Yoncada Dormansi
Özet
Kış dormansisi, sıcaklığın düştüğü dönemlerde yoncanın fide gelişimini yavaşlatarak, kışa daha iyi dayanım sağlaması durumudur. Dormansi derecesi düşük olan çeşitlerin tohum verimleri genel olarak daha yüksektir. Bu nedenle tohumluk temini kolay ve fiyatları daha düşüktür. Ancak ot üretiminde, gerek yetiştirildikleri yerin vejetasyon süresinin kısalığı ve gerekse biçimlerden sonra yeniden büyüme hızlarının yavaşlığı nedeni ile yıl içindeki biçim sayıları daha az olmaktadır. Kış dormansisi belirlenirken, bölgeye göre belirlenmiş son biçim tarihinden 25-30 gün sonra bitkilerin uzunlukları tek tek ölçülmektedir. Her 5 cm artış için 1 puan verilmekte ve ölçüm 1-11 skalasına göre yapılmaktadır. Dormansi derecesi 1-4 arasında olan yonca çeşitleri soğuk bölgelere, 5-7 arası olanlar orta sıcaklık derecelerine sahip geçit bölgelerine, dormansi derecesi 8-9 olan çeşitler ılık ve Akdeniz iklime sahip olan bölgelere, 10-11 olan çeşitler ise sıcak bölgelere uyum sağlama kabiliyetindedirler. Bölgelere göre uygun yonca çeşitlerini seçerken genotiplerin dormansi değerleri mutlaka dikkate alınmalıdır. Çeşit tercihinde dormansi değerlerinin yanı sıra çeşitlerin kışa dayanıklılık dereceleri de göz önünde bulundurulmalıdır.
Referanslar
Elçi Ş. Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkileri.T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı. ISBN 975-407- 189-6. Mart Matbaası- İstanbul. Ankara; 2005.
Manga İ., Acar, Z. ve Ayan İ. Baklagil Yembitkileri. Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Ders notu no: 7. 1995.
Açıkgöz, E. Yem Bitkileri, Uludağ Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü, VİPAŞ; 2001. Yayın No: 58.584s. Bursa.
Gülcan H. ve Anlarsal A. E. GAP Bölgesinde Sulu Koşullarında Yetişebilecek Yonca Çeşitlerinin Saptanması Üzerinde Araştırmalar, Ç.Ü.Z.F. Genel Yay. 1992. No:32, GAP Yay. No: 61, Adana.
Şengül S.ve Tahtacıoğlu L. Şark Yoncasında (Medicago sativa L.) Ot ve Ham Protein Veriminin Belirlenmesi, Atatürk Ü. Z. F. Tarla Bitkileri Bölümü, Türkiye 3. Çayır-Mera ve Yem Bitkileri Kongresi, 17-19 Haziran 1996. s. 615- 620, Erzurum.
Cevheri A.C. ve Avcıoğlu R. Bornova Koşullarında Farklı Yonca Çeşidinin Verim ve Diğer Bazı Verim Özellikleri Üzerinde Araştırmalar, Ege Üniv. Fen Bil. Enst. Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Bornova-İzmir, 34 s; 1998. (Basılmamış).
Altınok S. ve Karakaya, A. Forage Yield of Different Alfalfa Cultivars Under Ankara Conditions. Turk.J. of Agric. 2002; 26. Vol. P. 11-16.
Töngel M.Ö. ve Ayan İ. Nutritional Contents and Yield Performances of Lucerne (Medicago sativa L.) Cultivars in Southern Black Sea Shores. Journal of Animal and Veterinary Advances; 2010; 9(15):2067-2073.
Avcı M., Çınar S., Yücel C. ve İnal İ. Evaluation of Some Selected Alfalfa (Medicago sativa L.) Lines for Herbage Yield and Forage Quality.Çukurova Agricultural Research Institute, Adana, Turkey. 2010. Vol.8 (3&4) :545-549.
Zaleski, A. Lucerne investigation: I. Identification and classification of lucerne varieties and strains. J. Agric. Sci. 1954; 44:199-220.
Özkan U., Sevimay C.S., Demirbağ N.Ş., Yonca (Medicago sativa L.)’ da Kış Dormansisi ve Ölçümlendirilmesi, Ankara Ü. Z. F. Tarla Bitkileri Bölümü, Dış Kapı, Ankara.
Anonim,2014.http://www.tohumcu.org/?page=enler &pid=27
Graber, L.F., N.T. Nelson, W.T. Luekel, and W.B. Albert. 1927. Organic food reserves in relation to growth of alfalfa and other perennial herbaceous plants. Res Bull. 80. Univ. of Wisconsin, Madison. Grandfield, C.O. 1943. Food reserves and their translocation to the crown buds as related to cold and drought resistance in alfalfa. J. Agric. Res. 67:33-47.
Grandfield, C.O. Food reserves and their translocation to the crown buds as related to cold and drought resistance in alfalfa. J. Agric. Res. 67:33-47; 1943.
Smith, D. Winter injury and the survival of forage plants. Herb. Abstr. 1964; 33:203-209.
Cunningham, S.M., J.J. Volenec, and L.R. Teuber. Plant survival and root and bud composition of alfalfa populations selected for contrasting fall dormancy. Crop Sci; 1998; 38:962-969.
Teuber, L.R., K.L. Taggard, L.K. Gibbs, S.B. Orloff, S.C. Mueller, C.A. Frate, D.H. Putnam, and J.J. Volenec. 1998. Check cultivars, locations, and management of fall dormancy evaluation. p. 25. In Proc. 36th N. Am. Alfalfa Imp. Conf. Bozeman, MT. 2-6 Aug. 1998. North Amercian Alfalfa Improvement Conference Committee, Beltsville, MD.
Haagenson D. Improving Winter Survival of Alfalfa Without Sacrificing Yield – What We Know. June 22. 2000.
Barnes, D. K., D.M. Smith, L. R. Teuber , and M. A. Peterson. Fall dormancy. p. A1 - A2. In C. C. Fox, R. Berbert, F. A. Gray, C. R. Grau, D. L. Jessen, and M. A. Peterson (ed.) Standard Tests to Characterize Alfalfa Cultivars. 3rd ed. North American Alfalfa Improvement Conference; 1991
Undersander D. Alfalfa Fall Dormancy and Winter Hardiness. Hay & Forage Grower on Page: 14 and 15. Feb. 2017. https://www.progressiveforage.com/forage-production/planting/alfalfa-fall-dormancy-and-winter-hardiness.
Referanslar
Elçi Ş. Baklagil ve Buğdaygil Yem Bitkileri.T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı. ISBN 975-407- 189-6. Mart Matbaası- İstanbul. Ankara; 2005.
Manga İ., Acar, Z. ve Ayan İ. Baklagil Yembitkileri. Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Ders notu no: 7. 1995.
Açıkgöz, E. Yem Bitkileri, Uludağ Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarla Bitkileri Bölümü, VİPAŞ; 2001. Yayın No: 58.584s. Bursa.
Gülcan H. ve Anlarsal A. E. GAP Bölgesinde Sulu Koşullarında Yetişebilecek Yonca Çeşitlerinin Saptanması Üzerinde Araştırmalar, Ç.Ü.Z.F. Genel Yay. 1992. No:32, GAP Yay. No: 61, Adana.
Şengül S.ve Tahtacıoğlu L. Şark Yoncasında (Medicago sativa L.) Ot ve Ham Protein Veriminin Belirlenmesi, Atatürk Ü. Z. F. Tarla Bitkileri Bölümü, Türkiye 3. Çayır-Mera ve Yem Bitkileri Kongresi, 17-19 Haziran 1996. s. 615- 620, Erzurum.
Cevheri A.C. ve Avcıoğlu R. Bornova Koşullarında Farklı Yonca Çeşidinin Verim ve Diğer Bazı Verim Özellikleri Üzerinde Araştırmalar, Ege Üniv. Fen Bil. Enst. Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Bornova-İzmir, 34 s; 1998. (Basılmamış).
Altınok S. ve Karakaya, A. Forage Yield of Different Alfalfa Cultivars Under Ankara Conditions. Turk.J. of Agric. 2002; 26. Vol. P. 11-16.
Töngel M.Ö. ve Ayan İ. Nutritional Contents and Yield Performances of Lucerne (Medicago sativa L.) Cultivars in Southern Black Sea Shores. Journal of Animal and Veterinary Advances; 2010; 9(15):2067-2073.
Avcı M., Çınar S., Yücel C. ve İnal İ. Evaluation of Some Selected Alfalfa (Medicago sativa L.) Lines for Herbage Yield and Forage Quality.Çukurova Agricultural Research Institute, Adana, Turkey. 2010. Vol.8 (3&4) :545-549.
Zaleski, A. Lucerne investigation: I. Identification and classification of lucerne varieties and strains. J. Agric. Sci. 1954; 44:199-220.
Özkan U., Sevimay C.S., Demirbağ N.Ş., Yonca (Medicago sativa L.)’ da Kış Dormansisi ve Ölçümlendirilmesi, Ankara Ü. Z. F. Tarla Bitkileri Bölümü, Dış Kapı, Ankara.
Anonim,2014.http://www.tohumcu.org/?page=enler &pid=27
Graber, L.F., N.T. Nelson, W.T. Luekel, and W.B. Albert. 1927. Organic food reserves in relation to growth of alfalfa and other perennial herbaceous plants. Res Bull. 80. Univ. of Wisconsin, Madison. Grandfield, C.O. 1943. Food reserves and their translocation to the crown buds as related to cold and drought resistance in alfalfa. J. Agric. Res. 67:33-47.
Grandfield, C.O. Food reserves and their translocation to the crown buds as related to cold and drought resistance in alfalfa. J. Agric. Res. 67:33-47; 1943.
Smith, D. Winter injury and the survival of forage plants. Herb. Abstr. 1964; 33:203-209.
Cunningham, S.M., J.J. Volenec, and L.R. Teuber. Plant survival and root and bud composition of alfalfa populations selected for contrasting fall dormancy. Crop Sci; 1998; 38:962-969.
Teuber, L.R., K.L. Taggard, L.K. Gibbs, S.B. Orloff, S.C. Mueller, C.A. Frate, D.H. Putnam, and J.J. Volenec. 1998. Check cultivars, locations, and management of fall dormancy evaluation. p. 25. In Proc. 36th N. Am. Alfalfa Imp. Conf. Bozeman, MT. 2-6 Aug. 1998. North Amercian Alfalfa Improvement Conference Committee, Beltsville, MD.
Haagenson D. Improving Winter Survival of Alfalfa Without Sacrificing Yield – What We Know. June 22. 2000.
Barnes, D. K., D.M. Smith, L. R. Teuber , and M. A. Peterson. Fall dormancy. p. A1 - A2. In C. C. Fox, R. Berbert, F. A. Gray, C. R. Grau, D. L. Jessen, and M. A. Peterson (ed.) Standard Tests to Characterize Alfalfa Cultivars. 3rd ed. North American Alfalfa Improvement Conference; 1991
Undersander D. Alfalfa Fall Dormancy and Winter Hardiness. Hay & Forage Grower on Page: 14 and 15. Feb. 2017. https://www.progressiveforage.com/forage-production/planting/alfalfa-fall-dormancy-and-winter-hardiness.
