A New E-Feminist Praxis on Turkey: Islamic Digital Feminist Activism

Acar. E. (2020). Collective identity in feminist alternative new media: The case of 5harfliler.com. Yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Acar, F. & Altunok, G. (2012). Toplumsal cinsiyet eşitliği taleplerini anlamak: türkiye’de kadın hareketinin temelleri ve sınırları. In Türkiye’de refah devleti ve kadın. Edited by Dedeoğlu S. and Elveren A. Y., 71-101. İstanbul: İletişim Yayınları.

Adichie, N. (2018). Feminist manifesto. İstanbul: Doğan Kitabevi.

Akan, E and Gürhan, N. (2020). Feminizmin “e- hali: Dijital feminizm üzerine bir araştırma. HAFIZA Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi. 2 (2), 4-22.

Akyılmaz, Ö. (2015). Türkiye’deki bloglarda İslami-feminist yaklaşımla yeni bir kadın kimliğinin inşası (reçel blog örneği). Yüksek lisans tezi, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Gaziantep.

Altıparmak, Ş. & Budak, H. (2020). İslami feminizm ve Türkiye’deki yansımaları. Karatay Sosyal Araştırmalar Dergisi. 4, 21-41.

Altuntaş, B. (2020). Dijital çağda çevrimiçi feminist aktivizm üzerine bir araştırma. Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Badran, M. (1995). Feminists, Islam and nation: Gender and the making of modern Egypt. New Jersey: Princeton University Press.

Baumgardner, J. (2011). f’em!: goo goo, gaga and some thoughts on balls. Berkeley, CA: Seal Press.

Berktay, F. (2004). Kadınların insan haklarının gelişimi ve türkiye. Sivil Toplum ve Demokrasi Konferans Yazıları. 7-1.

Bora, A. (2016). Bir yapılabilirlik olarak Ka-Der. In 90’larda Türkiye’de feminizm, Edited by Bora, A and Günal A, İletişim Yayınları, İstanbul.

Bora, T. (2017). Cereyanlar. İstanbul: İletişim Yayınları.

Bromley, V. (2012). Feminisms matter: debates, theories, activism. Canada: University of Toronto Press.

Candemir, D. M. (2020). 2000’lerde feminizm: Türkiye’de feminist hareketler ve dijital aktivizm. Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce, Feminizm, Edited by Tanıl Bora, İstanbul: İletişim Yayınları.

Çaha, Ö. (2001). Türkiye’de kadın hareketi tarihi: Değişen bir şey var mı?. in kadın bienali etkinlikleri çerçevesinde türkiye’de kadın ve sivil toplum, İstanbul. Available at: https://kadem.org.tr/turkiyede-kadin-hareketinin-tarihi-degisen-bir-sey-varmi/ (accessed 12 Sep 2023)

Çaha, Ö. (2010). Sivil kadın, Türkiye’de kadın ve sivil toplum. Ankara: Savaş Yayınevi.

Çakır, S. (2014). Feminizm: Ataerkil iktidarın eleştirisi. In 19. Yüzyıldan 20. yüzyıla modern siyasal ideolojiler, Edited by H. B. Örs, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Dalaman, Z. B. (2020). Kadın Hareketinde feminist alternatif medyanın rolü: Türkiye ve Tunus örnekleri. Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

De Beauvoir, S. (1993). İkinci cins. İstanbul: Payel Yayınevi.

Dilli, Ş & Navarro Garcia, L. (2019). Avrupa'da göç, yoksulluk, dışlanma ve İslâmî feminizm. Turkish Studies, 14 (3), 1371-1390.

Donovan, J. (2016). Feminist teori, Aksu Bora vd. (Trans.). İstanbul: İletişim Yayınları.

DuBois, E. C. (1997). Harriot Stanton Blatch and the winning of woman suffrage. New Haven; Yale University Press.

Durakbaşa, A. (2011). Toplumsal cinsiyet sosyolojisine başlangıç. In: Toplumsal cinsiyet sosyolojisi. Edited by Ecevit Y and Karkıner N, , Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.

Fotopoulou, A. (2016). Digital and networked by default? Women’s organisations and the social imaginary of networked feminism. New Media & Society, 18 (6), 989-1005.

Freedman, E. B. (2002). No turning back: The history of feminism and the future of women. London. Profile Books.

Gedik, E. (2020). Dünyada ve Türkiye’de dijital feminizm incelemesi: gençlerin dijital aktivizm deneyimleri. Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi. 5, 123-36.

Gezer-Tuğrul, Y. (2018). Dindar kadınların annelik algısı: Reçel blog ve Müslüman anneler blogunun karşılaştırmalı analizi. Fe Dergi 10 (2), 71-84.

Göker, Z. G. (2019). Memories, stories and deliberation: Digital sisterhood on feminist websites in Turkey. European Journal of Women's Studies. 26 (3), 313-328.

Göksel, B. (1984). Atatürk ve kadın hakları. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, 1(1), 213-235.

Görgün Baran, A. (2021). Feminizmin gelişim serüveni: Dalga yerine kuşak diyelim mi? (2021, January 31). Available at: https://kockam.ku.edu.tr/feminizmin-gelisim-seruveni-dalga-yerine-kusak-diyelim-mi-aylin-gorgun-baran/ (accessed 12 May 2022).

Güç, A. (2008). İslamcı feminizm: Müslüman kadınların birey olma çabaları. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 17 (2), 649-673.

Gül Ünlü, D. (2021). Dijital annelerin feminist sesi: annelik inşasının tartışmaya açılmasında web siteleri ve blog içeriklerinin rolü. Erciyes İletişim Dergisi. 8 (1), 421-440.

Gürkan, S. (2021). Türkiye’de İslam ilmihallerine toplumsal cinsiyet algısındaki değişim çerçevesinde sosyolojik yaklaşım. Doktora tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Samsun.

Kandiyoti, D. (1987). Emancipated but unliberated? Reflection on the Turkish case. Feminist Studies. 13 (2), 317-338.

Karagöz, K. (2013). Yeni medya çağında dönüşen toplumsal hareketler ve dijital aktivizm hareketleri. İletişim ve Diplomasi, 1, 131-157.

Koç, E. İ. (2021). Dijital teknoloji/ kültür ve feminizm bağlamında sosyal ağlarda kadın sorununun temsili: Twitter üzerine bir inceleme. Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Kolay, H. (2015). Kadın hareketinin süreçleri, talepleri ve kazanımları. Emo Kadın Bülteni, 3, 5-11.

Korn, J. U. & Kneese, T. (2015). Guest Editors’ introduction: feminist approaches to social media research: History, activism, and values, Feminist Media Studies, 15 (4), 707-710, DOI: 10.1080/14680777.2015.1053713.

Kroløkke, C. & Sørensen, A. S. (2006). Gender communication theories and analyses: from silence to performance. Thousand Oaks, SAGE Publications, CA.

Kurnaz, Ş. (2015). Yenileşme sürecinde türk kadını 1839-1923. Ankara: Ötüken Yayınları.

Mendes, K., Ringrose, J. & Keller, J. (2019). Digital feminist activism. girls and women fight back against rape culture. Oxford: Oxford University Press.

Meryem, D. (2019). Türkiye’de ilk Müslüman feminist kadın derneği: Havle. Sivil Sayfalar, Available at: https://www.sivilsayfalar.org/2019/04/02/turkiyede-ilk-musluman-feminist-kadin-dernegi-havle/ (accessed 16 November 2022)

Miles, M. B. & Huberman, M, A. (2015). Qualitative data analysis-a methods sourcebook. USA: Sage Publications.

Moghadam, V. M. (2002). Islamic Feminism and its discontents: Toward a resolution of the debate. Journal of Women in Culture and Society. 27 (4), 1135-1171.

Redfern, C. & Aune, K. (2010). Baş harfi f. Aksu Bora and Simten Coşar (Trans.). Ayizi, İstanbul.

Saktanber, A. (1995). Türkiye’de medyada kadın: Serbest, müsait kadın veya iyi eş, fedakâr; Anne. In Kadın bakış açısından 1980’ler Türkiye’sinde kadınlar. Edited by Tekeli Ş., İletişim Yayınları, İstanbul.

Sancar, S. (2014). Türk modernleşmesinin cinsiyeti erkekler devlet, kadınlar aile kurar. İstanbul: İletişim Yayınları.

Sancar, S. (2011). Türkiye’de kadın hareketinin politiği: Tarihsel bağlam, politik gündem ve özgünlükler. In Birkaç arpa boyu: 21. yüzyıla girerken türkiye’de feminist çalışmalar, Edited by Sancar, Koç Üniversitesi Yayınları, İstanbul.

Schuster, J. (2013). Invisible feminists? Social media and young women’s political participation. Political Science, 65(1), 8-24.

Strauss, A and Corbin, J. (1997). Grounded theory in practice. Thousand Oaks, Sage Publications, CA.

Şen, F. & Kök, H. (2017). Sosyal medya ve feminist aktivizm: türkiye’deki feminist grupların aktivizm biçimleri. Atatürk İletişim Dergisi, 13, 73-86.

Şener, G. (2021). Digital feminist activism in Turkey. London School of Economics and Political Science by Media@LSE Working Paper Series. London.

T24. (2015). Kadına karşı şiddete karşı Müslümanlar inisiyatifi: Bizim mahalleden ses yok! .(10 March 2015) Available at: https://t24.com.tr/haber/kadina-siddete-karsimuslumanlar-inisiyatifi-bizim-mahalleden-ses-yok,289980 (accssed 3 August 2022)

Tekeli, Ş. (1998). Birinci ve ikinci dalga feminist hareketlerin karşılaştırmalı incelemesi. In: 75 yılda kadınlar ve erkekler, Edited by Hacımirzaoğlu, A. B., İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.

Tekeli, Ş. (2017). Feminizmi düşünmek. İ İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Tohidi, N. (2004). İslami feminizm- tehlikeler ve Ümit vaad eden unsurları. İhsan Toker (Çev.). Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 45 (2), 279-289.

Waling, A. (2017). Men and fourth-wave feminism: Acceptance, ambivalence, resistance. New Community, 14 (56), 34-37.

Walters, M. (2009). Feminizm. İstanbul: Dost Ev.

Yang, G. (2016). Narrative agency in hashtag activism: The case of #Blacklivesmatter. Media and Communication, 4 (4), 13-17.

Yatkın, I. (2021). (Re)drawing the map of politics: Practising feminist blog writing as a political mode of engagement. Master’s thesis, Central European University Department of International Relations, Vienna.

Yavuz Özinanır, S. (2016). Kadın perspektifli bir İslami yorumlama biçimi olarak kadına şiddete karşı müslümanlar inisiyatifi. Fe Dergi 8 (1), 118-130.

Acar. E. (2020). Collective identity in feminist alternative new media: The case of 5harfliler.com. Yüksek lisans tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Acar, F. & Altunok, G. (2012). Toplumsal cinsiyet eşitliği taleplerini anlamak: türkiye’de kadın hareketinin temelleri ve sınırları. In Türkiye’de refah devleti ve kadın. Edited by Dedeoğlu S. and Elveren A. Y., 71-101. İstanbul: İletişim Yayınları.

Adichie, N. (2018). Feminist manifesto. İstanbul: Doğan Kitabevi.

Akan, E and Gürhan, N. (2020). Feminizmin “e- hali: Dijital feminizm üzerine bir araştırma. HAFIZA Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi. 2 (2), 4-22.

Akyılmaz, Ö. (2015). Türkiye’deki bloglarda İslami-feminist yaklaşımla yeni bir kadın kimliğinin inşası (reçel blog örneği). Yüksek lisans tezi, Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Gaziantep.

Altıparmak, Ş. & Budak, H. (2020). İslami feminizm ve Türkiye’deki yansımaları. Karatay Sosyal Araştırmalar Dergisi. 4, 21-41.

Altuntaş, B. (2020). Dijital çağda çevrimiçi feminist aktivizm üzerine bir araştırma. Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Badran, M. (1995). Feminists, Islam and nation: Gender and the making of modern Egypt. New Jersey: Princeton University Press.

Baumgardner, J. (2011). f’em!: goo goo, gaga and some thoughts on balls. Berkeley, CA: Seal Press.

Berktay, F. (2004). Kadınların insan haklarının gelişimi ve türkiye. Sivil Toplum ve Demokrasi Konferans Yazıları. 7-1.

Bora, A. (2016). Bir yapılabilirlik olarak Ka-Der. In 90’larda Türkiye’de feminizm, Edited by Bora, A and Günal A, İletişim Yayınları, İstanbul.

Bora, T. (2017). Cereyanlar. İstanbul: İletişim Yayınları.

Bromley, V. (2012). Feminisms matter: debates, theories, activism. Canada: University of Toronto Press.

Candemir, D. M. (2020). 2000’lerde feminizm: Türkiye’de feminist hareketler ve dijital aktivizm. Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce, Feminizm, Edited by Tanıl Bora, İstanbul: İletişim Yayınları.

Çaha, Ö. (2001). Türkiye’de kadın hareketi tarihi: Değişen bir şey var mı?. in kadın bienali etkinlikleri çerçevesinde türkiye’de kadın ve sivil toplum, İstanbul. Available at: https://kadem.org.tr/turkiyede-kadin-hareketinin-tarihi-degisen-bir-sey-varmi/ (accessed 12 Sep 2023)

Çaha, Ö. (2010). Sivil kadın, Türkiye’de kadın ve sivil toplum. Ankara: Savaş Yayınevi.

Çakır, S. (2014). Feminizm: Ataerkil iktidarın eleştirisi. In 19. Yüzyıldan 20. yüzyıla modern siyasal ideolojiler, Edited by H. B. Örs, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Dalaman, Z. B. (2020). Kadın Hareketinde feminist alternatif medyanın rolü: Türkiye ve Tunus örnekleri. Doktora tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

De Beauvoir, S. (1993). İkinci cins. İstanbul: Payel Yayınevi.

Dilli, Ş & Navarro Garcia, L. (2019). Avrupa'da göç, yoksulluk, dışlanma ve İslâmî feminizm. Turkish Studies, 14 (3), 1371-1390.

Donovan, J. (2016). Feminist teori, Aksu Bora vd. (Trans.). İstanbul: İletişim Yayınları.

DuBois, E. C. (1997). Harriot Stanton Blatch and the winning of woman suffrage. New Haven; Yale University Press.

Durakbaşa, A. (2011). Toplumsal cinsiyet sosyolojisine başlangıç. In: Toplumsal cinsiyet sosyolojisi. Edited by Ecevit Y and Karkıner N, , Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.

Fotopoulou, A. (2016). Digital and networked by default? Women’s organisations and the social imaginary of networked feminism. New Media & Society, 18 (6), 989-1005.

Freedman, E. B. (2002). No turning back: The history of feminism and the future of women. London. Profile Books.

Gedik, E. (2020). Dünyada ve Türkiye’de dijital feminizm incelemesi: gençlerin dijital aktivizm deneyimleri. Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi. 5, 123-36.

Gezer-Tuğrul, Y. (2018). Dindar kadınların annelik algısı: Reçel blog ve Müslüman anneler blogunun karşılaştırmalı analizi. Fe Dergi 10 (2), 71-84.

Göker, Z. G. (2019). Memories, stories and deliberation: Digital sisterhood on feminist websites in Turkey. European Journal of Women's Studies. 26 (3), 313-328.

Göksel, B. (1984). Atatürk ve kadın hakları. Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, 1(1), 213-235.

Görgün Baran, A. (2021). Feminizmin gelişim serüveni: Dalga yerine kuşak diyelim mi? (2021, January 31). Available at: https://kockam.ku.edu.tr/feminizmin-gelisim-seruveni-dalga-yerine-kusak-diyelim-mi-aylin-gorgun-baran/ (accessed 12 May 2022).

Güç, A. (2008). İslamcı feminizm: Müslüman kadınların birey olma çabaları. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 17 (2), 649-673.

Gül Ünlü, D. (2021). Dijital annelerin feminist sesi: annelik inşasının tartışmaya açılmasında web siteleri ve blog içeriklerinin rolü. Erciyes İletişim Dergisi. 8 (1), 421-440.

Gürkan, S. (2021). Türkiye’de İslam ilmihallerine toplumsal cinsiyet algısındaki değişim çerçevesinde sosyolojik yaklaşım. Doktora tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Samsun.

Kandiyoti, D. (1987). Emancipated but unliberated? Reflection on the Turkish case. Feminist Studies. 13 (2), 317-338.

Karagöz, K. (2013). Yeni medya çağında dönüşen toplumsal hareketler ve dijital aktivizm hareketleri. İletişim ve Diplomasi, 1, 131-157.

Koç, E. İ. (2021). Dijital teknoloji/ kültür ve feminizm bağlamında sosyal ağlarda kadın sorununun temsili: Twitter üzerine bir inceleme. Yüksek lisans tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Kolay, H. (2015). Kadın hareketinin süreçleri, talepleri ve kazanımları. Emo Kadın Bülteni, 3, 5-11.

Korn, J. U. & Kneese, T. (2015). Guest Editors’ introduction: feminist approaches to social media research: History, activism, and values, Feminist Media Studies, 15 (4), 707-710, DOI: 10.1080/14680777.2015.1053713.

Kroløkke, C. & Sørensen, A. S. (2006). Gender communication theories and analyses: from silence to performance. Thousand Oaks, SAGE Publications, CA.

Kurnaz, Ş. (2015). Yenileşme sürecinde türk kadını 1839-1923. Ankara: Ötüken Yayınları.

Mendes, K., Ringrose, J. & Keller, J. (2019). Digital feminist activism. girls and women fight back against rape culture. Oxford: Oxford University Press.

Meryem, D. (2019). Türkiye’de ilk Müslüman feminist kadın derneği: Havle. Sivil Sayfalar, Available at: https://www.sivilsayfalar.org/2019/04/02/turkiyede-ilk-musluman-feminist-kadin-dernegi-havle/ (accessed 16 November 2022)

Miles, M. B. & Huberman, M, A. (2015). Qualitative data analysis-a methods sourcebook. USA: Sage Publications.

Moghadam, V. M. (2002). Islamic Feminism and its discontents: Toward a resolution of the debate. Journal of Women in Culture and Society. 27 (4), 1135-1171.

Redfern, C. & Aune, K. (2010). Baş harfi f. Aksu Bora and Simten Coşar (Trans.). Ayizi, İstanbul.

Saktanber, A. (1995). Türkiye’de medyada kadın: Serbest, müsait kadın veya iyi eş, fedakâr; Anne. In Kadın bakış açısından 1980’ler Türkiye’sinde kadınlar. Edited by Tekeli Ş., İletişim Yayınları, İstanbul.

Sancar, S. (2014). Türk modernleşmesinin cinsiyeti erkekler devlet, kadınlar aile kurar. İstanbul: İletişim Yayınları.

Sancar, S. (2011). Türkiye’de kadın hareketinin politiği: Tarihsel bağlam, politik gündem ve özgünlükler. In Birkaç arpa boyu: 21. yüzyıla girerken türkiye’de feminist çalışmalar, Edited by Sancar, Koç Üniversitesi Yayınları, İstanbul.

Schuster, J. (2013). Invisible feminists? Social media and young women’s political participation. Political Science, 65(1), 8-24.

Strauss, A and Corbin, J. (1997). Grounded theory in practice. Thousand Oaks, Sage Publications, CA.

Şen, F. & Kök, H. (2017). Sosyal medya ve feminist aktivizm: türkiye’deki feminist grupların aktivizm biçimleri. Atatürk İletişim Dergisi, 13, 73-86.

Şener, G. (2021). Digital feminist activism in Turkey. London School of Economics and Political Science by Media@LSE Working Paper Series. London.

T24. (2015). Kadına karşı şiddete karşı Müslümanlar inisiyatifi: Bizim mahalleden ses yok! .(10 March 2015) Available at: https://t24.com.tr/haber/kadina-siddete-karsimuslumanlar-inisiyatifi-bizim-mahalleden-ses-yok,289980 (accssed 3 August 2022)

Tekeli, Ş. (1998). Birinci ve ikinci dalga feminist hareketlerin karşılaştırmalı incelemesi. In: 75 yılda kadınlar ve erkekler, Edited by Hacımirzaoğlu, A. B., İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.

Tekeli, Ş. (2017). Feminizmi düşünmek. İ İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Tohidi, N. (2004). İslami feminizm- tehlikeler ve Ümit vaad eden unsurları. İhsan Toker (Çev.). Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 45 (2), 279-289.

Waling, A. (2017). Men and fourth-wave feminism: Acceptance, ambivalence, resistance. New Community, 14 (56), 34-37.

Walters, M. (2009). Feminizm. İstanbul: Dost Ev.

Yang, G. (2016). Narrative agency in hashtag activism: The case of #Blacklivesmatter. Media and Communication, 4 (4), 13-17.

Yatkın, I. (2021). (Re)drawing the map of politics: Practising feminist blog writing as a political mode of engagement. Master’s thesis, Central European University Department of International Relations, Vienna.

Yavuz Özinanır, S. (2016). Kadın perspektifli bir İslami yorumlama biçimi olarak kadına şiddete karşı müslümanlar inisiyatifi. Fe Dergi 8 (1), 118-130.