Basketbol Hakemlerinde Yaşam Doyumu, Öz Yeterlik ve İş Tatmini
Özet
Bu araştırmanın amacı basketbol hakemlerinin yaşam doyumları ve öz yeterliklerinin düzeylerinin iş tatmini düzeyleri üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Araştırmanın diğer amacı, basketbol hakemlerinin yaşam doyumları, öz yeterlik ve iş tatmini düzeylerinin demografik değişkenlere göre farklılık gösterip göstermediğini belirlemektir.
Araştırmaya 29 kadın, 200 erkek toplam 229 basketbol hakemi katılım sağlamıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak “Genel Öz Yeterlik Ölçeği (GÖYÖ)”, “Minnesota İş Tatmini Ölçeği (MİT)” ve “Yaşam Doyumu Ölçeği (YDÖ)” kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, Mann Whitney U, Kruskal Wallis H ve Spearman korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre basketbol hakemlerinin yaşam doyumu düzeylerinin eğitim durumu ve görev yapılan klasman değişkenleri açısından anlamlı şekilde farklılaştığı belirlenmiştir. Basketbol hakemlerinin genel öz yeterlik düzeyleri ve öz yeterlik alt boyutlarından başlama ve yılmama açısından görev yapılan klasman değişkenine göre anlamlı şekilde farklılaştığı bulunmuştur.
Basketbol hakemlerinin genel iş tatmini düzeyleri ve iş tatmini alt boyutlarından içsel tatmin ve dışsal tatmin açısından görev yapılan klasman değişkenine göre anlamlı şekilde farklılaştığı saptanmıştır. Yapılan ilişkisel analizlerde basketbol hakemlerinin yaş, hakemlik tecrübesi ve klasman tecrübesi değişkenleri ile yaşam doyumu düzeyleri arasında anlamlı, pozitif yönlü ve orta düzeyli ilişki belirlenmiştir. Basketbol hakemlerinin yaş, hakemlik tecrübesi ve klasman tecrübesi değişkenleri ile genel öz yeterlilik düzeyleri arasında anlamlı, negatif yönlü ve düşük düzeyli ilişki bulunmuştur. Genel Öz Yeterlilik ölçeği alt boyutlarından başlama alt boyutu ile yaş, hakemlik tecrübesi ve klasman tecrübesi değişkenleri arasında anlamlı, negatif yönlü ve düşük düzeyli ilişki saptanmıştır. Genel Öz Yeterlilik Ölçeği alt boyutlarından sürdürme alt boyutu ile yaş ve klasman tecrübesi değişkenleri arasında anlamlı, pozitif yönlü ve düşük düzeyli ilişki belirlenmiştir. Hakemlik tecrübesi değişkeni ile basketbol hakemlerinin genel iş tatmini düzeyleri arasında anlamlı, pozitif yönlü ve düşük düzeyli ilişki bulunmuştur. İş tatmini alt boyutlarından içsel tatmin ile yaş, klasman tecrübesi ve hakemlik tecrübesi değişkenleri arasında anlamlı, pozitif yönlü ve düşük düzeyli ilişki saptanmıştır.
Referanslar
Acar-Arasan BY, 2010. Akademisyenlerde yaşam doyumu iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin belirlenmesine yönelik bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Uşak Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Uşak.
Adams A, Bond S, 2000. Hospital nurses’ job satisfaction, individual and organizational characteristics. Journal of advanced nursing, 32(3), s. 536-543.
Adıgüzel NS, 2018. Basketbol hakemlerinin fiziksel öz saygıları ile öz yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ulusal Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), s.129-137.
Akgündüz S, 2006. Örgütsel stres kaynaklarının çalışanların iş tatmini üzerindeki etkisi ve banka çalışanları için yapılan bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
Aksu N, 2012. İş tatmininin bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi. Polis bilimleri dergisi,14(1), s. 59-79.
Allen NJ, Meyer JP, 1996. Affective, continuance, and normative commitment to the organization: An examination of construct validity. Journal of vocational behavior, 49(3), p. 252-276.
Angelini V, Cavapozzi D, Corazzini L, Paccagnell O, 2012. Age, health and life satisfaction among older Europeans. Social indicators research, 105(2), p. 293-308.
Appleton S, Song L, 2008. Life satisfaction in urban China: Components and determinants. World development, 36(1)1, p. 2325-2340.
Aşkar P, Umay A, 2001. Perceived computer self-efficacy of the students in the elementary mathematics teaching programme. Hacettepe University Journal of Education, 21(1), p. 1-8.
Avşaroğlu S, Koç H, 2019. Yaşam doyumu ile sıkıntıyı tolere etme arasındaki ilişkide iyimserliğin aracı etkisi. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 9(53), 565-588.
Ayten A, Ferhan H, 2016. Forgiveness, religiousness, and life satisfaction: An empirical study on Turkish and Jordanian university students. Spiritual Psychology and Counseling, 1(1), p. 79-84.
Azar A, Henden R, 2003. Alan dışından atanmanın iş doyumuna etkileri: Sınıf Öğretmenliği Örneği. Educational Sciences: Theory & Practice, 3(2).
Aziri B, 2011. Job satisfaction: A literature review. Management research & practice, 3(4).
Bahadir Z, Certel Z, 2013. Evaluation of life satisfaction, self-esteem in decision-making and decision-making styles of weightlifting referees. Science, Movement and Health, 13(2), p. 582-587.
Balcı Ş, Öğüt N, 2018. Kültürlerarası etkililik düzeyinin bazı belirleyicileri: Konya örneğinde saha araştırması. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(57), s. 498-509.
Bandura A, 1977. Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychological review, 84(2), p. 191.
Bandura A, 1982. Self-efficacy mechanism in human agency. American psychologist, 37(2), p. 122.
Bandura A, 1984. Recycling misconceptions of perceived self-efficacy. Cognitive therapy and research, 8(3), p. 231-255.
Bandura A, 1986. The explanatory and predictive scope of self-efficacy theory. Journal of social and clinical psychology, 4(3), p. 359.
Bandura A, 1993. Perceived self-efficacy in cognitive development and functioning. Educational psychologist, 28(2), p. 117-148.
Bandura A, 1994. Social cognitive theory and exercise of control over HIV infection. In Preventing AIDS. Springer, Boston, MA. pp. 25-59
Bandura A, 1995. Comments on the crusade against the causal efficacy of human thought. Journal of behavior therapy and experimental psychiatry, 26(3), p. 179-190.
Bandura A. 1997. Self-efficacy: The exercise of control. Macmillan.
Bandura A, 1999. Social cognitive theory of personality. The coherence of personality: Social-cognitive bases of consistency, variability, and organization, p. 185-241.
Bandura A, Schunk DH, 1981. Cultivating competence, self-efficacy, and intrinsic interest through proximal self-motivation. Journal of personality and social psychology, 41(3), p. 586.
Başar U, 2011. Örgütsel adalet algısı, örgütsel özdeşleşme ve iş tatmini arasındaki ilişkilere yönelik görgül bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kara Harp Okulu, Ankara.
Başaran İE, 1992. Yönetimde İnsan İlişkileri: Yönetsel Davranış. Gül Yayınevi, Ankara.
Baştemur Y, 2006. İş tatmini ile yaşam tatmini arasındaki ilişkiler: Kayseri emniyet müdürlüğü’nde bir araştırma. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Erciyes Üniversitesi, Kayseri.
Batan NS, 2011. Yetişkinlerde psikolojik dayanıklılık ve dini başa çıkmanın yaşam doyumuna etkileri. Yayımlanmamış doktora tezi. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Berber S, 2011. Tükenmişlik ve iş tatmini arasındaki ilişki: Kule personeli üzerinde bir araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Beşiktaş İ, 2009. İş tatmini ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
Biber E, Ersoy A, Acet M, Küçük V, 2010. Türk futbol antrenörlerinin tükenmişlik düzeylerinin değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 12(2), s. 134-143.
Bilge F, Sayan A, Kabakçı ÖF, 2009. Aile mahkemesi uzmanlarının meslek doyumları, yaşam doyumları ve ilişkilere yönelik inançlarının incelenmesi. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 4(32), s. 20-31.
Blanchflower DG, Oswald AJ, 2008. Is well-being U-shaped over the life cycle?. Social science & medicine, 66(8), p. 1733-1749.
Bolat T, Seymen OA, Bolat OG, ve Erdem B, 2008. Yönetim ve organizasyon. Ankara: Detay Yayınevi.
Bower GH, 1981. Mood and memory. American psychologist, 36(2), P. 129.
Brülde B, 2007. Happiness theories of the good life. Journal of Happiness Studies, 8(1), P. 15-49.
Bukenya JO, Gebremedhin TG, & Schaeffer PV, 2003. Analysis of rural quality of life and health: A spatial approach. Economic Development Quarterly, 17(3), P. 280-293.
Burton D, & Naylor S, 2002. The Jekyll/Hyde nature of goals: Revisiting and updating goal-setting in sport. Advances in sport psychology, 2, P. 459-499.
Campbell A, 1976. Subjective measures of well-being. The American psychologist, 31(2), P. 117–124.
Campbell A. 1981. The sense of well-being in America: Recent patterns and trends. New York: Mcgraw-Hill.
Campbell NK, & Hackett G, 1986. The effects of mathematics task performance on math self-efficacy and task interest. Journal of Vocational Behavior, 28(2), P. 149-162.
Can H, Akgün A, ve Kavuncubaşı Ş, 1998. Kamu ve özel kesimde personel yönetimi. Ankara: Siyasal Kitapevi.
Cei A, 1994. Entrenamiento atencional para futbolistas de elite: un modelo de intervención. Revista de Psicología del deporte, 3(2), p. 99-107.
Chen CC, & Yoon S, 2019. Tourism as a pathway to the good life: Comparing the top–down and bottom–up effects. Journal of Travel Research, 58(5), p. 866-876.
Clemente F, ve Sauer WJ, 1975. Voluntary associations and minority status: Comment and extension. American Sociological Review, 40(1), p. 115-117
Cornelissen T, 2009. The İnteraction of Job Satisfaction Job Search and Job Changes. J Happiness Study,10(3), p. 367-384.
Çağ P, & Yıldırım İ, 2018. The mediator role of spousal self-disclosure in the relationship between marital satisfaction and spousal support. Educational Sciences: Theory & Practice, 18(3).
Çalışkan Z, 2005. İş tatmini: Malatya’da sağlık kuruluşları üzerine bir uygulama. Fırat Üniversitesi Doğu Araştırmaları Dergisi, 4(1), s. 9-18.
Çekmecelioğlu H, 2006. İş tatmini ve örgütsel bağlılık tutumlarının işten ayrılma niyeti ve verimlilik üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi: Bir araştırma. ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 8(2), p.153-168.
Çetinkanat C, 2000. Örgütlerde güdüleme ve iş doyumu. Ankara: Anı Yayıncılık.
Çetinkaya MY, Serçeoğlu N, & Uzan HA, 2016. Yavaş şehir hareketinin yaşam doyumu üzerindeki etkisi: Erzurum-Uzundere halkının tutum ve algıları üzerine bir araştırma. Journal of International Social Research, 9, s. 45.
Daraei M, & Mohajery A, 2013. The impact of socioeconomic status on life satisfaction. Social indicators research, 112(1), p. 69-81.
Davis GL, & Bordieri JE, 1988. Perceived autonomy and job satisfaction in occupational therapists. The American Journal of Occupational Therapy, 42(9), p. 591-595.
De Cenzo DA, & Robbins SP, 1994. Human resource management: Concepts and practices. John Wiley.
Delice S, 2018. İş stresi ve iş tatmini arasındaki ilişkinin incelenmesi: İstanbul'daki dört ve beş yıldızlı otel çalışanlarına yönelik bir araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul.
Della GM, Jewell SL, & Kambhampati US, 2011. Gender and life satisfaction in the UK. Feminist Economics, 17(3), p. 1-34.
Demirgil Z, ve Antalyalı Ö, 2017. Kamu sektöründe süreç odaklı örgütsel değişimin hizmet kalitesi ve iş tatmini üzerindeki etkileri. Vizyoner Dergisi, 8(18), s. 127-140.
Diener E, 1984. Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), p. 542-575.
Diener E, 2000. Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national index. American psychologist, 55(1), p. 34.
Diener E, 2000. Subjective well-being: The science of happiness and a proposal for a national index. American psychologist, 55(1), p. 34.
Diener ED, Emmons RA, Larsen RJ, & Griffin S, 1985. The satisfaction with life scale. Journal of personality assessment, 49(1), p. 71-75.
Diener E, & Diener C, 1996. Most people are happy. Psychological Science, 7(3), p. 181- 185.
Diener E, & Suh E, 1997. Measuring quality of life: Economic, social, and subjective indicators. Social indicators research, 40(1), p. 189-216.
Diener E, Horwitz J, & Emmons RA, 1985. Happiness of the very wealthy. Social indicators research, 16(3), p. 263-274.
Diener E, Sandvik E, Seidlitz L, & Diener M, 1993. The relationship between income and subjective well-being: Relative or absolute?. Social indicators research, 28(3), p. 195-223.
Diener E, Suh EM, Lucas RE, & Smith HL, 1999. Subjective well-being: Three decades of progress. Psychological bulletin, 125(2), p. 276.
Diotaiuti, P., Falese, L., Mancone, S. ve Purromuto, F. (2017). A structural Model of Self-efficacy in Handball Referees. Frontiers in psychology, 8, 8-11.
Dockery A, 2004. Happiness, life satisfaction and the role of work: Evidence From Two Australian Surveys, Unpublished Mimeo.
Doğan T, 2013. Beş faktör kişilik özellikleri ve öznel iyi oluş. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 14(1), s. 56-64.
Doğan T, & Eryilmaz A, 2012. Akademisyenlerde işle ilgili temel ihtiyaç doyumu ve öznel iyi oluş. Ege Academic Review, 12(3).
Dotse, J. E., & Asumeng, M. (2014). Relationship between body ımage satisfaction and psychological well- being: the impact of africentric Values. Journal of Social Science Studies, 2(1), 325. Doi:10.5296/jsss.v2i1.6843.
Earley PC, 1994. Self or group? Cultural effects of training on self-efficacy and performance. Administrative science quarterly, p. 89-117.
Easterlin RA, 2006. Life cycle happiness and its sources: Intersections of psychology, economics, and demography. Journal of economic psychology, 27(4), p. 463-482.
Eken FO, 2018. Anksiyetenin yaşam doyumu üzerindeki etkisinde tükenmişliğin aracı rolü. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Beykent Üniversitesi, İstanbul.
Ekmekçi N, Zekioğlu A, & Dal N, 2021. Voleybol hakemlerinin ego ve görev yönelimleri bakımından öz yeterliklerinin incelenmesi. Humanistic Perspective, 3(1), s. 244-269.
Ekmekçi R, 2006. Basketbol hakemlerinin stres kaynakları ve başa çıkma yolları. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(2).
Emmons RA, & Diener E, 1985. Personality correlates of subjective well-being. Personality and Social Psychology Bulletin, 11(1), p. 89-97.
Erdoğan İ, 1996. İşletme yönetiminde örgütsel davranış. İ.Ü. İşletme İktisadi Enstitüsü Yayınları. İstanbul
Eren E, 2001. Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi. Genişletilmiş İkinci Baskı. Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş., İstanbul.
Eroğlu F, 2010. Davranış Bilimleri. İstanbul: Beta Yayın Dağıtım.
Erol M, 2017. Genç yetişkinliğin öncesinde olan ergenlerin yaşam doyumu:“utangaçlık” ve “öz yeterlik algısı” nın rolü. Türk Psikiyatri Dergisi, 28(2), s. 95-103.
Eysenck HJ, 2022. The biological basis of cross-cultural differences in personality: Blood group antigens. Psychological Reports, s. 121.
Feltz DL, Short SE, & Sullivan PJ, 2008. Self-efficacy in sport. Human Kinetics.
Flanagan JC, 1978. A research approach to improving our quality of life. American Psychologist, 33(2), p. 138.
Frey BS, & Stutzer A, 2002. What can economists learn from happiness research?. Journal of Economic literature, 40(2), p. 402-435.
Fugl-Meyer AR, Melin R, ve Fugl-Meyer KS, 2002. Life satisfaction in 18-to 64-year-old Swedes: in relation to gender, age, partner and immigrant status. Journal of Rehabilitation Medicine, 34(5), p. 239-246.
Gazioğlu S, & Tansel A, 2002. Job satisfaction: Work environment and relations with managers in Great Britain. Ankara. Middle-East Technical University.
Gençtürk A, 2008. İlköğretim okulu öğretmenlerinin öz yeterlik inançları ve iş doyumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Zonguldak.
Green J, 2000. Job satisfaction of community college chairpersons. Virginia Polytechnic Institute and State University.
Guillén F & Feltz DL, 2011. A conceptual model of referee efficacy. Frontiers in psychology, 2, 25, 1-5. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2011.00025.
Güldü Ö, 2014. Kadın çalışanların yaşam doyumu, duygusal zekâ ve ahlaki olgunluk düzeylerinin üretim karşıtı iş davranışlarına etkisi. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(1), s. 48-64.
Gümüş H, 2006. Farklı mesleklerde çalışanların iş ve yaşam doyumlarının tükenmişlik düzeyleri açısından karşılaştırılması. Yayımlanmamış doktora tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
Gürcan A, 2005. Bilgisayar özyeterliği algısı ile bilişsel öğrenme stratejileri arasındaki ilişki. Eurasian Journal of Educational Research (EJER), (19).
Haller M, & Hadler M, 2006. How social relations and structures can produce happiness and unhappiness: An international comparative analysis. Social indicators research, 75(2), s. 169-216.
Halsey W, 1988. Macmillian contemporary dictionary. İstanbul: ABC tanıtım basımevi.
Haybron DM, 2004. Happiness and the importance of life satisfaction. Department of Philosophy, Rutgers University, 1, 22.
Hayo B, & Seifert W, 2003. Subjective economic well-being in Eastern Europe. Journal of economic psychology, 24(3), s. 329-348.
Hill T, Smith ND, & Mann MF, 1987. Role of efficacy expectations in predicting the decision to use advanced technologies: The case of computers. Journal of applied psychology, 72(2), s. 307.
Ilkım YT, 2013. Türkiye’deki güreş hakemlerinin iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin çeşitli faktörler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
Inglehart R, & Rabier JR, 1986. Aspirations adapt to situations—but why are the Belgians so much happier than the French? A cross-cultural analysis of the subjective quality of life. Research on the Quality of Life, s. 1-56.
Jerusalem M, 2002. Theroretischer teil-einleitung I. Zeitschrift für Pädagogik, 44, s. 8-12.
Joshanloo M, & Afshari S, 2011. Big five personality traits and self-esteem as predictors of life satisfaction in Iranian Muslim university students. Journal of Happiness Studies, 12(1), p. 105-113.
Kabakçı ÖF, & Totan T, 2013. Effects of social and emotional learning skills on life satisfaction and hope. Journal of Theoretical Educational Science, 6(1), s. 40-61.
Kantar H, 2008. İşletmede motivasyon. İstanbul: Kumsaati Yayın Dağıtım Ltd. Şti.
Kapıcı ZU, 2003. İlköğretim öğretmenlerinin öz-yeterlik algıları ve sınıf-içi iletisim örüntüleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
Karaçam A, & Pulur A, 2019. Hakemlerin problem çözme becerileri ile öz yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), s. 115-130.
Karadağ İ, 2013. Tükenmişlik iş tatmini ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale.
Karaduman A, 2002. Ekip çalışmasında, liderin iş tatmini üzerinde etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
Karakuş İ, 2003. Farklı kaynaklardan gelen sınıf öğretmenlerinin mesleki yeterlikleri gerçekleştirme düzeyleri. (Kayseri örneği), Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
Karataş Ö, Savucu Y, Biçer Y, Yıldırım E, & Çevrim H, 2013. Hentbol basketbol voleybol klasman hakemlerinin iş doyumu düzeylerin incelenmesi. Sport Sciences, 8(2), s. 35-45.
Karavardar G, & Korkmaz C, 2018. Üniversite öğrencilerinin yaşam doyumu ve stresle başa çıkma stratejilerinin incelenmesi: Giresun Üniversitesi işletme bölümü örneği. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 83, s. 33-46.
Kargün M, Albay F, Cenikli A, & Güllü M, 2012. Türk futbol hakemlerinin iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 3(2), s. 30-38.
Kelecek S, Kara FM, & Aşçı FH, 2014. Hakemlerin tutkunluk düzeyleri, iş doyumu ve yaşam doyumunun belirleyicisi midir?. Türkiye Klinikleri Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), s. 74-80.
Kılıç A, & Çiğdem Ö, 2019 Aralık. Basketbol hakemlerinin özyeterlikleri ve karar verme stillerinin incelenmesi. In 4. International Emı Entrepreneurship And Social Sciences Congress Proceedıngs E-Book, p. 1238.
Kıvrak AO, Tekin M, ve Taşğın Ö, 2006. Çeşitli değişkenlere göre taekwondo hakemlerinin iş doyumu düzeylerinin belirlenmesi. Bildiri sunumu, 9. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, 2006, Muğla.
Kiremit H, 2006. Fen bilgisi öğretmenliği öğrencilerinin biyoloji ile ilgili öz- yeterlik inançlarının karşılaştırılması. Yayımlanmamış doktora tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
Koca S, & Yıldız SM, 2018. Futbol hakemlerini strese iten faktörler, iş tatmini ve iş performansı ilişkisinin incelenmesi. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 3(2), s. 195-207.
Kocaekşi S, 2010. Hentbol bayan milli takımında zaman değişimi ve performansın grup saygınlığı, sportif kendine güven, öz-yeterlik, hedef yönelimi ve yarışma kaygısı üzerine etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
Koçak ÇV, 2019. Voleybol hakemlerinin hakem öz yeterlik düzeylerinin incelenmesi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), s. 33-40.
Koçel T, 2007. İşletme Yöneticiliği: Yönetim ve organizasyon, organizasyonlarda davranış, klasik-modern-çağdaş ve güncel yaklaşımlar. Arıkan Basım Yayım Dağıtım, İstanbul.
Kula S, & Çakar B, 2015. Maslow ihtiyaçlar hiyerarşisi bağlamında toplumda bireylerin güvenlik algısı ve yaşam doyumu arasındaki ilişki. Bartın Üniversitesi İİ BF Dergisi, 6(12), s. 191-210.
Landry MB, 2000. The effects of life satisfaction and job satisfaction on reference librarians and their work. Reference & User Services Quarterly, s. 166-177.
Lavallee LF, Hatch PM, Michalos AC, & McKinley T, 2007. Development of the contentment with life assessment scale (CLAS): Using daily life experiences to verify levels of self-reported life satisfaction. Social Indicators Research, 83(2), p. 201-244.
Locke J, 1976. The Correspondence of John Locke.
Locke JL, & Studdert-Kennedy M, 1983. Phonological acquisition and change (p. XIX263). Academic Press, New York.
Luhmann M, Lucas RE, Eid M, & Diener E, 2013. The prospective effect of life satisfaction on life events. Social Psychological and Personality Science, 4(1), p. 39-45.
Luthans F, 1995. Organizational Behavior (7. Edition). McGrawHill, New York.
Malinauskas R, 2010. The associations among social support, stress, and life satisfaction as perceived by injured college athletes. Social Behavior and Personality: an international journal, 38(6), s. 741-752.
Manning MM, & Wright TL, 1983. Self-efficacy expectancies, outcome expectancies, and the persistence of pain control in childbirth. Journal of personality and social psychology, 45(2), p. 421.
McAuley E, 1991. Efficacy, attributional, and affective responses to exercise participation. Journal of sport and exercise psychology, 13(4), p. 382-393.
McCelland D, & Winter D, 1969. Motivating economic achievement. The Free Press, New York.
McGee GW, & Ford RC, 1987. Two (or more?) dimensions of organizational commitment: Reexamination of the affective and continuance commitment scales. Journal of applied psychology, 72(4), p. 638.
McGillivray C, & Pidgeon AM, 2015. Resilience attributes among university students: a comparative study of psychological distress, sleep disturbances and mindfulness. European Scientific Journal, 11(5), p.33-48.
Meyer JP, & Allen NJ. 1997. Commitment in the workplace: Theory, research, and application. Sage publications.
Miller SA, & Byers ES, 2008. An exploratory examination of the sexual intervention self-efficacy of clinical psychology graduate students. Training and Education in Professional Psychology, 2(3), p. 137.
Minner JB, 2005. Organizational behaviour 1 essential theories of motivation and leadership. M.E. Sharpe, Inc, USA.
Myers DG, 2000. The funds, friends, and faith of happy people. American psychologist, 55(1), p. 56.
Myers DG, and Diener E, 1995. Who is happy?. Psychological Science, 6(1), p. 10-19.
Myers ND, Feltz DL, Guillén F, & Dithurbide L, 2012. Development of, and initial validity evidence for, the referee self-efficacy scale: a multistudy report. Journal of Sport & Exercise Psychology, 34(6).
Neugarten BL, Havighurst RJ, & Tobin SS, 1961. The measurement of life satisfaction. Journal of gerontology.
Onyishi IE, Okongwu OE, & Ugwu FO, 2012. Personality and social support as predictors of life satisfaction of Nigerian prisons officers. European Scientific Journal, 8(20).
Öcel H, 2002. Takım sporu yapan oyuncularda kolektif yeterlik öz yeterlik ve sargınlık ile başarı algı ve beklentileri arasındaki ilişkiler, Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Önder F, 2015. Öznel iyi olma. S. Doğan (Editör). Yaşam doyumu, 1, s. 1-22.
Örücü E, Yumuşak S, & Bozkır Y, 2006. Kalite yönetimi çerçevesinde bankalarda çalışan personelin iş tatmini ve iş tatminini etkileyen faktörlerin incelenmesine yönelik bir araştırma.
Özalp E, ve Kırel Ç, 2010. Örgütsel davranış. Ekin Yayınları, Bursa.
Özcan A, 2020. Futbol hakemlerinin zihinsel dayanıklılık ve örgüte bağlılık ilişkisinde öz yeterliliğin aracılık rolü. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Isparta.
Özcan ED, 2011. Kişilik bakış açısından örgüt yapısı ve iş tatmini. Beta Yayıncılık, İstanbul.
Özdevecioğlu M, & Aktaş AG, 2007. Kariyer bağlılığı, mesleki bağlılık ve örgütsel bağlılığın yaşam tatmini üzerindeki etkisi: İş-aile çatışmasının rolü. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (28).
Özenoğlu KH, 2006. Fen bilgisi öğretmenliği öğrencilerinin biyoloji ile ilgili öz-yeterlik inançlarının karşılaştırılması. Yayımlanmış doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
Özerkan E, 2007. Öğretmenlerin öz-yeterlik algıları ile öğrencilerin sosyal bilgiler benlik kavramları arasındaki ilişki. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
Özkalp E, 2004. Örgütsel davranış. Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
Öztürk AB, Hançer M, & Im JY, 2014. Job characteristics, job satisfaction, and organizational commitment for hotel workers in Turkey. Journal of Hospitality Marketing & Management, 23(3), s. 294-313.
Pajares F, 1997. Current directions in self-efficacy research. Advances in motivation and achievement, 10(149), s. 1-49.
Pajares F 2002. Gender and perceived self-efficacy in self-regulated learning. Theory into practice, 41(2), s. 116-125.
Pajares F, 2002. Overview of social cognitive theory and of self-efficacy.
Poyrazoğlu N, 1992. Hastane çalışanlarında iş doyumu verimlilik ilişkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Proctor CL, Linley PA, & Maltby J, 2009. Youth life satisfaction: A review of the literature. Journal of happiness studies, 10(5), p. 583-630.
Ramazanoğlu F, Yılmaz N, Ramazanoğlu N, Çoban B, ve Tel M, 2002. Eğitim ve çalışma sürelerine göre antrenör ve spor işletmecilerinin doyum düzeylerinin incelenmesi. Spor Araştırmaları Dergisi, 6(16).
Relich JD, Debus RL, & Walker R, 1986. The mediating role of attribution and self-efficacy variables for treatment effects on achievement outcomes. Contemporary Educational Psychology, 11(3), p. 195-216.
Sabuncuoğlu Z, 2009. Turizm işletmelerinde örgütsel davranış. Mkm Yayıncılık, Bursa.
Sağsan M, 2002. Örgütsel seçimlerde küme modelli insan ilişkileri, bilgi yönetimi ve örgütsel öğrenmenin ara kesintisinde "insan". Bilgi Dünyası Dergisi, 3(2), s. 205-230.
Sahranç Ü, 2007. Stres kontrolü, genel öz-yeterlik, durumluk kaygı ve yaşam doyumuyla ilişkili bir akış modeli. Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Sakız G, 2013. Başarıda anahtar kelime: Öz-yeterlik. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(1), s. 185-210.
Sapmaz F, & Doğan T, 2012. Mutluluk ve yaşam doyumunun yordayıcısı olarak iyimserlik. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), s. 63-69.
Scherbaum CA, Cohen-Charash Y, & Kern MJ, 2006. Measuring general self-efficacy: A comparison of three measures using item response theory. Educational and psychological measurement, 66(6), s. 1047-1063.
Schimmack U, Radhakrishnan P, Oishi S, Dzokoto V, & Ahadi S, 2002. Culture, personality, and subjective well-being: integrating process models of life satisfaction. Journal of personality and social psychology, 82(4), s. 582.4
Schmitter C, 2003. Life satisfaction in centenarians residing in long-term care. http://www.mmhc.com/articles/NHM9912/cutillo.html
Schunk DH, 2003. Self-efficacy for reading and writing: Influence of modeling, goal setting, and self-evaluation. Reading &Writing Quarterly, 19(2), p. 159-172.
Schunk DH, & Gunn TP, 1986. Self-efficacy and skill development: Influence of task strategies and attributions. The Journal of Educational Research, 79(4), p. 238-244.
Schunk DH, & Pajares F, 2009. Self-Effi cacy Th eory. In handbook of motivation at school Routledge. p. 49-68
Schunk DH, & Zimmerman BJ, 2007. Influencing children's self-efficacy and self-regulation of reading and writing through modeling. Reading & writing quarterly, 23(1), p. 7-25.
Selim S, 2008. Life satisfaction and happiness in Turkey. Social Indicators Research, 88(3), s. 531-562.
Sevinç K, Gerek Z, & Arslan E, 2021. Voleybol hakemlerinin empatik eğilimleri ve hakem öz yeterliliklerinin incelenmesi. Uluslararası Egzersiz Psikolojisi Dergisi, 3(1), s. 26-36.
Seymen OA, ve Bolat T, 2002. Örgütsel öğrenme. Livane Matbaası, Bursa.
Shin DC, & Johnson DM, 1978. Avowed happiness as an overall assessment of the quality of life. Social indicators research, 5(1), p. 475-492.
Soodak LC, & Podell DM, 1996. Teacher efficacy: Toward the understanding of a multi-faceted construct. Teaching and teacher education, 12(4), p. 401-411.
Soylu Y, & Kabasakal Z, 2016. An ınvestigation of marrıed women’s life satisfaction related to marital satisfaction and working conditions. Journal of Research in Education and Teaching, 5(22), p. 215-221.
Sönmezer MG, ve Eryaman MY, 2008. Kamu ve özel eğitim kurumlarında çalışan öğretmenlerin iş tatmin düzeylerinin karşılaştırılması. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 4(2), s. 189 -212.
Söyük S, 2007. Örgütsel adaletin iş tatmini üzerine etkisi ve İstanbul ilindeki özel hastanelerde çalışan hemşirelere yönelik bir çalışma. Yayımlanmamış doktora tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Spector P E, 1997. Job satisfaction: Application, assessment, causes, and consequences (Vol. 3). Sage.
Şeker B, & Akman AG, 2015. Farklı ülkelerden üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi olma ve yaşam doyumları üzerine bir araştırma. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), s. 106-119.
Şimşek E, 2011. Örgütsel iletişim ve kişilik özelliklerinin yaşam doyumuna etkileri. Yayımlanmamış doktora tezi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
Şimşek E, & Aktaş H, 2014. Örgütsel sessizlik ile kişilik ve yaşam doyumu etkileşimi: Kamu sektöründe bir araştırma. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), s. 121-136.
Şirin T, 2021. Futbol hakemlerinin algıladıkları stres kaynakları ve yaşam doyumlarının incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 4(2), s. 294-307.
Şişek MŞ, ve Çelik A, 2009. Yönetim ve organizasyon. Eğitim Akademileri Yayınları, Konya.
Tekgöz Ü, 2011. Futbol hakemlerinin iş stresi, iş tatmini ve yaşam tatmin düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi: 3.Bölge hakemleri üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
Tel FD, & Sarı T, 2016. Üniversite öğrencilerinde öz-duyarlık ve yaşam doyumu. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), s. 292-304.
Telman N, ve Ünsal P, 2004. Çalışan memnuniyeti Epsilon Yayıncılık Hizmetleri Tic. San. Ltd. Şti. İstanbul.
Tınar MY, 1999. Çalışma yaşamı ve kişilik. Mercek Dergisi, 14, s. 93-97.
Toki̇nan BÖ, & Bilen S, 2011. Yaratıcı dans etkinliklerinin motivasyon, özgüven, özyeterlik ve dans performansı üzerindeki etkileri. Hacettepe üniversitesi eğitim fakültesi dergisi, 40(40), s. 363-374.
Totan T, İkiz E,& Karaca R, 2010. Duygusal öz-yeterlik ölçeğinin türkçeye uyarlanarak tek ve dört faktörlü yapisinin psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (28), s. 71-95.
Ünsal A, 2005. Tribün cemaatinin öfkesi: ticarileşen Türkiye futbolunda şiddet. İletişim Yayınları, İstanbul.
Vara Ş, 1999. Yoğun bakım hemşirelerinde iş doyumu ve genel yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi, İzmir.
Veenhoven R, 1996. The study of life-satisfaction.
Wann LD, 1997. Sport Psychology. PrenticeHall. Inc: UpperSaddle River.
Weiss HM, & Cropanzano R, 1996. Affective events theory. Research in organizational behavior, 18(1), p. 1-74.
Wiedenfeld SA, O'Leary A, Bandura A, Brown S, Levine S, & Raska K, 1990. Impact of perceived self-efficacy in coping with stressors on components of the immune system. Journal of personality and social psychology, 59(5), p. 1082.
Wilson WR, 1967. Correlates of avowed happiness. Psychological Bulletin, 67(4), p. 294.
Wolfeld LR, 2010. Effects of office layout on job satisfaction, productivity and organizational commitment as transmitted through face-to-face interactions. Colonial Academic Alliance Undergraduate Research Journal, 1(1), p. 8.
Wood R, & Bandura A, 1989. Social cognitive theory of organizational management. Academy of management Review, 14(3), p. 361-384.
Wood R, & Bandura A, 1989. Social cognitive theory of organizational management. Academy of management Review, 14(3), p. 361-384.
Yazıcıoğlu İ, & Sökmen A, 2007. Otel işletmelerinin yiyecek-içecek departmanlarında görev yapan işgörenlerin iş tatmin düzeylerinin değerlendirilmesi: Adana’da bir uygulama. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, s. 73-95.
Yelboğa A, 2007. Bireysel demografik değişkenlerin iş doyumu ile ilişkisinin finans sektöründe incelenmesi. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), s.1-18.
Yeltan A, 2007. Effect of coaching on job satisfaction. Doctoral dissertation, Marmara Universitesi, İstanbul.
Yetim Ü, 1991. Kişisel projelerin organizasyonu ve örüntüsü açısından yaşam doyumu. Yayımlanmamış doktora tezi. Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. İzmir.
Yetim Ü, 2001. Toplumdan bireye mutluluk resimleri. Baǧlam Yayınları, İstanbul.
Yeung GT, & Fung HH, 2007. Social support and life satisfaction among Hong Kong Chinese older adults: family first?. European Journal of Ageing, 4(4), p. 219-227.
Yıldırım A, 2011. Sınıf öğretmeni adaylarının meslekî öz-yeterlik algıları ile meslekî kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
Yıldırım A, Uluöz E, Dinç FZ, ve Abakay U, 2018. Hokey hakemlerinin iş doyumları ile mesleki tükenmişlik düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(2), s. 67-85.
Yıldırım F, & İlhan İÖ, 2010. Genel öz yeterlilik ölçeği türkçe formunun geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 21(4), s. 301-308.
Yıldız D, 1979. Türk spor tarihi. Eko Matbaası.
Yıldız M, 2008. Kaygı ve dini inançlar. Başka Psikiyatri ve Düşünce Dergisi, 1, s. 182-186.
Yıldız SM, 2015. Lider-üye etkileşimi, işyerinde mobbing ve mesleki tükenmişlik ilişkisi. Detay Yayınevi, Ankara.
Young KW, 2006. Social support and life satisfaction. International journal of psychosocial Rehabilitation, 10(2), p. 155-164.
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
