Yeni Kamu Yönetimi Yaklaşımı Kapsamında Türkiye'de Sağlık Turizmine Sağlanan Devlet Destek ve Teşvikleri

Acinöroğlu, S. (2009). Genel olarak vergi teşviklerinin ekonomi üzerine etkinliği. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 2, 147-169.

Akbolat, M. & Deniz, N. G. (2017). Türkiye’de medikal turizmin gelişimi ve bazı ülkelerle karşılaştırılması. Uluslararası Global Turizm Araştırmaları Dergisi, 1(2),123-139.

Akçakaya, M. (2017). Yeni yönetim anlayışının yerel yönetimlere yansımaları. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(9), 105-130.

Akdoğan, U. (2011). Türkiye coğrafyasında uygulanan devlet teşvikleri ve devlet yardımlarının, uluslararası muhasebe standartları çerçevesinde analizi. Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 4, 259-281.

Aktepe, C. (2013). Sağlık turizminde yeni fırsatlar ve Türkiye’de yerleşik sağlık işletmelerinin pazarlama çabaları. İşletme Araştırmaları Dergisi, 5(1), 170- 188.

Akyol, M. (2016). Bölgesel kalkınma ve yeni yatırım teşvik sisteminin ekonomik etkilerinin analizi. Küresel İktisat ve İşletme Çalışmaları Dergisi, 5(9), 49-61.

Annette, B. & de Arellano, R. (2007). Patients with out borders: the emergence of medical tourism. International Journal of Health Services, 37(1), 193-8.

Apan, A. (2011). ABD ve Türkiye’de denetim sistemindeki son eğilimler: Genel müfettişlik ve performans denetimi. Türk İdare Dergisi, 471-472, 9- 30.

AREM, (İçişleri Bakanlığı Araştırma ve Etütler Merkezi). (2002). Kentiçi ulaşım ve trafik hizmetlerinin yeniden yapılandırılması ve bazı trafik hizmetlerinin yerel yönetimlere devri araştırması projesi. http://www.arem.gov.tr/efaultarem.aspx?icerik=45, Erişim tarihi: 19.01.2023.

Arklan, Ü. (2008). Halkla ilişkiler açısından bilgi edinme hakkının kullanımı: türk kamu yönetimindeki sorunlar ve çözümüne yönelik bir model önerisi. [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. Selçuk Üniversitesi.

Arslan, N. T. (2010). Klasik-neoklasik dönüşüm süreci: Yeni kamu yönetimi. CumhuriyetÜniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 11(2), 21-38.

Arslan, Ö. (2022). Türkiye’de sanayisi az gelişmiş kentlere özgü yatırım teşvik ve hibe destek mekanizması geliştirme: Muş il örneği.Avrupa Bilim ve Teknoloji Dergisi, (35), 299-305.

Aslanova, K. (2013). Türkiye’de sağlık turizmi ve sağlık turizmi hukuku. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 3(3), 129-145.

Assaf, A. &Josiassen, A. (2011). Identifying and ranking the determinants of tourism performance: A global investigation. Journal of Travel Research, 388-399.

Ateş, H. & Okur, Y. (2009). Kamu kurumlarında performans ve denetimin etkinliğinin arttırılması için bir alternatif: Yurttaş şartları. KocaeliÜniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi,18, 101-125.

Ateşoğlu, N. & Özkan, E. (2010). Otoriter kamu yönetimi anlayışından vatandaş odaklı anlayışa geçiş mümkün mü?”. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 2(1), 51-60.

Avcı Demir, Y. (2016). Kişisel sağlık sorumluluğu. TAF Preventive Medicine Bulletin, 15(3), 259-266.

Avcıl, S. & Uslu, K. (2022). JCI sağlık standartlarının akreditasyonunun Türkiye’de uygulanmasında üniversite ve devlet hastanelerinin hizmet kalitesinin incelenmesi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 23 (1), 279-297.

Avderen, S. (2013). Sağlık turizmi açısından İç Anadolu Bölgesi’ndeki kaplıca ve termal tesislerin mevcut yapısının ve potansiyelinin belirlenmesine yönelik bir araştırma. MÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 15(25), 25-35.

Ay, H. M. (2005). Yatırım teşviklerinin sabit sermaye yatırımları üzerine etkisi. Selçuk Üniversitesi Karaman İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 176-184.

Aydemir, B. & Kılıç, S. N. (2017). Dünya’da ve Türkiye’de üçüncü yaş turizmi.Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(Özel Sayı-3), 1-33.

Aydın, U. (2008). Globalization and the politics of subsidies. European University Institute Working, Paper No: 2008/11.

Aydın, D. (2011). Türkiye’de sağlık turizmi endüstrisi. Çerçeve, Sağlık Ekonomisi ve Turizmi, 19(55).

Aydın, G. & Aydın, B. K. (2015). Dünyada ve Türkiye’de sağlık turizmi pazarlama uygulamaları ve karşılaştırmalı durum analizi. Pazarlama ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi, 16, 1-21.

Aydın, G.,Aydın, G., Karamehmet, B. & Karamehmet, B. (2017). Factor saffecting health tourism and international health-carefacility choice. International Journal of Pharmaceutical and Healthcare Marketing, 11(1), 16-36.

Aydın, D. & Yılmaz, C. (2010). Temel sağlık hizmetleri genel müdürlüğü (Sağlık turizmi birimi) Medikal Turizm Araştırması (Birinci Bölüm), Ankara.

Aydıner, M. (2016). Yatırım teşvik sisteminin İBSS düzey 2 ve düzey3 bölgelerinin ihracat performansına etkisi üzerine bir panel veri analizi. Trakya Üniversitesi İİBF E-Dergi, 4(2), 66-88.

Aydoğuş, İ., Soybalı, H.H. ve Baytok, A. (2006). Yunanistan İle Türkiye’de Uygulanan Turizm Yatırım Teşviklerinin Karşılaştırılması. AKÜ İİBF Dergisi. Sayı (8) 1, 1-22

Ayhan, E. & Önder, M. (2017). Yenikamu hizmeti yaklaşımı: yönetişime açılan bir kapı. Gaziİktisat ve İşletme Dergisi, 3(2), 19-48.

Aytaç, M. R. (2019). Teşvik politikaları ve Türkiye’de Ar-Ge faaliyetlerine yönelik mali teşvikler. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Celal Bayar Üniversitesi.

BAKA. (2011). Sağlık turizmi sektör raporu.Batı Akdeniz Kalkınma Ajansı.

Bakan, İ. & Büyükbeşe, T. (2008). Katılımcı karar verme: kararlara katılım konusunda çalışanların düşüncelerine yönelik bir alan araştırması. Süleyman Demirel Üniversitesi İİBFDergisi, 13(1), 29-56.

Barca, M., Akdeve, E. & Gedik Balay, İ. (2013). Türkiye sağlık turizm sektörünün analizi ve strateji önerileri. İşletme Araştırmaları Dergisi, 5(3), 64-92.

Baynal Doğan, T. G., Doğan, S. & Baynal, B. (2020). İleri yaş ve engelli turizmi hedef kitlesine yönelik Bolu ili sağlık serbest bölgesi tasarımı. AHBVÜ Turizm Fakültesi Dergisi, 23 (2), 295-311

Belli, A. (2017). Türk yerel yönetim sisteminin yerellik ilkesi açısından değerlendirilmesi. International Periodical for The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 12(3), 75-92.

Bergmark, R., Barr, D., & Garcia, R. (2010). Mexican immigrants in the US living far from the border may return to Mexico for health services. Journal of Immigrant and Minority Health, 12(4), 610-614.

Bertinato, L. &Conapero, M. (2022). Health tourism –Growth phenomenon. Asian Hospital and Health Care

Management,http://www.asianhhm.com/healthcare_management/health_tourism.htm, Erişim tarihi: 20.01.2023.

Bezci, B. &Coşkun, B. (2007). Avrupa Birliği ve sübzidiarite ilkesi: ilkenin AB’de uygulanması ve Türkiye üzerine bir değerlendirme. ÇağdaşYerel Yönetimler, 16(3), 5-27.

Bhandari, S. B. (2010). Ethical dilemma of nonprofits in the agency theory framework. Journal of Leadership, Accountability and Ethics,8(2), 33-40.

Birdir, K. & Buzcu, Z. (2014). JCI akreditasyon belgesine sahip olan sağlık kuruluşlarının WEB sitelerinin medikal turizm açısından değerlendirilmesi. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 1-19.

Biricikoğlu, H. & Gülener, S. (2008). Hesap verebilirlik anlayışındaki değişim ve Türk kamu yönetimi. Türk İdare Dergisi,459,203-224.

Boroviç, S. & Marković, I. (2015). Utilization and tourism valorisation of geothermal waters in Croatia. Renewable And Sustainable Energy Reviews, 44, 52-63.

Boztepe, M. (2018). Yeni kamu yönetimi anlayışı ve geleneksel kamu personel rejimi üzerine etkileri. AfyonKocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(3), 191-210.

Bryson, J. M.,Crosby, B. C., &Bloomberg, L. (2014). Public value governance: moving beyond traditional public administration and the new public management. Public Administration Review, 74(4), 445-456.

Bulut, A. & Şengül, H. (2019). Dünyada ve Türkiye’de sağlık turizmi. Yönetim, Ekonomi ve Pazarlama Araştırmaları Dergisi, 45-62.

Cavlak, H. (2017). Subsidiarite (yerellik) ilkesi ve Avrupa Birliği çevre politikası. BalkanSosyal Bilimler Dergisi, 6(11), 134-145.

Cheng, Y. (2019). Exploring the role of nonprofits in public service provision: Moving from coproduction to co-governance. Public Administration Review, 79(2), 203-214.

Chicago Metropolitan Agencyfor Planning, Economic Development Incentives (draft), (2022). GO TO 2040 StrategyPapers, http://www.goto2040.org/uploadedFiles/RCP/Strategy_Reports/PDF_files/Economic%20Development%20Incentives%20Strategy_June.pdf, Erişim tarihi: 20.01.2023.

Christensen, T. &Lægreid, P. (2002). New public management: puzzles of democracy and the influence of citizens. The Journal of Political Philosophy, 10(3), 267-295.

Corne, A. & Peypoch, N. (2020). On the determinansts of tourism performance. Annals of Tourism Research,85, 1-11.

Coşkun, S. (2016). Teşvik kapsamında elde edilen maddi duran varlıkların muhasebe Standartları Kapsamında İncelenmesi, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi Cilt: 5, Sayı: 7, 2016 Sayfa: 2193-2207.-

Çapar, S. & Yıldırım, Ş. (2012). Hobbes ve Lock’un devlet düşüncesine katkıları. Türk İdare Dergisi, 77(474), 90-91.

Çetin, T. (2011). Termal turizm potansiyeli açısından Kozaklı (Nevşehir) kaplıcaları.Turkish Studies International Periodical For The Languages, Terature and History of Turkish or Turkic, 6(1), 899-924.

Çınar, F. & Özkaya, B. (2020). Koronavirüs (COVID-19) pandemisinin medikal turizm faaliyetlerine etkisi. Sağlık ve Sosyal Refah Araştırmaları Dergisi, 2 (2), 35-50.

Çırpan, E. (2010). Devlet teşviklerinin muhasebeleştirilmesinin Türkiye Muhasebe Standartları ve Muhasebe Sistemi uygulama genel tebliğleri açısından karşılaştırılması. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi].İstanbul Üniversitesi.

Çiçek, A. C. (2012). Neoliberalizmin ‘Yeni Kamu Yönetimi’ anlayışını meşrulaştırma aracı olarak ‘Yönetişim’ ve Türkiye kamu yönetimi üzerine yansımaları.Ed, Y. Koçak ve A. C. Çiçek, Kamu Yönetimi, Yönetim ve Siyaset Ekseninde Yeniden Yapılanma, Gazi Kitabevi, Ankara, ss. 62-70

Çukurçayır, M. A. &Sipahi, E. B. (2003). Yönetişim yaklaşımı ve kamu yönetiminde kalite. SayıştayDergisi,50-51, 35-66.

Dağ, M. & Çelik, M. (2018). Yatırım teşvikleri nedir?.Kavram ve kapsamı üzerine bir değerlendirme. BEÜ SBE Derg.,7(2), 863-875

Demir, H. &Karakütük, M. (2003). Yerel yönetimler ve hizmette yerellik: Subsidiarite ilkesi. Bilgi, 2, 65- 77.

Denhardt, J. V. &Denhardt, R. B. (2015). The new public service revisited. Public Administration Review, 75(5), 664-672. DHCC, http://www.dhcc.ae/, Erişim tarihi: 20.01.2023.

DHCC, http://www.dhcc.ae/, Erişim tarihi: 20.01.2023.

Didaskalou, E. A., Nastos, P. T. & Matzarakis, A. (2004). The development prospects for Greek health tourism and the role of the bioclimate regime n Greece. Advances In Tourism Climatology, 149-157.

Dogra, S. (2003). Can Delhi be a successful model for medical tourism?.Express Healthcare Management, 1-15.

Donahue, J. D. &Nye, J. (2002). Market-based governance: Supply side, demand side, upside and downside. Washington, DC: Brookings Institution Press.

Drechsler, W. (2004). The rise and demise of the new public management. Postautistic Economics Review, 1-14.

Drechsler, W. (2005). The re-emergence of ‘Weberian’public administration after the fall of new public management: The central and eastern european perspective. Halduskultuur, 6, 94-108.

Drechsler, W. (2009). The rise and demise of the new public management: Lessons and opportunities for south east europe. Uprava – Administration,7(3),7–27.

Dubnic, M. (2005). Accountability and the promise of performance: In search of the mechanisms. Public Performance &Management Review,28(3), 1-56.

Dunn, W. N. & Miller, D. Y. (2007). Acritique of the new public management and the neo-weberian state: advancing a critical theory of administrative reform. Public Organization Review, 7(4), 345–358.

Durgun, E. (2003). Avrupa Birliği’nde ve Türkiye’de ihracat teşvikleri. Yaklaşım Dergisi, 11(126), 106-111.

Dülger, O. (2020). Türkiye’de teşvik ve destek sistemleri: KOSGEB’e yönelik bir çalışma. [Dönem Projesi], Pamukkale Üniversitesi.

Edwards, D., Griffin, T. & Hayllar, B. (2008). Urban tourism research developing an agenda. Annals of Tourism Research, 35(4), 1032–1052.

Ekici, B. (2002). Performans denetimi ve il yönetiminde uygulanabilirliği. Türk İdare Dergisi, 436, 135-157.

Ekinci, E. & Yılmaz, F. (2019). Kamu yönetiminin yeniden yapılandırılmasında özel sektörün etkisi üzerine bir değerlendirme. UluslararasıYönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(11), 65-74

Eren, V. (2003). Kamuyönetiminde yeni meşruluk temeli olarak müşteri odaklı yönetim yaklaşımı. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi,58(1),56-70.

Eriksson, E. M. (2019). Representative co-production: Broadening the scope of the public service logic. Public Management Review, 21(2), 291-314.

Eser, E. (2011). Türkiye’de uygulanan yatırım teşvik sistemleri ve mevcut sistemin yapısına yönelik öneriler. [Planlama Uzmanlığı Tezi]. Devlet Planlama Teşkilatı

Eser, H. B.,Keklik, B. &Demirkıran, Ö. (2011). Demokrasinintabana yayılması, yönetimde şeffaflık ve hesap verebilirlik bağlamında bilgi edinme hakkı kanunu. Akdeniz Üniversitesi Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 3(2), 169-192.

Fatemi, M. &Behmanesh, R. (2012). New public management approach and accountability, International Journal of Management, Economics and Social Sciences, 1(2), 42-49.

Göçoğlu, V. &Gündüz, O. (2020). Kamu yönetimi reformlarını yeni kamu işletmeciliği bağlamında okumak. Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, 6(1), 1-16.

Gökçe, O. & Turan, E. (2007). Kamu yönetiminin dönüşümü ve dönüşümün temel unsurları.SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 8(15), 175-200.

Gönç, T. (2017). Neoliberal politikaların küresel düzeyde sağlık üzerindeki etkileri. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(1), 159-178.

Gruening, G. (2001). Origin and theoretical basis of new public management. International Public Management Journal, 4(1), 1-25.

Gül, S. K. (2008). Kamuyönetiminde ve güvenlik hizmetlerinde hesap verebilirlik. Polis Bilimleri Dergisi, 10(4),71-94.

Gülmez, M. &Yalman, İ. N. (2010). Yatırım teşviklerinin bölgesel kalkınmaya etkileri. Atatürk Üniversitesi İİBF Dergisi, 24(2), 235-257.

Gümüş, M. & Özgüven, E. (2015). Barış ve turizm ekseninde medikal turizm: çözüm süreci sonrası batman hastanelerinde yabancı hasta akışı. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 5(2), 1-18.

Günay, İ. (2009). Yatırımlara yönelik vergisel teşvik ve yardımların TMS’ye göre muhasebeleştirilmesi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi.

Güzelsarı, S. (2004). Kamuyönetimi disiplininde yeni kamu işletmeciliği ve yönetişim yaklaşımları. Tartışmametinleri, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Gelişme ve Toplum Araştırmaları Merkezi, 66, 1-29.

Hammerschmid, G.,Van de Walle, S., Andrews, R. &Mostafa, A. M. S. (2019). New public management reforms in europe and their effects: Findings from a 20-country top executive survey. International Review of Administrative Sciences, 85(3), 399-418.

Hamzaoğlu, O. (2010). Sağlık nedir?. Nasıl tanımlanmalıdır?,Toplum ve Hekim, 25(6), 403-410

Haque, M. S. (2019). The changing foundations of public administration: From identity to modernity to diversity. International Review of Public Administration, 24(2), 138-145.

Hood, C.C. (1991). Apublic management for all seasons?.Public Administration, 69(1), 3-19.

Hood, C. C. (2001). Public service managerialism: Onwards and upwards, or ‘trobriand cricket’again?.Political Quarterly, 72(3), 300-310.

http://www.invest.gov.tr/tr/TR/investmentguide/investorguide/Pages/Incentives.aspx Erişim tarihi: 19.01.2023

İlhan, İ. (2011). 6085 sayılı sayıştay kanunu’nda performans denetimine ilişkin olarak yapılan değişiklik üzerine değerlendirmeler. Dış Denetim, 112-117.

İzci, F. &Sarıtürk, M. (2017). Değişenkamu yönetimi anlayışı: İyi yönetişim ve temel bileşeni olarak hesap verebilirlik. Javstudies, 3(13), 178-198.

Kalağan, G. (2009). Türkiye’de 1980 sonrası bürokratik dönüşüm: Sosyal yardımlaşma ve dayanışma genel müdürlüğü (SYDGM) örneği. [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi.

Kalaycıoğlu, E. (2006). Yönetişim üzerine. Yerel Siyaset, 1(6), 20-21.

Kalimullah, N. A.,Alam, K. M. & Nour, M. M. (2012). New public management: Emergence and principles. Bup Journal, 1(1), 1-22.

Kaplan, M. (2016). Kültürel bir inşa süreci olarak sağlık: Kavramsal ve tarihsel bir bakış. Dört Öğe Dergisi, 5(10), 11-18.

Karakurt, A. (2010). Küresel kriz ortamında yatırım teşvikleri. Ankara Üniversitesi SBF Dergi

Kaya, Ş.Ş. (2011). Televizyonda Kadın, Sağlık ve Hastalık. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 14(2): 118-150.

Kebeli, A. (2020). Kamu iç denetiminde performans denetimin yeri. Denetişim, 5-34.

Kaya, E. (2006). Kamu yönetiminde şeffaflık ve bilgi edinme hakkı çerçevesinde bilgi edinme hakkı kanunu’nun uygulama sürecinin değerlendirilmesi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Selçuk Üniversitesi.

Khan, M. A. (2000). Performansdenetiminde veri analizi: denetçilerin kullandığı teknikler. Sayıştay Dergisi, 37(6),125-128.

Kırılmaz, M. & Atak, F. (2015). Kamumali yönetiminde şeffaflık ve hesap verebilirlik araçları: Faaliyet raporları. Ombudsman Akademik Dergisi, 3, 189-217.

Kim, J. &Mahoney, J. T. (2002). Resource-based and property rights perspectives on value creation: The case of oil field unitization. Managerial and Decision Economics, 23, 225–245.

Koçak, S. ve Ekşi A. (2010). Katılımcılık ve demokrasi perspektifinden Türkiye’de yerel yönetimler. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21, 295-307.

Korkut, G.,Acar, O. K. &Tetik, A. (2015). Yenikamu yönetimi anlayışı ile değişen kamu hizmeti ve türkiye iş kurumu. İş ve Hayat, 1(2), 107-135.

Köse, H.Ö. (2003). Küreselleşmesürecinde devletin yapısal ve işlevsel dönüşümü. Sayıştay Dergisi, 49, 3-46.

Kurt, M. &Uğurlu Ö. Y. (2007). Yeni kamu yönetimi ve yeni kamu yönetimi yaklaşımının gelişiminde Avrupa Birliği’nin rolü: İlerleme raporları içerik analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi, İİBF Dergisi, 9(2), 1-14.

Lan, Z. &Rosenbloom, D. H. (1992). Editorial: Public administration in transition?.Public Administration Review, 52(6), 535-537.

Lapsley, I. (2009). New public management: The cruellest Invention of the human spirit?.Abacus, 45(1), 1-21.

Lapuante, V. &De Walle, S. V.(2020). The effects of new public management on the quality of public services. Governance: An International Journal of Policy, Administration, and Institutions, 33(3), 461–475.

Martin, S. & Scott, J. T. (2000). Thenature of innovation market failureandthedesign of publicsupportforprivateinnovation. Research Policy,29, 437–447.

OECD, (2001). Competition policy in subsidies and state aid, OECD, Paris.

Okçu, M.,Usta, S. &Ceyhan, H. (2020). Değişenkamu yönetimi anlayışı ve bürokrasi ve kültürü. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 22(39), 291-311.

Onocak, D. (2015). Yatırım teşvikleri, teşviklerin muhasebeleştirilmesi ve teşviklerin işletme performansı üzerineeEtkilerinin belirlenmesine yönelik bir araştırma: Sivas örneği. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. İnönü Üniversitesi.

Oral, B. G. & Uğur, A. (2013). Türkiye’de bölgesel eşitsizlikleri gidermek içi devlet yardımları (Teşvikler): 2012 teşvik sisteminin bölgesel teşvikler açısından getirdiği yenilikler. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 21, 140-168.

Osborne, D. &Gaebler, T. (1993). Reinventing government, how the entrepreneurial spirit is transforming the public sector. Plume, USA.

Osborne, S. P. (2006). The new public governance?.Public Management Review, 8(3), 377–387.

Osborne, S. (2018). From public service-dominant logic to public service logic: are public service organizations capable of co-production and value co-creation?.Public Management Review, 20(2). 225–231.

Osborne, S.,Brandsen, T., Mele, V., Nemec, J., Van Genugten, M. &Flemig, S. (2020). Risking innovation. understanding risk and public service innovation- evidence from a four-nation study. Public Money & Management, 40(1), 52-62.

Oyman, T. (2013). Isparta ilinde teşvik ve destek alan işletmelerde memnuniyet düzeyinin ölçülmesi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi.

Ökmen, M. &Canan, K. (2009). Avrupa Birliği’ne üyelik sürecinde Türk kamu yönetimi. Yönetim ve Ekonomi, 16(1), 139-171.

Özcan, S. (2008). Kamuhizmetlerinde müşteri (vatandaş) odaklılık: Türkiye’de kamu hizmeti anlayışı açısından bir değerlendirme. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 4(8), 147-171.

Özen, A. &Yontar, İ. G. (2009). Katılımcıdemokrasi anlayışında bütçeleme: Katılımcı bütçeleme. Maliye Dergisi, 156, 280-293.

Özer, M. A. (2005). Günümüzünyükselen değeri: Yeni kamu yönetimi. Sayıştay Dergisi, 59, 3-46.

Özer, M. A. (2006). Yönetişim üzerine notlar. Sayıştay Dergisi, 63, 59-89.

Özer, Ö. & Sonğur, C. (2012). Türkiye’nin dünya sağlık turizmindeki yeri ve ekonomik boyutu. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(7), 69-81.

Özkurt, H. (2007). Sağlık turizmi tahvilleri. Maliye Dergisi, (152), 126-127.

Özmen, A. (2012). Yeni kamu yönetimi anlayışının Türkiye’de yönetim kültürüne etkisini ölçmeye yönelik bir alan araştırması. [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. Sakarya Üniversitesi.

Öztürk, M. ve Bayat, M. (2011). Uluslararası turizm hareketlerinde sağlık turizminin rolü ve kalite çalışmalarının önemi bir literatür çalışması. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(2), 135-156.

Öztopraktan, A. (2006). Yatırımlara yönelik vergisel teşvikler ve Türkiye uygulaması.[Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Uludağ Üniversitesi.

Paçacı, S. (2011). Devlet teşvikleri ve yardımları standardına göre şirketlere sağlanan devlet teşviklerinin muhasebeleştirilmesi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Sakarya Üniversitesi.

Palabıyık, H. (2004). Yönetimdenyönetişime geçiş ve ötesi üzerine kavramsal açıklamalar. Amme İdaresi Dergisi, 37 (1), 63-85.

Pollitt, C. (1990). Managerialism and the public services: The anglo-american experience. Oxford: Blackwell.

Pollitt, C. (2007). The new public management: An overview of its current status. Administration and Public Management Review, 8, 110-115.

Popiel, M. (2014). Paving the way to accessıble tourısm on the example of Krakow. European Journal of Tourism, Hospitality and Recreation, (Special Issue), 55-71.

Population Reference Bureau. (2018).World Population Data Sheet with Focus on Changing Age Structures.

Prakongsai, P., Tangcharoensathien, V., & Tisayatikom, K. (2007). “Who Benefits From Government Health Spending Beforeand After Universal Coverage in Thailand?”, Journal Health Science, 16 s. 26.

Rajiani, I. &Jumbri, I. A. (2011). Acultural ecology of new public management in Indonesia. Journal of Administrative Science 8 (1), 17–31.

Sandıkçı, M. (2008). Termal turizm işletmelerinde sağlık beklentileri ve müşteri memnuniyeti. [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. Afyon Kocatepe Üniversitesi.

Saraç, Ö. (2010). Vergi harcamaları ve iktisadi etkileri. Maliye Dergisi, 159, 263-277.

Saran, U. (2001). Küreseldeğişim dinamiklerinin kamu yönetimi alanındaki etkileri. Türk İdare Dergisi, 73(433), 37-51.

Sayın, K. Ş., Yeğinboy, E. Y. & Yüksel, İ. (2017). Türkiye’de medikal turizm uygulamaları: Bir üniversite ve İzmir sağlık serbest bölgesi değerlendirmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32(2), 289-313.

Sayidah, N.,Mulyaningtyas, A. &Winedar, M. (2015). Implementasi konsep new public management di dinas koperasi dan umkm kota surabaya (the Implementation of new public management concept In the department of cooperation and msme of surabaya city). Journal Akuntansi Dan Auditing, 12(1), 39-52.

Sezer, M. S. & Yıldız, M. (2009). Türkiye’de bir kamu politikası sorunu olarak yabancı doktor istihdamı: Avustralya, Birleşik Krallık ve Kanada Örnekleri. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 11(3), 43-78.

Sezgin, S. (2021). Türkiye’de sağlık turizminin uluslararası pazarlama temelinde incelenmesi. Hitit Ekonomi ve Politika Dergisi, 1(1), 31-53.

Shand, R. (2018). The role of ethics and targets In environmental governance and the enduring Importance of new public management. Political Studies Review, 16(3).

Soysal, A. (2017). Sağlik turı̇zmı̇: Tehdı̇t ve fırsatlar bağlamında Türkı̇ye açısından bı̇r durum değerlendı̇rmesı̇. Uluslararası Turizm ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, (2), 169-188.

Sönmez, F. (2005). Devlet teşvik ve yardımlarının muhasebeleştirilmesi. Muhasebe ve Finansman Dergisi, (28), 125-140.

Sözen, S. (2002). New public management reforms. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 57(02), 139-159.

Suraratdecha, C., Saithanu, S., &Tangcharoensathien, V. (2005). Is universal coverage a solution for disparities in health care?: Findings from three low – Income provinces of Thailand. Health Policy, 73, 278.

Szabó, Z., Koscondi, J. & Lakne, Z. (2013). Role of thermal tourism in regional development - A case study from Hungarian side of the Hungarian - Croatian border. Podravina, 23, 70-76.

Şahin, A. (2010). Örgütkültürü-yönetim ilişkisi ve yönetsel etkinlik. Maliye Dergisi, 159, 21-35.

Şahin, S. K. (2021). Sağlık turizminin geliştirilmesinde Sağlık Bakanlıklarının koordinatör kuruluşları: Türkiye, Malezya ve Güney Kore karşılaştırması. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 10(4), 983-992.

Takım, A. & Ersungur, M. (2018). Türkiye’de teşvik sisteminin yapısı, sorunları ve etkinliği üzerine bir politika önerisi: Tek bir uygulamacı kuruluş sorunları çözer mi?.Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 32(3), 725-744.

Tarhan, A. B. &Ezici, E. (2011). Kamu hizmetlerinin üretiminde yeni kamu yönetimi anlayışı ve toplam kalite yönetimi. Sosyal ve Beşerî Bilimler Dergisi, 3(2), 13-21.

T.C. Ekonomi Bakanlığı (2015). Döviz Kazandırıcı Hizmet Ticaretinin Desteklenmesi Tebliği, 2015/8.

T.C. Resmi Gazete (24.07.2001 tarih, 24472 sayı), Kaplıcalar Yönetmeliği, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2004/12/20041209.htm#12, Erişim tarihi: 20.01.2023.

T.C. Resmi Gazete (27.03.2002 tarih, 24708 sayı). Özel Hastaneler Yönetmeliği, https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/yonetmelik/7.5.4854.pdf, Erişim tarihi: 20.01.2023.

T.C. Resmi Gazete (15.02.2008 tarih, 26788 sayı), Ayakta Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmelik, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2008/02/20080215-4.htm, Erişim tarihi: 20.01.2023.

T.C. Resmi Gazete (21.07.2010 tarih, 27648 sayı), Tıbbi Kötü Uygulamaya İlişkin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında Kurum Katkısına İlişkin Usul ve Esaslara Dair Tebliğ, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2010/07/20100721-17-1.htm,Erişim tarihi: 20.01.2023.

T.C. Resmi Gazete (02.11.2011 tarih, 28103 sayı), Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/11/20111102M1-3.htm,Erişim tarihi: 20.01.2023.

T.C. Resmi Gazete (02.11.2011 tarih, 28103 mükerrer sayı), Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/11/20111102M1-3.htm, Erişim tarihi: 20.01.2023.

T.C.Resmi Gazete (26.05.2015 tarih, 29374 sayı). Döviz Kazandırıcı Hizmet Ticaretinin Desteklenmesi Hakkında Karar, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2015/06/20150602-5.htm, Erişim tarihi: 20.01.2023.

T.C.Resmi Gazete (20.05.2020 tarih, 31132 sayı). Döviz Kazandırıcı Sektörlerin Pazara Giriş Konusunda Dijital Faaliyetlerinin Desteklenmesine Dair Karar,https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2020/05/20200520-6.pdf,Erişim tarihi: 20.01.2023.

T.C.Resmi Gazete (20.05.2020 tarih,31132 sayı). Döviz Kazandırıcı Hizmet Sektörleri Markalaşma Destekleri Hakkında 2564 sayılı Karar, https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2020/05/20200520-6.pdf,Erişim tarihi: 20.01.2023.

Tekin, A. (2006). Vergi teşvikleri ve ekonomik etkileri. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16, 301-316.

Tengilimoğlu, D. (2021). Sağlik turizmi ve devlet teşvikleri. Journal of Life Economics, 8(1), 1-10.

Tolofari, S. (2005). New public management and education. Policy Futures In Education, 3(1), 75-89.

Topal, M. H. (2006). Uluslararası kuruluşların teşviklere bakışı ve Türk teşvik sisteminin bu çerçevede analizi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Karadeniz Teknik Üniversitesi.

Topal, M. H. (2016). Teşvik politikalarının gerekçeleri ve etkinliği: Kuramsal bir yaklaşım. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 1(2), 35-51.

Tozlu, A. (2017). “Gerçek” yeni kamu yönetimi hareketi nedir?.Türk İdare Dergisi, 484, 331-349.

Tunçez, V., Ecer, D., Cirit, B., Kırmalı, D., & Bolat. B.K. (2022). Yatırım teşvik, T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğü, Yayın No: 2022/14, Ankara.

Turhan, M. (2011). 6085 sayılı kanun ve performans denetiminin geleceği. Dış Denetim, 3, 91-101.

Tutar, H. &Altınöz, M. (2017). Hesapverebilirlik bağlamında iç denetim ve sorun alanları: Eleştirel bir analiz. Bartın Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(15), 225-248.

Türkoğlu, M. & Çelikkaya, S. (2011). Türkiye’de Kobi’lere yönelik AR-Ge destekleri.Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 3(2), 56-71

Uğur, G. (2007). Türkiye’de sağlık turizmi. Sağlıkta sağlıklı bir dönüşüm. Çerçeve Dergisi, 16(43), 96-97.

Ulusan, H. (2008). Türk muhasebe hukuku çerçevesinde devlet teşviklerinin muhasebeleştirilmesi ve raporlanması. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 22(2), 415-433.

Ulutürk, S. (2015). Sağlık ekonomisi, sağlık statüsü, sağlığın ölçülmesinde kullanılan ölçütler ve önemi: Türkiye örneği. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 52(603), 47-63.

UNWTO, (2020). Turizm terimleri sözlüğü, https://www.unwto.org/urban-tourism,Erişim tarihi: 20.01.2023.

USHAŞ (2022).https://www.ushas.com.tr/saglik-turizmi-verileri/#:~:text=2019%20y%C4%B1l%C4%B1nda%20sa%C4%9Fl%C4%B1k%20turizmi%20ve,bin%20ABD%20Dolar%C4%B1%20tutar%C4%B1nda%20ger%C3%A7ekle%C5%9Fmi%C5%9Ftir.Erişim tarihi: 20.01.2023.

Usta, S. &Akıncı A. (2016). Kamuyönetiminde hesap verebilirlik mekanizması olarak ombudsmanlıkkurumu: Almanya örneği. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 13(2),2735-2749.

Ünal, M. (2007). Performans ölçümü, performans denetimi ve performans değerlendirilmesi. Mmali Hukuk,130.

Ünal, A. & Demirel, G. (2011). Sağlık turizmi işletmelerinden yararlanan müşterilerin beklentilerinin belirlenmesine yönelik Bolu ilinde bir araştırma. Electronic Journal of Vocational Colleges, 1(1), 106-115.

Ünsaldı, M. (2006). Devlet teşvikleri ve bölgesel gelişmişlik farklılıkları üzerine etkileri. Elazığ: Fırat Üniversitesi Doğu Anadolu Bölge Araştırma ve Uygulama Merkezi (DAP Araştırmaları).

Von Maravic, P. &Reichard, C. (2003). New public management and corruption: Ipmndialogue and analysis. International Public Management Review, 4(1), 84–130.

WHO (2022). https://www.who.int/countries, Erişim tarihi: 20.01.2023.

World PopulationAgeing, (2017). United Nations Department of Economics and Social Affairs, PopulationDivision.

Yavan, N. (2010). Thelocationchoice of foreigndirectinvestmentwithinTurkey: An empiricalanalysis, European Planning Studies, 18(10), 1675-1705.

Yavan, N. (2012). Türkiye’de yatırım teşviklerinin bölgesel belirleyicileri: Mekânsal ve istatistiksel bir analiz. Coğrafi Bilimler Dergisi, 10(1), 9-37.

Yayar, R. & Demir, Y. (2012). Bölgesel kalkınma ve yatırım teşvikleri: Tokat ilinde bir uygulama. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 39, 119-146

Yaylı, A. & Öztürk, Y. (2006).Konaklama işletmeleri yöneticilerinin bedensel engelliler pazarına bakış açıları üzerine bir araştırma. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, 17(1), 87-97.

Yazan, N. (2007). Sağlıkta uluslararası açılımlar-Medikal turizmde hedefler. Hastane Dergisi, 46.

Yıldırım, H.H. & Altunkaya, Ü. (2006). Türkiye’nin sağlık turizmi potansiyeli güçlükler, http://www.absaglik.com/saglik_turizmi_turkiye.pdf, Erişim tarihi: 20.01.2023.

Yıldırım, A. (2014a). Yerellik ilkesi ve türkiye’de uygulanabilirliği üzerine bir değerlendirme. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(5), 130-140.

Yıldırım, A. (2014b). Türkiye’de yerel yönetişimin uygulanabilirliği ve yerel gündem 21 örneği üzerinden bir inceleme. Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 75-96.

Yılmaz, G. (2005). Türkiye’de hizmette yerellik ilkesine duyarlılık. Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi. 1, 137-142.

Yılmaz, E. (2016). Türkiye’de yatırım teşviklerinin ve desteklerinin dağılımında etkinliğin artırılması ve Konya örneği (2005-2012). [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. KTO Karatay Üniversitesi.

Zee, H. H., Janet, G. S. & Ley, E. (2002). Tax incentives for business investment: A primer for policy makers in developing countries. World Development, 30(9), 1497-1516.

Zengin, B. & Eker, N. (2016). Sakarya ili termal turizm potansiyelinin değerlendirilmesi. Kastamonu University Journal of Economics & Administrative Sciences Faculty, 13.

Zengin, B. & Eryılmaz, B. (2013). Bodrum destinasyonunda engelli turizm pazarının değerlendirilmesi. International Journal of Economic and Administrative Studies, 6(11), 51- 74.

Zeyrekli, S. &Ekizceleroğlu, R. (2007). Avrupa birliği bağlamında hizmette yerellik (subsidiarite) ilkesi ve ilkenin türkiye açısından ele alınışı. Çağdaş Yerel Yönetimler, 3, 29-48.