Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Dil Bilgisi
Özet
Yabancı dil öğreniminde temel amaç, kişinin gerek üretim gerekse alımlara beceri alanlarında hedef dili yetkin olarak kullanmasıdır. Temel dil becerilerinin gelişmesi için, dili oluşturan içeriğin yapısal/anlamsal düzenlenişini belirleyen dil bilgisinin bilinmesine ihtiyaç vardır. Günümüzde dil bilgisi öğretimiyle ilgili çok sayıda yöntem ve teknik bulunmaktadır. Ne var ki sadece biçime odaklanan yöntemlerle yapılan geleneksel dil bilgisi öğretiminde öğrenci kuralı öğrenmekte, sorulduğunda söyleyebilmekte ancak bir bağlam içinde kullanamamaktadır. Bu çalışmada, hangi dil düzeyinde hangi dil bilgisi konularının öğretilmesi gerektiği açıklanmakta, bu konuların işlevsel olarak öğretilmesine ilişkin bir model önerilmekte ve dil bilgisi alanının ölçme-değerlendirme süreçlerine ilişkin bilgiler verilmektedir.
Referanslar
Alyılmaz, S., Karahan, B.Ü. (2020). Dil bilgisi öğretimi. İstanbul: Kriter Yayınları.
Barın, E. (2004). Yabancılara Türkçe öğretiminde ilkeler. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 1: 19-30. Başkan, Ö. (1975). Yabancı dil öğretiminde dil bilgisinin yeri. Türk Dili, 285, 435-438.
Bölükbaş Kaya, F. (2021). Yabancılara Türkçe dil bilgisi öğretimi. İstanbul: Kültür Sanat Basımevi. Calp, M. (2005). Özel öğretim alanı olarak Türkçe öğretimi. Konya: Eğitim Kitabevi Yayınları.
Cem Değer, A. (1996). Evrensel dilbilgisi ve dil edinimi kuramı. Dilbilim Araştırmaları Dergisi, 7: 100-113.
Cem, A. (2005). Dilbilgisi öğretiminde biçim-anlam-kullanım üçlüsü: ders malzemesi hazırlama ve uygulama önerisi. Dil Dergisi, 128: 7-27.
Chomsky, N. (2001). Dil ve zihin (Çev. Ahmet Kocaman). Ankara: Ayraç Yayınları.
Demirel, Ö. (1999). İlköğretim okullarında yabancı dil öğretimi. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
Gass, S. M., Selinker, L. (2008). Second language acquisition: An introductory course. New York: Routledge. Gencan, T. N. (2007). Dilbilgisi. Ankara: Tek Ağaç Yayıncılık.
Güneş, F. (2013). Yapılandırıcı yaklaşımla dil bilgisi öğretimi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 9(3): 171-187.
Hans, A., Hans, E. (2017). Role of grammar in communication –writing skills. International Journal of English Language, Lite- rature in Humanities, 5 (1): 39-50.
İşcan, A. (2007). İşlevsel dil bilgisinin Türkçe öğretimindeki yeri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(1), 253-258.
Koda, K. (2005). Insights into second language reading: A cross-linguistic approach. Cambridge: Cambridge University Press. Larsen-Freeman, D. (2001). Teaching grammar. In M. Celce-Murcia (Ed.) Teaching English as a Second or Foreign Language.
ABD: Heinle & Heinle. 249-251.
Larsen-Freeman, D. (2003). Teaching language: from grammar to grammaring. Canada: Heinle&Heinle.
Lock, G. (1996). Functional English grammar: An introduction for second language teachers. Cambridge: Cambridge University Press.
Long, M. (1991). Focus on form: a design feature in language teaching methodology. In K. de Bot, Ginsberg, R., and Kramsch, C., Editors, Foreign Language Research in Cross-Cultural Perspective. Amsterdam: John Benjamins.
MEB Çeviri Komisyonu, (2021). Diller için Avrupa ortak başvuru metni: öğrenme, öğretme ve değerlendirme. Ankara: MEB. Özbay, M. (2011). Türkçe özel öğretim yöntemleri II. Ankara: Öncü Kitap Yayınları.
Sağır, M. (2002). İlköğretim okullarında Türkçe dil bilgisi öğretimi. Ankara: Nobel Yayınları. Thornbury, S. (2002). How to teach grammar. Essex: Pearson Education Limited.
Türk Dil Kurumu (2011). Güncel Türkçe sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
Referanslar
Alyılmaz, S., Karahan, B.Ü. (2020). Dil bilgisi öğretimi. İstanbul: Kriter Yayınları.
Barın, E. (2004). Yabancılara Türkçe öğretiminde ilkeler. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, 1: 19-30. Başkan, Ö. (1975). Yabancı dil öğretiminde dil bilgisinin yeri. Türk Dili, 285, 435-438.
Bölükbaş Kaya, F. (2021). Yabancılara Türkçe dil bilgisi öğretimi. İstanbul: Kültür Sanat Basımevi. Calp, M. (2005). Özel öğretim alanı olarak Türkçe öğretimi. Konya: Eğitim Kitabevi Yayınları.
Cem Değer, A. (1996). Evrensel dilbilgisi ve dil edinimi kuramı. Dilbilim Araştırmaları Dergisi, 7: 100-113.
Cem, A. (2005). Dilbilgisi öğretiminde biçim-anlam-kullanım üçlüsü: ders malzemesi hazırlama ve uygulama önerisi. Dil Dergisi, 128: 7-27.
Chomsky, N. (2001). Dil ve zihin (Çev. Ahmet Kocaman). Ankara: Ayraç Yayınları.
Demirel, Ö. (1999). İlköğretim okullarında yabancı dil öğretimi. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
Gass, S. M., Selinker, L. (2008). Second language acquisition: An introductory course. New York: Routledge. Gencan, T. N. (2007). Dilbilgisi. Ankara: Tek Ağaç Yayıncılık.
Güneş, F. (2013). Yapılandırıcı yaklaşımla dil bilgisi öğretimi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 9(3): 171-187.
Hans, A., Hans, E. (2017). Role of grammar in communication –writing skills. International Journal of English Language, Lite- rature in Humanities, 5 (1): 39-50.
İşcan, A. (2007). İşlevsel dil bilgisinin Türkçe öğretimindeki yeri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(1), 253-258.
Koda, K. (2005). Insights into second language reading: A cross-linguistic approach. Cambridge: Cambridge University Press. Larsen-Freeman, D. (2001). Teaching grammar. In M. Celce-Murcia (Ed.) Teaching English as a Second or Foreign Language.
ABD: Heinle & Heinle. 249-251.
Larsen-Freeman, D. (2003). Teaching language: from grammar to grammaring. Canada: Heinle&Heinle.
Lock, G. (1996). Functional English grammar: An introduction for second language teachers. Cambridge: Cambridge University Press.
Long, M. (1991). Focus on form: a design feature in language teaching methodology. In K. de Bot, Ginsberg, R., and Kramsch, C., Editors, Foreign Language Research in Cross-Cultural Perspective. Amsterdam: John Benjamins.
MEB Çeviri Komisyonu, (2021). Diller için Avrupa ortak başvuru metni: öğrenme, öğretme ve değerlendirme. Ankara: MEB. Özbay, M. (2011). Türkçe özel öğretim yöntemleri II. Ankara: Öncü Kitap Yayınları.
Sağır, M. (2002). İlköğretim okullarında Türkçe dil bilgisi öğretimi. Ankara: Nobel Yayınları. Thornbury, S. (2002). How to teach grammar. Essex: Pearson Education Limited.
Türk Dil Kurumu (2011). Güncel Türkçe sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
