Türkçe Eğitiminin Temel Kavramları
Özet
Kavramlar, bir toplumun somut düşünce yapısının dışa yansımasıdır. Kavramların taşıdığı anlam ait olduğu toplumun dilini, düşüncesini, kültürünü ve hayata bakış açısını yansıtır. Kavramlar, insanların yaşamını sürdürmesine yardımcı olan en temel zihinsel oluşumlardır. Çünkü insanlar, kavramlar yoluyla tanır, ayırt eder, seçer ve birleştirir. Türkçe eğitiminde en temel kavram insanı diğer varlıklardan ayıran önemli unsur olan dildir. Bu nedenle dille ilgili kavramları ait olduğu alan doğrultusunda açıklamak, kavram karışıklığını giderilebilmesindeki amaç, Türkçe eğitimindeki temel kavramların açık bir şekilde öğrenilmesidir. Dilden sonra ana dil ve ana dili kavramlarının tanımları karşılaştırılarak verilmiştir. Bundan başka, doğrudan veya dolaylı şekilde Türkçe eğitimi sürecinde yer alan, ikinci dil, yabancı dil, dil bilimi, dil edinimi, dil becerisi, dilde bütünlük anlayışı, ana dili edinme yaklaşımları, metin, kazanım, program, eğitim programı, ölçme değerlendirme gibi kavramlar hakkında açıklamalarda bulunulmuştur.
Referanslar
Arıcı, A. F., & Taşkın, Y. (2019). Okuma becerisinin diğer dil becerileriyle ilişkisi. Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, 5(2), 185-194.
Aksan, D. (1998). Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim I, Ankara: Türk Dil Kurumu.
http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_bilimsanat&arama=kelime&guid=TDK.GTS.5a059159cb51 b1.35434635
Cemiloğlu, M. (2015). İlköğretim Okullarında Türkçe Öğretimi, Bursa: Alfa Aktüel Yayınları.
Çapan, S. (1987). Psikodilbilimi ve dil edinimi. I. Dilbilim Sempozyumu. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları, 26-27.
Çekin, A. B. & Çalışkan, H. (2020). Dil ve Kültür Üzerine. Language Teaching and Educational Research, 3(1), 163-175.
Durmuş, M. (2018). Dil Öğretiminin Temel Kavramları Üzerine Düşünceler: Yabancılara Türkçe Öğretimi Mi, Yabancı Dil veya İkinci Dil Olarak Türkçe Öğretimi mi?. Türkbilig, (35), 181-190.
Henrici, G. – Riemer, C. (2007). Zweitsprachenerwerbsforschung, (Karl-Richard Bausch, Herbert Christ, H.-Jürgen K., Ed.), Handbuch Fremdsprachenunt erricht, A.Francke Verlag, Tübingen und Basel.
Dağabakan, F. Ö., & Dağabakan, D. (2007). Dil ve çocukta dil gelişim kuramları. Millî Eğitim Bakanlığı, Üç Aylık Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi, 36(174), 155-160.
Demirel, Ö. (2006). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: PegemA Yayıncılık.
Göçer, A. (2018). Süreç ve Sonuç Değerlendirme Yöntem ve Araçlarıyla Türkçe Eğitiminde Ölçme ve Değerlendirme, Ankara: Pegem Akademi.
Güneş, F. (2013). Türkçede metin öğretimi yerine metinle öğrenme. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı, 11, 603-637.
Güneş, F. (2013a). Türkçe Öğretimi Yaklaşımlar ve Modeller. Ankara: PegemA Yayınları.
Kahramanoğlu, R. (2019). Öğretmenlerin öğretim programı okuryazarlığına yönelik yeterlik düzeyleri üzerine bir inceleme. Journal of International Social Research, 12(65), 827-840.
Karadağ, Ö. (2012). Anlama becerileri açısından Türkçe dersi öğretim programına (6, 7, 8. sınıflar) eleştirel bir bakış. Sosyal Bilimler Dergisi, 36(1), 97-110.
Kerimoğlu, C. (2014). Kuram ve Uygulamalarla Dilbilim Göstergebilim ve Türkoloji-Genel Dilbilime Giriş, Ankara: Pegem Akademi.
Klein, W. (1984). Zweitspracherwerb - Eine Einführung, Athenäum Verlag, Königstein.
Lüle Mert, E. (2021). Sözcük Dağarcığı ve Dilbilgisi Eğitiminin Temel Kavramları. İçinde Hülya Yazıcı (Editör), Dil Eğitiminin Temel Kavramları (s. 107-162). Ankara: Anı Yayıncılık,
MEB (2006). İlköğretim Türkçe Dersi (6, 7, 8. Sınıflar) Öğretim Programı, Ankara.
Oruç, Ş. (2016-a). Türkçede ana dil ve ana dili. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature, 2(1), 311-322.
Oruç, Ş. (2016-b). Ana dili, ikinci dil, iki dillilik, yabancı dil. Akademik Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 4, 280-290.
Özbay, M. (2008). Türkçe Özel Öğretim Yöntemleri I. Ankara: Öncü Kitap.
Özçelik, D. A. (1992). Eğitim Programları ve Öğretim. Ankara: ÖSYM Yayınları.
Sağır, M. (2007). Ana dil mi, ana dili mi. Turkish Studies, 2(2), 540-544.
Saussure, F. (1985). Genel Dilbilim Dersleri, Çev. Berke Vardar, Birey ve Toplum Yayınları.
Şen, Ü. (2022). Dil Eğitiminin Temel Kavramları. İçinde: Ülker Şen (Editör), Dil Eğitiminin Temel Kavramları, (s. 1-22), Ankara: PegemA Yayınları.
Vardar, B. (1998). Açıklamalı Dilbilim Terimleri Sözlüğü. İstanbul: ABC Kitabevi.
Varış, F. (1976). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları No: 53.
Referanslar
Arıcı, A. F., & Taşkın, Y. (2019). Okuma becerisinin diğer dil becerileriyle ilişkisi. Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, 5(2), 185-194.
Aksan, D. (1998). Her Yönüyle Dil Ana Çizgileriyle Dilbilim I, Ankara: Türk Dil Kurumu.
http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_bilimsanat&arama=kelime&guid=TDK.GTS.5a059159cb51 b1.35434635
Cemiloğlu, M. (2015). İlköğretim Okullarında Türkçe Öğretimi, Bursa: Alfa Aktüel Yayınları.
Çapan, S. (1987). Psikodilbilimi ve dil edinimi. I. Dilbilim Sempozyumu. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları, 26-27.
Çekin, A. B. & Çalışkan, H. (2020). Dil ve Kültür Üzerine. Language Teaching and Educational Research, 3(1), 163-175.
Durmuş, M. (2018). Dil Öğretiminin Temel Kavramları Üzerine Düşünceler: Yabancılara Türkçe Öğretimi Mi, Yabancı Dil veya İkinci Dil Olarak Türkçe Öğretimi mi?. Türkbilig, (35), 181-190.
Henrici, G. – Riemer, C. (2007). Zweitsprachenerwerbsforschung, (Karl-Richard Bausch, Herbert Christ, H.-Jürgen K., Ed.), Handbuch Fremdsprachenunt erricht, A.Francke Verlag, Tübingen und Basel.
Dağabakan, F. Ö., & Dağabakan, D. (2007). Dil ve çocukta dil gelişim kuramları. Millî Eğitim Bakanlığı, Üç Aylık Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi, 36(174), 155-160.
Demirel, Ö. (2006). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: PegemA Yayıncılık.
Göçer, A. (2018). Süreç ve Sonuç Değerlendirme Yöntem ve Araçlarıyla Türkçe Eğitiminde Ölçme ve Değerlendirme, Ankara: Pegem Akademi.
Güneş, F. (2013). Türkçede metin öğretimi yerine metinle öğrenme. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı, 11, 603-637.
Güneş, F. (2013a). Türkçe Öğretimi Yaklaşımlar ve Modeller. Ankara: PegemA Yayınları.
Kahramanoğlu, R. (2019). Öğretmenlerin öğretim programı okuryazarlığına yönelik yeterlik düzeyleri üzerine bir inceleme. Journal of International Social Research, 12(65), 827-840.
Karadağ, Ö. (2012). Anlama becerileri açısından Türkçe dersi öğretim programına (6, 7, 8. sınıflar) eleştirel bir bakış. Sosyal Bilimler Dergisi, 36(1), 97-110.
Kerimoğlu, C. (2014). Kuram ve Uygulamalarla Dilbilim Göstergebilim ve Türkoloji-Genel Dilbilime Giriş, Ankara: Pegem Akademi.
Klein, W. (1984). Zweitspracherwerb - Eine Einführung, Athenäum Verlag, Königstein.
Lüle Mert, E. (2021). Sözcük Dağarcığı ve Dilbilgisi Eğitiminin Temel Kavramları. İçinde Hülya Yazıcı (Editör), Dil Eğitiminin Temel Kavramları (s. 107-162). Ankara: Anı Yayıncılık,
MEB (2006). İlköğretim Türkçe Dersi (6, 7, 8. Sınıflar) Öğretim Programı, Ankara.
Oruç, Ş. (2016-a). Türkçede ana dil ve ana dili. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature, 2(1), 311-322.
Oruç, Ş. (2016-b). Ana dili, ikinci dil, iki dillilik, yabancı dil. Akademik Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 4, 280-290.
Özbay, M. (2008). Türkçe Özel Öğretim Yöntemleri I. Ankara: Öncü Kitap.
Özçelik, D. A. (1992). Eğitim Programları ve Öğretim. Ankara: ÖSYM Yayınları.
Sağır, M. (2007). Ana dil mi, ana dili mi. Turkish Studies, 2(2), 540-544.
Saussure, F. (1985). Genel Dilbilim Dersleri, Çev. Berke Vardar, Birey ve Toplum Yayınları.
Şen, Ü. (2022). Dil Eğitiminin Temel Kavramları. İçinde: Ülker Şen (Editör), Dil Eğitiminin Temel Kavramları, (s. 1-22), Ankara: PegemA Yayınları.
Vardar, B. (1998). Açıklamalı Dilbilim Terimleri Sözlüğü. İstanbul: ABC Kitabevi.
Varış, F. (1976). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları No: 53.
