Kültürel Miras ve Geleneksel Çocuk Oyunlarıyla İlgili Sınıf Öğretmeni Adayları Ne Düşünüyor?

Adıgüzel, Ö. (2018). Eğitimde yaratıcı drama. Yapı Kredi Yayınları.

Ahmad, Y. (2006). The scope and defination of heritage: From tangible to intangible. International Journal of Heritage Studies, 12(3), 292-300.

Akkuş, G., Karaca, Ş. ve Polat, G. (2015). Miras farkındalığı ve deneyimi: Üniversite öğrencilerine yönelik keşifsel bir çalışma. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, (50), 71-81.

Akpınar, M. ve Genç, İ. (2017). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının kültür kavramına ilişkin görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(1), 249-268.

Aksoy, A. ve Enlil, Z. (2012). Kültürel miras yönetiminde çağdaş yaklaşımlar. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.

Altın, S. (2023). Geleneksel çocuk oyunlarının 60 - 72 aylık çocukların sosyal becerilerine etkisinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Aksaray Üniversitesi, Aksaray.

Arı, S. (2024). Hayat bilgisi ders kitaplarında somut olmayan kültürel miras unsurları. Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi, (14), 1194-1207.

Aslan, Z. ve Ardemagni, M. (2006). Introducing young people to the protection of heritage sites and historic cites. Roma: MAXTUDIO, ICCROM.

Atılkan, H. (2022). Sosyal bilgiler ve sınıf öğretmenlerinin somut olmayan kültürel mirasa ilişkin görüşleri (Karabük il örneği) (Yüksek Lisans Tezi). Karabük Üniversitesi, Karabük.

Avcı, M. (2014). Sosyal bilgiler dersinde kültürel miras eğitimine ilişkin öğrenci ve öğretmen görüşleri (Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.

Avcı, M. ve Taşer, S. (2020). Sosyal bilgiler dersinde kültür ve miras öğrenme alanının sosyal bilgiler öğretim programı üzerinden incelenmesi. The Journal of Academic Social Science, 8(111), 368-385.

Avcı, M. ve Memişoğlu, H. (2016). Kültürel miras eğitimine ilişkin sosyal bilgiler öğretmenlerin görüşleri. Elementary Education Online, 15(1), 104-124.

Başal, H. A. (2007). Geçmiş yıllarda Türkiye’de çocuklar tarafından oynanan çocuk oyunları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(2), 243-266.

Batmaz, O. (2022). Examination of primary school students' sensitiveities and opinions on cultural heritage. International Online Journal of Education & Teaching, 10(1), 604-623.

Batmaz, O. ve Yurtbakan, E. (2023). İlkokul Türkçe, Hayat Bilgisi ve Sosyal Bilgiler Ders Kitaplarının Kültürel Miras Unsurları Açısından İncelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 21(1), 1-21.

Binan, D. U. ve Cantimur, B., (2010). Koruma alanında somut ve somut olmayan boyutlarıyla miras kavramının gelişimi ve “Yerin ruhu”. N. Özaslan ve D. Özkut (Ed.). Mimari korumada güncel konular içinde (s. 175-191). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.

Boratav, P. N. (1984). 100 soruda Türk folkloru. İstanbul: Bilgesu.

Bouchenaki, M. (2003, Ekim). The Interdependency of the tangible and intangible cultural heritage. ICOMOS 14th General Assembly and Scientific Symposium, Victoria Falls, Zimbabwe.

Bozkurt, E. (2017). Çocuk Oyunları ile Değerler Eğitimi (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

Brown, S. & Vaughan, C. (2009). Play: How it shapes the brain, opens the imaginations, and invigorates the soul. New York: Aevry Penguin Group.

Budak, M. (2016). Geleneksel çocuk oyunlarının oryantasyon ve ritim yeteneği üzerine etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Konya.

Budak, M., Kılıç, M. ve Taşkın, H. (2017). The effect of traditional children's games on orientation and rhythm ability. Science. Movement and Health Dergisi, 17(2), 200-204.

Buldu, F. (2023). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının kültürel miras ve sanal müzeler hakkındaki görüşlerinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, Nevşehir.

Candan, A. S. ve Öztaş, S. (2022) Disiplinlerarası bağlamda tarih-sanat tarihi ilişkisi: Öğrenci görüşlerine dayalı nitel bir araştırma. M. Kısa (Ed.). Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Alanında Uluslararası Araştırmalar XIII. Eğitim yayınevi.

Charles, M. A. G., Abdullah, M. R., Musa, R. M. ve Kosni, N. A. (2017). The effectiveness of traditional games intervention program in the ımprovement of form one school-age children's motor skills related performance components. Journal of Physical Education and Sport, 17, 925-930.

Çınar, A. A. (2008). Muğla çocuk folkloru. Muğla: Karaca Matbaacılık.

Çulha-Özbaş, B. (2014). İlköğretim sosyal bilgiler derslerinde kültürel miras öğretimi. M. Safran. (Ed.), Sosyal bilgiler öğretimi içinde (s. 744-763). Ankara: Pegem Akademi.

Demirezen, S. ve Aktaş, G. (2020). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin somut olmayan kültürel miras öğretimine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(30), 413-434.

Dere, İ. (2021). Kültürel mirası belgeleyerek öğrenme: Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının saha tecrübeleri. lnternational Journal of Geography and Geography Education, (43), 108-121.

Diker, O. (2019). Kültürel miras ile kültürel miras turizmi kavramları üzerine kavramsal bir çalışma. The Journal of Academic Social Science, 30(30), 365-374.

Doğan, Ü., Koyuncu, M. & Doğan, A. (2020). Özel yetenekli çocukların ve ebeveynlerinin oyun kavramına yönelik metaforik algıları. Disiplinlerarası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(8), 265-281.

Dönmez, C. ve Yeşilbursa, C. C. (2014). Kültürel miras eğitiminin öğrencilerin somut kültürel mirasa yönelik tutumlarına etkisi. İlköğretim Online, 13(2), 425-442.

Duman, M. (2023). Özel yetenekli öğrencilerin ortaokul tarih dersi öğretim programına yönelik görüşleri ve kültürel miras konuları örnekleminde özel yeteneklilere yönelik bir zenginleştirilmiş öğretim deseni geliştirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Bursa Uludağ Üniversitesi, Bursa.

Ekinci, O. (2003). Kültürel ve doğal mirasın korunması. G. Tarı (Ed.), Kültürel Açıdan Avrupa Birliğine Yaklaşım Sempozyumu, 22–24 Kasım 2001, Ofset Filmcilik Matbaacılık, İstanbul.

Ekiz, D. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.

Erbay, F. ve Saltalı, N. D. (2002). Altı yaş çocuklarının günlük yaşantılarında oyunun yeri ve annelerin oyun algısı. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi,13(2), 249-264.

Erçelik, M., Doğanoğlu, N., Koç, L., Köklüsoy, N. H., Çetin, İ., Sayın, H. ve Çağlar, A. (2011). Türkiye’de oynanan geleneksel çocuk oyunları.

Erden, F. (2016). Çocuk ve oyun, M. Ören (Ed.), Oyun kuramları içinde (s.25-45). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.

Erder, C. (1975). Tarihi çevre bilinci. Ankara: ODTÜ Mimarlık Fakültesi Yayınları

Eren, B. (2018). Özel eğitim öğretmeni adaylarının" müzik" kavramına ilişkin metaforik algıları. Electronic Turkish Studies, 13(19), 697-716.

Galla, A. (2002). Culture and heritage in development: Ha long ecomuseum, a case study from Vietnam. Humanities research, 9(1), 63-76.

George, J. M., & Jones, G. R. (2008). Understanding and managing organizational behavior. New Jersey: Prentice Hall.

Gözel, Ü. ve Gündoğdu, K. (2021). Öğrencilerin oyun kavramına yönelik metaforik algıları. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 11(1), 135-158.

Gülden, B., Demirel, O. ve Demirer, E. (2023). Türkçe ve Türk kültürü ders kitaplarının somut olmayan kültürel miras unsurları açısından incelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 13(3), 2016-2031.

Gümüştaş, N. (2010). Geleneksel çocuk oyunlarından çağdaş eğitimde yararlanılması (Yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi, İstanbul.

Günden, B. (2021). Yükseköğrenim gören bireylerin somut kültürel mirasa yönelik tutumları ile kültürel miras kavramına ilişkin metaforik algıları üzerine bir çalışma (Yüksek Lisans tezi). Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, Nevşehir.

Güngör, H., Mutlu-Öztürk, H. ve Gülay Ogelman, H. (2022). Okul öncesi eğitimi öğretmenliği lisans öğrencilerinin “kültürel miras” kavramına ilişkin algılarına yönelik metafor analizi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(2), 511-521.

Gürel, D. (2018). Somut olmayan kültürel miras etkinliklerinin 7. sınıf sosyal bilgiler dersinde kullanımı (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

Hacısalihoğlu-Karadeniz, M. (2017). Geleneksel çocuk oyunlarının matematiğe uyarlanması ve uygulanması sürecindeki kazanım ve problemlere genel bir bakış. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(6), 2245-2262.

Haddad, N. A. (2014). Heritage multimedia and children edutainment: Assessment and recommendations. Advances in Multimedia.

Hazar, Z., Tekkurşun,-Demir, G. ve Dalkıran, H. (2017). Ortaokul öğrencilerinin geleneksel oyun ve dijital oyun algılarının incelenmesi: Karşılaştırmalı metafor çalışması. SPORMETRE Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 15(4), 179-190.

Hereduc, A. (2005). Heritage in the classroom: A practical manuel for teachers. http://www. hereduc. net/hereduc adresinden alınmıştır.

Horzum, M. B., Ayas, T. ve Çakır-Balta, Ö. (2016). Çocuklar için bilgisayar oyun bağımlılığı ölçeği. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(30), 76-88.

Howard, P. (2003). Heritage: Management, interpretation, identity. New York: Continuum.

Hunter, K. (1992). A commitment to education: Designing a heritage education for National Trust: A final report. Historic Preservation Forum, 6 (1), 15–20.

İnan, M. ve Dervent, F. (2016). Dijital bir oyunun hareketli hale dönüştürülmesi: öğrencilerin uyarlanmış hareketli versiyona verdiği tepkilerin incelenmesi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 6(1) , 113-132.

İnanlı, E. (2023). Sosyal bilgiler öğretmenlerine göre kültürel miras eğitiminde aileden yararlanma (Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

Kacar, D. (2020). Geleneksel çocuk oyunlarının internet bağımlılığı, sosyal beceri ve stres düzeyine etkisi (Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

Kafesoğlu, İ. (2007). Türk milli kültürü (26. Baskı). İstanbul: Ötüken.

Kara, İ. ve Tokmak, A. (2023). Doğal ve kültürel mirasın öğretiminde sosyal bilgiler dersinin yeri ve önemi. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 13(İhtisaslaşma), 177-199.

Karadüz, A. (2008). İlköğretim okulları Türkçe dersi kitaplarında millî ve kültürel değerler. Türk Halkları 15 Edebiyatı II. Çocuk Edebiyatı Kongresi’nde sunulmuş bildiri, Bakü.

Karagöz, B. ve Çakmak, T. (2023). İlkokul Türkçe ders kitaplarında somut olmayan kültürel miras unsurları. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 12(4), 1027-1037.

Karpuz, H. (1990). Eski eser ve anıtların korunmasında halkın eğitimi. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 34 (1.2), 405-408.

Kasım, K. ve Öztürk, M. S. (2023). Görsel Sanatlar Dersinde Kültürel Miras Eğitiminin Verilmesine Yönelik Öğretmen Görüşleri. Bilim, Eğitim, Sanat ve Teknoloji Dergisi (BEST Dergi), 7(2), 143-176.

Kaya, B. A. (2013). Çevrimiçi oyun bağımlılığı ölçeğinin geliştirilmesi (Yüksek Lisans Tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.

Kıran, Ö. (2011). Şiddet içeren bilgisayar oyunlarının ortaöğretim gençliği üzerindeki etkileri (Yüksek Lisans Tezi). Ondokuzmayıs Üniversitesi, Samsun.

Kızıl-Yatmaz, A., Gökçe, N., Çok, Y., Erdoğan, B. M. & Avaroğlu, N. (2021). Geleneksel oyunların 3-6 yaş çocukların sosyal-duygusal gelişimleri üzerindeki etkisi. Eğitim ve Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 4(1), 28-39.

Kolaç, E. (2009). Somut olmayan kültürel mirası koruma, bilinç ve duyarlılık oluşturmada Türkçe eğitiminin önemi. Milli Folklor 21(82),19-31.

Korkutan, S. (2018). Kemal Sunal filmlerindeki geleneksel çocuk oyunları, etnik spor ve yarışlar. Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, 18(1), 77-96.

Koyuncu, F. ve Bulut, G. G. (2022). Geleneksel çocuk oyunlarının kültürlerarası etkileşimi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (12), 499-519.

Köroğlu, Ö., Ulusoy-Yıldırım, H. ve Avcıkurt, C. (2018). Kültürel miras kavramına ilişkin algıların metafor analizi yoluyla incelenmesi. Turizm Akademik Dergisi, 5(1), 98-113.

Küçükibiş, H. F., Özkurt, B., Sirkeci, H., ve Öztürk, O. (2022). Geleneksel oyun ve geleneksel çocuk oyunlarının eğitim-öğretim programlarındaki yeri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 21(83), 1422-1436.

Külcü, Ö. T. (2015). Kültürel miras kavramının eğitim açısından önemi. Akademia Disiplinlerarası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 1(1), 27-32.

Lestariningrum, A. (2017). The effects of traditional game ‘congklak’ and self-confidence towards logical mathematical ıntelligence of 5-6 years children. Journal Ilmiah Pendidikan Prasekolah dan Sekolah Awal, 3(1), 13-22.

McKercher, B., & du Cros, H. (2002). Cultural tourism: The partnership between tourism and cultural heritage management. New York: The Howarth Hospitality Press.

MEB. (2019). Türkçe Dersi Öğretim Programı (İlkokul ve Ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.

MEB. (2023a). Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programı (İlkokul ve Ortaokul 4, 5, 6 ve 7. Sınıflar). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.

MEB. (2023b). Hayat Bilgisi Dersi Öğretim Programı (İlkokul 1, 2 ve 3. Sınıflar). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.

Mutlu-Öztürk, H., Güngör, H. ve Gülay-Ogelman, H. (2021). Okul Öncesi Dönemde Kültürel Miras Eğitimine İlişkin Öğretmen Görüşleri: Denizli İli Örneği. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(1), 175-203.

Oğuz, M. Ö. (2009). Somut olmayan kültürel miras ve kültürel ifade çeşitliliği. Milli Folklor, 21(82), 6-12.

Özalp-Gerçeker, G., Kahraman, A., Yardımcı, F. ve Bolışık, B. (2014). İlköğretim öğrencilerinin geleneksel çocuk oyunlarını oynama durumlarının ve etkileyen etmenlerin incelenmesi. Uluslararası Hakemli Aile Çocuk ve Eğitim Dergisi, 2(3), 49-62.

Özbaş, B. (2012). İlköğretim sosyal bilgiler derslerinde kültürel miras eğitimi. M. Safran (Ed.) Sosyal bilgiler öğretimi içinde. Ankara: Pegem Akademi.

Özbaş, B. ve Yeşilbursa, C. (2019). Sosyal Bilgilerde Kültürel Miras Eğitimi. İ. Demircioğlu, S. Kaymakçı ve E. Demircioğlu (Ed.), Türkiye’de Sosyal Bilgiler Eğitimi Araştırmaları El Kitabı içinde (s. 323-334). Ankara: Pegem Akademi.

Özden-Gürbüz, D. (2016). Geleneksel çocuk oyunları ve eğitimsel işlevleri: Emirdağ örneği. Electronic Turkish Studies, 11(14), 529-564.

Özgat-Tatan, O. (2018). Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi ders kitaplarında kültür aktarımı: Yedi iklim Türkçe öğretim seti örneği (A1-A2 düzeyi) (Yüksek Lisans Tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Tokat.

Öztürk, H. M. (2021). Erken çocukluk döneminde kültürel miras aktarımı, erken çocuklukta çevre eğitimi. Ankara: Eğiten Kitap.

Pehlivan, A. (2015). Açık ve örgün eğitim sosyal bilgiler ders kitapları ve öğretim programında somut olmayan kültürel miras ögelerinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

Petrovska, S., Sivevska, D. & Cackov, O. (2013). Role of the game in the development of preschool child. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 92, 880-884.

Rothlein, L. & Brett, A. (1987). Children's, teachers' and parents' perceptions of play. Early Childhood Research Quarterly, 2(1), 45-53.

Sağ, Ç. ve Ünal, F. (2019).Öğrencilerin somut olmayan kültürel mirasa ilişkin farkındalıklarının belirlenmesi. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(4), 1550-1560.

Sarı, C., Kılıç, A. H., Güven, S. ve Yaşar, H. B. (2020). Üniversite öğrencilerinin kültürel miras kavramına ilişkin algılarının metafor analizi yoluyla incelenmesi. Uluslararası Dil, Eğitim ve Sosyal Bilimlerde Güncel Yaklaşımlar Dergisi (CALESS), 2(1), 334-353.

Savaş, E. ve Gülüm, K. (2014). Geleneksel oyunlarla öğretim yöntemi uygulamasının başarı ve kalıcılık üzerine etkisi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(1), 183-202.

Schindler, R. K. & Bonebright, T. L. (2011). Teaching archaeological ethics: Student attitudes towards cultural heritage. http://www.depauw.edu/files/resources/teaching-arch-ethics sayfasından erişilmiştir.

Scovazzi, T. (2015). Intangible cultural heritage as defined in the 2003 UNESCO convention. In Cultural Heritage and Value Creation (pp. 105-126). Springer, Cham.

Selanik-Ay, T. ve Kurtdede-Fidan, N. (2013). Öğretmen adaylarının “kültürel miras” kavramına ilişkin metaforları. Turkish Studies, 8 (12), 1135-1152.

Seyrek, H. ve Sun, M. (1991). Okul öncesi eğitimde çocuk oyunları. İzmir: Müzik Eserleri.

Sezer, İ. (2017). Kültürel mirasın turizm açısından değerlendirilmesi: Taşköprü ilçesi örneği. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(2), 175-198.

Sidekli, S. ve Karaca, L. (2013). Sosyal bilgiler öğretiminde yerel, kültürel miras öğelerinin kullanımına ilişkin öğretmen adayı görüşleri. Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi, (5), 20-38.

Somut Olmayan Kültürel Miras Listelerinde Türkiye (2023). https://www.unesco.org.tr/Pages/126/123/UNESCO-Somut-Olmayan-K%C3%BClt%C3%BCrel-Miras-Listeleri sayfasından erişilmiştir.

Somut Olmayan Kültürel Miras Nedir? (t.y.). https://aregem.ktb.gov.tr/TR-345089/somut-olmayan-kulturel-miras-nedir.html sayfasından erişilmiştir.

Sümbüllü Y., Z., Altınışık M. E., (2016). Geleneksel çocuk oyunlarının değerler eğitimi açısından önemi. Erzurum Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 73-85.

Şahin, D. İ. (2010). Yerel kültür mirasının dijitalleştirilmesi ve halk kütüphaneleri. (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara.

Şahin, S. K. ve Güner, S. (2006). Kültürel miras koruması ve sivil toplum örgütleri arasındaki ilişki. Uluslararası Geleneksel Sanatlar Sempozyumu, 16-18.

Şimşek, A. (2021). Geleneksel çocuk oyunlarının kültürel mirasa katkısı ve eğitsel yönünün öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi (Mersin İli Örneği) (Yüksek Lisans Tezi). Mersin Üniversitesi, Mersin.

Tamer, K. (1987). Beden eğitimi ve oyun öğretimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.

Tavşancıl, E. ve Aslan, E. (2001). Sözel, yazılı ve diğer materyaller için içerik analizi ve uygulama örnekleri. İstanbul: Epsilon Yayınevi.

Tok, E. (2018). Okul öncesi öğretmen adaylarının oyuna ilişkin algıları: Metafor analizi örneği. Kastamonu Eğitim Dergisi, 26(2), 599-611.

Tuncel, G. ve Altuntaş, B. (2020). İlköğretim 4. sınıf öğrencilerinin kültürel miras algısı: Göstergebilimsel bir analiz. Internatıonal Journal of Field Education, 6(1), 123-140.

Turan, B., Gözler, A., Turan, M., İncetürkmen, M. ve Meydani, A. (2020). Geleneksel çocuk oyunlarına yönelik öğretmen görüşleri. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5(3), 231-241.

Türk Dil Kurumu [TDK]. (2019). Türkçe sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.

Uçankuş, H. T. (2000). Bir insanlık ve uygarlık bilim arkeoloji: Tarihöncesi çağlardan Perslere kadar Anadolu. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.

UNESCO Dünya Kültürel ve Doğal Mirası Geçici Listesi (2023). https://www.unesco.org.tr/Pages/125/122/UNESCO-D%C3%BCnya-Miras%C4%B1-Listesi sayfasından erişilmiştir.

UNESCO Dünya Miras Listesi (2023). https://www.unesco.org.tr/Pages/125/122/UNESCO-D%C3%BCnya-Miras%C4%B1-Listesi sayfasından erişilmiştir.

UNESCO. (2003). Somut olmayan kültürel mirasın korunması sözleşmesi. https://aregem.ktb.gov.tr/TR50837/somut-olmayan-kulturel-mirasin-korunmasi-sozlesmesi-hakkinda.html sayfasından erişilmiştir.

Ünsal, D. ve Pulhan, G. (2012). Türkiye’de kültürel mirasın anlamı ve yönetimi. Aksoy, A. ve Ünsal, D. (Ed.), Kültürel miras yönetimi içinde (s. 30-65). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayını.

Ünüvar, P. (2016). Geleneksel çocuk oyunlarımız ve oyuncaklarımız. H. G. Ogelman (Ed.), Yaşamın ilk yıllarında oyun: Oyuna çok yönlü bakış içinde (2. basım). Ankara: Pegem Akademi.

Ye, L., Wang, R., & Zhao, J. (2021). Enhancing learning performance and motivation of cultural heritage using serious games. Journal of Educational Computing Research, 59(2), 287-317.

Yeşilbursa, C. C. ve Uslu, S. (2014). The comparison of Turkish and American preservice social studies teachers' attitudes toward heritage education. Turkish Studies, 9(8), 879-891.

Yeşilbursa, C. C. (2011). Sosyal bilgilerde miras eğitimini öğrencilerin somut kültürel mirasa karşı tutumlarına ve akademik başarılarına etkisi (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

Yeşilbursa, C. C. (2013). Altıncı sınıf öğrencilerinin somut kültürel mirasa yönelik görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(2), 405-420.

Yeşilbursa, C. C. ve Barton, K. C. (2011). Preservice teachers’ attitudes toward the inclusion of heritage education in elementary social studies. Journal of Social Studies Education Research, 2(2), 1-21.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.

Yıldız, R. ve Koçak, Ç. V. (2022). Geleneksel çocuk oyunlarının ilkokul öğrencilerinin karar verme becerilerine etkisi. Sivas Cumhuriyet University Journal of Sport Sciences, 3(2), 38-44.

Yılmaz, E., Yel, S. ve Griffiths, M.D. (2022). Dijital ve geleneksel oyun oynayan çocukların değer algılarının karşılaştırılması: Türk ve İngiliz örneklemleri. Eğitim ve Bilim, 47(210), 41-66.

Yücel, C. ve Sahilli-Birdir, S. (2022). Yerel halkın kültürel miras değerlerine yönelik metaforik algılarının belirlenmesi: Mersin örneği. International Journal of Social Sciences and Education Research, 8(3), 274-287.

Yüz Yüze 100 Çocuk Oyunu (2023). https://tegm.meb.gov.tr/www/yuz-yuze-100-cocuk-oyunu-kitabi-yayinlandi/icerik/910 sayfasından erişilmiştir.