Konuşma Becerisinin Temel Kavramları
Özet
İnsanın var oluşunun temel bir unsuru olan iletişim, bireyler ve toplumlar arasında bağ kuran bir köprüdür. İletişim; kişinin duygu ve düşüncelerini ifade etmesi, deneyimlerini paylaşması, bilgi alışverişinde bulunması, sosyalleşmesi ve toplumda sağlıklı ilişkiler kurabilmesi için hayati bir öneme sahiptir. Başarılı bir iletişimin temel şartı ise şüphesiz ki doğru, güzel ve anlaşılır konuşmadır. Sözlü iletişim sürecinin temel aracı olan konuşma becerisi, insanın düşüncelerini net ve etkili bir şekilde ifade edebilme yeteneğini ifade eder. Yaşam boyu kullanılan bu becerinin gücünü ve önemini anlayarak doğru ve etkili bir şekilde konuşabilmek; okul, iş ve sosyal hayattaki başarının da temelini oluşturur. Doğuştan gelen yeteneklere dayanmakla birlikte konuşma, eğitim ile edinilen ve geliştirilebilen bir beceridir. Konuşma; fiziksel, zihinsel, duyuşsal ve sosyal yönü olan, bu sebeple de farklı disiplinlerdeki kavramlarla yakından ilişkisi olan bir beceridir. Dolayısıyla, konuşma eğitimi sürecinin temelini oluşturması ve alandaki kavram yanılgılarının önlenmesine katkıda bulunması bakımından, konuşma becerisine ilişkin kavramların bilinmesi önem arz etmektedir. Bu bölümde, konuşma eğitimi kapsamında “konuşma”, “konuşma becerisi”, “konuşmanın fiziksel, zihinsel ve duyuşsal unsurları”, “konuşma kusurları ve konuşma bozukları”, “konuşma yöntem ve teknikleri” ile ilgili temel kavramlar, ilgili alanyazındaki görüşler çerçevesinde açıklanmıştır.
Communication, a fundamental element of human existence, is a bridge that connects individuals and societies. Communication plays a vital role in allowing individuals to express their emotions and thoughts, share their experiences, exchange information, socialize, and establish healthy relationships within society. The fundamental requirement for successful communication is undoubtedly speaking accurately, eloquently, and comprehensibly. The skill of speaking, which is the primary tool of verbal communication, represents a person's ability to express their thoughts clearly and effectively. Being able to speak accurately and effectively by understanding the power and importance of this skill used throughout life; it also forms the basis of success in school, business and social life. Although based on innate abilities, speaking is a skill that can be acquired and improved through training. Speech, is a skill that has physical, mental, emotional and social aspects and therefore, it is closely related to concepts in various disciplines. Therefore, it is important to know the concepts related to speaking skills as it forms the basis of the speaking education process and contributes to the prevention of misconceptions in the field. In this chapter, within the scope of speech education, basic concepts related to "speaking", "speaking skill", "physical, mental and affective elements of speech", "speech defects and speech disorders", "speaking methods and techniques" are explained within the framework of relevant literature views.
Referanslar
Akbayır, S. (2011). Sözlü Anlatım/Nasıl Konuşabilirim? Pegem Akademi Yayıncılık.
Akçay, A. (2016). Konuşma metinlerinin hazırlanması. M. Şengül ve A. Baskın (Ed.), Etkinliklerle hafta hafta sözlü anlatım içinde (s. 87-108). Nobel Akademi Yayınclık.
Alam, F., Danieli M., & Riccardi, G. (2018). Annotating and modeling empathy in spoken conversations. Journal of Computer Speech & Language. 50, 40-61. https://doi.org/10.1016/j.csl.2017.12.003
Altunkaya, H. (2017). Konuşma ile ilgili temel kavramlar. A. Akçay ve S. Baskın (Ed.), Etkinliklerle hafta hafta konuşma eğitimi içinde (s. 25-56). Anı Yayıncılık.
Aslan, F. (2010). Türkçe ve sınıf öğretmenlerinin konuşma eğitimi ve konuşma etkinlikleri hakkındaki görüşleri (Kırıkkale ili örneği) (Tez No. 308636) [Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Aslan, M. A. (2018). Diksiyon etkinliklerinin ortaokul 7. sınıf öğrencilerinin konuşma becerilerine etkisi. (Tez No. 533989) [Yüksek Lisans Tezi, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Ataman, M. (2006). Yaratıcı drama sürecinde yaratıcı yazma. Yaratıcı Drama Dergisi, 1(1), 75-83.
Atamaz, F. (2007). İnmede konuşma bozuklukları ve rehabilitasyonu. Türkiye Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Dergisi, 53(1) Özel Sayı, 11-15.
Aydın, B. (2014). Down sendromlu bireylerin dil kullanımının sesbilimsel incelemesi: Nörodilbilimsel değerlendirme. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(3), 243-256.
Aydın-Uysal, A. 2022, Konuşmada akıcılık bozukluğu/kekemeliği olan öğrenciler. Ö. Diken (Ed.), Dil ve konuşma bozuklukları içinde (s. 162-174). Pegem Akademi Yayıncılık.
Barış, A. (2009). Lewy cisimcikli ve alzheimer demanslı Türk hastaların dilsel özelliklerinin karşılaştırılması (Tez No. 249427) [Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Bayındır, N. (2006). Öğrenme stratejilerinin öğretimi ve bilişsel süreçlere yansıması (Tez No. 187252) [Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Bekâr, İ., P. (2013). Dilin algılanması ve anlamlandırılmasında bürün dizgesinin beyindeki işlemlenişi. Dilbilim Araştırmaları Dergisi, (2), 1-18.
Coşkun, M. V. (2000a). Fonetik ve fonetik lâboratuvarları. Türk Dili Dergisi, (581), 387-402.
Coşkun, M. V. (2000b), Türkiye Türkçesinde vurgu, ton ve ezgi, Türk Dili Dergisi, (584), 126-130.
Coşkun, M., V. (2001) Standart Türkçedeki ünlüler ve ünsüzler. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (4), 67-81.
Coşkun, M. V. (2009). Ana dili eğitiminde parçalarüstü birimlerin önemi ve teknoloji destekli olarak kavratılması. Bilig/Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, (48), 41-52
Coşkun, M., V. (2015). Türkçenin ses bilgisi. Bilge Kültür Sanat Yayıncılık.
Crystal, D. (2008). A dictionary of linguistics and phonetics (6. Baskı). Blackwell Publishing. https://hslcorner.files.wordpress.com/2019/09/david-crystal-a-dictionary-of-linguistics-and-phonetics-1.pdf
Çetin, D. (2009). Türkçe eğitimi bölümü mezunu öğrenciler ile birinci sınıf öğrencilerinin sesli okuma becerilerinin parçalarüstü birimler açısından karşılaştırılması (Tez No. 229021) [Yüksek Lisans Tezi, Muğla Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Çetin, D. (2013). Bilgisayar destekli prozodi eğitiminin vurgu, ton ve duyguyu algılama ve yansıtma becerilerine etkisi (Tez No. 328901) [Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Çetinkaya, M. (2020). Konuşma yöntem ve tekniklerinin Türkçe ders kitaplarına somut yansımaları (altıncı sınıf örneklemi). C. Alyılmaz, O. Mert (Ed.), I. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Sempozyumu Tam Metin Bildiri Kitabı içinde (s. 335-344). Teke Akademi Yayınevi.
Çevik, D. (2022). Motor konuşma bozuklukları olan öğrenciler (serebral palsi-cp, gelişimsel apraksi, dizartri). Ö. Diken (Ed), Dil ve konuşma bozuklukları içinde (s.118-141). Pegem Akademi Yayıncılık.
Demirkol, S. (2023). Konuşma eğitimini etkileyen boyutların çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Tez No. 779482) [Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Doğan, Y. (2009). Konuşma becerisinin geliştirilmesine yönelik etkinlik önerileri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(1), 185-204.
Dökmen, Ü. (1987). Empati kurma becerisi ile sosyometrik statü arasındaki ilişki. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 20(1), 183-207.
Dölek, O. (2021). Konuşma tutumunun konuşma başarımını yordama gücü. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 10(4), 1477-1492.
Dumanaoğlu, A. (2006). Kekemelerde yaygın kekemelik tutumlarının kaygı ve depresyon düzeyleri açısından incelenmesi (Tez No. 193432) [Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Dursunoğlu, H. (2006). Türkiye Türkçesinde vurgu. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 267-276
Ercilasun, A. B. (2005). “Vurgu”. Türk dili ve kompozisyon içinde (s. 98-103). Ekin Kitabevi.
Erdem, İ. (2013). Konuşma eğitimi esnasında karşılaşılan konuşma bozuklukları ve bunları düzeltme yolları. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı, 6(11), 415-452. https://dx.doi.org/10.14520/adyusbd.453
Erdem, İ. ve Deniz, K. (2008). Güzel konuşma kurslarında verimliliği artırmaya yönelik bir alan araştırması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(10), 75-90.
Erden, B. (2014). Ortaokul Türkçe dersi öğretim programında konuşma eğitimine yönelik olarak önerilen yöntem/tekniklere ilişkin öğretmen görüşleri. (Tez No. 370214) [Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Ergenç, İ. (1999). Dilbilimin bakış açısıyla beyin. Popüler Bilim, Temmuz, (68), 41-49.
Florez, M., A., C. (1999) Improving adult English language learners’ speaking skills. National Center for ESL Literacy Education, 1-4. ERIC Digest. (ERIC Document Reproduction Service No. ED: 435204). http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED435204.pdf
Gülçiçek, (2021). Konuşma eğitiminin temel kavramları. H. Yazıcı (Ed.), Dil Eğitiminin Temel kavramları içinde (s. 33-62). Anı Yayıncılık.
Güler, E. ve Hengirmen, M. (2005). Ses bilimi ve diksiyon. Engin Yayınevi.
Güneş, F. (2014) . Türkçe öğretimi yaklaşımlar ve modeller. Pegem Akademi Yayıncılık.
İşci, C. (2020). Konuşma Bozuklukları. M. N. Kardaş (Ed.), Konuşma eğitimi içinde (s. 153-172). Pegem Akademi Yayıncılık.
Karabuğa, H. (2022). Konuşma eğitiminin temel kavramları. G. Arı ve O. İpek (Ed.), Dil eğitiminin temel kavramları içinde (s.59-122). İksad Publishing House.
Katrancı, M. ve Kuşdemir, Y. (2015). Öğretmen adaylarının konuşma kaygılarının incelenmesi: Sözlü anlatım dersine yönelik bir uygulama. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi,6(24), 415-445.
Kaya, A. (2007). Etkili ve güzel konuşma sanatı (2. Baskı). Eğitim Kitabevi Yayınları.
Kerimoğlu, C. (2022). Dilin kökeni arayışları-5: Beyin ve dil. Dil Araştırmaları, (30), 21-37. https://dx.doi.org/10.54316/dilarastirmalari.1075944
Kinay, İ. ve Özkan, E. (2014). Öğretmen adayları için konuşma kaygısı ölçeği (ÖAKKÖ) geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Studies-International Periodical for The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9(5), 1747-1760. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.6880
Kurudayıoğlu, M. (2003). Konuşma eğitimi ve konuşma becerisini geliştirmeye yönelik etkinlikler. Türklük Bilimi Araştırmaları, (13), 287-309.
Kurudayıoğlu, M. (2018). Kelime hazinesinin zihinsel boyutu. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(1), 1-16. https://dx.doi.org/10.16916/aded.316706
Lüle-Mert, E. (2015). Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma kaygılarına ilişkin bir inceleme. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(37), 784-789.
Mader, L. (2005). Men who abuse: Examining emotional literacy in men’s story [Doctoral Dissertation, Acadia University]. https://scholar.acadiau.ca/islandora/object/theses%3A2892
Malinah, N. (2010). The effectiveness of speaking ınstruction through task-based language teaching. REGISTER, 3(1), 85-101. https://doi.org/10.18326/rgt.v3i1.85-101
MEB (2006). İlköğretim Türkçe dersi 6, 7 ve 8. sınıflar öğretim programı ve kılavuzu. Devlet Kitapları.
MEB. (2019). Türkçe dersi öğretim programı (ilkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
Nurkasih, S. (2010). Improving students’ speaking skill through communicative group technique. [Completion of Graduate Degree in English Education School, Sebelas Maret University]. https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&opi=89978449&url=https://core.ac.uk/download/pdf/12349294.pdf&ved=2ahUKEwiX3ue1u76AAxXvVvEDHXvbCBEQFnoECAoQAQ&usg=AOvVaw2P7mSzt9gMg1lVaOKzGnPQ
Onan, B. (2010) Beynin bilişsel işlevleri üzerine yapılan araştırmalar ve ana dili eğitimine yansımaları, Türklük Bilimi Araştırmaları Dergisi, (27), 521-561.
Okan-İbiloğlu, A. (2011). Kekemelik. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 3(4), 704-727. https://doi.org/10.5455/cap.20110332
Örge-Yaşar, F. (2020). Konuşma türleri. M. N. Kardaş (Ed.), Konuşma eğitimi içinde (s. 203-220). Pegem Akademi Yayıncılık.
Özbay, M. (2005). Sesle ilgili kavramlar ve konuşma. Milli Eğitim Dergisi, 168, 116- 125.
Özbay, M. (2009). Türkçe özel öğretim yöntemleri II (3. baskı). Öncü Kitap.
Özdemir, E. ve Gür, H. (2011). Matematik kaygısı-endişesi ölçeğinin (MKBÖ) geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 36(161), 39-50.
Özsoy, A. S. (2004). Türkçenin yapısı-ı sesbilim. Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
Potur, Ö. ve Yıldız, N. (2016). Konuşma becerisi alnında yapılan akademik çalışmaların eğilimleri. Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, (18), 27‐40.
Rahmi, R. S. & Murtafi’ah, B. (2022). Students’ anxiety in speaking class: An investigation in online and offline learning system. Journal of English Education and Development, 6(1), 66-78. https://doi.org/10.31605/eduvelop.v6i1.1754
Raudenbush, S., Rowen, B. ve Cheong, Y., F. (1992). Contextual effects on the selfperceived efficacy of high school teachers. Sociology of Education, 65(2), 150-167. https://doi.org/10.2307/2112680
Sallabaş, M., E. (2013). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenler için konuşma öz yeterlik ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (36), 261-270.
Say, A. (2001). Müziğin kitabı. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
Şenbay, N. (2004). Alıştırmalı diksiyon sanatı. MEB.
Tanrıdağ, O. (2009). Nöroloji pratiğinde konuşma ve dil bozuklukları. Türk Nöroloji Dergisi, 15(4), 155-160.
Taşer, S. (2000). Konuşma eğitimi. Dost Kitabevi.
Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük (2023). https://sozluk.gov.tr/
Temizkan, M. (2008). Türkçe öğretmeni adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları üzerine bir araştırma. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(3), 461-486.
Topçuoğlu-Ünal, F. ve Özden, M. (2014). Diksiyon ve konuşma eğitimi. Pegem Akademi Yayıncılık.
Topuzkanamış, E. (2017). Eğitim programlarında konuşma eğitimi. A. Akçay ve S. Baskın (Ed.), Etkinliklerle hafta hafta konuşma eğitimi içinde (s. 365-423). Anı Yayıncılık.
Türkel, A. (2019). Konuşma eğitimi yöntem, teknik ve stratejileri. G. Çetinkaya (Ed.), Konuşma ve eğitimi içinde (s. 137-170). Pegem Akademi Yayıncılık.
Ünveren, D. (2020). Konuşma Bellek-Söz Varlığı İlişkisi. M. N. Kardaş (Ed.), Konuşma eğitimi içinde (s. 81-99). Pegem Akademi Yayıncılık.
Yalçın, M. M. (2021). Öğretimde Yaratıcılık Ölçeği’nin geçerlik-güvenirlik çalışması ve okul öncesi öğretmenlerinin 48-72 aylar arasındaki çocukların yaratıcılıklarını destekleme durumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. (Tez No. 675694) [Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Yaltkaya, K (2000). Bellek bozuklukları. Bilim ve Teknik, (389), 42-44.
Yelok, V. S. ve Sallabaş, M. E. (2009). Öğretmen adaylarının sözlü anlatım dersine ve sözlü anlatıma yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(3), 581-606.
Yılmaz, H. ve Yılmaz-Semerci, S. (). Dil ve konuşma bozuklukları. A. Akçay ve S. Baskın (Ed.), Etkinliklerle hafta hafta konuşma eğitimi içinde (s. 189-200). Anı Yayıncılık.
Referanslar
Akbayır, S. (2011). Sözlü Anlatım/Nasıl Konuşabilirim? Pegem Akademi Yayıncılık.
Akçay, A. (2016). Konuşma metinlerinin hazırlanması. M. Şengül ve A. Baskın (Ed.), Etkinliklerle hafta hafta sözlü anlatım içinde (s. 87-108). Nobel Akademi Yayınclık.
Alam, F., Danieli M., & Riccardi, G. (2018). Annotating and modeling empathy in spoken conversations. Journal of Computer Speech & Language. 50, 40-61. https://doi.org/10.1016/j.csl.2017.12.003
Altunkaya, H. (2017). Konuşma ile ilgili temel kavramlar. A. Akçay ve S. Baskın (Ed.), Etkinliklerle hafta hafta konuşma eğitimi içinde (s. 25-56). Anı Yayıncılık.
Aslan, F. (2010). Türkçe ve sınıf öğretmenlerinin konuşma eğitimi ve konuşma etkinlikleri hakkındaki görüşleri (Kırıkkale ili örneği) (Tez No. 308636) [Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Aslan, M. A. (2018). Diksiyon etkinliklerinin ortaokul 7. sınıf öğrencilerinin konuşma becerilerine etkisi. (Tez No. 533989) [Yüksek Lisans Tezi, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Ataman, M. (2006). Yaratıcı drama sürecinde yaratıcı yazma. Yaratıcı Drama Dergisi, 1(1), 75-83.
Atamaz, F. (2007). İnmede konuşma bozuklukları ve rehabilitasyonu. Türkiye Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Dergisi, 53(1) Özel Sayı, 11-15.
Aydın, B. (2014). Down sendromlu bireylerin dil kullanımının sesbilimsel incelemesi: Nörodilbilimsel değerlendirme. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(3), 243-256.
Aydın-Uysal, A. 2022, Konuşmada akıcılık bozukluğu/kekemeliği olan öğrenciler. Ö. Diken (Ed.), Dil ve konuşma bozuklukları içinde (s. 162-174). Pegem Akademi Yayıncılık.
Barış, A. (2009). Lewy cisimcikli ve alzheimer demanslı Türk hastaların dilsel özelliklerinin karşılaştırılması (Tez No. 249427) [Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Bayındır, N. (2006). Öğrenme stratejilerinin öğretimi ve bilişsel süreçlere yansıması (Tez No. 187252) [Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Bekâr, İ., P. (2013). Dilin algılanması ve anlamlandırılmasında bürün dizgesinin beyindeki işlemlenişi. Dilbilim Araştırmaları Dergisi, (2), 1-18.
Coşkun, M. V. (2000a). Fonetik ve fonetik lâboratuvarları. Türk Dili Dergisi, (581), 387-402.
Coşkun, M. V. (2000b), Türkiye Türkçesinde vurgu, ton ve ezgi, Türk Dili Dergisi, (584), 126-130.
Coşkun, M., V. (2001) Standart Türkçedeki ünlüler ve ünsüzler. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (4), 67-81.
Coşkun, M. V. (2009). Ana dili eğitiminde parçalarüstü birimlerin önemi ve teknoloji destekli olarak kavratılması. Bilig/Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, (48), 41-52
Coşkun, M., V. (2015). Türkçenin ses bilgisi. Bilge Kültür Sanat Yayıncılık.
Crystal, D. (2008). A dictionary of linguistics and phonetics (6. Baskı). Blackwell Publishing. https://hslcorner.files.wordpress.com/2019/09/david-crystal-a-dictionary-of-linguistics-and-phonetics-1.pdf
Çetin, D. (2009). Türkçe eğitimi bölümü mezunu öğrenciler ile birinci sınıf öğrencilerinin sesli okuma becerilerinin parçalarüstü birimler açısından karşılaştırılması (Tez No. 229021) [Yüksek Lisans Tezi, Muğla Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Çetin, D. (2013). Bilgisayar destekli prozodi eğitiminin vurgu, ton ve duyguyu algılama ve yansıtma becerilerine etkisi (Tez No. 328901) [Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Çetinkaya, M. (2020). Konuşma yöntem ve tekniklerinin Türkçe ders kitaplarına somut yansımaları (altıncı sınıf örneklemi). C. Alyılmaz, O. Mert (Ed.), I. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Sempozyumu Tam Metin Bildiri Kitabı içinde (s. 335-344). Teke Akademi Yayınevi.
Çevik, D. (2022). Motor konuşma bozuklukları olan öğrenciler (serebral palsi-cp, gelişimsel apraksi, dizartri). Ö. Diken (Ed), Dil ve konuşma bozuklukları içinde (s.118-141). Pegem Akademi Yayıncılık.
Demirkol, S. (2023). Konuşma eğitimini etkileyen boyutların çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Tez No. 779482) [Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Doğan, Y. (2009). Konuşma becerisinin geliştirilmesine yönelik etkinlik önerileri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(1), 185-204.
Dökmen, Ü. (1987). Empati kurma becerisi ile sosyometrik statü arasındaki ilişki. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 20(1), 183-207.
Dölek, O. (2021). Konuşma tutumunun konuşma başarımını yordama gücü. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 10(4), 1477-1492.
Dumanaoğlu, A. (2006). Kekemelerde yaygın kekemelik tutumlarının kaygı ve depresyon düzeyleri açısından incelenmesi (Tez No. 193432) [Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Dursunoğlu, H. (2006). Türkiye Türkçesinde vurgu. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 267-276
Ercilasun, A. B. (2005). “Vurgu”. Türk dili ve kompozisyon içinde (s. 98-103). Ekin Kitabevi.
Erdem, İ. (2013). Konuşma eğitimi esnasında karşılaşılan konuşma bozuklukları ve bunları düzeltme yolları. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı, 6(11), 415-452. https://dx.doi.org/10.14520/adyusbd.453
Erdem, İ. ve Deniz, K. (2008). Güzel konuşma kurslarında verimliliği artırmaya yönelik bir alan araştırması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(10), 75-90.
Erden, B. (2014). Ortaokul Türkçe dersi öğretim programında konuşma eğitimine yönelik olarak önerilen yöntem/tekniklere ilişkin öğretmen görüşleri. (Tez No. 370214) [Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Ergenç, İ. (1999). Dilbilimin bakış açısıyla beyin. Popüler Bilim, Temmuz, (68), 41-49.
Florez, M., A., C. (1999) Improving adult English language learners’ speaking skills. National Center for ESL Literacy Education, 1-4. ERIC Digest. (ERIC Document Reproduction Service No. ED: 435204). http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED435204.pdf
Gülçiçek, (2021). Konuşma eğitiminin temel kavramları. H. Yazıcı (Ed.), Dil Eğitiminin Temel kavramları içinde (s. 33-62). Anı Yayıncılık.
Güler, E. ve Hengirmen, M. (2005). Ses bilimi ve diksiyon. Engin Yayınevi.
Güneş, F. (2014) . Türkçe öğretimi yaklaşımlar ve modeller. Pegem Akademi Yayıncılık.
İşci, C. (2020). Konuşma Bozuklukları. M. N. Kardaş (Ed.), Konuşma eğitimi içinde (s. 153-172). Pegem Akademi Yayıncılık.
Karabuğa, H. (2022). Konuşma eğitiminin temel kavramları. G. Arı ve O. İpek (Ed.), Dil eğitiminin temel kavramları içinde (s.59-122). İksad Publishing House.
Katrancı, M. ve Kuşdemir, Y. (2015). Öğretmen adaylarının konuşma kaygılarının incelenmesi: Sözlü anlatım dersine yönelik bir uygulama. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi,6(24), 415-445.
Kaya, A. (2007). Etkili ve güzel konuşma sanatı (2. Baskı). Eğitim Kitabevi Yayınları.
Kerimoğlu, C. (2022). Dilin kökeni arayışları-5: Beyin ve dil. Dil Araştırmaları, (30), 21-37. https://dx.doi.org/10.54316/dilarastirmalari.1075944
Kinay, İ. ve Özkan, E. (2014). Öğretmen adayları için konuşma kaygısı ölçeği (ÖAKKÖ) geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Studies-International Periodical for The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9(5), 1747-1760. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.6880
Kurudayıoğlu, M. (2003). Konuşma eğitimi ve konuşma becerisini geliştirmeye yönelik etkinlikler. Türklük Bilimi Araştırmaları, (13), 287-309.
Kurudayıoğlu, M. (2018). Kelime hazinesinin zihinsel boyutu. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(1), 1-16. https://dx.doi.org/10.16916/aded.316706
Lüle-Mert, E. (2015). Türkçe öğretmeni adaylarının konuşma kaygılarına ilişkin bir inceleme. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(37), 784-789.
Mader, L. (2005). Men who abuse: Examining emotional literacy in men’s story [Doctoral Dissertation, Acadia University]. https://scholar.acadiau.ca/islandora/object/theses%3A2892
Malinah, N. (2010). The effectiveness of speaking ınstruction through task-based language teaching. REGISTER, 3(1), 85-101. https://doi.org/10.18326/rgt.v3i1.85-101
MEB (2006). İlköğretim Türkçe dersi 6, 7 ve 8. sınıflar öğretim programı ve kılavuzu. Devlet Kitapları.
MEB. (2019). Türkçe dersi öğretim programı (ilkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Devlet Kitapları Müdürlüğü Basım Evi.
Nurkasih, S. (2010). Improving students’ speaking skill through communicative group technique. [Completion of Graduate Degree in English Education School, Sebelas Maret University]. https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&opi=89978449&url=https://core.ac.uk/download/pdf/12349294.pdf&ved=2ahUKEwiX3ue1u76AAxXvVvEDHXvbCBEQFnoECAoQAQ&usg=AOvVaw2P7mSzt9gMg1lVaOKzGnPQ
Onan, B. (2010) Beynin bilişsel işlevleri üzerine yapılan araştırmalar ve ana dili eğitimine yansımaları, Türklük Bilimi Araştırmaları Dergisi, (27), 521-561.
Okan-İbiloğlu, A. (2011). Kekemelik. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 3(4), 704-727. https://doi.org/10.5455/cap.20110332
Örge-Yaşar, F. (2020). Konuşma türleri. M. N. Kardaş (Ed.), Konuşma eğitimi içinde (s. 203-220). Pegem Akademi Yayıncılık.
Özbay, M. (2005). Sesle ilgili kavramlar ve konuşma. Milli Eğitim Dergisi, 168, 116- 125.
Özbay, M. (2009). Türkçe özel öğretim yöntemleri II (3. baskı). Öncü Kitap.
Özdemir, E. ve Gür, H. (2011). Matematik kaygısı-endişesi ölçeğinin (MKBÖ) geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 36(161), 39-50.
Özsoy, A. S. (2004). Türkçenin yapısı-ı sesbilim. Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
Potur, Ö. ve Yıldız, N. (2016). Konuşma becerisi alnında yapılan akademik çalışmaların eğilimleri. Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, (18), 27‐40.
Rahmi, R. S. & Murtafi’ah, B. (2022). Students’ anxiety in speaking class: An investigation in online and offline learning system. Journal of English Education and Development, 6(1), 66-78. https://doi.org/10.31605/eduvelop.v6i1.1754
Raudenbush, S., Rowen, B. ve Cheong, Y., F. (1992). Contextual effects on the selfperceived efficacy of high school teachers. Sociology of Education, 65(2), 150-167. https://doi.org/10.2307/2112680
Sallabaş, M., E. (2013). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenler için konuşma öz yeterlik ölçeği: Geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (36), 261-270.
Say, A. (2001). Müziğin kitabı. Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
Şenbay, N. (2004). Alıştırmalı diksiyon sanatı. MEB.
Tanrıdağ, O. (2009). Nöroloji pratiğinde konuşma ve dil bozuklukları. Türk Nöroloji Dergisi, 15(4), 155-160.
Taşer, S. (2000). Konuşma eğitimi. Dost Kitabevi.
Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük (2023). https://sozluk.gov.tr/
Temizkan, M. (2008). Türkçe öğretmeni adaylarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları üzerine bir araştırma. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(3), 461-486.
Topçuoğlu-Ünal, F. ve Özden, M. (2014). Diksiyon ve konuşma eğitimi. Pegem Akademi Yayıncılık.
Topuzkanamış, E. (2017). Eğitim programlarında konuşma eğitimi. A. Akçay ve S. Baskın (Ed.), Etkinliklerle hafta hafta konuşma eğitimi içinde (s. 365-423). Anı Yayıncılık.
Türkel, A. (2019). Konuşma eğitimi yöntem, teknik ve stratejileri. G. Çetinkaya (Ed.), Konuşma ve eğitimi içinde (s. 137-170). Pegem Akademi Yayıncılık.
Ünveren, D. (2020). Konuşma Bellek-Söz Varlığı İlişkisi. M. N. Kardaş (Ed.), Konuşma eğitimi içinde (s. 81-99). Pegem Akademi Yayıncılık.
Yalçın, M. M. (2021). Öğretimde Yaratıcılık Ölçeği’nin geçerlik-güvenirlik çalışması ve okul öncesi öğretmenlerinin 48-72 aylar arasındaki çocukların yaratıcılıklarını destekleme durumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. (Tez No. 675694) [Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
Yaltkaya, K (2000). Bellek bozuklukları. Bilim ve Teknik, (389), 42-44.
Yelok, V. S. ve Sallabaş, M. E. (2009). Öğretmen adaylarının sözlü anlatım dersine ve sözlü anlatıma yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(3), 581-606.
Yılmaz, H. ve Yılmaz-Semerci, S. (). Dil ve konuşma bozuklukları. A. Akçay ve S. Baskın (Ed.), Etkinliklerle hafta hafta konuşma eğitimi içinde (s. 189-200). Anı Yayıncılık.
