Spor Katılım Raporu Sonrası Karşılaşılabilecek Hukuki Sorunlar
Özet
Hekimler, mesleklerini icra ederken hastaların sağlık durumlarını değerlendirmek ve uygun tedavi yöntemlerini belirlemek için çeşitli tıbbi raporlar düzenlerler. Bu tıbbi raporlardan biri de kişilerin spor yapabileceklerini gösteren spor katılım raporlarıdır. Spor yapmak insan sağlığı için önem arz etmekle birlikte insan sağlığı için bazı riskleri de beraberinde taşır. Bu nedenle kişilerin spora başlamadan önce sağlıklı olduklarını gösteren bir spor katılım raporu almaları gerekir. Bu çalışmada, hekim raporları ve spor katılım raporunun amacı ve mevzuattaki yeri ele alınmaktadır. Ayrıca, spor katılım raporu veren hekimlerin karşılaşabileceği hukuki sorunlara ilişkin sorumluluklar da incelenmektedir. Hekimler, spor katılım raporu düzenlerken yasalar, etik kurallar ve meslek standartlarına uygun hareket etmelidir. Aksi takdirde hukuki ve cezai sorumluluklarla karşı karşıya kalabilirler. Özellikle spor yaralanmaları veya spor yaparken ani kardiyak ölüm gibi durumlarda hekimlerin mesleki sorumluluklarını daha da artacaktır. Bu çalışmada, öncelikle hekim raporları hakkında genel bir bilgi verilecek, daha sonra spor katılım raporunun amacı ve mevzuattaki yerine değinilecektir. Son olarak, spor katılım raporu veren hekimlerin karşılaşabileceği hukuki sorunlara ilişkin çeşitli sorumluluklar ele alınacaktır.
Referanslar
Uysal F. Sporcu ve Sedanterlerde Sportif Aktiviteye Katılım Öncesi Sağlık Durumlarının Değerlendirilmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi; 2018.
Dalkılıç M. Spor Faaliyetlerine Katılım ile İletişim Beceri Düzeyi [Yüksek Lisans Tezi]. Karaman: Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü; 2020.
Yaşar M. Spor Şurası "Spor Hukuku Ön Komisyonu Raporu" Hakkında Görüşler [Internet]. Türk Hukuk Sitesi; 2008 [10.12.2023]. Erişim adresi: http://www.turkhukuksitesi.com/makale_927.htm
Er Ü. Sağlık Hukuku. Ankara: Savaş Yayınevi; 2008.
Tunçer P. Sağlık Hukuku Temel Bilgileri. 3. baskı. Ankara: Adalet Yayınevi; 2018.
Çavdar P. Hekimin Aydınlatma Yükümlülüğü. Marmara Üniv Hukuk Fak Hukuk Araştır Derg. 2016;22(3):731-60.
Hakeri H. Tıp Hukuku. 19. baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2020.
Özkan ZA. Hekim Raporlarının Türleri ve Düzenlenmesi. Yaşar Hukuk Dergisi. 2021;3(1):4-54.
Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı. Sağlık Raporları Usul ve Esasları Hakkında Yönerge. Ankara: Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı; 2019 Eyl 30. Sayı: 23642684.
Özel Hastane Raporu Geçerli Mi? 2023 Güncel Rapor Mevzuatı [Internet]. Devlet Destekli. 2023 [10.12.2023]. Erişim adresi: https://www.devletdestekli.com/ozel-hastane-raporu/
Ülkar B, Üstü Y. Spora Katılım Öncesi Sağlık Değerlendirmeleri ve Sporcu Lisans Raporları. Aile Hekimliği Sürekli Mesleki Gelişim Programı ASM Yönetimi, İşleyiş ve Mevzuat Modülü 6.16 v1.0. 2013 Aralık 21.
Sporcu Lisans, Tescil, Vize ve Transfer Yönetmeliği. Resmi Gazete. 2001 Ara 7; Sayı: 24606. Spor Federasyonlarının Lisans İşlemleri, Madde 6, Eğitim ve Öğretim Kurumları Lisansı; Madde 7.
AHEF Hukuk Komisyonu. Aile Hekimliğinde Sağlık Raporları. Ankara: Aile Hekimleri Dernekleri Federasyonu; 2022.
Aşçıoğlu Ç. Tıbbi Yardım ve El Atmalardan Doğan Sorumluluklar. Ankara: ; 1993.
Hancı İ. Tıbbi Girişimler Nedeniyle Hekimin Ceza ve Tazminat Sorumluluğu. 2. baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2008.
Ayan M. Tıbbi Müdahalelerden Doğan Hukuki Sorumluluk. Ankara: Kazancı Kitabevi; 1991.
Hakeri H. Tıp Hukuku. 19. baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2020.
Türkmen A. Hasta ve Hekim Hukuku. 2. baskı. Ankara: Adalet Yayınevi; 2013.
Polat O. Tıbbi Uygulama Hataları. Ankara: Seçkin Yayınevi; 2015.
Uygur A. Hekimin Kusurunun Değerlendirilmesi. Türkiye Barolar Birliği Dergisi. 2019;(144):355-82.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, Karar No: 2017/8069, Esas No: 2016/4925, Tarih: 5.7.2017.
Metin E. Yarışmacı Sporcularda Kardiyovasküler Değerlendirme: Derleme. Spor Hekimliği Dergisi. 2008;43:59-67.
Altundere N. Tıp Ceza Hukuku ve Güven İlkesi. İçinde: Sağlık Hukuku Makaleleri. İstanbul: İstanbul Barosu Yayınları; 2012.
Kanbur M. Türk ceza kanunu hükümleri çerçevesinde hekimin ve diğer sağlık personelinin hukuki sorumluluğuna ilişkin genel değerlendirme. Türkiye Acil Tıp Dergisi. 2009;9(1):41-51.
Özalp F. Hekimin taksirle yaralama suçu. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi. 2011;0(5):567-84.
Kayaer N. Tıp ceza hukukunda tedavi hatası. Tıp Hukuku Dergisi. 2020;9(17):69-138.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Tarih: 21.1.2001, Esas No: 2001/94, Karar No: 2001/2276.
Keyman S. Hekimin cezaî sorumluluğu. Ankara Üniv Hukuk Fak Derg. 1978;35(1):57-89.
Demirel B. Hekimin yasal sorumlulukları. Gazi Tıp Derg. 2005;16(3):99-106.
Tezcan D, Erdem MR, Önok M. Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku. 10. baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2013.
Ümit C. Hekimlerin mesleklerinin uygulanmasından doğan ceza sorumluluğu. Türkiye Adalet Akademisi Derg. 2017;(32):197-246.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu. Karar No: 2019/455, Esas No: 2016/23, Tarih: 28.5.2019
Adalet Bakanlığı. Türk Ceza Kanunu Madde Gerekçeleri [Internet]. Ankara: Adalet Bakanlığı; [tarih yok]. Erişim adresi: http://www.ceza-bb.adalet.gov.tr/. Erişim tarihi: 10 Aralık 2023.
Arslan B. Kamu Görevlisi Olmayan Hekimin Gerçeğe Aykırı Belge Düzenlemesi Suçu [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul: Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü; 2016.
Referanslar
Uysal F. Sporcu ve Sedanterlerde Sportif Aktiviteye Katılım Öncesi Sağlık Durumlarının Değerlendirilmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Isparta: Süleyman Demirel Üniversitesi; 2018.
Dalkılıç M. Spor Faaliyetlerine Katılım ile İletişim Beceri Düzeyi [Yüksek Lisans Tezi]. Karaman: Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü; 2020.
Yaşar M. Spor Şurası "Spor Hukuku Ön Komisyonu Raporu" Hakkında Görüşler [Internet]. Türk Hukuk Sitesi; 2008 [10.12.2023]. Erişim adresi: http://www.turkhukuksitesi.com/makale_927.htm
Er Ü. Sağlık Hukuku. Ankara: Savaş Yayınevi; 2008.
Tunçer P. Sağlık Hukuku Temel Bilgileri. 3. baskı. Ankara: Adalet Yayınevi; 2018.
Çavdar P. Hekimin Aydınlatma Yükümlülüğü. Marmara Üniv Hukuk Fak Hukuk Araştır Derg. 2016;22(3):731-60.
Hakeri H. Tıp Hukuku. 19. baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2020.
Özkan ZA. Hekim Raporlarının Türleri ve Düzenlenmesi. Yaşar Hukuk Dergisi. 2021;3(1):4-54.
Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı. Sağlık Raporları Usul ve Esasları Hakkında Yönerge. Ankara: Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı; 2019 Eyl 30. Sayı: 23642684.
Özel Hastane Raporu Geçerli Mi? 2023 Güncel Rapor Mevzuatı [Internet]. Devlet Destekli. 2023 [10.12.2023]. Erişim adresi: https://www.devletdestekli.com/ozel-hastane-raporu/
Ülkar B, Üstü Y. Spora Katılım Öncesi Sağlık Değerlendirmeleri ve Sporcu Lisans Raporları. Aile Hekimliği Sürekli Mesleki Gelişim Programı ASM Yönetimi, İşleyiş ve Mevzuat Modülü 6.16 v1.0. 2013 Aralık 21.
Sporcu Lisans, Tescil, Vize ve Transfer Yönetmeliği. Resmi Gazete. 2001 Ara 7; Sayı: 24606. Spor Federasyonlarının Lisans İşlemleri, Madde 6, Eğitim ve Öğretim Kurumları Lisansı; Madde 7.
AHEF Hukuk Komisyonu. Aile Hekimliğinde Sağlık Raporları. Ankara: Aile Hekimleri Dernekleri Federasyonu; 2022.
Aşçıoğlu Ç. Tıbbi Yardım ve El Atmalardan Doğan Sorumluluklar. Ankara: ; 1993.
Hancı İ. Tıbbi Girişimler Nedeniyle Hekimin Ceza ve Tazminat Sorumluluğu. 2. baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2008.
Ayan M. Tıbbi Müdahalelerden Doğan Hukuki Sorumluluk. Ankara: Kazancı Kitabevi; 1991.
Hakeri H. Tıp Hukuku. 19. baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2020.
Türkmen A. Hasta ve Hekim Hukuku. 2. baskı. Ankara: Adalet Yayınevi; 2013.
Polat O. Tıbbi Uygulama Hataları. Ankara: Seçkin Yayınevi; 2015.
Uygur A. Hekimin Kusurunun Değerlendirilmesi. Türkiye Barolar Birliği Dergisi. 2019;(144):355-82.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, Karar No: 2017/8069, Esas No: 2016/4925, Tarih: 5.7.2017.
Metin E. Yarışmacı Sporcularda Kardiyovasküler Değerlendirme: Derleme. Spor Hekimliği Dergisi. 2008;43:59-67.
Altundere N. Tıp Ceza Hukuku ve Güven İlkesi. İçinde: Sağlık Hukuku Makaleleri. İstanbul: İstanbul Barosu Yayınları; 2012.
Kanbur M. Türk ceza kanunu hükümleri çerçevesinde hekimin ve diğer sağlık personelinin hukuki sorumluluğuna ilişkin genel değerlendirme. Türkiye Acil Tıp Dergisi. 2009;9(1):41-51.
Özalp F. Hekimin taksirle yaralama suçu. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi. 2011;0(5):567-84.
Kayaer N. Tıp ceza hukukunda tedavi hatası. Tıp Hukuku Dergisi. 2020;9(17):69-138.
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Tarih: 21.1.2001, Esas No: 2001/94, Karar No: 2001/2276.
Keyman S. Hekimin cezaî sorumluluğu. Ankara Üniv Hukuk Fak Derg. 1978;35(1):57-89.
Demirel B. Hekimin yasal sorumlulukları. Gazi Tıp Derg. 2005;16(3):99-106.
Tezcan D, Erdem MR, Önok M. Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku. 10. baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2013.
Ümit C. Hekimlerin mesleklerinin uygulanmasından doğan ceza sorumluluğu. Türkiye Adalet Akademisi Derg. 2017;(32):197-246.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu. Karar No: 2019/455, Esas No: 2016/23, Tarih: 28.5.2019
Adalet Bakanlığı. Türk Ceza Kanunu Madde Gerekçeleri [Internet]. Ankara: Adalet Bakanlığı; [tarih yok]. Erişim adresi: http://www.ceza-bb.adalet.gov.tr/. Erişim tarihi: 10 Aralık 2023.
Arslan B. Kamu Görevlisi Olmayan Hekimin Gerçeğe Aykırı Belge Düzenlemesi Suçu [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul: Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü; 2016.
