Türkiye’nin Dış Politikasına Etki Eden Değişkenler

AK Parti (2002). Seçim beyannamesi. Ankara. (21.07.2024 tarihinde https://www.akparti.org.tr/media/318780/3-kasim-2002-genel-secimleri-secim-beyannamesi-sayfalar.pdf, adresinden ulaşılmıştır).

AK Parti (2007). Seçim beyannamesi. Ankara. (21.07.2024 tarihinde https://www.akparti.org.tr/media/o0omydr3/22-temmuz-2007-genel-secimleri-secim-beyannamesi-sayfalar.pdf, adresinden ulaşılmıştır).

AK Parti (2011). Seçim beyannamesi. Ankara. (21.07.2024 tarihinde https://www.akparti.org.tr/media/iesaeuoj/12-haziran-2011-genel-secimleri-secim-beyannamesi.pdf, adresinden ulaşılmıştır).

Aka, H. B. (2013). Soğuk savaş sonrası Türk dış politikasının değişen paradigmaları. Hasret Çomak ve Caner Sancaktar (Ed.), Türk Dış Politikasında Yeni Yönelimler içinde. İstanbul: Beta.

Ayata, A. (2011). Türkiye’nin Ortadoğu politikası, Azmi Özcan (Ed.), Değişen Dünyada Türk Dış Politikası içinde. Ankara: Nobel.

Aydın, M. (1999). Determinants of Turkish foreign policy: historical framework & traditional inputs, Middle Eastern Studies, 35(4): 152-186.

Bilgin, P. (2007). Only strong states can survive in Turkey’s geography: hhe uses of geopolitical truths in Turkey, Political Geography, 26(7): 740-756.

Cem, İ. (2001). Turkey in the New Century: speeches and Texts Presented at International Fora (1995-2001) (2. Baskı). Lefkoşa: Rustem.

Çağlar, E. ve Mumcu, O. (2006). Türkiye’nin nüfusu zenginlik kaynağı olabilir mi? Ekonomi Politikaları Araştırma Enstitüsü Politika Notları. TEPAV.

Çakmak, H. (2012). Türk dış politikası 1919-2012 (2. Baskı). Ankara: Barış Kitapevi.

Çalış, Ş. H. (2010). Hayalet bilimi ve hayali kimlikler, neo-Osmanlıcılık, Özal ve Balkanlar. Konya: Çizgi Kitabevi.

Çavuş, T. (2012). Dış politikada yumuşak güç kavramı ve Türkiye’nin yumuşak güç kullanımı, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2): 23-37.

Çemrek, M. ve Aksoy, M. (2010). Türk dış politikasında kimlik sorunsalı, Ertan Efegil ve Cüneyt Yenigün (Ed.), Türkiye’nin Değişen Dış Politikası içinde. Ankara: Nobel Yayıncılık.

Çiftçi, K. (2010). Tarih, kimlik ve eleştirel kuram bağlamında Türk dış politikası. Ankara: Siyasal Kitabevi.

Davutoğlu, A. (2011). Stratejik derinlik Türkiye’nin uluslararası konumu. İstanbul: Küre yayınları.

Dugin, A. (2003). Rus jeopolitiği, V. İmanov (Çev.). İstanbul: Küre Yayınları.

Efegil, E. (2011). Türk dış politikasında eksen kayması sorunsalı: batı yöneliminden Anadolu merkezli anlayışa geçiş mi? Azmi Özcan (Ed.), Değişen Dünyada Türk Dış Politikası içinde. Ankara: Nobel Yayın.

Ercan, A. (2013). Türk dış politikasında gelenek dışı aktörler, Hasret Çomak ve Caner Sancaktar (Ed.). Türk Dış Politikasında Yeni Yönelimler içinde. İstanbul: Beta.

Erdoğan, R. T. (2012). Küresel barış vizyonu. İstanbul: Medeniyetler İttifakı Enstitüsü Yayınları.

Fuller, G. E. (2011). Yükselen bölgesel aktör yeni Türkiye Cumhuriyeti, Mustafa Acar (Çev.). İstanbul: Timaş Yayınları.

Gözen, R. (2001). Türk Amerikan ilişkileri ve Türk demokrasisi: realist bağlantı, S. H. Çalış, İ. Dağı ve R. Gözen (Ed.), Türkiye’nin Dış Politika Gündemi içinde. Ankara: Liberte Yayınları.

Güngör, E. (1980). Türk kültürü ve milliyetçilik. İstanbul: Ötüken Yayınevi.

Gürün, K. (1983). Dış ilişkiler ve Türk dış politikası. Ankara: A.Ü. SBF Yayınları.

Karabulut, B. (2005). Strateji, jeostrateji, jeopolitik. Ankara: Platin Yayınları.

Karpat, K. (2003). Türkiye ve Orta Asya. Hakan Gür (Çev.). Ankara: İmge Kitabevi.

Karpat, K. H. (2012). Türk dış politikası tarihi. İstanbul: Timaş Yayınları.

Kekevi, S. (2004). Batının çöküşü ve Türk dış politikası. İstanbul: IQ Kültür-Sanat Yayıncılık.

Kirişçi, K. (1994). Uluslararası sistemdeki değişmeler ve TDP yeni yönelimleri, Faruk Sönmezoğlu (Ed.), Türk Dış Politikasının Analizi içinde. İstanbul: Der Yayınları.

Kirişçi, K. (2009). Türkiye daima kendisini AB’ye yakınlaştıracak politikalar izlemelidir, Habibe Özdal et.al. (Ed.), Mülakatlarla Türk dış politikası Cilt I. İçinde. Ankara: USAK Yayınları.

Krebs, R. R. ve Levy, J. S., Demographic change and the sources of international conflict, Myron Weiner and Sharon Stanton Russell (Eds.), Demography and National Security, Providence, R.I., Berghahn Books.

Mahan, A. (2003). Deniz gücünün tarih üzerine etkisi, (3.Basım). İstanbul: Q Matris.

Morgenthau, H. (1993 [1948]). Politics among nations, (Brief ed.), Revised by Kenneth W. Thompson, New York, NY: McGraw Hill.

Organski, K. ve Organski, A. F. K. (1961). Population and world power, New York, NY: Alfred A. Knopf.

Özey, R. (2002). Türkiye Coğrafyası ve jeopolitiği. İstanbul: Aktif Yayınevi.

Rosenau, J. N. (2006). The Study of world politics theoretical & methodological challenges. Oxon, Routledge.

Sanberk, Ö. (2005). Türk dış politikasının dayanakları, Stratejik Öngörü, 2(5): 4-18.

Sander, O. (1998). Türk dış politikasında sürekliliğin nedenleri, Melek Fırat (Ed.), Türkiye’nin dış politikası içinde. Ankara: İmge Kitabevi.

Sander, O. (2013). Türkiye’nin dış politikası, (4.Baskı). Ankara: İmge Kitabevi.

Sinkaya, B. (2015). Ortadoğu siyasetine giriş: temel faktörler, aktörler ve dinamikler, ORSAM, 1: 1-32.

T.C. Anayasası (1982). Anayasa, 9/11/1982, Tertip: 5, Cilt: 22, Sayfa: 3, (21.07.2024 tarihinde https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=2709&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5, adresinden ulaşılmıştır).

Tezkan, Y. (2007). Jeopolitik yazılar. İstanbul: Ülke Yayınları.

Tığ, A., Baydaroğlu, İ. ve Pehlivan, S. (2012). Recep Tayyip Erdoğan ne diyor? İstanbul: Kim Ne Diyor.

Tür, Ö. (2011). “Economic relations with the Middle East under the AKP-trade, business community and reintegration with neighboring zones”, Turkish Studies, 12(4): 589-602.

Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK) (2011). İstatistik göstergeler 1923-2011, Ankara.

Uslu, N. (2006). Türk dış politikası yol ayrımında: soğuk savaş sonrasında yeni sorunlar, yeni imkânlar ve yeni arayışlar. İstanbul: Anka Yayınları.

Uzun, T. (1998). Uluslararası politik sistemin değişimi, yen, uluslararası düzen ve Türkiye, Amme İdaresi Dergisi, 31(4): 79-95.

Yeşiltaş, M. ve Balcı, A. (2011). AK parti dönemi Türk dış politikası sözlüğü: kavramsal bir harita, Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, 2: 9-35.

Yılmaz, S (2019). A ‘systems approach’ for foreign policy analysis, in Harun Bal (Ed.) Economics and politics, (pp.1-14). Ankara: Akademisyen Kitabevi.

Yılmaz, S. (2022). Dış politika sürecine etki eden parametreler, Neslihan Coşkun Karadağ & Abdullah Balcioğullari (Ed.), Sosyal Bilimlerde Güncel Araştırma ve İncelemeler III, (165-176) içinde. Ankara: Akademisyen Kitabevi.

Yılmaz, S. (2023). Dış politika sürecine etki eden değişkenler, Serkan Yılmaz Kandır, Harun Bal, İlksun Didem Ülbeği (Ed.), Ekonomi ve Yönetim Bilimlerinde Güncel Akademik Araştırmalar III (s.15-30). İçinde. Ankara: Akademisyen Kitabevi.

AK Parti (2002). Seçim beyannamesi. Ankara. (21.07.2024 tarihinde https://www.akparti.org.tr/media/318780/3-kasim-2002-genel-secimleri-secim-beyannamesi-sayfalar.pdf, adresinden ulaşılmıştır).

AK Parti (2007). Seçim beyannamesi. Ankara. (21.07.2024 tarihinde https://www.akparti.org.tr/media/o0omydr3/22-temmuz-2007-genel-secimleri-secim-beyannamesi-sayfalar.pdf, adresinden ulaşılmıştır).

AK Parti (2011). Seçim beyannamesi. Ankara. (21.07.2024 tarihinde https://www.akparti.org.tr/media/iesaeuoj/12-haziran-2011-genel-secimleri-secim-beyannamesi.pdf, adresinden ulaşılmıştır).

Aka, H. B. (2013). Soğuk savaş sonrası Türk dış politikasının değişen paradigmaları. Hasret Çomak ve Caner Sancaktar (Ed.), Türk Dış Politikasında Yeni Yönelimler içinde. İstanbul: Beta.

Ayata, A. (2011). Türkiye’nin Ortadoğu politikası, Azmi Özcan (Ed.), Değişen Dünyada Türk Dış Politikası içinde. Ankara: Nobel.

Aydın, M. (1999). Determinants of Turkish foreign policy: historical framework & traditional inputs, Middle Eastern Studies, 35(4): 152-186.

Bilgin, P. (2007). Only strong states can survive in Turkey’s geography: hhe uses of geopolitical truths in Turkey, Political Geography, 26(7): 740-756.

Cem, İ. (2001). Turkey in the New Century: speeches and Texts Presented at International Fora (1995-2001) (2. Baskı). Lefkoşa: Rustem.

Çağlar, E. ve Mumcu, O. (2006). Türkiye’nin nüfusu zenginlik kaynağı olabilir mi? Ekonomi Politikaları Araştırma Enstitüsü Politika Notları. TEPAV.

Çakmak, H. (2012). Türk dış politikası 1919-2012 (2. Baskı). Ankara: Barış Kitapevi.

Çalış, Ş. H. (2010). Hayalet bilimi ve hayali kimlikler, neo-Osmanlıcılık, Özal ve Balkanlar. Konya: Çizgi Kitabevi.

Çavuş, T. (2012). Dış politikada yumuşak güç kavramı ve Türkiye’nin yumuşak güç kullanımı, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2): 23-37.

Çemrek, M. ve Aksoy, M. (2010). Türk dış politikasında kimlik sorunsalı, Ertan Efegil ve Cüneyt Yenigün (Ed.), Türkiye’nin Değişen Dış Politikası içinde. Ankara: Nobel Yayıncılık.

Çiftçi, K. (2010). Tarih, kimlik ve eleştirel kuram bağlamında Türk dış politikası. Ankara: Siyasal Kitabevi.

Davutoğlu, A. (2011). Stratejik derinlik Türkiye’nin uluslararası konumu. İstanbul: Küre yayınları.

Dugin, A. (2003). Rus jeopolitiği, V. İmanov (Çev.). İstanbul: Küre Yayınları.

Efegil, E. (2011). Türk dış politikasında eksen kayması sorunsalı: batı yöneliminden Anadolu merkezli anlayışa geçiş mi? Azmi Özcan (Ed.), Değişen Dünyada Türk Dış Politikası içinde. Ankara: Nobel Yayın.

Ercan, A. (2013). Türk dış politikasında gelenek dışı aktörler, Hasret Çomak ve Caner Sancaktar (Ed.). Türk Dış Politikasında Yeni Yönelimler içinde. İstanbul: Beta.

Erdoğan, R. T. (2012). Küresel barış vizyonu. İstanbul: Medeniyetler İttifakı Enstitüsü Yayınları.

Fuller, G. E. (2011). Yükselen bölgesel aktör yeni Türkiye Cumhuriyeti, Mustafa Acar (Çev.). İstanbul: Timaş Yayınları.

Gözen, R. (2001). Türk Amerikan ilişkileri ve Türk demokrasisi: realist bağlantı, S. H. Çalış, İ. Dağı ve R. Gözen (Ed.), Türkiye’nin Dış Politika Gündemi içinde. Ankara: Liberte Yayınları.

Güngör, E. (1980). Türk kültürü ve milliyetçilik. İstanbul: Ötüken Yayınevi.

Gürün, K. (1983). Dış ilişkiler ve Türk dış politikası. Ankara: A.Ü. SBF Yayınları.

Karabulut, B. (2005). Strateji, jeostrateji, jeopolitik. Ankara: Platin Yayınları.

Karpat, K. (2003). Türkiye ve Orta Asya. Hakan Gür (Çev.). Ankara: İmge Kitabevi.

Karpat, K. H. (2012). Türk dış politikası tarihi. İstanbul: Timaş Yayınları.

Kekevi, S. (2004). Batının çöküşü ve Türk dış politikası. İstanbul: IQ Kültür-Sanat Yayıncılık.

Kirişçi, K. (1994). Uluslararası sistemdeki değişmeler ve TDP yeni yönelimleri, Faruk Sönmezoğlu (Ed.), Türk Dış Politikasının Analizi içinde. İstanbul: Der Yayınları.

Kirişçi, K. (2009). Türkiye daima kendisini AB’ye yakınlaştıracak politikalar izlemelidir, Habibe Özdal et.al. (Ed.), Mülakatlarla Türk dış politikası Cilt I. İçinde. Ankara: USAK Yayınları.

Krebs, R. R. ve Levy, J. S., Demographic change and the sources of international conflict, Myron Weiner and Sharon Stanton Russell (Eds.), Demography and National Security, Providence, R.I., Berghahn Books.

Mahan, A. (2003). Deniz gücünün tarih üzerine etkisi, (3.Basım). İstanbul: Q Matris.

Morgenthau, H. (1993 [1948]). Politics among nations, (Brief ed.), Revised by Kenneth W. Thompson, New York, NY: McGraw Hill.

Organski, K. ve Organski, A. F. K. (1961). Population and world power, New York, NY: Alfred A. Knopf.

Özey, R. (2002). Türkiye Coğrafyası ve jeopolitiği. İstanbul: Aktif Yayınevi.

Rosenau, J. N. (2006). The Study of world politics theoretical & methodological challenges. Oxon, Routledge.

Sanberk, Ö. (2005). Türk dış politikasının dayanakları, Stratejik Öngörü, 2(5): 4-18.

Sander, O. (1998). Türk dış politikasında sürekliliğin nedenleri, Melek Fırat (Ed.), Türkiye’nin dış politikası içinde. Ankara: İmge Kitabevi.

Sander, O. (2013). Türkiye’nin dış politikası, (4.Baskı). Ankara: İmge Kitabevi.

Sinkaya, B. (2015). Ortadoğu siyasetine giriş: temel faktörler, aktörler ve dinamikler, ORSAM, 1: 1-32.

T.C. Anayasası (1982). Anayasa, 9/11/1982, Tertip: 5, Cilt: 22, Sayfa: 3, (21.07.2024 tarihinde https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=2709&MevzuatTur=1&MevzuatTertip=5, adresinden ulaşılmıştır).

Tezkan, Y. (2007). Jeopolitik yazılar. İstanbul: Ülke Yayınları.

Tığ, A., Baydaroğlu, İ. ve Pehlivan, S. (2012). Recep Tayyip Erdoğan ne diyor? İstanbul: Kim Ne Diyor.

Tür, Ö. (2011). “Economic relations with the Middle East under the AKP-trade, business community and reintegration with neighboring zones”, Turkish Studies, 12(4): 589-602.

Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK) (2011). İstatistik göstergeler 1923-2011, Ankara.

Uslu, N. (2006). Türk dış politikası yol ayrımında: soğuk savaş sonrasında yeni sorunlar, yeni imkânlar ve yeni arayışlar. İstanbul: Anka Yayınları.

Uzun, T. (1998). Uluslararası politik sistemin değişimi, yen, uluslararası düzen ve Türkiye, Amme İdaresi Dergisi, 31(4): 79-95.

Yeşiltaş, M. ve Balcı, A. (2011). AK parti dönemi Türk dış politikası sözlüğü: kavramsal bir harita, Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, 2: 9-35.

Yılmaz, S (2019). A ‘systems approach’ for foreign policy analysis, in Harun Bal (Ed.) Economics and politics, (pp.1-14). Ankara: Akademisyen Kitabevi.

Yılmaz, S. (2022). Dış politika sürecine etki eden parametreler, Neslihan Coşkun Karadağ & Abdullah Balcioğullari (Ed.), Sosyal Bilimlerde Güncel Araştırma ve İncelemeler III, (165-176) içinde. Ankara: Akademisyen Kitabevi.

Yılmaz, S. (2023). Dış politika sürecine etki eden değişkenler, Serkan Yılmaz Kandır, Harun Bal, İlksun Didem Ülbeği (Ed.), Ekonomi ve Yönetim Bilimlerinde Güncel Akademik Araştırmalar III (s.15-30). İçinde. Ankara: Akademisyen Kitabevi.