Akut Renal Replasman Tedavisi: UF ve Hemodiyalizde Hemşirelik
Özet
Renal dolaşımın beklenen seviyede olmaması, atardamar veya toplardamar tıkanmaları, renal hücre harabiyeti ve idrar outputunun geri döndürülebilir ölçüde kesilmesi sonucu meydana gelen tabloya “akut böbrek hasarı” adı verilmektedir. Akut böbrek hasarı tablosunun prevelansı, son dönemlerde bilhassa hastane yatışı olan hastalar arasında ciddi oranda bir artış göstermektedir. Bu artışın ana nedenleri arasında yeni geliştirilen tedavi seçenekleri, organ ve doku nakillerinin artması, son derece kompleks ameliyatların daha sık yapılmaya başlanması ve birçok hastanın yoğun bakım hizmetine erişerek yaşam kalitesinin ve beklentisinin artmış olması söylenebilir. Yoğun bakım ünitesinde yatan erişkin hastalar arasında akut böbrek hasarı tablosunun görülme sıklığı %25 olarak bildirilmiştir. Hastada hemodinamik bozulmalara sebebiyet vermeden hasta için yeteri kadar diyaliz imkanı oluşturulabilmesine ve bazı elektrolit bozukluklarının düzeltilebilmesine imkan sağladığı için yoğun bakım ünitelerinde SRRT daha fazla uygulanmaktadır. Yoğun bakım ünitelerinde son dönemlerde akut böbrek hasarının tedavisinde kullanılan SRRT’den biri de ultrafiltrasyondur. SRRT, optimum çalışma dengesinde sorun yaşanan böbrek fonksiyonlarını düzeltmek amacıyla vücutta bulunan kanın ekstrakorporeal alanda temizlenmesi anlamına gelen ve gün boyu devam eden bir tedavi biçimidir.
The condition that occurs as a result of renal circulation not being at the expected level, artery or vein occlusion, renal cell damage and reversible cessation of urine output is called "acute kidney injury". The prevalence of acute kidney injury has increased significantly recently, especially among hospitalized patients. The main reasons for this increase can be said to be the newly developed treatment options, the increase in organ and tissue transplantations, the fact that extremely complex surgeries are being performed more frequently, and the fact that many patients have access to intensive care services and their quality of life and expectation have increased. The incidence of acute kidney injury among adult patients hospitalized in the intensive care unit has been reported to be 25%. CRRT is applied more frequently in intensive care units, as it allows adequate dialysis opportunities for the patient and correction of some electrolyte disorders without causing hemodynamic deterioration in the patient. One of the CRRTs recently used in the treatment of acute kidney injury in intensive care units is ultrafiltration. CRRT is a day-long treatment that means cleaning the blood in the body in the extracorporeal area in order to correct kidney functions that have problems in optimum working balance.
Referanslar
Bouchard J, Acharya A, Cerda J, Maccariello ER, Madarasu RC, Tolwani AJ, et al. A prospective international multicenter study of AKI in the intensive care unit. Clin J Am Soc Nephrol 2015;10:1324–31.
Vincent JL, Marshall JC, Ñamendys-Silva SA, François B, MartinLoeches I, Lipman J, et al. Assessment of the worldwide burden of critical illness: The Intensive Care Over Nations (ICON) audit. Lancet Respir Med 2014;2:380–6.
Terzi B, Kaya N. A planned admission protocol application in intensive care units. Nursing in Critical Care 2015; 1-10.
Terzi B, Kaya N. Yoğun bakım hastasında hemşirelik bakımı. Yoğun Bakım Dergisi 2011; 1: 21-25.
Öz H, Meyancı Köksal G. Yoğun Bakım Ünitesinde Devamlı Böbrek Destek Tedavisi. Şahinoğlu H, eds. Yoğun Bakım Sorunları ve Tedavileri. 3. Baskı. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevi; 2011. s. 254-263.
Türkoğlu M. Yoğun bakımda akut böbrek hasarının önlenmesi. Yoğun Bakım Dergisi 2008; 8(2): 71-81.
Karakoç E. Sürekli renal replasman tedavileri. Yoğun Bakım Dergisi 2007; 7(2): 240-246.
Bellomo R, Ronco C. Continuous haemofiltration in the intensive care unit. Crit Care 2000; 4(6): 339–345.
Dikmen Y. Renal replasman tedavisi: ne zaman, nasıl, nereye kadar? Türk Yoğun Bakım Derneği Dergisi 2010; 8(1): 18- 27.
Taşkapan H, Utaş C. Akut böbrek yetmezliği tedavisinde diyaliz yöntemleri. Türk Nefroloji Diyaliz ve Transplantasyon Dergisi 2002; 11(4): 19l-l97.
Tarhan MZ. Hemodiyalizde Damar Giriş Yolları. Tarhan MZ, ed. Sorularla Hemodiyaliz. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri Tic. Ltd. Şti.; 2014. s. 39-48.
Lee Terry C, Weaver A. Care of The Patient With Critical Renal Needs. Critical Care Nursing Demystified. USA: The McGraw-Hill Companies; 2011. p. 355-399.
Sezen A. Böbrek Yerine Koyma Tedavileri. Sezen A, Temiz G, Güngör MD eds. Yoğun Bakım Hemşireliği. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri Tic. Ltd. Şti. 2015. s. 373-398.
Koluman B, Derici Ü. Yoğun bakım ünitesinde akut böbrek yetmezliği ve tedavi yöntemleri. Genel Tıp Dergisi 2009; 19(4): 197-202.
Loef BG, Epema AH, Smilde TD, et al. Immediate postoperative renal function deterioration in cardiac surgical patients predicts in-hospital mortality and longterm survival. J Am Soc Nephrol 2005;16:195-200
Ulusoy H, Kaynar K, Ulusoy S. Preoperatif renal risk değerlendirmesi. Journal of the Turkish Society of Nephrology 2003;12(2):84-7.
Kidney Disease: Improving Global Outcomes (KDIGO) Acute Kidney Injury Work Group. KDIGO clinical practice guideline for acute kidney injury. Kidney Int. 2012;2:1–138
Referanslar
Bouchard J, Acharya A, Cerda J, Maccariello ER, Madarasu RC, Tolwani AJ, et al. A prospective international multicenter study of AKI in the intensive care unit. Clin J Am Soc Nephrol 2015;10:1324–31.
Vincent JL, Marshall JC, Ñamendys-Silva SA, François B, MartinLoeches I, Lipman J, et al. Assessment of the worldwide burden of critical illness: The Intensive Care Over Nations (ICON) audit. Lancet Respir Med 2014;2:380–6.
Terzi B, Kaya N. A planned admission protocol application in intensive care units. Nursing in Critical Care 2015; 1-10.
Terzi B, Kaya N. Yoğun bakım hastasında hemşirelik bakımı. Yoğun Bakım Dergisi 2011; 1: 21-25.
Öz H, Meyancı Köksal G. Yoğun Bakım Ünitesinde Devamlı Böbrek Destek Tedavisi. Şahinoğlu H, eds. Yoğun Bakım Sorunları ve Tedavileri. 3. Baskı. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevi; 2011. s. 254-263.
Türkoğlu M. Yoğun bakımda akut böbrek hasarının önlenmesi. Yoğun Bakım Dergisi 2008; 8(2): 71-81.
Karakoç E. Sürekli renal replasman tedavileri. Yoğun Bakım Dergisi 2007; 7(2): 240-246.
Bellomo R, Ronco C. Continuous haemofiltration in the intensive care unit. Crit Care 2000; 4(6): 339–345.
Dikmen Y. Renal replasman tedavisi: ne zaman, nasıl, nereye kadar? Türk Yoğun Bakım Derneği Dergisi 2010; 8(1): 18- 27.
Taşkapan H, Utaş C. Akut böbrek yetmezliği tedavisinde diyaliz yöntemleri. Türk Nefroloji Diyaliz ve Transplantasyon Dergisi 2002; 11(4): 19l-l97.
Tarhan MZ. Hemodiyalizde Damar Giriş Yolları. Tarhan MZ, ed. Sorularla Hemodiyaliz. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri Tic. Ltd. Şti.; 2014. s. 39-48.
Lee Terry C, Weaver A. Care of The Patient With Critical Renal Needs. Critical Care Nursing Demystified. USA: The McGraw-Hill Companies; 2011. p. 355-399.
Sezen A. Böbrek Yerine Koyma Tedavileri. Sezen A, Temiz G, Güngör MD eds. Yoğun Bakım Hemşireliği. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri Tic. Ltd. Şti. 2015. s. 373-398.
Koluman B, Derici Ü. Yoğun bakım ünitesinde akut böbrek yetmezliği ve tedavi yöntemleri. Genel Tıp Dergisi 2009; 19(4): 197-202.
Loef BG, Epema AH, Smilde TD, et al. Immediate postoperative renal function deterioration in cardiac surgical patients predicts in-hospital mortality and longterm survival. J Am Soc Nephrol 2005;16:195-200
Ulusoy H, Kaynar K, Ulusoy S. Preoperatif renal risk değerlendirmesi. Journal of the Turkish Society of Nephrology 2003;12(2):84-7.
Kidney Disease: Improving Global Outcomes (KDIGO) Acute Kidney Injury Work Group. KDIGO clinical practice guideline for acute kidney injury. Kidney Int. 2012;2:1–138
