Foreign Language Education in Turkish History, Problems and Suggestions for Improvement

A. Al-Mutairi, M. (2019). Kachru’s three concentric circles model of English language: An overview of criticism & the place of Kuwait in it. English Language Teaching, 13(1), 85.

Akdoğan, S. (2010). Türkiye'de yabancı dil öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve bir çözüm önerisi olarak yabancı dil okullarına yönelik öğretmen ve öğretim elemanlarının görüşleri (Master’s Thesis), Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Elazığ.

Akkutay, Ü. (1984). Enderun mektebi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.

-------. (1996). Milli eğitimde yabancı uzman raporları Atatürk dönemi, Ankara: Avni Akyol Kültür ve Eğitim Vakfı.

Akman, O. (2017). Temel eğitimden ortaöğretime geçiş sınavlarına ilişkin 9. sınıf öğrencilerinin görüşleri (Unpublished Master’s Thesis). Bartın Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bartın.

Aksoy, B. (2005). Translation activities in the ottoman empire. Meta: Journal Des Traducteurs: Translators' Journal (Canada), 50(3), 949-956.

Akyüz, Y. (2001). Türk eǧitim tarihi: Başlangıçtan 2001'e. İstanbul: Alfa.

-------. (2019). Türk eğitim tarihi M.Ö. 1000-M.S. 2019. Ankara: Pegem Akademi.

Alagözlü, N. (2012). English as a Foreign Language Cul-De-Sac in Turkey Procedia - Social and Behavioral Sciences, 47, 1757–1761 Cyprus International Conference on Educational Research. North Cyprus.

-------. (2017). Türkiye ‘de İngilizce öğretmeni yetiştirme sorunları. Türkbilig, 34, 241-247.

Alkur, C. & Gündoğdu, K. (2021). Hazırlık sınıfı öğrencilerinin İngilizce konuşma performansını etkileyen faktörler. Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi, 5(2), 318-331.

Alptekin, C. (1996). Target-language culture in EFL materials. In Hedge, T. & Whitney, N. (Eds.), Power, Pedagogy and Practice, (pp.53-61). Oxford: OUP.

Altuna, N. (2006). Gazi Eğitim Enstitüsü. Ankara: G.Ü. İletişim Fakültesi Basımevi.

Anadolu Ajansı. (2021, June 28). https://www.aa.com.tr/tr/egitim/milli-egitim-bakani-selcuk-turkiyedeki-yabanci-dil-egitimi-calismalarina-iliskin-bilgi-verdi/2287781

Andreia, C. (2017). Task-based learning (TBL) and cognition. E-teals, 7(1), 108-124.

Aral, N., Kandır, A. and Yaşar, M. (2002). Okulöncesi eğitim ve okulöncesi eğitim programı. İstanbul: Ya-Pa Yayınları.

Arslan, B. (2003). Bilgisayar destekli eğitime tabi tutulan ortaöğretim öğrencileri ile bu süreçte eğitici olarak rol alan öğretmenlerin BDE'ye ilişkin görüşleri. The Turkish Online Journal of Educational Technology. 67-75.

Arslan, F. (2014). Encümen-i daniş ve Osmanlı aydınlanması. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 11(6): 420-439.

Arslan, G. (2020). An overview of the European profile for language teacher education on the language teacher education reforms in Turkey. Near East University Online Journal of Education, 3(1), 37-45.

Arslan, N. & Kartal, E. (2018). A qualitative analysis of articles on the subject of assessment and evaluation in foreign language teaching in Turkey. Rumeli’de Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (12), 309-322.

Ataünal, A. & Özalp, R. (1977). Türk milli eğitim sisteminde düzenleme teşkilatı. İstanbul: MEB Basımevi.

Avcıoğlu, D. (1978). Türklerin tarihi: 2. İstanbul: Tekin Yayınevi.

Aygün, S. (2008). Türkiye'de yabancı dil eğitimi ve avrupa dilleri ortak çerçeve programı (Unpublished Master's Dissertation). Beykent Üniversitesi, İstanbul.

Aytar, A.G. & Öğretir, A.D. (2008). “Okulöncesi eğitim kurumlarındaki yabancı dil eğitimine ilişkin anne-baba ve öğretmen görüşlerinin incelenmesi” Kastamonu Eğitim Dergisi, 16(1), 13-3.

Azimli, M. (2010). Abbasiler dönemi Türklerden oluşturulan özel ordu ve aile ilişkileri. Marife Dini Araştırmalar Dergisi. 10(1).

Balcı, S. (2008). Osmanlı Devleti’nde modernleşme girişimlerine bir örnek: Lisan mektebi. Tarih Araştırmaları Dergisi, 27(44), 77-98.

Baldauf, R. B. (2005). Language planning and policy research: An overview. In E. Hinkel (Ed.), Handbook of research in second language teaching and learning (pp. 957–970). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.

Baltacı, C. (1976). Osmanlı medreseleri, XV-XVI. asırlar: Tek̃ilât, tarih. İstanbul: İrfan Matbaası.

-------. (2005). XV-XVI. Asırlarda Osmanlı medreseleri. İstanbul: M.Ü. İlâhiyat Fakültesi Vakfı.

Barın, M., & Eyerci, A. (2018). The effect of European language portfolio on second language writing skills. Turkish Studies Language / Literature, 13(20), 141-160.

Başar, H. (2003). Sınıf Yönetimi, Ankara: Anı Yayıncılık

Başgöz, İ., (1968). İzahli Türk halk edebiyatı antolojisi.

Başgöz, İ., & Wilson, H. E. (1989). The educational tradition of the Ottoman Empire and the development of the Turkish educational system of the republican era. Turkish Review 3(16), 15.

Baykuzu, T. D. (2008). Hunların kayıp kitapları ve sutralar. Bilig, 44, 195-210.

Bayrakçı, M. (2005). Ders kitapları konusu ve ilköğretimde ücretsiz ders kitabı dağıtımı projesi. Milli Eğitim Dergisi, 165, 1-10.

Bayraktaroğlu, S. (2019). Türkiye'de yabancı dil eğitimi: beklentiler, gerçekler, öneriler. Ankara: Ürün Yayınları.

Bayyurt, Y. (2012). 4+4+4 Eğitim sisteminde erken yaşta yabancı dil eğitimi. In Sarıçoban, A., Oz, H. (Eds.) 1. Yabancı Dil Eğitimi Çalıştayı Bildirileri (pp.117-126). Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

Bayyurt, Y., & Akcan, S. (2016). Türkiye’deki İngilizce öğretmeni yetiştirme programları üzerine düşünce ve öneriler. In: S. Akcan & Y. Bayyurt (Eds.), Türkiye’deki yabancı dil eğitimi üzerine görüş ve düşünceler (pp.3-9). İstanbul: Boğaziçi University Publishing.

Bayyurt, Y., & Alptekin, C. (2000). EFL syllabus design for Turkish young learners in bilingual school contexts. In J. Moon & M. Nikolov (Eds.), Research into teaching English to young learners, (pp.312-322). Pécs: Pécs University Press.

Berelson, B. (1952). Content analysis in communication research. New York: Free Press.

Best Value Schools. (2018). What class size is ranked best? Retrieved from: https://www.bestvalueschools.com/faq/what-is-the-best-college-class-size/ (February 5, 2018).

Biçer, N. (2012). Hunlardan günümüze yabancılara Türkçe öğretimi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi 1(4), 107-133.

Binbaşıoğlu, C. (1999). Cumhuriyet dönemi eğitim bilimleri tarihi. Ankara: Tekışık.

Bloomfield, L. (2019). An introduction to the study of language.

Boz, M. S., & Çoban, Ö. (2015). Yabanci dil eğitiminde teknoloji kullanimi. Ankara: Millî Eğitim Bakanliği Yenilik Ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü.

Bozdemir, İ. (1991). Osmanlı sıbyan mekteplerinde egitim ve ögretim. İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

British Council. (1995). English in the world: The English 2000 global consultation, The British Council Report, November, 1995.

-------. (2014). ‘Controversy as English becomes a “Galloping Global Phenomenon’. The British Council Report, Wednesday 30 April 2014 Retrieved from: http://britishcouncil.org/organisation/press/controversy-english-becomes-Global-Phenomenon#bc-content-wrapper

-------. (2015). English teaching in higher education institutions in Turkey: A situation analysis. Ankara: Higher Education Council.

Brumfit, C. J. (1984), Communicative Methodology in Language Teaching, Cambridge, Cambridge University Press.

Büyükkantarcıoğlu, N. (2004). A sociolinguistic analysis of the present dimensions of English as a foreign language in Turkey. International Journal of the Sociology of Language, 165, 33-58.

Caferoğlu, A. (1984). Türk dili tarihi: 1. İstanbul: Enderun Kitabevi.

Cameron, L. (2001). Teaching languages to young learners. Cambridge: Cambridge University Press.

Can, E., & Can, C. (2014). Türkiye’de i̇kinci yabancı dil öğretiminde karşılaşılan sorunlar. Trakya Eğitim Dergisi, 2(4), 43-63.

Chomsky, N. (1957). Syntactic structures. The Hague: Mouton.

Cicioğlu, H. (1985). Türkiye Cumhuriyetinde ilk ve ortaöğretim (Tarihi gelişimi). Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.

Corlu et al. (2010). The Ottoman palace school Enderun and the man with multiple talents, Matrakcı Nasuh. 19.

Corson, D. (1990). Language Policy Across the Curriculum. Clevedon: Multilingual

Matters.

Coşkunserçe, O. & İşçitürk, G. B. (2019). Eğitim bilişim ağı (EBA) platformu hakkında öğrencilerin farkındalığının artırılmasına yönelik bir durum çalışması. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research Education, 7(1), 260-276.

Council of Europe (CoE). (2001). Common European framework of reference for languages: Learning, teaching, assessment. Cambridge, England: Cambridge University Press.

Cummins, J. (1984). Bilingualism and special education: Issues in assessment and pedagogy. Clevedon, England: Multilingual Matters.

Çağır, M. & Türk, İ. C. (2017). 1869 Maarif-i umumiye nizamnamesi ve Türk eğitim tarihindeki yeri. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 4(11), 37-50. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/asead/issue/52677/694343

Çakır, A. (2017). Türkiye’de YÖK öncesi ve sonrası yabancı dil eğitimi. Journal of Language Research (JLR), 1(1), 1-18.

Çakır, R. (2011). Karahanlı dönemi Türkçesinde sözün etkili kullanımı. 1st International Conference on Foreign Language Teaching and Applied Linguistics, May 5-7, 1038, Sarajevo.

Çandarlıoğlu, G. (2006). İslam öncesi Türk tarihi ve kültürü. İstanbul: Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı.

Çelebi, M. D. (2006). Türkiye’de anadili eğitimi ve yabancı dil öğretimi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1 (21), 285-307. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/erusosbilder/issue/23754/253119

Çelik, Z. (2015). Ortaöğretim ve yükseköğretime geçiş sınavlarının kıskacında ortaöğretim sistemi. Toplum Eğitim Politikaları, 273-298. Retrieved from

https://www.researchgate.net/publication/311456896

Çınar, İ. (2004). Birleştirilmiş sınıflı ilköğretim okullarında ilk okuma yazma öğretimine ilişkin bir araştırma. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(8), 31-45.

Çıvgın, İ. & Yardımcı, R. (2007). İslam öncesi türk tarihi, Ankara: Nobel Yayınları.

Darancık, Y. (2016). "Almanca öğretmenli̇ği̇ bölümleri̇nde veri̇len formasyon ve alan dersleri̇ni̇n i̇lk ve ortaöğreti̇me uygunluğu". The Journal of Academic Social Sciences. 26(26): 218.

Dearden, J., & British Council. (2015). English as a medium of instruction: A growing global phenomenon.

Demircan, Ö. (1988). Dünden bugüne Türkiye’de yabancı dil. İstanbul: Remzi Yayıncılık.

Demirel, M. B. (2013). Yabancı diller için avrupa ortak başvuru metni kapsamında delfin ders kitabının incelenmesi [Investigation of the Delfin Textbook for the Common European Framework of Reference for Foreign Languages] (Unpublished Master’s Thesis). Gazi University Institute of Educational Sciences, Ankara.

Demirel, Ö. (1994). Genel öğretim yöntemleri. Ankara: USEM.

-------. (1999). İlköğretim okullarında yabancı dil öğretimi. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı.

-------. (2003, February 4-6). Türk eğitim sisteminde yabancı dil eğitimi ve kalite arayışları. Avrupa Birliği'ne Giriş Sürecinde Türk Eğitim Sisteminde Yabancı Dil Eğitim ve Kalite Arayışları Sempozyumu, Antalya.

-------. (2006). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme. Ankara: Pegem Yayıncılık.

-------. (2020). Yabancı dil öğretimi: Dil pasaportu dil biyografisi dil dosyası. Ankara: Pegem Yayıncılık.

Demiryürek M., (2013). Türkiye'de Yabancı Dil Olarak Fransızca Öğretiminin Tarihi Gelişimi Üzerine Bir Değerlendirme (1891-1928). Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 28-1.

Deregözü, A. (2014). Bologna süreci'nin yabancı dil eğitimine yansıması. EYFOR-V 2014: 5. Uluslararası Sempozyum, 18. Konya.

Dewey, J. (1939). Özgürlük ve kültür (V. Günyol, Trans.), (3rd ed.) İstanbul: Remzi Kitabevi.

Dilaçar, A. (1972), Kâşgarlı Mahmud’un kişiliği, 253, 20-23.

Dilek, H. (2016). Cumhuriyet döneminde kesintisiz eğitim: 1924 ilkokul, ortaokul ve lise müfredat programları. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(12), 1-15.

Dinç, E. and Akşit, İ. (2015). Ortaöğretime geçiş sistemleri ile ilgili köşe yazılarının incelenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 19(2), 59-82.

Dinç, E. et al., (2014). Kademeler arası geçiş uygulamalarına yönelik görüşler ve deneyimler. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(17), 1-27.

Dinçsoy, Ö., 1995, Türk eğitim sistemi, Ankara: Türk Demokrasi Vakfı Ekin Matbaacılık- Yayıncılık.

Doğan, H. (1982). Analiz ve program hazırlama. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.

Doğan, R. (1997). Osmanli eği̇ti̇m kurumları ve eği̇ti̇mde i̇lk yeni̇leşme hareketleri̇ni̇n batılılaşma açısından tahli̇li̇. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 1(37), 407-442.

Doğanay, A. (2008). Öğretim ilke ve yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık.

Doran, R. E. (1969). A review of English language teaching in turkey (A Report Prepared for U.S.A.I.D. Education Division Ankara, Turkey). Retrieved from: http://pdf.usaid.gov/pdf_docs/PNABE803.pdf

DPT. (1979). Dördüncü beş yıllık kalkınma planı. Ankara: DPT.

Duban, N. & Arısoy, H. (2016). Analysing the perceptions of 8th graders on examination for the transition from secondary to high school education (Teog) through metaphors. Kalem Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), 67-89.

Dülger, I. (2004). Turkey: Rapid coverage for compulsory education-the 1997 basic education program. Reducing Poverty, Sustaining Growth—What Works, What Doesn’t, and Why 1-29. Shanghai: Scaling Up Poverty Reduction: A Global Learning Process and Conference.

-------. (1929). The status of linguistics as a science, Language, 5(4),.214.

Eberhard W. (1953). Typen türkischer volksmärchen von w. eberhard und pertev naili boratav. Franz Steiner.

EF, (2021). EF English proficiency index: A ranking of 112 countries and regions by English skills, Retrieved from: https://www.ef.com/wwen/epi/

Efe, H. F. (2006). Avrupa dil portfolyosu. Yeni Eğitim Dergisi, 4(15), 62-63, İstanbul: Aspas Yayınevi.

Eker, S. (2010, Mayakyüz). Orhon Yazıtları: İran Dilleri ile İlk Temaslar ve Benzer

Birkaç Öge Üzerine. III. Uluslararası Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu

Bildiriler Kitabı. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Basımevi, 321-332.

Elliot, Alison J. (1981). Child language. New York: The Press Syndicade of The University of Cambridge.

Els, V., & Theo, J.M. (1990). Foreign language policy-making from a Dutch and European point of view.

Ercilasun, A. B. (2007). Türk dili tarihi. (4th Ed.). Ankara: Akçağ Yayınları.

ERG (2017). Eğitm izleme raporu 2017. İstanbul: ERG

Ergin, M. (1973). Orhun abideleri. İstanbul: Boğaziçi Yayınları.

-------. (1990). Türk eğitim sisteminin batılılaşmasını belirleyen dinamikler, Atatürk Araştırma Merkezi Dergisi, 17, 453– 457, Ankara.

-------. (1997). Atatürk devri Türk eğitimi. Ankara: Ocak Yayınları.

Ergin, O. (1977). Türkiye maarif tarihi, 1-5. İstanbul.

Ergün, M. (1997). Atatürk devri Türk eğitimi. Ankara: Ocak Yayınları.

Esmeray, Z. (1992). Türkçe, yabancı dil ve fen eğitimi geliştirme merkezinde yapılan sekiz yıllık ilköğretim çalışmaları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(8). Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/hunefd/issue/7830/103040.

Ezeh, N. G., Anidi, O. C., & Nwokolo, B. O. (2021). Body language as a communicative aid amongst language impaired students: Managing disabilities. English Language Teaching, 14(6), 125.

Fields, N., & Noon, S. (2015). Attila the Hun.

Fischer, Susan D. L. (1994). The study of sign linguistic theory. Noam Chomsky. In Carlod P. Otero (Edit.) 583 London: Routledge.

Fleming, T. (2011). Models of Lifelong Learning: An Overview. Oxford University Press.

Foreign Language Education Law. (2006, 31 May). Official Gazette (Issue 26184).

Fruhauf, G. (1996). Bilingual education in the Netherlands. In Fruhauf, G., Coyle, D., Fruhauf, G. Tweetalig onderwijs en versterkt talenonderwijs. Alkmaar: Europees Platform voor het Nederlandse Onderwijs.

Gelişli, Y. (2002). Osmanlı ilköğretim kurumlarından sıbyan mektepleri (Kuruluşu, gelişimi ve dönüşümü). Yeni Türkiye Araştırma ve Yayın Merkezi, 15, 34-35.

Gencer, A. İ. (1979). Redhouse’un Türkçe lugatı hakkında mektubu, Türk Kültürü, 202, 407-412.

Genç, A. (2003). German language teaching programs in primary and secondary schools. Hacettepe University Education Faculty Journal (24), 186-195.

-------. (2004). Türkiye’de ilk ve ortaöğretim okullarında yabancı dil öğretimi. Manas Journal of Social Studies, 5(10), 107-111.

Gök, F. (2007). The history and development of Turkish education. In M. Carlson, A. Rabo & F.Gök (Eds.), Education in multicultural societies: Turkish and Swedish perspectives (pp. 247-255). Istanbul: Swedish Research Institute.

Görmez, M. and Coşkun, İ. (2015). 1. Yılında temel eğitimden ortaöğretime geçiş reformunun değerlendirilmesi. SETA/Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı, 114, 1-21. Retrieved from http://file.setav.org/Files/Pdf/20150115172839_1.-yilinda-temel-egitimden-ortaogretime-gecisreformunun-degerlendirilmesi-pdf.pdf

Güneş, M.; Güneş, H., (2003). Türkiye’de eğitim politikaları ve sivil toplum, Ankara: Anı Yayıncılık.

Gür B.et al., (2013). Türkiye’de ortaöğretimin geleceği: Hiyerarşi mi, eşitlik mi? SETA Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı. 69, 1-28. Retrieved from http://file.setav.org/Files/Pdf/20130802120003_ortaogretim_analiz2.pdf

Habeeb, Kawthar M. (2013). "Teachers' perceptions toward implementing English as a foreign language at kindergarten: What can we learn from the case of Kuwaiti kindergarten teachers?”. Theses and Dissertations. 836.

Halaçoğlu, Y. (1994). Osmanlılarda ilim, din ve sosyal müesseseler. Doğuştan Günümüze Büyük İslam Tarihi (V. 12). Konya: TTK Yayınları.

Hali, S. & Rencüzoğulları S. (2017). “İslamiyet öncesi dönemde Türklerde eğitim”, 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum Dergisi, 6(17), 425-437.

Hall, R. (1964) Introductory linguistics. Philadelphia, PA: Chilton.

Han, T., & Kaya, H. I. (2014). Turkish EFL teachers’ assessment preferences and practices in the context of constructivist instruction. Journal of Studies in Education, 4(1), 77.

Haznedar, B. (2003). Neden erken yaşta yabancı dil eğitimi? In İ. Erdoğan (Ed.),

-------. (2004). Türkiye’de yabancı dil öğretimi: İlköğretim yabancı dil programı. Bogazici University journal of Education, 21(2), 15-29.

-------. (2010). Türkiye’de yabancı dil eğitimi: Reformlar, yönelimler ve öğretmenlerimiz. International Conference on New Trends in Education and Their Implications, 747-755. Antalya.

-------. (2012). Perspectives on pre-service education of English language teachers in Turkish primary schools. In Y. Bayyurt & Y. Bektaş-Çetinkaya (Eds.), Perspectives on Teaching and Learning English in Turkey (pp. 39-57). Berlin & New York: Peter Lang.

-------. (2015). Türkiye’de yabancı dil öğretimi: İlköğretim yabancı dil programı. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 2(21), 15-29.

Hewitt, T. (2006). Understanding and shaping curriculum: What we teach and why. California: Sage Publications Inc.

Hilgendorf, S. K. (2012). History of Language Teaching Methods.

Hişmanoğlu, M. (2013). Does English language teacher education curriculum promote CEFR awareness of prospective EFL teachers? Procedia-Social and Behavioral Sciences, 93, 938‒945.

House, J. (1999). Misunderstanding in intercultural communication: Interactions in English as a lingua franca and the myth of mutual intelligibility. In C. Gnutzmann (Ed.), Teaching and learning English as a global language (pp. 73–89). Tübingen, Germany: Stauffenburg.

Howatt, A.P.R., (1984). A history of English language teaching. OUP

Howatt, A.P.R & Smith, R. (2014). The history of teaching English as a foreign language, from a British and European perspective. Language and History, 57(1), 75–95.

Hsieh, H.-F., & Shannon, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277 – 1288.

Hu, Y. (2007). China’s foreign language policy on primary English education: From policy rhetoric to implementation reality. (Unpublished dissertation), Purdue University.

Hulin, R., & Xu, N. (2014). A study of Chomsky’s universal grammar in second language acquisition. International Journal on Studies in English Language and Literature, 2(12), 1-7.

Hutchinson, T., & Torres, E. (1994). The textbook as agent of change. Elt Journal, 48(4), 315.

Hymes, D.H. (1972) “On communicative competence” In: J.B. Pride and J. Holmes (Eds.) Sociolinguistics. Selected Readings. (pp. 269-293). Harmondsworth: Penguin.

Işık, A. (2008). Yabancı dil eğitimimizdeki yanlışlar nereden kaynaklanıyor? Journal of Language and Linguistic Studies. 4(2), 15-26.

İlknur, S. (2016, August 01). Turkey’s place in the rankings of the English proficiency index. Journal of Teacher Education and Educators, 5(2), 192-208.

İnalcik, H. (2017). The Ottoman empire and Europe: The Ottoman empire and its place in European history. Istanbul: Kronik.

İnceçay, G. (2012). Turkey’s foreign language policy at primary level: Challenges in practice. ELT Research Journal, 1(1), 53-62

İpşirli, M. (1995). Enderun. Diyanet islam ansiklopedisi (Vol. XI, pp. 185–187). Istanbul, Turkey: Türkiye Diyanet Vakfi.

Jenkins, J. (2006, March 01). Current perspectives on teaching world Englishes and English as a lingua franca. Tesol Quarterly: A Journal for Teachers of English to Speakers of Other Languages and of Standard English as a Second Dialect, 40(1), 157-181.

Kachru, B. (2005). Whose English is it? Asian Englishes: Beyond the Canon. Hong Kong: Hong Kong University Press.

Kafesoğlu, İ. (1977). Türk Milli Kültürü. Ankara: Ayyıldız Matbaası.

-------. (1987), Türk bozkır kültürü, Ankara: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü yay.

Kahraman, A. (2015). The step-based system and unplanned language planning: Rediscovering America? Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 32, 203-208.

-------. (2016). Tekerleği̇ yi̇ne ve yeni̇den i̇cat etmek: Di̇l eği̇ti̇mi̇ poli̇ti̇kaları. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 18-25.

Karagöz, M. (1995). Osmanlı devleti̇nde ıslahat hareketleri̇ ve batı medeni̇yeti̇ne gi̇ri̇ş gayretleri̇ (1700-1839). Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi Otam, 6(6), 173-194.

Karakaş, A. (2021). English language teachers' views about the goals for foreign language education in the 2023 Education Vision, 9, 47-86.

Karakoç, C. (2007). Okul öncesi eğitimde ana sınıfları ingilizce dersi için bir öğretim programı önerisi. (Unpublished Master’s Thesis), İnönü Üniversitesi, Malatya

Karakök, T. (2011). Menderes dönemi'nde 1950 – 1960 Türkiye'de eğitim. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, (2), 89-97. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/higheredusci/issue/61475/917991

Karal, E. Z. (2001). Osmanlı tarihinde Türk dili sorunu (Tarih açısından bir açıklama). Bilim Kültür ve Öğretim Dili Olarak Türkçe. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.

Karatepe, Ç. (2005). Avrupa konseyi dil kriterleri ve türkiye'de yabanci dil eğitimi politikalarının geliştirilmesi. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 49-61.

Kartal, Ö. (2016). Erken cumhuri̇yet dönemi̇nde yabancı uzman raporlarına göre türk eği̇ti̇m si̇stemi̇ni̇n ezberci̇li̇k sorunu. Eğitim Ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 3(1), 42-59.

Kartal, Ş. & CAN, Y. (2020). Cumhuri̇yet dönemi̇ ortaöğreti̇m i̇ngi̇li̇zce dersi̇ öğreti̇m programlarının i̇ncelenmesi̇. Journal of History School, 394-426.

Kaya, A. (2014). Başlangıcından 1071’e kadar Türklerin anadolu’ya akınları hakkında bir değerlendirme. EKEV Akademisi Dergisi, 18(59).

Kazamias, A.M. (1966). Education and the quest for modernity in Turkey. London: George Allen & Unwin.

Keskioğlu, O. (1987). Müslümanların ilme ve medeniyete hizmetleri. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.

Kırkgöz, Y. (2005). Motivation and student perception of studying in an English-Medium University. Journal of Language and Linguistic Studies, 1, 101-123.

-------. (2007). English language teaching in Turkey: Policy changes and their implementations. Relc Journal. 38. 216-228.

-------. (2009). Globalization and English language policy in Turkey. Educational Policy, 23(5), 663-684., Doi: 10.1177/0895904808316319

-------. (2017). English education policy in Turkey. In R. Kirkpatrcik (Ed.), English

Language Education Policy in Middle East and North Africa (pp. 235-256). Springer International Publishing.

Kocabaş, B. (2021). Türk Bozkır Kültürünün Doğuşu Andronovo Kültürü. International Journal of Volga - Ural and Turkestan Studies, 3 (5), 125-130. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/ijvuts/issue/60512/871939

Kocaman, A. (1983), Yabancı dil öğretiminde yeni yönelimler, Türk Dili, Dil Öğretim Özel Sayısı Temmuz-Ağustos, 379-380.

Koç, M. Ş. (1970). Eğitimde emperyalizm ve yabancılaşma, Ankara: Güven.

Krashen, S. (1988). Language acquisition and language education. Hertfordshire: Prentice Hall.

Kurban, İ. (2020). Doğu Türkistan için savaş.

Kurt, M. & Duran, E. (2019). 2023 Eğitim vizyonuna i̇lişkin öğretmen görüşleri. Uluslararası Sosyal Bilgilerde Yeni Yaklaşımlar Dergisi (ijonass), 1(3), 90-106.

Kuznetsova, E. M. (2015). Evolution of Foreign Language Teaching Methods. Mediterranean Journal of Social Sciences, 6(6), 246-253.

Küçükoğlu, B. (2013). The history of foreign language policies in Turkey. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 70, 1090-1094.

Küçüksüleymenoğlu, R. (2006). In service training of elt teachers in turkey between 1998-2005. Journal of Uludag University Faculty of Education, 2(19), 359-369.

Lambert, R. D. (1999). A scaffolding for language policy. International Journal of the Sociology of Language, 137, 3-25.

Lamouche, L. and Söylemezoğlu G. K. (1942). Türkiye tarihi; başlangıcından bugüne kadar. Istanbul: Kanaat Kitabevi.

Lewis, B. (1970). Modern Türkiye’nin doğuşu. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi,.

-------. (1982). Istanbul and the civilization of the Ottoman Empire. Norman: Univ. of Oklahoma Press.

LoCastro, V. (1989). Large size classes: The situation in Japan. Lancaster: Lancaster-Leeds Language Learning in Large Classes Research Project.

Lopriore, L. (2002). The teaching of EFL in the Italian context: Issues and implications. CAUCE, Revista de Filología y su Didáctica, 25, 203-223.

Lund University. (2012, October 8). Language learning makes the brain grow, Swedish study suggests. ScienceDaily. March 1, 2021, Retrieved from www.sciencedaily.com/releases/2012/10/121008082953.htm

M. Sadık, (1893). Bir lisan-ı ecnebi tahsilinde en muvafık usul. Servet-i Fünûn, 4 (101), 355-357.

Maarif Vekâleti, (1924). Lise birinci devre müfredat programı. Matbaa-yı Amire.

-------. Lise birinci devre müfredat programı, Matbaa-i Amire, İstanbul, 1340.

-------. Liselerin ikinci devre müfredat programı, Matbaa-i Amire, İstanbul, 1340

-------. İlkmektep müfredat programı, Matbaa-i Amire, İstanbul, 1340.

Malche, A. (1939). İstanbul üniversitesi hakkında rapor, İstanbul: Maarif Vekilliği Devlet Basımevi.

Marácz, L. (2015). The 'Other', less known arguments in the 'Ugric-Turkish War' and its consequences. Türk Tarih Kurumu.

MEB, Tebliğler Dergisi (1940-1955), İstanbul: M.E.B.

-------. Tebliğler Dergisi (1961-1962), İstanbul: M.E.B.

-------. (1983). Yabancı dil eğitimi ve öğretimi kanunu. (1983, 19 October) Official Gazette (Issue: 18196).

-------. (1991). English language curriculum for primary education (grades 4-8). Tebliğler Dergisi (2346), 1-32.

-------. (1993). Ders kitapları yönetmeliği. Tebliğler Dergisi (2390), 598-600.

-------. (1995). Ders kitapları yönetmeliği. Tebliğler Dergisi, (2433), 592-600.

-------. (1996). 15.Milli Eğitim Şurası; M.E.Basımevi, İstanbul.

-------. (1997). Ders kitapları yönetmeliği. Tebliğler Dergisi, (2470).

-------. (1997). Ders kitapları yönetmeliği. Tebliğler Dergisi, (2475).

-------. (2002). Tebliğler Dergisi (2481), 745.

-------. (2005). Ders kitapları konusu ve ilköğretimde ücretsiz ders kitabı dağıtımı projesi. Milli Eğitim Dergisi (165).

-------. (2010). Genel liselerin anadolu liselerine dönüştürülmesi. Ortaöğretim

Genel Müdürlüğü.

-------. (2010). Lifelong learning strategy paper. Ankara.

-------. (2012). Çocuklar için erken İngilizce müfredat programı. Ankara: MEB.

-------. (2012). TED okulları ingilizce dersi öğretim programı. Ankara: MEB.

-------. (2014). İlköğretim kurumları (ilkokul ve ortaokul) haftalık ders çizelgesi. Ankara: Devlet Basımevi.

-------. (2016). Yabancı diller kurs programları. Ankara: MEB.

-------. (2018a). 2-8. Sınıf ingilizce dersi öğretim programı. Ankara: MEB.

-------. (2018b). Retrieved from: https://yegitek.meb.gov.tr/www/my-english-path-ebada-yayimda/icerik/1799 Ankara: YEĞİTEK.

Meece, J. L. (1997) Child and adolescent development for educators. The McGraw-Hill Companies. University of North Carolina.

Mert, O. (2009). Ötüken Uygur Dönemi Yazıtlarından Tes - Tariat - Şine Us. Ankara: Belen Yayıncılık.

Metin, Ş. & Aydoğan, Y. (2019). Okul öncesi öğretmenlerin özel alan yeterlik ve öz yeterlik düzeylerinin incelenmesi. Milli Eğitim Bakanlığı, 48(224), 33-57.

Miller, B. (1973). The palace school of Muhammad the conqueror. New York: Arno Press.

Milli Eğitim Bakanlığı. (2007). Türk eğitim sistemi 2007. Ankara: M.E.B.

-------. (2009). MEB 2010-2014 stratejik planı. Ankara: T.C. Milli Eğitim Bakanlığı.

-------. (2014). MEB 2015-2019 stratejik planı. Ankara: T.C. Milli Eğitim Bakanlığı.

Milli Eğitim Bakanlığı Hizmetiçi Eğitim Yönetmeliği. (1995, 08 April). T.C. Resmî Gazete (Issue:22252).

Milli Eğitim Bakanlığı Yabancı Dil Eğitimi ve Öğretimi Yönetmeliği. (2006, 31 May). T.C. Resmî Gazete (Issue 26184).

Mirici, İ.H. (2015). Yabancı dil öğretmeni yetiştirmede Avrupa politikaları ve uygulamalar. Hacettepe Egitim Dergisi. 30(4), 42-51.

Moon, J., Nikolov, M., (2000). Research into teaching English to young learners: International perspectives. International Conference on Research into Teaching English to Young Learners, & Learning from Experience National Young Learners Conference.Pécs: Univérsity Press Pécs.

Mumcu et al. (1986), Atatürkçülük (Atatürkçü Düşünce Sisteminin Temelleri), Ankara: Yükseköğretim Kurulu Yayınları.

Németh, G. (2004). Attila ve Hunlar (Tarık Demirkan, Trans.), Konya: Kömen Yayınları.

Nergis, A. (2011). Foreign language teacher education in Turkey: A historical overview. Procedia Social and Behavioral Sciences, 181–185.

Neuendorf, K. (2002). The content analysis guide book. California: Sage Publications Inc.

Neziroglu, I., & Yılmaz, T. (2013). Hükümet programının okunması. Hükümetler, Programları ve Genel Kurul Görüşmeleri, 62-85.

North, B. (2007). The CEFR common reference levels: Validated reference points and local strategies. Language Policy Forum Report, 19‒29. Strasbourg: Cambridge University Press.

OECD. (2017), Education at a Glance 2017: OECD Indicators, OECD Publishing.

Onan, B. (2003). Divanü Lûgat-it-Türk’ün dil öğretim yöntemleri ve dünya filolojisine katkıları bakımından bir değerlendirmesi. Türklük Bilimi Araştırmaları, 13, 425-445.

Oral, Y. (2010). Türkiye’de yabancı dil eğitimi politikaları bağlamında İngilizce: ‘Eleştirel bir çalışma’. Alternatif Eğitim, 59-68.

Ornstein, A.C. & Hunkins, F. P. (2009). Curriculum: Foundations, principles and issues. US: Pearson.

Ortega, L. (2015). Understanding second language acquisition (1st ed.). Routledge.

Öden, Z. G. (2004). İslam öncesi Türk tarihi ve kültürü. Ankara: Nobel.

Ögel, B. (1992), Türk kültürünün gelişme çağları. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.

Ökmen, B. (2015). The relationship between English language teaching methods, that English teachers use, and students’ academic success (Unpublished Master’s Thesis). Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Düzce.

ÖSYM. (2013). 2013-Kamu personeli seçme sınavı A grubu ve öğretmenlik sonuçları. Retreived from: http://dokuman.ÖSYM.gov.tr/pdfdokuman/2013/KPSS1/2013-KPSS%20A%20GRUBU%20ve%20%C3%96%C4%9

ERETMENL%C4%B0K.pdf

-------. (2020). 2020-Kamu personeli seçme sınavı A grubu ve öğretmenlik sonuçları. Retreived from: http://dokuman.ÖSYM.gov.tr/pdfdokuman/2020/KPSS/LISANS/sayisalbilgiler22102020.pdf.

-------. (2020, September 20). Kamu personel seçme sınavı. Ankara: ÖSYM.

Özalp, R., Ataünal, A., & Turkey. (1977). Türk millî eğitim sisteminde düzenleme teşkilatı: Talim ve Terbiye Kurulu, Millî Eğitim Şûrası. İstanbul: Millî Eğitim Basımevi.

Özaydın, A. et.al. (2013). İlk müslüman Türk devletleri. (2nd ed.). T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını.

Özbent, S. (2010). Türkiye’de yabancı dil eğitimi. İstanbul, 52-56.

Özçelik, D. A. (2014). Eğitim programları ve öğretim. Ankara: Pegem Akademi.

Özkan, S. H. (2010). Foreign language education in the ottoman empire osmanlı devleti̇’nde yabancı di̇l eği̇ti̇mi̇. Turkish Studies, 5(3), 1783-1800.

Özkan, E. and Karataş, İ. H. (2016). Ortaöğretime geçiş sisteminde yapılan değişikliklere ilişkin öğrenci görüşlerinin analizi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 5(1), 214-223.

Özkan, E., Karataş, İ. H., & Gülşen, C. (2016). Türkiye’de 2003-2013 yılları arasında uygulanan yabancı dil eğitim politikalarının analizi. Journal of Research in Education and Teaching, 5(1), 234-243.

Özkan, M. and Özdemir E. B. (2014). Ortaokul 8. sınıf öğrencilerinin ve öğretmenlerinin ortaöğretime geçişte uygulanan merkezi ortak sınavlara ilişkin görüşleri. Tarih Okulu Dergisi, 7(20), 1-13.

Özmen, K. S. (2018). 2023 Eğitim vizyon belgesi’nde yabancı dil öğretimi. Seta Perspektif, 1-5.

Özşevik, Z. (2010). The use of communicative language teaching (CLT): Turkish EFL teachers’ perceived difficulties in implementing CLT in Turkey (Published MA thesis). University of Illinois, The USA.

Öztürk, G., & Aydın, B. (2019). English language teacher education in Turkey: Why do we fail and what policy reforms are needed? Anadolu Journal of Educational Sciences International, 181-213.

Özyetgin, A. M. (2006). Tarihten bugüne Türk dili alanı. Chinese Academy of Social Science, Turfan, China. 1-28.

Paker, T. (2014). Yabancı dil eğitimi ve öğretiminde programların tüm süreçlerinin denetimi ve bireysel yönlendirmenin rolü. In A. Sarıçoban & Hüseyin Öz (Eds.), Türkiye‘de yabancı dil eğitiminde eğilim ne olmalı? (pp. 139–150). Hacettepe University Publications.

Panaite, V. (2000). The Ottoman law of war and peace: The Ottoman empire and tribute payers. Boulder [Colo.: East European monographs.

Pehlivan, Y. E. (2019). II. Meşrutiyet dönemi Osmanlı yükseköğretimi’nde yabancı dil eğitimi ve dârülfünûn elsine şubesi (1908-1918) (Unpublished Master’s Thesis). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Pennycook, A. (1989). The concept of method interested knowledge, and the politics

of language teaching. TESOL Quarterly, 23(4) 589-618.

-------. (1996). The Cultural Politics of English as an International Language. Essex: Longman.

Phillipson, R. (1993). Linguistic Imperialism. Oxford. Oxford University Press.

Pinter, A. (2006). Teaching young language learners. Oxford: Oxford University Press.

Poon, A. Y. K. (2000). Language use, and language policy and planning in Hong Kong. Current Issues in Language Planning, 11(1), 1-66.

Pulleyblank, E. G., (1983). “The Chinese and their neighbours in prehistoric and early historic times” (pp. 411-466). In David N. Keightley (ed.), The Origins of Chinese Civilization. Berkeley: University of California Press.

Reece, I., Walker, S. (1988). Teaching, training and learning-a practical guide. (3rd ed.) Great Britain: Business Education Publishers Ltd.

Resnick, L. B., & Zurawsky, C. (2003). Class size: Counting students can count. American Educational Research Association, 1(2), 1-4.

Richards, J.C. and Rodgers, T.S. (2002). Approaches and methods in language teaching. Cambridge: Cambridge University Press.

Rodríguez, T. A. (2001). From the Known to the Unknown: Using Cognates to Teach English to Spanish-Speaking Literates. The Reading Teacher, 54(8), 744–746.

Rogers, J. (1990). The world for sick proper. In Rossner, R. & Bolitho, R. (Eds.),

Currents of Change in English Language Teaching (pp. 7-14). Oxford. OUP.

Samancı, O. & Ocakcı, E. (2017). Hayat boyu öğrenme. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(24), 711-722.

Sancak, S. (2002). Verimliliğin Artırılmasında Hizmet İçi Eğitimin Rolü (Unpublished PhD Dissertation). İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Sapir, E. (1921). Language. New York: Harcourt Brace.

Sarıboğa Alagöz, N. (2006). Türkiye’deki ve Hollanda’daki İngilizce Öğretmenliği Programlarının Karşılaştırılması (Unpublished Master’s Thesis). Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Sarıçoban, A., & Hasdemir, E. (2012). Assessment in English as a foreign language in primary schools in Turkey. Hacettepe University Journal of Education, Special Issue 2, 134-145.

Sarıçoban, G. (2012). Foreign language education policies in Turkey. Procedia - Social and Behavioral Sciences. 46, 2643-2648.

-------. (1994). Türkiye’de ortaöğretim. Ankara: Kültür Bakanlığı Milli Kütüphane

Basımevi.

-------. (2018). İlköğretim ingilizce dersi (4,5,6,7 ve 8. sınıflar) öğretim programı: English language curriculum for primary education (Grades 4,5,6,7 and 8). Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.

Savaşkan, İ. (2016). Turkey’s place in the rankings of the english proficiency index. Journal of Teacher Education and Educators, 5(2), 192-208. Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/jtee/issue/43266/525594

Senemoğlu, O. (1983). Yabancı dil öğretiminde öncelik sorunları. Dilbilim V. İ.Ü. Yabancı Diller Yüksek Okulu Fransızca Bölüm Dergisi. 6, 77-81.

Sevim, A. (1971). Malazgirt meydan savaşı. Ankara.

Shohamy, E. (2006). Language policy: Hidden agendas and new approaches. Routledge

Smith, N. V. (1999) Chomsky ideas and ideas. United Kingdom: Cambridge University Press.

Solak, E. (2013). Finlandiya ve Türkiye’de ilkokul düzeyinde yabancı dil öğretimi.

Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(28), 296-301.

Socrates Program. (2007). AB eğitim ve gençlik programları.

Spolsky, B. (2004). Language policy. Cambridge: Cambridge University Press.

Spolsky, B., & Shohamy, E. (1997). Planning foreign-language education: An Israeli Perspective.

Stern, H.H. (1983). Fundamental concepts in language teaching. Oxford: Oxford University Press.

Stone, F. A. (2006). Academies for Anatolia: A study of the rationale, program, and impact of the educational institutions sponsored by the American Board in Turkey, 1830-2005. San Francisco, Calif: Caddo Gap Press.

Suna, Y.& Durmuşçelebi, M. (2013). Türkiye’de yabancı dil öğrenme - öğretme problemine ilişkin yapılan çalışmaların derlenmesi. OPUS- Türkiye Sosyal Politika ve Çalışma Hayatı Araştırmaları Dergisi 3(5), 7-24.

Sundin, K., Nikolov, M., Curtain, H., & Council of Europe. (2000). An early start: Young learners and modern languages in Europe and beyond. Strasbourg: Council of Europe Publ.

Şad, S. N. & Şahiner, Y. K. (2016). Temel eğitimden ortaöğretime geçiş (TEOG) sistemine ilişkin öğrenci, öğretmen ve veli görüşleri. İlköğretim Online, 15(1), 53-76.

Şahin, C.A. (2013). Türkiye’de yabancı dil eğitim politikasının İngilizce öğretimi bağlamında eleştirel değerlendirilmesi (Unpublished PhD Dissertation). Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Çanakkale.

Şahin, M. (1996). Türkiye’de öğretmen yetiştirme uygulamalarında yabancı uzmanların yeri (PhD Dissertation), Dokuz Eylül Üniversitesi Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Enstitüsü, İzmir.

Şahin et al. (2012). İlköğretim okulu öğrenci ile öğretmenlerinin ortaöğretime geçiş sistemine ilişkin görüşleri. International Journal of Human Sciences, 9(2), 847-878.

Şendağ, S. & Gedik, N. (2015). Yükseköğretim dönüşümünün eşiğinde Türkiye’de öğretmen yetiştirme sorunları: Bir model önerisi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama. 5(1), 72-91.

Tanner, D., & Tanner, L. (1980). Curriculum development: Theory into practice. Columbus, OH: Merrill.

T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı Şura Genel Sekreterliği. (2019). Millî Eğitim Şuraları: (1939-2014). Ankara: T.C. Millî Eğitim Bakanlığı.

T.C. Milli Eğitim Bakanlığı. (2006). İlköğretim ingilizce dersi (4,5,6,7 ve 8. sınıflar) öğretim programı: English language curriculum for primary education (Grades 4, 5, 6, 7 and 8). Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.

Taş, U. & Yenilmez, F. (2008). Türkiye’de eğitimin kalkınma üzerindeki rolü ve eğitim yatırımlarının geri dönüş oranı. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 155-186.

Tedmen (2013). Enstein’ın Türkiye’deki yabancı dil eğitim hakkında görüşü.

Retrieved from: https://tedmem.org/mem-notlari/gorus/einsteinin-turkiyedeki- yabanci-dil

Tekin, T. (1975). Ana Türkçe’de asli uzun ünlüler Ankara: Cihan Matbaası.

-------. (1993). Hunların dili. Ankara: Doruk Yayınları.

-------. (1997). Tarih Boyunca Türkçenin Yazımı. Ankara: Simurg Yayınları.

Tezcan, M. (2001). Göktürkler ve Budizm. Göktürk Devleti’nin 1450. Kuruluş

Yıldönümü Sempozyum Bildirileri. Ankara: Yeni Avrasya Yayınları, 121-134.

Togan, A. Z. (1970). Türklüğün mukadderatı üzerine. İstanbul: Kayı Yayınları.

Tomlinson, B. (2008). Language acquisition and language learning materials. 3-14.

Tosun, C. (2014). Yurdumuzda yabancı dil öğretme ve öğrenme sürecinde başarısızlığın nedeni yöntem mi? In A. Sarıçoban and H. Öz (Eds.). Türkiye‘de Yabancı Dil Eğitiminde Eğilim Ne Olmalı?. Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, İngiliz Dili Eğitimi Anabilim Dalı, 1. Yabancı Dil Eğitimi Çalıştayı Bildirileri, 12 – 13 November, 2012. Hacettepe Üniversitesi Yayınları.

Tosuncuoğlu, İ., & Peaci, D. (2019). The common european framework of reference. Turkish Studies, 14(1), 713-722.

Tozlu, N. (1991). Kültür ve eğitim tarihimizde yabancı okullar. Ulus: Akçağ.

Tudor, I. (2005). The challenge of the Bologna Process for higher education language teaching in Europe.

Turan, Z. A. (2018). İngilizce öğretmenlerinin mesleki öz-yeterlik algıları ve tercih ettikleri yabancı dil öğretim yöntemlerinin incelenmesi (Unpublished Master’s Thesis). Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adıyaman.

Türk Eğitim Derneği (TED). (1983) Ortaöğretim kurumlarında yabancı dil öğretimi ve sorunları. Türk Eğitim Derneği Bilimsel Toplantısı 1983. Şafak Matbaası: Ankara.

Türk, V. (2012). Yabancı dille öğretim. Türk Yurdu, 302, 35-38.

Ulusoy, E. (2017). Moderni̇zm ve Cumhuri̇yet'i̇n modernleşti̇rme projesi̇ olarak Kemali̇zm. The Journal of Academic Social Science Studies. 5, 383-402.

Unat, F. R. (1964). Türkiye eğitim sisteminin gelişmesine tarihî bir bakış. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı.

Uzoğlu, M., Cengiz, E. & Daşdemir, İ. (2013). The investigation of science and technology teachers' opinions on changes of SBS exam. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(3), 77-86.

Uzunçarşılı, İ. H. (1987). Midhat ve Rüştü Paşaların tevkiflerine dâir vesikalar. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.

Vaczy, P. Hunlar Avrupa'da, Attila ve Hunlan, Ankara, 1982.

Van Els, T. (1994). Foreign language planning in Netherlands. In R. D. Lambert (Ed.),

Language planning around the world: Contexts and systemic change (pp.47-68).

Washington, DC: National Foreign Language Center.

Varış, F. (1989). Eğitimde program geliştirmeye sistematik yaklaşım. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(1), 7-12.

Wach, E. (2013). Learning about qualitative document analysis.

Weber, R. Ph. (1990). Basic content analysis (2nd ed.). Sage University Paper Series on Quantitative Applications in the Social Sciences. Newbury Park, CA: Sage.

Wensinck, A.J. (1993). İslam Ansiklopedisi. Mescit. (V/8, p. 400).

White, R. V. (1988). The ELT curriculum: design, innovation and management. Oxford: Blackwell.

Widdowson, H. G. (1978). Teaching language as communination. Oxford: Oxford University Press.

Wofford, K. V. (1952). Türkiye Köy İlkokulları Hakkında Rapor (F. Varış, Trans.).

Ankara: Milli Eğitim Basımevi.

Yaman, E. (2006). Eği̇ti̇m si̇stemi̇ndeki̇ sorunlardan bi̇r boyut: büyük sınıflar ve sınıf yöneti̇mi̇. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 3(4): 261-274.

Yardımcı, M. M. (2013). Karahanlılar döneminde sultan ve devlet adamları etrafında oluşan edebî çevreler. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 2(3), 139-151.

Yavuz, K. (1983). XIII-XVI. Asır dil yadigârlarının anadolu sahasında türkçe yazılış sebepleri ve bu devir müelliflerinin türkçe hakkındaki görüşleri. Türk

Dünyası Araştırmaları, Faruk Timurtaş’a Armağan, 27, 9-57.

Yeni Anayasa. (1982). İstanbul: Serhat Yayınları. 1989.

Yetişgin, M.& Dumanoğlu, S. C., (2017). Osmanlı darülmuallimin mektebi: Maraş Darülmuallimini, Gaziantep University Journal of Social Sciences, 16(4), 1083-1100.

Yıldız, S., & Mustafa, D. (July 23, 2016). Türkiye’de yabancı dil öğrenme-öğretme problemine i̇lişkin yapılan çalışmaların derlemesi. Opus Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 5(3), 31-48.

Yücel, H. A. (1938), Türkiye’de Orta Öğretim, İstanbul.

Yücel et al. (2017). Son 15 yılda yayımlanan ilk ve ortaöğretim ingilizce dersi öğretim programları üzerine bir analiz. Ege Eğitim Dergisi, 18(2), 702-737.

Zaim, S. (2011). The development of educational system in Turkey (The impact of Westernization on the education). İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 45, 490-518, Retrieved from: https://dergipark.org.tr/tr/pub/iuifm/issue/835/9197