İpek Yolu Şehri Kurşunlu’nun Coğrafyası
Özet
İpek Yolu Şehri Kurşunlu'nun Coğrafyası adlı kitap, Prof. Dr. Bilgin Ünal İbret tarafından yazılmıştır. Kitap, Kurşunlu şehrinin coğrafi özelliklerini ele almaktadır. Kurşunlu, Çankırı iline bağlı bir ilçe olup, Karadeniz Bölgesi'nin Batı Karadeniz Bölümü'nde yer almaktadır. Şehir, antik çağlardan beri kullanılan bir yerleşim alanıdır ve Tarihi İpek Yolu'nun ve Ereğli Limanı'nın kavşak noktasında bulunmaktadır. Bu stratejik konumu sayesinde Kurşunlu hiçbir zaman önemini yitirmemiş ve bölgenin güvenliğini sağlamıştır. İpek Yolu, Çin'den İran'a ve oradan da Anadolu'ya uzanan bir ticaret yoludur ve Kurşunlu şehrinden geçmektedir. Ayrıca E-80 Devlet Karayolu ve Karaelmas Demiryolu Hattı da şehirden geçmektedir. Kurşunlu, ulaşım avantajlarını kullanarak bölgenin önemli ticaret merkezlerinden biri olmuştur. Bu kitap, Kurşunlu'nun coğrafi özelliklerini detaylı bir şekilde ele alarak okuyucuya bilgi sunmaktadır.
The book titled \"Geography of the City of Kurşunlu on the Silk Road\" is written by Prof. Dr. Bilgin Ünal İbret. The book discusses the geographical features of Kurşunlu city. Kurşunlu is a district located in the Çankırı province, in the Western Black Sea Region of Turkey. The city has been a settlement area since ancient times and is located at the intersection of the Historical Silk Road and the Ereğli Port. Thanks to its strategic location, Kurşunlu has never lost its importance and has ensured the security of the region. The Silk Road is a trade route that extends from China to Iran and then to Anatolia, passing through the city of Kurşunlu. In addition, the E-80 State Highway and the Karaelmas Railway Line also pass through the city. Kurşunlu has become one of the important trade centers in the region by utilizing its transportation advantages. This book provides detailed information about the geographical features of Kurşunlu to the readers.
Referanslar
Akdağ, M. (1977). Türkiye’nin İktisadî ve İçtimaî Tarihi, Cilt:1, Cem Yayınevi, İstanbul, s.97- 105.
Akkayan, T. (1979). Göç ve Değişme, İst. Üniv. Ed. Fak. Yay. No: 2573, İstanbul, s.21.
Akkuş, A. (1980). Devrez Çayı Vadisi’nin Jeomorfolojisi, K.T.Ü. Yay. No:109, Trabzon, s.11.
Akok, M. (1953). “Çankırı›nın Eski Evleri”. Arkitekt (7-8). s.142-153
Aksoy, E. (2016). “1919-1955 Yılları Arasında Türkiye’nin Nüfus Yapısı ve Uygulanan Nüfus Politikaları”, Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0, Sayı: 24, Ankara, s. 27-44.
Aktan, R. (1978). Türkiye İktisadî, Cilt: I, Ank. Ünv. Siyasal Bilgiler Fak. Yay. No: 425, Ankara, s.116.
Aktaş, E. (2019). 1902 “Çankırı Depremi: Depremin Etkileri ve Afet Yönetimi”, OTAM, 46 /Güz, s. 15-39.
Aktürk, S. (2020). Tanzimat’tan Birinci Dünya Harbi’ne Çankırı Sancağı (1839-1914). Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Anabilim Dalı Doktora Tezi, Çankırı, s.64.
Alagöz, A.C. (1984). Türk Yer Adları Üzerine Bazı Düşünceler, Turizm Bakanlığı Millî Folklor Araştırma Dairesi Yay., No:60, Ankara, s.11.
Alagöz, C.A. (1993). “Türkiye’de Yaylacılık Araştırmaları”, Ankara Üniversitesi, Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, Ankara, s.1.
Ardel, A. (1964). “Batı Karadeniz Bölgesinde Morfolojik Müşahedeler”, İst. Ünv. Coğrafya Enst. Derg. Cilt:7, Sayı: 14, İstanbul, s.67.
Aşıkpaşaoğlu Tarihi. (1985). Hazırlayan: N. Atsız, Ankara, s.100.
Atalay, İ. (1987). Türkiye Jeomorfolojisine Giriş, Ege Ünv. Yay. No: 9, İzmir, s.100.
Atalay, İ. (1994). Türkiye Coğrafyası, Ege Üniv. Basım İSBN 975-95527, İzmir, s.116.
Ayhan, B. (1984). Çankırı (Tarih-Coğrafya-Ekonomi), Neyir Matbaası, Ankara, s.29.
Ayhan, B. (2012). Çankırı Camileri-Türbeleri-Şifalı Suları, Yeni Gün Ofset Matb., Çankırı, s.45.
Baydil, E. (1994). Gökırmak Havzasının Coğrafyası (Beşeri ve İktisadî bakımdan). İst. Üniv. Sos. Bil. Enst. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). İstanbul, s.72.
Bayhan, A. A., Salman, F. ve Çelik, A. (2010). “Çankırı/Korgun-Kurşunlu Kervan Yolu Üzerine Tespitler”. Sanat Dergisi (10). s.1-14.
Baytu, S. (1939). Sümer ve Etilerde Ziraat ve Hayvancılık, Yüksek Ziraat Enst. Yay., Sayı:50, Ankara, s.21-31.
Bosch, E. (1942). Helenizm Tarihinin Ana Hatları I., İstanbul, s.113.
Burney, C.A. (1956). Northern Anatolia Before Classical Times, Anatolian Studies-VI, London.
Cahen, C. (1984). Anadolu’da Türkler, Tercüme: Y. Maran, Emek Matbaası, İstanbul, s.106-107.
Cuinet, V. (1895). La Turquie d’Asia, Paris, s.477-560.
Çelik, O., Çetiner, S. (2019). “Türkiye Ekonomisinde Kalkınma Planları ve Kalkınma Planlarındaki Söylem Değişiklikleri”, International Journal of Economics, Politics, Humanities & Social Sciences Vol: 2, Issue: 3. s.125
Çelik, A. (2007). “Hatıralarla Sıbyan Mektepleri”, Atatürk Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, sayı: 27, Erzurum, s.126-127.
Darkot, B. (1972). Türkiye İktisadi Coğrafyası, İst. Üniv. Coğ. Enst. Yay. No:51, İstanbul, s.60
Darkot, B. (1968). Türkiye İktisadî Coğrafyası, İst. Üniv. Coğrafya Enst. Yay., No:51, İst., s.131-132.
Demiray, K. (1990). Temel Türkçe Sözlük, İnkılâp Kitapevi, İstanbul, s.856.
Dönmez, Y. (1990). Umumi Klimatoloji ve İklim Çalışmaları, İst. Üniv. Yay. No: 3648, İstanbul, s.7.
Emiroğlu, M. (1975). “Türkiye Coğrafî Bölgelerine Göre Şehir Yerleşmeleri ve Şehirli Nüfus”, Ankara Üniv. D.T.C.F. Coğ. Arst. Enst. Yay Coğ. Araş. Derg. s.7. Ankara, s.127-128.
Ener, K. (1958). Tarih Boyunca Adana Ovasına Genel Bir Bakış, Bugün Matbaası, Adana, s.41-42.
Ergenç, Ö. (1973). “XVII. Yüzyılın Başlarında Ankara İktisadi Tarihine Ait Araştırmalar”, Türk İktisat Tarihi Semineri, Ankara, s.162.
Ergenç, Ö. (1988). “18. Yüzyılda Osmanlı Sanayii ve Ticaret Hayatı”, Belleten, Cilt: LII, Sa.203, Türk Tarik Kurumu Basımevi, Ankara.s.516-517.
Erinç, S. (1957). “Türkiye’de Akarsu Rejimlerine Toplu Bir Bakış”, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı: 17, İst., s.93.
Erinç, S. (1984). Klimatoloji ve Metodları, İstanbul Üniversitesi Yay., No:3278, İstanbul, s. 295.
Faroqhi, S. (1983). On Yedinci Yüzyıl Ankara’sında Saf İmalatı, Ö.L. Barkan Armağanı, İFM 41/1-4, İstanbul, s.2.
Gökoğlu, A. (1952). Paflagonya, Doğrusöz Matbaası, Kastamonu, s.10, 243.
Göney, S. (1975). Büyük Menderes Bölgesi, İstanbul Üniversitesi Yay., No:1895, İstanbul, s.279.
Göney, S. (1976). Adana Ovaları-I, İstanbul Üniversitesi Yay. No:2162, İstanbul, s.72.
Göney, S. (1987). Türkiye Ziraatının Coğrafi Esasları, İstanbul Üniv. Yay., No:2600, İstanbul, s.75.
Göney, S. (1995). Şehir Coğrafyası I, İstanbul Üniversitesi Yay., No: 3908, İstanbul, s.145-149.
Hacısalihoğlu, İ.Y. (1995). “Geleneksel Türk Şehri Safranbolu”, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı.30, s.422.
Honigmann, E. (1970). Bizans Devletinin Doğu Sınırı, Tercüme: F. Işıltan, s.5.
İbrahimgil, A., Akyol, H. S. (2023). “Çankırı Kurşunlu Çarşı Han Yapısı Belgeleme ve Restitüsyon Analizi” Journal of Architecture, Arts and Heritage (JAH), Vol. 2, Issue 3, s.192-193.
İbret, B.Ü. (2000). Devrez Havzasının Beşeri ve Beşeri ve Ekonomik Coğrafyası, Marmara Ünv. Sos. Bil. Enst. Basılmamış Doktora Tezi, İstanbul.
İbret, B.Ü. (2003). “Çankırı’da Köy Adları Üzerine Coğrafi Açıdan Bir İnceleme”, Marmara Coğrafya Dergisi, Sayı: 7, İstanbul s.53-80.
İbret, B.Ü. (2007). “Türkiye’de Yeni Gelişen Bir Termal Turizm Merkezi: Çavundur Kaplıcası”. Doğu Coğrafya Dergisi, 0(18). Erzurum, s.135-163.
İbret, B.Ü., Topal, E. (2020). “Köy adları açısından bir inceleme: Kastamonu Merkez köy adları”, Turkish Studies-Language, 15(1). s.471-472.
İlter, F. (1988). “Ulaşım Ağında Irmak Kenarı Bir Yerleşme: Osmancık”, Belleten, Cilt: LII, Sayı:203, Ankara, s.567.
İnalcık, H. (1960). “Bursa I, XV. Asır Sanayi ve Ticaret Tarihine Dair ve Sikalar”, Belleten, Cilt:24, Sayı:93, Ankara, s.50.
İzbırak, R. (1986), Coğrafya Terimleri Sözlüğü, Millî Eğitim Basımevi, İstanbul, s.340.
İzbırak, R. (1996). Türkiye I, MEB, Yayın No: 196, İstanbul, s.326.
Kankal, A. (1993). Tapu-Tahrir Defterlerine Göre 16. Yüzyılda Çankırı Sancağı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara, s.28.
Karaboran, H. (1984). “Türkiye’de Mevki Adları Üzerine Bir Araştırma”, Türk Yer Adları Sempozyumu Bildirileri, s. 97.
Karaboran, H. (1989). “Şehir Coğrafyası ve Şehirsel Fonksiyonlar”, Fırat Üniv. Derg. (Sosyal bilimler), Cilt.3, Sayı:1, Elazığ, s. 81-118.
Karal, E. Z. (1943). Osmanlı İmparatorluğunda İlk Nüfus Sayımı (1831). Başvekalet Umum Müd., Ankara, s.147.
Kaygusuz, İ. (1984). Ilgaz (Olgassys) dan İki Yazıt ve Kimiatene, Türk Tarih kurumu Basımevi, Ankara, s.61-62.
Keleş, R. (1983). Türkiye’de Kentleşme, Konut ve Gecekondu, Gerçek Yayınevi, İstanbul, s 6.
Ketin, İ. (1962). Türkiye Jeoloji Haritası, (Sinop Paftası) İzahatnamesi, MTA, Ankara, s.20-26.
Kökten, K. (1948). “1947 Yılı Tarih Öncesi Araştırmaları”, Belleten, Sayı:45, Ankara, s.223-226.
Kökten, K. (1952). “Anadolu’da prehistorik Yerleşmelerin Dağılışları Üzerine Bir Araştırma”, DTCF Dergisi, Cilt:10, Sayı:3-4, Ankara, s.200.
Kökten, K. (1963). “Karain’in Türkiye Prehistoryasında Yeri”, Türk Coğrafya Dergisi, Sayı:22-23, Ankara, s.19.
Kurter, A. (1982). Kastamonu ve Çevresinin Doğal Görünümü, İ.Ü.Edb. Fak. Yay. No:2930, İstanbul, s.39.
Matthews, R., Glats, C. (2009). At Empires’ Edge: Project Paphlagonia: Regional Survey In Nort Central Turkey, British Institute at Ankara. BIAA Monograph, 44, s.76.
Mercil, E. (1985). Müslüman-Türk Devletleri Tarihi, Güryay Matbaacılık, İstanbul, s.251.
Nişancı, A. (1989). “Orta Karadeniz Bölümünde Mevsimlik Hava Tipleri Bakımından Önemli Devreler”, Coğrayfa Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1, Sayı:1, Ankara, s. 69.
Oakes, H. (1958). Türkiye Toprakları, Türk Yüksek Ziraat Mühendisleri Birliği Neşriyati, No:18, Ege Üniv. Matbaası, İzmir, s.35.
Orhunlu, C. (1987). Osmanlı İmparatorluğunda Aşiretlerin İskânı, Eren Yayıncılık ve Kitapçılık, İstanbul, s.35.
Özçağlar, A. (1997). Türkiye’de Belediye Örgütlü Yerleşmeler(Kasabalar-Şehirler). Ekol Yayınevi, Ankara, s.1-7.
Özçelik F. (2017). “1944 Bolu-Gerede Depremi ve Sonuçları”, Akademik İncelemeler Dergisi, Cilt:12, Sayı: 2, s.91-113.
Özey, R. (2002). Türkiye Coğrafyası ve Jeopolitiği, Aktif Yayınevi, İstanbul, s.43.
Özgen, Y. (2015). Çankırı Belediyesi Dr. Rıfkı Kamil Urga Çankırı Araştırma Merkezi Arşiv Kataloğu, Cilt: 1, Yeni Gün Ofset Matbaacılık, Çankırı, s. 324.
Özgür, M. (1996). “Yeni İlçe Merkezlerinin Fonksiyonel Bakımdan Gösterdiği Özellikler”, DTCF Türkiye Araştırmaları Dergisi, s.12.
Polonyalı Simeon. (1964). Polonyalı Simeon’nun Seyahatnamesi (1608-1619). Çev: Hrand. D. Andreasyan, İst. Üniv. Edb. Fak. Yay. No: 1073, İstanbul, s.85.
Satılmış, S. (2020). “Çankırı’nın Tarihsel Depremleri(1875-1900)”. Mütefekkir 7/14, s.599-611. https://doi.org/10.30523/mutefekkir.849991.
Sevim, A., Yücel, Y. (1990). Türkiye Tarihi-I, Türk Tarih Kurumu Yayınları, XIII. Dizi, Ankara, s.22.
Sezen, T. (2017). Osmanlı Yer Adları, T.C. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Yayın No: 26, s.496.
Strabon, (1987). Coğrafya (Anadolu). Çeviren: A.Pekman, Arkeoloji ve Sanat Yayınları, Antik Kaynaklar Dizisi:1a, İstanbul, s.16.
Sümer, F. (1999). Oğuzlar, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Yay., ISBN:975-498-130-2, İstanbul, s.427.
Şahin, C., Doğanay, H. (1999). Türkiye Coğrafyası, Gündüz Eğitim ve Yayıncılık, Öğretmen Kitapları Serisi, No:4, Ankara, s.150.
Şahin, C. (2005). Türkiye Fiziki Coğrafyası, Gündüz Eğitim ve Yayıncılık, Ankara, s. 55.
Şahin, İ. (1993). «Çankırı» Maddesi, TDV İslam Ansiklopedisi, Cilt: VIII, İstanbul, s. 216-218.
Şenyürek, M., Bostancı, E. (1958). “Hatay Vilayetinde Prehistorya Araştırmaları”, Belleten, XXII, Ankara, s.149-155.
Tanoğlu, A. (1966). Nüfus ve Yerleşme, İst. Ünv. Yay. No: 1183, İstanbul, s.29.
TDK, (2005). Türkçe Sözlük. (11. bs.). Ankara: Türk Dil Kurumu.
Tuncel, M. (1980). “Türkiye’de Kent Yerleşmesinin Tarihçesine Toplu Bir Bakış”, İst. Üniv. Coğ. Enst. Derg., Sayı: 23, İstanbul, s. 125-127.
Tunçdilek, N. (1980). “Türkiye’de Kır Yerleşmesinin Gelişimi ve Evrimi”, İstanbul Üniv. Sosyal Bil. Enst. Dergisi, Sayı: 23’den ayrı baskı, İstanbul, s. 7.
Tunçdilek, N. (1986). Türkiye’de yerleşmenin Evrimi, İst. Üniv. Yay. No:3367, İstanbul, s.3.
Turan, O. (1971). Selçuklular Zamanında Türkiye, Cilt:1, Turan Neşriyat, İstanbul, s.492.
Turan, R. (1988). “Selçuklular Döneminde Kastamonu”, Türk Tarihinde ve Kültüründe Kastamonu, Tebliğler, Ayyıldız Matbaası, Ankara, s.5.
Tümertekin, E. (1994). Beşerî Coğrafya Giriş, İstanbul. Ünv. Yay. No: 3819, İstanbul, s.142.
Tümertekin, E. (1972). Türkiye’de Şehirleşme ve Şehirsel Fonksiyonlar, İst. Üniv. Yay. No: 1840, İstanbul, s.23.
Türkoğlu, Ö. (1999). Kastamonu Vilayet Salnamelerinde Çankırı Sancağı (1869-1903). Çankırı Valiliği Yayını, Çankırı s. 486-487.
Umar, B. (1988). Paflagonya, Ak Yayınları Kültür Kitapları Serisi, 3-15, İstanbul.
Üçok, A. (1930). Çankırı Tarihi, Çankırı Vilayet Matbaası, Çankırı, s.159.
Üner, S. (1972). Nüfus Bilim Sözcüğü, Hacettepe Üniv. Yay. No: 17, Ankara, s.77.
Ünlü, A. (2001). Çankırılı Şehit ve Gaziler, Çankırı Belediyesi Yayınları, Çankırı s.21
Yaman, T. M. (1935). Kastamonu Tarihi (XV. Asrın sonlarına kadar), Ahmed İhsan Matbaası Ldt., Kastamonu, s. 9.
Yıldırım, T., Sipahi, T. (2009). “2007 Yılı Çorum ve Çankırı İlleri Yüzey Araştırması”, 26. Araştırma Sonuçları Toplantısı, Cilt 3, Ankara, s. 91-106.
Yinanç, H. M. (1944). Selçuklular Devri Türkiye Tarihi-I, İstanbul, s.33.
Yurtseven, A. (2013). “XIX. yüzyılın ortalarında Kurşunlu Kazası’nın sosyal durumu”. International Journal of Human Sciences, 10(1). s.805.
Yücel, T. (1961). “Türkiye’de Şehirleşme Hareketleri ve Şehirsel Fonksiyonlar”, Türk Coğ. Derg., Yıl:XVI, Sayı:20, Ankara, s.23-36.
Yücel, Y. (1988). XIII-XV. Yüzyıllarda Kuzey Batı Anadolu Tarihi, Çobanoğulları- Candaroğulları Beyliği-I, Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu, Türk Tarih Kurumu Yayınları, VII. Dizi, Sayı:74, Ankara, s.33.
İndir
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
