Sağlık Kuruluşlarında Kişilerarası İletişim
Özet
Bu kitap, sağlık kuruluşlarında kişilerarası iletişimin önemine odaklanmaktadır. İletişim, insanların sosyal yaşamında vazgeçilmez bir unsurdur ve sağlıklı bir yaşamın temelini oluşturur. Sağlık, bireyin günlük yaşamından iş hayatına kadar her alanda etkili olan hassas bir konudur. Son yıllarda sağlık okuryazarlığının önemi artmış ve bireyler sağlıkları konusunda daha bilinçli hale gelmiştir. Bu nedenle, sağlık hizmeti sunucularının hasta ve hasta yakınlarına yaklaşımları büyük önem taşımaktadır. İyi iletişim becerileri ve yaklaşımlar, hastaların kendilerini ifade etmelerine, tanı ve tedavi sürecinin iş birliği içinde yürütülmesine katkı sağlar. Ayrıca, sağlık kuruluşlarının iç iletişimi ve çalışanların iletişim becerilerinin geliştirilmesi de önemlidir. Bu kitap, sağlık kuruluşlarında kişilerarası iletişim engelleri ve çözüm yolları konusunda öneriler sunmaktadır.
This book focuses on the importance of interpersonal communication in healthcare institutions. Communication is an essential element in people's social lives and forms the foundation of a healthy life. Health is a sensitive issue that affects individuals in every aspect of their daily lives, from personal to professional. In recent years, the importance of health literacy has increased, and individuals have become more conscious about their health. Therefore, the approach of healthcare providers towards patients and their families is of great importance. Good communication skills and approaches contribute to patients expressing themselves and the collaborative management of diagnosis and treatment processes. Additionally, improving internal communication within healthcare institutions and enhancing employees' communication skills are also important. This book offers suggestions on overcoming barriers to interpersonal communication in healthcare institutions and provides solutions.
Referanslar
Abaan, S. (2005). Hemşirelerde problem çözme becerileri: öz değerlendirme sonuçlarının analizi. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 12(1), 62-76.
Asher J, Hamm D, Sheather J (2007). The right to health: a toolkit for health professionals. London: British Medical Association. http://www.ifhhro.org/wp-content/uploads/2017/09/bma_toolkit_en.pdf. Erişim tarihi: 5.09.2023
Başol, E. (2018). Hasta ile sağlık hizmeti sunucuları (doktor ve hemşire) arasındaki iletişim sorunları ve çözüm önerileri. International Anatolia Academic Online Journal Social Sciences Journal, 4(1), 76-93.
Bylund, C. L., Peterson, E. B., & Cameron, K. A. (2012). A practitioner's guide to interpersonal communication theory: an overview and exploration of selected theories. Patient education and counseling, 87(3), 261–267. https://doi.org/10.1016/j.pec.2011.10.006
Cegala, D. J., McClure, L., Marinelli, T. M., & Post, D. M. (2000). The effects of communication skills training on patients’ participation during medical interviews. Patient education and counseling, 41(2), 209-222.
Charlton CR, Dearing KS, Berry JA, & Johnson MJ. (2008). Nurse practitioners’ communication styles and their impact on patient outcomes: an integrated literature review. Journal of the American Academy of Nurse Practitioners, 20(7), 382–388. https://doi.org/10.1111/j.1745-7599.2008.00336.x
Coiera E. (2006). Communication systems in healthcare. The Clinical biochemist. Reviews, 27(2), 89–98.
Cüceloğlu D (2002). İletişim Donanımları, Remzi Kitabevi, İstanbul.
Çevik, N. K., & Yüksel, O. (2019). Türkiye, Almanya ve Hindistan sağlık sistemleri: Karşılaştırmalı bir analiz. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 8(16), 209-218.
de Negri, B., Brown, D. L., Hernández, O., Rosenbaum, J., & Roter, D. (1997). Improving interpersonal communication between health care providers and clients. Bethesda US, 3-59.
Dinçel, Y. M. (2019). Çalışma ortamlarında hekim-hemşire arasındaki çatışma nedenleri ve çatışmaların yönetimi. Sağlık ve hemşirelik yönetimi dergisi, 6(3), 256-265.
Dökmen, Ü. (2008). Sanatta ve Günlük Yasamda İletişim Çatısmaları ve Empati. Istanbul: Remzi.
Dökmen, Ü. (2010). İletişim çatışmaları ve empati. İstanbul: Remzi Kitabevi.
Dragojevic, M., Gasiorek, J., & Giles, H. (2015). Communication accommodation theory. The international encyclopedia of interpersonal communication, 1-21.
Farzadnia, S., & Giles, H. (2015). Patient-provider interaction: A communication accommodation theory perspective. International Journal of Society, Culture & Language, 3(2), 17-34.
Geçkil, T. (2021). Değerlerle Yönetim. Eğitim Yayınevi, Konya.
Gibb, J. R. (1965). Defensive communication. ETC: A review of general semantics, 221-229.
Becker J.ennifer A. H. Becker , Jonathon R. B. Halbesleben & H. Dan O'Hair (2005) Defensive Communication and Burnout in the Workplace: The Mediating Role of Leader–Member Exchange, Communication Research Reports, 22:2, 143-150, DOI: 10.1080/00036810500130653.
Govindaraju, V. (2021). Interpersonal Communication Skills in Healthcare: Literature Review On Doctors and Patients Communication. Multicultural Education, 7(12).
Hall, J. A., Horgan, T. G., & Murphy, N. A. (2019). Nonverbal communication. Annual review of psychology, 70, 271-294.
Hall, J. A., Roter, D. L., & Rand, C. S. (1981). Communication of affect between patient and physician. Journal of health and social behavior, 18-30.
Hart, T. (2017). "Speech Codes Theory" The International Encyclopedia of Intercultural Communication. https://doi.org/10.1002/9781118783665.ieicc0123
Hu, H., Gong, H., Wu, X., & Wu, X. (2022). Effect of patient‐provider communication on patient risk awareness: The moderating role of trust based on scenario experiment. PsyCh Journal, 11(3), 359-369.
Hülür, A. B. (2016). Sağlık iletişimi, medya ve etik: Bir sağlık haberinin analizi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(01), 155-178.
https://sozluk.gov.tr/ erişim tarihi: 31.08.2023
https://www.oed.com/search/dictionary/?scope=Entries&q=communication. Erişim tarihi:31.08.2023
Kaya, Ş. D., Yüceler, A., Uludağ, A., & Karadağ, Ş. (2017). Hasta İlişkilerinde Tıbbi Sekreterlerin Duygusal Emek Ve İletişim Becerilerinin Nitel Olarak Değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 8(19), 62-76.
Keser, B. M. (2018). Nezaket, Nezaket Teorileri Ve Türkçede Kullanılan Nezaket Kavramları. Türük Uluslararası Dil Edebiyat ve Halk Bilimi Araştırmaları Dergisi, 1(15), 127-138.
Koçak, A. & Bulduklu, Y. (2010). Sağlık İletişimi: Yaşlıların Televizyonda Yayınlanan Sağlık Programlarını İzleme Motivasyonları. Selçuk İletişim, 6, 3, s.5-17.
Kulińska, J., Rypicz, Ł., & Zatońska, K. (2022). The Impact of Effective Communication on Perceptions of Patient Safety—A Prospective Study in Selected Polish Hospitals. International journal of environmental research and public health, 19(15), 9174.
Lunenburg, F. C. (2010). Communication: The process, barriers, and improving effectiveness. Schooling, 1(1), 1-10.
Madran, H. A. D., & Andaç, H. (2012). Temel beklenti etkisi: Kendini gerçekleştiren kehanet. İçinde: K. Çayır & MA Ceyhan (Ed.), Ayrımcılık: Çok Boyutlu Yaklaşımlar, 29-40.
https://www.who.int/health-topics/human-rights#tab=tab_1
Moreira, F. T. L. D. S., Callou, R. C. M., Albuquerque, G. A., & Oliveira, R. M. (2019). Effective communication strategies for managing disruptive behaviors and promoting patient safety. Revista Gaúcha de Enfermagem, 40.
Nutbeam, D., & Kickbusch, I. (1998). Health promotion glossary. Health promotion international, 13(4), 349-364.
Özselçuk, S., & Yalım, F. (2019). Sağlık Çalışanlarında Empatı̇k Eğı̇lı̇m Düzeyı̇ Ve İletı̇şı̇m Becerı̇lerı̇: Şafak Sağlık Grubuna Yönelı̇k Bı̇r Çalışma. Kurgu, 27(3), 66-89.
Philipsen, G. (2008). Speech codes theory. Engaging theories in interpersonal communication: Multiple perspectives. Los Angeles: Sage, 269-280.
Rahim, M. A. (2002). Toward a Theory of managing Organizational Conflict. International Journal of Conflict Management, Vol. 13(3):206-235.
Ramaraju, S. (2012). Psychological perspectives on interpersonal communication. Journal of Arts, Science & Commerce, 3(4), 68-73.
Rani, K. U. (2016). Communication barriers. Journal of English Language and Literature, 3(2), 74-76.
Ratzan, S. C., Payne J. G. & Bishop C. (1996). The status and scope of health communication. Journal of health communication, 1(1), 25-42.
Sapitri, P. A., Chasanah, A., Putri, A. A., & Paulima, J. (2019). Exploring Brown and Levinson's Politeness Strategies: An Explanation on the Nature of the Politeness Phenomenon. REiLA: Journal of Research and Innovation in Language, 1(3), 111-117.
Sethi, D., & Seth, M. (2009). Interpersonal communication: Lifeblood of an organization. IUP Journal of Soft Skills, 3.
Solomon, D & Theiss, J. (2013). Interpersonal Communication: Putting Thoeiry into Practice. Routledge.
Şantaş, F., Şantaş, G., & Erigüç, G. Ü. L. S. Ü. N. (2019). Türkiye’de özel hastanelere ve devlet hastanelerine yönelik elektronik şikâyetlerin incelenmesi. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 5(3), 291-301.
Tabitha Hart. "Speech Codes Theory" The International Encyclopedia of Intercultural Communication (2017). https://doi.org/10.1002/9781118783665.ieicc0123
van Osch, M., van Dulmen, S., van Vliet, L., & Bensing, J. (2017). Specifying the effects of physician's communication on patients’ outcomes: A randomised controlled trial. Patient Education and Counseling, 100(8), 1482-1489.
Vertino, K., (2014) "Effective Interpersonal Communication: A Practical Guide to Improve Your Life" OJIN: The Online Journal of Issues in Nursing Vol. 19, No. 3.
Vilkki , L 2006 , Politeness, face and facework: Current issues . in A man of measure : Festschrift in honour of Fred Karlsson on his 60th birthday . vol. 2006/19 , SKY journal of linguistics, special supplement , no. 19 , The Linguistic Association of Finland , Turku , pp. 322-332 . < http://www.ling.helsinki.fi/sky/julkaisut/sky2006special.shtml >
Watson, B.M. (2020). Communication Accommodation Theory as an Intervention Tool to Improve Interprofessional Practice in Healthcare. In: Mullany, L. (eds) Professional Communication. Communicating in Professions and Organizations. Palgrave Macmillan, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-030-41668-3_9
WHO. (2020) https://apps.who.int/gb/bd/pdf_files/BD_49th-en.pdf#page=1
Yaghoubi, M., & Rahmati-Najarkolaei, F. (2014). Patient-physician communicative patterns, physicians’ job satisfaction, and patients’ satisfaction: the case of a hospital in Isfahan. Iranian Journal of Health Sciences, 2(2), 37-44.
Yıldırım, R. F., & Kumru, S. (2021). Hasta Şikâyetleri ve Tatmininin Sağlık Bakanlığı İletişim Merkezine Yapılan Başvurular ile Değerlendirilmesi: İstanbul-Kadıköy Örneği. Eurasian Journal of Health Technology Assessment, 5(2), 124-137.
Yılmaz, D., & Günay, M. A. (2022). Türkiye’de Sağlık İletişimi: Sağlık hizmeti sunucuları Üzerine Yapılmış Bir Araştırma. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi (İnif E-Dergi), 7(1), 75-91.
Zolnierek, K. B., & Dimatteo, M. R. (2009). Physician communication and patient adherence to treatment: a meta-analysis. Medical care, 47(8), 826–834. https://doi.org/10.1097/MLR.0b013e31819a5acc
(https://www.oed.com/search/dictionary/?scope=Entries&q=communication).
Yayınlanan
Lisans
LisansBu İnternet Sitesi içeriğinde yer alan tüm eserler (yazı, resim, görüntü, fotoğraf, video, müzik vb.) Akademisyen Kitabevine ait olup, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceca Kanunu kapsamında korunmaktadır. Bu hakları ihlal eden kişiler, 5846 sayılı Fikir ve Sanat eserleri Kanunu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda yer alan hukuki ve cezai yaptırımlara tabi olurlar. Yayınevi ilgili yasal yollara başvurma hakkına sahiptir.
