Değerlere Göre Yönetim (Management According to Values)
Özet
Değerler örgüt üyelerinin sosyal ve duygusal gelişimlerini gerçekleştirebilmelerinde önemli bir araçtır. Değiştirilebilir ve geliştirilebilir niteliğe sahip olan değerler öğretilebilir ve öğrenilebilir. Bireylere değerlerin kazandırılması ve yaşantısının ayrılmaz bir parçası haline getirilmesinin günümüz koşullarında geçmiş zamanlara nazaran daha zor olduğu söylenebilir. Geçmişte topluluklarda kabul görmüş ve varlığını sürdüren önemli olan birçok değer, yaşantılarla sonraki nesillere taşınırken günümüzde bu aktarım işi yeterli değildir. Bugünkü değişen koşullar çerçevesinde sağlık sisteminin en önemli insan gücünü oluşturan hemşirelerin sadece uygulama açısından başarılı bireyler olarak değil aksine değerlerini bilen ve onları davranışlarında gösteren bireyler olarak yetiştirilmeleri, geliştirilmeleri ve yönetilmeleri beklenmektir.
Values are an important tool for organizational members to achieve their social and emotional development. Values that can be changed and improved can be taught and learned. It can be said that teaching values to individuals and making them an integral part of their lives is more difficult in today's conditions than in the past. While many important values that were accepted and continued to exist in communities in the past were transferred to the next generations through experiences, today this transfer is not sufficient. Within the framework of today's changing conditions, nurses, who constitute the most important manpower of the health system, are expected to be trained, developed and managed not only as individuals who are successful in terms of practice, but also as individuals who know their values and show them in their behavior.
Referanslar
Özen, Y. (2012). Değerlerin kişilik ve kimlik kazanımındaki rolü. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi,1(4), 167-181.
Birkök, M. C. (2019). Değerler sınıflandırması. Journal of Human Sciences, 16(2), 493–498.
Merdan, E. (2013). Beş faktör kişilik kuramı ile iş değerleri ilişkisinin incelenmesi: Bankacılık sektöründe bir araştırma. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Elektronik Dergisi, 7140-159.
Demirtaş, Z. Ve Kılıç, M. F. (2015). Okul Yöneticilerinin değerlerle yönetim kavramına ilişkin algıları. Turkish Journal of Educational Studies, 2(2).
Burkhardt, M.M, Nathaniel, A.K. (2013). Çağdaş hemşirelikte etik: Değerlerin aydınlatılması ( Çev. Ş.E.Alpar, N.Bahçecik,Ü. Karabacak). İstanbul Tıp Kitapevi, İstanbul, 52-115.
Karaer, H. & Karaer, F. (2019). Kimya öğretmeni adaylarının “Aziz Sancar’ın Başarısı” adlı okuma parçasındaki değerler ve değerler eğitimine yönelik görüşleri. Değerler Eğitimi Dergisi , 17 (37) , 290-316 .
Ekşi, H., Katılmış, A. (2016). Uygulama Örnekleriyle Değerler Eğitimi. Nobel Yayınları, Ankara. 8-39
Aydın, M. Z. ve Akyol Gürler, Ş. (2012). Okulda değerler eğitimi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
Cooper, D. (2014). Character education: astudy of an elementary school leadership academy. Doktora Tezi. Wilmington University, North Carolina.
Schaefer, M.P. (2012). Determining methods for teaching character education in elementary schools. Yayınlanmamış doktora tezi. Northcentral University, Arizona.
Kantek, F. (2014). Örgüt kültürü. İçinde Ü.T. Baykal, E.E. Türkmen (Ed.), Hemşirelik Hizmetleri Yönetimi. Akademi Basın, İstanbul. 684-685.
Üstün, Ç. (2021) Etik ve ahlak kavramının değerlendirilmesi. İçinde M.K. Kaşıkçı, E. Akın (Ed.), Temel Hemşirelik Esaslar, Kavramlar, İlkeler, Uygulamalar. İstanbul Tıp Kitap evleri, İstanbul. 114-123.
Acun, İ., Yücel, C., Önder, A. ve Tarman, B. (2013). Değerler: kim ne kadar değer veriyor? Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 191-206.
Vurgun, L. ve Öztop, S. (2011). Yönetim ve örgüt kültüründe değerlerin önemi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16 (3), 217-230.
Doğan, B., Aşkun, O. B., Yozgat, U. (2007).Türkiye’de yönetsel değerler ve yönetici profili üzerine bir araştırma, Beta Yayıncılık, İstanbul
Demirtaş, E. (2011). Çalışanların Kişilik Özelliklerinin ve Kişisel Değerlerinin, İş Değerlerine ve Örgütsel Bağlılığa Olan Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Şentürk, H. (2010). Kişilik gelişiminde eğitim, din ve değerlerin rolü. Eğitime Bakış: Eğitim-Öğretim ve Bilim Araştırmaları Dergisi, 6(18): 50-54.
Çelikkaya, T. ve Seyhan, O. (2016). Değerlerin kazanılmasındaki etkili faktörler (Öğrenci görüşleri): Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(36), 167-191.
Rokeach, M. (1973). The Nature of Human Values, New York: Free Press.
Spranger, E. (1928). Types of Men: The Psychology and Ethics of Personality, Halle, M. Niemeyer.
Schwartz, S.H. (1992). Universals in the Content and Structure of Values: Theoretical Advances and Empirical Tests in 20 Countries. Advances in Experimental Social Psychology, 25, 1-64.
Akçay, V.H. (2018). Kişisel değerlerin psikolojik sermaye ve iş tatmini ilişkisinde moderatör etkisi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,1, 257- 276.
Yiğittir, S. (2012). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin değer yönelimlerinin Rokeach ve Schwartz değer sınıflandırmasına göre değerlendirilmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 1-15.
Çalışkur, A, Demirhan, A, Bozkurt, S. (2012) Examining the values according to the job areas and demographic variables: Suleyman Demirel University The Journal of Faculty of Economics and Administrative Sciences,17(1): 219–236
Schwartz, S.H. (2006). Basic human values: Theory, measurement, and applications. Revue française de sociologie, 47 (4), 249–288.
Altınkurt, Y., Yılmaz. K., (2010). Değerlere göre yönetim ve örgütsel adalet ilişkisinin ortaöğretim okulu öğretmenlerinin algılarına göre incelenmesi, Educational Administration: Theory and Practice, 16 (4) 463-484,
Sezgin, F. (2006). İlköğretim okulu öğretmenlerinin birey-örgüt değer uyumuna ilişkin algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 12(48), 557–583.
Güler, B. K. (2015). Geçmişten günümüze çalışma psikolojisi. Karatahta İş Yazıları Dergisi, 3, 1-26.
Irby, B., Brown, G. ve Yang, L. L. (2006). Values of organizations and leadership. (Edt: F. W. English). Encyclopedia of educational leadership and administration. California: SAGE.)
Ayık, A., Şayir, G., & Yücel, E. (2015). Analyzing the relation between management by values and organizational trust according to the secondary school teachers’ perceptions. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(2), 67-81.
Abraham, R. (2000). “Organizational cynicism: bases and consequences”, generic, Social and General Psychology Monographs, 126(3), 269‐292.
Balay, R., Kaya, A. ve Cülha, A. (2013). Örgüt kültürü ve örgütsel sinizm ilişkisi. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(2), 123-144.
Altuntaş, S.Y. (2014). Tükenme. İçinde Ü.T. Baykal, E.E. Türkmen (Ed.), Hemşirelik Hizmetleri Yönetimi. Akademi Basın, İstanbul.
Fichter, J. (2015). Sosyoloji nedir?. (Çev. N. Çelebi). Ankara: Anı Yayıncılık. (Orijinal çalışmanın yayın tarihi 1971).
İmsal, E.F. (2019) Öğretmenlerin kişilik özellikleri ile değer tercihleri arasındaki ilişki. Master's Thesis. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.
Ravari, A, Bazargan-Hejazi, S, Ebadi, A. (2013) Work values and job satisfaction: a qualitative study of Iranian nurses. Nurs Ethics, 20(4),448–458.
Hegney, D., Plank, A. ve Parker, V. (2006). Extrinsic and intrinsic work values: their impact on job satisfaction in nursing. Journal of Nursing Management 14 (4), 271– 281.
Cooman, R. De, Gieter, S. De, Pepermans, R. C. Du Bois, Caers, R., Jegers M. (2008). Freshmen in nursing: Job motives and work values of a new generation: Journal of Nursing Management, 16, 56-64.
Fischer, R., ve Mansell, A. (2009), ‘Commitment across cultures: a meta-analytical approach,’ Journal of International Business Studies, 40, 1339–1358.
Froese, F.F. , ve Xiao, S. (2012). Work values, job satisfaction and organisational commitment in China. The International Journal of Human Resource Management 23 (10), 2144– 2162.
Erim, S.E., Çevirme, A. (2018). Hemşirelikte kişisel ve profesyonel değerlerin farkındalığı önemli mi? Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 21(4):279-284.
Referanslar
Özen, Y. (2012). Değerlerin kişilik ve kimlik kazanımındaki rolü. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi,1(4), 167-181.
Birkök, M. C. (2019). Değerler sınıflandırması. Journal of Human Sciences, 16(2), 493–498.
Merdan, E. (2013). Beş faktör kişilik kuramı ile iş değerleri ilişkisinin incelenmesi: Bankacılık sektöründe bir araştırma. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Elektronik Dergisi, 7140-159.
Demirtaş, Z. Ve Kılıç, M. F. (2015). Okul Yöneticilerinin değerlerle yönetim kavramına ilişkin algıları. Turkish Journal of Educational Studies, 2(2).
Burkhardt, M.M, Nathaniel, A.K. (2013). Çağdaş hemşirelikte etik: Değerlerin aydınlatılması ( Çev. Ş.E.Alpar, N.Bahçecik,Ü. Karabacak). İstanbul Tıp Kitapevi, İstanbul, 52-115.
Karaer, H. & Karaer, F. (2019). Kimya öğretmeni adaylarının “Aziz Sancar’ın Başarısı” adlı okuma parçasındaki değerler ve değerler eğitimine yönelik görüşleri. Değerler Eğitimi Dergisi , 17 (37) , 290-316 .
Ekşi, H., Katılmış, A. (2016). Uygulama Örnekleriyle Değerler Eğitimi. Nobel Yayınları, Ankara. 8-39
Aydın, M. Z. ve Akyol Gürler, Ş. (2012). Okulda değerler eğitimi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
Cooper, D. (2014). Character education: astudy of an elementary school leadership academy. Doktora Tezi. Wilmington University, North Carolina.
Schaefer, M.P. (2012). Determining methods for teaching character education in elementary schools. Yayınlanmamış doktora tezi. Northcentral University, Arizona.
Kantek, F. (2014). Örgüt kültürü. İçinde Ü.T. Baykal, E.E. Türkmen (Ed.), Hemşirelik Hizmetleri Yönetimi. Akademi Basın, İstanbul. 684-685.
Üstün, Ç. (2021) Etik ve ahlak kavramının değerlendirilmesi. İçinde M.K. Kaşıkçı, E. Akın (Ed.), Temel Hemşirelik Esaslar, Kavramlar, İlkeler, Uygulamalar. İstanbul Tıp Kitap evleri, İstanbul. 114-123.
Acun, İ., Yücel, C., Önder, A. ve Tarman, B. (2013). Değerler: kim ne kadar değer veriyor? Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 191-206.
Vurgun, L. ve Öztop, S. (2011). Yönetim ve örgüt kültüründe değerlerin önemi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16 (3), 217-230.
Doğan, B., Aşkun, O. B., Yozgat, U. (2007).Türkiye’de yönetsel değerler ve yönetici profili üzerine bir araştırma, Beta Yayıncılık, İstanbul
Demirtaş, E. (2011). Çalışanların Kişilik Özelliklerinin ve Kişisel Değerlerinin, İş Değerlerine ve Örgütsel Bağlılığa Olan Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Şentürk, H. (2010). Kişilik gelişiminde eğitim, din ve değerlerin rolü. Eğitime Bakış: Eğitim-Öğretim ve Bilim Araştırmaları Dergisi, 6(18): 50-54.
Çelikkaya, T. ve Seyhan, O. (2016). Değerlerin kazanılmasındaki etkili faktörler (Öğrenci görüşleri): Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(36), 167-191.
Rokeach, M. (1973). The Nature of Human Values, New York: Free Press.
Spranger, E. (1928). Types of Men: The Psychology and Ethics of Personality, Halle, M. Niemeyer.
Schwartz, S.H. (1992). Universals in the Content and Structure of Values: Theoretical Advances and Empirical Tests in 20 Countries. Advances in Experimental Social Psychology, 25, 1-64.
Akçay, V.H. (2018). Kişisel değerlerin psikolojik sermaye ve iş tatmini ilişkisinde moderatör etkisi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,1, 257- 276.
Yiğittir, S. (2012). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin değer yönelimlerinin Rokeach ve Schwartz değer sınıflandırmasına göre değerlendirilmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 1-15.
Çalışkur, A, Demirhan, A, Bozkurt, S. (2012) Examining the values according to the job areas and demographic variables: Suleyman Demirel University The Journal of Faculty of Economics and Administrative Sciences,17(1): 219–236
Schwartz, S.H. (2006). Basic human values: Theory, measurement, and applications. Revue française de sociologie, 47 (4), 249–288.
Altınkurt, Y., Yılmaz. K., (2010). Değerlere göre yönetim ve örgütsel adalet ilişkisinin ortaöğretim okulu öğretmenlerinin algılarına göre incelenmesi, Educational Administration: Theory and Practice, 16 (4) 463-484,
Sezgin, F. (2006). İlköğretim okulu öğretmenlerinin birey-örgüt değer uyumuna ilişkin algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 12(48), 557–583.
Güler, B. K. (2015). Geçmişten günümüze çalışma psikolojisi. Karatahta İş Yazıları Dergisi, 3, 1-26.
Irby, B., Brown, G. ve Yang, L. L. (2006). Values of organizations and leadership. (Edt: F. W. English). Encyclopedia of educational leadership and administration. California: SAGE.)
Ayık, A., Şayir, G., & Yücel, E. (2015). Analyzing the relation between management by values and organizational trust according to the secondary school teachers’ perceptions. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(2), 67-81.
Abraham, R. (2000). “Organizational cynicism: bases and consequences”, generic, Social and General Psychology Monographs, 126(3), 269‐292.
Balay, R., Kaya, A. ve Cülha, A. (2013). Örgüt kültürü ve örgütsel sinizm ilişkisi. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(2), 123-144.
Altuntaş, S.Y. (2014). Tükenme. İçinde Ü.T. Baykal, E.E. Türkmen (Ed.), Hemşirelik Hizmetleri Yönetimi. Akademi Basın, İstanbul.
Fichter, J. (2015). Sosyoloji nedir?. (Çev. N. Çelebi). Ankara: Anı Yayıncılık. (Orijinal çalışmanın yayın tarihi 1971).
İmsal, E.F. (2019) Öğretmenlerin kişilik özellikleri ile değer tercihleri arasındaki ilişki. Master's Thesis. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.
Ravari, A, Bazargan-Hejazi, S, Ebadi, A. (2013) Work values and job satisfaction: a qualitative study of Iranian nurses. Nurs Ethics, 20(4),448–458.
Hegney, D., Plank, A. ve Parker, V. (2006). Extrinsic and intrinsic work values: their impact on job satisfaction in nursing. Journal of Nursing Management 14 (4), 271– 281.
Cooman, R. De, Gieter, S. De, Pepermans, R. C. Du Bois, Caers, R., Jegers M. (2008). Freshmen in nursing: Job motives and work values of a new generation: Journal of Nursing Management, 16, 56-64.
Fischer, R., ve Mansell, A. (2009), ‘Commitment across cultures: a meta-analytical approach,’ Journal of International Business Studies, 40, 1339–1358.
Froese, F.F. , ve Xiao, S. (2012). Work values, job satisfaction and organisational commitment in China. The International Journal of Human Resource Management 23 (10), 2144– 2162.
Erim, S.E., Çevirme, A. (2018). Hemşirelikte kişisel ve profesyonel değerlerin farkındalığı önemli mi? Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 21(4):279-284.
