Göç ile İlgili Temel Kavramlar ve Türkiye’de Göç Olgusu

Afyonoğlu, M. F. (2020). Göç ve Sosyal Politika. Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet, 303-327.

Akbaş, E., Zubaroğlu-Yanardağ, M. ve Yanardağ, U. (2016). Göç ve Sosyal Hizmet. İstanbul: İstanbul Üniversitesi AUZEF.

Bartram, D., Poros, M. ve Monforte, P. (2014). Keyconcepts in migration. Sage.

Berkay, K. ve Çağlayan, S. (2023). İran’dan Türkiye’ye Göç ve Göçmen Ağları. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (58), 161-181.

Ceylan, A. ve Uslu, İ. (2019). Türkiye Cumhuriyeti’ne Yönelen Kitlesel Göç Hareketleri ve Kabul Mekanizmasındaki Yaklaşımlara İlişkin Bir İnceleme: 1989 Bulgaristan, 1991 Irak ve 2011 Suriye Göçleri. Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları - RecentPeriodTurkishStudies, 0(36). doi:10.26650/YTA2019-619967

Çetin, M. (2022). İranlı mültecilerin toplumsal uyum süreci ve sosyal sermayenin etkisi: Denizli kenti örneği. İran Çalışmaları Dergisi, 6(2), 251-287.

Danış, D., Bayraktar, D., Çatır, G. ve Salihi, E. (2010). Irak’tan Irağa: 2003 Sonrası Irak’tan Komşu Ülkelere ve Türkiye’ye Yönelik Göçler. ORSAM (Ortadoğu Stratejik Araştırmalar Merkezi).

Ekhtiari, M. ve Aysan, M. F. (2023). Günümüz Türkiyesinde İranlı Göçmenlerin Sosyoekonomik Entegrasyonu. İnsan ve Toplum, 13(1), 225-253.

Eren, E. Y. (2016). Geçici Koruma Statüsü ve Türkiye’deki Suriyelilere Sağlanan Hizmetlere İlişkin Bir Değerlendirme. Middle East Journal of RefugeeStudies, 1(2), 109-139.

Goldin, I., Cameron, G. ve Balarajan, M. (2011). Exceptionalpeople: How migrationshapedourworldandwill define ourfuture. Exceptional Peopleiçinde . Princeton UniversityPress.

Göç İdaresi Başkanlığı. (2023a). Geçici Koruma. 28 Ağustos 2023 tarihinde https://www.goc.gov.tr/gecici-koruma5638 adresinden erişildi.

Göç İdaresi Başkanlığı. (2023b). Uluslararası Koruma. https://www.goc.gov.tr/uluslararasi-koruma-istatistikler.

IOM. (2009). Göç Terimleri Sözlüğü . (R. Perruchoud ve J. Redpath - Cross, Ed.). İsviçre: IOM.

IOM. (2021). World Migration Report 2022. Switzerland.

Işığıçok, Ö. ve Kariman, S. (2022). Ukraynalı Mülteciler Örneği Üzerinden Avrupa’nın Mültecilere Bakış Açısının Değerlendirilmesi. Vakanüvis-Uluslararası Tarih Araştırmaları Dergisi, 7(Dr. Mahmut Kırkpınar’a Armağan), 1582-1612.

İçduygu, A. ve Aksel, D. (2012). Irregularmigration in Turkey (C. 12). International Organizationfor Migration Geneva.

İçduygu, A. ve Aksel, D. B. (2013). Turkishmigrationpolicies: A criticalhistoricalretrospective. Perceptions: Journal of International Affairs, 18(3), 167-190.

Karpat, K. H. (2003). Türkiye ve Orta Asya. İstanbul: Timaş Yayınları.

Kaya, B. ve Çağlayan, S. (2023). İran’dan Türkiye’ye Göç ve Göçmen Ağları. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (58), 161-181.

Kılıçaslan, S. C. (2014). Sosyal hizmet ve öteki disiplinler arası yaklaşım. İstanbul: Bağlam Yayıncılık.

Kirmayer, L. J., Narasiah, L., Munoz, M., Rashid, M., Ryder, A. G., Guzder, J., … Pottie, K. (2011). Commonmentalhealthproblems in immigrantsandrefugees: general approach in primarycare. Cmaj, 183(12), E959-E967.

Kley, S. (2011). ExplainingtheStages of Migration within a Life-course Framework. EuropeanSociologicalReview, 27(4), 469-486. doi:10.1093/esr/jcq020

Lofti, S. ve Porsuk, S. (2021). Türkiye’ye göç etmiş iranlı kadınların sosyo-ekonomik durumlarının değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(78), 1047-1059. doi:10.17755/esosder.728170

Muzaffer, K. O. Ç., Görücü, İ. ve Akbiyik, N. (2015). Suriyeli sığınmacılar ve istihdam problemleri. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 63-94.

Obayd, A. J. ve Karataş, A. (2021). Afganistan’da göç hareketliliğinin neden ve sonuçları . Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 1(50), 75-91. doi:10.17498/kdeniz.896472

Segal, U. A. (2012). Workwithimmigrantsandrefugees. Handbook of International SocialWork: Human Rights, Development, andthe Global Profession, 73-80.

Sirkeci, I. ve Utku, D. E. (2020). Türkiye’nin Kitlesel Akınlar Deneyiminin Çatışma Modeli ve 3Ka Ekseninde Değerlendirilmesi. Göç Dergisi, 7(2). doi:10.33182/gd.v7i2.631

Sluzki, C. E. (1979). Migration andFamilyConflict. FamilyProcess, 18(4), 379-390. doi:10.1111/j.1545-5300.1979.00379.x

Smith, P. K., Bogin, B., Varela-Silva, M. I. ve Loucky, J. (2003). Economicandanthropologicalassessments of thehealth of children in Maya immigrantfamilies in the US. Economics& Human Biology, 1(2), 145-160.

Şahin, İ. (2015). Türkiye’ye Gerçekleştirilen Ortadoğu Kaynakli Zorunlu Göçlerin Sosyo-Ekonomik Etkileri: 1979-2014 Arasi. Tesam Akademi Dergisi, 2(2), 167-195.

Tabor, A. S. ve Milfont, T. L. (2011). Migration change model: Exploringtheprocess of migration on a psychologicallevel. International Journal of InterculturalRelations, 35(6), 818-832. doi:10.1016/j.ijintrel.2010.11.013

Tomanbay, İ. (1999). Sosyal çalışma sözlüğü. Ankara: Selvi Yayınevi.

Topal, A. H. (2015). Geçici koruma yönetmeliği ve Türkiye’deki Suriyelilerin hukuki statüsü. İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2(1), 5-22.

Türk Dil Kurumu. (2023). Göç . 15 Ağustos 2023 tarihinde www.sozluk.gov.tr adresinden erişildi.

Türk Dil Kurumu. (2023). Göçmen . 15 Ağustos 2023 tarihinde www.sozluk.gov.tr adresinden erişildi.

Üstün, K. ve Vargün, B. (2022). Uluslararası göç ve Afgan Göçmenler Örneği. Belgü, (6), 76-86.

World Bank. (2022). TurkeyImmigrationStatistics 1960-2022. 27 Kasım 2022 tarihinde https://www.macrotrends.net/countries/TUR/turkey/immigration-statistics adresinden erişildi.

Zubaroğlu-Yanardağ, M., Yanardağ, U. ve Ateş, M. (2023). Uluslararası Koruma ve Geçici Koruma Altındakiler. Ankara: Efe Akademi Yayıncılık.

Afyonoğlu, M. F. (2020). Göç ve Sosyal Politika. Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet, 303-327.

Akbaş, E., Zubaroğlu-Yanardağ, M. ve Yanardağ, U. (2016). Göç ve Sosyal Hizmet. İstanbul: İstanbul Üniversitesi AUZEF.

Bartram, D., Poros, M. ve Monforte, P. (2014). Keyconcepts in migration. Sage.

Berkay, K. ve Çağlayan, S. (2023). İran’dan Türkiye’ye Göç ve Göçmen Ağları. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (58), 161-181.

Ceylan, A. ve Uslu, İ. (2019). Türkiye Cumhuriyeti’ne Yönelen Kitlesel Göç Hareketleri ve Kabul Mekanizmasındaki Yaklaşımlara İlişkin Bir İnceleme: 1989 Bulgaristan, 1991 Irak ve 2011 Suriye Göçleri. Yakın Dönem Türkiye Araştırmaları - RecentPeriodTurkishStudies, 0(36). doi:10.26650/YTA2019-619967

Çetin, M. (2022). İranlı mültecilerin toplumsal uyum süreci ve sosyal sermayenin etkisi: Denizli kenti örneği. İran Çalışmaları Dergisi, 6(2), 251-287.

Danış, D., Bayraktar, D., Çatır, G. ve Salihi, E. (2010). Irak’tan Irağa: 2003 Sonrası Irak’tan Komşu Ülkelere ve Türkiye’ye Yönelik Göçler. ORSAM (Ortadoğu Stratejik Araştırmalar Merkezi).

Ekhtiari, M. ve Aysan, M. F. (2023). Günümüz Türkiyesinde İranlı Göçmenlerin Sosyoekonomik Entegrasyonu. İnsan ve Toplum, 13(1), 225-253.

Eren, E. Y. (2016). Geçici Koruma Statüsü ve Türkiye’deki Suriyelilere Sağlanan Hizmetlere İlişkin Bir Değerlendirme. Middle East Journal of RefugeeStudies, 1(2), 109-139.

Goldin, I., Cameron, G. ve Balarajan, M. (2011). Exceptionalpeople: How migrationshapedourworldandwill define ourfuture. Exceptional Peopleiçinde . Princeton UniversityPress.

Göç İdaresi Başkanlığı. (2023a). Geçici Koruma. 28 Ağustos 2023 tarihinde https://www.goc.gov.tr/gecici-koruma5638 adresinden erişildi.

Göç İdaresi Başkanlığı. (2023b). Uluslararası Koruma. https://www.goc.gov.tr/uluslararasi-koruma-istatistikler.

IOM. (2009). Göç Terimleri Sözlüğü . (R. Perruchoud ve J. Redpath - Cross, Ed.). İsviçre: IOM.

IOM. (2021). World Migration Report 2022. Switzerland.

Işığıçok, Ö. ve Kariman, S. (2022). Ukraynalı Mülteciler Örneği Üzerinden Avrupa’nın Mültecilere Bakış Açısının Değerlendirilmesi. Vakanüvis-Uluslararası Tarih Araştırmaları Dergisi, 7(Dr. Mahmut Kırkpınar’a Armağan), 1582-1612.

İçduygu, A. ve Aksel, D. (2012). Irregularmigration in Turkey (C. 12). International Organizationfor Migration Geneva.

İçduygu, A. ve Aksel, D. B. (2013). Turkishmigrationpolicies: A criticalhistoricalretrospective. Perceptions: Journal of International Affairs, 18(3), 167-190.

Karpat, K. H. (2003). Türkiye ve Orta Asya. İstanbul: Timaş Yayınları.

Kaya, B. ve Çağlayan, S. (2023). İran’dan Türkiye’ye Göç ve Göçmen Ağları. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (58), 161-181.

Kılıçaslan, S. C. (2014). Sosyal hizmet ve öteki disiplinler arası yaklaşım. İstanbul: Bağlam Yayıncılık.

Kirmayer, L. J., Narasiah, L., Munoz, M., Rashid, M., Ryder, A. G., Guzder, J., … Pottie, K. (2011). Commonmentalhealthproblems in immigrantsandrefugees: general approach in primarycare. Cmaj, 183(12), E959-E967.

Kley, S. (2011). ExplainingtheStages of Migration within a Life-course Framework. EuropeanSociologicalReview, 27(4), 469-486. doi:10.1093/esr/jcq020

Lofti, S. ve Porsuk, S. (2021). Türkiye’ye göç etmiş iranlı kadınların sosyo-ekonomik durumlarının değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(78), 1047-1059. doi:10.17755/esosder.728170

Muzaffer, K. O. Ç., Görücü, İ. ve Akbiyik, N. (2015). Suriyeli sığınmacılar ve istihdam problemleri. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 63-94.

Obayd, A. J. ve Karataş, A. (2021). Afganistan’da göç hareketliliğinin neden ve sonuçları . Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, 1(50), 75-91. doi:10.17498/kdeniz.896472

Segal, U. A. (2012). Workwithimmigrantsandrefugees. Handbook of International SocialWork: Human Rights, Development, andthe Global Profession, 73-80.

Sirkeci, I. ve Utku, D. E. (2020). Türkiye’nin Kitlesel Akınlar Deneyiminin Çatışma Modeli ve 3Ka Ekseninde Değerlendirilmesi. Göç Dergisi, 7(2). doi:10.33182/gd.v7i2.631

Sluzki, C. E. (1979). Migration andFamilyConflict. FamilyProcess, 18(4), 379-390. doi:10.1111/j.1545-5300.1979.00379.x

Smith, P. K., Bogin, B., Varela-Silva, M. I. ve Loucky, J. (2003). Economicandanthropologicalassessments of thehealth of children in Maya immigrantfamilies in the US. Economics& Human Biology, 1(2), 145-160.

Şahin, İ. (2015). Türkiye’ye Gerçekleştirilen Ortadoğu Kaynakli Zorunlu Göçlerin Sosyo-Ekonomik Etkileri: 1979-2014 Arasi. Tesam Akademi Dergisi, 2(2), 167-195.

Tabor, A. S. ve Milfont, T. L. (2011). Migration change model: Exploringtheprocess of migration on a psychologicallevel. International Journal of InterculturalRelations, 35(6), 818-832. doi:10.1016/j.ijintrel.2010.11.013

Tomanbay, İ. (1999). Sosyal çalışma sözlüğü. Ankara: Selvi Yayınevi.

Topal, A. H. (2015). Geçici koruma yönetmeliği ve Türkiye’deki Suriyelilerin hukuki statüsü. İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2(1), 5-22.

Türk Dil Kurumu. (2023). Göç . 15 Ağustos 2023 tarihinde www.sozluk.gov.tr adresinden erişildi.

Türk Dil Kurumu. (2023). Göçmen . 15 Ağustos 2023 tarihinde www.sozluk.gov.tr adresinden erişildi.

Üstün, K. ve Vargün, B. (2022). Uluslararası göç ve Afgan Göçmenler Örneği. Belgü, (6), 76-86.

World Bank. (2022). TurkeyImmigrationStatistics 1960-2022. 27 Kasım 2022 tarihinde https://www.macrotrends.net/countries/TUR/turkey/immigration-statistics adresinden erişildi.

Zubaroğlu-Yanardağ, M., Yanardağ, U. ve Ateş, M. (2023). Uluslararası Koruma ve Geçici Koruma Altındakiler. Ankara: Efe Akademi Yayıncılık.