Yabancılara Türkçe Öğretiminde Temel Kavramlar
Özet
Dil insanların en önemli ve etkili iletişim aracı, kendi içerisinde alt birimler ve bunların birbirleriyle ilişkisinden oluşan ve kurallara sahip bir sistem, içerisinde oluştuğu ve aynı zamanda oluşturduğu kültürün özelliklerini taşıyan ve zamana göre değişen ve gelişen bir olgudur. Yabancılara Türkçe öğretiminde sistemli ve etkili bir öğretimin yapılabilmesi için konuyla ilgili temel kavramlar önem arz etmektedir. Birbirleriyle ilişkili ve sıklıkla birbirine karıştırılabilen temel kavramlar, dil öğretiminin kuramsal ve uygulama aşamasını etkileyebilmektedir. Yabancılara Türkçe öğretiminde başta dil olmak üzere, ana dil, ana dili, ikinci dil, yabancı dil, iki dillilik, çok dillilik, edinim ve öğretim, iletişimsel yeti, motivasyon, tutum, ihtiyaç analizi ve öğretmen gibi kavramlar temel kavramlar içerisinde sayılabilmektedir.
Referanslar
Akkaya, N., İşci, C. (2018). İkidilli Öğrencilerin Türkçe Dersi Dinleme Becerisine İlişkin Özyeterlikleri: Ölçek Geliştirme Çalışması. Turkish Studies, 13 (27), s.891-905.
Aksan, D. (1990). Her Yönüyle Dil, Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK Basımevi Aksan, Doğan (2003). Türkçenin Gücü. Ankara: Bilgi Yayınları
Aktaş, T. (2005). Yabancı Dil Öğretiminde İletişimsel Yeti. Journal of Language Linguistic Studies, 1(1), s.89-100.
Altmışdört, G. (2013). Dil Edinimi ve Dil Öğrenimi Olgusuna Beyin ve Dil Gelişimi Açısından Bir Bakış. Ege Eğitim Dergisi, 14 (2) , s.41-62.
Arslan, M. ve Akbarov, A. (2010). Türkiye’de Yabancı Dil Öğretiminde Motivasyon-Yöntem Sorunu Ve Çözüm Önerileri. Sel- çuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 24, s.179–191.
Benhür, M.H. (2006). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Öğretmenin Önemi. Belleten, 1, s. 45-53.
Biçer, N. (2016). Yabancılara Türkçe Öğretiminde Motivasyona İlişkin Öğrenci Görüşleri ve Sınıf içi Gözlemler/Views of Stu- dents about their Motivation in Teaching Turkish as a Foreign Language and Classroom Observations. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 4(1), s.84-99.
Brown, J. D.(1995). The Elements of Language Curriculum: A Systematic Approach to Program Development. New York: Heinle & Heinle.
Coleman R., Goldenbarg, C (2010). What does research say about effective practices for English language learners? Introduc- tion and part II: Academic Language Proficiency. Kappa Delta Pi Record, 46(2), s.60- 65.
Communıtıes, C. O. (2005). A New Framework Strategy For Multilingualism. Brussels: Communıcatıon From The Commıs- sıon To The Councıl, The Councıl, The European Parlıament, The European Economıc And Socıal Commıttee And The Commıttee Of The Regıons.
Cüceloğlu, D. (1998). İnsan Ve Davranışı. İstanbul: Remzi Kitabevi. Demirel, Ö. (2010). Eğitim Sözlüğü. Ankara: Pegem Akademi.
Durmuş, M. (2018). Dil Öğretiminin Temel Kavramları Üzerine Düşünceler: Yabancılara Türkçe Öğretimi Mi, Yabancı Dil Veya İkinci Dil Olarak Türkçe Öğretimi Mi?. Türkbilig, 35, s. 181-190.
Ergin, M. (2013). Türk Dil Bilgisi. İstanbul: Bayrak Basım/Yayın/Tanıtım.
Erol, S. (2021). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenenlerin Karşılaştıkları Motivasyon Engelleri. Bolu Abant İzzet Baysal Üniver- sitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), s.270-281.
Göçer, A. (2009). Türkiye’de Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenen Lise Öğrencilerinin Hedef Dile Karşı Tutumlarının Bazı Değişkenler Açısında İncelenmesi. Turkish Studies. 4(8),s.1298-1313.
Göçmenler, H.(2014). Beden Dilinin Yabancılara Türkçe Öğretimi Açısından Önemi. Hacettepe Üniversitesi Yabancı Dil Ola- rak Türkçe Araştırmaları Dergisi, (1), s. 63-73.
Güneş, F. (2017). Türkçe Öğretimi Yaklaşımlar ve Modeller. Ankara: Pegem Akademi
İnal, E., Arslanbaş, F.(2021). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Uzaktan Öğretiminde İletişim Odaklı Web 2.0 Araçları ve Uygula- ma Örnekleri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(özel sayı), s.228-249
İnceoğlu, M. (1985). Güdüleme Yöntemleri. Ankara: Ankara Üniv. Basın Yay. Yüksek Okulu Yayınları
İşisağ, K. U. (2008), Avrupa Dilleri Ortak Başvuru Metni’nin Dilbilimsel Açıdan İncelenmesi. Journal of Language Linguistic Studies, 4(1), s.105-122.
Jılta, G. (2016). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Öğrenene Yönelik Dil İhtiyaç Analizi: Kosova Örneği. (Yüksek Lisans Tezi) İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Karatay,H., Kartallıoğlu,N. (2016). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenme Tutumu ile Dil Becerileri Edimi Arasındaki İlişki.
VIII. Uluslararası Türkçenin Eğitimi-Öğretimi Kurultayı Bildirisi. İstanbul. Korkmaz, Z. (1992). Gramer Terimleri Sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları
Köksal, D., Topkaya, E. Z., Yavuz A., Erdem G. (2008). Yabancı Dil Eğitim Bölümleri İçin, Teoriden Pratiğe Öğretmenlik Uygu- laması. Çanakkale: Nobel Yayın Dağıtım.
Oruç, S. (2016)b. Ana Dili, İkinci Dil, İki Dillilik, Yabancı Dil. The Journal of Academic Social Science Studies, (45) s. 279-290. Oruç, S.(2016). Türkçede Ana Dil ve Ana Dili. Journal of Turkish Language and Literature, 2 (1), s.311-322.
Peçenek, D. (2014). On Second Language Acquısıtıon (Research) And Instructed Second Language Acquısıtıon . Dil Dergisi , (164) , s.5-25 . DOI: 10.1501/Dilder_0000000208
Pilancı, H. (2009). Uzaktan Türkçe Öğrenen Yabancıların Türkçeyi İletişim Aracı Olarak Kullanabilme Yeterlikleri. Journal of Language and Linguistic Studies, 5(2), s. 49-61.
TDK (2023). Ana Dil. Türk Dil Kurumu Sözlükleri. https://sozluk.gov.tr/ alındı
TDK (2023). Yabancı Dil. Türk Dil Kurumu Sözlükleri: https://sozluk.gov.tr/ alındı
Uçak, S. (2016). Dil Öğrenimi ve Edinimi Üzerine Bir Tartışma . Aydın Tömer Dil Dergisi , 1 (1) ,s. 65-80 . Vardar, B. (1988). Açıklamalı Dilbilim Terimleri Sözlüğü. İstanbul: ABC Tanıtım Basımevi
Yüce, S. (2005). İletişim ve Dil: Yöntemler, Avrupa Dil Portföyü Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi. Journal of Language and Linguistic Studies, 1(1), s.81-88.
Referanslar
Akkaya, N., İşci, C. (2018). İkidilli Öğrencilerin Türkçe Dersi Dinleme Becerisine İlişkin Özyeterlikleri: Ölçek Geliştirme Çalışması. Turkish Studies, 13 (27), s.891-905.
Aksan, D. (1990). Her Yönüyle Dil, Ana Çizgileriyle Dilbilim. Ankara: TDK Basımevi Aksan, Doğan (2003). Türkçenin Gücü. Ankara: Bilgi Yayınları
Aktaş, T. (2005). Yabancı Dil Öğretiminde İletişimsel Yeti. Journal of Language Linguistic Studies, 1(1), s.89-100.
Altmışdört, G. (2013). Dil Edinimi ve Dil Öğrenimi Olgusuna Beyin ve Dil Gelişimi Açısından Bir Bakış. Ege Eğitim Dergisi, 14 (2) , s.41-62.
Arslan, M. ve Akbarov, A. (2010). Türkiye’de Yabancı Dil Öğretiminde Motivasyon-Yöntem Sorunu Ve Çözüm Önerileri. Sel- çuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 24, s.179–191.
Benhür, M.H. (2006). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Öğretmenin Önemi. Belleten, 1, s. 45-53.
Biçer, N. (2016). Yabancılara Türkçe Öğretiminde Motivasyona İlişkin Öğrenci Görüşleri ve Sınıf içi Gözlemler/Views of Stu- dents about their Motivation in Teaching Turkish as a Foreign Language and Classroom Observations. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 4(1), s.84-99.
Brown, J. D.(1995). The Elements of Language Curriculum: A Systematic Approach to Program Development. New York: Heinle & Heinle.
Coleman R., Goldenbarg, C (2010). What does research say about effective practices for English language learners? Introduc- tion and part II: Academic Language Proficiency. Kappa Delta Pi Record, 46(2), s.60- 65.
Communıtıes, C. O. (2005). A New Framework Strategy For Multilingualism. Brussels: Communıcatıon From The Commıs- sıon To The Councıl, The Councıl, The European Parlıament, The European Economıc And Socıal Commıttee And The Commıttee Of The Regıons.
Cüceloğlu, D. (1998). İnsan Ve Davranışı. İstanbul: Remzi Kitabevi. Demirel, Ö. (2010). Eğitim Sözlüğü. Ankara: Pegem Akademi.
Durmuş, M. (2018). Dil Öğretiminin Temel Kavramları Üzerine Düşünceler: Yabancılara Türkçe Öğretimi Mi, Yabancı Dil Veya İkinci Dil Olarak Türkçe Öğretimi Mi?. Türkbilig, 35, s. 181-190.
Ergin, M. (2013). Türk Dil Bilgisi. İstanbul: Bayrak Basım/Yayın/Tanıtım.
Erol, S. (2021). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenenlerin Karşılaştıkları Motivasyon Engelleri. Bolu Abant İzzet Baysal Üniver- sitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), s.270-281.
Göçer, A. (2009). Türkiye’de Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenen Lise Öğrencilerinin Hedef Dile Karşı Tutumlarının Bazı Değişkenler Açısında İncelenmesi. Turkish Studies. 4(8),s.1298-1313.
Göçmenler, H.(2014). Beden Dilinin Yabancılara Türkçe Öğretimi Açısından Önemi. Hacettepe Üniversitesi Yabancı Dil Ola- rak Türkçe Araştırmaları Dergisi, (1), s. 63-73.
Güneş, F. (2017). Türkçe Öğretimi Yaklaşımlar ve Modeller. Ankara: Pegem Akademi
İnal, E., Arslanbaş, F.(2021). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Uzaktan Öğretiminde İletişim Odaklı Web 2.0 Araçları ve Uygula- ma Örnekleri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(özel sayı), s.228-249
İnceoğlu, M. (1985). Güdüleme Yöntemleri. Ankara: Ankara Üniv. Basın Yay. Yüksek Okulu Yayınları
İşisağ, K. U. (2008), Avrupa Dilleri Ortak Başvuru Metni’nin Dilbilimsel Açıdan İncelenmesi. Journal of Language Linguistic Studies, 4(1), s.105-122.
Jılta, G. (2016). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretiminde Öğrenene Yönelik Dil İhtiyaç Analizi: Kosova Örneği. (Yüksek Lisans Tezi) İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Karatay,H., Kartallıoğlu,N. (2016). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğrenme Tutumu ile Dil Becerileri Edimi Arasındaki İlişki.
VIII. Uluslararası Türkçenin Eğitimi-Öğretimi Kurultayı Bildirisi. İstanbul. Korkmaz, Z. (1992). Gramer Terimleri Sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları
Köksal, D., Topkaya, E. Z., Yavuz A., Erdem G. (2008). Yabancı Dil Eğitim Bölümleri İçin, Teoriden Pratiğe Öğretmenlik Uygu- laması. Çanakkale: Nobel Yayın Dağıtım.
Oruç, S. (2016)b. Ana Dili, İkinci Dil, İki Dillilik, Yabancı Dil. The Journal of Academic Social Science Studies, (45) s. 279-290. Oruç, S.(2016). Türkçede Ana Dil ve Ana Dili. Journal of Turkish Language and Literature, 2 (1), s.311-322.
Peçenek, D. (2014). On Second Language Acquısıtıon (Research) And Instructed Second Language Acquısıtıon . Dil Dergisi , (164) , s.5-25 . DOI: 10.1501/Dilder_0000000208
Pilancı, H. (2009). Uzaktan Türkçe Öğrenen Yabancıların Türkçeyi İletişim Aracı Olarak Kullanabilme Yeterlikleri. Journal of Language and Linguistic Studies, 5(2), s. 49-61.
TDK (2023). Ana Dil. Türk Dil Kurumu Sözlükleri. https://sozluk.gov.tr/ alındı
TDK (2023). Yabancı Dil. Türk Dil Kurumu Sözlükleri: https://sozluk.gov.tr/ alındı
Uçak, S. (2016). Dil Öğrenimi ve Edinimi Üzerine Bir Tartışma . Aydın Tömer Dil Dergisi , 1 (1) ,s. 65-80 . Vardar, B. (1988). Açıklamalı Dilbilim Terimleri Sözlüğü. İstanbul: ABC Tanıtım Basımevi
Yüce, S. (2005). İletişim ve Dil: Yöntemler, Avrupa Dil Portföyü Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretimi. Journal of Language and Linguistic Studies, 1(1), s.81-88.
