2. Dünya Savaşı Sonrası Müzik: Serializm, Minimalizm ve Elektronik Sesler
Özet
Bu bölümde 1945 sonrası Avrupa’da gelişen yeni avangart müzik merkezleri, yükselen ekoller ve deneysel teknikler incelenmiştir. Darmstadt Ekolü’nün tümel serializmin gelişimi ve Modern İtalyan ve Modern Polonya Ekolüne katkıları tespit edilmiştir. Daha sonra somut müzik, elektronik müzik ve rastlantısal müzik tekniklerinin Avrupa ve ABD’deki gelişimi incelenmiştir. Ardından açıklığı, basitliği ve ezgiye yeniden odaklanışıyla savaş sonrası avangart tekniklere karşıt duran minimalizmin ABD’deki başlangıcı ve Avrupa’daki gelişimi incelenmiştir.
Referanslar
Cage, J. (2011). Seçme Yazılar. (Semih Fırıncıoğlu, Çev. Ed.). İstanbul: Pan Yayınları.
Glass, P. (1969). Two Pages. (manuscript score).
Griffiths, P. (1996). Modern Music: A Concise History. New York: Thames and Hudson.
Griffiths, P. (2010). Modern Music and After, Oxford: Oxford University Press.
Karolyi, O. (1996). Modern American Music. Michigan: Michigan University Press.
Kramer, J. (1988). The Time of Music: New Meanings, NewTemporalities, New Listening Strategies, London: Schirmer Books.
Messiaen, O. (1949). Mode de Valeurs et d’Intensités. Paris: Durand-Cle, Editeurs.
Reich, S. (1980). Piano Phase. Vienna: Universal Edition.
Riley, T. (1964). In C (score). (11/02/2024 tarihinde https://newmusicusa.org/nmbx/terry-rileys-in-c/ adresinden ulaşılmıştır).
Schwarz, R. (1996). Minimalists. New York: Phaidon Press.
Smith, O. (2004). New Beginnings: The International Avantgarde 1945-62. Nicholas Cook and Anthony People (Ed.), The Cambridge History of Twentieth Century Music içinde (336-346). London: Cambridge University Press.
Stockhausen, K. (1959). Zyklus (score). (11/02/2024 tarihinde https://stockhausenspace.blogspot.com/2014/09/opus-9-zyklus.html adresinden ulaşılmıştır).
Suzuki, D.P. (1991). Minimal Music: Its Evolution As Seen In The Works of Glass, Reich, Riley and Young. (Doktora tezi). University of Southern California.
Terry Riley ile yarı yapılandırılmış görüşme, 23/01/2022.
Referanslar
Cage, J. (2011). Seçme Yazılar. (Semih Fırıncıoğlu, Çev. Ed.). İstanbul: Pan Yayınları.
Glass, P. (1969). Two Pages. (manuscript score).
Griffiths, P. (1996). Modern Music: A Concise History. New York: Thames and Hudson.
Griffiths, P. (2010). Modern Music and After, Oxford: Oxford University Press.
Karolyi, O. (1996). Modern American Music. Michigan: Michigan University Press.
Kramer, J. (1988). The Time of Music: New Meanings, NewTemporalities, New Listening Strategies, London: Schirmer Books.
Messiaen, O. (1949). Mode de Valeurs et d’Intensités. Paris: Durand-Cle, Editeurs.
Reich, S. (1980). Piano Phase. Vienna: Universal Edition.
Riley, T. (1964). In C (score). (11/02/2024 tarihinde https://newmusicusa.org/nmbx/terry-rileys-in-c/ adresinden ulaşılmıştır).
Schwarz, R. (1996). Minimalists. New York: Phaidon Press.
Smith, O. (2004). New Beginnings: The International Avantgarde 1945-62. Nicholas Cook and Anthony People (Ed.), The Cambridge History of Twentieth Century Music içinde (336-346). London: Cambridge University Press.
Stockhausen, K. (1959). Zyklus (score). (11/02/2024 tarihinde https://stockhausenspace.blogspot.com/2014/09/opus-9-zyklus.html adresinden ulaşılmıştır).
Suzuki, D.P. (1991). Minimal Music: Its Evolution As Seen In The Works of Glass, Reich, Riley and Young. (Doktora tezi). University of Southern California.
Terry Riley ile yarı yapılandırılmış görüşme, 23/01/2022.
