Oyun Dağarcığı Geliştirme Kaynak ve Yöntemleri

Kübra Kandemir

doi:10.37609/akya.3263

Yazarlar

Kübra Kandemir

https://orcid.org/0000-0001-7399-2969

DOI: https://doi.org/10.37609/akya.3263.c9458

Özet

Oyun, belirli bir kurala yönelik veya kuralsız, amaçlı veya amaçsız olarak gerçekleştirilebilen, çocukların bilişsel, duyuşsal, davranışsal ve fiziksel gelişimlerini etkileyen, iç dünyalarını yansıtan, severek ve isteyerek katıldıkları keyifli ve öğretici doğal bir süreç olarak tanımlanabilir. Bireyin var oluşuyla başlayan ve kültürler üzerinde etkisi olan oyun, evrensel niteliğe sahip yapısıyla farklı kültürlerde değişime uğrasa da somut olmayan kültürel bir miras olarak var olmaya devam etmektedir. Toplumların sosyal-kültürel bir yansıması olan çocuk oyunlarını tanıyabilmek için ise çocuk oyunları dağarcığı geliştirme gereksinimi duyulmuş ve bu doğrultuda hem kültürel hem de kültürler arası olmak üzere çocuk oyunları dağarcığı geliştirmede çeşitli kaynak ve yöntemler kullanılmıştır. Buradan hareketle oyun dağarcığı geliştirme kaynak ve yöntemlerini incelemeyi amaçlayan bu araştırmada bu kaynak ve yöntemler üzerinde yer alan oyun kültürünün yansımaları ele alınmıştır.

Referanslar

Akandere, M. (2003). Eğitici Okul Oyunları. Ankara: Nobel Yayıncılık.

And. M. (1974). Oyun ve Bügü. İstanbul: Baha Matbaası.

And, M. (1979). Çocuk Oyunlarının Kültürümüzdeki Yeri ve Önemi. Ulusal Kültür, 1 (4), 42-66.

Aral, N., Baran, G., Bulut, Ş. & ark. (2001). Çocuk Gelişimi 1 (1. Baskı). İstanbul: Ya-pa Yayınevi.

Arsunar, F. (1955). Türk Çocuk Oyunlarından Örnekler. İstanbul: İstanbul Maarif Basımevi.

Başal, H. A. (2010). Geçmişten Günümüze Türkiye’de Geleneksel Çocuk Oyunları. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.

Begiç, H. N. (2017). Nebi ÖZDEMİR, Türk Çocuk Oyunları, Akçağ Yayınları, 2006. Türkiyat Mecmuası, 27 (2), 359-364.

Çakmak, A. & Elibol, F. (2011). Çocuk ve Oyun. Ankara: Vize Yayıncılık.

Çangır, M. (2008). İlköğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Derslerinde Eğitsel Oyun Yönteminin Uygulanma Durumu (Tuzla Örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.

Çoban, B. & Nacar, E. (2006). Okul Öncesi Eğitimde Eğitsel Oyunlar. Nobel Yayıncılık.

Dağlı, A. (2015). Halk Biliminde Saha Araştırması ve Kültürün Gelecek Nesillere Aktarılması Konusunda Problemler ve Bir Çözüm Önerisi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (40), 35-47.

Delen, B. G. (2023). Iğdır Yöresi Çocuk Oyunları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Iğdır Üniversitesi, Iğdır.

Demir, N. (2019). Anadolu’dan Türk Çocuk Oyunları. İstanbul: H Yayınları.

Demircioğlu, Y. Z. (1934). Anadolu’da Eski Çocuk Oyunları. İstanbul: Milli Mecmua Matbaası.

Eke, S. (2021). Gerede (Bolu) İlçesi Çocuk Oyunları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Ankara.

Gönül, G. E. (2019). Johan Huizinga’nın Homo Ludens’i. Söylem Filoloji Dergisi, 4 (2), 582-585.

Huizinga, J. (1995). Homo Ludens - Oyunun Toplumsal İşlevi Üzerine Bir Deneme (M. A. KILIÇBAY, Çev. Ed.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Karadağ, E. & Çalışkan, N. (2005). Kuramdan-Uygulamaya İlköğretimde Drama “Oyun ve İşleniş Örnekleriyle”. Ankara: Anı Yayıncılık.

Karadeniz, C. & Atar, M. (2017). Türkiye’de Oyuncak Müzelerinin Durumu ve Sürdürülebilirliği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 16 (61), 477-492.

Kavsaoğlu, S. (1990). Eğitim ve Değerlendirmede Oyun Yöntemi. Yaşadıkça Eğitim Dergisi, 13, 26-28.

Koçyiğit, S., Tuğluk, M. N. & Kök, M. (2007). Çocuğun Gelişim Sürecinde Eğitsel Bir Etkinlik Olarak Oyun. KKEFD/JOKKEF, 16, 324-342.

Metiner, E. (2015). Çocuk ve Oyun Ders Notları: Oyun Dağarcığını Geliştirme-II. http://www.ataturkuni.com/ow_userfiles/plugins/forum/attachment_1308_5441301cd1d63_54412ff88c38c_%C3%87OCUK_VE_OYUN_2.pdf adresinden 07.07.2024 tarihinde ulaşılmıştır. Millî Eğitim Bakanlığı [MEB], (2007). Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Oyun Albümü. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.

Nutku, Ö. (1998). Oyun, Çocuk, Tiyatro. İstanbul: Özgür Yayınları.

Oğuz, M. Ö. & Ersoy, P. (2004). Türkiye’de 2004 Yılında Yaşayan Geleneksel Çocuk Oyunları. Anakara: Gazi Üniversitesi Halk Bilimi Uygulama ve Araştırma Yayınları.

Özdemir, N. (2006). Türk Çocuk Oyunları I-II. Ankara: Akçağ Yayınları.

Özhan, M. (1990). Çocuk Oyunlarımız. Ankara: Kültür Bakanlığı, HAGEM Yayınları.

Öztürk, A. (2001). Okul Öncesi Eğitimde Oyun. İstanbul: Esin Yayınları.

Öztürk, B. (2021). Pili Bitmeyen Oyunlar, Geleneksel Çocuk Oyunları. Ankara: Platanus Publishing.

Tören, A. (2011). Erzincan’dan Derlenen Çocuk Oyunlarının Çocuk Eğitimindeki Yeri (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Erzincan Üniversitesi, Erzincan.

TÜDÇOOK, (2015). I. Uluslararası Türk Dünyası Çocuk Oyun ve Oyuncakları Kurultayı. (14-17 Mayıs 2015), Eskişehir, Türkiye.

Türk Dil Kurumu [TDK], (2019). Güncel Türkçe Sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Yılmaz, M. F. (2013). Isparta Çocuk Oyunları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta.

Yılmaz, L. (2017). Ardahan’da Oyun ve Oyuncak (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ardahan Üniversitesi, Ardahan.

(URL-1): https://www.millifolklor.com/YayinArsivi adresinden 10.07.2024 tarihinde ulaşılmıştır.

(URL-2): http://cokaum.ankara.edu.tr/oyuncak-muzesi/ adresinden 10.07.2024 tarihinde ulaşılmıştır.

(URL-3): https://www.konak.bel.tr/sayfa/umran-baradan-oyun-ve-oyuncak-muzesi adresinden 10.07.2024 tarihinde ulaşılmıştır.

(URL-4): https://istanbuloyuncakmuzesi.com/ adresinden 10.07.2024 tarihinde ulaşılmıştır.

(URL-5): https://www.youtube.com/watch?v=kU7dSyR4Vk0 adresinden 17.07.2024 tarihinde ulaşılmıştır.

(URL-6): https://www.youtube.com/watch?v=p1g631Q2zGo adresinden 17.07.2024 tarihinde ulaşılmıştır.

(URL-7): https://www.youtube.com/watch?v=y8JfCXfTyoE adresinden 17.07.2024 tarihinde ulaşılmıştır.