Seo – Google Haberciliği

Yazarlar

Özet

1970’li yılların başında bilgi ve iletişim teknolojilerinde yaşanan gelişmelerle başlayan dijital dönüşüm bilgi üretimi, depolaması, erişimi ve transferi ile iletişim ve haberleşme biçimlerinde köklü değişimlere yol açmış; farklı sektörlerin ve gündelik yaşam pratiklerinin dijital alt yapılar üzerinde yeniden temellenmesini beraberinde getirmiştir. Günümüzde, en geniş kullanıcı ve işlem hacmine sahip olan bankacılık ve ticaret faaliyetleri ile habercilik pratiklerinin 1990’lı yılların ortalarına gelindiğinde çevrimiçi ortamlara taşınması sektörler açısından bu dijitalleşme sürecine öncülük etmiştir. Bu dönemde, basılı gazetelerin dijital örnekleri, baskı için hazırlanan mizanpajların birebir aktarıldığı ya da gazetelerin belirli bölümlerinin yayınlandığı web siteleri üzerinden deneyimlenmektedir. Aradan geçen 30 yıla yakın sürede, çevrimiçi gazeteler çeşitlenmiş ve yaygınlaşmış; içerik ve tasarım açısından teknolojik gelişmelerle paralel olarak değişim ve dönüşüme uğramıştır. Bu süreçte, çevrimiçi gazetelerin sahip olduğu maliyet, erişim kolaylığı ve güncellenebilme gibi başlıca avantajlar; medya kuruluşları ve okuyucular açısından ortak fayda sağlasa da basılı gazetelerin tirajlarında yaşanan düşüş sektörel açıdan ciddi bir tehdit oluşturmaya başlamıştır. Bunun sonucunda, reklam ve ilan gelirleri açısından belirleyici olan tirajların yerini, yeni ölçümleme kriterleri olan trafik ve tıklanma sayılarının alması, çevrimiçi gazetelerin haber üretme motivasyonlarında köklü bir değişime yol açmıştır. Bu doğrultuda, daha yüksek gelir elde etmek için popülaritelerini artırmaya ve varlıklarını sürdürmeye odaklanan çevrimiçi gazeteler, okuyucularını çevrimiçi pazarlama ve reklamcılık uygulamalarından gelir elde etmek için kullanabilecekleri bir unsur olarak görmeye başlamışlardır. Çalışmanın bu bölümünde, kullanıcıları haber alma gereksinimleri, ilgi alanları ve arama motoru algoritmaları üçgeninde yakalayarak ilgi çekici, aranan ve güncel konu seçimleri ile özel yazım teknikleri gibi taktikler aracılığıyla sayfa trafiği oluşturmak, haber linklerini tıklatmak için kışkırtan ve SEO Gazeteciliği, Google Haberciliği ya da Arama Motoru Haberciliği gibi farklı biçimlerde kavramsallaştırılan bu içerik üretim pratiğinin işleyiş mantığına ve kullanım amaçlarına yer verilerek; gazetecilik mesleği açısından yol açtığı sonuçlar değerlendirilmektedir.

Referanslar

Baydaş, A. (2023). Dijital Pazarlama Karması ve Güncel Uygulamaları. Abdulvahap Baydaş, Mehmet Emin Yaşar, Serhat Ata (Editörler), Dijital Pazarlama ve Dijital Pazarlama Karması (s.5-46). Eğitim Yayınevi.

Binark, M. ve Löker, K. (2011). Sivil Toplum Örgütleri için Bilişim Rehberi. Ankara: STGM Yayınları. https://www.stgm.org.tr/sites/default/files/2020-08/sivil-toplum-orgutleri-icin-bilisim-rehberi.pdf

Bulunmaz, B. (2011). İnternet Gazeteciliğinin Medya Dünyası İçindeki Rolü ve Ekonomik Boyutları. Marmara İletişim Dergisi(18), 27-46.

Çakır, H. (2007). Geleneksel Gazetecilik Karşısında İnternet Gazeteciliği. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(22), s. 123-149.

Deniz, Ş., & Korap Özel, E. (2018). Google Gazeteciliği: Dijital Çağda Bir ‘Gerekli Kötü’ Olarak SEO Haberleri ve Haberin ‘Tık’ Uğruna Deformasyonu. Connectist: Istanbul University Journal of Communication Sciences(55), 77-112.

Elmas, Ç., Orman, A. ve Dener, M., (2009). Arama Motoru Optimizasyonu Kullanılarak Tez Arama Motoru Geliştirilmesi. e- Journal of New World Sciences Academy 2009, Volume: 4, Number: 2.

Google, (2024). Arama Motoru Optimizasyonu (SEO) Başlangıç Kılavuzu. https://developers.google.com/search/docs/fundamentals/seo-starter-guide?hl=tr Son Erişim: 15 Ağustos 2024.

Gürcan, H.İ. (1998). Sanal Gazete ve Gazetecilik. Kurgu Dergisi, Sayı:15, s. 143-153.

İrvan, S. (2023). Google gazeteciliği haberciliğin özünü bozdu! https://uskudar.edu.tr/tr/icerik/8881/prof-dr-suleyman-irvan-google-gazeteciligi-haberciligin-ozunu-bozdu Son Erişim: 27 Ağustos 2024.

Kalsın, B. (2016). Geçmişten Geleceğe İnternet Gazeteciliği: Türkiye Örneği. The Journal of Academic Social Science Studies, Number: 42 , p. 75-94, Winter III 2016.

Koloğlu, O. (2013). Osmanlıdan 21. Yüzyıla Basın Tarihi. İstanbul, Pozitif Yayınları.

Korap Özel, E. ve Deniz, Ş. (2018). “Google Gazeteciliği” mi “Empati Editörlüğü’ mü? Gazetecilikte SEO Editörlüğü ve Dönüşen Gazetecilik Pratikleri Üzerine Bir Araştırma”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (AKİL) Aralık (30), s. 164-190.

O’Reilly, T. (2005). What Is Web 2.0 Design Patterns and Business Models for the Next Generation of Software. https://www.oreilly.com/pub/a//web2/archive/what-is-web-20.html Son Erişim: 29.05.2024.

Richmond, S. (2008). How SEO is changing journalism. British Journalism Review, 19(4), 51–55. doi:10.1177/0956474808100865

RTÜK, (2018). Televizyon İzleme Eğilimleri Araştırması – 2018. T.C. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu Kamuoyu, Yayın Araştırmaları ve Ölçme Dairesi Başkanlığı, Ankara. https://www.rtuk.gov.tr/Media/FM/Birimler/Kamuoyu/televizyonizlemeegilimleriarastirmasi2018.pdf Son Erişim: 20 Ağustos 2024.

Tokgöz, O. (2022). Temel Gazetecilik. Ankara: İmge Kitabevi. 15 Baskı.

Törenli, N. (2005). Yeni Medya, Yeni İletişim Ortamı. Ankara, Bilim ve Sanat Yayınları.

TSE, (2006). Bilişim Terimleri Sözlüğü. Birinci Basım. Ankara.

Vural, B.A., Bat, M. (2010). Yeni Bir İletişim Ortamı Olarak Sosyal Medya: Ege Üniversitesi İletişim Fakültesine Yönelik Bir Araştırma. Journal of Yasar University, 20 (5) içinde 3348-3382.

We Are Social ve Meltwater (2024). Digital 2024 Global Overview Report: The Essential Guide to the World’s Connected Behaviours. https://wearesocial.com/uk/blog/2024/01/digital-2024-5-billion-social-media-users/ Son Erişim: 31 Temmuz 2024.

Yüksel, O. (2014). İnternet Gazeteciliği ve Blog Yazarlığı. Ankara, Sinemis Yayınları.

Referanslar

Baydaş, A. (2023). Dijital Pazarlama Karması ve Güncel Uygulamaları. Abdulvahap Baydaş, Mehmet Emin Yaşar, Serhat Ata (Editörler), Dijital Pazarlama ve Dijital Pazarlama Karması (s.5-46). Eğitim Yayınevi.

Binark, M. ve Löker, K. (2011). Sivil Toplum Örgütleri için Bilişim Rehberi. Ankara: STGM Yayınları. https://www.stgm.org.tr/sites/default/files/2020-08/sivil-toplum-orgutleri-icin-bilisim-rehberi.pdf

Bulunmaz, B. (2011). İnternet Gazeteciliğinin Medya Dünyası İçindeki Rolü ve Ekonomik Boyutları. Marmara İletişim Dergisi(18), 27-46.

Çakır, H. (2007). Geleneksel Gazetecilik Karşısında İnternet Gazeteciliği. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(22), s. 123-149.

Deniz, Ş., & Korap Özel, E. (2018). Google Gazeteciliği: Dijital Çağda Bir ‘Gerekli Kötü’ Olarak SEO Haberleri ve Haberin ‘Tık’ Uğruna Deformasyonu. Connectist: Istanbul University Journal of Communication Sciences(55), 77-112.

Elmas, Ç., Orman, A. ve Dener, M., (2009). Arama Motoru Optimizasyonu Kullanılarak Tez Arama Motoru Geliştirilmesi. e- Journal of New World Sciences Academy 2009, Volume: 4, Number: 2.

Google, (2024). Arama Motoru Optimizasyonu (SEO) Başlangıç Kılavuzu. https://developers.google.com/search/docs/fundamentals/seo-starter-guide?hl=tr Son Erişim: 15 Ağustos 2024.

Gürcan, H.İ. (1998). Sanal Gazete ve Gazetecilik. Kurgu Dergisi, Sayı:15, s. 143-153.

İrvan, S. (2023). Google gazeteciliği haberciliğin özünü bozdu! https://uskudar.edu.tr/tr/icerik/8881/prof-dr-suleyman-irvan-google-gazeteciligi-haberciligin-ozunu-bozdu Son Erişim: 27 Ağustos 2024.

Kalsın, B. (2016). Geçmişten Geleceğe İnternet Gazeteciliği: Türkiye Örneği. The Journal of Academic Social Science Studies, Number: 42 , p. 75-94, Winter III 2016.

Koloğlu, O. (2013). Osmanlıdan 21. Yüzyıla Basın Tarihi. İstanbul, Pozitif Yayınları.

Korap Özel, E. ve Deniz, Ş. (2018). “Google Gazeteciliği” mi “Empati Editörlüğü’ mü? Gazetecilikte SEO Editörlüğü ve Dönüşen Gazetecilik Pratikleri Üzerine Bir Araştırma”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (AKİL) Aralık (30), s. 164-190.

O’Reilly, T. (2005). What Is Web 2.0 Design Patterns and Business Models for the Next Generation of Software. https://www.oreilly.com/pub/a//web2/archive/what-is-web-20.html Son Erişim: 29.05.2024.

Richmond, S. (2008). How SEO is changing journalism. British Journalism Review, 19(4), 51–55. doi:10.1177/0956474808100865

RTÜK, (2018). Televizyon İzleme Eğilimleri Araştırması – 2018. T.C. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu Kamuoyu, Yayın Araştırmaları ve Ölçme Dairesi Başkanlığı, Ankara. https://www.rtuk.gov.tr/Media/FM/Birimler/Kamuoyu/televizyonizlemeegilimleriarastirmasi2018.pdf Son Erişim: 20 Ağustos 2024.

Tokgöz, O. (2022). Temel Gazetecilik. Ankara: İmge Kitabevi. 15 Baskı.

Törenli, N. (2005). Yeni Medya, Yeni İletişim Ortamı. Ankara, Bilim ve Sanat Yayınları.

TSE, (2006). Bilişim Terimleri Sözlüğü. Birinci Basım. Ankara.

Vural, B.A., Bat, M. (2010). Yeni Bir İletişim Ortamı Olarak Sosyal Medya: Ege Üniversitesi İletişim Fakültesine Yönelik Bir Araştırma. Journal of Yasar University, 20 (5) içinde 3348-3382.

We Are Social ve Meltwater (2024). Digital 2024 Global Overview Report: The Essential Guide to the World’s Connected Behaviours. https://wearesocial.com/uk/blog/2024/01/digital-2024-5-billion-social-media-users/ Son Erişim: 31 Temmuz 2024.

Yüksel, O. (2014). İnternet Gazeteciliği ve Blog Yazarlığı. Ankara, Sinemis Yayınları.

Yayınlanan

3 Ekim 2024

Lisans

Lisans