.arcadis.com/en/news/global/2024/6/cities-have-just-2000-days-left-to-achieve-critical-sustainability-goals (Erişim tarihi: 14.10.2024)

URL 6. https://impact.economist.com/projects/safe-cities/ (Erişim tarihi:14.10.2024)

Wang, Q. (2018). Urbanization and global health: The role of air pollution. Iran J Public Health, 47(11), 1644-1652.

Referanslar

Chettry, V. (2023). A Critical review of urban sprawl studies. Journal of Geovisualization and Spatial Analysis. 7(28), 1-13.

Coronese, M., Lamperti, F., Keller, K., Chiaromonte, F. ve Roventini, A. (2019). Evidence for sharp increase in the economic damages of extreme natural disasters. Proceedings of the National Academy of Sciences, 116(43), 21450-21455.

Çavuş, K. & Kaya, A. A. (2024). Afetler, depremler ve kitlesel zorunlu göç akınları: Kahramanmaraş merkezli depremler üzerinden bir değerlendirme. Afet ve Risk Dergisi, 7(1), 195-209.

Çolak A. & Ceylan M. A. (2023). Güvenli şehir kavramının teorilerle ve mekânsal bakış açısı ile incelenmesi. USBAD Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 5 (13), 626-648.

Doğanay, H. & Orhan, F. (2016). Türkiye beşeri coğrafyası. Ankara: Pegem Akademi.

Eshghi, K. & Larson, R. C. (2008). Disasters: lessons from the past 105 years. Disaster Prevention and Management: An International Journal. 17(1), 62-82.

Eşbah Tunçay, H. (2021). Suya duyarlı şehirler. Türkiye Su Enstitüsü (SUEN) Yayını, İstanbul: Saner Basım Hizmetleri Ltd. Şti.

Göney, S. (1984). Şehir coğrafyası. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi Yayınları, No:2274.

Keleş, R. (2006). Kentleşme politikası. Ankara: İmge Kitabevi.

Li, J., Lui, Q. & Sang, Y. (2012). Several issues about urbanization and urban safety. Procedia Engineering, 43, 615-621. Doi Number: 10.1016/j.proeng.2012.08.108

OECD (2016). Resilient cities.

Ojo, S. S., Tpl, D. B. & Pojwan, M. A. (2017). Urbanization and urban growth: Challenges and prospects for national development. Journal of Humanities and Social Policy, 3 (1), 66-71.

Öztürk, N. K.& Demirel, Ö. (2021). Çok paydaşlı iş birliği ve dirençli kent açısından Montreal şehri. Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 10 (2), 24-44.

Şenol, E. (2010). Amasya’nın Cumhuriyet dönemi kentsel gelişim süreci ve kentleşme sorunları. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi.

Şentürk, H. (2021). Güvenli şehirler. Şehir ve Siyaset Dergisi, 3, 8-15.

Tekin, M. (2017). Dünya tarihinde ilk şehir ve şehir devletlerinin ortaya çıkışı ve gelişimi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 12 (2), 17-30. Doi Number: http://dx.doi.org/10.19129/sbad.327

Tümertekin, E. (1973). Türkiye’de şehirleşme ve şehirsel fonksiyonlar, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayını, No:1840.

Uğur, A. & Aliağaoğlu, A. (2024). Şehir coğrafyası. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık Tic. Ltd. Şti.

United Nations (2015). Transforming Our World: the 2030 Agenda for Sustainable Development. United Nations Department of Economic and Social Affairs. New York.

United Nations (2018a). World urbanization prospects: The 2018 revision-methodology. United Nations Depertment Of Economic and Social Affairs) Population Division, New York.

United Nations (2018b). The World’s cities in 2018. United Nations Depertment Of Economic and Social Affairs) Population Division – Data Booklet (ST/ESA/SER.A/417). New York.

United Nations (2019). World urbanization prospects: The 2018 revision. United Nations Depertment Of Economic and Social Affairs) Population Division, New York.

URL 1. https://population.un.org/wup/Download/. (WUP2018-F03-Urban_Population.xls). (Erişim tarihi:14.10.2024).

URL 2. https://population.un.org/wup/Download/. (WUP2018-F05-Total_Population.xls). (Erişim tarihi:14.10.2024).

URL 3. https://sozluk.gov.tr/ (Türk Dil Kurumu, Güncel Türkçe Sözlük), (Erişim Tarihi: 14.10.2024)

URL 4. https://www.iqair.com/world-most-polluted-cities?sort=-rank&page=4&perPage=50&cities= (Erişim tarihi:14.10.2024)

URL 5. https://www.arcadis.com/en/news/global/2024/6/cities-have-just-2000-days-left-to-achieve-critical-sustainability-goals (Erişim tarihi: 14.10.2024)

URL 6. https://impact.economist.com/projects/safe-cities/ (Erişim tarihi:14.10.2024)

Wang, Q. (2018). Urbanization and global health: The role of air pollution. Iran J Public Health, 47(11), 1644-1652.

Sayfalar

441-456

Gelecek

10 Ocak 2025

Lisans

Lisans