Yönetim Bilimi ve Kaliteli Yönetim

Akalın, E. (1999). Yerel Yönetimlerde Toplam Kalite ve Değirmendere Belediyesi Uygulamaları. Kamu Yönetiminde Kalite 1. Ulusal Kongre Bildirileri, Cilt I, Ankara: TODAİE Yayın No: 289, 371-378.

Akdoğan, A. A. (2008). Türk Kamu Yönetimi ve Avrupa Birliği: Karşılaştırmalı Eleştirel Bir İnceleme. Ankara: TODAİE Yayın No: 342.

Aksit, C. (1997). Yeni Bir Yönetim Anlayısı: Toplam Kalite Yönetimi ve Türk Silahlı Kuvvetleri Perspektifi. Genelkurmay Askeri Tarih ve Etüt Başkanlığı Silahlı Kuvvetler Dergisi, 116 (353), 54-68.

Aktan, C.C. (1998). Yerel Yönetimlerin Yeniden Yapılanması ve Yerel Yönetimlerde Toplam Kalite Yönetiminin Uygulanması. Türk İdare Dergisi, 70 (419), 75-89.

Aktan, C.C. (1999). Türkiye'de Toplam Kalite Yönetiminin Kamu Sektöründe Uygulanmasına Yönelik Öneriler. Türk İdare Dergisi, 71,(422), 1-13.

Aktan, C.C. (2000). Devlet Yönetiminde Toplam Kalite. Ankara: TOSYÖV Yayınları.

Al, H. (2002). Bilgi Toplumu ve Kamu Yönetiminde Paradigma Değişimi. Ankara: Bilim Adamı Yayınları.

Alay, S. ve Yüzgenç, A. A. (2010). Sport Service Quality in Local Governing Bodies. 15th European College of Sport Science (ECSS) Congress. Antalya-Türkiye.

Anand, K.N. (1997). Quality: An Evolving Concept. Total Quality Management, 8 (4), 195-200.

Aral, H. M. (1996). Kamu Hizmetlerinde Kalite. 5. Ulusal Kalite Kongresi: TKY ve Siyasette Kalite, Özgeçmişler ve Tebliğler 3, İstanbul.

Armstrong, M. (2009). Armstrong's Handbook of Human Resource Management Practice. London and Philadelphia: Kogan Page.

Arslan, M. (2020). İşletme Yönetimi 2 Ders Notları. Harran Üniversitesi Birecik M.Y.O. Web: http://birecik.harran.edu.tr/assets/uploads/sites/21/files/isletme-yonetimi-ii-02112020.pdf Erişim: 05.12.2023

Arslan, N. T. (Editör). (2005). Türkiye’de Kamu Yönetimi Sorunları Üzerine İncelemeler. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Arumugam, V., Chang, H.W., Ooi, K.B. and Teh,P.L. (2009). Self-Assessment of TQM Practices: A Case Analysis. The TQM Journal, 21(1), 46 – 58.

Aydın, A. H. (2008). Yönetim Bilimi. (2. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Aykaç, B (1991). Yönetimin İyileştirilmesi ve Örgütsel Değişim. Amme İdaresi Dergisi, 22 (2), 81-122.

Aykaç, B. ve Özer, M. A. (2006). Toplam Kalite Yönetiminin Kamu Kuruluşlarında Uygulanması: Sorunlar ve Yeni Arayışlar. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8 (3), 171 – 202.

Aytürk, N. (1990). Yönetim Sanatı (Başarılı Yönetim ve Yöneticilik Teknikleri). Ankara: Emel Matbaası.

Balcı, A. (2005). Kamu Örgütlerinde Toplam Kalite Yönetimi Uygulanması: Olumlu Perspektifler ve Olası Zorluklar. Selçuk Üniversitesi Karaman İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 5 (2), 196-211.

Balcı, A. (2007). Kamu Örgütleri İçin bir Kurumsal Özdeğerlendirme Modeli: Ortak Değerlendirme Çerçevesi. A. Nohutçu ve A. Balcı. (Editörler). Bilgi Çağında Türk Kamu Yönetiminin Yeniden Yapılandırılması-II. İstanbul: Beta Yayıncılık

Baltacı, A. (2020). Sağlık Hizmetlerinde Stratejik Planlama. Ankara: SAGE Matbaa

Bank, J. (1992). The Essence of Total Quality Management. NewJersey:Prentice Hall

Barutçugil, İ. S. (1981). Sistem analizi ve işletme yönetiminde sistem yaklaşımı. Bursa Üniversitesi İktisadi ve Sosyal Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(1), 71-86.

Baş, T. ve Ardıç, K. (2001, 19-21 Eylül). ISO 9000: A Stepping Stone to Total Quality. Proceeding of the 45th Annual Congress of the European Organization for Quality, İstanbul.

Başaran, İ.E. (2000). Yönetim. Ankara: Umut Yayım-Dağıtım.

Bayrak, S. (1999). TKY’nin Kamu Kurumlarında Uygulanmasının Pratik Güçlükleri. Kamu Yönetiminde Kalite 1. Ulusal Kongresi. Ankara: TODAİE Yayın No: 289

Bedük, A. ve Alodalı M.F.B. (2003). Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma Aracı olarak Toplam Kalite Yönetimi. Kamu Yönetiminde Kalite 3. Ulusal Kongresi, Ankara: TODAİE Yayın No: 319

Benavent, F.B. (2006). TQM Application Through Self-Assessment and Learning: Some Experiences from Two EQA Applicant. The Quality Management Journal, 13 (1), 7-25.

Bener, E.C. (1997). Kamu Hizmetlerinde Toplam Kalite Yönetimi. Yayınlanmamış Y. Lisans Tezi, TODAİE Kamu Yönetimi Lisansüstü Uzmanlık Programı, Ankara.

Berry, H. T. (1992). Managing The Total Quality Management. NewYork: McGraw-Hill Inc.

Biçer, T. (2008). Sporda Toplam Kalite Yönetimi ve Futbol Uygulamaları. İstanbul: Beyaz Yayınları.

Bilgiç, V. (2003). Yeni Kamu Yönetimi Anlayışı. A. Balcı, A. Nohutçu, N.M. Öztürk ve B. Çoşkun. (Editörler). Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar. Ankara: Seçkin

Black, S.A. and Porter, L.J. (1996). Identification of the critical factors of TQM. Decision Sciences, 27 (1), 1- 21.

Bouckaert, G. (2002). Administrative Convergence in the EU: Some Conclusions for CEEC’s. In F. Van Den Berg, G. Jenei and L.T. Leloup (Eds), East-West Co-Operation in Public Sector Reform: Cases and Results in Central and Eastern Europe (p.p. 59-68). Amsterdam, Hollanda: International Institute of Adminisrative Science (IIAS) and IOS Press.

Bozkurt, R. (2001). Örgütsel Mükemmellik Anlayışı, Toplam Kalite Yönetimi. Verimlilik Dergisi. MPM Yayını 2001/1. s. 45-74.

Bozkurt, R. ve Odaman, A. (1998). ISO 9000 Kalite Güvence Sistemleri. Milli Prodüktivite Yayınları, No: 549, Ankara.

Bridge, B. (2003). Eğitimde Toplam Kalite Yönetimi Uygulamaları. İstanbul: Beyaz Yayınları: 164

Bulut, D. (2005). Türkiye’deki, Müzik Eğitimi Anabilim Dallarının Kalite Kriterleri Doğrultusunda Değerlendirilmesi (EFQM Modeli). Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Güzel Sanatlar Eğitimi, Ankara.

Butcher, D. and Atkinson S.(2000). The Bottom-Up Principle. Management Review, 89(1) , 48-53.

CAF, (2012). Web: http://caf.eipa.eu/3/108/ &for=country&pid=Turkey ve Registered CAF users in Europe and Abroad. Web: http://www.eipa.eu/files/File/CAF/CAF%20overview_Oct2012.pdf adresinden 20 Kasım 2012’de alınmıştır.

Cameron, K.S., Sutton, R. I. and Whetten, D.A. (1988). Readings In Organizational Decline: Frameworks, Research, And Prescriptions. Florida: Ballinger Publishing.

Cardy, R.L. and Selvaajan, T.T. (2002). Handbook of Work and Organizational Psychology: Management Interventions. California: Sage Publications.

Chandler, R. ve Plano, J. C. (1998). The Public Administration Dictionary. California: ABC-Clio Press.

Cohen, P. (2012). http://www.hci.com.au/hcisite2/articles/deming.htm adresinden 12 Ağustos 2012’de alınmıştır.

Collard, R. C. (2001). Total Quality: Success Through People. London: 1PM

Conti, T. (1998). Kurumsal Öz Degerlendirme (Organizational Self-Assessment). (Çev. G. Günay). İstanbul: KalDer Yayınları. (Eser orjinali 1997’de yayımlandı)

Coşkun, S. (2002). Total Qualıty Management (TQM) In The Turkısh Publıc Sector: The Vıews of Publıc Employees on Practıces, Impacts And Problems For The Implementatıon of TQM In Two Publıc Organızatıons. Unpublished PhD Thesis, Bilkent University of The Institute of Economics and Social Sciences, Ankara

Couper D.C. and Lobitz S.H. (1991). Quality Policing: The Madison Experience Quality Improvement and Government: Ten Hard Lessons From Madison Experience by David Couper, Chief of Police. Washington: Police Executive Research.

Crosby, P. B. (1980). Quality is Free. (2 edit.). New York: McGraw Hill Book

Çalık, T. (1997). Yönetimin İnsan Varsayımları ve Buna Bağlı Olarak Geliştirilen Yönetim Stratejileri. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1 (1), 141-150.

Çalık, T. (2003a). Yönetimde Problem Çözme Teknikleri. Ankara: Nobel Yayın Dağ.

Çalık, T. (2003b). Performans Yönetimi. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.

Çetin, C. (2010). Toplam Kalite Yönetimi (3. Baskı). İstanbul: Beta Basım Yayım.

Çevik, H.H. (2004). Türkiye’de Kamu Yönetimi Sorunu. Ankara: Seçkin Yayınları.

Çoban, H. ve Deyneli, F. (2005). Kamuda Kalite Arttırma Çabaları ve Performansa Dayalı Bütçeleme. 20. Türkiye Maliye Sempozyumu Bildiri Kitabı (23-27 Mayıs 2005). Denizli: Pamukkale Üniversitesi Yayınları.

ÇSGB (2010). Ortak Değerlendirme Çerçevesi Özdeğerlendirme Raporu, Web: http://www.csgb.gov.tr/csgbPortal/ShowProperty/WLP%20Repository/csgb/dosyalar/odc/odc adresinden 19 Kasım 2012’de alınmıştır.

Çukurçayır, A. (2003). Çok Boyutlu Bir Kavram Olarak Yönetişim. M. Acar ve H. Özgür (Editörler). Çağdaş Kamu Yönetimi I. Ankara: Nobel.

Dale, B. and Bunney, H. (1999). Total Quality Management Blueprint. Massachusetts: Blackwell Publishers.

Dale, B. and McQuarter, R. (1998). Managing Business Improvement and Quality. Massachusetts: Blackwell Publishers.

David, F. R. (1986). Fundamentals of Strategic Management. Colombus Ohio: Merill Publishing Company.

Deming, W.E. (1986). Out of the Crisis (2.Edition). Massachusetts Institute of Technology, Cambridge, Massachusetts: The MIT Press.

Demir, B. (1998). Süreç Özdeğerlendirmesi İçin Bir Model Önerisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul.

Demir, F. (2007). Kamu Yönetimi İçin Bir Toplam Kalite Yönetimi Aracı: Ortak Değerlendirme Çerçevesi, B. ERYILMAZ, M. EKEN ve M. L. ŞEN (Editörler). Kamu Yönetimi Yazıları. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, s.s.171-199.

Demirci, H. (2008). Toplam Kalite Yönetimi. İstanbul: Kumsaati Yayın Dağıtım: 22.

Denhardt, R. B. and Denhardt, J. V. (2000). The New Public Service: Serving Rather Than Steering. Public Administrative Review, 60 (6), 551-552.

Dimitrova, A. (2002). Enlargement, Institution-Building and the EU's Administrative Capacity Requirement. West European Politics, 25 (4), 171-190.

Dinçer, Ö. (2004). Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası (7.Baskı). İstanbul: Beta Basım Yayım, Yayın No: 659.

Dinçer, Ö. ve Yılmaz, C. (2003). Değişimin Yönetimi İçin Yönetimde Değişim. Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma: 1. Ankara: T C. Başbakanlık Yayını

Doğan, E. (2002). Eğitimde Toplam Kalite Yönetimi. Ankara: Academyplus Yayınevi

Doğan, S. ve Kılıç, S. (2008). İlişki Yönetiminde İç ve Dış Müşteri Memnuniyetinin Sağlanması. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10 (14), 60-87.

Drucker, P.F. (1999). 21. Yüzyıl İçin Yönetim Tartışmaları. (Çev. İ. Bahçıvangil ve G. Gordon). İstanbul: Epsilon Yayıncılık. (Eserin orjinali 1999’da yayımlandı)

Duran, C. (2007). Değer Analizinin Uygulama Süreci. Kamu İş Dergisi, 9 (3), 82-83.

Düzer, A. (2008). Yükseköğretimde Kurumsal Öz Değerlendirme Aracı Olarak Örgütsel Zeka Ölçeği’nin Kullanılması: Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Örneği. Y. L. Tezi, H. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri AD, Eğitim Yönetimi, Teftişi, Planlaması ve Ekonomisi Bilim Dalı, Ankara.

Efil, İ. (1996). Toplam Kalite Yönetimi ve Toplam Kaliteye Ulaşmada Önemli Bir Araç–ISO 9000 Kalite Güvence Sistemi. Bursa: Uludağ Üniv.Yayın No: 128.

Efil, İ. (1999). Toplam Kalite Yönetimi ve ISO 9000 Kalite Güvence Sistemi (4. Baskı). İstanbul: Alfa Basım Yayım.

Efil, İ. (2004). İşletme Yönetimi. İstanbul: Aktüel Yayın Alfa Akademi Basım Yayım

EFQM (2003). Özdeğerlendirme Yöntemleri ve Uygulama Rehberi. İstanbul: KalDer Yayınları.

EFQM (2005). Özdeğerlendirme Yöntemleri ve Uygulama Rehberi. İstanbul: KalDer Yayınları.

EFQM (2010). EFQM Mükemmellik Modeli. İstanbul: KalDer Yayınları.

EIPA (2006). CAF 2006

EIPA (2011). CAF Study 2011. http://www.eipa.eu/en/pages/show/&tid=143 adresinde 13 Kasım 2012’de alındı

EIPA (2012). CAF 2013. http://www.eipa.eu/files/File/CAF/CAF_2013.pdf adresinden 13 Kasım 2012’de

Ekici, B., Küçük, Y.K., Gormley, B., Saatweber, V. S. ve Seçkin, C. (2006). Başbakanlıkta Avrupa Birliği Ortak Değerlendirme Çerçevesinin Uygulanması. Ankara: Başbakanlık İdareyi Geliştirme Başkanlığı Kamu Yönetiminde Bürokrasinin ve Kırtasiyeciliğin Azaltılması Yayın No:8.

Emanet, H. (2007). EFQM Mükemmellik Modeli İle Kamu Sektöründe Özdeğerleme Çalışmaları Üzerine Bir Saha Çalışması. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 8 (1), 67-95.

Emil, F. (2012). Toplam Kalite Yönetimi ve Kamu Sektöründe Uygulanabilirliği. Web: mulkiye.byethost13.com/.../tkyvekamu_sektorundeuygulanablrlgi.do... adresinden 04 Ekim 2012’de alınmıştır.

Engel, C. (2002). Common Assessment Framework: the State of Affairs. EIPASCOPE, (1), 35-39.

Ensari, H. (2002). 21. Yüzyıl Okulları İçin Toplam Kalite Yönetimi (3. Baskı). İstanbul: Sistem Yayıncılık.

Erdoğan, İ. (2006). Eğitim ve Okul Yönetimi (6. Basım). İstanbul: Sistem Yayıncılık.

Erdoğan, İ. (2012). Eğitimde Eğitim Yönetimi (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Y.

Eren E. (2007). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi. (10. Baskı). İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.

Eren, E. (2011). Yönetim ve Organizasyon (Çağdaş ve Küresel Yaklaşımlar). (10. Baskı). İstanbul: Beta Basım Yayım.

Ergun, T. (2004). Kamu Yönetimi: Kuram, Siyasa, Uygulama. Ankara:TODAİE No:322

Ergun, T. ve Polat, A. (1988). Kamu Yönetimine Giriş (3. Baskı). TODAİE Yayın No: 222, Ankara.

Erkılıç, T. A. (2007). Toplam Kalite Yönetimi İlkelerinin Yönetim Yaklaşımları Bağlamında Tartışılması. Girne American University Journal of Social & Applied Sciences, 2(4), 50-62

Ersan, N. (2007). Yönetim Süreçleri ve Teorileri. Ankara: Başak Matbaacılık.

Ersen, H. (1997). Toplam Kalite ve İnsan Kaynakları Yönetimi İlişkisi. İstanbul: Sim Matbaacılık.

Erturgut, R. (2007). Toplam Kalite Yönetimi Uygulamaları İle Dönüştürücü Liderlik Arasındaki İlişki: Ulusal Kalite Ödülü Almış Olan Kamu Örgütlerinde Bir Araştırma. Doktora Tezi, K. Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme AD. Kocaeli.

Eryılmaz, B. (2023). Kamu Yönetimi: Düşünceler - Yapılar - Fonksiyonlar – Politikalar. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.

Eskildsen, J. K., Kristensen, K. and Juhl, H. J. (2002). Trends in EFQM Criterion Weights; The Case of Denmark 1998-2001. Measuring Business Excellence, 6 (2), 22 – 28.

Eskildsen, J.K., Kristensen, K. and Juhl, H.J. (2004). Private Versus Public Sector Excellence. The TQM Magazine, 16 (1), 50 – 56.

Etzioni, A. (1964). Modern Organizations. New York: Prentice Hall.

Fayol, H. (1917). Administration Industrielle et Générale: Prévoyance, Organisation, Commandement, Coordination, Contrôle. Paris: Dunod.

Fayol, H. (2008). Genel ve Endüstriyel Yönetim. (Çev. M. A. Çalıkoğlu). Ankara: Adres Yayınları No 9. (Eserin orjinali 1916’da yayımlandı.)

Feigenbaum, A. (1991). Total Quality Control. NewYork: McGraw-Hill Publish.

Fidan, A. (2003). Değişme ve Gelişme Sürecinin Örgütler, Yerel Yönetimler ve Bir Yerel Yönetim Örgütü Olan Belediyeler Üzerine Etkileri Mevzuat Dergisi,6 (63)

Fişek, K. (1998). Spor Yönetimi. Ankara: Bağırgan Yayımevi.

Fişek, K. (2005). Yönetim. Ankara: Paragraf Yayınevi.

Genç, N. (2007). Yönetim ve Organizasyon. Ankara: Seçkin Yayınları.

Genç, T. (1998). Kamu Yönetimi. Ankara: Başkent Klişe Matbaacılık.

Gilgeous, V. (1997). Operations and the Management of Change. London: Pitman Pub.

Goetsch, D. L. and Davis, S. B. (2003). Quality Management: Introduction to Total Quality Management for Production, Processing and Services. (4. Ed.). NewJersey: Prentice Hall.

Goldschmidt, P., Dorulova, M., Niculescu, T. and Stemberger, A. (2005). Administrative Capacity Building in Prospective and New EU Member States: Reference Guide for Horizontal Integration. Bratislava, Slovak Republic: NISPAcee Press.

Goodstein, L., Nolan, T. and Pfeiffer, J.W. (1993). Applied Strategic Planning: How To Develop a Plan That Really Works. New York: McGraw-Hill Prof Med/Tech.

Göksel, A. (2009). Stratejik Yönetimde Strateji Geliştirme Araçları: Kozmetik Ürünleri Alanında Rekabet Algılaması. Doktora T, G.Ü. Sosyal Bilimler Ens.İşletme AD.

Görmez, K. (1997). Yerel Demokrasi ve Türkiye. Ankara: Vadi Yayınları

Gözübüyük, A.Ş. (2000). Yönetim Hukuku. (13. Baskı). Ankara: Turhan Kitabevi Yayınları.

Gözübüyük, A.Ş. (2004). Türkiye’nin Yönetim Yapısı. (8. Baskı). Ankara: Turhan Kitabevi Yayınları.

Güçlü, N. (2003). Stratejik Yönetim. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23 (2), 61-85.

Güler, B. (1994). Nesnesini Arayan Disiplin: Kamu Yönetimi. Amme İdaresi Dergisi, 27 (4), 3-19.

Gülise, G. (2007). Kamu Yönetiminin Yapısal Görünümü ve Sorunları. M. A. Çukurçayır ve G. Gökçe (Editörler). Kamu Yönetiminin Yapısal ve İşlevsel Sorunları. Konya: Çizgi Kitabevi Yayınları

Güner, S. (2004). Avrupa Kamu Yönetimlerinde Yeni Bir Kalite Modeli (The Common Assessment Framework- CAF). Türk İdare Dergisi, 444, 113-124.

Gürsoy, E. (2010). Özel ve Kamu Kurumlarında Toplam Kalite Yönetimi: Özel Ve Kamu Hastanelerinde Ampirik Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı. Balıkesir.

Hacımüftüoğlu, S. (2007). Implementation of CAF at the Prime Ministry of Turkey. 3rd European CAF Event Lisbon. Web:. http://www.eipa.eu/CAF/CAFUserEvents/CAF_Conf_03/PLENARY%20SESSIONS/Plenary%205_Seyfullah.pdf adresinden 18 Kasım 2012’de alınmıştır.

Hacıoğlu, F. (2005). Kamu Kurumlarında ISO 9000 Uygulamaları (Bağ-Kur Örneği). Y. Lisans Tezi, G.Ü. Sosyal Bilimler Ens. Kamu Yönetimi AD. Ankara.

Halis, M. (2000). Paradigmadan Uygulamaya Toplam Kalite Yönetimi ve ISO 9000. İstanbul: Beta Yayımcılık.

Halis, M. (2004). Toplam Kalite Yönetimi. Ankara: Roma Yayınları.

Hammer, M. And Champy, J. (1994). Değişim Mühendisliği: İş İdaresinde Devrim İçin Bir Manifesto. İstanbul: Sabah Kitapları.

Hood, C. (1991). A Public Management for All Seasons. Public Administration, 69 (1), 3-19.

Hosen, R. R. (1991). The Healty Company; Eigth Strategy to Develop People, Productivity and Profits. NewYork: Jeremy P. Tarcher / Perigee Books

http://www.eipa.eu/files/File/CAF/Brochure2006/Turkish_2006.pdf adresinden 13 Kasım 2012’de alınmıştır.

https://www.scribd.com/document/490913494/Administration-industrielle-et-generale-Henry-Fayol-pdf Erişim:12.12.2023

Hughes, A. and Halsall, D.N., (2002). Comparison of the 14 Deadly Diseases and the Business Excellence Model. Total Quality Management, 13 (2), 255-263.

Husain, N., Abdullah, M., Idris, F. and Sagır, R.M. (2001). The Malaysian Total Performance Excellence Model: A Conceptual Framework. Total Qualıty Management, 12 (7-8), 926- 931.

Huy, Q. H. (2001). Time, Temporal Capability, and Planned Change. Academy of Managemenl Review, 26 (4), 601-623.

Ilgar, L. (2005). Eğitim Yönetimi Okul Yönetimi Sınıf Yönetimi. (3. Baskı). İstanbul: Beta Yayıncılık.

Ishıkawa, K. (1997). Toplam Kalite Kontrol. İstanbul: KalDer Yayınları. (Eserin orginali 1981 yılıdan Japonca 1985 yılında inglizce olarak yayınlanmıştır.)

Ivancevich, J.M., Donnelly, J.H. and Gibson, J.L. (1983). Managing for Performance, An Introduction to the Process of Managing. Texas: Business Publish.

İmai, M. (1997). Kaizen (3. Baskı). İstanbul: Brisa.

İmamoğlu, A.F. (1992). Fonksiyonel Açıdan Spor Yönetiminin Anlam ve Önemi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8 (l), 22

James, G. (1992). Quality of Working Life and Total Quality Management. International Journal of Manpower, 13 (1), 41-58.

Juran, J. M. (2004). Architect of Quality. (1 edit.). New York City: McGraw-Hill.

KalDer (1999). Belediyelerde Toplam Kalite Yönetimi Temel Eğitimleri El Kitabı. İstanbul: KALDER Yayın No: 27.

KalDer (2001). Kalitenin Seyir Defteri. Ankara: KALDER Yayınları.

Kalfa, C. (2011). Kamu Yönetimi Disiplininin Gelişimi ve Kimlik Tartışmaları. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(1), 403-417.

Kalfa, M. ve Yetim, A. (2013). The Organızatıonal Self-Assessment of Qualıty Management In Publıc Organızatıon Wıth The European Unıon Common Assessment Framework. Journal of Physical Education & Sports Science/Beden Egitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(2).

Kalfa, M. ve Yetim, A. A. (2020). Organizational self-assessment based on common assessment framework to improve the organizational quality in public administration. Total Quality Management & Business Excellence, 31(11-12), 1307-1324.

Kanji, G. K. (2002). Performance Measurement System. Total Quality Management, 13 (5), 715 - 728.

Kartal, F. (2011). Türkiye’de Kamu Yönetimi ve Kamu Politikaları. Ankara: TODAİE Yayın No: 357.

Karyağdı, N. (2001), Toplam Kalite Yönetimi ve Türk Vergi İdaresi. Ankara: Ankara Sanayi Odası, Yayın No:51.

Kavrakoğlu, İ. (1998). Toplam Kalite Yönetimi. İstanbul: KALDER Yayınları, Rekabetçi Yönetim Dizisi No: 3.

Kaya, S. (2005). Sağlık Hizmetlerinde Sürekli Kalite İyileştirme. Ankara: Pelikan Yay.

KDGM (2013). Sessiz Devrim: Türkiye’nin Demokratik Değişim ve Dönüşüm Envanteri. Ankara: Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığı Yayınları 4

Keskin, N. E. (2006). Türkiye’de Kamu Yönetimi Disiplinin ‘Köken’ Sorunu. Amme İdaresi Dergisi, 39 (2): 1-28.

Kim, P. S.; Pindur, W. and Reynolds, K. (1995). Creating a New Organizational Culture: The Key to Total Quality Management in the Public Sector. International Journal of Public Administration, 18 (4), 675-709.

Kiremitçi, İ. (2009). İzmir İlinde Bulunan II. Basamak Devlet Hastanelerinde Çalışan Sağlık Personelinin Özdeğerlendirme Modelini Algılama Düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Kitapçı, H. (2001). Toplam Kalite Yönetiminde Özdeğerleme ve Gebze Organize Sanayi Bölgesinde Çalışanların Tatmini Üzerine Bir Saha Araştırması. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Gebze.

Kitapçı, H. ve Erdoğan Ö. (2012). Kamu Mali Yönetiminin ISO 9001 Kalite Yönetim Sistemine Entegrasyonu. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2 (1), 39-6.

Kocamaz, S., Çolakoğlu, T., & Erturan, Öğüt, E. E. (2013). Türk Spor Federasyonlarının Özerklik Sonrası Değişimi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(14), 7-26

Kurthan, A. (1978). Sosyal İlimler Metodolojisi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi: İktisat Fakültesi Yayınları Sayı: 423.

Kutlu, Ö. (2006). Karşılaştırmalı Kamu Yönetimi. Konya: Çizgi Kitabevi

Küçük, O. (2010). Kalite Yönetimi ve Kalite Güvence Sistemleri. Ankara: Seçkin Yayın

Lewis, R.G. and Smith, D.H. (1994). Total Quality in Higer Education. Florida: St.Lucie Press.

Llusar, J. C. B., Tena, A. B. E., Puig, V. R. and Martin, I. B. (2009). An Empirical Assessment Of The EFQM Excellence Model: Evaluation As A TQM Framework Relative To The MBNQA Model. Journal of Operations Management, 27, 1–22.

Martin, D. W. (1987). Deja vu: French antecedents of American public administration. Public Administration Review, 47(4), 297-303.

McAdam, R. ve Leonard, D. (2005). A TQM Dynamics Perspective on Baldrige and Business Excellence Model Comparisons. Total Quality Management, 16(6), 771–791.

McNealy, R.M. (1993). Making Quality Happen. New York: Chapman & Hall.

Miller, D. and Greenwood, R. (1997). Creative Chaos versus Munificent Momentum. Journal of Management Inquıry, 6 (1),71-79.

Miyauchi, I. (1999). Quality Management in Japan. İstanbul: BZD Yayıncılık, MESS Yayın No: 304.

Morgan, C and Murgatroyd, S. (1997). Total Quality Management in The Public Sector. (4. Edit.). Philadelphia: Open University Press.

Mouzelis, N. P. (1975). Organisation and Bureaucracy: An Analysis of Modern Theories. London: Routledge & Kegan Paul.

Munro-Faure, L. and Munro-Faure, M. (1992). Implementing Total Quality Management. London: Financial Times, Pitman Publishing.

Nohutçu, A. (2003). Sürdürülebilir Kamu Yönetimi Kalitesi İçin Toplam Kalite Yönetimi Performans Yönetimi Sorun Alanları, Uygulamalar ve Türk Kamu Yönetimine Uyarlanması. A. Balcı, A. Nohutçu, N. K. Öztürk ve B. Çoşkun. (Editörler). Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar. Ankara: Seçkin Yayıncılık, s.s. 231-264.

Oakland, J. S. (2005). From Quality To Excellence İn The 21st Century. Total Quality Management & Business Excellence, 16 (8-9), 1053-1060

Oakland, J.S. (1993). Total Quality Management: The Route to Improving Performance. Oxford, UK: Butterworth-Heinemann Publishing.

Ökmen, Ö. ve Dönmez, D. (2005). Kamu Kurumlarında Mükemmelik. İstanbul: KALDER Yayınları No: 35

Öncüoğlu, B. (2012). Yönetim Danışmanlığı. Anahtar Dergisi, 24 (285), 6-11.

Önder, M. (1997). Toplam Kalite Yönetimi: Kamu Sektöründe Uygulanması ve Karşılaşılan Sorunlar. Türk İdare Dergisi, 69 (416), 117-136.

Özel, K. (2007). İyi Uygulama Örnekleri Çerçevesinde Kamu Mali Yönetiminde Toplam Kalite Uygulamaları ve Türkiye İçin Bir Model Önerisi. Devlet Bütçe Uzmanlığı Araştırma Raporu. Ankara: Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü. Web: http://kontrol.bumko.gov.tr/Eklenti/4038,kmlpdf.pdf?0 adresinden 03 Ekim 2012’de alınmıştır.

Özen, Ş. (2000, 25-27 Mayıs). Kurumsal Kuram Işığında TKY’nin Türkiye’deki Yayılım Sürecinin Dinamikleri. 8. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildirileri. Nevşehir: Erciyes Üniversitesi, s.s. 303-309.

Özen, Ş. (2002). Toplam Kalite Yönetiminin Türkiye’de Yeniden Kurgulanması: Koşul Bağımlı Türdeşleşme Tezinin Bir Testi. Amme İdaresi Dergisi, 35 (1), 105-142

Özer, M. A. (2012). Yeni Kamu Yönetimi (2. Baskı). Ankara: Barış Kitap.

Özevren, M. (2000). Toplam Kalite Yönetimi. İstanbul: Alfa Basım Yayım.

Öztürk, A. (2009). Kalite Yönetimi ve Planlaması. Bursa: Ekin Basım Yayın Dağıtım.

Öztürk, M. (2003). İşletme ve Yönetim. İstanbul: Papatya Yayıncılık.

Öztürk, N. (1999). Toplam Kalite Yönetimi Bağlamında Kamu Kurumlarının İletişim Kalitesi: Emniyet Genel Müdürlüğü’nün Halkla İlişkileri. Kamu Yönetiminde Kalite 2. Ulusal Kongresi. Ankara: TODAİE Yayın No: 296, s.s. 165-174.

Özveren, M. (2000). Toplam Kalite Yönetimi. İstanbul: Alfa Yayınevi.

Paksoy, M. (2001). Toplam Kalite Yönetimi, S. Güney (Editör) Yönetim ve Organizasyon. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım, s:s. 487-511.

Parasuruman, A; Zeithaml V.A. and Berry, L.L. (1988). Servqual: A Multiple-İtem Scale for Measuring Consumer Perceptions of Service Quality. Journal of Retailing, 64 (1), 12-37.

Pearce, A. J. and Robınson Jr. R.B. (1997). Strategic Management: Formulation, Implementation and Control (6. Edition). Ohio : Irwin-McGraw-Hill Publish.

Peker, Ö. (1996). Toplam Kalite Yönetimi ve Kamu Hizmetinde Kalite. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 54 (6), 50-51.

Pfeifer, T. (2002). Quality Management: Strategies, Methods, Techniques. Cincinnati, Ohio: Hanser Publish.

Polatoğlu, A.(2003). Kamu Yönetimi Genel İlkeler ve Türkiye Uygulaması. Ankara: ODTÜ Yayıncılık.

Porter, L. J. and Tanner, S. J. (2004). Assessing Business Excellence: A Guide To Self-Assessment (2. Edit.). Oxford UK: Butterworth-Heinemann.

Rahman, S. (2001) A Comparative Study of TQM Practice and Organisational Performance of SMEs with and without ISO 9000 Certification. International Journal of Quality and Reliability Management, 18, 35–49.

Rieper, O. and Mayne, J. (1998). Evaluation and Public Service. Scandinavian Journal of Social Welfare, 7 (2), 118-125.

Ritchie L. and Dale B. G. (2000). Self-Assessment Using The Business Excellence Model: A Study Of Practice And Process. International Journal of Production Economics, 66 (3), 241-254.

Robbins, S. P. and Coulter, M. (2002). Management (7. Ed). New Jersey: Prentice-Hall

Ross, J. E. (1999). Total Quality Management (3. Edition). Florida: St Lucie Press.

Sağlam, M. (1979). Örgütsel Değişme. Ankara: TODAİE Yayınları, Yayın No. 185.

Sampaio, P., Saraiva, P. and Monteiro, A. (2012). Comparison and Usage Overview of Business Excellence Models. The TQM Journal, 24 (2), 181 – 200.

Saran, U. (2004). Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma: Kalite Odaklı Bir Yaklaşım. Ankara: Atlas Yayıncılık.

Selimbeyoğlu, E., Korkmaz, S., Dereli, T. ve Kaya, S. (2012). Kalite Yolu İle Verimlilik Artırımı: Türk Silahlı Kuvvetlerinde Toplam Kalite Yönetimi Uygulamaları. Kara Harp Okulu Öğretim Başkanlığı Teknik Bilimler Bölüm Başkanlığı. https://docs.google.com/ adresinden 15 Ekim 2012’de alınmıştır.

Shewhart, W.A. (1986). Statistical Method from the Viewpoint of Quality Control. New York: Dover Publications.

Shingo, S. (1986). Zero Quality Control: Source İnspection and The POKA-YOKE System. Portland, Oregon, USA: Productivity Press.

Simon, H.A., Smithburg D.W. & Thompson V.A. (1985). Kamu Yönetimi (çev. C. Mıhçıoğlu). Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları No 547. (Eserin orjinali 1950’de yayımlandı).

Smith, G. (1991). Statiscal Process and Quality Improvement. New York: M.C. Mimman Publishing Company.

Sözen, S. (2005). Teori ve Uygulamada Yeni Kamu Yönetimi. Ankara: Seçkin Yayın.

Staes, P. and Thijs, N. (2005). Report on the State of Affairs of the Common Assessment Framework (CAF) After Five Years. EIPASCOPE, 3, 41-49.

Stringham, S. (2004). Does Quality Management Work In The Public Sector? Public Administration and Management: Interactive Journal, 9 (3), 182-211.

Sucu, Y. (2000). Örgütsel Değişim. Ankara: Elit Yayınları.

Summers, D. C. S. (2005). Quality Management. New Jersey: Pearson Prentice Hall.

Swift, J. A., Ross, J. E. and Omachonu, V. K. (1998). Principles of Total Quality (2.Edit.). Florida: St Lucie Press.

Şahan, Y. (2011). Avrupa Birliği’nin Yolsuzlukla Mücadele Politikası. Web: http://www.denetde.org.tr/makaleler/ABYolsuzluk.html 25 Mart 2011 alınmıştır

Şahin, E. (2007). Toplam Kalite Yönetimi ve Petlas Örneği. Yüksek Lisans Tezi Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme AD, Kırıkkale.

Şaylan, G. (2000). Kamu Yönetimi Disiplininde Bunalım ve Yeni Açılımlar Üzerine Düşünceler, Amme İdaresi Dergisi, 33(2),1-22.

Şimşek, H. (2010). Toplam Kalite Yönetimi. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Şimşek, M., (2004). Toplam Kalite Yönetimi. (4. Basım). İstanbul: Alfa Basım Yayım.

Şimşek, M.Ş. (2005). Yönetim ve Organizasyon. Konya: Günay Ofset.

Şirin, E. F. & Yetim, A. A. (2009). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Yöneticilerinin Dönüşümcü Liderlik Stiline İlişkin Yönetici Algıları. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 69-84.

Taguchi, G. and Clausing, D. (1990). Robust Quality. Harvard Business Review, 68 (1), 65-75.

Tague, N. R. (2004). The Quality Toolbox. (2. Edit.). Milwaukee, Wisconsin: ASQ Quality Press.

Tamer, M. (2004). Mülki İdarede İSO 9000 ve Toplam kalite Yönetimi Uygulaması: İzmir Valiliği Örneği. Polis Dergisi, 10 (42), 183-204.

Tari, J. J. (2010). Self-Assessment Processes: The İmportance Of Follow-Up For Success. Quality Assurance in Education, 18 (1), 19-33.

Tari, J.J. and Sabater, V. (2004). Quality Tools And Techniques: Are They Necessary For Quality Management? İnternational Journal Production Economics, 92, 267–280.

Taşkın, E. ve Ekici, M.K. (2006). Toplam Kalite Yönetimi ve Kamu Sektörü. Ankara: Turhan Kitapevi.

Tekin, M. (1999). Toplam Kalite Yönetimi. Konya. Kuzucular Ofset.

TEPAV (2005). Genel Değerlendirme Çerçevesi: Kuruluşunuzu Özdeğerlendirme Aracılığıyla Geliştirin. Ankara: TEPAV Yayınları

TODAİE (1963). Merkezi Hükümet Teşkilatı Araştırma Projesi (MEHTAP) Raporu. Ankara: TODAİE Yayını.

TODAİE (1991). Kamu Yönetimi Araştırması (KAYA) Genel Rapor. Ankara: TODAİE Yayını.

TODAİE. (2009). 18. Yüzyıldan 21. Yüzyıla Kamu Yönetiminde Reform. Ankara: TODAİE Yayın N: 350. KAYFOR 2008

Toker, C. ve Ekici B. (2003). Vatandaş Odaklı Yönetim ve İçişleri Bakanlığı Uygulaması. Kamu Yönetiminde Kalite 3. Ulusal Kongresi. Ankara: TODAİE Yayın No: 319, 3-25.

Top, S. (2009). Toplam Kalite Yönetimi Bağlamında Sürekli İyileştirme Anlayışı. İstanbul: Beta Basım Yayım.

Tortop N., İsbir, E.G., Aykaç, B., Yayman, H., Özer, M.A. (2007). Yönetim Bilimi. (7.Basım). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Trahant, B. and Burke W.W. (1997). 12 Principles of Organizational Transformation. Management Review, 86 (8), 17-25.

Tsai, W.H. (1998). Quality Cost Measurement Under Activity Based Costing. International Journal Of Quality&Reliability Management, 15 (7), 719-752.

Turan, M. (2018). Türkiye’nin Yeni Yönetim Düzeni: Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 7(3), 42-91.

Tükenmez, N. M. (1996). Toplam Kalite Yönetimi Uygulamasına Getirilen Eleştiriler. Dokuz Eylül Üniv. İksitadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11 (1), 131-140.

Türkoğlu, A. (1996). 99 Soruda Eğitim Bilimine Giriş. İzmir: Memleket Gazetecilik ve Matbaacılık.

Uğur, H. (1995). Türkiye’de Laboratuar Akreditasyonu. I. Ulusal Ölçüm Bilim Kongresi, Eskişehir. www.mmo.org.tr/resimler/dosya_ekler/2429049938c3511_ek.pdf adresinden 11 Ekim 2012’de alınmıştır.

Ulaş, S. (2002). Toplam Kalite Yönetiminde İnsan Kaynaklarının Rolü: Liderlik Üzerine Bir Uygulama. Uzmanlık Yeterlilik Tezi, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası İnsan Kaynakları Genel Müdürlüğü, Ankara.

Uryan, B. (2002, Temmuz). Toplam Kalite Yönetimi. Mevzuat Dergisi, 5 (55). Web: http://www.mevzuatdergisi.com/2002/07a/02.htm adresinden 15 Ekim 2012’da

Ünlü, H. (1994). Yönetimler Arası İlişkiler, (Yerel Yönetimlerin Geliştirilmesi Programı El Kitabı). İstanbul: Toplu Konut, IULA-EMME Yayınları.

Versan, V.(1986). Kamu Yönetimi: Siyasi ve İdari Teşkilat (9.Basım). İstanbul: Der Yayın.

Waldman, D.A. (1994). The Contributions of TQM to A Theory of Work Performance. Academy of Management Review, 19 (3), 510-536.

Waldo, D. (1955). The Study of Public Administration. Newyork: Random House Publish.

Web: http://kutuphane.ankara.edu.tr

Web: http://www.eylem.com/tqm/wtqm05.htm Etkin Yönetim Liderlik Eğitim Merkezi.

Web: https://asq.org/quality-resources/malcolm-baldrige-national-quality-award

Web: https://efqm.org/

Web: https://www.eupan.eu/caf/

Web: https://www.juse.or.jp/deming_en/award/1026.html

Web: https://www.kalder.org/

Web: www.tbmm.gov.tr/yayinlar/kamu_yonetimi_sempozyumu.pdf

Weber, M. (2011). Bürokrasi ve Otorite (3. Baskı). (Çev. H. B. AKIN). Ankara:.Adres Yayınları No: 17. (Bu eser Weber’in Wirtschaft und Gesellschaft (1922) adlı eserinden derlenen The Theory of Social and Economic Organization (1947) adlı eserin bir bölümü olarak çevrilmiştir).

Westbrook, C.F. and Knowles Jr, F.E. (1997). Managing Change. Corrections Today, 59 (4), 114-117.

Wilson, W. (1961). İdarenin İncelenmesi (Çev. N. Abadan). İstanbul: Türk Siyasî İlimler Derneği Yayınları Siyasî İlimler Serisi: 1. (Eserin orjinali 1887’de yayımlandı).

Yenel, F., Çolakoğlu, T. ve Demir, İ. (2008). Orta Öğretim Kurumlarında Toplam Kalite Yönetiminin Uygulanabilirliğine İlişkin Yöneticilerin Görüşleri Üzerine Bir Araştırma. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2 :2

Yenel, İ. F. ve İmamoğlu, A. F. (1998). Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü’nün Bazı Çalışma Alanlarında Yetkili Olması Gereken Yönetsel Birimlerin Yönetim Kademelerince Belirlenmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, III (4), 65-80.

Yetim, A. A. (1992). Yönetimde Başarı İçin Yönetici ve Özellikleri. Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim Dergisi, 1 (2), 74-78.

Yetim, A. A. (1996). Spor Yönetiminde Sistem Yaklaşımı. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1 (1), 58-63.

Yetim, A. A. (2011). Sosyoloji ve Spor. Ankara: Berikan Yayınevi.

Yetim, A. A. ve Günay, M. (1992). Yönetim Süreçleri ve Spor Yönetimi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8 (1), 1-8.

Yetim, A. ve Şenel, Ö. (2001). Türkiye’de Spor Yöneticisi Yetiştirme Faaliyetlerinin Görünümü. Milli Eğitim Dergisi, Sayı: 150. Web: http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/150/yetim_senel.htm Erişim: 05.12.2023

Yetim, A.A, İmamoğlu, A.F. ve Çimen, Z. (1998). Spor Yöneticilerinin İnsan İlişkilerinde Benimsedikleri Yaklaşımlar. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, III (3), 61-70.

Yetim, A.A. ve Cengiz, R. (2010). İletişim ve Spor. Ankara: Berikan Yayınevi.

Yetiş, N., Cebeci, Ö.Z., Türe, T.E., Eyler, M.A., Kar, A.K. ve Büyükdamgacı, G. (2002). Avrupa Kalite Ödülü 2000 Kamu Sektörü Kategorisinde Türkiye’den İlk Başvuru: Marmara Üniversitesi Mühendislik Fakültesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Teknoloji Vakfı Yayınları.

Yıldırım, F. (2012). Yönetim. Web: http://fazliyildirim.com/pdf/theory5.pdf adresinden 12 Temmuz 2012’de alınmıştır.

Yıldız, G. (1994). İşletmelerde Toplam Kalite Yönetimi: Toplam Kalite Yönetimine Geçişte Stratejik Bir Yaklaşım. Sakarya: Sakarya Üniversitesi Yayın No. 10.

Yıldız, G. (1995). Kamu Yönetiminde Müşteri Tatmininin Ölçümü. Kamu Yönetimi Disiplini Sempozyumu Bildirileri Cilt II, Ankara: TODAİE Yayını, 77-87.

Yıldız, S. (2003). Türkiye İş Kurumu ve Toplam Kalite Yönetimi. Kamu Yönetiminde Kalite. 3. Ulusal Kongresi, Ankara: TODAİE Yayın no: 319, 63-78

Yılmaz, İ., Yoncalık, O. & Bektaş, F. (2010). Zaman yönetimi davranışı ile akademik başarı arasındaki ilişki. E-Journal of New World Sciences Academy, 5(3), 187-194

Yılmaz, O. (2001). Kamu Yönetimi Reformu: Genel Eğilimler ve Ülke Deneyimleri. Ankara: DPT. Web: http://ekutup.dpt.gov.tr/kamuyone/yilmazo/reform.pdf adresinden 09 Ekim 2012’de alınmıştır.

Yükçü, S. (1999). Kalite Maliyetlerinin Muhasebeleştirilmesi. İzmir: Anadolu Matba

Zink, K. J. and Schmidt, A. (1998). Practice and Implementation of Self-Assessment. International Journal of Quality Science, 3 (2), 147-170.