Yeniden Sorumluluk Eğitimi (5. Baskı)

Ailede Çocuk Eğitimi (1995) TC. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu. Ankara

Akkök, F. (1996) İlköğretimde Sosyal Becerilerin Geliştirilmesi Ankara. M.E.B, T.T.K.B

Altınköprü, T. (1999). Çocuğun Başarısı Nasıl Sağlanır. Ankara. Hayat Yayıncılık.

Armstrong, S, M. (1994) “This Rough-face Girl by Rafe Martin”.

Bacanlı, H. (1998) Duyuşsal Eğitim. Ankara: Nobel Yayınevi

Başaran İlE. (1971) Eğitim Psikolojisi. İkinci Baskı. Ankara.

Beech, A., & Fordham, A. S. (1997). Therapeutic climate of sexual offender treatment programs. Sexual Abuse: A Journal of Research and Treatment, 9, 219-237.

Bénabou, R., & Tirole, J. (2010). Individual and corporate social responsibility. Economica, 77(305), 1-19.

Caron, M. (1999) Self-Esteem Activitis. http/www.col.ed.org/cur/misc/misc09.txt

Cohen, B. Z., & Sordo, I. (1984). Using reality therapy with adult offenders. Journal of Offender Counseling Services Rehabilitation, 8(3), 25-39.

Cole, P., & Reese, D. (2022). On Regret: A Relational Gestalt Therapy Perspective. In The Relational Heart of Gestalt Therapy (pp. 151-164). Routledge.

Cox, R. M., Parker, E. U., Cheney, D. M., Liebl, A. L., Martin, L. B., & Calsbeek, R. (2010). Experimental evidence for physiological costs underlying the trade‐off between reproduction and survival. Functional Ecology, 24(6), 1262-1269.

Cuceloğlu D. (1996) İçimizdeki Çocuk. Onbeşinci Basım. İstanbul. Remzi yayınevı.

Çağdaş, A. (1989) “Konya ili okulöncesi eğitim kurumlarında "serbest zaman faaliyetleri eğitim programının değerlendirilmesi.” Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Konya

Çağdaş, A. (1997) İletişim dilinin 4-5 yaş çocuklarının sosyal gelişimine etkileri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Konya

Çağdaş, A. (2002 ) Anne- Baba ve Çocuk. Ankara. Nobel Yay

Davis, J. A. (1967). Clustering and structural balance in graphs. Human relations, 20(2), 181-187.

Donohue, R. (1990) Teaching Responsibiİity to Future Generations. Simulatiofl and Gaming. 21-4 (473-75)

Douglass, N. (1992) “Respect and Responsibility”. Distributed by Respect Inc., P0 Box 1479, Greenwood

Dökmen, U. (2000) Varolmak Gelişmek Uzlaşmak. İstanbul. Remzi Kitapevi.

Erkan, S. (1997) Örnek Grup Rehberliği Etkinlikleri. Ankara. Önder Matbaacılık

Fender, G. (1998) Öğrenmenin ABC’si . İst. Sistem Yay. Çev: O. Akınhay

Fizpatrik, J. (2000) “Developihg R.esponsibile Behavior in Schools”. İstanbul Kültür Koleji Yayınları

Fonseca, T. B., Sánchez-Guerrero, Á., Milosevic, I., & Raimundo, N. (2019). Mitochondrial fission requires DRP1 but not dynamins. Nature, 570(7761), E34-E42.

Gençtan, E. (1996) İnsan Olmak. İstanbul. Remzi Kitapevi

Glasser, W. (1999) Kişisel Özgürlüğün Psikolojisi. İstanbul. Hayat Yayıncılık.

Gordon, T. (1999) Etkili Ana-Baba Eğitimi Uygulamalar. Çev: Emel Aksoy. Sistem Yayıncılık. İstanbul

Grunau, P., & Lang, J. (2020). Retraining for the unemployed and the quality of the job match. Applied Economics, 52(47), 5098-5114.

Hall, L. (2014). Developing an ethics of relational responsibility–locating the researcher within the research and allowing connection, encounter and collective concern to shape the intercultural research space. Ethics and education, 9(3), 329-339.

Hellison, D. (1993) “The Coaching Club”. JOPERD Chicago. İlinois University

Jerkıns, D. (1994) “An Eight-Step Plan for Teaching Responsibility”. High School Educational Research Association. 14 (269-270)

Kağıtçıbaşı, Ç. (1982) İnsan ve İnsanlar. İstanbul. Evrim Yayınları

Kaiser, H. (1965) “The Problem of Responsibiliy in Psychotherapy” Psychiatry 18: (205-11)

Kaplan, L. ve kaplan, C. (1978). Inservice Education Revisited. Journal of Teacher Education, 29(5), 93.

Kılıççı, Y. (1992) Okulda Ruh Sağlığı. Ankara. Şafak Matbaacılık

Kuzgun, Y. (1991) Rehberlik ve Psikolojik Danışma. Ankara. Y.Ö.K Matbaası

Kuzgun, Y. (2000) Meslek Danışmanlığı. Ankara. Nobel Yayınevi

Lindenfield, g. (1997) Kendine Güvenen Çocuk Yetiştirme. Ankara. HYB yay. Çev: Gülder Tümer

Luckner, J. (1994) “Developing lndependent And Pesponsibile Behaviors ln Students Who Are Deaf or Hard of Hearing.” Theacing Exceptional Childeren. 26-2 (13-17)

Martín Antón, L. J., Aramayo Ruiz, K. P., Rodríguez Sáez, J. L., & Sáiz Manzanares, M. C. (2022). La procrastinación en la formación inicial del profesorado: el rol de las estrategias de aprendizaje y el rendimiento académico. Educación XX1: revista de la Facultad de Educación, 25(2), 65-88.

Martin, M. (1995) Solving Your Child’s School Related Problems. N.Y. : Harper Collins Publishers

Mc, Whirter, J. Ve Voltan Acar, N. (1998) Çocukla İletişim. Ankara. M.E. B Yayınevi

Nokhbezaein, P. (2021). Investigation of the Effect of Reality Therapy on Promoting Responsibility and Social Adjustment in Adolescent Females. Pajouhan Scientific Journal, 19(2).

Ososkie, J. N., & Turpin, J. O. (1985). Reality therapy in rehabilitation counseling. Journal of Applied Rehabilitation Counseling, 16(3), 34-38.

Osterkamp, T. E. (2007). Characteristics of the recent warming of permafrost in Alaska. Journal of Geophysical Research: Earth Surface, 112(F2).

Owens, T. (1983) “Helpihg Youth Became More Responsible”. American Educational Research Association. 67

Özdoğan, B. (1997) Çocuk ve Oyun. Ankara. Anı Yayıncılık

Özen, Y. (2001) İlköğretimde İletişim. Ankara. Nobel Yay

Özen, Y. (2001). Yarına Kalmak Adına Sorumluluk Eğitimi. Nobel Yayıncılık. Ankara

Özen, Y. (2015). Sorumluluk Eğitimi. Vize Yayıncılık. Ankara.

Özen, Y. ve Yurttutan, Ö. (2001) Sorumluluk Eğitiminde Yeni Yaklaşımlar. Nobel Yay.

Perls, F. (1985) GestaltTherapy. Bantam Books, New York.

Perls, F. (1993) İçimizdeki Çocuk. Çev : Nevzat Erkman. İstanbul. Söz Yayıncılık

Perls,F. Baumgardner P. (1975) Legacy from Fritz PaIo Aito, Calif. Science and Behavior Books

Robinson, G.E. (1990) Synthesis of Research on The eftects of Class size. Educational Leadership. University of lllinios, Chicago.

Russell, J. M. (1978). Sartre, therapy, and expanding the concept of responsibility. American Journal of Psychoanalysis, 38(3), 259.

Ruth, W. (1994) “Goal Sefting, Responsibilitiy Training.” Psychlogy in The Schools. 31-2 (146-55)

Ryckman ve Sherman, (1973) “Relationship Between SeIf- Esteem and lnternal External Locus of Cohntrol, “ Psychologicai Report 32:1106

Safranski, S (1997) “Teaching Responsibiliy”. Learning. Michigan 3 (3031).

Saygın, O. (1999) Kişsel Değişim Stratejileri. İstanbul. Hayat Yay

Sharp, A. (1981) “ Educating for Responsibility.” Viewpoints in Teaching and Iearning. 57-3 (1-12)

Steed, K. (1998) Anne- Babaların En Çok Yaptıkları 10 Hata Çev: Rahime Demir. İst. Hayat Yay.

Taylı, A. (2006) “Akran Yardımcılığı Uygulaması Aracılığıyla Lise Öğrencilerinde Kişisel Ve Sosyal Sorumluluğun Arttırılması.” Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimler Enstitüsü. Ankara.

Walters, J., Pearce, D., & Dahms, L. (1957). Affectional and aggressive behavior of preschool children. Child Development, 15-26.

Warton, P. M. (1997). Choice and Information: Adolescents' Subject Selection in Australian Schools.

Wray‐Lake, L., & Syvertsen, A. K. (2011). The developmental roots of social responsibility in childhood and adolescence. New directions for child and adolescent development, 2011(134), 11-25.

Yalom, 1. (1999) Varoluşcu Psikoterapi. Çev: Zeliha Babayiğit. İstanbul. Kabalacı Yayıncılık

Yavuzer, H (1987) Çocuk Eğitimi El Kitabı. 6. Baskı. İstanbul Remzi Kitapevi

Yavuzer, H (1993) Çocuk Psikolojisi. İst. Remzi Kitapevi

Yavuzer, H. (1997) Ana-Baba ve Çocuk. 10. Baskı İstanbul Remzi Kitapevi.

Yontef, G. (2007). The power of the immediate moment in Gestalt therapy. Journal of Contemporary Psychotherapy, 37(1), 17-23.

Yörükoğlu, A. (1994) Çocuk Ruh sağlığı. İst. Özgür Yay