Dil Bilgisinin Temel Kavramları
Özet
Dil, insanların iletişim kurmak, düşüncelerini ifade etmek, duygularını paylaşmak ve bilgi aktarmak için kullandığı en temel araçlardan biridir. Dil bilgisi ise bu önemli aracın etkili ve doğru bir şekilde kullanılmasını sağlayan yapı taşıdır. Dil bilgisi, bir dilin kullanımını ve dil bilgisi kurallarının işleyişini ses, anlam, biçim ve söz dizimi bakımından açıklar. Dil bilgisi öğretimi, öğrencilerin dil becerilerini geliştirmelerine, daha etkili iletişim kurmalarına ve dilin yapısını anlamalarına yardımcı olmayı amaçlayan kapsamlı bir süreçtir. Dil bilgisine hâkim olan bireyler; iletişimlerini daha etkili bir şekilde gerçekleştirebilir, duygu ve düşüncelerini hem yazılı hem de sözlü olarak daha açık ve anlaşılır bir şekilde ifade edebilirler. Dil bilgisi öğretiminin dil becerilerini geliştirmedeki önemi göz önünde bulundurulduğunda dile ait yapıları işlevsel olarak öğretmek, bireylerin günlük hayatlarındaki iletişimlerini kolaylaştırmanın yanı sıra dili tanımalarına ve içselleştirmelerine olanak sağlayacaktır. Bu sebeple sağlıklı bir dil bilgisi öğretiminin gerçekleştirilmesi; bireylerin dili tanımaları, anlamlandırmaları, hayatlarında doğru ve etkili bir şekilde kullanmaları hususlarında etkin bir rol üstlenmektedir. Dil bilgisine ilişkin temel kavramların tanıtılmasının amaçlandığı bu bölüm; dil bilgisi ile ilgili temel kavramlar ve dil bilgisi öğretimi ile ilgili temel kavramlar olmak üzere iki ana başlıktan oluşmaktadır. Dil bilgisi ile ilgili temel kavramlar başlığı altında dil, dil edinimi, dil öğrenimi, dil becerileri, dil bilgisi alt başlıklarına; Dil bilgisi öğretimi ile ilgili temel kavramlar başlığı altında dil bilgisi öğretimi, dil bilgisi öğretimi yaklaşımları, dil bilgisi öğretimi yöntem ve teknikleri alt başlıklarına ve söz konusu alt başlıklara ilişkin alt kavramlara yer verilmiştir.
Language is one of the most basic tools that people use to communicate, express their thoughts, share their feelings and transfer information. Grammar is the building block that enables this important tool to be used effectively and correctly. Grammar explains the use of a language and the operation of grammatical rules in terms of sound, meaning, form and syntax. Teaching grammar is a comprehensive process that aims to help students improve their language skills, communicate more effectively and understand the structure of the language. People who have a good command of the language; They can communicate more effectively and express their feelings and thoughts more clearly and understandably both written and verbal. Considering the importance of grammar teaching in developing language skills, teaching language structures functionally will enable people to recognize and internalize the language as well as facilitating their communication in their daily lives. For this reason, providing an effectively grammar teaching plays an active role in helping people recognize language, make sense of it, and use it correctly and effectively in their lives. This book chapter aims to introduce the basic concepts of grammar; It consists of two main headings: basic concepts related to grammar and basic concepts related to grammar teaching. Under the title of basic concepts related to grammar, there are subheadings of language, language acquisition, language learning, language skills, grammar; Under the title of basic concepts related to grammar teaching, there are subheadings of grammar teaching, grammar teaching approaches, grammar teaching methods and techniques and sub-concepts related to these subheadings are included.
Referanslar
Adıgüzel, Ö. (2019). Eğitimde yaratıcı drama (4. Baskı). Yapı Kredi.
Aksan, D. (2007). Her yönüyle dil (ana çizgileriyle dilbilim) (4. Baskı). Türk Dil Kurumu.
Arıcı, A. F. (2006). Türkçe öğretiminde kullanılan strateji-yöntem ve teknikler. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 299-307.
Baş, B. (2014). Okuma ve dinleme eğitimi açısından dil bilgisi öğretimi. M. Özbay (Ed.), Türkçe eğitimi açısından dil bilgisi öğretimi içinde (1. Baskı, ss. 197-226). Pegem Akademi.
Bolton, G. (2013). Drama as education: An argument for placing drama at the center of the curriculum. Taylor & Francis.
Can, F. (2020). Dil bilgisi öğretimi. S. Alyılmaz ve B. Ürün Karahan (Ed.), Dil bilgisi öğretimi içinde (1. Baskı, ss. 109-127). Kriter.
Celce-Murcia, M. (2001). Teaching English as a second or foreign language. Heinle & Heinle Publishers.
Coşkun, M. V. (2015). Türkçenin ses bilgisi (Gözden geçirilmiş yeni basım). Bilge Kültür Sanat.
Crystal, D. (2010). The Cambridge encyclopedia of language (3. Baskı). Cambridge University Press.
Çeçen, M. A. ve Aytaş, G. (2008). Metne dayalı dil bilgisi öğretiminin sekizinci sınıf öğrencilerinin dil bilgisi başarısına etkisi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 133-149.
Divrik, R. (2023). Dijital destekli kavram karikatürlerinin özel yetenekli 4. sınıf öğrencilerinin matematik dersi motivasyonlarına etkisi: Karma yöntem araştırması. Cumhuriyet International Journal of Education, 12(2), 406-419.
Dolunay, S. K. (2010). Dil bilgisi öğretiminin amacı ve önemi. Türklük Bilimi Araştırmaları, (27), 275-284.
Dolunay, S. K. ve Koçyiğit, S. (2023). Drama yönteminin öğrencilerin dil bilgisi tutumlarına etkisi: Bir karma yöntem araştırması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 11(3), 491-508.
Doughty, C. ve Williams, J. (1998). Focus on form in classroom second language acquisition. Cambridge University Press.
Duran, E., ve Ertan-Özen, N. (2017). Dijital öyküler ve Türkçe eğitiminde kullanımı. Avrasya Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 1(1), 76-105.
Educational Uses of Digital Storytelling. (2004). https://digitalstorytelling.coe.uh.edu/
Ellis, R. (2008). The study of second language acquisition (2. Baskı). Oxford University Press.
Erdem, İ. (2014). Konuşma eğitimi açısından dil bilgisi öğretimi. M. Özbay (Ed.), Türkçe eğitimi açısından dil bilgisi öğretimi içinde (1 Baskı, ss. 229-260). Pegem Akademi.
Ergin, M. (2007). Türk dil bilgisi. Bayrak.
Eroğlu-Çopur, D. (2022). Dil bilgisi konularını sezdirerek öğretmede metin temelli dijital öykünün etkisi. Turkish Studies-Education, 17(6), 1455-1485.
Fromkin, V., Rodman, R., ve Hyams, N. (2013). An introduction to language (10. Baskı). Cengage Learning.
Güneş, F. (2013a). Türkçe öğretimi (yaklaşımlar ve modeller). Pegem Akademi.
Güneş, F. (2013b). Dil bilgisi öğretiminde yeni yaklaşımlar. Journal of Language and Literature, 2(7), 71-92.
Güneş, F. (2013c). Yapılandırmacı yaklaşımla dil bilgisi öğretimi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 9 (3), 171-187.
Güneş, F. (2014). Konuşma Öğretimi Yaklaşım ve Modelleri. Bartın University Journal of Faculty of Education, 3(1), 1-27.
Hengirmen, M. (2007). Türkçe dilbilgisi (9. Baskı). Engin.
İltar, L. (2021). Dil edinimi, dil öğrenimi/öğretimi üzerine temel tartışmalar. E. Boylu ve L. İltar (Ed.), Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi-politika, program, yöntem ve öğretim içinde (3. Baskı, ss. 1-26). Pegem Akademi.
Jakes, D. S. ve Brennan, J. (2005). Capturing stories, capturing lives: An introduction to digital storytelling. http://www.jakesonline.org/dst_techforum.pdf
Johnson, J. (2018). Research methods in psychology. W. W. Norton & Company.
Keogh, B., & Naylor, S. (1999). Concept cartoons, teaching and learning in science: An evaluation. International Journal of Science Education, 21(4), 431–446.
Korkmaz, Z. (2009). Türkiye Türkçesi grameri (3. Baskı). Türk Dil Kurumu Yayınları.
Krashen, S. D. (1981). Second language acquisition and second language learning. Pergamon.
Kurudayıoğlu, M. (2011). Zihinsel ve fiziksel bir süreç olarak okuma. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(1), 15-29.
Kurudayıoğlu, M. ve Bal, M. (2014). Ana dili eğitiminde dijital hikâye anlatımlarının kullanımı. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (28), 74-95.
Lambert, J. (2013). Digital storytelling: Capturing lives, creating community (4. Baskı). Routledge.
Larsen-Freeman, D. ve Anderson, M. (2011). Teaching grammar: From rules to reasons. Heinle Cengage Learning.
Lasica, J. D. (2010). Digital storytelling: A tutorial in 10 easy steps. https://www.socialbrite.org/2010/07/15/digital-storytelling-a-tutorial-in-10-easy-steps/
Lewis, M. (1993). The lexical approach: The state of ELT and a way forward. Language Teaching Publications.
MEB (2019). Türkçe dersi öğretim programı (ilkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
Morra, S. (2013). 8 steps to great digital storytelling. https://edtechteacher.org/8-steps-to-great-digital-storytelling-from-samantha-on-edudemic/
O'Grady, W., Archibald, J., Aronoff, M. ve Rees-Miller, J. (2010). Contemporary linguistics: An introduction (6. Baskı). Bedford.
Özbay, M. (2007). Türkçe özel öğretim yöntemleri II (2. Baskı). Öncü.
Özbay, M. (2008). Türkçe özel öğretim yöntemleri I (2. Baskı). Öncü.
Özkaya, P. G. (2017). Bilgi teknolojilerine dayalı hikâye anlatımıyla öbek-anlam ilişkisinin
kavranması (Tez No. 497488) [Doktora Tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Özkaya, P. G. (2020). Dijital öykülerin Türkçe dil becerilerinin gelişimine etkisi: Bir meta analiz çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(4), 1386-1405.
Özkaya, P. G. (2022). Investigating research trends on digital storytelling: A bibliometric and visualized analysis. International Journal of Progressive Education, 18(1), 379-396.
Özkaya, P. G., ve Altuntaş, M. (2021). Kök ve eklerin öğretiminde masallardan yararlanma: Bir yaratıcı drama uygulaması örneği. International Journal of Languages’Education and Teaching, 9(4), 219-231.
Özkaya, P. G. ve Coşkun, M. V. (2018). Dil Bilgisine Yönelik Tutum Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(3), 636-651.
Özkaya, P. G., ve Coşkun, M. V. (2019). The effect of understanding phrase-meaning relationship through digital storytelling on academic achievement and retention. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 14(3), 200-236.
Potur, Ö. (2023). Dinleme becerisi üzerine yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (33), 126-150.
Richards, J. C. ve Rodgers, T. S. (2014). Approaches and methods in language teaching. Cambridge University Press.
Roach, P. (2009). Fonetik ve fonoloji (Çev.: Ş. Kaya). Multilingual Yayıncılık.
Robin, B. R. (2016). The power of digital storytelling to support teaching and learning. Digital Education Review, (30), 17-29.
Sadik, A. (2008). Digital storytelling: A meaningful technology-integrated approach for engaged student learning. Educational Technology Research and Development, 56(4), 487-506. https://doi.org/10.1007/s11423-008-9091-8
Saville-Troike, M. (2012). Introducing second language acquisition (2. Baskı). Cambridge University Press.
Smith, J. (2019). Introduction to research methods in psychology. Cambridge University Press.
Suntharesan, V. (2013). Implicit grammar teaching activities. Language in India, 13(6), 610-617.
Şahin, E. K. ve Arseven, İ. (2021, Mayıs). Dil bilgisi öğretiminde sezdirme yönteminin kullanımı. 5. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Kongresi Bildiriler Kitabı içinde (ss. 92-11). http://www.icoess.com/upload/faf0c89d-b8d6-43dd-b0fb-de7b04a082ce.pdf
Şimşek, T., Topal, Y., Maden, S. ve Şahin, A. (2010). İlköğretim II. kademe Türkçe dersinde zarf (belirteç) konusunun drama yöntemi kullanılarak öğretimi. Millî Eğitim Dergisi, 40(186), 106-120.
Tanrıkulu, L., ve Alptekin, G. (2019). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde aktif öğrenme teknikleri ve uygulama örnekleri. Uluslararası Türk Kültürü Sempozyumu Dil, Tarih, Coğrafya Tam Metin bildiri Kitabı içinde (ss. 1-11). https://www.researchgate.net/profile/LokmanTanrikulu/publication/338486228_ACTIVE_LEARNING_TECHNIQUES_AND_PRACTICE_EXAMPLES_IN_TEACHING_TURKISH_AS_A_FOREIGN_LANGUAGE/links/5e172383a6fdcc2837638e8c/ACTIVE-LEARNING-TECHNIQUES-AND-PRACTICE-EXAMPLES-IN-TEACHING-TURKISH-AS-A-FOREIGN-LANGUAGE.pdf
Teke, S. ve Gedizli, M. (2016). Drama technique in teaching pronouns in Turkish. Journal of Theory & Practice in Education (JTPE), 12(5), 1056-1066.
Temizkan, M. ve Erbilen, M. (2020). Öz düzenlemeye dayalı yaratıcı yazma etkinliklerinin öykü yazma becerisi üzerindeki etkisi. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 8(1), 32-50.
Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük (2023). https://sozluk.gov.tr/
Türkel, A. ve İnnalı, H. Ö. (2020). Dil bilgisi öğretimi ve oyun. A. Pehlivan ve İ. S. Aydın (Ed.), Dil bilgisi öğretimi içinde (1. Baskı, ss.215-186). Pegem Akademi.
Uçak, S. (2016). Dil öğrenimi ve edinimi üzerine bir tartışma. Aydın Tömer Dil Dergisi, 1(1), 65-80.
Uyumaz, G. ve Bayat, N. (2020). Dilbilgisi öğretiminde ölçme ve değerlendirme. A. Pehlivan ve İ. S. Aydın (Ed.), Dil bilgisi öğretimi içinde (1. Baskı, ss. 259-279). Pegem Akademi.
Yeşilyurt, E. (2011). 6. sınıflarda yapım eklerinin öğretimine yaratıcı drama yönteminin etkisi (Tez No. 278825) [Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Yılmaz, E. (2014). Temel dil bilgisi terimleri sözlüğü. Pegem Akademi.
Referanslar
Adıgüzel, Ö. (2019). Eğitimde yaratıcı drama (4. Baskı). Yapı Kredi.
Aksan, D. (2007). Her yönüyle dil (ana çizgileriyle dilbilim) (4. Baskı). Türk Dil Kurumu.
Arıcı, A. F. (2006). Türkçe öğretiminde kullanılan strateji-yöntem ve teknikler. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 299-307.
Baş, B. (2014). Okuma ve dinleme eğitimi açısından dil bilgisi öğretimi. M. Özbay (Ed.), Türkçe eğitimi açısından dil bilgisi öğretimi içinde (1. Baskı, ss. 197-226). Pegem Akademi.
Bolton, G. (2013). Drama as education: An argument for placing drama at the center of the curriculum. Taylor & Francis.
Can, F. (2020). Dil bilgisi öğretimi. S. Alyılmaz ve B. Ürün Karahan (Ed.), Dil bilgisi öğretimi içinde (1. Baskı, ss. 109-127). Kriter.
Celce-Murcia, M. (2001). Teaching English as a second or foreign language. Heinle & Heinle Publishers.
Coşkun, M. V. (2015). Türkçenin ses bilgisi (Gözden geçirilmiş yeni basım). Bilge Kültür Sanat.
Crystal, D. (2010). The Cambridge encyclopedia of language (3. Baskı). Cambridge University Press.
Çeçen, M. A. ve Aytaş, G. (2008). Metne dayalı dil bilgisi öğretiminin sekizinci sınıf öğrencilerinin dil bilgisi başarısına etkisi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 133-149.
Divrik, R. (2023). Dijital destekli kavram karikatürlerinin özel yetenekli 4. sınıf öğrencilerinin matematik dersi motivasyonlarına etkisi: Karma yöntem araştırması. Cumhuriyet International Journal of Education, 12(2), 406-419.
Dolunay, S. K. (2010). Dil bilgisi öğretiminin amacı ve önemi. Türklük Bilimi Araştırmaları, (27), 275-284.
Dolunay, S. K. ve Koçyiğit, S. (2023). Drama yönteminin öğrencilerin dil bilgisi tutumlarına etkisi: Bir karma yöntem araştırması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 11(3), 491-508.
Doughty, C. ve Williams, J. (1998). Focus on form in classroom second language acquisition. Cambridge University Press.
Duran, E., ve Ertan-Özen, N. (2017). Dijital öyküler ve Türkçe eğitiminde kullanımı. Avrasya Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 1(1), 76-105.
Educational Uses of Digital Storytelling. (2004). https://digitalstorytelling.coe.uh.edu/
Ellis, R. (2008). The study of second language acquisition (2. Baskı). Oxford University Press.
Erdem, İ. (2014). Konuşma eğitimi açısından dil bilgisi öğretimi. M. Özbay (Ed.), Türkçe eğitimi açısından dil bilgisi öğretimi içinde (1 Baskı, ss. 229-260). Pegem Akademi.
Ergin, M. (2007). Türk dil bilgisi. Bayrak.
Eroğlu-Çopur, D. (2022). Dil bilgisi konularını sezdirerek öğretmede metin temelli dijital öykünün etkisi. Turkish Studies-Education, 17(6), 1455-1485.
Fromkin, V., Rodman, R., ve Hyams, N. (2013). An introduction to language (10. Baskı). Cengage Learning.
Güneş, F. (2013a). Türkçe öğretimi (yaklaşımlar ve modeller). Pegem Akademi.
Güneş, F. (2013b). Dil bilgisi öğretiminde yeni yaklaşımlar. Journal of Language and Literature, 2(7), 71-92.
Güneş, F. (2013c). Yapılandırmacı yaklaşımla dil bilgisi öğretimi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 9 (3), 171-187.
Güneş, F. (2014). Konuşma Öğretimi Yaklaşım ve Modelleri. Bartın University Journal of Faculty of Education, 3(1), 1-27.
Hengirmen, M. (2007). Türkçe dilbilgisi (9. Baskı). Engin.
İltar, L. (2021). Dil edinimi, dil öğrenimi/öğretimi üzerine temel tartışmalar. E. Boylu ve L. İltar (Ed.), Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi-politika, program, yöntem ve öğretim içinde (3. Baskı, ss. 1-26). Pegem Akademi.
Jakes, D. S. ve Brennan, J. (2005). Capturing stories, capturing lives: An introduction to digital storytelling. http://www.jakesonline.org/dst_techforum.pdf
Johnson, J. (2018). Research methods in psychology. W. W. Norton & Company.
Keogh, B., & Naylor, S. (1999). Concept cartoons, teaching and learning in science: An evaluation. International Journal of Science Education, 21(4), 431–446.
Korkmaz, Z. (2009). Türkiye Türkçesi grameri (3. Baskı). Türk Dil Kurumu Yayınları.
Krashen, S. D. (1981). Second language acquisition and second language learning. Pergamon.
Kurudayıoğlu, M. (2011). Zihinsel ve fiziksel bir süreç olarak okuma. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(1), 15-29.
Kurudayıoğlu, M. ve Bal, M. (2014). Ana dili eğitiminde dijital hikâye anlatımlarının kullanımı. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (28), 74-95.
Lambert, J. (2013). Digital storytelling: Capturing lives, creating community (4. Baskı). Routledge.
Larsen-Freeman, D. ve Anderson, M. (2011). Teaching grammar: From rules to reasons. Heinle Cengage Learning.
Lasica, J. D. (2010). Digital storytelling: A tutorial in 10 easy steps. https://www.socialbrite.org/2010/07/15/digital-storytelling-a-tutorial-in-10-easy-steps/
Lewis, M. (1993). The lexical approach: The state of ELT and a way forward. Language Teaching Publications.
MEB (2019). Türkçe dersi öğretim programı (ilkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
Morra, S. (2013). 8 steps to great digital storytelling. https://edtechteacher.org/8-steps-to-great-digital-storytelling-from-samantha-on-edudemic/
O'Grady, W., Archibald, J., Aronoff, M. ve Rees-Miller, J. (2010). Contemporary linguistics: An introduction (6. Baskı). Bedford.
Özbay, M. (2007). Türkçe özel öğretim yöntemleri II (2. Baskı). Öncü.
Özbay, M. (2008). Türkçe özel öğretim yöntemleri I (2. Baskı). Öncü.
Özkaya, P. G. (2017). Bilgi teknolojilerine dayalı hikâye anlatımıyla öbek-anlam ilişkisinin
kavranması (Tez No. 497488) [Doktora Tezi, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Özkaya, P. G. (2020). Dijital öykülerin Türkçe dil becerilerinin gelişimine etkisi: Bir meta analiz çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(4), 1386-1405.
Özkaya, P. G. (2022). Investigating research trends on digital storytelling: A bibliometric and visualized analysis. International Journal of Progressive Education, 18(1), 379-396.
Özkaya, P. G., ve Altuntaş, M. (2021). Kök ve eklerin öğretiminde masallardan yararlanma: Bir yaratıcı drama uygulaması örneği. International Journal of Languages’Education and Teaching, 9(4), 219-231.
Özkaya, P. G. ve Coşkun, M. V. (2018). Dil Bilgisine Yönelik Tutum Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(3), 636-651.
Özkaya, P. G., ve Coşkun, M. V. (2019). The effect of understanding phrase-meaning relationship through digital storytelling on academic achievement and retention. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 14(3), 200-236.
Potur, Ö. (2023). Dinleme becerisi üzerine yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (33), 126-150.
Richards, J. C. ve Rodgers, T. S. (2014). Approaches and methods in language teaching. Cambridge University Press.
Roach, P. (2009). Fonetik ve fonoloji (Çev.: Ş. Kaya). Multilingual Yayıncılık.
Robin, B. R. (2016). The power of digital storytelling to support teaching and learning. Digital Education Review, (30), 17-29.
Sadik, A. (2008). Digital storytelling: A meaningful technology-integrated approach for engaged student learning. Educational Technology Research and Development, 56(4), 487-506. https://doi.org/10.1007/s11423-008-9091-8
Saville-Troike, M. (2012). Introducing second language acquisition (2. Baskı). Cambridge University Press.
Smith, J. (2019). Introduction to research methods in psychology. Cambridge University Press.
Suntharesan, V. (2013). Implicit grammar teaching activities. Language in India, 13(6), 610-617.
Şahin, E. K. ve Arseven, İ. (2021, Mayıs). Dil bilgisi öğretiminde sezdirme yönteminin kullanımı. 5. Uluslararası Avrasya Sosyal Bilimler Kongresi Bildiriler Kitabı içinde (ss. 92-11). http://www.icoess.com/upload/faf0c89d-b8d6-43dd-b0fb-de7b04a082ce.pdf
Şimşek, T., Topal, Y., Maden, S. ve Şahin, A. (2010). İlköğretim II. kademe Türkçe dersinde zarf (belirteç) konusunun drama yöntemi kullanılarak öğretimi. Millî Eğitim Dergisi, 40(186), 106-120.
Tanrıkulu, L., ve Alptekin, G. (2019). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde aktif öğrenme teknikleri ve uygulama örnekleri. Uluslararası Türk Kültürü Sempozyumu Dil, Tarih, Coğrafya Tam Metin bildiri Kitabı içinde (ss. 1-11). https://www.researchgate.net/profile/LokmanTanrikulu/publication/338486228_ACTIVE_LEARNING_TECHNIQUES_AND_PRACTICE_EXAMPLES_IN_TEACHING_TURKISH_AS_A_FOREIGN_LANGUAGE/links/5e172383a6fdcc2837638e8c/ACTIVE-LEARNING-TECHNIQUES-AND-PRACTICE-EXAMPLES-IN-TEACHING-TURKISH-AS-A-FOREIGN-LANGUAGE.pdf
Teke, S. ve Gedizli, M. (2016). Drama technique in teaching pronouns in Turkish. Journal of Theory & Practice in Education (JTPE), 12(5), 1056-1066.
Temizkan, M. ve Erbilen, M. (2020). Öz düzenlemeye dayalı yaratıcı yazma etkinliklerinin öykü yazma becerisi üzerindeki etkisi. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 8(1), 32-50.
Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük (2023). https://sozluk.gov.tr/
Türkel, A. ve İnnalı, H. Ö. (2020). Dil bilgisi öğretimi ve oyun. A. Pehlivan ve İ. S. Aydın (Ed.), Dil bilgisi öğretimi içinde (1. Baskı, ss.215-186). Pegem Akademi.
Uçak, S. (2016). Dil öğrenimi ve edinimi üzerine bir tartışma. Aydın Tömer Dil Dergisi, 1(1), 65-80.
Uyumaz, G. ve Bayat, N. (2020). Dilbilgisi öğretiminde ölçme ve değerlendirme. A. Pehlivan ve İ. S. Aydın (Ed.), Dil bilgisi öğretimi içinde (1. Baskı, ss. 259-279). Pegem Akademi.
Yeşilyurt, E. (2011). 6. sınıflarda yapım eklerinin öğretimine yaratıcı drama yönteminin etkisi (Tez No. 278825) [Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Yılmaz, E. (2014). Temel dil bilgisi terimleri sözlüğü. Pegem Akademi.
