Siyah Kalem Grubu

1923'te Çallı Sanat Grubu ve 1928'de Müstakiller Topluluğu'nun kurulmasının ardından, Ekspresyonizm, Fovizm ve Kübizm gibi Avrupa sanat akımlarının Türk sanatına etkileri görülmeye başlandı. Böylece, Batı kültürü ile Türk sanatı arasındaki etkileşim, ulusal ve bölgesel sanatı Batı etkileriyle bir araya getiren, sanatsal etkileşimler ve sanat akımları için doğal ve sağlam bir temel oluşturan bir senteze yol açtı. Daha sonra, D Grubu, Yeniler Grubu ve Kara Kalem Grubu gibi sanat grupları Türk sanatının evrimine katkıda bulundu ve bu gruplar, sosyalist gerçekçilik etkilerinin yanı sıra geleneksel motifleri, Kübizmi ve soyut sanatı da getirerek Türk çağdaş sanatında farklı sanatsal ifadelerin ortaya çıkmasına yol açtı. 1961'de kurulan Kara Kalem Grubu, farklı sanatsal stilleri ve yaklaşımları bir araya getirerek Türk sanatına ulusal ve bölgesel katkılara yeni bir bakış açısı sunmayı amaçlasa da uzun süre varlığını sürdüremedi.
Malik Aksel, Turgut Zaim, Nuri İyem, Selim Turan, Ferruh Başağa, Avni Arbaş, Lütfü Günay, Cemal Bingöl, İsmail Altınok ve İhsan Cemal Karaburçak gibi bu grupların önde gelen sanatçılarının bireysel katkıları da dikkat çekiyor. Avusturyalı heykeltıraş Franzz Luby'nin desteğiyle Viyana ve Klagenfurt'ta ilk sergilerini açtılar. Bu sanatçıların farklı çalışma stilleri olmasına rağmen, beklenen ilgiyi görmediler. Bu grupta Lütfü Günay ve Cemal Bingöl çalışmalarıyla dikkat çekiyor. Grup, 1965 yılında Ankara'da düzenlenen sergiyle dağıldı. Grup, son sergisinde ortak bir sanatsal vizyon, amaç veya mesaj iletmiyordu. Üyelerin bir araya gelmesinin nedenlerinden biri de o dönemde Cemal Bingöl'ün "Helikon" Derneği'nde düzenlediği atölyelerdi. Bu dönemde gruplar, belirli bir sanatsal sorun etrafında birleşmek yerine, özgür eğilimleriyle bir çabaya katkıda bulunmayı tercih ettiler.

After the establishment of the Çallı Art Group in 1923 and the Müstakiller Community in 1928, the effects of European art movements such as Expressionism, Fauvism and Cubism on Turkish art began to be seen. Thus, the interaction between Western culture and Turkish art leads to a synthesis, bringing together national and regional art with western influences, creating a natural and solid basis for artistic interactions and art movements. Later, art groups such as D Group, Yeniler Group and Black Kalem Group contributed to Turkish art in its evolution, and these groups introduced socialist realist influences as well as traditional motifs, Cubism and abstract art, leading to the emergence of different artistic expressions in Turkish contemporary art. Although the Black Kalem Group, founded in 1961, aimed to offer a new perspective on national and regional contributions to Turkish art by bringing together different artistic styles and approaches, but it did not last long. The individual contributions of the leading artists of these groups, such as Malik Aksel, Turgut Zaim, Nuri İyem, Selim Turan, Ferruh Başağa, Avni Arbaş, Lütfü Günay, Cemal Bingöl, İsmail Altınok and İhsan Cemal Karaburçak, also attract attention. They opened their first exhibition in Vienna and Klagenfurt with the support of Austrian sculptor Franzz Luby. Even though these artists had different styles of work, they did not receive the expected attention. In this group, Lütfü Günay and Cemal Bingöl draw attention to their work. The group disbanded with the exhibition held in Ankara in 1965. The group was not conveying a common artistic vision, purpose or message in the last exhibition. One of the reasons why the members came together was the workshops organized by Cemal Bingöl in the "Helikon" Association at that time.  During this period, groups preferred to contribute to an effort with their free tendencies, rather than uniting around a certain artistic problem.