Yerel Basın
Özet
Belirli bir coğrafyada yayınlanan ve çoğunlukla buradaki olayları haberleştiren mecralara yerel basın denilmektedir. Yerel basını yaygın basından ayıran en önemli nokta yayınlandığı bölgeyle sınırlı olması gösterilmekle birlikte içeriklerin yapısı, hedef kitle, ekonomik yapı ve işlevler bakımından da ayrımlar mevcuttur. Yerel toplulukları, yönetimleri, olayları merkeze alması ve tartışmaya açmasıysa en belirgin ayrımdır. Yerel basın üstlendiği görev ve sorumluluklarla kişilerin gündelik yaşamında önemli bir role sahiptir. Yönetenle yönetilen arasındaki ilişkiyi sağlaması, küçük toplulukları görünür kılması, bölgenin ihtiyacı olan konularda eğitim sürecinin bir parçası olması, kent belleği oluşturması ve nesillere aktarmasıysa yerel basının işlevleri arasındadır.
Yerel basının tarihsel başlangıcı matbaanın icadına yani 15. yüzyıla değin uzanmakla birlikte literatürde yerini alan ilk yerel gazetenin 1605 yılında Strasbourg’da yayın hayatına başladığı bilinmektedir. Türkiye’deyse yerel basının ilk örnekleri olarak vilayet gazetelerini göstermek mümkündür. 1865 yılında yayın hayatına başlayan Tuna gazetesi ilk yerel gazete olarak kabul edilmektedir. Sonraki dönemlerde siyasal, ekonomik, toplumsal ve teknolojik gelişmelerin etkisiyle dönüşüm gösteren yerel basın gelinen noktada çeşitli sorunlarla mücadele etmektedir.
Yerel basının sorunlarının büyük bölümü iktisadi yapıdan kaynaklanmaktır. Okuyucu/ izleyici azlığı, reklamların dijital mecralara kayması gibi sebeplerden dolayı yerel basın Türkiye’de ekonomik olarak resmi ilanlara ve yerel politika yapıcılara bağımlı olmuştur. Sadece işletme giderlerini karşılayacak kadar gelirin olması nedeniyle yeni yatırımlar yapılamamakta, gazetecilerin mesleki tatmini sağlanamamaktır. Haber kaynaklarıyla girilen ilişkiler, içeriklerin yavanlığı, toplumsal cinsiyet rolleri de diğer sorunlar arasındadır. Teknolojik gelişmeler yerel basın için olumlu olmakla birlikte yerel basın organlarının gelişmelere entegre olmadığını söylemek mümkündür. Yerel basının hayatta kalabilmesi ve işlevlerini yerine getirebilmesi için önemli adımların atılması zorunluluk haline gelmiştir.
Referanslar
Adanır, B. (2024). BİK ölçütleri yerel medyada da “tık yarışı” başlattı: Diyarbakır örneği https://journo.com.tr/bik-resmi-ilan-yerel-medya
Akçan, L. (1986). Türk basını içinde Anadolu basınının sorunları ve sorumlulukları. Türk Basınının Kendi Kendini Kontrolu. Türk Basınının Sorunları Sempozyumu 26- 27 Mayıs 1986 Ankara: Ankara Üniversitesi Basın- Yayın Yüksek Okulu.
Alankuş, S. (2005). Demokratik bir medya ortamı için yerel/ sivil medya ve yeni imkanlar. S. Alankuş (Der.) Medya ve Toplum. IPS İletişim Vakfı Yayınları.
Alemdar, K. & Uzun, R. (2013). Herkes için gazetecilik. Tanyeri Kitap.
Alemdar, K. (1996). İletişim ve tarih. İmge Yayınevi.
Alver, F. (2011). Gazetecilik bilimi ve kuramları Gazetecilik kuram tasarımlarını Türkiye’deki gazetecilik sistemi ve uygulamalarıyla sınama denemesi. Kalkedon Yayınları.
Arabacı, C. & Ayhan, B. & Demirsoy, A. & Aydın, H. (2009). Konya basın tarihi. Palet Yayınları.
Arslan, B., & Yunusoğlu, A. (2023). Yerel medyada kadın yönetici olmak. World Women Studies Journal, 8(2), 153-170.
Atabay, M. (2015). Çanakkale basın tarihi. PA Paradigma Akademi.
Atabek, N. (2005). Yerel basın ve yerel demokrasi. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi (22): 47- 54.
Barnhurst, K. G. & Nerone, J. (2001). The form of news: A history. Guilford Press.
Baykal, H. (1988). Milli mücadelede basın. T.C. Başbakanlık Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Araştırma Merkezi. 471- 479.
Bek, M. G. (2005). Yerel politika ve yerel medya. S. Alankuş (Der.) Medya ve Toplum. IPS İletişim Vakfı Yayınları.
Brian M. & Matthew E. R. (2007). News mediaanddisasters: Navigatin gold challenge sand new opportunities in the digitalageh., (Quarantelli, E. L., & R. R. Dynes, (Ed.) Handbook of Disaster Research. Springer.
Briggs, A. ve Burke, P. (2011). Medyanın toplumsal tarihi Gutenberg’den internete. Kırmızı Yayınları.
Bulut, Ç. K. (2019). Sınıfın sınırlarında gazeteciler ve proleterleşme. NotaBene.
Bülbül, R. (1997). Genel gazetecilik bilgileri. Paragraf Dizgi ve Tasarım.
Cangöz, İ. (2003). Yurttaş gazeteciliği ve yerel basın. S. Alankuş (Der.) Gazetecilik ve Habercilik. IPS İletişim Vakfı Yayınları.
Chris F. (2006). Ethics for local journalism. B. Franklin (Ed.) Local Journalism and Local Media Making The Local News. Routledge.
Çavuş, S. (2017). Yerel basının sorunları üzerine tespitler: Aksaray örneğinde nitel bir araştırma. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(4), 19-32.
Çobanoğlu, F. (2021). Çok partili döneme geçişin yerel basına etkisi. 1950- 1960 Demokrat Parti dönemi Mardin basını. Töz Yayınları.
Dağtaş, E. &Dağtaş, B. Eskişehir kent basını ve gazeteciliği üzerine bir profil denemesi: gazetecilerin kent basınına ilişkin tutumları. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi 6), 9-46.
Delibaş, İ. (2023). Dijitalleşmenin yerel medyanın dönüşümündeki etki ve sonuçları. Dil ve Edebiyat Araştırmaları (28), 90-103. https://doi.org/10.30767/diledeara.1285792
Demirkent, N. (2000). Demokrasinin kökünde güçlü yerel basın olduğu unutulmamalı. Salı Yazıları Medya Medya 2, Dünya Yayıncılık.
Dimitra D. (2015). Local, National, Transnational /International Media http://www.infocore.eu/wp-content/uploads/2017/02/def_Local-national-transnational-international-media.pdf.
Ercebe, Ö (2023). Yerel medya ve dijitalleşme: Keşan örneği. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Özel Sayı (25): 363-384. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.1270884
Erdem, B. K. (2007). Birbirinin çözümü olan iki sorun: Yerel basında profesyonel kadro eksikliği ve iletişim fakültesi mezunlarının istihdam sorunu. Gezgin, S. (Ed). Türkiye’de yerel basın. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Erinç, O. (2007). Yerel medyanın tarihsel gelişimi ve geleceği. Gezgin, S. (Ed). Türkiye’de yerel basın. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Faraç, M. (1999). Türkiye’deki yerel basın hakkında genel bilgi. Türkiye’de ve Almanya’da Yerel Gazetecilik. Konrad Adenauer Vakfı.
Franklin, B. (2006) Attacking the devil? Local journalist sand local newspapers in the UK. B. Franklin, (Ed.) Local Journalism and Local Media Making The Local News. Routledge.
Frost, C. (2006). Ethics for local journalism. Franklin, B. (Ed). Local Journalism and Local Media Making the local news. Routledge.
Galtung, J., &Ruge, M. H. (1965). The structure of foreign news: The presentation of the Congo, Cuba and Cypruscrises in four Norwegian newspapers. Journal of peace research, 2(1), 64-90.
Gezgin, S. (1998). Basın sözlüğü. İstanbul İletişim Fakültesi Yayınları.
Gezgin, S. (2007). Türkiye’de yerel basın. Gezgin, S. (Ed). Türkiye’de yerel basın. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Girgin, A. (1997). Cumhuriyet döneminde Türkiye’deki yerel basının gelişmesi. Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Yayınları.
Gölcü, A. (2019). Basın ve toplumsal tarih bir Türkiye hikayesi. LiteratürkAcademia.
Görgülü, G. (1991). Basında ekonomik bağımlılık ve tekelleşme 1970’lerden 1990’lara. Gazeteciler Cemiyeti.
Güneş, M. (1999). Yerel basında karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Yerel Gazetecilikte Meslek İçi Eğitim Yerel Basın Eğitim Seminerleri Dizisi: 15. Türkiye Gazeteciler Cemiyet- Konrad Adenauer Vakfı.
Güreli, N. (2007). Yerel basının işlevi ve demokrasilerde önemi. Gezgin, S. (Ed). Türkiye’de yerel basın. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Horoz, T. (2022). Yerel medya. Özay, S. ve Kaya, S. (Ed.). Yerel gazetecilik. Çizgi Kitabevi.
İlgen, A. & Temiztürk, H. (2021). Diyarbakır sözlü basın tarihi, olaylar, insanlar, gazeteler, gazeteciler. Gece Kitaplığı.
İnuğur, N. (1992). Türk basın tarihi (1919- 1989). Gazeteciler Cemiyeti.
İnuğur, N. (1992). Türk basın tarihi. Gazeteciler Cemiyeti.
Kaya, S. (2022). Yerel gazetecilik için etik. Özay, S. ve Kaya, S. (Ed.). Yerel gazetecilik. Çizgi Kitabevi.
Koloğlu, O. (2010). Osmanlı dönemi basının içeriği. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Koloğlu, O. (2013). Osmanlı’dan 21. yüzyıla basın tarihi. Pozitif Yayınları.
Kösedağ, M. S. (2021). Kayseri basın tarihi 1910- 2020. Eğitim Yayınevi.
Köseoğlu, A. (2023). Yerel Medyada Kadın Gazeteci Olmak: Ağrı, Erzincan, Erzurum, Hakkâri ve Van İlleri Özelinde Bir Araştırma. Communicata, (25), 15-21. https://doi.org/10.5152/communicata.2023.23028
Maden, İ. (2023). Yerel basının dijitalleşmesi sürecinde Basın İlan Kurumunun rolü. İletişim ve Diplomasi, (11): 202- 219. https://doi.org/10.54722/iletisimvediplomasi.1375274
Maigret, E. (2016). Medya ve iletişim sosyolojisi. İstanbul: İletişim Yayınları.
Mathisen, B. R. (2023). Sourcing practice in local media: Diversity and media shadows. Journalism Practice, 17(4), 647-663. https://doi.org/10.1080/17512786.2021.1942147
Monahan, B. And Ettinger, M. (2018). News media and disasters: Navigating old challenges and new opportunities in the digital age. Rodriguez, H., Donner, W., Trainor, J. E. (Eds). Handbook of disaster research. Springer.
Nalcıoğlu, B. U. (2007). Türkiye’de yerel medya çalışanları, yerel medyanın sorunları ve çözüm önerileri. Gezgin, S. (Ed). Türkiye’de yerel basın. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Özcan, A. (2022). Yerel Gazetecilik. Dijital Çağda Uzman Gazetecilik 2. S. Bayrakçı ve S. Özay. (Ed). Çizgi Kitabevi.
Özsoy, S. (2021). Bolu basın tarihi. Siyasal Kitabevi.
Öztürk, Y. (2012). Bursa basın tarihi. Ekin Basım Yayın.
Pasley, L. J. (2001) “The Tyranny of printers”: Newspaper politics in theearly American republic. The University Press of Virginia.
Pettegree, A. (2014). The invention of news: How the World came to know about itself. Yale University Press.
Press release Tackling the threat to high- quality journalism in the UK (2018). https://www.gov.uk/government/news/tackling-the-threat-to-high-quality-journalism-in-the-uk
Resmi Gazete, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2023/02/20230201-7.htm
Schlapp, H. (2000). Gazeteciliğe giriş. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi. Kondrad Adenauer Vakfı
Schneider, W. ve Raue, P. J. (2002). Gazetecinin el kitabı. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları- Kondrad Adenauer Vakfı.
Şeker, M. (2007). Tekniği, içeriği, çalışan profili, haber kaynakları, ekonomi politiği, gücü ve sorunlarıyla yerel gazeteler. Tablet Yayınları.
Şenol, F. T. (2022). Milli mücadele dönemi taşra basını. Özay, S. ve Kaya, S. (Ed.). Yerel gazetecilik. Çizgi Kitabevi.
Temiztürk, H. (2023). Erzurum basın tarihi. Deniz Yayınevi.
Tokgöz, O. (1982). Türkiye’de yazılı basının yerel olarak gösterdiği özellikler. SBF Basın ve Yayın Yüksek Okulu Yıllık 1981- VI S. 283- 309.
Tokgöz, O. (2001). Türkiye’de yerel medyanın yapısı ve örgütlenişi. İletişim (2001/ 9 Bahar). 5- 39.
Topuz, H. (1996). 100 soruda başlangıçtan günümüze Türk basın tarihi davalar, hapisler, saldırılar, faili meçhul cinayetler ve holdingler. Gerçek Yayınevi.
Topuz, H. (2014). II. Mahmut’tan holdinglere Türk basın tarihi. Remzi Kitabevi.
Tutar, H. (1993). 21. yüzyılda Türk basını tiraj, promosyon ve değişim gerçeği. ?.
TÜİK (2023). Yazılı Medya ve Uluslararası Standart Kitap Numarası İstatistikleri, 2022. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Yazili-Medya-ve-Uluslararasi-Standart-Kitap-Numarasi-Istatistikleri-2022-49423
Uçak, O., & Erkal, A. (2019). Osmanlı’dan günümüze Türkiye’de yerel basının gelişim süreci. Selçuk İletişim, 12(1), 92-122. https://doi.org/10.18094/josc.397938
Üstün, H. (Ed.). Antalya basın tarihi 1920- 2014. Antalya Büyükşehir Belediyesi.
Yücel, S. (1999). Yerel Basın. K. Alemdar (Ed.). Medya Gücü ve Demokratik Kurumlar, Afa Yayıncılık ve TÜSES Vakfı.
Yücel, S. (2009). Yerel basının genel görünümü (1980- 2000). K. Alemdar (Der.). Türkiye’de Kitle İletişimi Dün- Bugün- Yarın. Gazeteciler Cemiyeti Yayını.
Yüksel, E. & Gürcan, H., İ. & Yakut, K. & Paksoy, A. F. (2020). Eskişehir sözlü basın tarihi. Dorlion.
Referanslar
Adanır, B. (2024). BİK ölçütleri yerel medyada da “tık yarışı” başlattı: Diyarbakır örneği https://journo.com.tr/bik-resmi-ilan-yerel-medya
Akçan, L. (1986). Türk basını içinde Anadolu basınının sorunları ve sorumlulukları. Türk Basınının Kendi Kendini Kontrolu. Türk Basınının Sorunları Sempozyumu 26- 27 Mayıs 1986 Ankara: Ankara Üniversitesi Basın- Yayın Yüksek Okulu.
Alankuş, S. (2005). Demokratik bir medya ortamı için yerel/ sivil medya ve yeni imkanlar. S. Alankuş (Der.) Medya ve Toplum. IPS İletişim Vakfı Yayınları.
Alemdar, K. & Uzun, R. (2013). Herkes için gazetecilik. Tanyeri Kitap.
Alemdar, K. (1996). İletişim ve tarih. İmge Yayınevi.
Alver, F. (2011). Gazetecilik bilimi ve kuramları Gazetecilik kuram tasarımlarını Türkiye’deki gazetecilik sistemi ve uygulamalarıyla sınama denemesi. Kalkedon Yayınları.
Arabacı, C. & Ayhan, B. & Demirsoy, A. & Aydın, H. (2009). Konya basın tarihi. Palet Yayınları.
Arslan, B., & Yunusoğlu, A. (2023). Yerel medyada kadın yönetici olmak. World Women Studies Journal, 8(2), 153-170.
Atabay, M. (2015). Çanakkale basın tarihi. PA Paradigma Akademi.
Atabek, N. (2005). Yerel basın ve yerel demokrasi. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi (22): 47- 54.
Barnhurst, K. G. & Nerone, J. (2001). The form of news: A history. Guilford Press.
Baykal, H. (1988). Milli mücadelede basın. T.C. Başbakanlık Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Araştırma Merkezi. 471- 479.
Bek, M. G. (2005). Yerel politika ve yerel medya. S. Alankuş (Der.) Medya ve Toplum. IPS İletişim Vakfı Yayınları.
Brian M. & Matthew E. R. (2007). News mediaanddisasters: Navigatin gold challenge sand new opportunities in the digitalageh., (Quarantelli, E. L., & R. R. Dynes, (Ed.) Handbook of Disaster Research. Springer.
Briggs, A. ve Burke, P. (2011). Medyanın toplumsal tarihi Gutenberg’den internete. Kırmızı Yayınları.
Bulut, Ç. K. (2019). Sınıfın sınırlarında gazeteciler ve proleterleşme. NotaBene.
Bülbül, R. (1997). Genel gazetecilik bilgileri. Paragraf Dizgi ve Tasarım.
Cangöz, İ. (2003). Yurttaş gazeteciliği ve yerel basın. S. Alankuş (Der.) Gazetecilik ve Habercilik. IPS İletişim Vakfı Yayınları.
Chris F. (2006). Ethics for local journalism. B. Franklin (Ed.) Local Journalism and Local Media Making The Local News. Routledge.
Çavuş, S. (2017). Yerel basının sorunları üzerine tespitler: Aksaray örneğinde nitel bir araştırma. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(4), 19-32.
Çobanoğlu, F. (2021). Çok partili döneme geçişin yerel basına etkisi. 1950- 1960 Demokrat Parti dönemi Mardin basını. Töz Yayınları.
Dağtaş, E. &Dağtaş, B. Eskişehir kent basını ve gazeteciliği üzerine bir profil denemesi: gazetecilerin kent basınına ilişkin tutumları. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi 6), 9-46.
Delibaş, İ. (2023). Dijitalleşmenin yerel medyanın dönüşümündeki etki ve sonuçları. Dil ve Edebiyat Araştırmaları (28), 90-103. https://doi.org/10.30767/diledeara.1285792
Demirkent, N. (2000). Demokrasinin kökünde güçlü yerel basın olduğu unutulmamalı. Salı Yazıları Medya Medya 2, Dünya Yayıncılık.
Dimitra D. (2015). Local, National, Transnational /International Media http://www.infocore.eu/wp-content/uploads/2017/02/def_Local-national-transnational-international-media.pdf.
Ercebe, Ö (2023). Yerel medya ve dijitalleşme: Keşan örneği. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Özel Sayı (25): 363-384. https://doi.org/10.26468/trakyasobed.1270884
Erdem, B. K. (2007). Birbirinin çözümü olan iki sorun: Yerel basında profesyonel kadro eksikliği ve iletişim fakültesi mezunlarının istihdam sorunu. Gezgin, S. (Ed). Türkiye’de yerel basın. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Erinç, O. (2007). Yerel medyanın tarihsel gelişimi ve geleceği. Gezgin, S. (Ed). Türkiye’de yerel basın. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Faraç, M. (1999). Türkiye’deki yerel basın hakkında genel bilgi. Türkiye’de ve Almanya’da Yerel Gazetecilik. Konrad Adenauer Vakfı.
Franklin, B. (2006) Attacking the devil? Local journalist sand local newspapers in the UK. B. Franklin, (Ed.) Local Journalism and Local Media Making The Local News. Routledge.
Frost, C. (2006). Ethics for local journalism. Franklin, B. (Ed). Local Journalism and Local Media Making the local news. Routledge.
Galtung, J., &Ruge, M. H. (1965). The structure of foreign news: The presentation of the Congo, Cuba and Cypruscrises in four Norwegian newspapers. Journal of peace research, 2(1), 64-90.
Gezgin, S. (1998). Basın sözlüğü. İstanbul İletişim Fakültesi Yayınları.
Gezgin, S. (2007). Türkiye’de yerel basın. Gezgin, S. (Ed). Türkiye’de yerel basın. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Girgin, A. (1997). Cumhuriyet döneminde Türkiye’deki yerel basının gelişmesi. Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Yayınları.
Gölcü, A. (2019). Basın ve toplumsal tarih bir Türkiye hikayesi. LiteratürkAcademia.
Görgülü, G. (1991). Basında ekonomik bağımlılık ve tekelleşme 1970’lerden 1990’lara. Gazeteciler Cemiyeti.
Güneş, M. (1999). Yerel basında karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Yerel Gazetecilikte Meslek İçi Eğitim Yerel Basın Eğitim Seminerleri Dizisi: 15. Türkiye Gazeteciler Cemiyet- Konrad Adenauer Vakfı.
Güreli, N. (2007). Yerel basının işlevi ve demokrasilerde önemi. Gezgin, S. (Ed). Türkiye’de yerel basın. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Horoz, T. (2022). Yerel medya. Özay, S. ve Kaya, S. (Ed.). Yerel gazetecilik. Çizgi Kitabevi.
İlgen, A. & Temiztürk, H. (2021). Diyarbakır sözlü basın tarihi, olaylar, insanlar, gazeteler, gazeteciler. Gece Kitaplığı.
İnuğur, N. (1992). Türk basın tarihi (1919- 1989). Gazeteciler Cemiyeti.
İnuğur, N. (1992). Türk basın tarihi. Gazeteciler Cemiyeti.
Kaya, S. (2022). Yerel gazetecilik için etik. Özay, S. ve Kaya, S. (Ed.). Yerel gazetecilik. Çizgi Kitabevi.
Koloğlu, O. (2010). Osmanlı dönemi basının içeriği. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Koloğlu, O. (2013). Osmanlı’dan 21. yüzyıla basın tarihi. Pozitif Yayınları.
Kösedağ, M. S. (2021). Kayseri basın tarihi 1910- 2020. Eğitim Yayınevi.
Köseoğlu, A. (2023). Yerel Medyada Kadın Gazeteci Olmak: Ağrı, Erzincan, Erzurum, Hakkâri ve Van İlleri Özelinde Bir Araştırma. Communicata, (25), 15-21. https://doi.org/10.5152/communicata.2023.23028
Maden, İ. (2023). Yerel basının dijitalleşmesi sürecinde Basın İlan Kurumunun rolü. İletişim ve Diplomasi, (11): 202- 219. https://doi.org/10.54722/iletisimvediplomasi.1375274
Maigret, E. (2016). Medya ve iletişim sosyolojisi. İstanbul: İletişim Yayınları.
Mathisen, B. R. (2023). Sourcing practice in local media: Diversity and media shadows. Journalism Practice, 17(4), 647-663. https://doi.org/10.1080/17512786.2021.1942147
Monahan, B. And Ettinger, M. (2018). News media and disasters: Navigating old challenges and new opportunities in the digital age. Rodriguez, H., Donner, W., Trainor, J. E. (Eds). Handbook of disaster research. Springer.
Nalcıoğlu, B. U. (2007). Türkiye’de yerel medya çalışanları, yerel medyanın sorunları ve çözüm önerileri. Gezgin, S. (Ed). Türkiye’de yerel basın. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
Özcan, A. (2022). Yerel Gazetecilik. Dijital Çağda Uzman Gazetecilik 2. S. Bayrakçı ve S. Özay. (Ed). Çizgi Kitabevi.
Özsoy, S. (2021). Bolu basın tarihi. Siyasal Kitabevi.
Öztürk, Y. (2012). Bursa basın tarihi. Ekin Basım Yayın.
Pasley, L. J. (2001) “The Tyranny of printers”: Newspaper politics in theearly American republic. The University Press of Virginia.
Pettegree, A. (2014). The invention of news: How the World came to know about itself. Yale University Press.
Press release Tackling the threat to high- quality journalism in the UK (2018). https://www.gov.uk/government/news/tackling-the-threat-to-high-quality-journalism-in-the-uk
Resmi Gazete, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2023/02/20230201-7.htm
Schlapp, H. (2000). Gazeteciliğe giriş. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi. Kondrad Adenauer Vakfı
Schneider, W. ve Raue, P. J. (2002). Gazetecinin el kitabı. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları- Kondrad Adenauer Vakfı.
Şeker, M. (2007). Tekniği, içeriği, çalışan profili, haber kaynakları, ekonomi politiği, gücü ve sorunlarıyla yerel gazeteler. Tablet Yayınları.
Şenol, F. T. (2022). Milli mücadele dönemi taşra basını. Özay, S. ve Kaya, S. (Ed.). Yerel gazetecilik. Çizgi Kitabevi.
Temiztürk, H. (2023). Erzurum basın tarihi. Deniz Yayınevi.
Tokgöz, O. (1982). Türkiye’de yazılı basının yerel olarak gösterdiği özellikler. SBF Basın ve Yayın Yüksek Okulu Yıllık 1981- VI S. 283- 309.
Tokgöz, O. (2001). Türkiye’de yerel medyanın yapısı ve örgütlenişi. İletişim (2001/ 9 Bahar). 5- 39.
Topuz, H. (1996). 100 soruda başlangıçtan günümüze Türk basın tarihi davalar, hapisler, saldırılar, faili meçhul cinayetler ve holdingler. Gerçek Yayınevi.
Topuz, H. (2014). II. Mahmut’tan holdinglere Türk basın tarihi. Remzi Kitabevi.
Tutar, H. (1993). 21. yüzyılda Türk basını tiraj, promosyon ve değişim gerçeği. ?.
TÜİK (2023). Yazılı Medya ve Uluslararası Standart Kitap Numarası İstatistikleri, 2022. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Yazili-Medya-ve-Uluslararasi-Standart-Kitap-Numarasi-Istatistikleri-2022-49423
Uçak, O., & Erkal, A. (2019). Osmanlı’dan günümüze Türkiye’de yerel basının gelişim süreci. Selçuk İletişim, 12(1), 92-122. https://doi.org/10.18094/josc.397938
Üstün, H. (Ed.). Antalya basın tarihi 1920- 2014. Antalya Büyükşehir Belediyesi.
Yücel, S. (1999). Yerel Basın. K. Alemdar (Ed.). Medya Gücü ve Demokratik Kurumlar, Afa Yayıncılık ve TÜSES Vakfı.
Yücel, S. (2009). Yerel basının genel görünümü (1980- 2000). K. Alemdar (Der.). Türkiye’de Kitle İletişimi Dün- Bugün- Yarın. Gazeteciler Cemiyeti Yayını.
Yüksel, E. & Gürcan, H., İ. & Yakut, K. & Paksoy, A. F. (2020). Eskişehir sözlü basın tarihi. Dorlion.
