Erken Çocukluk Döneminde Dijital Oyunlara Olumlu Bakış
Özet
0-8 yaş aralığını kapsayan erken çocukluk dönemi, tüm gelişim alanlarının hızlı bir şekilde ilerlediği ve ilk oyunların oynandığı zaman dilimi olması nedeniyle en kritik dönemlerden biridir. Bu kritik dönemi çocuk için sağlıklı ve faydalı olacak şekilde geçirmenin en önemli koşullarından biri de, çocuğa uygun oyun ortamları sağlamaktır. Oyunların bir türü olan dijital oyunlar gelişen teknoloji ile çocukların hayatına girmiş ve onların oyun ortamına geleneksel oyunların yanında sanal bir oyun ortamı da eklemiştir. Şiddet, saldırganlık, bağımlılık gibi olumsuz özellikleri vurgulanan dijital oyunlar gerçekten kaçınılması gereken uygulamalar mı? Yoksa tek taraflı bakıldığı için dijital oyunların hakkı yenmekte mi? Dijital oyunlardan çocukları ayırmak onları 21.yüzyıl becerilerinden uzaklaştırmakta mı? gibi sorulara yanıt arandığı bu çalışmada dijital oyunların olumlu özellikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. İncelenen literatür ışığında erken çocukluk yaşlarından itibaren içeriğin farkında olunduğu ve kontrollü bir biçimde oynanan dijital oyunların çocukların bilişsel, duyuşsal, dilsel ve motor gelişimlerine fayda sağlayabilen, sosyal yönlerini destekleyebilen bir teknoloji ürünü olduğu göz ardı edilmemelidir.
Referanslar
Aghlara, L., & Tamjid, N. H. (2011). The effect of digital games on Iranian children's vocabulary retention in foreign language acquisition. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 29, 552-560.
Akçay, D., & Özcebe, H. (2012). Okul öncesi eğitim alan çocukların ve ailelerinin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıklarının değerlendirilmesi. Çocuk Dergisi, 12(2), 66-71. https://doi.org/10.5222/j.child.2012.066
Aksoy, & Çiftçi, (2022). Erken çocukluk döneminde oyun (7. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Aral, N., & Doğan Keskin, A. (2018). Ebeveyn bakış açısıyla 0-6 yaş döneminde teknolojik alet kullanımının incelenmesi. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 5(2), 317-348.
Arnott, L. (2016). Küçük çocukların dijital oyunlarının ekolojik bir araştırması: Erken çocukluk döneminde çocukların teknolojilerle sosyal deneyimlerinin çerçevelenmesi. Early Years, 36(3), 271-288.
Asokan, S., Surendran, S., Asokan, S., & Nuvvula, S. (2014). Relevance of Piaget's cognitive principles among 4-7 years old children: A descriptive cross-sectional study. Journal of Indian Society of Pedodontics and Preventive Dentistry, 32(4), 292-296. https://doi.org/10.4103/0970-4388.140947
Aydoğdu, F. (2018). Dijital oyun oynayan çocukların dijital oyun bağımlılıklarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Ulakbilge, 6(31), 1-18. https://doi.org/10.7816/ulakbilge-06-31-01
Biricik, Z., & Atik, A. (2021). Gelenekselden dijitale değişen oyun kavramı ve çocuklarda oluşan oyun kültürü. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1).
Bozkurt, A. (2014). Homo ludens: Dijital oyunlar ve eğitim. Eğitim Teknolojileri Araştırmaları Dergisi, 5(1), 1-20.
Budak, O. (2017). Çocuk gelişimi ve okul öncesi öğretmenleri ile annelerin dijital çocuk oyunlarına bakış açıları. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(13), 158-172.
Budak, K. S. (2020). Okul öncesi dönem çocukları için dijital oyun bağımlılık eğilimi ölçeğinin ve dijital oyun ebeveyn rehberlik stratejileri ölçeğinin geliştirilmesi, problem davranışlarla ilişkisinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi.
Celayir, İ. (2015). İlkokul programı oyun ve fiziki etkinlikler dersinin işlevselliğinin ve geleneksel çocuk oyunlarının uygulanabilirliğine göre incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Fırat Üniversitesi.
Couse, L. J., & Chen, D. W. (2010). A tablet computer for young children? Exploring its viability for early childhood education. Journal of Research on Technology in Education, 43(1), 75–96. https://doi.org/10.1080/15391523.2010.10782562
Danby, S., Evaldsson, A. C., Melander, H., & Aarsand, P. (2018). Situated collaboration and problem solving in young children's digital gameplay. British Journal of Educational Technology, 49(5), 959-972. https://doi.org/10.1111/bjet.12636
Darga, H. (2021). Anasınıfına devam eden 5-6 yaş grubu çocukların evlerinde oynadıkları dijital oyunların ve ebeveynlerin davranışlarının belirlenmesi. Journal of Computer and Education Research, 9(17), 447-479. https://doi.org/10.18009/jcer.876987
Dijital Oyun Raporu. (2021). Dijital Oyun Raporu- Güvenli İnternet Merkezi. https://www.guvenliweb.org.tr/dosya/RjARy.pdf
Eremekçi, M., & Fidan, Ş. (2012). Oyun tasarım platformları: Oyunun eğitime ve kültüre etkisi. Yaşam Biçimleri Dergisi, 1(1), 851-856.
Ergüney, M. (2017). İnternetin okul öncesi dönemdeki çocuklar üzerindeki etkileri hakkında bir araştırma. Ulakbilge, 5(17), 1917-1938.
ESRB. (2024, Mayıs 19). Eğlence yazılımı derecelendirme kurulu. Wikipedia. https://tr.wikipedia.org/wiki/E%C4%9Flence_Yaz%C4%B1l%C4%B1m%C4%B1_Derecelendirme_Kurulu
Goodwin, K. (2018). Dijital dünyada çocuk büyütmek- teknolojiyi doğru kullanmanın yolları (T. Er, Çev.). İstanbul: Aganta Kitap Yayınevi. (Orijinal çalışma basım tarihi: 2018)
Güneş, F. (2019). Dijital oyunlar ve etkileri. Sınırsız Eğitim ve Araştırma Dergisi, 8(2), 202-228.
Güvendi, B., Tekkurşun Demir, G., & Keskin, B. (2019). Ortaokullarda dijital oyun bağımlılığı ve saldırganlık. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 1194-1217.
Hadlington, L., White, H., & Curtis, S. (2019). “I cannot live without my [tablet]”: Children’s experiences of using tablet technology within the home. Computers in Human Behavior, 94, 19–24. https://doi.org/10.1016/j.chb.2018.12.043
Hastings, E. C., Karas, T. L., Winsler, A., Way, E., Madigan, A., & Tyler, S. (2009). Young children's video/computer game use: Relations with school performance and behavior. Issues in Mental Health Nursing, 30(10), 638-649. https://doi.org/10.1080/01612840903050414
Hazar, Z. (2018). Çağın vebası dijital oyun bağımlılığı ve başa çıkma yöntemleri. Ankara: Gazi Kitabevi.
Hazar, Z., & Hazar, M. (2017). Çocuklar için dijital oyun bağımlılığı ölçeği. Journal of Human Sciences, 14(1), 203-216. https://doi.org/10.14687/jhs.v14i1.4387
Huizinga, J. (2018). Homo Ludens: Oyunun toplumsal işlevi üzerine bir deneme (Çev. Mehmet Ali Kılıçbay). Ayrıntı Yayınları.
Işıkoğlu, N., & Erdoğan, E. (2021). Bebeklerin teknolojik araçları kullanmalarıyla ilgili anne görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 54(1), 117-140.
Kabakçı Yurdakul, I. K., Dönmez, O., Yaman, F., & Odabaşı, H. F. (2013). Dijital ebeveynlik ve değişen roller. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 12(4), 883-896. https://www.acarindex.com/pdfler/acarindex-3490-9358.pdf
Karaman, N. N., & Dinçer, C. (2020). Okul öncesi dönem çocuklarının prososyal davranışlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 4(3), 639-664.
Kars, B. G. (2010). Şiddet içerikli bilgisayar oyunlarının çocuklarda saldırganlığa etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi.
Kaya, M. (2019). İlkokul öğrencilerinin dijital oyunlara yönelik algılarının incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi.
Kernan, M. (2007). Play as a context for early learning and development. Dublin: NCCA.
Kol, S. (2017). Erken çocuklukta teknoloji kullanımı (7. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Lawrence, M. S. (2017). Preschool children and iPads: Observations of social interactions during digital play. Early Education and Development, 29(2), 207-228.
Lin, Y. H., & Hou, H. T. (2016). Exploring young children's performance on and acceptance of an educational scenario-based digital game for teaching route-planning strategies: A case study. Interactive Learning Environments, 24(8), 1967-1980.
Livingstone, S. (2016). Parenting for a digital future. What are pre-schoolers doing with tablets and is it good for them? https://blogs.lse.ac.uk/parenting4digitalfuture/2016/02/29/what-are-pre-schoolers-doing-with-tablets-and-is-it-good-for-them/
Ofcom. (2018). Children and parents: Media use and attitudes report. https://www.ofcom.org.uk/research-and-data/media-literacy-research/childrens/children-and-parents-media-use-and-attitudes-report-2018
Önder, A., & Arslan-Çiftçi, H. (2017). Erken çocuklukta oyun ve oyun yoluyla öğrenme. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
Özsoy, D., & Atılgan, S. S. (2018). Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi’ndeki 0-8 yaş grubu çocukların internet kullanımı ve bu kapsamda ebeveyn arabuluculuğu: Nitel bir araştırma. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 11(2), 96-125.
Papadakis, S., Gözüm, A. İ. C., Kalogiannakis, M., & Kandır, A. (2022). A comparison of Turkish and Greek parental mediation strategies for digital games for children during the COVID-19 pandemic. In STEM, Robotics, Mobile Apps in Early Childhood and Primary Education (pp. 555-588). Springer, Singapore.
PEGİ. (2024, Ağustos 17). Avrupa Oyun Bilgi Sistemi. Wikipedia. https://tr.wikipedia.org/wiki/Avrupa_Oyun_Bilgi_Sistemi
Petrovska, S., Sivevska, D., & Cackov, O. (2013). Role of the game in the development of preschool child. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 92, 880-884.
Piaget, J. (1965). The stages of the intellectual development of the child. Educational Psychology in Context: Readings for Future Teachers, 63(4), 98–106.
Plowman, L., Stevenson, O., Stephen, C., & McPake, J. (2012). Preschool children’s learning with technology at home. Computers & Education, 59, 30–37.
Resnick, M. (2019). Yaşam boyu anaokulu (G. Sert, B. Çetin & C. Aşkın, Çev.). İstanbul: Aba Yayınları. (Orijinal basım tarihi 2017)
Rhodes, A. (2017). Screen time and kids: What’s happening in our homes (Detailed report). Melbourne (VIC): The Royal Children’s Hospital Melbourne.
Sapsağlam, Ö. (2018). Okul öncesi dönem çocuklarının değişen oyun tercihleri. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 1122-1135.
Shoshani, A. (2024). The impact of touch screen tablet caring games on empathic concern and compassion in young children. International Journal of Human–Computer Interaction.
Senemoğlu, N. (2011). Gelişim, öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya (6. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Toran, M., Ulusoy, Z., Aydın, B., Deveci, T., & Akbulut, A. (2016). Çocukların dijital oyun kullanımına ilişkin annelerin görüşlerinin değerlendirilmesi. Kastamonu Education Journal, 24(5), 2263-2278.
Tuğrul, B., Ertürk, G., Özen, Ş., & Güneş, G. (2014). Oyunun üç kuşaktaki değişimi. The Journal of Academic Social Science Studies, 27, 1-16.
Türkiye İstatistik Kurumu. (2024). Hane halkı bilişim teknolojileri kullanım araştırması. http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=21779
Üstündağ, A. (2019). 4-6 yaş arası çocuklar tarafından tercih edilen dijital oyunlar. ÇKÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(2), 1-19.
Yiğit, N. (2019). Erken çocukluk dönemindeki çocukların dijital oyun oynama alışkanlıklarına ilişkin anne/baba görüş ve uygulamaları (Yüksek Lisans Tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
Yiğit, E., & Günüç, S. (2020). Çocukların dijital oyun bağımlılığına göre aile profillerinin belirlenmesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 144-174.
Zehir, H., Zehir, K., Ağgül Yalçın, F., & Yalçın, M. (2019). Okul öncesi dönemde çocukların teknolojik araç kullanımı ve ailelerin bu araçların kullanımını sınırlandırmada kullandığı stratejiler. Current Research in Education, 5(2), 88-103.
Referanslar
Aghlara, L., & Tamjid, N. H. (2011). The effect of digital games on Iranian children's vocabulary retention in foreign language acquisition. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 29, 552-560.
Akçay, D., & Özcebe, H. (2012). Okul öncesi eğitim alan çocukların ve ailelerinin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıklarının değerlendirilmesi. Çocuk Dergisi, 12(2), 66-71. https://doi.org/10.5222/j.child.2012.066
Aksoy, & Çiftçi, (2022). Erken çocukluk döneminde oyun (7. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
Aral, N., & Doğan Keskin, A. (2018). Ebeveyn bakış açısıyla 0-6 yaş döneminde teknolojik alet kullanımının incelenmesi. Addicta: The Turkish Journal on Addictions, 5(2), 317-348.
Arnott, L. (2016). Küçük çocukların dijital oyunlarının ekolojik bir araştırması: Erken çocukluk döneminde çocukların teknolojilerle sosyal deneyimlerinin çerçevelenmesi. Early Years, 36(3), 271-288.
Asokan, S., Surendran, S., Asokan, S., & Nuvvula, S. (2014). Relevance of Piaget's cognitive principles among 4-7 years old children: A descriptive cross-sectional study. Journal of Indian Society of Pedodontics and Preventive Dentistry, 32(4), 292-296. https://doi.org/10.4103/0970-4388.140947
Aydoğdu, F. (2018). Dijital oyun oynayan çocukların dijital oyun bağımlılıklarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Ulakbilge, 6(31), 1-18. https://doi.org/10.7816/ulakbilge-06-31-01
Biricik, Z., & Atik, A. (2021). Gelenekselden dijitale değişen oyun kavramı ve çocuklarda oluşan oyun kültürü. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1).
Bozkurt, A. (2014). Homo ludens: Dijital oyunlar ve eğitim. Eğitim Teknolojileri Araştırmaları Dergisi, 5(1), 1-20.
Budak, O. (2017). Çocuk gelişimi ve okul öncesi öğretmenleri ile annelerin dijital çocuk oyunlarına bakış açıları. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(13), 158-172.
Budak, K. S. (2020). Okul öncesi dönem çocukları için dijital oyun bağımlılık eğilimi ölçeğinin ve dijital oyun ebeveyn rehberlik stratejileri ölçeğinin geliştirilmesi, problem davranışlarla ilişkisinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi.
Celayir, İ. (2015). İlkokul programı oyun ve fiziki etkinlikler dersinin işlevselliğinin ve geleneksel çocuk oyunlarının uygulanabilirliğine göre incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Fırat Üniversitesi.
Couse, L. J., & Chen, D. W. (2010). A tablet computer for young children? Exploring its viability for early childhood education. Journal of Research on Technology in Education, 43(1), 75–96. https://doi.org/10.1080/15391523.2010.10782562
Danby, S., Evaldsson, A. C., Melander, H., & Aarsand, P. (2018). Situated collaboration and problem solving in young children's digital gameplay. British Journal of Educational Technology, 49(5), 959-972. https://doi.org/10.1111/bjet.12636
Darga, H. (2021). Anasınıfına devam eden 5-6 yaş grubu çocukların evlerinde oynadıkları dijital oyunların ve ebeveynlerin davranışlarının belirlenmesi. Journal of Computer and Education Research, 9(17), 447-479. https://doi.org/10.18009/jcer.876987
Dijital Oyun Raporu. (2021). Dijital Oyun Raporu- Güvenli İnternet Merkezi. https://www.guvenliweb.org.tr/dosya/RjARy.pdf
Eremekçi, M., & Fidan, Ş. (2012). Oyun tasarım platformları: Oyunun eğitime ve kültüre etkisi. Yaşam Biçimleri Dergisi, 1(1), 851-856.
Ergüney, M. (2017). İnternetin okul öncesi dönemdeki çocuklar üzerindeki etkileri hakkında bir araştırma. Ulakbilge, 5(17), 1917-1938.
ESRB. (2024, Mayıs 19). Eğlence yazılımı derecelendirme kurulu. Wikipedia. https://tr.wikipedia.org/wiki/E%C4%9Flence_Yaz%C4%B1l%C4%B1m%C4%B1_Derecelendirme_Kurulu
Goodwin, K. (2018). Dijital dünyada çocuk büyütmek- teknolojiyi doğru kullanmanın yolları (T. Er, Çev.). İstanbul: Aganta Kitap Yayınevi. (Orijinal çalışma basım tarihi: 2018)
Güneş, F. (2019). Dijital oyunlar ve etkileri. Sınırsız Eğitim ve Araştırma Dergisi, 8(2), 202-228.
Güvendi, B., Tekkurşun Demir, G., & Keskin, B. (2019). Ortaokullarda dijital oyun bağımlılığı ve saldırganlık. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 1194-1217.
Hadlington, L., White, H., & Curtis, S. (2019). “I cannot live without my [tablet]”: Children’s experiences of using tablet technology within the home. Computers in Human Behavior, 94, 19–24. https://doi.org/10.1016/j.chb.2018.12.043
Hastings, E. C., Karas, T. L., Winsler, A., Way, E., Madigan, A., & Tyler, S. (2009). Young children's video/computer game use: Relations with school performance and behavior. Issues in Mental Health Nursing, 30(10), 638-649. https://doi.org/10.1080/01612840903050414
Hazar, Z. (2018). Çağın vebası dijital oyun bağımlılığı ve başa çıkma yöntemleri. Ankara: Gazi Kitabevi.
Hazar, Z., & Hazar, M. (2017). Çocuklar için dijital oyun bağımlılığı ölçeği. Journal of Human Sciences, 14(1), 203-216. https://doi.org/10.14687/jhs.v14i1.4387
Huizinga, J. (2018). Homo Ludens: Oyunun toplumsal işlevi üzerine bir deneme (Çev. Mehmet Ali Kılıçbay). Ayrıntı Yayınları.
Işıkoğlu, N., & Erdoğan, E. (2021). Bebeklerin teknolojik araçları kullanmalarıyla ilgili anne görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 54(1), 117-140.
Kabakçı Yurdakul, I. K., Dönmez, O., Yaman, F., & Odabaşı, H. F. (2013). Dijital ebeveynlik ve değişen roller. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 12(4), 883-896. https://www.acarindex.com/pdfler/acarindex-3490-9358.pdf
Karaman, N. N., & Dinçer, C. (2020). Okul öncesi dönem çocuklarının prososyal davranışlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 4(3), 639-664.
Kars, B. G. (2010). Şiddet içerikli bilgisayar oyunlarının çocuklarda saldırganlığa etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi.
Kaya, M. (2019). İlkokul öğrencilerinin dijital oyunlara yönelik algılarının incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi.
Kernan, M. (2007). Play as a context for early learning and development. Dublin: NCCA.
Kol, S. (2017). Erken çocuklukta teknoloji kullanımı (7. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Lawrence, M. S. (2017). Preschool children and iPads: Observations of social interactions during digital play. Early Education and Development, 29(2), 207-228.
Lin, Y. H., & Hou, H. T. (2016). Exploring young children's performance on and acceptance of an educational scenario-based digital game for teaching route-planning strategies: A case study. Interactive Learning Environments, 24(8), 1967-1980.
Livingstone, S. (2016). Parenting for a digital future. What are pre-schoolers doing with tablets and is it good for them? https://blogs.lse.ac.uk/parenting4digitalfuture/2016/02/29/what-are-pre-schoolers-doing-with-tablets-and-is-it-good-for-them/
Ofcom. (2018). Children and parents: Media use and attitudes report. https://www.ofcom.org.uk/research-and-data/media-literacy-research/childrens/children-and-parents-media-use-and-attitudes-report-2018
Önder, A., & Arslan-Çiftçi, H. (2017). Erken çocuklukta oyun ve oyun yoluyla öğrenme. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
Özsoy, D., & Atılgan, S. S. (2018). Kuzeydoğu Anadolu Bölgesi’ndeki 0-8 yaş grubu çocukların internet kullanımı ve bu kapsamda ebeveyn arabuluculuğu: Nitel bir araştırma. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 11(2), 96-125.
Papadakis, S., Gözüm, A. İ. C., Kalogiannakis, M., & Kandır, A. (2022). A comparison of Turkish and Greek parental mediation strategies for digital games for children during the COVID-19 pandemic. In STEM, Robotics, Mobile Apps in Early Childhood and Primary Education (pp. 555-588). Springer, Singapore.
PEGİ. (2024, Ağustos 17). Avrupa Oyun Bilgi Sistemi. Wikipedia. https://tr.wikipedia.org/wiki/Avrupa_Oyun_Bilgi_Sistemi
Petrovska, S., Sivevska, D., & Cackov, O. (2013). Role of the game in the development of preschool child. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 92, 880-884.
Piaget, J. (1965). The stages of the intellectual development of the child. Educational Psychology in Context: Readings for Future Teachers, 63(4), 98–106.
Plowman, L., Stevenson, O., Stephen, C., & McPake, J. (2012). Preschool children’s learning with technology at home. Computers & Education, 59, 30–37.
Resnick, M. (2019). Yaşam boyu anaokulu (G. Sert, B. Çetin & C. Aşkın, Çev.). İstanbul: Aba Yayınları. (Orijinal basım tarihi 2017)
Rhodes, A. (2017). Screen time and kids: What’s happening in our homes (Detailed report). Melbourne (VIC): The Royal Children’s Hospital Melbourne.
Sapsağlam, Ö. (2018). Okul öncesi dönem çocuklarının değişen oyun tercihleri. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 1122-1135.
Shoshani, A. (2024). The impact of touch screen tablet caring games on empathic concern and compassion in young children. International Journal of Human–Computer Interaction.
Senemoğlu, N. (2011). Gelişim, öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya (6. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
Toran, M., Ulusoy, Z., Aydın, B., Deveci, T., & Akbulut, A. (2016). Çocukların dijital oyun kullanımına ilişkin annelerin görüşlerinin değerlendirilmesi. Kastamonu Education Journal, 24(5), 2263-2278.
Tuğrul, B., Ertürk, G., Özen, Ş., & Güneş, G. (2014). Oyunun üç kuşaktaki değişimi. The Journal of Academic Social Science Studies, 27, 1-16.
Türkiye İstatistik Kurumu. (2024). Hane halkı bilişim teknolojileri kullanım araştırması. http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=21779
Üstündağ, A. (2019). 4-6 yaş arası çocuklar tarafından tercih edilen dijital oyunlar. ÇKÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(2), 1-19.
Yiğit, N. (2019). Erken çocukluk dönemindeki çocukların dijital oyun oynama alışkanlıklarına ilişkin anne/baba görüş ve uygulamaları (Yüksek Lisans Tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi.
Yiğit, E., & Günüç, S. (2020). Çocukların dijital oyun bağımlılığına göre aile profillerinin belirlenmesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 144-174.
Zehir, H., Zehir, K., Ağgül Yalçın, F., & Yalçın, M. (2019). Okul öncesi dönemde çocukların teknolojik araç kullanımı ve ailelerin bu araçların kullanımını sınırlandırmada kullandığı stratejiler. Current Research in Education, 5(2), 88-103.
