Fiziksel Aktivite, Sağlıkta Hakkaniyet ve Sağlığın Sosyal Belirleyicileri

Özet

Referanslar

Aksungur, A. (2020). Sağlık hizmetleri kullanımında hakkaniyet: Türkiye sağlık sisteminin değerlendirilmesi. (Doktora tezi)

Alpaslan, M. N., & Çıraklı, Ü. (2024). Sağlıkta Dönüşüm Programının Sağlık Hizmeti Kullanımına Etkisi: Ekonometrik Bir Analiz. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 15(41), 299-311.

Alpözgen, A. Z., & Özdinçler, A. R. (2016). Fiziksel aktivite ve koruyucu etkileri: Derleme. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 3(1), 66-72.

Braveman, P., & Gruskin, S. (2003). Defining Equity in Health. Journal Epidemiol Community Health, (57), 254–258.

Bulut, S. (2013). Sağlıkta sosyal bir belirleyici; fiziksel aktivite. Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi, 70(4), 205-214.

Şen, B. (2023) Sağlığın sosyal belirleyicileri: Samsun ili üzerine nitel bir çalışma / Social determinants of health: A Qualitative study on samsun province. (Yükseklisanstezi)

County Health Rankings Roadmaps. (2020, 6 July). Retrieved from:https://www.countyhealthrankings.org/resources/101-presentation

Çelik, Y. (2006). Sürdürülebilir kalkınma kavramı ve sağlık. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 9(1), 19-37.

Dedeoğlu, N. (2021). Alma Ata Konferansı’nın hazırlanması ve sonrası. Toplum ve Hekim, 36(1), 47-51.

Donev, D., Kovacic, L., & Laaser, U. (2013). The Role and Organization of Health Care Systems. In Health: Systems – Lifestyles – Policies (Volume I) (Issue October). https://www.researchgate.net/publication/257830385

Ertan, İ. (2012). Ulusalüstü İnsan Hakları Hukukunda Sağlık Hakkı ve Etkinleştirilmesi (Basılmış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Eşkinat, R. (2016). Binyıl kalkınma hedeflerinden sürdürülebilir kalkınma hedeflerine. Anadolu Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2(3), 267-282.

Evans, R. G. & Stoddart, G. L. (2003). Consuming research, producing policy?. American Journal of Public Health, 93(3), 371-379.

Health Profile For England (2017, 13 JUly). Social DEterminants of Health. Retrieved from:https:// www.gov.uk/government/publications/health-profile-for-england/chapter-6-social-determinants-of-health.

İnsan hakları evrensel beyannamesi (1949), Birleşmiş Milletler

Kar, A. (2019). Sağlığı etkileyen faktörler. İçinde Özer, Ö., Şantaş, F. (Ed.). Sosyolojik boyutlarıyla sağlık (ss. 24-43). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Kıvanç, M. M. (2015). Evrensel sağlık bildirgeleri ve Türkiye’de sağlık reformları. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 2(3), 162-166.

Kostičová, M. (2015). Social determinants of health and disease. Social Medicine. Comenius University in Bratislava, 72-92.

Kuterdem, K., & Akın, D. (2011). Binyıl Kalkınma Hedefleri Ve Afet Risklerini Azaltma Çabaları Arasındaki İlişki, 1. Türkiye Deprem Mühendisliği ve Sismoloji Konferansı, 11-14.

Marmot, MG, Kogevinas, M. ve Elston, MA (1987). Sosyal/ekonomik durum ve hastalık. Halk sağlığının yıllık incelemesi , 8 (1), 111-135.

Mizen, L.A., Macfie, M.L., Findlay, L., Cooper, S.A., & Melville, C.A. (2012). Clinical Guidelines Contribute to The Health İnequities Experienced by İndividuals with İntellectual Disabilities. Implement Science, 7-42.

Özçelik, M. Sağlıkta Hakkaniyet. Hemşirelik Bilimi Dergisi. (2022)

Özkan, Ö. (2019). Sağlığın sosyal belirleyicileri sağlıktaki eşitsizliklerin temel nedeni olabilir mi. Toplum ve Hekim, TTB Yayını, 34(5), 374-395.

Papanicolas, I., Karanikolos, M., Rajan, D., Rohrer, K., Cylus, J., & Figueras, J. (2022). A framework for Health System Performance Assessment. Health system performance assessment, 197.

Remington, P.L., Catlin, B.B. & Gennuso, K.P. (2015, 17 April). The County Health Rankings: rationale and methods. Popul Health Metrics. Retrieved from:https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25931988/.

Samancı, U. (2014). Uluslararası Sağlık Tüzüğü (2005) ve hukuki niteliği. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 16(2), 113-169.

Solar, O. & Irwin, A. (2010). A Conceptual Framework for Action On The Social Determinants of Health. Social Determinants of Health Discussion Paper 2 (Policy and Practice). Geneva, World Health Organization.

Sur, M. (2013). Birleşmiş Milletler Örgütünün gelişimi ve geleceği: The development and the future of the United Nations. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 8(Özel), 2535-2550.

T.C. Anayasası (1982) https://www.mevzuat.gov.tr

T.C. Sağlık Bakanlığı, 2019. Türkiye Sağlıklı Beslenme ve Hareketli Hayat Programı Yetişkin ve Çocukluk Çağı Obezitesinin Önlenmesi ve Fiziksel Aktivite Eylem Planı 2019-2023 https://hsgm.saglik.gov.tr

Temiz, Ö. (2014). Türk hukukunda bir temel hak olarak sağlık hakkı. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 69(01), 165-188.

Türk Aile Hekimleri Uzmanlık Derneği. https://www.tahud.org.tr (08.06.2024)

Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı, T. S. (2015). Türkiye fiziksel aktivite rehberi 2014. Ankara: Kuban Matbaacılık Yayıncılık. Sağlık Bakanlığı Yayın, 940.

Whitehead, M., & Dahlgren, G. (2006). Concepts and principles for tackling social inequities in health: Levelling up Part 1. World Health Organization: Studies on Social And Economic Determinants of Population Health, 2, 460-474. Retrieved from: http://www.enothe.eu/cop/docs/concepts_and_principles.pdf.

WHO Health Statistics 2017 https://www.who.int/publications/i/item/9789241565486

WHO. (1978). Declaration of Alma-Ata, International Conference on Primary Health Care, AlmaAta.

WHO. (2008). Commission on social determinants of health. Closing the Gap in a Generation: Health Equity through Action on Social Determinants of Health.

WHO. (‎2010)‎. Action on the social determinants of health: learning from previous experiences. World Health Organization. https://apps.who.int/iris/handle/10665/44488

WHO. (2024). (2024, May 04) Social Determinants of Health. https://www.who.int/health-topics/social-determinants-of-health#tab=tab_1

WHO. (World Health Organization) (2004). Priorities for Research to Take Forward The Health Equity Policy Agenda Report from The WHO Task Force on Health System Research Priorities for Equity in Health.

World Health Organization (1998) Final report of meeting on policy-oriented monitoring of equity in health and health care. Genova.

Referanslar

Aksungur, A. (2020). Sağlık hizmetleri kullanımında hakkaniyet: Türkiye sağlık sisteminin değerlendirilmesi. (Doktora tezi)

Alpaslan, M. N., & Çıraklı, Ü. (2024). Sağlıkta Dönüşüm Programının Sağlık Hizmeti Kullanımına Etkisi: Ekonometrik Bir Analiz. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 15(41), 299-311.

Alpözgen, A. Z., & Özdinçler, A. R. (2016). Fiziksel aktivite ve koruyucu etkileri: Derleme. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 3(1), 66-72.

Braveman, P., & Gruskin, S. (2003). Defining Equity in Health. Journal Epidemiol Community Health, (57), 254–258.

Bulut, S. (2013). Sağlıkta sosyal bir belirleyici; fiziksel aktivite. Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi, 70(4), 205-214.

Şen, B. (2023) Sağlığın sosyal belirleyicileri: Samsun ili üzerine nitel bir çalışma / Social determinants of health: A Qualitative study on samsun province. (Yükseklisanstezi)

County Health Rankings Roadmaps. (2020, 6 July). Retrieved from:https://www.countyhealthrankings.org/resources/101-presentation

Çelik, Y. (2006). Sürdürülebilir kalkınma kavramı ve sağlık. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 9(1), 19-37.

Dedeoğlu, N. (2021). Alma Ata Konferansı’nın hazırlanması ve sonrası. Toplum ve Hekim, 36(1), 47-51.

Donev, D., Kovacic, L., & Laaser, U. (2013). The Role and Organization of Health Care Systems. In Health: Systems – Lifestyles – Policies (Volume I) (Issue October). https://www.researchgate.net/publication/257830385

Ertan, İ. (2012). Ulusalüstü İnsan Hakları Hukukunda Sağlık Hakkı ve Etkinleştirilmesi (Basılmış Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Eşkinat, R. (2016). Binyıl kalkınma hedeflerinden sürdürülebilir kalkınma hedeflerine. Anadolu Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2(3), 267-282.

Evans, R. G. & Stoddart, G. L. (2003). Consuming research, producing policy?. American Journal of Public Health, 93(3), 371-379.

Health Profile For England (2017, 13 JUly). Social DEterminants of Health. Retrieved from:https:// www.gov.uk/government/publications/health-profile-for-england/chapter-6-social-determinants-of-health.

İnsan hakları evrensel beyannamesi (1949), Birleşmiş Milletler

Kar, A. (2019). Sağlığı etkileyen faktörler. İçinde Özer, Ö., Şantaş, F. (Ed.). Sosyolojik boyutlarıyla sağlık (ss. 24-43). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.

Kıvanç, M. M. (2015). Evrensel sağlık bildirgeleri ve Türkiye’de sağlık reformları. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 2(3), 162-166.

Kostičová, M. (2015). Social determinants of health and disease. Social Medicine. Comenius University in Bratislava, 72-92.

Kuterdem, K., & Akın, D. (2011). Binyıl Kalkınma Hedefleri Ve Afet Risklerini Azaltma Çabaları Arasındaki İlişki, 1. Türkiye Deprem Mühendisliği ve Sismoloji Konferansı, 11-14.

Marmot, MG, Kogevinas, M. ve Elston, MA (1987). Sosyal/ekonomik durum ve hastalık. Halk sağlığının yıllık incelemesi , 8 (1), 111-135.

Mizen, L.A., Macfie, M.L., Findlay, L., Cooper, S.A., & Melville, C.A. (2012). Clinical Guidelines Contribute to The Health İnequities Experienced by İndividuals with İntellectual Disabilities. Implement Science, 7-42.

Özçelik, M. Sağlıkta Hakkaniyet. Hemşirelik Bilimi Dergisi. (2022)

Özkan, Ö. (2019). Sağlığın sosyal belirleyicileri sağlıktaki eşitsizliklerin temel nedeni olabilir mi. Toplum ve Hekim, TTB Yayını, 34(5), 374-395.

Papanicolas, I., Karanikolos, M., Rajan, D., Rohrer, K., Cylus, J., & Figueras, J. (2022). A framework for Health System Performance Assessment. Health system performance assessment, 197.

Remington, P.L., Catlin, B.B. & Gennuso, K.P. (2015, 17 April). The County Health Rankings: rationale and methods. Popul Health Metrics. Retrieved from:https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/25931988/.

Samancı, U. (2014). Uluslararası Sağlık Tüzüğü (2005) ve hukuki niteliği. Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 16(2), 113-169.

Solar, O. & Irwin, A. (2010). A Conceptual Framework for Action On The Social Determinants of Health. Social Determinants of Health Discussion Paper 2 (Policy and Practice). Geneva, World Health Organization.

Sur, M. (2013). Birleşmiş Milletler Örgütünün gelişimi ve geleceği: The development and the future of the United Nations. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 8(Özel), 2535-2550.

T.C. Anayasası (1982) https://www.mevzuat.gov.tr

T.C. Sağlık Bakanlığı, 2019. Türkiye Sağlıklı Beslenme ve Hareketli Hayat Programı Yetişkin ve Çocukluk Çağı Obezitesinin Önlenmesi ve Fiziksel Aktivite Eylem Planı 2019-2023 https://hsgm.saglik.gov.tr

Temiz, Ö. (2014). Türk hukukunda bir temel hak olarak sağlık hakkı. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 69(01), 165-188.

Türk Aile Hekimleri Uzmanlık Derneği. https://www.tahud.org.tr (08.06.2024)

Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı, T. S. (2015). Türkiye fiziksel aktivite rehberi 2014. Ankara: Kuban Matbaacılık Yayıncılık. Sağlık Bakanlığı Yayın, 940.

Whitehead, M., & Dahlgren, G. (2006). Concepts and principles for tackling social inequities in health: Levelling up Part 1. World Health Organization: Studies on Social And Economic Determinants of Population Health, 2, 460-474. Retrieved from: http://www.enothe.eu/cop/docs/concepts_and_principles.pdf.

WHO Health Statistics 2017 https://www.who.int/publications/i/item/9789241565486

WHO. (1978). Declaration of Alma-Ata, International Conference on Primary Health Care, AlmaAta.

WHO. (2008). Commission on social determinants of health. Closing the Gap in a Generation: Health Equity through Action on Social Determinants of Health.

WHO. (‎2010)‎. Action on the social determinants of health: learning from previous experiences. World Health Organization. https://apps.who.int/iris/handle/10665/44488

WHO. (2024). (2024, May 04) Social Determinants of Health. https://www.who.int/health-topics/social-determinants-of-health#tab=tab_1

WHO. (World Health Organization) (2004). Priorities for Research to Take Forward The Health Equity Policy Agenda Report from The WHO Task Force on Health System Research Priorities for Equity in Health.

World Health Organization (1998) Final report of meeting on policy-oriented monitoring of equity in health and health care. Genova.

Sayfalar

29-46

Yayınlanan

16 Ekim 2024

Lisans

Lisans