Beslenme Tedavisinde Hemşirenin Rolü
Özet
Cerrahi girişim, metabolik stres tepkisini tetikleyen bir tedavi yöntemidir. Cerrahi hastalarda stres tepkisinin yaygınlaşmasına katkıda bulunan en önemli nedenlerden biri gerekli besini alamamaktır. Bu nedenle, cerrahi girişim öncesinde beslenme durumu değerlendirilmeli ve varsa beslenme sorunları tedavi edilmelidir. Ayrıca, cerrahi girişim öncesi açlık süresinin azaltılması hastalığın iyileşmesine yardımcı olur. Beslenme, sağlığın korunması ve devamı için önemli bir yere sahiptir. Malnütrisyon hastalık durumlarında çok hızlı bir şekilde ortaya çıkabilmektedir. Beslenme riski açısından hastaneye yatan hastalar hızlı bir şekilde taranmalıdır ve gerekli beslenme desteği verilmelidir. Morbidite ve mortalitenin önlenmesi var olan veya gelişebilecek malnütrisyonun belirlenmesine bağlıdır. Hangi hastaya ne zaman, hangi içerikle ve hangi yöntemle beslenme desteğinin yapılacağı iyi bir tarama gerektirir. Bu da iyi bir klinik nütrisyon bilgi ve deneyimine sahip olmak demektir. Sağlık hizmetlerinin sunumunda, önemli rol ve görevlere sahip hemşireler, hastanede yatan hastalar için bakım kalitesinin iyileştirilmesinde en önemli ekip üyesi olarak kabul edilmektedir. Hemşireler, hastalarda oluşan değişiklikleri dikkatle izleyerek, tedavi sürecinin hızlıca ilerlemesini sağlar. Bu nedenle, hemşirelerin bu konuda eğitimli olmaları ve hasta bakımı sürecinde aktif bir rol almaları önemlidir. Hastaların ihtiyaçlarının karşılanması, sağlıklı bir iyileşme ve yaşam kalitesinin artırılması için oldukça önemlidir.
Surgical intervention is a treatment modality that triggers the metabolic stress response. One of the most important reasons contributing to the widespread stress response in surgical patients is not getting the necessary nutrition. Therefore, nutritional status should be assessed before surgical intervention and nutritional problems, if any, should be treated. In addition, reducing the fasting period before surgical intervention helps to improve the disease. Nutrition has an important place for the protection and maintenance of health. Malnutrition can occur very rapidly in disease states. Hospitalized patients should be rapidly screened for nutritional risk and necessary nutritional support should be provided. Prevention of morbidity and mortality depends on the identification of existing or potential malnutrition. When, with what content and by which method nutritional support should be given to which patient requires a good screening. This means having good clinical nutrition knowledge and experience. Nurses, who have important roles and duties in the provision of health services, are recognized as the most important team member in improving the quality of care for hospitalized patients. Nurses ensure that the treatment process progresses rapidly by carefully monitoring the changes in patients. Therefore, it is important for nurses to be trained and take an active role in the patient care process. In order to meet the needs of the patients, to ensure a healthy recovery and to improve the quality of life, nurses should take an active role in the patient care process.
Referanslar
Ağlamış, S. (2017). Yoğun bakım hastalarında enteral beslenme durumu ve etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi). Hasan Kalyoncu Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hemşirelik Anabilim Dalı, Gaziantep.
Yürük, B. (2021). Yoğun bakım ünitesinde yatan yetişkin hastalarda beslenme desteğinin tedavi sürecine etkisi (Yüksek lisans tezi). T.C. Biruni Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Beslenme ve Diyetetik Anabilim Dalı, Beslenme ve Diyetetik Yüksek Lisans Programı. Danışman: Prof. Dr. Fatma Çelik.
Bolayır, B. (2014). Hospitalize hastalarda nutrisyonel değerlendirme testi NRS-2002’nin (Nutritional Risk Screening 2002) geçerlilik ve güvenilirliğinin değerlendirilmesi (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı.
Sazak, Y., Kanadlı, K. A., & Olgun, N. (2020). Kardiyak rehabilitasyon ve ekip çalışmasında hemşirenin rolü. Journal of DuzceUniversityHealthSciencesInstitute, 10(3), 289-296. https://dx.doi.org/10.33631/duzcesbed.599143
Demiray, A., Kuzyaka, İ., Açıl, A., &İlaslan, N. (2020). Enteral beslenenyoğun bakım hastalarının beslenme süreci ve gelişebilecekkomplikasyonlar açısından değerlendirilmesi. Journal of DuzceUniversityHealthSciencesInstitute, 10(3), 289-296.
Koçer, E., & Görmez, A. (2017). Refeeding (Yeniden Beslenme) Sendromu [RefeedingSyndrome]. Bezmialem Vakıf University School of Medicine, Department of Psychiatry, İstanbul, Turkey.
AmericanSocietyforParenteralandEnteralNutrition (ASPEN). (2002).Guidelinesfortheuse of parenteralandenteralnutrition inadultandpediatricpatients. JPEN Journal of ParenteralandEnteralNutrition, 26(ISA).
Görgülü, S., & Meriç, Ç. S. (2023). Malnütrisyon patofizyolojisi ve sağlık üzerine etkilerine ilişkin güncel yaklaşımlar. In P. S. Kaya (Ed.), Gıda ve beslenmede multidisipliner yaklaşımlar I (Bölüm IX, pp. 139-163). BİDGE Yayınları.
Koçak, E., &Filik, L. (2009). Pekütan endoskopik gastrostomi.Endoskopi, 17(3), 124-127.
Referanslar
Ağlamış, S. (2017). Yoğun bakım hastalarında enteral beslenme durumu ve etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi). Hasan Kalyoncu Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hemşirelik Anabilim Dalı, Gaziantep.
Yürük, B. (2021). Yoğun bakım ünitesinde yatan yetişkin hastalarda beslenme desteğinin tedavi sürecine etkisi (Yüksek lisans tezi). T.C. Biruni Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Beslenme ve Diyetetik Anabilim Dalı, Beslenme ve Diyetetik Yüksek Lisans Programı. Danışman: Prof. Dr. Fatma Çelik.
Bolayır, B. (2014). Hospitalize hastalarda nutrisyonel değerlendirme testi NRS-2002’nin (Nutritional Risk Screening 2002) geçerlilik ve güvenilirliğinin değerlendirilmesi (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi, İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı.
Sazak, Y., Kanadlı, K. A., & Olgun, N. (2020). Kardiyak rehabilitasyon ve ekip çalışmasında hemşirenin rolü. Journal of DuzceUniversityHealthSciencesInstitute, 10(3), 289-296. https://dx.doi.org/10.33631/duzcesbed.599143
Demiray, A., Kuzyaka, İ., Açıl, A., &İlaslan, N. (2020). Enteral beslenenyoğun bakım hastalarının beslenme süreci ve gelişebilecekkomplikasyonlar açısından değerlendirilmesi. Journal of DuzceUniversityHealthSciencesInstitute, 10(3), 289-296.
Koçer, E., & Görmez, A. (2017). Refeeding (Yeniden Beslenme) Sendromu [RefeedingSyndrome]. Bezmialem Vakıf University School of Medicine, Department of Psychiatry, İstanbul, Turkey.
AmericanSocietyforParenteralandEnteralNutrition (ASPEN). (2002).Guidelinesfortheuse of parenteralandenteralnutrition inadultandpediatricpatients. JPEN Journal of ParenteralandEnteralNutrition, 26(ISA).
Görgülü, S., & Meriç, Ç. S. (2023). Malnütrisyon patofizyolojisi ve sağlık üzerine etkilerine ilişkin güncel yaklaşımlar. In P. S. Kaya (Ed.), Gıda ve beslenmede multidisipliner yaklaşımlar I (Bölüm IX, pp. 139-163). BİDGE Yayınları.
Koçak, E., &Filik, L. (2009). Pekütan endoskopik gastrostomi.Endoskopi, 17(3), 124-127.
