Rekreasyon Alanlarının Konut Gelişimine Etkisi: Göksu Parkı Örneği

Ankara kenti Cumhuriyet’in ilk yıllarında kentin tarihi özeği olan Ankara Kalesi ve Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne yakın alanlarda yapılaşmaya başlamıştır. Denetim mekanizmasının henüz gelişmemiş olması nedeniyle boş araziler üzerinde “baraka” adı verilen yapılar inşa edilmiştir. Zaman içerisinde farklı dönemlerde uygulamaya konulan imar planları ile birlikte kentin gelişimi kontrol edilmeye çalışılmıştır. Tarımda makineleşme ve yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin başkenti Ankara’nın hızla farklı kentsel fonksiyonlara sahip olmaya başlaması alınan göç miktarını arttırmıştır. Özellikle kent merkezinin etrafında bulunan boş araziler üzerinde “gecekondu” olarak nitelendirilen yapı tarzı ile kentsel gelişim yaşanmıştır. 1982 yılında uygulamaya konulan 1990 Ankara Nazım İmar Planı’nda, Batı Koridoru fikri ortaya konulmuştur. Ankara kent merkezinde konut alanlarının doygunluk seviyesine ulaşmaya başlamasından dolayı alternatif planlı kentleşme sahaları arayışı bu fikrin ortaya çıkışına zemin hazırlamıştır. Batıkent ve Eryaman bölgelerinde toplu konut projeleri ile nüfusun bu alanlara yönlendirilmesi planlanmıştır. Batı Koridoru fikri ile Ankara kentinin batısına doğru nüfusun yönelimi sağlanmıştır. Ancak şehirler sadece beton yapılardan ibaret olarak düşünülemez. Kalabalık şehir ortamında yaşayan insanlar stresten uzak, gerekli sosyal donatılara sahip alanlara da ihtiyaç duymaktadırlar. Yerel yönetimler tarafından başta Ankara’nın batısındaki nüfusa hizmet vermek amacıyla Sincan ilçesinde Harikalar Diyarı ve Etimesgut ilçesine bağlı Göksu Mahallesi’nde Göksu Parkı gibi rekreasyon alanları inşa edilmiştir. 2003 yılında eski adıyla Susuz Gölü’nün çevre düzenlemesi gerçekleştirilmiş ve spor tesisleri, oyun alanı, açıkhava tiyatrosu, yürüyüş alanı, restoran vb. faaliyet alanları inşa edilmiştir. Susuz Gölü, yeni adıyla Göksu Parkı adını almıştır. Göksu Parkı’nın yapılmasıyla Göksu Mahallesi ve Şehit Osman Avcı Mahallesi’nde konut sayısında ciddi bir artış meydana gelmiştir.

In the early years of the Republic, the city of Ankara started to be built in areas close to the historical center of the city, the Ankara Castle and the Grand National Assembly of Turkey. Since the control mechanism was not yet developed, structures called barracks were built on empty lands. Over time, the development of the city was tried to be controlled with the zoning plans put into practice in different periods. The mechanization of agriculture and the rapid development of Ankara, the capital of the newly established Republic of Turkey, into a city with different urban functions increased the amount of migration. Especially on the vacant lands around the city center, urban development was experienced with the building style described as gecekondu. In the 1990 Ankara Master Plan, which was put into practice in 1982, the idea of the Western Corridor was put forward. The search for alternative planned urbanization areas due to the saturation of residential areas in Ankara city center paved the way for the emergence of this idea. It was planned to direct the population to these areas with mass housing projects in the Batıkent and Eryaman regions. With the idea of the Western Corridor, the population was directed towards the west of Ankara. However, cities cannot be thought of only as concrete structures. People living in crowded urban environments also need areas away from stress and with the necessary social facilities. Local governments have built recreational areas such as the Land of Wonders in Sincan district and Göksu Park in Göksu neighborhood of Etimesgut district to serve the population in the west of Ankara. In 2003, Lake Susuz, formerly known as Lake Susuz, was landscaped and sports facilities, a playground, an open-air theater, a walking area, a restaurant, etc. were built. Susuz Lake was renamed Göksu Park. The construction of Göksu Park led to a significant increase in the number of housing units in Göksu Neighborhood and Şehit Osman Avcı Neighborhood.