Reasürans
Özet
Bir sigorta şirketine değerlendirilmek üzere bir poliçe teklifi geldiğinde; süreç 4 şekilde sonuçlandırılabilir. Bunlardan ilki özellikle zorunlu poliçelerde teklif direk kabul edilebilir. Diğeri teklif reddedilebilir veya bazı şartlar ile kabul edilip yönetilebilir. Son olarak da sigorta şirketi teklifi kabul edip transfer edebilir. Bir çeşit transfer olarak değerlendirilen “reasürans”, sigorta şirketinin sorumluluğunu sigortalatması başka bir ifade ile sigortanın sigortası olarak tanımlanabilir. Sigorta şirketlerinin üzerine aldıkları risklerden teminatın yapısına göre saptadıkları saklama paylarından arta kalan sigorta bedelini diğer bir veya daha fazla sigortacıya devretmesidir. Reasürans işleminin; güven sağlaması, kapasite yaratma, sermaye birikimine katkı, uluslararası ilişkiler, istikrar sağlama ve sigorta sektörünün ödemeler dengesine olumlu etkileri bulunmaktadır. Reasürans sözleşmemeleri bölüşmeli ve bölüşmesiz olarak iki şekilde yapılmaktadır. Bölüşmeli reasüran işleminde sigorta şirketleri, anlaşmaya göre devretmeyi kabul ettiği tüm rizikoları, önceden kararlaştırılan bir orana göre devrederler. İki taraf arasındaki hasar ve prim paylaşımı bu oranlar üzerinden yapılmaktadır. Bölüşmeli reasürans anlaşmalarının eksedan ve kotpar olarak iki uygulama şekli bulunmaktadır. Bölüşmesiz reasürans bir olay ya da riskin gerçekleşmesi sonucu oluşabilecek hasarın belli bir oranının; sigorta şirketinin üzerinde kaldığı reasürans anlaşmasıdır. Bölüşmesiz reasürans anlaşmalarının hasar fazlası ve stop loss olarak iki uygulama şekli bulunmaktadır. İhtiyari (seçimlik) reasürans ise teminatı açık kaldığı veya eksedan tretesine girmeyen işlerde kullanılan bir reasürans metodudur. Reasürans komisyonlarının sigorta şirketlerine mali gelirlerinin attırılmasında olumlu katkıları bulunmaktadır. Ayrıca reasürans, sigorta şirketlerine mali avantajlar sağlamasının yanında bir takım teknik bilgi ve tecrübe transferi işlevi de görmektedir.
Referanslar
Acınan, H. (2005). Reasürans, Güneş Sigorta Yayınları, İstanbul
Akat, İ. (1965). Türkiye’de Teknik ve Ekonomik yapısı ile Reasürans, Karınca Matbaası, İzmir
Alanya, Ç. (2003). Reasürans Notları, İstanbul: Genel Sigorta Yayınları.
Başkapan, N. (2024). Seçilmiş Ülkelerin Reasürans Uygulamaları İncelemesi: Türk Reasürans Piyasası Üzerine Bir Öneri, Marmara Üniversitesi Bankacılık ve Sigortacılık Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
Bölükbaşı, A.G., Pamukçu, B. (2009). Sigortanın Temel Prensipleri, Türkmen Kitapevi, İstanbul
Çıtak, O., S. (2015). Finansal Yenilik Olarak Türev Araçların Sigorta Sektöründe Katastrofik Risklerin Yönetiminde Kullanılması. Journal of Insurance Research/Sigorta Araştırmaları Dergisi, No: 11.
Dinç, M.M. (2006). Sistematik Riskler ve Sistematik Risklerin Yönetimi için Reasürans Uygulamaları, Marmara Üniversitesi Bankacılık ve Sigortacılık Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
Güneş, S. (1997), Sigorta Sektörü ve Türkiye Ekonomisinde Yeri, Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir
Koçak, H. (2022). Reasürans Sözleşmelerinde Kavram Sorunu ve Öneriler. Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, 12(2), 1888-1915. https://doi.org/10.32957/hacettepehdf.1174396
Özcan, H., Dinç, M. (2024). Türk Sigorta Sektöründe Reasüransın Rolü: Risk Transferi ve Kapasite Kullanımı, Yüzüncü Yılda Türk Sigorta Sektörü, TSB Yayınları, Nobel Yayıncılık, Ankara
Özcan, H. (2024). Hasar ve Reasürans Yönetimi Ders Notları, Marmara Üniversitesi, Bankacılık ve Sigortacılık Enstitüsü, Sigortacılık Bölümü, İstanbul
Özcan, H., Yıldırım, F. (2021). Türk Sigorta Sektörünün 2010-2019 Dönemi Prim ve Reasürans İlişkisinin Zaman Serisi Yöntemi ile Analizi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 13(24), 1-16. https://doi.org/10.38155/ksbd.778660
Özer, U. (2015). Reasürans, Risk Yönetimi ve Sigortacılık, 2.Baskı, Gazi Kitapevi, Ankara
Referanslar
Acınan, H. (2005). Reasürans, Güneş Sigorta Yayınları, İstanbul
Akat, İ. (1965). Türkiye’de Teknik ve Ekonomik yapısı ile Reasürans, Karınca Matbaası, İzmir
Alanya, Ç. (2003). Reasürans Notları, İstanbul: Genel Sigorta Yayınları.
Başkapan, N. (2024). Seçilmiş Ülkelerin Reasürans Uygulamaları İncelemesi: Türk Reasürans Piyasası Üzerine Bir Öneri, Marmara Üniversitesi Bankacılık ve Sigortacılık Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
Bölükbaşı, A.G., Pamukçu, B. (2009). Sigortanın Temel Prensipleri, Türkmen Kitapevi, İstanbul
Çıtak, O., S. (2015). Finansal Yenilik Olarak Türev Araçların Sigorta Sektöründe Katastrofik Risklerin Yönetiminde Kullanılması. Journal of Insurance Research/Sigorta Araştırmaları Dergisi, No: 11.
Dinç, M.M. (2006). Sistematik Riskler ve Sistematik Risklerin Yönetimi için Reasürans Uygulamaları, Marmara Üniversitesi Bankacılık ve Sigortacılık Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
Güneş, S. (1997), Sigorta Sektörü ve Türkiye Ekonomisinde Yeri, Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir
Koçak, H. (2022). Reasürans Sözleşmelerinde Kavram Sorunu ve Öneriler. Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, 12(2), 1888-1915. https://doi.org/10.32957/hacettepehdf.1174396
Özcan, H., Dinç, M. (2024). Türk Sigorta Sektöründe Reasüransın Rolü: Risk Transferi ve Kapasite Kullanımı, Yüzüncü Yılda Türk Sigorta Sektörü, TSB Yayınları, Nobel Yayıncılık, Ankara
Özcan, H. (2024). Hasar ve Reasürans Yönetimi Ders Notları, Marmara Üniversitesi, Bankacılık ve Sigortacılık Enstitüsü, Sigortacılık Bölümü, İstanbul
Özcan, H., Yıldırım, F. (2021). Türk Sigorta Sektörünün 2010-2019 Dönemi Prim ve Reasürans İlişkisinin Zaman Serisi Yöntemi ile Analizi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 13(24), 1-16. https://doi.org/10.38155/ksbd.778660
Özer, U. (2015). Reasürans, Risk Yönetimi ve Sigortacılık, 2.Baskı, Gazi Kitapevi, Ankara
