Multidisipliner Kardiyoloji Yoğun Bakım Ünitesinde Hemşirelik
Özet
Kardiyoloji yoğun bakım üniteleri (KYBÜ), kardiyovasküler hastalıklara sahip kritik hastaların yönetimi için özel olarak donatılmış birimlerdir Kardiyovasküler hastalıkların karmaşıklığı ve hastaların çoğunun birden fazla sağlık sorunu yaşaması, 7/24 profesyonel takip ve bakım gerektirmesi multidisipliner yaklaşımın önemini artırmaktadır. Hemşirenin multidisipliner ekip içindeki görevleri, sadece fiziksel bakım ile sınırlı kalmaz; hasta güvenliği, iletişim ve bakım kalitesini artırma gibi birçok farklı alanı kapsar. Hemşireler, kardiyoloji yoğun bakım ünitelerinde tıbbi cihazların doğru kullanımı, ilaç yönetimi ve hasta takibi gibi kritik görevlerde ekibin diğer üyeleriyle iş birliği yaparak sürecin sorunsuz işlemesini sağlar. Multidisipliner bir yaklaşımın etkin bir şekilde uygulanması, ekip içi iletişim ile yakından ilişkilidir ve hemşireler bu iletişimi koordine edip, hasta güvenliğini ve bakım kalitesini artırarak hastanın genel sağlığını korumada önemli rol oynarlar.
Cardiology intensive care units (CICUs) are units specially equipped for the management of critically ill patients with cardiovascular diseases. The complexity of cardiovascular diseases and the fact that most patients experience multiple health problems and require 24/7 professional follow-up and care increases the importance of a multidisciplinary approach. The duties of the nurse within the multidisciplinary team are not limited to physical care; they cover many different areas such as patient safety, communication and improving the quality of care. Nurses ensure that the process runs smoothly by collaborating with other members of the team in critical tasks such as the correct use of medical devices, medication management and patient follow-up in cardiology intensive care units. Effective implementation of a multidisciplinary approach is closely related to communication within the team, and nurses play an important role in protecting the overall health of the patient by coordinating this communication and improving patient safety and quality of care.
Referanslar
Julian DG. Koroner bakım ünitelerinin tarihçesi. Br Heart J. (1987) 57(6):497–502. Doi: 10.1136/hrt.57.6.497
Bohula, E. A., Katz, J. N., Van Diepen, S., Alviar, C. L., Baird-Zars, V. M., Park, J. G., & Critical Care Cardiology Trials Network. (2019). Demographics, care patterns, and outcomes of patients admitted to cardiac intensive care units: The Critical Care Cardiology Trials Network prospective North American multicenter registry of cardiac critical illness. JAMA Cardiology, 4(9), 928–935. https://doi.org/10.1001/jamacardio.2019.22647
Bouchlarhem, A., Bazid, Z., Ismaili, N., & El Ouafi, N. (2023). Cardiac intensive care unit: Where we are in 2023. Frontiers in Cardiovascular Medicine. https://doi.org/10.3389/fcvm.2023.1201414
Lane, D., Ferri, M., Lemaire, J., McLaughlin, K., & Stelfox, H. T. (2013). A systematic review of evidence-informed practices for patient care rounds in the ICU. Critical Care Medicine,41(8),2015-2029.https://doi.org/10.1097/ccm.0b013e31828a435f
Korhan, E. A., Hakverdioğlu Yönt, G., Demiray, A., Akça, A., & Eker, A. (2015). Yoğun Bakım Ünitesinde Hemşirelik Tanılarının Belirlenmesi ve NANDA Tanılarına Göre Değerlendirilmesi. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(1), 16-21
Güler, S. (Editor), (2022). SAĞLIK & BİLİM 2022 HEMŞİRELİK-1. İstanbul: Efe Akademi.
Özer, S. (2009). Kardiyoloji yoğun bakım hemşireliğinde etik. Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi, 13(1), 6-12.
Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı. (2011). Yataklı Sağlık Tesislerinde Yoğun Bakım Hizmetlerinin Uygulama Usül ve Esasları HakkındaTebliğ.(15/06/2024 tarihinde https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=15146&MevzuatTur=9&MevzuatTertip=5 adresinden ulaşılmıştır).
Hommadi, A. O. O., Khayrat, M. A. M., Alnemi, A. E. Y., Al_Mutairi, A. F. S., Al Dosari, M. A. N., Almutairi, B. K. A., & Almutairi, F. K. (2022). Nursing Care Quality In The Cardiac Care Unit: A Cross-Sectional Study. Journal of Survey in Fisheries Sciences, 9(4), 231-232.
Topuz, İ., Nal, B., & Dağcan Şahin, N., (2024). Kardiyovasküler Hastalıklarda Güncel Bakım Yaklaşımları. Contemporary Approaches in Health Sciences (pp.132-152), Konya: All Sciences Academy.
Özer, Z. C., & Demir, Ş. (2012). Akut koroner sendromlarda hemşirelik bakımı. Türk Kardiyoloji Derneği Kardiyovasküler Hemşirelik Dergisi, 3(3), 19-32.
Türen, S., & Enç, N. Transkatater Aort Kapak İmplantasyonu (TAVİ) ve Hemşirelik Bakımı.Türk Kardiyoloji Derneği Kardiyovasküler Hemşirelik Dergisi 2014; 5(7):1-11
Açıkgöz, G., Selçuk, İ., & Sarıbaş, E. (2023). Akut Pulmoner Rmbolide Katater Aracılı Trombolitik Tedavi ve Virginia Henderson Modeli ile Hemşirelik Bakımı: Olgu Sunumu. Istanbul Kent University Journal of Health Sciences, 2(3), 1-8.
Alihanoğlu, Y. İ., Kılıç, D. İ., & Yıldız, B. S. (2015). Cardioversion and defibrillation. Pamukkale Medical Journal(2), 156-164.
Türen, S., Efil, S.,Akut Koroner Sendromlar ve Hemşirelik Yönetimi.Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi 2014;18(2):43-51.
Turan, N. (2015). Yoğun bakım ünitesinde terapötik dokunmanın önemi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 3, 134–139.
Erişen, M., & Karaca Sivrikaya, S. (2017). Manevi Bakım ve Hemşirelik. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(3), 184-190.
Topcu, A. (2023). Yoğun bakım hastalarının deneyimi ve bireyselleştirilmiş bakım arasındaki ilişkinin belirlenmesi.
Aktaş, S., & Ceyhan, Ö. (2023). Ölümcül ventriküler aritmilerin yönetimi ve hemşirelik bakımı. ERÜ Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 10(2), 54-65.
Sılay, F., & Akyol, A. (2017). Yoğun Bakım Ünitelerinde Sedasyon Kontrolünde Hemşirenin Rolü. Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi, 21(1), 28-35.
Meydan, B. (2020). Türkiye’de Multidisipliner Hasta Bakım Uygulamalarında Karşılaşılan Güçlükler Üzerine Bir Analiz. Sağlıkta Kalite ve Akreditasyon Dergisi, 3(1), 7-15.
Driscoll, A., Grant, M. J., Carroll, D., Dalton, S., Deaton, C., Jones, I., & et al. (2018). The effect of nurse-to-patient ratios on nurse-sensitive patient outcomes in acute specialist units: A systematic review and meta-analysis. European Journal of Cardiovascular Nursing, 17(1), 6–22. https://doi.org/10.1177/1474515117721561
Anderson, S. L., & Marrs, J. C. (2018). A review of the role of the pharmacist in heart failure transition of care. Advances in Therapy, 35(3), 311–323. https://doi.org/10.1007/s12325-018-0671-7
Derouin E, Picard G, Kerever S. Dieticians’ practices in intensive care: a national survey. Clin Nutr ESPEN. (2021) 45:245–51.
Pandey, A., Kitzman, D. W., Nelson, M. B., Pastva, A. M., Duncan, P., Whellan, D. J., & others. (2023). Frailty and effects of a multidomain physical rehabilitation intervention among older patients hospitalized for acute heart failure: A secondary analysis of a randomized clinical trial. JAMA Cardiology, 8(2), 167–176. https://doi.org/10.1001/jamacardio.2022.4903
Güvercin, C. H. (2024). Meslekler arası eğitim ve etik boyutları. Türkiye Klinikleri Medical Education-Special Topics, 9(1), 22–28.Enç, N. (2015).
Enç, N. (2023). Koroner yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin bilgisi ve rolü ne olmalıdır? Florence Nightingale Journal of Nursing, 13(53), 31–38.
Şendir, M., Şimşekoğlu, N., Kaya, A., & Sümer, K. (2019). Geleceğin teknolojisinde hemşirelik. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Hemşirelik Dergisi, 1(3), 209-214.
Şenyuva, E. (2016). Hemşirelik eğitimi ve kanıta dayalı uygulamalar. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi, 24(1), 59-65.
Çopur, E. Ö., Kuru, N., & Seyman, Ç. C. (2015). Hemşirelikte kanıta dayalı uygulamalara genel bakış. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 1(2), 51-55.
Fındık, M., Türe, A. Hemşirelikte Kanıta Dayalı Çalışma Ortamı ve Kanıta Dayalı Liderlik. Sağlık Bilimlerinde Araştırma ve Değerlendirmeler-2, 13.
Aktaş, Y. Y., Koraş, K., & Karabulut, N. (2017). Yoğun bakım hemşirelerinin teknolojiye ilişkin tutumları. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 4(2), 36-48.
Referanslar
Julian DG. Koroner bakım ünitelerinin tarihçesi. Br Heart J. (1987) 57(6):497–502. Doi: 10.1136/hrt.57.6.497
Bohula, E. A., Katz, J. N., Van Diepen, S., Alviar, C. L., Baird-Zars, V. M., Park, J. G., & Critical Care Cardiology Trials Network. (2019). Demographics, care patterns, and outcomes of patients admitted to cardiac intensive care units: The Critical Care Cardiology Trials Network prospective North American multicenter registry of cardiac critical illness. JAMA Cardiology, 4(9), 928–935. https://doi.org/10.1001/jamacardio.2019.22647
Bouchlarhem, A., Bazid, Z., Ismaili, N., & El Ouafi, N. (2023). Cardiac intensive care unit: Where we are in 2023. Frontiers in Cardiovascular Medicine. https://doi.org/10.3389/fcvm.2023.1201414
Lane, D., Ferri, M., Lemaire, J., McLaughlin, K., & Stelfox, H. T. (2013). A systematic review of evidence-informed practices for patient care rounds in the ICU. Critical Care Medicine,41(8),2015-2029.https://doi.org/10.1097/ccm.0b013e31828a435f
Korhan, E. A., Hakverdioğlu Yönt, G., Demiray, A., Akça, A., & Eker, A. (2015). Yoğun Bakım Ünitesinde Hemşirelik Tanılarının Belirlenmesi ve NANDA Tanılarına Göre Değerlendirilmesi. Düzce Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(1), 16-21
Güler, S. (Editor), (2022). SAĞLIK & BİLİM 2022 HEMŞİRELİK-1. İstanbul: Efe Akademi.
Özer, S. (2009). Kardiyoloji yoğun bakım hemşireliğinde etik. Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi, 13(1), 6-12.
Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı. (2011). Yataklı Sağlık Tesislerinde Yoğun Bakım Hizmetlerinin Uygulama Usül ve Esasları HakkındaTebliğ.(15/06/2024 tarihinde https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=15146&MevzuatTur=9&MevzuatTertip=5 adresinden ulaşılmıştır).
Hommadi, A. O. O., Khayrat, M. A. M., Alnemi, A. E. Y., Al_Mutairi, A. F. S., Al Dosari, M. A. N., Almutairi, B. K. A., & Almutairi, F. K. (2022). Nursing Care Quality In The Cardiac Care Unit: A Cross-Sectional Study. Journal of Survey in Fisheries Sciences, 9(4), 231-232.
Topuz, İ., Nal, B., & Dağcan Şahin, N., (2024). Kardiyovasküler Hastalıklarda Güncel Bakım Yaklaşımları. Contemporary Approaches in Health Sciences (pp.132-152), Konya: All Sciences Academy.
Özer, Z. C., & Demir, Ş. (2012). Akut koroner sendromlarda hemşirelik bakımı. Türk Kardiyoloji Derneği Kardiyovasküler Hemşirelik Dergisi, 3(3), 19-32.
Türen, S., & Enç, N. Transkatater Aort Kapak İmplantasyonu (TAVİ) ve Hemşirelik Bakımı.Türk Kardiyoloji Derneği Kardiyovasküler Hemşirelik Dergisi 2014; 5(7):1-11
Açıkgöz, G., Selçuk, İ., & Sarıbaş, E. (2023). Akut Pulmoner Rmbolide Katater Aracılı Trombolitik Tedavi ve Virginia Henderson Modeli ile Hemşirelik Bakımı: Olgu Sunumu. Istanbul Kent University Journal of Health Sciences, 2(3), 1-8.
Alihanoğlu, Y. İ., Kılıç, D. İ., & Yıldız, B. S. (2015). Cardioversion and defibrillation. Pamukkale Medical Journal(2), 156-164.
Türen, S., Efil, S.,Akut Koroner Sendromlar ve Hemşirelik Yönetimi.Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi 2014;18(2):43-51.
Turan, N. (2015). Yoğun bakım ünitesinde terapötik dokunmanın önemi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 3, 134–139.
Erişen, M., & Karaca Sivrikaya, S. (2017). Manevi Bakım ve Hemşirelik. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(3), 184-190.
Topcu, A. (2023). Yoğun bakım hastalarının deneyimi ve bireyselleştirilmiş bakım arasındaki ilişkinin belirlenmesi.
Aktaş, S., & Ceyhan, Ö. (2023). Ölümcül ventriküler aritmilerin yönetimi ve hemşirelik bakımı. ERÜ Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 10(2), 54-65.
Sılay, F., & Akyol, A. (2017). Yoğun Bakım Ünitelerinde Sedasyon Kontrolünde Hemşirenin Rolü. Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi, 21(1), 28-35.
Meydan, B. (2020). Türkiye’de Multidisipliner Hasta Bakım Uygulamalarında Karşılaşılan Güçlükler Üzerine Bir Analiz. Sağlıkta Kalite ve Akreditasyon Dergisi, 3(1), 7-15.
Driscoll, A., Grant, M. J., Carroll, D., Dalton, S., Deaton, C., Jones, I., & et al. (2018). The effect of nurse-to-patient ratios on nurse-sensitive patient outcomes in acute specialist units: A systematic review and meta-analysis. European Journal of Cardiovascular Nursing, 17(1), 6–22. https://doi.org/10.1177/1474515117721561
Anderson, S. L., & Marrs, J. C. (2018). A review of the role of the pharmacist in heart failure transition of care. Advances in Therapy, 35(3), 311–323. https://doi.org/10.1007/s12325-018-0671-7
Derouin E, Picard G, Kerever S. Dieticians’ practices in intensive care: a national survey. Clin Nutr ESPEN. (2021) 45:245–51.
Pandey, A., Kitzman, D. W., Nelson, M. B., Pastva, A. M., Duncan, P., Whellan, D. J., & others. (2023). Frailty and effects of a multidomain physical rehabilitation intervention among older patients hospitalized for acute heart failure: A secondary analysis of a randomized clinical trial. JAMA Cardiology, 8(2), 167–176. https://doi.org/10.1001/jamacardio.2022.4903
Güvercin, C. H. (2024). Meslekler arası eğitim ve etik boyutları. Türkiye Klinikleri Medical Education-Special Topics, 9(1), 22–28.Enç, N. (2015).
Enç, N. (2023). Koroner yoğun bakım ünitelerinde çalışan hemşirelerin bilgisi ve rolü ne olmalıdır? Florence Nightingale Journal of Nursing, 13(53), 31–38.
Şendir, M., Şimşekoğlu, N., Kaya, A., & Sümer, K. (2019). Geleceğin teknolojisinde hemşirelik. Sağlık Bilimleri Üniversitesi Hemşirelik Dergisi, 1(3), 209-214.
Şenyuva, E. (2016). Hemşirelik eğitimi ve kanıta dayalı uygulamalar. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi, 24(1), 59-65.
Çopur, E. Ö., Kuru, N., & Seyman, Ç. C. (2015). Hemşirelikte kanıta dayalı uygulamalara genel bakış. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 1(2), 51-55.
Fındık, M., Türe, A. Hemşirelikte Kanıta Dayalı Çalışma Ortamı ve Kanıta Dayalı Liderlik. Sağlık Bilimlerinde Araştırma ve Değerlendirmeler-2, 13.
Aktaş, Y. Y., Koraş, K., & Karabulut, N. (2017). Yoğun bakım hemşirelerinin teknolojiye ilişkin tutumları. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 4(2), 36-48.
