Örgütsel İletişim İklimleri ve Örgütsel Güven

Adetunji, R. R., and Al Jamaan, S. (2012, March). The role of e-communication in wamy’s external effective organizational communication. In 2nd International Conference on Arts, Social Sciences & Technology.

Adıgüzel, Z. ve Küçükoğlu, İ. (2020). Examining of loneliness and organizational effectiveness based on work density and organizational communication in organizations. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(43), 159-179.

Ahlf, H., Horak, S., Klein, A., and Yoon, S. W. (2019). Demographic homophily, communication and trust in intra-organizational business relationships. Journal of Business & Industrial Marketing, 34(2), 474-487.

Aini Safitri, A. and Putra, H. R. (2021). Improving Loyalty Of School Management Personel Through Organizational Communications Approach. Jurnal Tarbıyah. 28(2), 17-32.

Akçay, Ö. (2020). The relations of leader-member exchange wıth organizational social Capital: The Role Of Perceived Organizational Trust, 37.

Akgündüz, Y. (2014). Otel çalışanlarının örgütsel sessizliği tercih etmelerinde örgütsel güvenlerinin etkisi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 6(1), 184-199.

Akgündüz, Y., ve Güzel, T. (2014). Örgütsel adalet ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişkide örgütsel güvenin aracılık etkisi. Anadolu

Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(3), 1-17.

Alston, F. (2013). Culture and trust in technology-driven organizations. (Birinci baskı). London: CRC, 176.

Altunel, A. T. (2015). Örgütsel güven düzeyi ile örgütsel adanmışlık düzeyi arasındaki ilişki: Bir araştırma, Yüksek Lisans Tezi. İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya, 45-52.

Arı, A. (2020). Spor eğitimi veren kurumlardaki akademisyenlerin örgütsel sosyal sermaye, örgütsel özdeşleşme ve örgütsel güven düzeyleri arasındaki ilişki. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya, 81.

Arslan, A. ve Gül, H. (2022), Örgütsel iletişim ikliminin kuruma duyulan güvene etkisi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 11(4), 1542-1558.

Arslan, E. Ö, (2018). Örgütsel adalet, örgütsel anomi ve örgütsel güven arasındaki ilişki: otel işletmelerinde bir araştırma. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. 73.

Arslan, E. T., ve Durgun, G. (2020). Örgüt kültürünün örgütsel güvene etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (32), 22-37.

Aslan, Y. (2009). Kurumsallaşma ve örgütsel güven ilişkisi. Yüksek Lisans Tezi. Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli. 11.

Asunakutlu, T. (2001). Klasik ve neo-klasik dönemde örgütsel güvenin karşılaştırılması üzerine bir deneme. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5, 1-17.

Atak, M. (2005). Örgütlerde resmi olmayan iletişimin yeri ve önemi. Havacılık ve Uzay Teknolojileri Dergisi, 2(2), 59-67.

Ataş Akdemir, Ö. (2019). Teachers’ organizational communication and their job motivation. Journal of Education and Learning, 8(2):264.

Atwater, L. E. (1988). The relative ımportance of situational and ındividual variables in predicting leader behavior: The Surprising Impact of Subordinate Trust. Group and Organizational Studies, 13,

290-310.

Aydemir, S. (2023). Örgütsel iletişim iklimi ve iş tatmininin incelenmesine yönelik bir araştırma. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (39), 194-210.

Aygün, Ş. (2020). Örgüt Kültürü ve örgütsel iletişim arasındaki ilişkide sosyal medyanın aracılık rolü: anakent belediyelerinde bir uygulama. Doktora Tezi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, İzmir. 76-101.

Aykın, A. G. (2013). Meşrutiyetten günümüze türkiye’de spor politikaları ve 1980 sonrası parti ve hükümet programları ile kalkınma planlarında sporun yeri. Akademik Bakış Dergisi, 38, 1-16.

Batchelor, Z. R. (2013). Does trust matter. A study of the relationship between organizational trust and an employee’s intent to leave among federal employees. Unpublished Doctoral Dissertation, Minnesota State University, Mankato.

Blazenaite, A. (2012). Effective organizational communication: In search of a system. Socialiniai mokslai, 4(74), 34-44.

Bökeoğlu, Ö. Ç., ve Yılmaz, K. (2008). İlköğretim okullarında örgütsel güven hakkında öğretmen görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 14(2), 211-233.

Bromiley, P., and Cummings, L. L. (1989). Transactions costs in organizations with trust (No. 128). Strategic Management Research

Center, University of Minnesota, 85-92.

Bulut, M. G. (2019). Gençlik ve Spor İl Müdürlüklerinde çalışan antrenörlerin örgütsel güven ve iş doyumunun incelenmesi. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hatay. 58.

Bulut, M. G., ve Çetin, M. Ç. (2020). Gençlik ve spor il müdürlüklerinde görev yapan antrenörlerin örgütsel güven ve iş doyumunun incelenmesi. Türk Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 35-43.

Burunsuzoğlu, E. N. (2019). Örgütsel iletişime ve okul yöneticilerinin örgütsel sosyalleşme stratejilerini kullanma becerilerine yönelik öğretmen görüşleri. Yüksek Lisans Tezi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale. 25.

Butler Jr, J. K. (1991). Toward understanding and measuring conditions of trust: Evolution of a conditions of trust inventory. Journal of management, 17(3), 643-663.

Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. (20. Baskı). Ankara: Pegem, 91.

Can, H., Kavuncuoğlu, Ş. ve Yıldırım, S. (2012). Kamu ve özel kesimde insan kaynakları yönetimi. (7. Baskı). Ankara: Siyasal, 406-409.

Cangara, H. (2014). Perencanaan dan strategi komunikasi, Jakarta: PT Raja Grafindo Persada, 35.

Christensen, C. M. (1997). The ınnovator’s dilemma: When new technologies cause great firms to fail. Boston, MA: Harvard Business School, 86.

Cook, K. S., Kramer, R. M., Thom, D. H., Stepanikova, I., Mollborn, S. B., and Cooper, R. M. (2004). Trust and distrust in patient- physician relationships: Perceived determinants of high-and low- trust relationships in managed-care settings. New York: Russell Sage Foundation, 65-98.

Cummings, L. L., ve Bromiley, P. (1996). The organizational trust inventory (OTI). Trust in Organizations: Frontiers of Theory and Research, 302(330), 39-52.

Çalışkan, A. (2021). Örgütsel güven: Bir ölçek geliştirme çalışması. Antalya Bilim Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi,

2(1), 42-49.

Çelik, F. (2020). Yöneticilerde Algılanan Karanlık Kişilik Özelliklerinin, Örgütsel Güven Ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi.

Bahçeşehir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. 19-25.

Çetin, A., ve Güney, S. (2019). İBB spor İstanbul’da çalışanların örgütsel adalet ve örgütsel güven algılarının örgütsel bağlılık davranışı üzerindeki etkisi ve buna yönelik bir uygulama. Istanbul Management Journal, (87), 93-109.

Çetinel, E. (2008). Örgütsel güven ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem, 14.

Çolakoğlu, T. ve Erturan, E. E. (2009). Spor federasyonlarının özerkleşmeleri ve hukuksal boyutunda spor hukuku gereksinimleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(27), 323-335.

Çolakoğlu, T. ve Solmaz, S. (2017). Spor federasyonlarında uygulanan bağımsızlık paradoksu. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 19(3), 1302-2040.

Damanik, M. R. and Alfikri, M. (2022). Organizational communication patterns in increasing work motivation of employees of PT. Inalum. Daengku: Journal of Humanities and Social Sciences Innovation 2(3) 366-372.

Deddy, M. (2007). Ilmu komunikasi suatu pengantar, Bandung: Remaja Rosdakarya, 92-103.

Demir, N. (2021). Okul Yöneticilerinin Örgütsel adalet davranışları ile öğretmenlerin örgütsel bağlılık ve örgütsel güven duyguları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Mersin Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Mersin. 21.

Demircan, N. ve Ceylan, A. (2003). Örgütsel güven kavramı: Nedenleri ve sonuçları. Yönetim ve Ekonomi Dergisi. 10(2), 139-150.

Demirel, Y., Seçkin, Z. ve Özçınar, M. F. (2011). Örgütsel iletişim ile örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(2), 33-47.

Devi, B. S. N., Kamaraj, M. and Dr. Prakash. K . R. (2021). Impact of organizational communication on organizational citizenship behavior and job satisfaction: Research findings. Psychology And Education, 58(2), 1003-1009.

Dinç, S. (2007). Örgütsel güven yaratmada örgüt kültürünün rolü. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. 31.

Doney, P. M., and Cannon, J. P. (1997) An examination of the nature of trust in buyer–seller relationships. Journal of Marketing, 61(2), 35-51.

Driscoll, J. W. (1978) Trust and participation in organizational decision making as predictors of satisfaction. Academic Management Journal, 21(1), 44- 56.

Dumangöz, P., D. ve Horozoğlu, M., A. (2022). Spor Yönetiminde Liderin Beden Dili Yansımaları: T.C. Gençlik ve Spor Bakanı Örneği. The Turkish Online Journal of Design Art and Communication, 12 (2), 420-435.

Dumangöz, P. D. ve Horozoğlu, M., A. (2021). Antrenör Liderliği İle Takım Psikolojik Güvenliği Arasındaki İlişkinin İncelenmesi.Journal Of Socıal, Humanıtıes And Admınıstratıve Scıences (Joshas), 2021- 46, 2251-2256

Dyananta, I. G. G. N. B., and Supartha, W. G. (2022). Role of job satisfaction in mediation of organizational communication on hotel employee performance. European Journal of Business and Management Research, 7(3), 147-150.

Ekenci, G. ve Serarslan, Z. (1997). Gelişim aşamaları bakımcıdan Türk spor teşkilatı ve değerlendirmesi. Bed. Eğt. Spor Bil. Der. II (1997), 3: 72 – 81.

Ellis, K. and Shockley-Zalabak, P. (2001). Trust in top management and immediate supervisor: The relationship to satisfaction, perceived organizational effectiveness, and information receiving. Communication Quarterly, 49(4), 382-398.

Erdal, M. (2021). Otantik liderlik ile iş tatmini ilişkisinde örgütsel güvenin aracılık rolü. Yüksek Lisans Tezi. Osmaniye Korkut Ata Üniversitesi, Osmaniye. 39.

Erden, A. ve Erden, H. (2009). Predicting organizational trust level of school managers and teachers at elementary schools. Procedi-Social and Behavioral Sciences, 1(1), 2180-2190.

Eroğlu, S. Y., Ersoy, A. ve Şahin, S. (2016). Gençlik hizmetleri ve spor il müdürlüğünde çalışan personelin örgütsel adalet ve örgütsel güven ilişkisinin incelenmesi. Türk İslam Dünyası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(9), 232-244.

Eroğlu, Ş. G. (2014). Çalışanların örgütsel adalet algısının örgütsel güven üzerindeki etkileri. Pamukkale İşletme ve Bilişim Yönetimi

Dergisi, (1), 53-66.

Erten, R. (2006). Türk sporunun yapısal düzeni. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 10(1), 117-136.

Erturan Öğüt, E. ve İmamoğlu, F. (2006). Özerkleşen spor federasyonlarının idari ve mali yönden değerlendirilmesi. 9.

Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi. Muğla. 1317-1320.

Eryılmaz Ballı, F. ve Tulunay Ateş, Ö. (2021). Örgütsel iletişim iklimi: Ölçek geliştirme çalışması. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 50(1). 400-433.

Eskiyörük, D. (2015). Örgütsel iletişim. (birinci baskı). İstanbul: Cinnus, 75-99.

Fişek, K. (1985). 100 soruda türkiye spor tarihi. (birinci baskı). İstanbul: Gerçek, 106-108.

Fu, Q. (2004). Trust, social capital and organizational effectiveness.

Master’s Thesis. University of Virginia Polytechnic Institute, Blacksburg.

Gabarro, J. J. (1987). The dynamics of taking charge. (ikinci baskı). Boston: Harvard Business School, 180.

Gill, M. J. (2007). The relative predictability of incivility on interpersonal and organizational trust. Doctoral Dissertation. Purdue University, Indiana. 1.

Gökçe, D. ve Atanur Başkan, G. (2012). Eğitim denetçilerinin iletişim becerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42, 200-211.

Gökduman, Ç. ve Demir, F. (2019). Gençlik Ve Spor Bakanlığı’nın Tarihsel Süreç İçerisindeki Değişim Evreleri: İnceleme. Iğdır Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, Cilt:2, Sayı:1,27-35.

Güllüoğlu, Ö. (2012). Örgütsel iletişim, iletişim doyumu ve kurumsal bağlılık. (ikinci baskı). Konya: Eğitim Akademi, 27-41.

Gün, İ., ve Söyük, S. (2017). Sağlık kuruluşlarında örgüt iklimi ve örgütsel güven arasındaki ilişki. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 1, 40-48.

Harry, O. F., Nnajiubah, E. N., and Rowland, B. M. (2022). Managing knowledge ın organizational communicatıon success. Research Journal of Management Practice. 2(3), 35-43.

Hosmer, L. T. (1995). Trust: The connecting link between organizational theory and philosophical ethics. Academy of Management Review, 20(2), 379-403.

Hovland, C. I., Janis, I. L., and Kelley, H. H. (1953). Communication and persuasion. New Haven, CT: Yale University.

Huotari, M. L. and Livonen, M. (2004). Managing knowledge-based organizations through trust. In Trust in knowledge management and systems in organizations. Pennsylvania: IGI Global, 1-29.

İmamoğlu, F. (2011). Türkiye’de sporun yönetsel yapısı içinde spor federasyonları. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(2), 3-10.

İnce, M. ve Gül, H. (2011). The role of the organizational communication on employees’ perception of justice; A sample of public instution from Turkey. Eroupean Journal of Social Science, 21(1), 106-124.

İnternet: Kapur, R. (November, 2020). Ethics in organizational communication. Web: https://www.researchgate.net/publication/345359225_ethics_in_organizational_communication adresinden 03 Mart 2023’ te alınmıştır.

İnternet: Resmi Gazete (2011). Gençlik ve spor bakanlığının teşkilat ve görevleri hakkında kanun hükünde kararname. Karar sayısı: 638. Web: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/06/20110608M1-6.pdf adresinden 03 Haziran 2023’ te alınmıştır.

İslamoglu, G., Birsel, M., Boru, D., and Campus, B. (2012). Trust scale development in Turkey. Proceedings from E-Leader Berlin. İstanbul.

Jaradat, Y. M., and Sy, M. V. U. (2012). Organizational communication practices of a multinational company. IAMURE International Journal of Business and Management, 3, 87.

Karademir, L. (2022). COVID-19 pandemisi sürecinde öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları, mesleki motivasyonları ve örgütsel iletişim iklimi düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Zonguldak. 75.

Karasar, N. (2023). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar ilkeler teknikler (38. basım). Ankara: Nobel, 114.

Karasu, S. (2021). Örgütsel İletişimin Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi: Turizm Sektöründe Otel Çalışanlarına Yönelik Bir Araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Yaşar Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.

Kazancı, M. (2013). Kamuda ve özel kesimde halkla ilişkiler (10. baskı). Ankara: Turhan, 363.

Kılıçaslan, S. (2010). Örgütsel adalet algısı ve örgütsel bağlılık arasındaki ilişkilere kuramsal bir yaklaşım. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Kıraç, E. (2012). Örgütsel iletişimin örgütsel bağlılık algılaması üzerindeki etkileri ve bir araştırma. Doktora tezi. Pamukkale

Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Denizli.

Kıylıoğlu, E. ve Özgenel, M. (2020). Okullardaki iletişim ortamı ile örgütsel güven arasındaki ilişki. Sosyal Bilimler Dergisi/The Journal Of Social Sciences, 7(48), 400-421.

Kocamaz, S., Çolakoğlu, T. ve Erturan-Öğüt, E. E. (2013). Türk spor federasyonlarının özerklik sonrası değişimi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(1-4), 7-26.

Kolcun, M., Teodorescu, B., and Gifu, D. (2014). Elements of organizational communication. International Letters Of Social and Humanistic Sciences, 35, 66-73.

Korsgaard, M. and Roberson, L. (1995). Procedural justice in performance evaluation: The role of ınstrumental and non-ınstrumental voice in performance appraisal discussions. Journal of Management, 21(4), 657 - 669.

Kramer, R. M., and Lewicki, R. J. (2010). Repairing and enhancing trust: approaches to reducing organizational trust deficits. Academy Of Management Annals, 4(1), 245-277.

Kusumah, A. and Fikri, K. (2021). Leadership style and organizational communication patterns: A qualitative descriptive study.

Muhammadiyah Riau Accounting And Business Journal 2(2), 201-

213.

Lammers, J. C. and Barbour, J. B. (2006). An Institutional theory of organizational communication. Communication Theory, 16, 356–

377.

Levin, S. L. (1999). Development of an instrument to measure organizational trust. Doctoral Dissertation, The George Washington

University, Washington DC.

Maden, F. (2021). Sporun teşkilatlanması, spor federasyonlarının hukuki statüsü ve idari teşkilat içerisindeki yeri. Yüksek Lisans Tezi.

Ufuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. 21.

Malak Akdağ, Z. (2020). Örgütsel Güven ve İşe Adanmışlık İlişkisi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme, Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Denizli, 2-12.

Mayer, R. C., Davis, J. H., and Schoorman, D. (1995). An integrative model of organizational trust. Academy of Management Review, 20(3), 709-734.

Memduhoğlu, H. B., ve Zengin, M. (2011). İlköğretim okullarında örgütsel güvene ilişkin öğretmen görüşleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 8(1), 211-217.

Miller, K. (2005). İletişim teorileri: Perspektifler, süreçler ve bağlamlar (2. Baskı). McGraw-Hill Yüksek Öğrenim, 486.

Mishra, A. K (1996, a). Organizational responses to crisis: The centrality of trust. In R. M. Kramer and T. R. Tyler (Eds.), Trust in organizations: Frontiers of theory and research . London: Sage, 114-139.

Mishra, A. K. (1996, b). Organizational responses to crisis: The centrality of trust. In R. M. Kramer and T. R. Tyler (Eds.), Trust in organizations: Frontiers of theory and research . London: Sage,

261-287.

Nordin, S. M., Rizal, A. R. A., Rashid, R. A., Che Omar, R., and Priyadi, U. (2021). Incidents and disaster avoidance: the role of communication management and the organizational communication climate in high-risk environments. Sustainability, 13(18), 10138.

Okudan, B. (2018). Spor Genel Müdürlüğü merkez ve taşra teşkilatı çalışanlarının örgütsel iklim ve örgütsel güven algıları ile örgütsel bağlılık duyguları arasındaki ilişkilerde iş yaşam dengesinin aracılık rolü. Doktora Tezi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Muğla. 79.

Özdaşlı, K. ve Yücel, S. (2010). Yöneticiye bağlılıkta yöneticiye güvenin etkisi: Yapısal eşitlik modeli ile bir analiz. Süleyman

Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. (11), 67-83.

Özsoy, S., Göral, K., Tabuk, M. E., Sadık, R., Gülay, O. ve Boz, H. (2014). Tarihsel gelişim sürecinde Türk spor yönetimini oluşturan örgütlerin amaç ve yapı boyutları açısından karşılaştırılması. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri, 16(2),1-81.

Paine, S. C. (2007). The relationship among interpersonal and organizational trust and organizational commitment. Doctoral

Dissertation, Alliant International University, Marshall Goldsmith School Of Management, San Diego.

Parlak, B. (2013). Yönetim bilimi ve çağdaş yönetim teknikleri (2. baskı). İstanbul: Beta, 57.

Polat, S. (2009). Eğitim örgütleri için sosyal sermaye: Örgütsel güven (Birinci Baskı). Ankara: Pegem, 7.

Polat, S. (2009). Öğretmen adaylarının çok kültürlü eğitime yönelik kişilik özellikleri. International Online Journal of Educational Sciences, 1(1), 154-164.

Pološki Vokić, N., Rimac Bilušić, M., and Najjar, D. (2021). Building organizational trust through internal communication. Corporate Communications: An International Journal, 26(1), 70-83.

Reina, D. S., and Reina, M. L. (2010). Rebuilding trust in the workplace: Seven steps to renew confidence, Commitment and energy. Oakland: Berrett-Koehler Publishers, 45-63.

Örgütsel İletişim İklimi ve Örgütsel Güven Resmi Gazete (26 Nisan 2022). Spor Kulüpleri ve Spor Federasyonları Kanunu. Kanun No: 7405, Sayı: 31821.

Rezaei, M., Salehi, S., Shafiei, M., and Sabet, S. (2012). Servant leadership and organizational trust: The mediating effect of the

leader trust and organizational communication. EMAJ: Emerging Markets Journal, 2(1), 70-78.

Sapienza, H. J. and Korsgaard, M. A. (1996). The role of procedural justice in entrepreneur–venture capital relations. Academy of Management Journal. 39(3), 544–574.

Sartika, R., Astuti, F. D. and Shinta, M. R. (2021). Effect of organizational communication and organizational culture on employee performance at Pt. Asuransi Ramayana Jakarta. Journal of Economics and Business Letters, 1(2), 73-81.

Seçer, İ. (2007). SPSS ve LISREL ile pratik veri analizi el kitabı (3. baskı). Ankara: Anı, 136.

Selağzı, S. ve Çepikkurt, F. (2015). Antrenör ve sporcu iletişim düzeylerinin belirlenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri

Dergisi, 9(1), 11-18.

Shaw, R. B. (1997). Trust in the balance: Building succesful organizaitons on results, ıntegrity and concern. San Francisco: Jossey-Bass Publishers. 105.

Shockley-Zalabak, Morreale P., S., and Hackman, M. Z. (2010).

Building the hightrust organization: Strategies for supporting five key dimensions of trust. San Francisco, Ca: John Wiley ve Sons, 45-50.

Shockley-Zalabak, P., Ellis, K., and Cesaria, R. (2000). IABC Research Foundation unveils new study on trust. Communication World, 17(6), 7-9.

Somacescu, S. M. and Barbu, C. M. (2017). Eurasian journal of business and management. Eurasian Journal of Business and Management, 5(4), 1-11.

Sunay, H. (2017). Spor yönetimi (3. baskı). Ankara: Gazi Kitabevi, 249-250.

Tabachnick, B. G. and Fidell, L. S. (2001). Using Multivariate Statistics (4. Baskı.). MA: Allyn&Bacon, Inc.

Taşkın, F. ve Dilek, R. (2010). Örgütsel güven ve örgütsel bağlılık üzerine bir alan araştırması. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(1) , 37-46.

Taştan, S. B., and Davoudi, S. M. M. (2019). The relationship between socially responsible leadership and organisational ethical climate: İn search for the role of leader’s relational transparency. International Journal of Business Governance and Ethics, 13(3), 275-299.

Topaloğlu, I. G. (2010). İşgörenlerin adalet ve etik algıları açısından örgütsel güven ile örgütsel bağlılık ilişkisi. Basılmamış Yüksek Lisans Tezi. Atılım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. 48.

Tosun, C. (2006). Kamu kurumlarındaki örgütsel iletişim biçimlerinin verimliliğe etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli. 41-43.

Türk, A. ve Mızrak, K. C. (2021). Bibliometric analysis of research in the field of organizational communication in the web of science database. Business & Management Studies: An International Journal, 9(3), 1173-1185.

Tüzün, İ. K. (2007). Güven, örgütsel güven ve örgütsel güven modelleri.

Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, (2), 93-118.

Uludağ, C. Ç. (2022). Örgütsel iletişim kalitesinin örgütse güven ve örgütsel bağlılık üzerindeki yansımaları. İşletme Araştırmaları

Dergisi, 14(3), 2501-2515.

Uygur, K. (2018). Lise öğretmenlerinin personel güçlendirme algıları ile örgütsel güven algıları arasındaki ilişki: Elazığ ili örneği. Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ. 29-31.

Vanhala, M. ve Tzafrir, S. (2021). Farklı bağlamlarda kurumsal güven ve performans . Bilgi ve Süreç Yönetimi, 28(4), 331-344.

Whitener, E. M., Brodt, S. E., Korsgaard, M. A. and Werner, J. M. (1998).

Managers as ınitiators of trust: an exchange relationship framework for understanding managerial trustworthy behavior. Academy of Management Review. 23(3), 513-530.

Widyanti, R., Basuki and Susıladewi (2020). Do leadership style and organizational communication increase to organizational commitment? Study among hospital staff. HOLISTICA–Journal of Business and Public Administration, 11(2), 17-24.

Yenel, İ. F. ve Parasız, Ö. (2019). Türk spor yönetimi. Yetim, A. A.( Ed.) Yönetim ve spor. (ikinci baskı). Ankara: Gazi Kitabevi, 344-355.

Yıldırım, D. (2018). Hemşirelerin yönetici hemşirelerinin otantik

liderliğe ilişkin algıları ve örgütsel güven düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul. 34.

Yıldız, P. (2019). Örgütsel bağlılık üzerinde örgütsel güven ve örgütsel iletişimin etkisini belirlemeye yönelik bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Yılmaz, M. (2020). Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi çerçevesinde yeniden yapılandırılan türk spor teşkilatına dair görüşlerin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara. 24.

Yılmaz, S. (2022). Rehberlik araştırma merkezlerindeki personelin örgütsel iş birliği ve örgütsel iletişim iklimi arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi. Hasan Kalyoncu Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Gaziantep. 48.

Zaheer, A., McEvily, B., and Perrone, V. (1998). Does trust matter?

Exploring the effects of interorganizational and interpersonal trust on performance. Organization Science, 9(2), 141-159.

Zand, D. E. (1972). Trust and managerial problem solving. Administrative Science Quarterly, 17, 229-239.

Zorlu, K., and Korkmaz, F. (2021). Organizational communication as an effective communication strategy in organizations and the role of the leader. In Management strategies to survive in a competitive environment: How to ımprove company performance. Cham: Springer International Publishing, 305-320.